Original subtitles

ارائه‌ اختصاصی از کانال تلگرامی سینما نگاه t.me/YisMovie

فارسی فیل‌آسفی t.me/PhilAsefi

‫استودیو "های‌فیلم"

‫تکه‌ای از آسمان

‫بر اساس قصه‌ی "گل‌های ‫آبی کم‌رنگ" از واهان تُتُوِنتس

‫به کارگردانی هنریک مالایان

‫هی، خانم جان. ‫من می‌رم سر کار

‫یَتیمَکِ بی‌نوا

‫عزیزکم!

‫هی می‌گفتی «کاش یک ‫بچه تو خونه‌ بود» ها

‫حالا، خیال کن که خودم زاییدمش

‫خداوند دوباره به ما مرحمت کرده

‫اگه ما نبودیم، چه به سرش می‌اومد؟

‫سر صبحی لباس تن این یتیم کن

‫بفرما، بپرس چرا؟

‫چرا؟

‫با خودم می‌برمش. بگذار همه ‫ببینند سایه‌ی سر این بچه‌یتیم شدم

‫آهای، تُریک، احوالت؟

‫کنار من راه بیا

‫آقا گریگور، روبراهی؟

‫آره، خوب ام. ‫دارم در حق این بچه‌یتیم پدری می‌کنم

‫چه می‌شد کرد؟

‫با اون‌همه شمعی که جلوی تمثال‌ها ‫روشن کردند

‫گفتم کنار من راه بیا، از دنیا نترس، پسرم

‫بدو جا نمونی!

‫کنار خودم بمون، یک لحظه وایستا

‫هواکیم

‫آهای، هواکیم

‫چی شده، آقا گریگور؟

‫فردا یک سر به آبریزگاه من بزن. ‫یادت نره

چشم

‫- آقا گریگور، عجب مردونگی کردی ها ‫- بچه‌ست دیگه، باید هواش رو داشته باشم

‫آهای، توریگ، احوالت؟

‫او برّه‌ی خداونده ‫(برّه در فرهنگ مسیحی معنایی نیک دارد)

‫- آهای، تُریک ‫- بله، آقا گریگور؟

‫برام کمی آب بیار

‫یک‌کمی گیجه.

‫هیچ جنب و جوش نداره!

‫این چه حرفیه!

‫یتیمه!

‫- خدا یک دور زده پس کله‌ش ‫- مگه من چی گفتم؟

‫فقط یک‌خُرده گیجه، ‫هیچ شوری درش نیست

‫سال‌های سال گذشت ‫و هیچ کاری از تو برنیومد

‫حالا یک شاخ شمشاد نصیبت شده ‫و خوارش می‌داری؟

‫زبون به کام بگیر!

‫توریگ؟ چرا پشتت رو کردی به من؟

‫همین هم از سرت زیاده!

‫راستی؟ ‫پس منم پشت می‌کنم!

‫عجب قشنگی!

‫خیلی شبیه خدابیامرز مادرتی

‫باید یکی نوش رو بدوزم

امر شماست، آقا گریگور

‫- پوسیده‌ست ‫- ریش و قیچی دست شماست

‫بده ببینم

‫خیلی خوب. چند روز دیگه بیایید عقبش

‫- سلام! ‫- روز خوش، آقا گریگور

‫- شنبه بیایید عقبش ‫- باشه

‫بگذارش داخل

‫خوبه! خوبه. آفرین

‫- چشم‌ت به اندازه‌ها باشه و گوش‌ت با مشتری ‫- این هم از پول

‫آفرین، پسرم

‫بده به آقا

‫آهای، تُریک

‫کیسه‌ی گوشت رو بده من

‫بفرمایید، آقا آساتور

‫آساتور، این رون رو برام شقه کن

‫آفرین

‫این خوش‌طلاست یا نه؟

‫این که نقره‌ست!

‫تُریک، بیا این‌جا

‫این گوشت رو ببر خونه

‫گوشت... بگیرش

‫راه بیفت، برو

‫[بازی کودکان]

‫یتیم بی‌نوای من! پسرم!

‫خاله تورواندا می‌گفت بزرگ ‫شدی ها، من باور نمی‌کردم

‫چقدر برومند و بلندبالا شدی!

‫چقدر چشمانت شوق زندگی دارند

‫این چیه دستت؟ ‫گوشته؟

‫خیلی وقته که رنگ گوشت رو ندیدم!

‫[ترانه‌ای سنتی]

‫چی؟ تو گوشت نفرستادی، من هم آش دوغ ‫گذاشتم!

‫تُریک؟

‫گوشت رو چه کردی؟

‫کله‌ت رو کار بنداز!

‫- من بالاش پول دادم! ‫- مگه زده به سرت؟

‫آقا گریگور، دیگه همچین نمی‌کنم

‫طفلک داره می‌گریه

‫حالا که چی... یک سیلی بود دیگه

‫به نظر باهوشه

‫فقط هرچی رو که به چشم دیده بلده، آقا معلم

‫[برخوانی پدر نُستر]

‫بشمار!

‫دستانت!

‫بنشین

‫[برخوانی الفبای ارمنی]

‫آفرین!

‫خفه‌خون!

‫تورواندا... دلم می‌خواست ‫پسردار بشم... اما دلم شکسته

‫بگو چرا

‫چرا؟

‫تُریک اونی که می‌خواستم از آب ‫درنیومد. هیچی تو کله‌ش نمی‌ره

‫حالا که چی؟ ‫بالاخره یک روزی می‌ره

‫اگه خوندن و نوشتن یاد نگیره، یعنی ‫که کله‌خره! اون‌وقت بزرگ نمی‌شه!

‫تو هم خوندن و نوشتن بلد نیستی، ‫یعنی کله‌خری؟

‫کله‌ش خیلی کوچکه...

‫کوچکه که باشه. مگه ‫می‌خواهیم روش گردو بشکنیم؟

‫اگه یک‌نمه بزرگ‌تر بود، ‫شاید چیزی می‌رفت توش

‫یادته خانم جان؟ ‫پدرش هم کَمکی مشنگ بود

‫پشت سر مرده حرف نزن!

‫حالا... با خودم می‌برمش ‫مغازه، بلکه کار خودم رو یاد بگیره

‫تا مرد بشه... عین من

‫سلام!

‫سلام، سلام!

‫- سلام! ‫- سلام، آقا گریگور!

‫هیچ شوق و ذوق نداره

‫درس هم به کله‌ش نمی‌رفت

‫دلش به هیچ کاری نیست

‫یتیم‌ها این‌جوری ان

‫تُریک، پسرم...

‫هیچ کاری ریز و درشت برنمی‌داره

‫هر کاری ارزش خودش رو داره. چرا؟

‫- چرا؟ ‫- نه، نپرس چرا، چراش رو به‌ت می‌گم

‫کار آدمی رو از فقر نجات ‫می‌ده و آقای خودش می‌کنه

‫پالان‌دوزی هم برای خودش ‫کاریه، یک کار حسابی!

‫حالا بگو چرا؟

‫چرا، آقا گریگور؟

‫چون تو این کار نه با مردم، که با خر طرفی

‫چرا نیشت رو باز کردی و می‌خندی؟

‫چون "خر" به گوشت خورده؟

‫خیال نکن کار راحتیه!

‫هر حرفه‌ای فوت و فن خودش رو داره

‫- بله، درسته، آقا گریگور ‫- پس باید این فوت و فن رو بلد بشی

‫- بلد می‌شم، آقا گریگور. چیزی نیست که! ‫- لاف نزن ببینم! چیزی نیست که!

‫خودت چیزی نیستی!

با اینکه که بزرگ شدی

‫نه شب می‌خوابی! ‫نه صبح پامی‌شی!

‫می‌گیم شمع رو روشن کن، ‫می‌ری خاموشش می‌کنی!

‫همیشه هم که چشمت به آسمونه. ‫تو آسمون دنبال چی هستی؟

‫تور رو بکش! تور رو بکش! تور رو بکش!

‫اون پسره دست‌تنها کار می‌کنه!

‫پاره‌ش کرد! نخ رو پاره کرد!

‫روزی که این پسر مرد بشه، شبش سرم ‫رو می‌گذارم زمین و با خیال راحت می‌میرم!

‫این حرف‌ها رو یادتون باشه!

‫های احمق جون! می‌خوای برای تو هم پالون بدوزم؟

‫چهل بار به‌ت گفتم! تو کله‌ت نمی‌ره؟

‫آقا گریگور، آخه خر از ‫کجا بفهمه این بلنده یا کوتاه؟

‫خر نمی‌فهمه چون حیوانه، ‫ولی صاحبش که خر نیست!

‫بشکاف دوباره انجام بده

‫نمی‌کنم!

‫بکن

پالونش کمی بزرگه، درست می‌شه

‫حالا دیگه اوستا شدی؟ ‫پس خودت بنشین روش!

‫بنشین!

‫افتادی؟

‫خاله توریگ! خاله...

‫- می‌خوام گریه کنم، خاله توریگ ‫- چرا گریه می‌کنی؟

‫- چی شده؟ ‫- آقا گریگور دوستم نداره!

‫دیگه نمی‌خوام برم مغازه!

‫چرا دوستت نداره؟ ‫مگه خونش رنگین‌تر از مال توئه؟

‫نمی‌دونم

‫می‌خوام برم کنار مامان و بابام دراز بکشم

‫نه... نه...

‫- روز خوش، گریگور آقا ‫- عزت زیاد

‫پالان‌دوزه رو نگاه کن

‫نوکش رو خراب نکنی!

‫امشب، تو خونه‌م یک جشن برپاست

‫- یالا، بگو چرا؟ ‫- چرا، آقا گریگور؟

‫تو دیگه اوستا شدی، ‫اعتراف می‌کنم

‫برای همین، برو پی زندگیت

‫آقا گریگور بود و حرفش!

‫از من یک اوستا ساخت و سرش رو گذاشت زمین

‫خاله توریگ، اشک نریز. ‫تا وقتی که من زنده ام، شما مادرمی

‫و من مثل یک کدبانور، مراقبت هستم

‫- خوشت اومد؟ ‫- عالیه

‫از چی این خوشت می‌آد؟ ‫یکی بهترش رو به‌ت می‌دم

‫باشه، اما تا همین امروز...

‫خیلی خوب

‫خدابیامرز مثل گاو سبزی می‌خورد

‫خیارها الان رسیدند؟

‫آقا گریگور دیوانه‌ی خیار بود

‫خاله توریگ... امروز دو تا خر آوردند

‫زین‌هاشون رو آقام گریگور ساخته بود

‫تُریک، پسرم. می‌خوام برات از ‫دخترِ کارخونه‌داره خواستگاری کنم

‫چطوری؟

‫اون شال قشنگه رو تن می‌کنم

‫روسروی می‌اندازم سرم ‫و گل‌آویز می‌بندم به‌ش

‫تا بفهمن برای خواستگاری اومدم

‫یک بقچه هم پسته و شکر می‌برم

‫عجب لباسی، پسرم

‫مارتا خانم، مارتا خانم

‫خاک به سرم! تورواندا ‫اومده خواستگاری!

‫من وصله‌ی او نبودم، خاله توریگ

‫شما به زبون آوردی و من هم چیزی نگفتم

‫بگذار دخترهاشون رو نگه دارند ‫خونه و باهاشون ترشی بندازند!

‫- یک دختره رو نشون کردم ‫- کی؟

‫- نمی‌دونم تو هم می‌پسندی یا... ‫- کیه؟

‫دختر آقای گیراگُس ینکویان

‫کوچکه؟

‫نه... بزرگه

‫بزرگه هم بدک نیست

‫- سلام. صاحب‌خونه؟ ‫- خواهش می‌کنم، بفرمایید

‫سلام، روز خوش! ‫عجب بزرگ شدی!

تورواندا جان، خوش آمدی، بفرما

‫خب؟ کم‌پیدا شدی خانم...

‫آقا گریگور مرحوم همیشه ‫می‌گفت یک سر به‌تون بزنیم

‫اما وقت کجا بود؟

‫سرمون گرم این بچه‌یتیم بود، ‫تا مرد بشه

‫اما خب، می‌گن پالان‌دوز شده، هان؟

‫خانم... کار که عار نیست

‫اسم تُریک من سر زبون تمام شهره

‫دیدی چی آورده؟ ‫نگاه...

‫راسته که می‌گن یک خُرده کودک‌مآبه؟

‫- لال بشه زبون‌شون با این حرف‌هاشون! ‫- بله...

‫اومدم سوال کنم...

‫اگه کاری تو دست و بال‌تون هست، ‫یک خانمی هست با یک بچه‌یتیم

‫کار رو بسپرید به او

‫خیلی وقته می‌شناسمش

‫زن روراستیه

‫باید می‌گفتی...

‫این‌قدر دُرُشتی کردند که...

‫عیسی مسیح!

‫خب، تُریک؟ ‫خودت نمی‌خواهی یک چشمی بچرخونی؟

‫دختر آقا ایگنات ‫چطوره؟ خوشت می‌آد؟

‫راستی؟

‫چرا که نه؟ مگه چی کم داری؟

‫رشیدی و برومند

‫شیر من، یکی-یک‌دونه‌م

‫برو بیرون ببینم، زنِ پالان‌دوز!

‫می‌گم یک پالون هم برای تو بدوزه!

‫- یعنی انداختنت بیرون؟ ‫- کاش فقط همین بود

‫- بدتر! می‌دونی زنش برگشت چی گفت؟ ‫- چی گفت؟

‫گفت «خیال کردم اومدی کتان‌هامون رو بشوری

‫و زمین‌ها رو بسابی...

‫دختر تاجر بشه زن پالان‌دوز؟ ‫به حق چیزهای نشنیده»

‫کون لق مادر و پدر تاجرش!

‫من هم همین رو می‌گم!

‫[ترانه‌ی محبوب عاشقانه]

‫- بریم ‫- به خاطر شماست که دختری نصیبم نمی‌شه

‫دست بلند کردن روی کشیش گناهه!

‫- می‌خوای بیایی من رو ببینی! ‫- بنشین تا بیام!

‫تُریک! گوش بده ببینم! نکن، بیا این‌ور

‫تُریک، دستم به دامنت

‫پدر، گاهی می‌زنه به سرش، ببخشیدش

‫هواکیم... فردا بیا آبریزگاهم رو تمیز کن

‫بریم، پدر

‫خیلی خوابیدم

‫دیروز حوصله نداشتم و کمی مست کردم

‫خاله توریگ...

‫پنج تا خر دیگه آوردند

‫تمام پالون‌ها رو عزیز درگذشته‌مون دوخته بود

‫حالا دیگه کار خودته... ‫دعای خیر دنبالته

‫بله، دعا آره، اما زن نه

‫- ما لقمه‌های بزرگی برداشتیم... ‫- آره

‫باید بریم سراغ دختری ‫هم‌‍رتبه‌ی خودمون، پسرم

‫دختر کی؟

‫- منظورم، دختر یک پیشه‌وره ‫- باشه، مامان، اما دختر کی؟

‫دختر سیمون نانوا

‫دختر خوبیه، اما کوتاهه

‫آه... دختر اُواساپ ‫خشت‌مال! کوچکه...

‫دختر خوبیه، اما موهاش بوره، خوشم نمی‌آد

‫دختر آسادور قصاب چی؟

‫هممم... یک نمه بی بند و باره

‫کی گفته؟

‫شاگرد آسادور این‌جور گفت

‫آهان

‫آه... دختر بزرگ تُروس کفاش؟

‫چی؟

‫گوش بده ببینم

‫اگه دختر خوبیه و خونه‌داره

‫و اهل نجابت

‫دیگه مهم نیست چاق باشه یا بلند و کوتاه

‫نه، چاق نه تورو خدا

‫باز دوباره خیره‌سر شدی ها!

‫خب پس... من می‌رم سر کار

‫من هم...

‫حد خودت رو بدون!

‫نگاهشون کن! ‫خیال کردن ارباب‌زاده ان!

‫کی می‌دونه... ‫شاید تُریک هم از او خوشش بیاد

‫تُریک، پسرم... بنشین و گوش بده

‫دختر هواکیم رو دیدی؟

‫هواکیم کیه؟

‫هواکیم رو نمی‌شناسی؟

‫همون آبریز-شوره؟

‫هیچ همچین انتظاری ازت نداشتم، ماریام

‫این‌قدر باد به دماغت ننداز!

‫دخترهای هواکیم از دخترهای کارخونه‌داره هم بهترند

‫بله، فرشته اند

‫بس کن، آبغوره نگیر

‫اگه عروس می‌خوای، از او بهتر نصیبت نمی‌شه

‫حالا دیگه این‌قدر خوار شدم

‫که باید دختر آبریز-شور ‫رو برای تُریکم بگیرم

‫تُریک، بس کن

‫بگیرش

‫چه مصیبتی...

‫خاله توریگ...

‫باز مست کردی؟

‫اروم باش، پسرم

‫خودت رو شکنجه نده، پسرم

‫ننوش!

‫بشقاب‌ها رو می‌شکنی... ‫شب‌ها نمی‌آیی خونه

‫دردت رو می‌فهمم، جونم

‫خروسه گناه داشت... ‫چرا گردنش رو پیچوندی؟

‫اگه دردم رو می‌فهمی، برو ‫دختر هواکیم رو خواستگاری کن

‫پنج تا دختر داره، کدومشون رو خواستگاری کنم؟

‫هرکدوم رو که دادند

‫کجایی، آقا گریگور؟

‫ببین به چه وضعی گرفتار شدیم

‫آقا گریگور رو ول کن، ‫به کار خودت برس

تورواندا جان، ما ‫که دختر دم بخت نداریم

‫چی داری می‌گی؟

‫همه می‌دونند که سه تا از دخترهات رو باید ‫خیلی وقت پیش شوهر داده بودی!

‫همه‌شون نامزد کردند

‫شتر در خواب بیند پنبه‌دانه

‫کسی خواب پنبه‌دانه ندیده

‫اما فردا شب باقلوای عروسی رو می‌بینی

‫جواب آخر رو می‌دی یا نه؟

‫جواب آخر: برای تُریک دختر نداریم

‫حالا مگه این تُریک چه تحفه‌‍ای هست؟ ‫یک پالان‌دوزه دیگه، پیف!

جورجه! چخبر؟

‫همه‌چیز مرتبه

‫یک تلگراف گرفتم که جان، جک، جیم، ‫جانیبک، به زودی از دیترویت می‌رسند!

‫بجنبید، بجنبید

‫خیلی خوب، راه بیفت

‫نمی‌دونی چقدر لابه کرد که یکی از دخترهاش ‫رو برای تُریک بگیرم، اما زیر بار نرفتم

‫بی‌ناموس!

‫خفه شو!

‫دعوا سر چیه؟

‫دارند پسر آقای کالاساریان رو ‫می‌زنند، آخه رفته پیش روسپی‌ها! نگاه

‫دروغه! خدایا! دروغه!

‫بریم؟

‫برو

‫این هم مغازه‌ی پالان‌دوزیه

‫برای خرها پالان می‌دوزه

‫- این هم خره ‫- آه... خر

‫نگاهش کن! سبیلش رو تاب ‫داده و تو خیابون رژه می‌ره

‫دخترهاش رو فروخته و مرد شده!

‫چرا «فروخته»؟

‫دخترهاش رو نامزد عروس کرده. ‫اگه کسی بودی، یکی‌شون رو می‌گرفتی

‫چی داری می‌گی؟

‫باورت نمی‌شه چقدر التماس کردند، ‫تا یکی از دخترهاشون رو...

‫برات بگیرم، اما من زیر بار نرفتم که نرفتم

‫خاله توریگ، تو چشم‌هام نگاه کن

‫نگاهم کن

‫- بفرما -ما تو خراب ‫کردیم، پس زبونت رو گاز بگیر

‫تا ببینیم چطوری می‌خوای ‫یک عروس پیدا کنی

‫می‌کنم، تو نگران نباش، پسرم...

‫یک عروس گلی پیدا بکنم که...

‫آهای تُریک، بیا این‌جا

‫بهتره تو یکی دیگه حرف نزنی، رد شو برو. ‫کارد بزنی خونم درنمی‌آد

‫می‌خوام یک چیزی برات بگم کیف کنی!

‫خبر داری سه تا روسپی از استانبول اومدند؟

‫- خب؟ ‫- سه تا اند!

‫خیلی قشنگ اند، عین پنجه‌ی آفتاب!

‫دیدی‌شون؟

‫نه، به‌م گفتند... ‫بریم، تُریک؟

‫سلام...

‫- پول مول داری؟ ‫- تا دلت بخواد!

‫پس بزن بریم. قرارمون امشب کنار درخت بزرگ. ‫بعدش می‌ریم، خب؟

‫دیر نکنی ها، ‫پول یادت نره!

‫این‌جا خونه‌ی زن‌هاست

‫چی داری می‌گی؟

‫بیدارند!

‫از کجا معلوم؟

‫چراغ‌ها روشن اند

‫- آره ‫- بریم...

‫- بیا، زود باش ‫- اومدم

‫همین‌جا باش

‫بیا برگردیم

‫احمق‌بازی درنیار! وایستا

‫- آرسن، اگه خونه رو عوضی اومده باشیم چی؟ ‫- گفتم بس کن

‫- کی داخله؟ ‫- تنهاییم

‫آهای تُریک، بیا!

‫- چند نفر اند؟ ‫- دو تا

‫پس من می‌خوابم

‫- این‌طرفی؟ ‫- بفرمایید

‫- تُریک! ‫- تو با من بیا، عزیزم!

‫- این تخت منه ‫- مال توئه؟ چه قشنگه!

‫ازم خوشت می‌آد؟

‫بیا بنشینیم

‫عالیه... یک کوچولو... فقط یک کوچولو...

‫- چطور بود؟ دوست داشتی؟ ‫- اوهوم

‫- خوشت اومد... ‫- اوهوم

‫- ازت خوشم می‌آد ‫- از من؟ من هم...

‫بنشین...

‫سیب دوست داری؟

‫آره، دوست دارم

‫می‌رم برات سیب می‌آرم

‫نه، می‌رم می‌آرم

‫می‌ری و برنمی‌گردی!

‫نه... می‌آم... می‌آم...

‫- عجب! ‫- شوالیه‌ت دررفت؟

‫این رفیق ما کمی کودک‌مآبه

‫هرجا که بری...

‫بیا...

‫این سیب‌ها رو برای تو آوردم

‫هی، تُریک!

‫هرکجا که بری دنبالت می‌آم

‫باورم داری؟

‫باورت دارم

‫آهای، تریک، احوالت؟

‫چرا می‌خندید؟

‫این دختر رو با دختر خود خدا هم عوض نمی‌کنم

‫آهای دختر خدا کیه؟ او رو می‌گی؟

‫اسمت چیه؟

‫آنژل

‫آنژل؟

‫بله

‫می‌دونی آنژل یعنی چی؟

‫نه، به گوشم نخورده

‫آنژل یعنی فرشته

‫راستی که یک پا فرشته ای، باور دارم

‫دروغ نمی‌گم

‫نه، جان من، نه

‫فرشته‌ها دروغ نمی‌‍گن

‫برم یک چیزی بیارم بخوریم

‫- من می‌رم ‫- نه، نه

‫نه، باشه یک وقت دیگه

‫نه، وقت دیگری نیست. ‫می‌برمت خونه‌مون

‫وسایلت رو جمع کن بریم

‫- خونه‌ی شما؟ ‫- آره...

‫چرا؟

‫می‌خوام از این زندگی نجاتت بدم

الان بی‌نوا نیستی؟ ‫نمی‌خوام این‌جا بمونی

‫آهای تریک، چرا اشک دختره رو درآوردی؟

‫سرت به کار خودت باشه

‫گریه نکن، فرشته‌ی من

‫می‌برمت خونه و مثل یک خانم ‫باهات رفتار می‌کنم

‫تو خونه یک خاله دارم و بس... ‫دیگه کسی رو ندارم

‫- اگه خاله‌ت ساز مخالف زد؟ ‫- نمی‌تونه!

‫خونه مال منه! جمع کن بریم

‫- بیا تا صبح صبر کنیم ‫- نه!

‫نمی‌خوام دیگه این‌جا بمونی

‫وسایلت رو جمع کن تا بریم

‫خونه‌ت کجاست؟

‫فواره بزرگه رو بلدی؟ ‫همون‌جاست

‫بیا صبح بریم

‫نه، همین حالا! یالا

‫جمع کن بریم

‫مزاحم خاله‌ت می‌شیم

‫خاله توریگم که ببیندت، دیوونه‌ت می‌شه

‫بیا بریم

‫آنژل؟ ‫کجا می‌ری؟

‫خونه‌مون؟

‫چرا مثل مشنگ‌ها زل زدید به ما؟ ‫زنمه!

‫چی؟

‫ماریتسا!

‫تریک، به خودت بیا پسر! ‫زده به سرت؟

‫بیا...

‫همون‌جور که گفتم... این دوست من کمی کودنه

‫خاله توریگ!

‫بیدار شو!

‫ببین، برات عروس آوردم!

‫چی داری می‌گی؟

‫نگاه کن! زنمه!

‫شبیه‌ فرشته‌هاست!

‫اسمش هم فرشته‌ست!

‫آنژل!

‫چرا گریه می‌کنی؟

‫دیگه تا من عمر دارم گریه نمی‌کنی

‫اشک شوقه!

‫انگار که تو هم یتیمی، دخترم

‫فقط یتیم‌ها اشک شوق می‌ریزند

‫توریک من هم یتیم بود

‫و من براش مادری کردم

‫برای من هم مادری کنید!

‫- سایه‌ی مادر بالا سر من نبود! ‫- عزیزکم!

‫خاله توریگ... چه می‌کنی؟

‫دارم حلوا می‌پزم، ‫پسرم. برای زن چشم‌آبی‌ت

‫می‌بینی چه دختری پیدا کردم؟

‫این فرشته رو از کجا آوردی؟

‫هان؟

‫نکنه از اون خونه آوردی‌ش... هان؟

‫کاش کور می‌شدم و چنین چیزی رو نمی‌دیدم

‫- خاله توریگ... ‫- ولم کن

‫چی شد، خاله توریگ؟

‫تُریک، پسرم، کاش قبل از انجام ‫چنین کاری، من رو کشته بودی!

‫می‌رم و کنار آقا گریگور می‌خوابم

‫من انگشت-کوچکه‌ی زنم رو با دختر کارخونه‌دار ‫عوض نمی‌کنم

‫این حرف رو نزن، پسرم

‫حالا من چجوری تو چشم مردم نگاه کنم؟

‫خاله توریگ...

‫او هم مثل من یتیمه

‫[خطبه‌ی عقد از زبان کشیش]

‫عروس را ببوس، فرزندم

‫- شب شد، نمی‌ری مغازه؟ ‫- نه، نمی‌رم

‫کار رو پشت گوش ننداز

‫خودت چه می‌کنی؟

‫من کمک خاله توریگ می‌کنم تا برگردی

‫جای دیگه که نمی‌ری؟

‫هیچ‌کجا! تا روز مرگ در کنارت ام

‫فرشته‌ی من! برّه‌ی من! شیرین من!

‫مامان توریگ! ‫شغل تُریک چیه؟

‫پالان‌دوزه

‫برای خرها پالان می‌دوزه. ‫نظرت چیه؟

‫به گمونم که عالیه

‫عزیزم، این‌ها رو برای تو آوردم

‫به محض این که زنه رو دید، مثل ‫گربه چسبید به‌ش و بردش خونه!

‫وایستا، وایستا!

‫می‌گن روسپی اون دیوانه، ‫یواشکی به مردهای دیگه نظر داره!

‫اسم اون ولگرد رو گذاشتی عروس؟

‫نگاهش کن، خجالت هم نمی‌کشه!

‫عروست چطوره؟

‫رو دخترهای نجیب عیب می‌گذاری، ‫بعد یک فاحشه رو عروس آوردی؟

‫برای دخترهای هواکیم ناز می‌کردی!

‫پسر من به تو کم خوبی نکرده، ‫دست کم تو دهنت رو ببند

‫خاک بر سر من! عروسپی* گرفتند و ‫دم از خوبی می‌زنند! (عروس+روسپی)

‫پدر، مگه وقتی دختر وسطی ‫کارخونه‌داره شر درست کرد

‫از خونه ننداختندش بیرون؟

‫دختر هاروتیون بچه‌ی نامشروع ‫زایید، غسل تعمیدش ندادید

‫مگه وقتی دختر آقا کروب با ‫اون کالسکه‌چی فرار کرد...

‫به‌شون نگفتید کاتلیک؟

‫یا وقتی داماد پنجم هواکیم آبریز-شور فرار کرد

‫مگه نگفتید که کل خانواده‌شون نفرین‌شده‌ست؟

‫حالا چطور شده که تُریک رو معاف کردید؟ ‫طبق کدوم قانون؟

‫پدر، من هیچ کار شهوت‌آلوده‌ای نکردم، جز ‫این که یک زن رو از راه بد نجات دادم

‫اما، می‌بینید که، جامعه ‫باز هم من رو پس‌می‌زنه

‫می‌بینم

‫یک نفر دیگه هم عین من بوده، به نام آنژل

‫حالا من و او، ما ‫رانده‌شدگان، باهم جفت شدیم

‫- ازدواج کردید ‫- بله

‫ازدواج کردیم. ‫پس چرا اسم فاحشه روش می‌گذارید؟

‫جامعه نمی‌پذیره

‫جامعه نیرومنده

‫چرا وقتی که درمونده بودم، ‫این جامعه به دادم نرسید...

‫و غم من رو علاج نکرد

‫اون‌وقت حالا که خوشحال ام، ‫همین جامعه ذله‌م کرده!

‫خدایا، آنژل جان... چه می‌کنی؟

‫کجا داری می‌ری؟ ‫اجازه نمی‌دم!

‫تُریک می‌کُشدم! ‫اجازه نمی‌دم

‫مادر توریگ، دیگه نمی‌تونم... ‫بگذارید گم و گور شم

‫تا شما هم از شر پچ‌پچه‌ها خلاص بشید، ‫دیگه نمی‌تونم

‫آنژل

‫چخبر شده؟

‫چمدون چیه؟ کجا راه افتادی؟

‫راه ما از هم سواست... ‫من فاحشه بودم... ولم کن

‫زده به سرت؟ تو برای من ‫مقدسی، مقدس‌تر از بانو [مریم]

‫دلم به حال تورواندا می‌سوزه، ‫حرف مردم امونش نمی‌ده

‫زبان‌های اهریمنی، فحشا یعنی این! ‫بریم داخل

‫یک لحظه، تُریک

‫- صبر کن، یک حرفی باهات دارم ‫- دیرمه، خانمم منتظره

‫او رو از خونه بنداز بیرون!

‫دیر نیست که همه بفهمن ‫ما باهم رفتیم فاحشه‌بازی

‫نمی‌خوام به خاطر تو بدنام بشم!

‫دوستش دارم

‫دوستش داری، هان؟

‫دوستش دارم، گفتم که... فرشته‌ی منه

‫به یک جنده نگو فرشته!

‫گناهه! گناهه!

‫حالا دیگه دست روی رفیقت بلند می‌کنی؟

‫اوستا ماکار!

‫کالسکه رو بیار!

‫کجا؟

‫من رو ببر گرمابه! زنم رفته استحمام

‫- چخبر شده؟ ‫- گوش کن... گوش کن...

‫- دیدی چه کرد؟ ‫- چه کرد؟

‫حرف من دوزار براش ارزش نداشت!