Original subtitles

Vertaling: Lekkernij

Brad.

Lucas?

Brad, ik ben 't Jenn. Ik ga je helpen, goed?

Help. Laat iemand helpen.

Jenn. Heb je het gezien?

Ik moet water vinden voor je.

Hier.

Brad.

Mijn God.

Jezus.

Kom terug.

Alsjeblieft.

Het is al goed.

Het is al goed. We zijn er nu. Het komt goed.

Deze plek is prachtig. Het is een wonder. - Het is ongelofelijk.

Hoe kan er cola zijn?

Er was hier lang geleden een gezin en zij lieten wat spullen achter.

Wanneer jullie er klaar voor zijn, moeten we hier vertrekken.

Terug 't vlot op? - Het is hier niet veilig.

Er is een...

een dier.

Schat, er zijn vast veel dieren. - Het is een monster.

Ik heb 'm gezien.

Het kroop uit de oceaan, het loopt op 't land...

en het sleept z'n voedsel mee naar...

een zwarte gat.

Zack spoelde aan. Hij was al dood en 't sleepte hem daarheen.

Het gezin waar ik 't over had.

Moet je dit zien.

Wat is dit? - Zie je dat?

Dat zijn z'n ogen.

Het doodde hen. - Hoe weet je dat?

Ik vond hun graven. Ze zijn hier begraven.

Wat is er gebeurd met degene die ze begraven heeft?

Er is duidelijk een stroming die dingen naar het eiland trekt. Wij spoelden aan.

Ik stel voor dat we wachten. En kijken of iemand anders aanspoelt.

Ik ook. Wat als Brad aanspoelt?

Brad is dood.

Brad is dood?

Het spijt me.

Wat is er met hem gebeurd? - Ik begroef hem.

Ik begroef hem diep in de grond en toen kwam dit wezen en die groep hem op.

Hoe ziet dit ding eruit? - Het is enorm.

Het heeft vier ogen en het stinkt.

Dit kreeg ik afgelopen nacht.

Dat is zwart bloed.

Heeft hij geleden?

Mia, hij wist dat hij niet alleen was. Hij wist dat ik bij hem was.

Hou je nog van dat geluid?

Waarschijnlijk iedereen wel.

Na dit kom ik waarschijnlijk niet veel meer op het strand.

Tijdens de tocht op het vlot...

had ik voor het eerst het idee, dat ik zou sterven.

Ik dacht echt dat dat het einde was.

En het aparte is, dat ik alleen kon denken hoe gênant het had geweest.

Thuis wacht iedereen erop dat ik faal.

Op het vlot, hoor je de golven niet. Je hoort helemaal niks.

Ik sterf liever op het vlot dan hier.

Je weet niet hoe het daarginds is.

We gaan richting het westen. Een aantal vliegtuigen gingen die kant op.

Ze zullen ons vast zien.

Ik weet dat dit alles gek klinkt.

Ik wil echt dat je me gelooft.

Dat doe ik.

Het is wat veel om te verwerken.

We hebben wat tijd nodig, oké?

Ik ga meer voedsel halen.

We moeten zoveel mogelijk meenemen.

Kan ik dit lenen?

Dank je.

Zorg dat ze er klaar voor is.

Er is genoeg voor een week. We moeten slim omgaan met wat we hebben.

Laten we het vlot inladen. - Jenn. We gaan niet weg.

Niet nu. Niet in deze staat.

We kunnen het niet. - Ik begrijp dat jullie moe zijn.

Ik ben ook moe, uitgeput zelfs. - We zijn niet alleen moe. We zijn zwak.

We hebben amper gegeten.

We moeten rusten, goed? - Hier rust je niet.

Jenn, je was alleen en je bent bang en dat begrijp ik.

Wat je ook gezien hebt, dat dier... - Het is geen dier, dat zei ik al.

Luister, er is niks in de wijde omgeving.

Ik stel voor dat we een groot vuur maken. Je zei dat er vliegtuigen waren, toch?

We maken een vuur en dan zullen ze ons zien.

Het wordt donker. Maak je klaar om te vertrekken.

Schat, luister je wel? We gaan niet op dat verdomde vlot.

Vanavond niet.

We lossen dit wel op.

Lucas.

Hé, Jenn.

Stop daarmee. Jenn, stop daarmee.

Laat me los. - Rustig.

Laat me gaan. Ik ga weg.

Hou gewoon op.

Ik ga weg. - Rustig.

Het is al goed.

Waar is Lucas? - Hij is aan het rondkijken.

Geen zorgen. Het is al een paar uur donker en we hebben niks gezien.

Moest je me vastbinden? - Voor nu wel.

Sorry. Ik had je niet zo moeten slaan.

Ik wist niet wat ik anders moest doen. - Maakt niet uit.

Maak me los.

Ik denk dat we allemaal wel iets traumatisch hebben ervaren.

En we gaan er allemaal anders mee om.

Ik ben net zo schuldig. - Schuldig? Wie is er schuldig.

Ik heb dit niet verzonnen.

Ik lieg niet tegen je.

Juist. Net als toen je beroofd werd voor we vertrokken.

Jenn, het is niet dat ik je niet geloof. Maar de afgelopen jaren...

heb je het lastig gemaakt om je te geloven. - Dit is wat anders.

Ik wil het beste voor iedereen. - Dat hoef je mij niet te vertellen.

Ik heb niks gezien. Er is niks. - Omdat het niet uit de bomen komt.

Ik wil dat je veilig bent. - We proberen dit uit te zoeken.

Uitzoeken?

Ja, uitzoeken. - We moeten hier zo snel mogelijk weg.

Wil je een momentje met haar? - Dank je.

Ze heeft spijt van wat er gebeurd is. - Dat zei ze.

Lucas, maak me los. - Niet tot je beloofd dat je rustig wordt.

Gaat het?

Ik wil alleen dat je in orde bent.

Je bent in orde.

Er hangt altijd een donkere wolk boven je hoofd. Dat weet je, toch?

Dit hele gebeuren, is zo maf.

Ik had een geweldige week. Met m'n vrienden op m'n boot. Het weer was perfect.

Ik bracht je mee op reis. Iedereen had een geweldige tijd. Behalve jij, toch?

En op de avond dat je komt vertellen dat je niet gelukkig bent...

dat je dit misschien niet wilt...

komt er een storm opzetten.

Kwam dat even mooi uit.

Waar jij ook bent, een storm volgt je altijd.

Lucas, je weet dat ik van je hou...

maar dit is niet het moment om het hierover te hebben.

Laat me gaan.

Wat wilde je gaan doen? Wat was je plan? - Dat zei ik al.

Naar het westen gaan. - Dat begrijp ik.

Als je richting 't westen gaat, gevonden en naar huis gebracht wordt. Wat dan?

Je hebt niemand anders. Waar ga je wonen?

Ga je terug naar school? En hoe ga je dat bekostigen?

Ik betaal voor je leven, en jij betaald me terug door het vlot te pakken...

en mij achter te laten om te verhongeren? - Hier verhonger je niet.

Dat gebeurd niet. Je wordt in mootjes gehakt en in een hol geslepen in de oceaan.

Dat is wat hier gebeurd.

Mia denkt dat je net als Zach begint te klinken.

Wat is er met Zack gebeurd?

Lucas.

Rennen. Nu.

Weet je het zeker? - Ik heb het nooit op de dag gezien.

Je had niks kunnen doen.

Wil je een handje helpen?

Ik ga kijken of we nog iets nodig hebben uit het kamp.

Oké, klim erin.

Het greep me. - Help me.

Je zei dat het niet zou komen op de...

Ik schrijf deze brief in de hoop dat het kan dienen als bewijs.

Iets meer dan een week geleden, zonk m'n boot na een storm...

en sindsdien overleef ik op een eiland.

Zack en Brad uit onze groep, zijn beide dood.

Brad spoelde aan, terwijl ik gewond was, en stierf kort erna.

Dagen erna, spoelde Zack aan en hij was al dood.

Ik wist hun achternaam niet.

Mia Reed en m'n vriendje Lucas Griffin, arriveerden per vlot een paar dagen later.

En werden beiden vermoord door een monster die nabij het eiland verblijft.

Ik kan niks doen om dat te bewijzen.

Voor een groot deel van m'n leven worstelde ik met geloofd te worden.

De waarheid komt niet altijd met bewijs. Soms hebben we alleen onze woord.

De dingen die ik kan vertellen kan ik niet laten zien.

Dat er hier een monster is, groter dan welk mens dan ook.

Twee keer zo snel in 't water als op 't land en het heeft zwarte bloed.

Een week lang hield ik me schuil en vluchtte ik ervan, maar nu niet meer.

Mocht je deze brief vinden...

dan liggen m'n overblijfselen op 't eiland, of in een diep gat aan de westkust.

Ik hoop dat deze brief genoeg is om m'n verhaal te geloven.

Jennifer Remming.

Vertaling: Lekkernij