Original subtitles

Goed, wie nog?

De Wilsons moeten komen. - Verdomme.

We mogen de Wilsons niet vergeten. - De Wilsons.

Nog iemand? - Dank je.

Nee. Volgens mij is dat alles.

Goed dan.

Zullen we? - Fatsoenlijk?

Helemaal.

Nee. - Bijna.

Daar gaan we.

Hé, met Mitch. Laat een bericht achter, dan bel ik je terug.

Alsjeblieft, zeg dat je in orde bent.

Ik belde het resort, maar niemand neemt op.

Ze zeggen op het nieuws dat...

Ik ben zo bang. Ik heb je nodig.

Ik hou van je.

Ik blijf proberen.

Ik blijf proberen.

Tragische beelden blijven opduiken...

na de per ongeluk ingezette actie...

met een experimenteel wapen voor de kust van Tasmanië...

die leidde tot de verwoesting van Hobart...

en alle leven op het eiland werd weggevaagd.

Protesten in Washington D.C. zijn geëscaleerd...

nu druk van de VN en de Australische premier...

om de president ter verantwoording te roepen een kookpunt heeft bereikt.

Waarom journalisten rampgebieden niet mogen betreden...

Ik snurkte toch niet, hé?

Geen kik.

Blijkbaar hebben ze niets gevoeld en zijn ze gewoon ingeslapen.

Hopelijk is hij een van de gelukkigen die weer wakker wordt.

...begint nu vorm te krijgen.

Verder dan de vuurbal in het centrum zorgde een elektromagnetische puls...

voor catastrofaal falen van de hersenen bij al het leven op het eiland...

wat hun dood veroorzaakte.

We hebben dringend vrijwilligers nodig voor Tasmanië...

om te helpen bij de nasleep van deze ramp.

Dit is een taak van ongekende omvang.

De natie roept u op om op te staan...

en de veerkrachtige geest te tonen...

Onze natie dankt u voor uw inzet in deze donkere tijd.

Plaats uw telefoon in de bak en ga naar de hangar voor registratie.

Uw telefoon krijgt u terug bij vertrek van het eiland. Dank u.

Welkom in Devonport. Onze natie dankt u...

Volgende. Snel graag.

Hierheen, alsjeblieft.

Klopt deze info? Bent u dat?

Ga uw uitrusting halen...

Volgende. - Ik wil mijn vrouw zien.

We snappen het. - Volgende.

Mevrouw? ID. Pet af.

Ik heb een uitzondering op humanitaire gronden.

Ik wil bij de bergingseenheid in het zuiden van het eiland.

Ik moet naar Woodbridge, een dorp daar.

Niemand gaat al ten zuiden van Hobart.

Sorry? - De hele stad staat nog in brand.

U moet wachten tot het vuur uit is.

Blijf bij uw eenheid. Uiteindelijk kom je wel in het zuiden.

Wie was daar?

Mijn man.

Het spijt me. Zo is het nu eenmaal.

Ga uw uitrusting halen. U vertrekt zo met eenheid 209.

Volgende, alsjeblieft. - Ik ben fysiotherapeut.

Misschien kan ik helpen terwijl ik wacht.

U kwam voor identificatie van slachtoffers en berging van lichamen.

Hier op het eiland, of u gaat naar huis.

Is het waar wat ze zeggen?

U hebt de geruchten gehoord...

en ik kan bevestigen: ze kloppen.

In zeldzame gevallen zien we ongewoon gedrag bij sommige overledenen.

We weten niet...

wanneer een slachtoffer weer kan opstarten.

Maar geloof me, het licht brandt, maar niemand is thuis.

Luister.

Mocht je toevallig een slachtoffer tegenkomen...

dat tekenen van activiteit vertoont...

dan staat het leger klaar om voor hen te zorgen...

efficiënt, met de waardigheid die ze verdienen.

De paar die weer online komen...

zijn, dat verzeker ik u, mak en langzaam.

U hoeft nergens bang voor te zijn.

Blijf kalm en laat ons ons werk doen.

Hé, makker? Hé, makker, mag ik even...

Hoeveel van hen zijn echt teruggekomen?

Luister.

Kom je er één tegen, steek je vuurpijl af...

dan komen wij het oplossen.

Hé, het komt goed.

Waarom maar een paar?

Het komt goed.

Twee per huis. Zoek een partner. Vooruit.

Dank je. Ik wil tempo zien, mensen.

Schiet op.

Hierheen.

Het was zwaar om afscheid te nemen, maar...

ik vond dat ik hier moest bijspringen.

En jij? Heb je kinderen?

Nee.

Ik controleer boven.

Hé, gaat het?

Ik moet...

Ik moet gaan.

Ik moet mijn meisjes knuffelen.

Sorry, makker. Ik ben er klaar mee.

Je moet iemand anders zoeken.

Iemand thuis? Ben je daar? Hé.

Ik snap het niet.

Waarom komen er maar een paar terug?

Geen idee. Arme klootzakken.

Twee keer moeten sterven. Echt niet.

Ga je daar gewoon staan of wat? Verdomme.

Stoort die stank je niet?

Tuurlijk wel. - Waar is je masker?

En, hoe bevalt dat ding?

Is het kersensmaak of zo? Omhoog.

Geweldig. Echt geweldig.

Waar ga je heen? - Schijten.

Is dat goed? - Nu?

Zoek wat touw of zo.

Spierkracht is de enige manier om haar dikke reet hieruit te krijgen.

Met deze ring...

als ik hem om krijg...

bind ik mijn leven voor altijd aan het jouwe.

Wist je dat er een kip was, Miracle Mike, die 18 maanden bleef leven...

nadat ze z'n kop eraf hakten?

Nee, echt. Die boer mikte te hoog...

en liet een stukje hersenen zitten...

want vogels hebben grote oogkassen...

dus past het brein niet goed en zit een deel in hun nek.

Koploze kippen? Waar heb je het over?

Ze kunnen zoveel leren over neurale banen en zo...

als ze die terugkomers bestuderen in plaats van hun kop eraf te knallen.

Luister goed.

Je mag denken wat je wilt...

maar zolang we hier zijn, steunen we elkaar.

Hij wordt wakker. - Snap je me?

Hij wordt wakker. Dat weet ik.

Hij wordt wakker... Nee.

Word wakker. - Kom op.

Nee.

Word wakker. Mijn jongen.

Mijn jongen...

Wat? Zoals een masseuse?

Nee, meer een fysiotherapeut.

Dus je masseert niet? - Er komt massage bij kijken.

Mijn schouder sloopt me sinds we al die dode kloten tillen.

Kun je ernaar kijken?

Misschien. - Top.

Bedankt, Ava. - Ik zei misschien.

Het zal gebeuren. Ik beloof het.

Wij hebben alle tijd van de wereld.

Hier. - Opschieten.

Schiet op. - Hij zit daar.

Snel. - Laat maar.

Help dan niet.

Hé, GTS Monaro. Jeetje.

Iemand heeft goed voor je gezorgd.

Clay.

Goed dan.

Ze komen eraan.

Ga verder op reis vanuit deze wereld...

in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Amen.

Kom op.

Vooruit.

Verdomme.

Rustig, jullie. Sommigen van ons proberen te slapen.

Flikker op.

Ga je ergens heen?

Ik was even een luchtje aan het scheppen.

Daar is de binnenplaats voor.

Verbaasd dat we Yanks überhaupt laten meedoen.

Van mij mocht er een totaalverbod zijn.

Ga stoom afblazen bij die lui.

Vier, drie, twee, één.

Nou, Ava...

op alle Lady-Mc-vetkonten en hun smalle kutgangetjes.

Wie weet welke mooie geuren en beelden ons morgen te wachten staan?

Wat is er zo speciaal aan Hobart?

Mijn man.

Hij zat op werkretraite ten zuiden daarvan...

in een kustplaatsje dat Woodbridge heet.

Die man in de garage vandaag...

het leek alsof hij nog niet helemaal weg was...

alsof een deel nog bleef hangen... alsof hij verdwaald en bang was.

Ik zag een vent onder de motorolie die net uit de dood terugkwam.

Ik staarde niet lang in z'n ogen.

Hij keek naar mij, recht naar mij.

Meer dan alleen zenuwen... meer dan een kip zonder kop.

Als Mitch zo is... - En dan?

Goedenacht, Clay.

Tot morgen, partner.

Krijg nou wat.

Wat een schoonheid.

Ik moet uitzoeken hoe ik dit ding langs de bazen krijg.

Ik geef m'n linkerbal om haar eens open te trekken.

Wat denk je dat ze me geven?

Maanden of jaren?

Enfin...

goed gesprek.

Jezus Christus.

Godverdomme.

Wat een manier om een vrijgezellenfeest te eindigen.

Kijk die bruidegom eens.

Beste dag ooit.

Wat mee is op tour, toch? Hoppa.

Zin in een snuifje?

Voor mij nog wat te vroeg.

Rij je motor?

Sinds m'n jeugd rij ik al met crossmotoren.

Maar nooit op zoiets.

Met zoiets kun je misschien langs het ergste.

Het ergste waarvan?

De wegen, de rook, het leger.

De hoofdaders zijn chaos, maar bij Mount Wellington lopen smalle routes.

Blijven we bij vrijgemaakte wijken...

dan komen we bij de snelweg zonder dat ze ons zien.

We zitten 320 kilometer van het Enso Resort.

Nu weg, goed tempo... wie weet. Misschien vandaag nog daar.

Dan trek jij haar eens goed los zonder je linkerbal te geven.

Ho, ho. Rustig, Ava.

Jij doet dit voor je man maar ik wil een verschil maken.

Mijn land heeft me nodig.

De doden hebben me nodig.

Ik dol maar wat.

Ik zoek helmen. - Echt?

Ja, en een volle tank.

Yes. Oké, laten we gaan.

Kun je horen?

Ava. Wat doe je? Blijf er weg van.

Gaat het? - Ja.

Maak je smal.

Verdomme.

Snel. Daarheen.

Kom op, schiet op.

Klote maskers. Waar zijn ze?

Ik heb ze.

Godverdomme.

Verdomme.

Godverdomme. - Oké, jij wint.

Echt?

Verdomme.

Zal ik stoppen? - Nee, ga door.

Wat je ook doet, het doet verdomd pijn, maar blijf doorgaan.

Daar, daar. Verdomme.

Hoe lang doe je dit al?

Bijna zes jaar. Ik heb net m'n eigen praktijk geopend.

En je man? Wat deed hij?

Hij zit in duurzame energie.

Elk jaar heeft zijn bedrijf een grote bijeenkomst.

Deze keer vond iemand het een briljant idee om Tasmanië te kiezen.

Klote, hè? - En jij?

Ik ben aannemer. Ik heb een klein bedrijf in Melbourne.

Ik zette kozijnen toen dat oudje me naar de tv trok voor het nieuws.

Ben je iemand dierbaars kwijt?

Precies de juiste plek, Ava. Ik ben wel klaar.

Waar komt die ineens vandaan?

Hé maat, we zijn dicht. Ga ergens anders doodlopen.

Godverdomme.

Ik zie een patroon bij dit soort.

Hoe langer ze doorgaan, hoe onrustiger ze worden.

Dan slaan ze om zich heen.

Wat doen jullie hier?

Taroona is afgesloten.

Het hele zuiden.

Wij zijn van berging.

Ik zoek iemand.

Wie?

Mijn man.

En jij? Wat is jouw verhaal?

Hij... - Ik help haar erheen.

Chauffeur.

En waarheen?

Woodbridge.

Hoe zijn jullie door Hobart gekomen?

Niet makkelijk, maat. We moesten om de rook heen.

Onze longen hielden het bijna niet, nietwaar?

Mooie motor heb je daar.

Ja, ze was wat stoffig, maar ze vaart er wel bij.

Maak maar een rondje.

Kom mee.

Hij moet een verklaring afleggen. Jij ook, dus wacht daarbinnen.

Pak wat je wilt eten, we zijn zo terug.

Het is goed, Ava. Het was leuk zolang het duurde.

Blijf hier.

Kom mee.

Dus je zit hier helemaal alleen?

Geen eenheid? - Naar de keuken.

Luister, ik snap dat je protocol moet volgen...

maar kunnen we dit niet onder ons houden?

Geen schade, geen schuld, toch?

Het spijt me, Mitch.

Waarom nam je niet op toen ik belde?

Je wilde praten, dus laten we praten.

Mooie maat heb jij.

Hij is ervandoor gegaan.

Hij zei dat hij moest pissen.

Ik vertrouwde hem, maar hij liet me staan.

Ik heb uren gezocht naar hem.

Ze gaan hem nu keihard aanpakken.

Luister, Ava.

Ik weet wat je doormaakt.

Afsluiting is belangrijk.

Dus ik geef je vrije doorgang naar Woodbridge.

Maar...

als je je man vindt...

snap je wat dat kan betekenen.

En ik moet weten dat je er niet vandoor gaat.

Dat doe ik niet. Dat beloof ik.

We moeten eerst nog wat spullen halen, goed?

Hoe ver nog?

We zijn er bijna.

De boerderij was van een oude boer en zijn vrouw.

Alles lag vol met blikvoer voor ik hier werd geplaatst.

Ik vond vlees in de vriezer.

Nog een dag of twee voor het bederft.

Kom op.

Ik kan best goed koken als ik wil.

Ik dacht dat we alleen wat spullen kwamen halen.

Ik draai op mijn laatste restje. Dus eten we even nu we hier zijn.

Laat het niet koud worden.

Proef wat maïs.

"Als je honger hebt, eet je alles."

Dat hamerde m'n vader er van jongs af aan in.

Hij was ook militair.

Hij kende een kolonel die erbij was bij jullie pulstechnologie.

Van alle stukken oceaan die ze konden kiezen, hè?

Het voelt nog steeds onwerkelijk.

Katie. Mijn vrouw.

We verwachtten ons eerste kind.

Een zoontje...

nog maar een paar weken te gaan.

Ze was hier bij haar ouders in Queenstown op bezoek.

Vind je het erg als ik...

Ik deed mee aan een trainingsoefening bij Townsville op het vasteland. Ken je het?

Zodra ik hoorde dat het eiland niet radioactief was...

praatte ik me mee met een van de eerste helikopters hierheen.

Ik vond ze in het huis.

Katie's ouderlijk huis.

Ze zaten allemaal...

rond de keukentafel...

midden in het ontbijt.

Het toastrek stond nog vol.

Ik koos een mooie boom achter in de tuin.

Dat kleine schommeltje dat Katie had als kind...

hing er nog steeds.

Ik begon te graven.

Ik maakte het zo netjes mogelijk voor ze.

Jammer te horen.

Mensen die terminaal ziek zijn...

hun naasten krijgen dat... dat moment...

dat lange afscheid.

Maar zoals dit ging...

alsof het tapijt werd weggetrokken...

ik weet het niet.

Het was op een speciale manier wreed.

Het betekende alles dat ik haar nog eens kon zien.

Ik weet niet wat ik zonder dat had gedaan.

Kwam ze niet terug?

Wanneer vertrekken we?

Straks.

Voor we gaan, is er...

iets wat ik je moet vragen.

Hoe gaat het daarbinnen?

Ik ben klaar.

Mijn haar is nog wat nat. Sorry.

Je haar is goed.

Je zag toch dat ze roodharig was.

Eén dansje. Dat is alles.

Als je dat goedvindt.

Hier.

Dit helpt.

Je bent beeldmooi.

Het spijt me, Katie.

Ik hou van je.

Ik zal altijd van je houden.

Sorry dat ik je niet kon beschermen.

Jullie allebei.

Ik voel hem daarbinnen.

Dit is zo bijzonder.

Dat is het niet.

Je draagt hem niet.

Je draagt hem niet. - Het liedje is afgelopen.

Ik zei dat je alles aan moest doen, ook de ring.

Het liedje is afgelopen.

Wil je hem even omdoen?

Je zei één dans. Die was er.

Breng me nu naar mijn man. - Maar...

Maar...

Je hebt het verpest. Ik...

Je hebt alles verpest.

Het spijt me. Het is mijn fout.

Ik had het moeten controleren.

Wil je hem alsjeblieft omdoen?

Nee. Ik doe mijn ring niet af.

We moeten opnieuw beginnen.

Ik doe mijn ring niet af. Ik begin niet opnieuw.

Alsjeblieft. Ik heb mijn deel gedaan.

Doe hem om...

of onze afspraak gaat niet door.

Blijf daar.

Ava...

Ik zei: blijf daar.

Hé, wacht. Nee.

Ava. - Blijf bij me weg.

Ik ben je vrouw niet. Laat me met rust, alsjeblieft.

Laat me met rust.

Ava, doe de deur open.

Kom eruit, oké? Laat het me uitleggen.

Ava.

Mijn God.

Wil je weten waarom sommigen terugkomen?

Omdat zij nog iets hebben af te maken.

Zoals Katie.

Ze was er nog niet klaar voor.

Ze wilde alleen moeder worden.

En dat gebeurt ook. Ze zal een geweldige moeder zijn.

Ava, doe de deur open.

Alsjeblieft, Ava. Je snapt het niet.

Hij leeft. Ik voelde hem schoppen.

Hij wacht op zijn moeder.

Hij wacht op mij.

Doe die deur open.

Ava. Doe open.

Ava, kom eruit. Kom eruit.

Luister alsjeblieft naar me.

Ava.

Ava?

Ava?

Kom op.

Ava?

Ava, kom naar buiten.

Het is niet veilig.

Ze worden elke dag agressiever.

Luister.

Het spijt me, oké?

Kom eruit. Dan maken we het goed.

Ik zei dat ik je naar je man breng.

Dat kan nog steeds.

Kom er gewoon uit.

Ava, kom op.

Je kunt hier niet de hele nacht blijven.

Schat, ik kan mijn ring niet vinden. Heb jij 'm gezien?

Zullen we 'm halen?

Dan dansen we verder.

Kom eruit.

Arm ding.

Laat me je helpen.

Zou je dat doen? - Natuurlijk.

Het is te laat, Ava.

Je hebt het verpest.

Dat had je niet mogen...

Alsjeblieft, Mitch. Blijf.

Dat lijkt me nu geen goed idee.

Laat me je tenminste naar het vliegveld brengen.

Nee...

De auto komt eraan.

Ik ben over een week terug. Dan praten we.

Alsjeblieft.

Nog even.

Nog even.

Hoi, lieverd.

Ik ben er.

Ze is mooi.

Was mooi.

Nou...

niets te zeggen?

Geen onafgemaakte zaken?

Hier ben ik dan.

Ik ben hier, Mitch.

Dus we laten deze enorme rotzooi gewoon zo?

Word wakker.

Alsjeblieft, word wakker.

Mitch?

Mitch, alsjeblieft.

Alsjeblieft, word wakker.

Alsjeblieft.

Ava? - Mitch?

Ik wilde met IVF beginnen.

Hij zei dat we geduld moesten hebben.

We kregen ruzie.

Veel.

Ik wist niet meer wat we voor elkaar waren.

Ik ging met iemand vreemd.

Ik zei het tegen Mitch voor hij hierheen vloog.

Ik dacht als ik hem kon vinden...

welke versie dan ook...

dat ik het kon oplossen.

Maar dat kan ik niet.

Hanna, mijn dochter...

en haar moeder Bridgette.

Ze willen niets meer met me.

Ik dacht: ik ga hierheen.

Laten zien hoe onbaatzuchtig ik ben.

Misschien zien ze me dan anders.

Ik belde Bridgette en zei dat ik zou helpen.

Als een held.

Ze zei dat ik kon oprotten.

Ik kwam toch.

Dacht dat ik het kon laten zien.

Geloof het of niet, soms zit ik mezelf alleen maar in de weg.

Stom.

Hoe dan ook...

hoe kwam jij weg bij die gestoorde?

Jij eerst.

Ava...

Net als vroeger, hè, maat?

Ga je kotsen?

Verdomme.

Sorry, Ava. - Meen je dat nou echt?

Sorry.

Verdomme.

Jij bent, rooie.

Ik ga wel om haar heen...

Wat doe je nou?

Verdomme.

Ava?

Waar wacht ze op?

Hier.

Rustig, het is oké.

Het is goed. Het is al goed.

Je bent veilig.

Vertaling: Jan Dejonghe