Original subtitles

،قوی‌تر از همیشه باشید .ایران آزاد نزدیکه

«اشباح ماه ژوئیه»

‫مترجم: اشکان هیدی

‫۱. لوته

‫لوته.

‫بجنب دیگه، غاز تنبل! ‫مهمون بیدار شده.

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫این هاردنبرگ جوان یه احمقه.

‫خودش رو نووالیس صدا می‌زنه.

‫انگار که دست خود آدمه...

‫ولی یه چیزی نوشته که تو ذهنم مونده.

‫خوندن رو از کجا یاد گرفتی؟

‫از روی کتاب‌های آشپزی.

‫چی نوشته بود؟

‫درباره‌ی یه گل آبی که آرزوش رو داره.

‫یه گل آبی؟

‫من میگم یه رازه.

‫شایدم

‫بیشتر شبیه یه گل جادوییه ‫که طلا و نقره میده.

‫فکر نکنم منظورش این باشه.

‫پس چی؟

‫من اون سنگ رو که پیدا ‫کردم همین حس رو داشتم.

‫انگار دلم می‌خواست بزنم به ‫جاده و هزارتا شگفتی ببینم.

‫مثلاً بری اهرام؟

‫نه، جای خاصی مد نظرم نیست.

‫آخه خالی کردن لگن فاضلاب که نشد زندگی.

‫واسه همینه که ملکوت آسمان در انتظار ماست.

‫اگه اونجا هم مجبور باشیم به ‫ارباب‌هامون خدمت کنیم چی؟

‫مطمئن باش تو بهشت اینجوری نمی‌رینن.

‫مگه نمیگن با همین جسم دوباره زنده میشیم؟

‫خب، اینم میگن که:

‫شتر از سوراخ سوزن رد میشه...

‫...اما آدم پولدار وارد بهشت نمیشه.

‫اصلاً شتر چی هست؟

‫شرط می‌بندم عمرمون قد نمیده یکی‌شو ببینیم.

‫فکر کنم یه چیزیه مثل بز گنده.

‫اونم از سوراخ سوزن رد نمیشه.

‫تو نمی‌خوای منو بفهمی.

‫انگار این سنگ باعث ‫میشه تو بیداری رویا ببینم.

‫لوته، بندازش دور. اون‌وقت خیالت راحت میشه.

‫گرد هم آیید، ای مردم،

‫تا نوربرت، سنگ‌قورت‌بده‌ی ‫معروف رو تحسین کنید.

‫یه کج‌گردن واقعی از منسفلد.

‫گلوش رو نگاه کنید.

‫مثل درختی که طوفان کجش کرده، ‫از بس تو تونل‌های تنگ کار کرده.

‫اما حالا، مردم، به سرنوشت عجیبش گوش کنید.

‫نوربرت تا اعماق معدن می‌خزید و با ‫سرعت فلز خام رو از دل سنگ جدا می‌کرد.

‫ناگهان، صدای رعد وحشتناکی ‫میاد. کل کوه می‌لرزه، و بعد:

‫سکوت مطلق.

‫تمام زمستون زیر آوار تو معدن دفن شده بود.

‫اما آخه چطور تونست زنده بمونه؟

‫هیچی برای خوردن نداشت جز مس،

‫واسه همین هم مس خورد.

‫بله، مردم، درست شنیدید.

‫و امروز اینجا ایستاده...

‫...تا برای سرگرمی شما ‫سخت‌ترین سنگ‌ها رو قورت بده.

‫خب، کی یه سنگ دم دستش داره؟

‫من.

‫- گرته، نکن. ‫- نه.

‫یه تیکه‌ی به‌خصوص خوشمزه.

‫نوربرت سنگ‌قورت‌بده، خانم‌ها و آقایان.

‫ببخشید.

‫ببخشید مزاحم میشم،

‫ولی فکر کنم متوجه شدم که ‫از دست دادن اون سنگ،

‫خب،

‫واقعاً یه خسران بود.

‫تمام تلاشم رو کردم که ‫هرچه سریع‌تر هضمش کنم.

‫از زندگی تو تاریکی خسته شده بودم.

‫واسه همین از اونجا زدم بیرون.

‫البته الان فقط یه ولگردم، تقریباً یه گدا.

‫اگه فقط یه اسب داشتم.

‫فوراً می‌تاختم سمت فرانسه.

‫چرا فرانسه؟

‫مگه نشنیدی؟

‫اونجا گردن شاهزاده‌ها رو می‌زنن.

‫حالا همه‌ی مردم برابرن و مثل ‫پرنده‌ها آزاد زندگی می‌کنن.

‫و واقعاً فقط یه اسب لازمه؟

‫- اسب‌دزد. ‫- اسب‌دزد...

‫۲. اورسولا

‫گیلاس درجه یک ‫کیلویی ۱۲.۹۰ یورو

‫۱۹ یورو و ۹۲ سنت.

‫میشه گیلاس‌ها رو پس بدم؟

‫...خواستار کاهش بودجه ‫در هزینه‌های اجتماعی شد.

‫میلیاردها یورو صرف حمایت از ‫افرادی می‌شود که کار نمی‌کنند،

‫این را لیندنر به نقل از ‫گزارش‌های رسانه‌ها گفت.

‫سیاست‌های توزیعی باید متوقف شوند...

‫کارگران جهان، متحد شوید!

‫جذاب‌ترین دیدنی‌های منطقه با ‫یک ون مجهز به تهویه مطبوع.

‫اورسولا.

‫تا جایی که من می‌دونم، ‫ما ساعت ۱۰ باز کردیم.

‫ببخشید.

‫کاپوچینو.

‫و برای آقا، کیک گل رُز.

‫لیموناد.

‫- ببخشید، میشه اینجا رو تمیز کنید؟ ‫- یه لحظه.

‫یکی دیگه براتون میارم.

‫دو تا سوسیس وینر برای سگه.

‫اسمش رو حدس بزن. متأسفانه نمی‌دونم.

‫فقط حدس بزن.

‫باشه، دو تا کاپوچینو.

‫انتخاب کردید؟

‫بله، کیک گل رز، خانم...

‫اورسولا.

‫و برای شما؟

‫- عافیت باشه. ‫- سرما خوردی؟ سوسول.

‫- افتضاحه. ‫- چیزی می‌خوری؟

‫عجله نکنید، لطفاً.

‫امروز برای دیدن طلوع آفتاب رفتیم ‫کوه‌پیمایی تو مسیر برهنه‌گرایان هارتس.

‫- می‌شناسیدش؟ ‫- فقط اسمش رو شنیدم.

‫اون بالا خیلی قشنگه. فقط یکم ‫هواش آزاده، اگه منظورم رو بفهمی.

‫- چیزی پیدا کردین؟ ‫- اورسولای ما خوشگله،

‫ولی همه‌اش کارش شده استرس.

‫منم کیک گل رز می‌خوام. ‫کاریش نمیشه کرد دیگه.

‫چرا دفعه بعد شما هم با ما نمیاین؟

‫مارتا.

‫یه لحظه.

‫باید سریع تصمیم می‌گرفتم. ‫به نظرت خیلی کوتاهن؟

‫نه. عالی شدن.

‫دختر منم از اینا می‌خواد، ‫ولی سر کارش اجازه نمیدن.

‫مونیِ شما دیگه سر کاره؟

‫آره، تازه ۱۶ سالش شده و ‫تو هاله تنها زندگی می‌کنه.

‫وای خدا

‫ما خیلی وقته از کابل رفتیم.

‫اینا کی بالاخره از زانگرهاوزن میرن؟

‫به نظر آدمای خوبی میان.

‫چیه حالا طرفدارشون شدی؟

‫پس برو با اون همسایه‌ی ‫عجیب غریبت چایی بخور.

‫اون مغوله؟ من که دلم نمی‌خواد ‫تنها تو جنگل بهش بربخورم.

‫همیشه‌ام با اون ون آبیه... مشکوکه.

‫دارم بهت میگم،

‫آلمان داره مثل تایتانیک غرق میشه ‫و ما هم لئوناردو دی‌کاپریو هستیم.

‫چقدر بانمک بود.

‫دیگه تو قایق نجات جا نیست.

‫باید به این فکر عادت کنیم که ممکنه ‫جنگ دوباره اروپا رو تهدید کنه.

‫باید آماده‌ی نبرد باشیم و ‫از خودمون دفاع کنیم...

‫دقت کردی دانیلا هیچ‌وقت پول خرد نداره؟

‫من دارم. شما دو تا دیگه غیرقابل تحملین.

‫اورسولا؟

‫یه لحظه.

‫♪ تو را در هزاران تصویر می‌بینم ♪

‫♪ مریم، با عشق بیان شده ♪

‫♪ اما هیچ‌کدام نمی‌توانند ♪ ‫♪ تو را به تصویر بکشند ♪

‫♪ آن‌گونه که روحم تو را می‌بیند ♪

‫♪ فقط می‌دانم که از آن زمان ♪

‫♪ هیاهوی جهان چون رویایی محو می‌شود ♪

‫♪ و بهشتی شیرین و وصف‌ناپذیر ♪

‫♪ تا ابد در قلبم باقی می‌ماند ♪

‫صورت‌حساب لطفاً.

‫صورت‌حساب.

‫ببخشید.

‫ما با خانمی به اسم مارکگراف ‫قرار داریم. می‌شناسیدش؟

‫خانم مارکگراف؟ من امروز هنوز ندیدمش.

‫شمارش رو ندارین؟

‫چرا، ولی باید ایمیلام رو چک کنم.

‫قهوه می‌خواین؟

‫سلام. شما اینجایین.

‫سلام. شما اینجایین.

‫آنگلیکا مارکگراف هستم از فستیوال ‫تابستانه‌ی فرهنگ زانگرهاوزن. خوش اومدین.

‫- راحت پیدامون کردین؟ ‫- بله، ممنون. ما دیشب رسیدیم.

‫از شنیدنش خوشحالم.

‫چیزی می‌نوشین یا بریم سمت آمفی‌تئاتر؟

‫بریم مستقیم همونجا.

‫منتظر کنسرتتون هستم.

‫اورسولا.

‫لطفاً برو پنکه رو از کیوسک بگیر.

‫به بزرگ‌ترین کلکسیون ‫گل رز دنیا خوش اومدین.

‫چه بوی خوبی میاد.

‫این گل رز آبی‌رنگ به اسم شاعر و ‫زمین‌شناس، نووالیس، نام‌گذاری شده،

‫که از مشاهیر این منطقه و خالق «گل آبی»,

‫نماد اشتیاق رمانتیک، بوده.

‫می‌تونین از زادگاهش هم دیدن کنین.

‫ورودی اولین یکشنبه‌ی هر ماه رایگانه.

‫شاید شانس با ما یار بود.

‫آبجو دارن؟

‫اوه، کار امروزتون تموم شده خانم اولبریشت؟

‫خفه شو.

‫از وقتی پائولا ولش کرده،

‫- از روی اصول دیگه با کسی نمی‌خوابه. ‫- داری قضیه رو عوض می‌کنی.

‫به خاطر، به قول خودش، «وفاداری به واقعه».

‫چِندشا.

‫پاول، لطفاً.

‫ببخشید، ما یکم قاطی داریم.

‫مشکلی نیست، من به بدتر از اینا عادت دارم.

‫ولی می‌دونم از کجا می‌تونین آبجو ‫گیر بیارین، اگه هنوز می‌خواین.

‫حتماً.

‫رئیسم یه باکس آبجو برای بعد از کار تو ‫دفترش نگه می‌داره، خودشم اینجا نیست.

‫- به دردسر نمیفتی؟ ‫- یه کاریش می‌کنم.

‫تو هم می‌تونی با ما بشینی.

‫اگه دوست داشته باشی.

‫نمی‌خوام مزاحمتون بشم.

‫اسم من زولیماست. و تو مزاحم ما نیستی.

‫مگه نه؟

‫اصلاً.

‫فامیلیت واقعاً اولبریشته، ‫مثل والترِ کمونیست؟

‫نه، خانم مارکگراف این‌طوری صدام ‫می‌کنه. فکر کنم یه جور لغزش فرویدیه.

‫اسم من اولریشه، مثل یانِ دوچرخه‌سوار.

‫کدوم دوچرخه‌سوار؟

‫مگه تو غار بزرگ شدی؟ ‫اون قهرمان جوونیای منه.

‫به خاطر اونه که ۱۶ سالگی تو ‫کارخونه‌ی دوچرخه‌سازی کار می‌کردم.

‫- هیچ‌وقت اسمش رو نشنیدم. ‫- حتی تو اوروگوئه تمبر مخصوص خودش رو داره.

‫تنها آلمانی‌ای که تور دو فرانس رو برده.

‫- هرچند احتمالاً دوپینگ هم کرده بوده. ‫- ما هم دوپینگ می‌کنیم.

‫دانیلا با بتابلاکر ساز می‌زنه.

‫- خطرناک نیست؟ ‫- نه بابا، ولی مشروب بیشتر می‌گیره.

‫- راستی، من اوروگوئه رفتم. ‫- جدی؟

‫- چطور جاییه؟ ‫- خیلی چیز خاصی نیست.

‫یه جورایی شبیه سواحل آتلانتیک فرانسه است.

‫من فقط یه بار دریا رفتم: تو اوزه‌دوم.

‫بقیه‌ش هم فقط کنار رودخونه‌ی ‫اونشتروت چادر زدم.

‫اورسولا، اولریش، اوزه‌دوم، ‫اونشتروت، اوروگوئه...

‫تو چه داستانی داری که با «اُو» شروع بشه؟

‫آره، اینجوری که میگی، راست میگی.

‫«اُو» (U) نماد سهمیه. ‫(نمودار تابع درجه دوم سهمی در ریاضی)

‫از این بدتر هم میشه.

‫- اسم شوهرم اووه اورشپرونگه. ‫- شوهرت؟

‫تو شناسنامه اسمم اورسولا ‫اولریش اورشپرونگه.

‫عجیبه.

‫«او او او» نماد عنصر ۱۱۱، اون‌اون‌اونیومه.

‫تو طبیعت وجود نداره، فقط تو آزمایشگاه،

‫و حداکثر نیمه‌عمرش ۳.۶ ثانیه‌ست.

‫فال خوبی برای رابطه‌تون نیست.

‫خب، ما ۱۶ سال دووم آوردیم.

‫ولی بازم حرف قشنگی نیست این ‫«او»، وقتی بهش فکر می‌کنی.

‫انگار خسته و وله.

‫به نظرم «او» مرموزه.

‫اورانیوم.

‫اولیس.

‫اولان‌باتور.

‫خب، اینجا کوچه‌ی مدرسه‌ست، ‫جایی که من مدرسه می‌رفتم.

‫و اونم کوچه‌ی قلعه‌ست.

‫نمی‌دونم چرا بهش این اسمو دادن.

‫قلعه یه جای دیگه‌ست.

‫پس کل خانواده‌ت اهل اینجا هستن؟

‫نمی‌دونم. خب، پدر و مادرم.

‫- شغلشون چی بود؟ ‫- اوه، چیز خاصی نبود.

‫مامانم تو آشپزخونه موهای ‫مردم رو کوتاه می‌کرد.

‫قبل از اون، تو کارخونه‌ی ‫اورو تو بیترفلد کار می‌کرد،

‫نگاتیو فیلم می‌ساخت.

‫هیجان‌انگیز به نظر میاد.

‫مامانم امولسیون حساس ‫به نور رو مخلوط می‌کرد.

‫بابام می‌گفت برای همین فیلم‌های دفا ‫(DEFA) یه درخشش خاصی داشتن.

‫اگه استعداد مامانم تو شیمی معدنی نبود،

‫رناته کروسنر شبیه ماهی می‌شد.

‫رناته کی؟

‫رناته کروسنر.

‫تو آلمان شرقی بازیگر خیلی معروفی بود.

‫- بابات هم تو کارخونه‌ی فیلم‌سازی بود؟ ‫- بابا تو معدن بود.

‫اون تپه‌ی خاک اونجا؟

‫عجیبه، هر بار که نگاهش می‌کنی، ‫کاملاً متفاوت به نظر میاد.

‫♪ تو زانگرهاوزن، این شهر کوچیک گل رز ♪

‫♪ که رزهای زیبا و دخترای زیبایی داره... ♪

‫اووه، منم. یادم رفت امروز ‫یه مراسم خاص داریم.

‫پس دیر میام. بوس.

‫اینجا میدون بازار و شهرداریه.

‫گیلاس‌ها رو امتحان کن. فوق‌العاده‌ن.

‫زولیما؟

‫ما داریم برمی‌گردیم هتل.

‫اورسولا می‌خواست یه ‫چیز دیگه بهمون نشون بده.

‫ما یکم خسته‌ایم.

‫میشه ویولن منو بگیری؟

‫- حتماً. ‫- ممنون.

‫- خداحافظ اورسولا، مراقب خودت باش، باشه؟ ‫- عصر خوبی داشته باشی.

‫بعداً می‌بینمت.

‫همه چی خوبه؟

‫فکر کنم با هم رابطه دارن.

‫و اون کیه؟

‫مطمئن نیستم.

‫مامانم میگه یه معدنچی بوده ‫که با شاهزاده به مشکل خورده

‫و برای مجازات، لای دیوار گذاشتنش.

‫معشوقه‌ش هر شب میومده و ‫سنگ رو با اشک‌هاش می‌شسته

‫تا اینکه صورتش دوباره پدیدار شده.

‫بیچاره.

‫راستی گفتی اسم و اینا، ‫«زولیما» از کجا اومده؟

‫شخصیتیه تو کتاب «هاینریش ‫فون افتردینگن» اثر نووالیس.

‫متأسفانه خیلی از نظر سیاسی درست نیست.

‫- پدرم استاد ادبیات آلمانه. ‫- بدک نیست.

‫دیگه با اون عوضی در ارتباط نیستم.

‫حتی یه مدت از روی لجبازی از ‫اسم وسطم استفاده می‌کردم: سوفی.

‫ولی برای کارم، زولیما بهتر جواب میده.

‫من عاشق زولیما هستم. یه جورایی خاصه.

‫تازه یکی از مادربزرگ‌های پدربزرگم ‫هم از خانواده‌ی هاردنبرگ بوده.

‫جالبه، من حتی نمی‌دونم ‫مادربزرگِ مادربزرگ داشتم یا نه.

‫زانگرهاوزن جای خیلی خطرناکی به نظر میاد.

‫ما قبلاً اینجا بودیم، نه؟

‫راست میگی. حالا دیگه همه جاشو دیدیم.

‫اون تپه الان واقعاً کاملاً ‫متفاوت به نظر میاد.

‫اوه.

‫واقعاً میشه رفت اونجا؟

‫- دیگه نزدیکیم؟ ‫- نه هنوز.

‫اون چیه؟

‫جدیدترین چیزی که مد شده.

‫شترسواری تا بنای یادبود کیف‌هاوزر.

‫- فکر کنم فردا اونجا اجرا داریم. ‫- واقعاً؟

‫فکر کنم. باید از دانیلا بپرسم.

‫خب، اگه بخواید، می‌تونم برسونمتون اونجا.

‫عالی میشه.

‫در واقع فقط یه تپه سنگه.

‫اون بالا منظره‌ش عالیه.

‫ولی فقط سالی یه بار با ‫تور راهنما میشه رفت بالا.

‫یالا.

‫اون پشت بنای یادبود کیف‌هاوزره،

‫جایی که امپراتور بارباروسا تو غارش خوابیده

‫تا روزی که دیگه هیچ کلاغی پرواز نکنه.

‫اونجا هم کارخونه‌ی پنل پی‌وی‌سی اووه است.

‫و اونم فروشگاه مبلمان منه.

‫رسیدیم.

‫رسیدیم.

‫یه هدیه برات دارم.

‫دیروز پیداش کردم.

‫خیلی قشنگه. ممنون.

‫خب، فردا ساعت ۱۰ میام دنبالت.

‫می‌خوای بیای تو؟

‫مطمئنم اووه الان نگران شده.

‫خانم کوخلوفسکی، منم، ‫اورسولا. حالم خوب نیست.

‫گونتر، می‌خواستم برای اووه یه ‫چیزی بپزم، ولی تخم‌مرغ ندارم.

‫تخم‌مرغ نداری؟ چطور ‫ممکنه؟ بذار یه نگاهی بندازم.

‫تو نباید سر کار باشی؟

‫صبح بخیر، کلاوس.

‫اورسولا! دوباره اومدی به ما سر بزنی؟

‫اون موزیسین‌های برلینی بیدار شدن؟

‫تو اون از خودراضی‌ها رو از کجا ‫می‌شناسی؟ نیم ساعت پیش رفتن.

‫عجیبه، قرار بود من ببرمشون ‫کنسرتشون تو کیف‌هاوزر.

‫برام پیغامی نذاشتن؟

‫نه. شاید با قطار رفتن؟

‫اورسولا، هی، می‌دونم سر کاری، ولی...

‫امروز از گونتر دزدی ‫شده. کلیدای ماشینشو زدن.

‫الان هیونداییش هم نیست.

‫پلیس می‌پرسه کسی چیزی ‫شنیده یا متوجه چیزی شده یا نه.

‫ما همه به اون چینیه طبقه‌ی همکف مشکوکیم.

‫بهم زنگ بزن.

‫ببخشید. امروز اینجا کنسرتی هست؟

‫گروه «کوفته‌های بوهمی»، ‫همونطور که می‌بینید.

‫♪ توی زانگرهاوزن، این شهر کوچیک گل رز ♪

‫♪ که رزهای زیبا و دختران زیبایی داره ♪

‫♪ من یه دختر زیبا انتخاب می‌کنم ♪

‫چوب‌هامو بگیر.

‫اون پایین رو نگاه کن.

‫خانم اورسولا.

‫جادوگرها، ارواح و کوتوله‌ها همیشه ‫تو کوه‌های هارتس پرسه می‌زدن.

‫فقط حواستو جمع کن.

‫خیلی جالب به نظر میاد.

‫می‌خوای بخریش؟

‫باید پول جمع کنم.

‫پس بذارش سر جاش.

‫اینجا تو آلمان همه چی مجانی گیرت نمیاد.

‫۳. ندا

‫اگه عاشق سفر به گذشته‌اید، ‫جنوب هارتس جای شماست.

‫فردا، یه گزارش جدید از بنای یادبود ‫کیف‌هاوزر براتون می‌فرستم. فوق‌العاده میشه.

‫و یادتون نره کانالم رو سابسکرایب کنید.

‫حدس بزن اسمش چیه.

‫فقط حدس بزن.

‫کمک می‌خوای؟

‫نه، ممنون.

‫♪ من برلین رو در شب دیده‌ام ♪

‫♪ من نیویورک رو دیده‌ام ♪

‫♪ توی لاس وگاس، تا دیروقت بیدار موندم... ♪

‫می‌فهمی مشکلش چیه؟

‫یه لحظه.

‫گیلاس‌ها رو امتحان کردی؟

‫خوبن، نه؟

‫می‌تونم هسته‌هاشو بندازم تو مزرعه؟

‫بده به من.

‫چی شد که اومدی اینجا؟

‫دارم یه فیلم می‌سازم.

‫حدس می‌زدم.

‫واقعاً؟

‫- می‌تونم باهات روراست باشم؟ ‫- آره.

‫ماشینت یه تیکه لگنه.

‫منظورت چیه؟

‫می‌تونم درستش کنم که برگردی،

‫ولی دیگه معاینه فنی قبول نمیشه.

‫چقدر هزینه‌ش میشه؟

‫اگه بتونم قطعه‌ی مناسب رو...

‫من اینقدر پول ندارم.

‫می‌تونم فقط با ۱۰۰ یورو از شرش خلاصت کنم.

‫شوخی می‌کنی؟

‫آلمانی بلدی؟ می‌تونم ‫کارت شناساییت رو ببینم؟

‫بوی خوبی میده.

‫این رز آبی‌رنگ به اسم شاعر و ‫زمین‌شناس، نووالیس، نام‌گذاری شده،

‫که از مشاهیر این منطقه ‫و خالق «گل آبی» بوده،

‫نماد اشتیاق رمانتیک.

‫می‌تونید از زادگاهش هم ‫دیدن کنید. ورودیه رایگانه...

‫ببخشید.

‫پرداخت شما رد شد.

‫واقعاً مطمئنید؟

‫سه بار امتحان کردم. کار نکرد.

‫باشه، صبر کنید.

‫ممنون.

‫سینما

‫ببخشید. می‌تونم یه چیزی ازتون بپرسم؟

‫حالا بپرس ببینیم.

‫یه خانم با ژاکت نارنجی ندیدید؟

‫فکر می‌کنی من قیافه‌ی همه‌ی ‫مشتری‌ها رو حفظ می‌کنم؟

‫فکر کردم دیدم یکی از دوستام ‫رفت تو، ولی تو سالن نیست.

‫بین خودمون باشه؟

‫اینجا جن‌زدست.

‫ولی ارواحش بی‌خطرن، برای همین ‫نمی‌تونم پول بلیطت رو پس بدم.

‫ببخشید؟

‫هنوزم می‌خوای فیلم رو ببینی؟

‫من الان جلوی موزه‌ی تاریخ محلی هستم.

‫متأسفانه، بسته‌ست.

‫وگرنه می‌تونستید اسکلت یه ‫ماموت واقعی رو ببینید...

‫- ببخشید؟ ‫- بله، بفرمایید؟

‫- می‌شه دو تا قهوه‌ی دیگه برامون بیارید؟ ‫- حتماً.

‫«با هارتس در هارز».

‫قهوه‌تون.

‫ممنون.

‫- بفرمایید. ‫- ممنونم.

‫نوش جان.

‫اینجا نمی‌تونید بخوابید.

‫داریم می‌بندیم.

‫ببخشید. ایستگاه قطار از این طرفه؟

‫جالب‌ترین دیدنی‌های منطقه...

‫...با یک ون کولردار.

‫می‌تونم یه پیشنهادی بهتون بدم؟

‫جالب‌ترین دیدنی‌های منطقه ‫با یک ون مجهز به کولر

‫درخواست پناهندگی سیصدهزار نفر ‫رد شده، ولی کشور رو ترک نمی‌کنن.

‫اونا دارن از تمام مزایا و ‫خدمات درمانی استفاده می‌کنن.

‫می‌شینن تو مطب دندونپزشک ‫و دندوناشونو درست می‌کنن...

‫...در حالی که شهروندای ‫آلمانی نمی‌تونن وقت بگیرن...

‫مطمئنم از تور من لذت می‌برید.

‫اول کجا می‌ریم؟

‫سورپرایزه.

‫ولی بنای یادبود کیف‌هاوزر ‫تو برنامه هست، مگه نه؟

‫نه، من اونجا نمی‌رم.

‫من جاهای خیلی جالب‌تری رو می‌شناسم.

‫اگه می‌خوای برات تبلیغ کنم، ‫در ازاش باید یه چیزی بهم بدی.

‫عمراً.

‫تور من خیلی با دقت برنامه‌ریزی شده.

‫آهان.

‫بوک نوهٔ یکی از دوستامه.

‫پسر خیلی خوبیه.

‫معلومه.

‫متأسفانه دوشنبه باید ونم رو بفروشم.

‫- پس چرا باید برات تبلیغ کنم؟ ‫- اوه، راست میگی.

‫همین‌جوری ازت خوشم میاد.

‫ایشالا غار بارباروسا جزو تورت هست؟

‫راهش خیلی پر پیچ و خمه.

‫آروم باش ندا.

‫دستشوییم گرفته.

‫متأسفانه یه مشکلی هست.

‫- بوک پیاده نمیشه. ‫- نمیتونه تو ماشین بمونه؟

‫نمیشه یه بچه رو تنها تو ماشین گذاشت.

‫تورهات همیشه این‌جوریه؟

‫هی، کوچولو.

‫میشه یه لطفی کنی و پیاده شی؟

‫عمراً. استگوسوروس خوابه.

‫میشه لطفاً بیدارش کنی؟

‫تو خودت خوشت میاد یکی بیدارت کنه؟

‫سورپرایزت این بود؟

‫بهش میگن «سنگ بدبو» چون سنگش بو میده.

‫سنگش بو میده؟

‫می‌خوای امتحان کنی؟

‫بوی تخم‌مرغ گندیده میده.

‫اینا حیوونا و گیاهایی هستن که...

‫...۲۵۰ میلیون سال پیش تو گل و لای پوسیدن.

‫یعنی ما ۴۵ دقیقه راه اومدیم به خاطر این؟

‫نمی‌خوای فیلم بگیری؟

‫فکر نکنم با این فالوورام بیشتر بشه.

‫بعدش کجا میریم؟

‫سورپرایزه.

‫از همین می‌ترسیدم.

‫شاید اونجا یه کلیپ کوتاه بگیرم. ‫جنگلش به اندازه کافی قشنگه.

‫سونیه؟

‫آره.

‫مارک خوبیه. یه زمانی تو فروشگاه ‫لوازم الکترونیکی کار می‌کردم.

‫خب، پس.

‫شاید کمک بخوای؟

‫همون‌طور که گفتم، من ‫هیچ‌وقت کمک لازم ندارم.

‫آهان.

‫اگه بخوای، می‌تونی دکمه رو برام فشار بدی.

‫- البته، با کمال میل. ‫-به دستور من.

‫همیشه آماده‌ام.

‫حالا، لطفاً.

‫و... حرکت.

‫فوق‌العاده‌ست، این جنگل سبز.

‫این آرامش. بوی خاک و خزه.

‫چرا «کات»؟

‫گفتی بوی خاک و خزه میاد.

‫ولی بویی که اینجا میاد بوی گوگرده.

‫یعنی بگم بوی گُه میده؟

‫آره خب، راست میگی.

‫و... حرکت.

‫فوق‌العاده‌ست، این جنگل سبز.

‫این آرامش. بوی خاک و خزه.

‫برای کفش‌های کوهنوردی ‫جک ولف‌اسکین من عالیه.

‫فقط با چند قدم راه رفتن کاملاً ریلکس شدم.

‫چیزی شده؟

‫بوک میگه یه کم غمگین به نظر میومدی.

‫منظورش چیه؟

‫نمی‌دونم.

‫یه کم غمگین.

‫دوباره امتحان می‌کنم.

‫و... حرکت.

‫فوق‌العاده‌ست، این جنگل سبز. ‫این آرامش. بوی خاک و خزه.

‫اون دو تا یارو وایسادن ‫و مثل احمقا بهم زل زدن،

‫بعدش برگشتن و مثل جن‌زده‌ها فرار کردن.

‫حتماً همون دو تا لخته بودن که دیدیم.

‫شما چی فکر می‌کنی، خانم ندا؟

‫من دیگه به هیچی فکر نمی‌کنم.

‫با خودم گفتم، لعنتی، شاید گراز ‫وحشیه. برگشتم ولی چیزی ندیدم.

‫راست میگه، شاید روح بوده.

‫مثل اینکه رئیس منم یکی دیده، ‫ولی خب اون یه کم دیوونه‌ست.

‫پستچی تا حالا دو تا دیده.

‫زمان معدن هم کلی داستان در این مورد بوده.

‫یعنی واقعاً اینجا روح پرواز می‌کنه؟

‫پستچی میگه...

‫...اونا عادی راه میرن، روی دو تا پا.

‫من یه بار تو سینما صدای ‫قدم‌های عجیبی شنیدم.

‫میشه ما رو ببری همون‌جایی ‫که این اتفاق افتاد؟

‫خانم ندا یه کانال یوتیوب داره.

‫باید همین دور و بر بوده باشه.

‫بابابزرگ، پس کی بالاخره روح‌ها میان؟

‫بوک، تو واقعاً به روح اعتقاد داری؟

‫نه، تو چی؟

‫نمی‌دونم. ولی اگه روح‌ها واقعی ‫بودن، شاید حال خانم ندا بهتر می‌شد.

‫بریم یه کم گیلاس بچینیم؟

‫میشه لطفاً این‌قدر بلند فین نکنی؟

‫ببخشید.

‫به خاطر اون یاروهای قبلیه، هان؟

‫اونا؟ نه.

‫احتمالاً یه شکست عشقی کوچیک بوده.

‫سیگار می‌خوای؟

‫ممنون.

‫هرچند، با این قضیه آتش‌سوزی جنگل‌ها...

‫- چه روز گندی. ‫- نگو که دلم خونه.

‫دستت چی شده؟

‫کنترلمو از دست دادم.

‫تو واقعاً به روح اعتقاد داری؟

‫راستش،

‫نه زیاد.

‫تو چی؟

‫این واقعاً افتضاحه.

‫اون دو تا آفت کجا رفتن؟

‫امیدوارم بلایی سرشون نیومده باشه.

‫اینجا واقعاً گراز وحشی داره؟

‫سونگ-نام؟

‫سونگ-نام؟

‫بوک؟

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫حتی بدون روح هم، اینجا یه پست جالب میشه.

‫و من برات یه کیک خوشمزه تو خونه میپزم.

‫حالت رو بهتر میکنه.

‫- پلیس. ‫- پلیس؟

‫لعنتی.

‫اون عوضی‌ها رو میشناسم، ‫ولی مگه چیکارمون میتونن بکنن؟

‫گیلاس‌هایی که چیدیم، ملک خصوصیه.

‫اوه؛ خب حالا.

‫و اگه بخوایم دقیق بگیم، بوک ‫اجازه نداره تو آلمان باشه.

‫منظورت چیه؟

‫- و من یه ماشین دزدیدم. ‫- چی؟

‫اینجا میمونیم تا اوضاع آروم شه.

‫این یه راه مخفیه.

‫من چراغ قوه دارم.

‫سونگ-نام؟

‫این...؟

‫ما تو غار بارباروسا هستیم.

‫معمولاً ورودیش خیلی گرونه.

‫من اتحاد جماهیر شوروی رو ترک کردم

‫چون نمیخواستم برم جنگ افغانستان.

‫اون موقع عاشق یه راننده تراموا بودم.

‫قرار بود اونم بعداً بیاد.

‫میخواستیم بریم ایتالیا،

‫ولی اون با یکی دیگه ازدواج کرد.

‫سال پیش نوه اش بوک رو فرستاد پیش من.

‫چون اونجا...

‫اونجا رو نگاه کن.

‫بوک، اونقدر دور نشو.

‫ممنون.

‫ممنون.

‫و تو نمیدونی مریم چی شد؟

‫تو تهران نمیتونستیم شرایطو تحمل ‫کنیم و میخواستیم با هم بزنیم بیرون.

‫ولی اون نتونست پول جور کنه.

‫برای همین من تنها رفتم.

‫بدون اینکه بهش چیزی بگم.

‫از اون موقع دیگه با هم حرف نزدیم.

‫و تو چی؟

‫من داستان خاصی ندارم.

‫وقتی ۱۸ سالم بود فوتبال بازی میکردم.

‫ما رو به زابژه تو لهستان دعوت ‫کردن، شهر خواهرخوانده زانگرهاوزن.

‫اونجا هم معدن زیاد داره.

‫تیم مردان هم اونجا بود.

‫ما یه هفته کامل اونجا بودیم.

‫یه کم عاشق یه لهستانی شدم.

‫اسمش ویتولد بود.

‫گوش‌های بامزه و آویزون داشت.

‫شب آخر یه مهمونی بود،

‫و ویتولد با داور لب گرفت.

‫از روی انتقام، منم با اووه لب گرفتم.

‫بعد مونی به دنیا اومد.

‫و من رفتم سر کار.

‫و حالا؟

‫حالا...

‫من دیگه فراموش شدم.

‫خب، کافیه.

‫بالاخره تو جمع خوبی هستی ‫و فقط داری غر میزنی،

‫غیرقابل تحمله.

‫تو کی هستی؟

‫من لوته هستم.

‫جدِ جدِ جدِ جدِ جدِ اورسولا.

‫خب، اگه اشتباه نکرده باشم.

‫جد بزرگ من؟

‫راستش، ما خودمون رو نشون نمیدیم، ولی ‫اون مردهای لخت دیگه خیلی زیاد بودن.

‫خب، و اون گلدون هم کار من بود،

‫وقتی داشتی با اون آدم از خود راضی میگشتی.

‫ولی...

‫- تو خیلی جوون به نظر میای. ‫- بیخیال، من تو نوزده سالگی مُردم.

‫چی شد؟

‫من داشتم با عشقم به فرانسه فرار ‫میکردم، به خاطر انقلاب، میدونی.

‫ولی بعد از چند مایل گیر افتادیم،

‫و من به خاطر ولگردی، دزدی اسب، و ‫توهین به سلطنت به مرگ محکوم شدم.

‫ولی قبل از اون، موقع به ‫دنیا اومدن دخترمون مُردم.

‫تو اینجا تنهایی؟

‫نه، ما یه عالمه ایم.

‫یازده کارگری که اینجا تو اعتصاب ‫سال ۱۹۲۱ تیرباران شدن،

‫حتی تیم فوتبال خودشون رو دارن.

‫دیروز دیدم یکی رفت سینما.

‫اون شاید دوست من ریفکا بوده.

‫اون یه زمانی تو سارایوو بلیط ‫فروش بود. یه عاشق واقعی فیلم.

‫اون به عنوان پارتیزان علیه نازی‌ها جنگید،

‫دستگیر شد و به عنوان کارگر ‫اجباری به یه غار اینجا فرستاده شد.

‫و چرا شما همه هنوز اینجا هستین؟

‫شما آدم‌های زنده چقدر فراموشکارین.

‫اونجا چیکار میکنین؟

‫خیابان همبستگی مردم

‫مترجم: اشکان هیدی