Original subtitles

کانالی برای عاشقان سینما :Cinephilia https://t.me/Video_Archives

‫[ ارائه‌ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم ] ‫FRANCOFILMS@

‫مترجم: ‫علی کلان

‫بفرما.

‫واقعاً متاسفم.

‫امیدوارم که...

‫بتونی تو یه چیز جالبتر تناسخ پیدا کنی.

‫خداحافظ.

‫بیا!

‫این اون کلبهه تو عکسا نیست.

‫چرا بابا، خودشه.

‫نه، من نمی‌شناسمش.

‫بابا، من که دورت نزدم. منو احمق فرض کردی؟

‫بیا تو رو ببین. بهت بگم اینجا آخرشه،

‫از این طرف.

‫عالی.

‫بگیر.

‫عزیز دلم، تو هلیکوپتر نخوابیدی؟

‫لعنتی!

‫خلبانه ازم خواست یه نظر براش بنویسم،

‫یادم رفت.

‫جدی؟

‫از کی تاحالا خلبانا این کارو میکنن؟

‫خیلی باحال بود.

‫و بهش قول دادم. تو برام انجامش میدی؟

‫آره حتماً.

‫مشکلی نیست.

‫میخوای چی بنویسم؟ ‫«خلبان خیلی باحال»؟ «خلبان خوش‌برخورد»؟

‫برام مهم نیست، یه چیز مثبت.

‫ مشکلی نیست، انجامش میدم.

‫اینا اون ماستای همیشگی نیست.

‫مزشون عجیبه.

‫جدی؟

‫مارکشو اشتباه گرفتی.

‫، ببخشید. دفعه بعد حواسمو جمع میکنم.

‫فقط چون گشنمه میخورم.

‫این چیه؟

‫اینو دیروز گرفتیم.

‫برای ویدیوی اره‌برقیه.

‫اگه دوست نداری، میندازیمش دور.

‫نه.

‫بد نیست، نگهش میداریم.

‫باشه.

‫اعه، امشب با من کار داری؟

‫نه، مرخصی.

‫باشه...

‫ولی در کل خوبی دیگه؟ یعنی...

‫اینجا رو دوست داری؟ ازش خوشت میاد؟

‫نمیدونم، فردا بهت میگم.

‫باشه.

‫میذارم راحت شامت رو بخوری.

‫استراحت کن.

‫تو استراحتی؟

‫نه، اون تو استراحته.

‫من که تعطیلات نیستم.

‫کلی کار برای مدیریت هست. باید جواب همه رو بدم.

‫جهنمیه برای خودش.

‫فکر کردی من اینجام که علافی کنم یا چی؟

‫می‌تونستی این کارو از خونه هم بکنی، فرقی نمیکرد.

‫نه بابا!

‫خودت که میدونی چطوریه.

‫باید اینجا باشم تا همه چیزو با خودش چک کنم.

‫رو در رو، روز به روز.

‫باید اینجا باشم که دوباره بهش انگیزه بدم. ‫میگه میخواد همه چی رو بذاره کنار.

‫خب، که چی؟

‫اگه دلش میخواد، بذار بذاره کنار.

‫اونوقت من چیکار کنم؟

‫بیکار بشم؟ بامزه‌ایاا.

‫خب، میتونی یه کار دیگه پیدا کنی.

‫ده ساله. خسته نشدی از اینکه نوکرشی؟

‫خسته از این همه پول درآوردن؟ ‫نه، متاسفم.

‫دیگه هیچ کاری با هم نمیکنیم. ‫تو همیشه خدا با اونی.

‫«ماگالی ازم اینو خواسته، اون میخواد من اینجا باشم.»

‫ماگالی، ماگالی، ماگالوش، دیگه حالم ازش بهم میخوره.

‫تو اون دیوونه رو بیشتر از بچه‌های خودت می‌بینی.

‫می‌فهمی چی میگم؟

‫حداقل گوش میدی به من؟

‫یه چیز عجیب غریب پیش اومده. بهت زنگ میزنم.

‫چی شد دوباره؟

‫یه ایمیله که باید همین الان جواب بدم.

‫بهت زنگ میزنم، عزیزم.

‫باشه، خداحافظ.

‫مگ، خوابی؟

‫مگ!

‫دیوونه شدی؟ حالت خوب نیست؟

‫- ببخشید، خیلی مهمه... ‫- به درک.

‫نیا تو اتاق من در گوشم پچ‌پچ کن.

‫مریضی چیزی هستی؟

‫بهت قول میدم، اوضاع خیطه.

‫از اتاقم برو بیرون!

‫باشه، ببخشید.

‫لعنتی!

‫اسم هرتزوگ برات آشناست؟

‫ پاتریک،

‫اون چیز مهمه رو بگو. این مسخره بازیها رو تموم کن.

‫هرتزوگ کیه؟

‫دیمیتری، همون یارو جرثقیلیه.

‫خب...

‫گند زده. اون احمق همه چی رو به خواهرش گفته.

‫- خواهرش؟ ‫-آره.

‫یه خواهر داره.

‫خب.

‫- چی گفته؟ ‫- همه چی رو!

‫همه چی رو.

‫واسه همین باهات تماس گرفته. بهم پیام داده.

‫و خبرنگاره.

‫دوزاریت افتاد یا نه؟

‫نه. چه فرقی میکنه که همه چی رو بهش گفته؟

‫باشه!

‫بخون!

‫او لا لا!

‫پر از غلطه. چقدر بد نوشته!

‫ به تخممون. تو هم غلط غلوط مینویسی.

‫توروخدا تا تهش برو. همشو بخون!

‫این اخاذیه.

‫نه بابا؟!

‫ همین؟ فقط همین حسو داری؟

‫ خب، میگه که پول نمیخواد. ‫این هرزه چی میخواد پس؟

‫مشکل همینه. نمیدونم چی میخواد.

‫خب، قبل اینکه بیای رو مخ من راه بری، ‫باهاش تماس گرفتی؟

‫آره. قبول نمیکنه با من حرف بزنه. ‫فقط میخواد با تو حرف بزنه.

‫ نه بابا.

‫نه، لعنتی!

‫سلام سیمون. ماگالی هستم.

‫شما یه ایمیل برای آقای بالاندراس، ‫دستیار شخصی من، فرستادید،

‫در مورد اون تصادف پیانو.

‫من به خاطر غلط‌های نگارشی، همه چی رو نفهمیدم،

‫ولی آماده‌ام که حضوری در موردش صحبت کنیم.

‫من تو کوهستانم.

‫برای مدت نامعلومی تو ویلای جدیدم هستم.

‫اگه مایل بودید میتونید با ‫همین شماره با من تماس بگیرید.

‫به امید دیدار، خانم سیمون.

‫خداحافظ.

‫هرزه عوضی!

‫میدونی چیه؟

‫- شاید در مورد غلط‌ها حق با تو باشه. ‫- یعنی چی؟

‫شاید منظورش برعکس بوده. ‫که فقط پول میخواد.

‫دهنش سرویسه.

‫ نه، نه، نه. شوخیشم قشنگ نیست،

‫این قضیه جدیه.

‫اگه گندش در بیاد، ممکنه حبس ابد بگیریم.

‫این تو کله‌ت باشه. اوضاع خیلی خیطه!

‫باشه تو کله‌ا‌م نگهش میدارم، و میرم دوباره بخوابم.

‫نمی‌فهمی؟ همینجوری آروم می‌شینی؟

‫اگه دوباره زنگ بزنه، چیکار کنیم؟

‫من بهش زنگ میزنم، پاتریک.

‫، آروم باش. نگران نباش، حلش میکنیم، هان؟

‫یه قرص بخور، خیلی استرس داری.

‫[ سیمون هرتزوگ. روزنامه‌نگار ]

‫میپرسن چرا باباشون اینجا نیست،...

‫نمیخوای توضیح بدی که من برای کار میرم؟

‫برای اینکه پول لباساشون

‫و غذاشون رو بدم.

‫فکر میکنن من یه عوضی‌ام که خونوادشو ول کرده.

‫اونا از قبل میدونن که تو یه عوضی هستی.

‫ چه باحال، مرسی از شوخ‌طبعیت.

‫نه، حالشون خوبه، آروم باش.

‫متیو رو از باشگاه پونی‌سواری اخراج کردن

‫، ولی غیر از اون، همه چی خوبه.

‫این که چه بهتر. خودت میدونی نظرم چیه.

‫کار پسرونه‌ای نیست. ببخشیدا...

‫بیا.

‫ببین کی اینجاست.

‫سلام.

‫لعنتی!

‫نمیدونستم همچین بِریس گردنی داری.

‫ آره. وحشتناکه، عزیزم.

‫چیزی نیست، زنده میمونم. نگران نباش.

‫اون سرسخته، میدونی که.

‫کلبه‌ت فوق‌العاده به نظر میاد. خوشحالی؟

‫آره، خب، هنوز حس نمیکنم خونه خودمه.

‫، من که میتونم خیلی زود بهش عادت کنم.

‫چند متره؟ سیصد؟

‫تو خیلی دوست‌داشتنی هستی، ولی ما یه کار فوری داریم.

‫مجبورم شوهرتو ازت قرض بگیرم و قطع کنم.

‫میشه حرفمونو تموم کنیم؟

‫ولی کلبه پونصد متره.

‫بای!

‫پاتریک، میدونم چی میخواد!

‫خیلی تحقیرآمیز بود.

‫بیخیال، بعدا بهش زنگ می‌زنی. گوش کن!

‫کلی فکر کردم و میدونم اون خبرنگاره چی میخواد.

‫بهت بگم؟

‫پول میخواد، ساده‌ست!

‫نه!

‫میخواد با من بخوابه.

‫چی؟

‫عکساشو آنلاین دیدم، یه عنتره، حال بهم زنه!

‫مطمئنم همینه. یه طرفدار بدبخته که میخواد با من رابطه داشته باشه.

‫رو زن من تماس رو قطع میکنی که اینو بهم بگی؟

‫آره. پیامشو دوباره خوندم.

‫کلماتش درست کنار هم چیده نشدن.

‫صد در صد یه روانیه.

‫اون بد می‌نویسه،

‫در نتیجه، میخواد با تو بخوابه؟

‫آره.

‫پول میخواد.

‫همه میدونن تو مایه‌داری، میخواد یه تیکه‌ای بکنه.

‫- بهش زنگ زدی؟ ‫- نه.

‫چی بود؟

‫- چیه؟ ‫- نمیدونم.

‫ اون اینجاست. نگاه کن، خودشه!

‫لعنتی!

‫دیدی؟ من احمق نیستم!

‫- اینجا چه غلطی میکنه؟ ‫- نمیدونم. اینجاست دیگه.

‫یالا، باز کن! باز کن!

‫ دو دقیقه. میتونیم با هم حرف بزنیم؟

‫- باز کن. ‫- خواهش میکنم.

‫- پنج دقیقه. ‫- حرف بزنیم!

‫باز کن، دو دقیقه.

‫این منگلا کین؟

‫اون قد بلنده امروز صبح تعقیبم میکرد.

‫هان؟

‫با اون اسکوتر داغونش منو تعقیب کرد.

‫بدون کلاهت؟ دیوونه‌ای!

‫به من نگو دیوونه!

‫داری دنبال دردسر میگردی.

‫اینجا چی میخواین، هان؟

‫حالتون خوب نیست؟

‫گمشید وگرنه لهتون میکنم!

‫اینجا شخصیه. بزنید به چاک!

‫ هر کاری دلمون بخواد میکنیم. تو کی باشی؟

‫بگیر!

‫دلقک!

‫چه افتضاحی!

‫تازه بهتون خوش هم میگذره؟

‫بگیر!

‫هرزه‌های عوضی!

‫چیه؟

‫عصر بخیر.

‫شما سیمون هستید؟

‫بله.

‫باشه.

‫خب که چی؟

‫خب، من...

‫چی میخواین؟

‫سخته. من دستپاچه شدم.

‫- هی! ‫- چیه؟

‫نگاه کن. ببخشید.

‫، بعداً بهتون زنگ بزنم؟ تنها نیستید؟

‫نه، چیزی نیست. سگمه.

‫سگم تازه اومد تو اتاق. هیچی نیست.

‫بفرمایید.

‫گوش میدم.

‫خب. اول از همه، بدونید که من قبلاً از هیچکس اخاذی نکردم.

‫از هیچکس.

‫من آدم صادقی هستم.

‫راستشو بخواین، نسبتاً معذبم.

‫طفلکی.

‫شما معذبید؟ متاسفم!

‫منو مسخره کردی؟

‫نه، نه، جدی میگم.

‫شما حالت دفاعی گرفتید، ولی متوجه میشید...

‫که من نیتم خیره.

‫این یه اخاذی خیلی سبکه، خیلی مثبته...

‫این شر و وراتو تموم کن

‫راجع به اخاذی مثبت و توضیحات الکیت.

‫بگو ببینم. چی میخوای؟

‫باشه.

‫ماگالی، شما دلتون نمیخواد که مردم یا رسانه‌ها

‫بفهمن واقعاً روز تصادفتون با پیانو ‫چه اتفاقی افتاده.

‫اینطور نیست؟

‫واسه همینه که پونصد هزار یورو به اون داداش احمقت دادم.

‫که دهنشو ببنده.

‫بله، میدونم.

‫من به جاش عذر میخوام، برادرم به شدت آسیب‌پذیره.

‫بله، اون تصادف بهش آسیب روحی زده.

‫نمی‌تونست این راز سنگین رو تنهایی نگه داره،

‫واسه همین نیاز داشت با من درد و دل کنه.

‫ولی به هیچکس دیگه‌ای نگفته، این قطعیه.

‫هیچ قصدی برای آسیب زدن به شما نداره.

‫اون به شدت قدردان تمام پول شماست.

‫که به معنای واقعی کلمه زندگیشو عوض کرد.

‫اون موقع، مشکلات مالی و شخصی بزرگی داشت...

‫زندگی اون داداش منگولت به تخممه.

‫حرفتو بزن. چی میخوای؟

‫ببخشید، من دستپاچه شدم.

‫ببین، سیمون، میخوام تو وقت هر دومون صرفه‌جویی کنم.

‫من میدونم تو چی میخوای.

‫تو دلت میخواد منو ببینی.

‫بله، درسته.

‫می‌دونستم!

‫حسش کردم، واقعاً، من یه نابغه‌ام.

‫میخوای منو ببینی، میخوای با من بخوابی!

‫ببخشید؟

‫میدونم، من خواستنی‌ام.

‫دخترا ازم خوششون میاد، هیچ مشکلی باهاش ندارم.

‫از همه طرف بهم پیشنهاد میشه.

‫من خوبم، اینو میدونم.

‫میخوای منو ببینی تا با من رابطه داشته باشی.

‫نه. ببخشید اگه گذاشتم همچین فکری بکنید.

‫نه، نه.

‫خوشگلی، نمیگم نه. ولی اصلاً درست حدس نزدی.

‫خیلی دلم میخواد ببینمتون، ‫ولی برای یه چیز کاملاً متفاوت.

‫اونجایید؟

‫- آره! ‫-گوش میدم، بله.

‫خب، شما از صحبت کردن تو رسانه‌ها خودداری میکنید،

‫تو کل زندگیتون با هیچکس مصاحبه نکردید.

‫هیچوقت.

‫میخوام اولین کسی باشم که باهاتون مصاحبه میکنه.

‫من 25 ساله که این کارمه.

‫یه حرفه‌ای واقعی هستم.

‫بهتون قول میدم که تو مقاله‌ام به تصادفتون اشاره‌ای نکنم.

‫ببینید چیکار میکنیم، اینجوری ساده‌تره.

‫شما شماره حسابتون رو میدید و ما یه واریزی گنده و تپل میکنیم،

‫مثل واریزی داداشتون.

‫دهنتون رو می‌بندید و برای همیشه منو فراموش میکنید.

‫من همینجوری یهویی با شما تماس نگرفتم.

‫این یه تصمیمیه که خیلی روش فکر شده. من کوتاه نمیام.

‫یا باهاتون مصاحبه میکنم یا لوتون میدم به پلیس.

‫متاسفم براتون.

‫لعنتی...

‫من نظرمو عوض نمیکنم.

‫خب، شما بردید!

‫شما یه جادوگرید.

‫وصلتون میکنم به دستیارم برای هماهنگی ملاقات.

‫پاتریک بالاندراس صحبت میکنه.

‫من همونی‌ام که ایمیلتون رو دریافت کرد.

‫شما اولین مصاحبه با ماگالوش رو گرفتید.

‫تبریک میگم!

‫آماده‌اید؟

‫میتونیم شروع کنیم؟

‫اول از همه، ممنون که قبول کردید.

‫میدونم که دارید زحمت خیلی زیادی می‌کشید،

‫و واقعاً، ممنونم.

‫من بی‌نهایت احساساتی شدم.

‫و مهم‌تر از همه، واقعاً باعث افتخارمه.

‫شما عصبانی هستید، ‫ولی با این حال دلم میخواست اینو بگم.

‫خیلی خب....

‫داره ضبط میکنه.

‫میخوام از اولِ اول شروع کنم.

‫به ترتیب.

‫خب، ماگالی، شما متولد 12 مارس 1989 هستید،

‫با یه بیماری فوق‌العاده نادر،

‫که بهش میگن بی‌حسی مادرزادی نسبت به درد.

‫من با بی‌حسی مادرزادی نسبت به درد به دنیا اومدم، بله.

‫اینو که همه از قبل میدونن.

‫پنهانش نمیکنم.

‫همه نمیدونن این یعنی چی.

‫میشه سریع برام توضیحش بدید؟ برام جالبه.

‫مثل نابینا بودنه.

‫با این تفاوت که، به جای ندیدن، آدم درد فیزیکی رو حس نمیکنه.

‫جور دیگه‌ای نمیتونم توضیحش بدم.

‫برای یه تعریف دقیق‌تر، از یه متخصص بپرسید.

‫ نه، خیلی واضحه، ممنونم.

‫قشنگ گفتید.

‫ماگالی، یه چیز دیگه که مردم لزوماً نمیدونن.

‫روز تولد شما،

‫یعنی، 12 مارس 1989،

‫همون روزیه که برای اولین بار اینترنت

‫در دسترس عموم قرار گرفت.

‫می‌دونستید که شما و اینترنت تو یه روز به دنیا اومدید؟

‫نه.

‫باورنکردنیه! فکر میکردم می‌دونستید.

‫قراره چیزای جدیدی بهتون یاد بدم.

‫نه.

‫نه، غیرممکنه.

‫باشه.

‫این اطلاعاتی که تازه فهمیدید چه حسی بهتون میده؟

‫بهم بگید.

‫اینترنت یه ابزار کامپیوتریه.

‫من یه انسانم.

‫ربطشو نمی‌فهمم.

‫شما تو همون روزی به دنیا اومدید ‫که ابزاری که شما رو ستاره کرد به دنیا اومد.

‫با این حال شگفت‌انگیزه!

‫این طرز حرف زدن غیرقابل تحملت از کجا میاد؟

‫ ببخشید؟ «شگفت‌انگیز نیست به نظرتون؟»

‫جدی میگم، از کجا میاد؟

‫از یه قصر؟

‫من تو قصر زندگی نمیکنم، نه.

‫مثل یه دوشس حرف میزنی و بلد نیستی یه ایمیل بنویسی.

‫من از تایپ صوتی استفاده میکنم، واسه همینه.

‫جالب نیست که راجع به من حرف بزنیم.

‫دقیقاً، اصلاً جالب نیست.

‫ازتون پنهون نمیکنم

‫که انجام این مصاحبه همین الانشم خیلی عذاب‌آوره.

‫با این طرز حرف زدنتون، حس میکنم سر جلسه امتحانم.

‫صادقانه نمیدونم میتونم تحمل کنم یا نه.

‫رو اعصابمه.

‫چقدر طول میکشه؟

‫نمیدونم، دو ساعت. یه چیزی تو همین مایه‌ها.

‫دو ساعت؟

‫ولی... شما خل شدی یا چی؟

‫قراره دو ساعت چی بگیم؟

‫ماگالی، میتونید گاردتون رو بیارید پایین. ‫من نیومدم اذیتتون کنم.

‫من فقط میخوام صحبت کنیم، یه تصویر قشنگ بسازم.

‫بدون هیچ نیت بدی.

‫من نیتم خیره، هیچ بدی‌ای براتون نمیخوام.

‫خیرخواه، ولی کسی که داره اخاذی میکنه.

‫اینم نباید فراموش کرد.

‫ببخشید، عذر میخوام

‫که حرفتونو قطع میکنم، دو ثانیه. میشه بیای لطفاً؟

‫چیه؟

‫بیا.

‫چه غلطی میکنی؟

‫هیچی.

‫اون ما رو گیر انداخته!

‫اینقدر رو مخ نباش، بازی رو ادامه بده!

‫چی؟ خب اومدم دیگه، ‫دارم راه میام باهاش.

‫نه، نه.

‫باید بیشتر راه بیای. خیلی بد شروع شد.

‫صداشو شنیدی؟

‫ولی...

‫دلم میخواد چشمای این هرزه رو در بیارم!

‫به ما چه ربطی داره آخه؟

‫داری با آتیش بازی میکنی. به زندان فکر کن.

‫خودتو کنترل کن، لعنتی.

‫باشه؟

‫باشه، باشه.

‫- خودمو کنترل میکنم. ‫- خواهش میکنم.

‫مرسی!

‫دستیارم لطف میکنه بره ‫یه چیزی برای خوردن بیاره.

‫شما چیزی میل دارید؟

‫ممنون، نه، چیزی لازم ندارم.

‫باشه. پس فقط برای منه.

‫مثل همیشه، عزیزم، تو فوق‌العاده‌ای.

‫بجنب، از گشنگی مردم.

‫خب، شروع کنیم.

‫من آماده‌ام.

‫من بازی رو ادامه میدم.

‫من آماده‌ام.

‫گوش میدم.

‫مشکلی هست؟

‫نه، هیچ مشکلی، سیمون.

‫خیلی خوشحالم که این مصاحبه رو انجام میدم.

‫و به نظرم طرز حرف زدنتون...

‫خیلی خاصه.

‫مجبور نیستید.

‫چرا، مجبورم، چرا.

‫ولی شروع کنیم.

‫باشه.

‫ادامه میدم.

‫خب، ماگالی، شما تو همون روزی به دنیا اومدید که اون ابزار

‫شما رو به یه ستاره جهانی تبدیل کرد.

‫آره دیگه.

‫چطوری با این ابزار آشنا شدید؟

‫وقتی، چهارده سالم بود اتفاق افتاد.

‫بله.

‫14 سال، آره همینه.

‫این یه سوال واقعیه. میشه یه کم بیشتر توضیح بدید.

‫خب داشتم همین کارو میکردم.

‫فقط باید یادم بیاد.

‫ببخشید، عجله دارم بیشتر بدونم.

‫من ساکت میشم.

‫بفرمایید.

‫ما با بابام تو پذیرایی بودیم،

‫داشتیم تلویزیون میدیدیم منتظر مامانم بودیم.

‫تازه یه فیلم تخمی تموم کرده بودیم، یه وسترن.

‫و همینجوری که کانالای کابلی رو عوض میکردیم،

‫خب، اتفاقی زدیم یه برنامه بزرگسالان.

‫و تماشا کردیم.

‫اولش نفهمیدم دارم چی می‌بینم.

‫ولی یادمه حس کردم

‫یه سرخوردگی وحشتناک با دیدن اون تصاویر.

‫به اون مردا حسودیم میشد.

‫خیلی حسودیم میشد.

‫سلام، من ماگالی مورو هستم.

‫امروز، باتری ماشین رو تست میکنم.

‫بابا!

‫روز بعد، پدر و مادرم برام خط و نشون کشیدن.

‫کلی حرف بارم کردن.

‫و طبیعتاً، تنبیه شدم.

‫بعداً، بابام مثل همیشه پای کامپیوترش بود.

‫من ماگالی مورو هستم. امروز، باتری ماشین رو تست میکنم.

‫اون ویدیوی منو برای همه همکاراش فرستاد

‫که بخندن.

‫[ دخترم برقکاره ]

‫و از اونجا، همه چی خود به خود پخش شد.

‫همکاراش شروع کردن به...

‫اشتراک‌گذاری فایل با آدمای دیگه،

‫به عنوان یه جوک.

‫خیلی سریع پخش شد.

‫ظرف چند هفته، یه چیز کلاسیک شده بود.

‫انقدر ویدیو همه جا دست به دست شد،

‫که حتی رفتیم تو اخبار تلویزیون.

‫همه رو می‌خندوند.

‫اون موقع تقریباً هیچی آنلاین نبود.

‫اصلاً قابل مقایسه با امروز نیست.

‫اولای کار بود.

‫میشه گفت از زمان خودم جلوتر بودم.

‫همین.

‫مردم تو خیابون منو می‌شناختن.

‫یه جورایی دلقک مدرسه‌مون شده بودم.

‫باورنکردنیه!

‫عجیبه.

‫که همه اینا رو با صدای بلند تعریف میکنم.

‫وقتی بهش فکر میکنم، تو ذهنمه.

‫هیچوقت بهش فکر نمیکنم، چون حالمو بهم میزنه.

‫خاطرات بد. به درک!

‫قبل از اینکه ادامه بدیم

‫به ترتیب زمانی...

‫میخوام یه جزئیاتی که ذهنمو درگیر کرده روشن کنم.

‫امیدوارم خیلی فضولی نباشه، ولی برام سواله...

‫هیچوقت شما رو بدون این دستگاه ارتودنسی که دارید نمی‌بینیم.

‫خب که چی؟

‫خب، این یه جور ادای احترامه به اون ویدیوی اوله؟

‫یا دلیل دیگه‌ای داره؟

‫من یه ناهنجاری شدید لثه دارم.

‫باید این کوفتی رو تا آخر عمرم داشته باشم.

‫اگه درش بیارم، تو 15 روز دندونام میریزه.

‫وای متاسفم!

‫شوخی میکنم.

‫برای استایلشه.

‫قبلاً برای این بود که منو بشناسن.

‫و بعدش هم، خب،

‫شد یه جور لباس صحنه.

‫یه چیزی که راحت بشه تشخیصش داد.

‫«همون دختری که با ارتودنسیش ویدیو میسازه.»

‫منم همینو می‌گفتم، شما بهش احتیاجی ندارید.

‫شما دندونای بی‌نقصی دارید.

‫مرسی، ممنون.

‫و در ضمن یه لبخند خیلی قشنگ.

‫که زیاد نمی‌بینیمش.

‫شما که همه این بساط رو راه ننداختید

‫فقط برای اینکه مخ منو بزنید؟ همونطور که فکرشو میکردم.

‫نه، این فقط یه مشاهده ساده بود.

‫بفرمایید.

‫مرسی.

‫خوبه؟ همه چی همونطور که میخواید پیش میره؟

‫داره کم کم یخش باز میشه. خیلی جذابه. ممنون.

‫خب، میذارم به کارتون برسید. من همینجام.

‫«داره کم کم یخش باز میشه.»

‫انگار دارید راجع به صدف حرف می‌زنید.

‫نه، این یه اصطلاحه.

‫میدونم، شما صدف نیستید. همچین اجازه‌ای به خودم نمیدم.

‫میدونم که یه اصطلاحه.

‫و میدونم که صدف نیستم.

‫ولی ممنون که برام توضیحش دادید، خانم معلم.

‫برای ناهارتون استراحت کنیم؟

‫نه، گشنم نیست.

‫یالا، بذار تمومش کنیم.

‫بسیار خب. پس..

‫مردم به لطف اون ویدیو شروع میکنن ‫شما رو تو خیابون بشناسن.

‫شما 14 سالتونه.

‫تو اون لحظه چه اتفاقی می‌افته؟

‫تو اون لحظه چه اتفاقی می‌افته؟

‫طبیعتاً، شروع کردم به ساختن ویدیوهای دیگه.

‫سلام. من ماگالی مورو هستم. امروز، چکش رو تست میکنم.

‫سلام، من ماگالی مورو هستم.

‫امروز، یخ‌شکن رو تست میکنم.

‫من ماگالی مورو هستم.

‫امروز، آب جوش رو تست میکنم.

‫این موضوع رو یه مدت طولانی مخفی نگه داشتم.

‫ماگالی، داری چیکار میکنی؟

‫داری چیکار میکنی؟

‫هیچی.

‫می‌گفتم دست و پا چلفتی‌ام ‫تا جای زخم و کبودی‌ها رو توجیه کنم.

‫سلام.

‫سلام!

‫چرا دیگه بیرون نمیای؟

‫به خاطر مریضیته؟

‫نه.

‫خب پس چرا نمیای؟

‫خودمو سرگرم میکنم.

‫همین.

‫پدر و مادرم میگن تو دیوونه‌ای.

‫هی! ببخشید مزاحمتون می‌شیم.

‫واقعاً، ببخشید.

‫من طرفدارتونم. همه ویدیوهاتونو بلدم.

‫داداشمم همینطور.

‫فقط میخوایم یه عکس بگیریم.

‫یه عکس فقط.

‫هر کدوممون. حله.

‫ده ثانیه بیشتر طول نمی‌کشه. ‫بعدش میریم. قول میدم.

‫پاتریک!

‫نه!

‫اون یکی رو صدا زد!

‫به محافظتون زنگ نزنید. ما که آدمای خوبی هستیم!

‫پاتریک!

‫- چیه؟ ‫- فقط آروم عکس می‌گیریم.

‫وقت استراحت منه. چرا داد می‌زنی؟

‫اون دو تا کولی‌ها اینجان.

‫کار دیگه‌ای ندارید بکنید؟

‫دوران نقاهتشه. باید استراحت کنه.

‫ولش کنید و به آدما احترام بذارید!

‫دهنتو ببند، ما آزادیم! فقط یه عکس میخوایم!

‫کار بدی که نمیکنیم!

‫دارید اذیتش میکنید.

‫- خب مشهور نمیشد... ‫- تو اینو نگو!

‫ماست پرت نکنید!

‫حیفه.

‫سلام. من ماگالی مورو هستم.

‫امروز، چرخ خیاطی رو تست میکنم.

‫با این ویدیوهای کوچیک چیکار میکردید؟

‫گاهی وقتا نگاهشون میکردید

‫یا لذتش تو ساختنشون بود؟

‫می‌ذاشتمشون تو یه جعبه کفش.

‫و وقتی یه صحنه فیلمبرداری میشد،

‫دیگه هیچ علاقه‌ای بهش نداشتم.

‫مثل امروز. تصاویری که می‌گیرم

‫هیچ ارزشی ندارن.

‫خب، در این مورد میشه بحث کرد.

‫شما باهاشون یه امپراطوری ساختید.

‫منظورم ارزش احساسی بود.

‫خب، بیاین از ارزش تجاریش حرف بزنیم

‫. داشتم به همینجا می‌رسیدم.

‫این حرفه‌ای شدن چطور اتفاق افتاد؟

‫چطور وارد مرحله بعدی شدید؟

‫حرفه‌ای شدن؟

‫چطوری میتونید از کلمات انقدر رو مخی استفاده کنید؟

‫خب، چطور از اون دختربچه مرموزی

‫که ویدیوهاشو تو جعبه کفش قایم میکرد

‫تبدیل شدید به زن جوون پولدار و مشهوری که امروز هستید؟

‫خانم دوشس، خلاصه‌اش میکنم.

‫چون حس میکنم داره کم کم رو مخم میره.

‫شونزده سالگی، دیگه بزرگ شده بودم.

‫یکی از عموهای دورم ‫برای کریسمس بهم یه گوشی هوشمند داد.

‫دوربین، اینترنت.

‫اونجا بود که تو همه فروم‌ها، پلتفرم‌ها،

‫و شبکه‌ها ثبت‌نام کردم. این اسم مستعار نابغه رو ساختم،

‫که از قبل می‌شناسیدش. ماگالوش.

‫لازم نیست توضیح بدم چرا.

‫همین، عالیه.

‫از اون موقع، شروع کردم به ساختن کلی ویدیو.

‫بقیه‌شو که میدونید.

‫30 بازدید، 500 بازدید، 100 میلیون بازدید.

‫الگوریتم‌ها، کسب درآمد، اسپانسرها، بلا بلا بلا، کل این بساط.

‫از اونجا به بعد، ‫شروع کردم خیلی بیشتر از پدر و مادرم پول درآوردن.

‫از خونه انداختنم بیرون، چون گستاخ بودم.

‫و رفتم تو یه خونه بزرگتر از خونه اونا مستقر شدم.

‫و شروع کردم تمام روز ویدیو ساختن.

‫همین.

‫فکر کنم همه چی رو گفتیم. همه چی رو گفتم.

‫میتونیم همینجا تمومش کنیم، حله؟ راضی شدید؟

‫خب، نه. نمیتونیم تو این مسیر خوب متوقف بشیم.

‫تازه داره جالب میشه.

‫ببخشید؟

‫وقت استراحت و ناهاره؟

‫هر طور شما بخواید. من که...

‫برای من فرقی نداره.

‫بامزه‌ست.

‫همیشه فکر میکردم که خبرنگارا زشتن.

‫ این یکی بد نیست. شوخی میکنی؟

‫حال بهم زنه.

‫یه جادوگره!

‫آره...

‫کل دنیا قراره مقاله‌شو بخونه.

‫این هرزه به لطف من مشهور میشه.

‫حالمو بهم میزنه.

‫مواظب باش.

‫باشه.

‫حله.

‫سلام، ماگالوش صحبت میکنه.

‫امروز چوب بیسبال با سرعت بالا رو تست میکنم، عزیزای من.

‫بزن بریم!

‫برو بریم.

‫اینم از این. سابسکرایب کنید، خداحافظ.

‫سلام، ماگالوش صحبت میکنه.

‫امروز، براتون مانستر تراک رو تست میکنم.

‫بزن بریم!

‫اینم از این.

‫فراموش نکنید سابسکرایب کنید. بوس، خداحافظ!

‫ماگالوش صحبت میکنه.

‫ماشین لباسشویی رو تست میکنم.

‫برو.

‫اینم از این.

‫فراموش نکنید سابسکرایب کنید. بوس، خداحافظ!

‫هی!

‫امشب نصفه‌شب یه ویدیو میاد بیرون. یادتون نره ببینیدش!

‫یه چیزی هست که خیلی ذهنمو درگیر کرده.

‫شما به یه سطح زندگی دیوانه‌وار رسیدید،

‫خیلی سریع، به لطف موفقیت ویدیو‌هاتون.

‫شما چندین ملک تو دنیا دارید.

‫شنیدم تو 25 سالگی یه جزیره شخصی تو پُلی‌نِزی خریدید.

‫نمیدونم درسته یا نه. چیزی که برام مهمه اینه که بفهمم

‫چرا به آسیب زدن به خودتون ادامه دادید،

‫با اینکه دیگه بهش نیازی نداشتید.

‫آیا این صرفاً...

‫یه اعتیاد ساده به پوله

‫یا دلیل شخصی‌تری داره؟

‫، نه، من...

‫هیچوقت به فکر توقفش نیفتادم.

‫طبق آمار آنلاین،

‫شما در کل بیشتر از دو هزار ویدیو پست کردید.

‫که رقم غول‌آساییه.

‫تایید میکنید؟

‫نمیدونم.

‫نشمردم.

‫ویدیوهای من هیچوقت بیشتر از ده ثانیه نیستن.

‫پس، اگه آمار شما درست باشه، میشه...

‫بیست هزار ثانیه تصویر.

‫تو 15 سال، این...

‫چیز دیوانه‌واری نیست، معمولیه.

‫آره، اینجوری که نگاه کنیم، درسته.

‫برای من، این تعداد ویدیو یه چیز دیگه رو میگه.

‫نمیتونم به بدنتون فکر نکنم.

‫ببخشید؟

‫ الان دارید به بدن من فکر میکنید؟

‫شما خودتون رو بیشتر از دو هزار ‫بار عمداً جلوی دوربین زخمی کردید.

‫به شکل شدید. همه اینا فقط و فقط با این هدف که

‫محتواهای کوچیک برای شبکه‌ها بسازید.

‫خب که چی؟

‫ هیچوقت احساس فرسودگی

‫یا خستگی نکردید؟

‫پستچی‌ها هر روز نامه‌ها رو پخش میکنن.

‫سلام، ماگالوش صحبت میکنه. امروز، براتون آتیش رو تست میکنم.

‫و بزن بریم.

‫همه ما کل زندگیمون یه شغل رو انجام میدیم.

‫با گذشت زمان، می‌تونستید خودتون رو زیر سوال ببرید.

‫هیچوقت از خودتون در مورد فایده...

‫ببخشید منو،

‫فایده خیلی نسبی این فعالیت، سوال نکردید؟

‫شغل شما مفیدتره، درسته؟

‫اصلاً.

‫من هر روز شک دارم.

‫نمیدونم مردم قراره نوشته‌هامو بخونن یا نه.

‫یا اینکه دارم چیز مفیدی به این جامعه ارائه میدم.

‫آره همین.

‫من هر ماه باید اجاره بدم

‫و از نظر مالی مادرم رو که خیلی مریضه حمایت میکنم.

‫چاره دیگه‌ای ندارم. در حالی که شما...

‫طفلکی!

‫زندگی سخته.

‫اعه، به نظرم شما فرق میکنید.

‫و ما اینجاییم که راجع به شما حرف بزنیم.

‫نه من. هیچکس به من اهمیت نمیده.

‫این که درسته.

‫ چرا به آزار دادن خودتون ادامه میدید

‫در حالی که آزادید تمومش کنید؟

‫اون مادر مریضتون، میدونه

‫که دخترش داره از یه هنرمند اخاذی میکنه تا کارشو رونق بده؟

‫اینو بهش گفتید؟

‫ولی این خیلی جالبه.

‫شما خودتون رو یه هنرمند میدونید.

‫بقیه‌شو نادیده می‌گیرم و به همین می‌چسبم.

‫ آیا به خاطر عشق به هنره

‫که به آسیب زدن به ‫خودتون ادامه میدید؟

‫نه.

‫من از کلمه «هنرمند» استفاده میکنم،

‫چون فعالیتم هیچ زحمتی برام نداره.

‫پس چرا ادامه میدید؟

‫هیچ آسیبی در کار نیست.

‫بدن من حالش خیلی خوبه.

‫طبیعت کارشو بلده، خودش رو کاملاً ترمیم میکنه.

‫به سوال من جواب بدید.

‫«به سوال من جواب بدید.»

‫«به سوال من جواب بدید.»

‫ چی شما رو وادار به ادامه دادن میکنه؟ شما به پول احتیاجی ندارید.

‫«به سوال من جواب بدید.»

‫دارم کلافه میشم.

‫می‌تونستید همه چی رو تموم کنید.

‫عادی زندگی کنید. چرا ادامه میدید؟

‫- نه بابا. ‫- میخوام بفهمم. جواب بدید!

‫شاید این کارو میکنم چون از خودم متنفرم.

‫و میخوام خودکشی کنم.

‫این یه تیتر خوب برای مقاله میشه.

‫مردم دلشون میخواد کلیک کنن.

‫من از این جور مقاله‌ها نمی‌نویسم.

‫من حالم خیلی خوبه.

‫عاشق خودمم.

‫سه سال پیش روانشناس رفتم.

‫کل این کثافت‌کاری رو حل کردم.

‫متاسفم، شما دیر رسیدید. چیزی برای پیدا کردن اینجا نیست.

‫اصلاً نمی‌فهمم دنبال چی میگردید.

‫تقریباً فلسفیه.

‫میخوام بدونم چی بهتون انگیزه میده.

‫برای من جالبه و برای خواننده‌ها هم جالب خواهد بود.

‫خواننده‌ها به تخمشونه.

‫نه، موافق نیستم.

‫شما جامعه ما رو می‌شناسید؟

‫مردم مجله رو تو دستشویی میخونن.

‫وقتی سیفونو میکشن موضوع یادشون رفته.

‫ شما دیگه به پول احتیاجی ندارید. چرا ادامه میدید؟

‫چند بار دیگه میخواید اینو بپرسید؟

‫من دوازده ساعت تو قطار بودم.

‫دلم میخواد یه کم محتوا تو مکالمه‌مون پیدا کنم.

‫می‌تونستید راحت از این سفر دوری کنید.

‫و کلی پول به جیب بزنید، به جای اینکه بیاید اینجا

‫و چهل بار یه سئوال رو ازم بپرسید.

‫این یه سوال اساسیه.

‫یه تلاشی بکنید، سعی کنید جواب بدید. چرا ادامه میدید؟

‫کی میدونه قراره ادامه بدم یا نه؟ شما که نمیدونید.

‫ حتی اگه فردا تمومش کنید،

‫بهم بگید چی شما رو وادار کرده ‫که این همه سال این همه ویدیو بسازید.

‫جواب بدید و من ولتون میکنم.

‫قول میدم.

‫اگه هیچ دلیلی وجود نداشته باشه چی؟

‫ حتماً یه دلیلی هست. همیشه هست.

‫نه، خانم منطقی، بعضی وقتا دلیلی نیست.

‫می‌دونستید که جهان هستی عمدتاً از خلاء تشکیل شده؟

‫هیچ دلیلی هم براش نیست.

‫کلی مثال دیگه هم دارم.

‫چرا مقاومت میکنید؟

‫انقدر اذیتتون میکنه که خودتونو بُروز بدید؟ ‫انقدر عذاب‌آوره؟

‫آره، نسبتاً عذاب‌آوره. بهتون میگم، گوش نمیکنید.

‫من به ندرت لحظه‌ای به این تخمی تو زندگیم داشتم!

‫حیفه که از این مرحله عبور نکنیم.

‫از این لحظه به نفع خودتون استفاده کنید، ‫به جای اینکه تحملش کنید.

‫شما از سوال من ‫که مجبورتون میکنه حقیقت رو ببینید می‌ترسید.

‫یه ثانیه هم نمی‌ترسم!

‫سوالت چرته.

‫مثل خودت و شغلی که داری.

‫سوالاتت چرته، قیافه‌ات، مادر مریضتم همینطور.

‫باید بذاری رو تخت بیمارستان جون بده.

‫برو گمشو به درک!

‫می‌فهمی یا بیشتر توضیح بدم؟

‫باشه.

‫میدونم چرا مصاحبه نمیکنم.

‫غیرقابل تحمله.

‫نه، این شمایید که غیرقابل تحملید.

‫براتون در ادامه آرزوی موفقیت میکنم.

‫من تلاشمو کردم.

‫من به همه سوالاتت جواب دادم جز یکی.

‫- حله، بی‌حساب شدیم! ‫- نه، حل نشده.

‫شما راه نیومدید. متاسفم براتون.

‫گمشو! جادوگر!

‫که نمیخوای برام موعظه کنی.

‫یه احمقم از پسش برمیاد. جواب دادن به سوالای تخمی.

‫چرا انقدر سخته؟ چرا تو انقدر پیچیده‌ای؟

‫نمیخوام ساعت‌ها راجع به خودم حرف بزنم.

‫نه تو روح گندیده‌ام کنکاش کنم

‫تا چیزایی رو بفهمم که نمیخوام بفهمم.

‫حالمو بهم میزنه.

‫، باشه. عالیه، خب، حالت بهم میخوره.

‫نمیدونم چرا همه این کارا رو میکنم.

‫هیچی نمیدونم و به تخممه!

‫- ترجیح میدی بری زندان؟ ‫- آره!

‫به تخم چپمم نیست.

‫میزنیم به چاک!

‫نمیتونم بازش کنم، خوک خیکی!

‫هیچوقت نباید قبول میکردم.

‫این تو بودی که ترسیدی

‫از اون هرزه بدبخت.

‫بذار بمیره! با اون مادر مریضش.

‫ ولی صبر کن. من چی؟ ‫به من فکر کردی؟ تو تنها نیستی.

‫همه چی انقدر رو مخمه!

‫دیگه نمیکشم. الان چه غلطی کنم؟

‫به درک، میرم زندان.

‫ گوش میدی به من یا نه؟

‫من چی؟ به من فکر کردی؟

‫تو هم میری زندان. با من. حقت همینه، مثل من!

‫زنگ بزن عذرخواهی کن.

‫نمیدونم، یه پیام بفرست. بگو: «ببخشید، گند زدم.»

‫!ببخشید

‫«بیاین یه قرار دیگه بذاریم.» مهربون باش، ماست‌مالیش کن.

‫من هر کاری دلم بخواد میکنم، باشه؟

‫این منم که تصمیم می‌گیرم.

‫و دلم میخواد تنها تو کلبه‌ام باشم.

‫ ببخشید؟

‫آره.

‫پس، کلیدا رو بهم میدی.

‫بیا! بگیر کلیداتو.

‫بهت هشدار میدم.

‫به نفعته که زود این قضیه رو حل کنی!

‫- بفرمایید. ‫- مرسی.

‫[ حادثه پیانو ]

‫[ مارش عزا از شوپَن ] ‫"Marche funèbre" de Chopin.

‫فالش میزنه.

‫ حله، میتونیم شروع کنیم؟

‫ بزن بریم، حله.

‫میتونیم شروع کنیم.

‫آره، یادم رفت بهت بگم.

‫امم، امدادگرا خیلی دیر کردن.

‫- حدود یک ساعت دیگه میرسن. ‫- یه ساعت؟

‫آره، ببخشید. یه مشت بزن.

‫در هر صورت، من یه ساعت منتظرشون نمی‌مونم.

‫به خاطر بیمه مجبوریم.

‫ به درک. من اینجا منتظر نمیمونم، حال بهم زنه.

‫اگه مشکلی پیش بیاد، من پولشو میدم. ‫منتظرشون نمی‌مونیم.

‫این، این تقریباً شش متره.

‫نظرت چیه؟ خوبه.

‫نمیدونم.

‫نه، به نظرم به اندازه کافی بلند نیست.

‫خطرش دیده نمیشه، الکی به نظر میاد. باید بره بالاتر.

‫خب، هر طور تو بخوای.

‫برو بالاتر.

‫باشه.

‫ صبر کن، فقط تکون نخور.

‫، نه، این کار نه! از این حرکت متنفرم.

‫- ولی تو یه... ‫- رو مخه، نگاه کن.

‫ آره. می‌بینی؟

‫ آره، آره، باشه.

‫ببخشید، دیگه تکرارش نمیکنم.

‫ من عروسک نیستم.

‫ آخه باد میاد، موهات سیخ شده...

‫ آره، ولی به درک.

‫ باشه.

‫ببخشید، ردیفه.

‫خب، این ده متره.

‫از این بالاتر نمیرم.

‫ ولی من بالاتر میخوام.

‫باهاش حرف میزنم.

‫اعه، ببخشید.

‫نمیتونید یه کم بالاتر برید؟

‫فقط یه کم.

‫ با این باد، ممکنه به جرثقیلم آسیب بزنه.

‫ریسک نمیکنم. بالاتر نمیرم، ببخشید.

‫نمیره.

‫ هان؟

‫همینه که هست.

‫تجهیزات منه، نمیخوام خرابش کنم. من تصمیم می‌گیرم!

‫میخوای بخواه، نمیخوای نخواه.

‫میتونم پنجاه تا جرثقیل نو برات بخرم، نگران نباش.

‫کاری که ازت میخوان رو بکن.

‫میشه بدونم ارتفاعش قراره چه فرقی به حال ما بکنه؟

‫میخوام یه چیز جنجالی فیلم بگیرم. ‫اینجوری که جنجالی نیست!

‫پاهاتون میشکنه، ‫ارتفاعش فرقی نداره.

‫ دارم از صحنه‌پردازی حرف می‌زنم، احمق!!

‫تو از این چیزا چی سر در میاری؟

‫ کارگردانیت به تخممه، استیون اسپیلبرگ!

‫تجهیزاتمو به خاطر چشمای قشنگت خراب نمیکنم.

‫ اسپیلبرگ کیه؟

‫ یه یارویی که قدیما فیلم می‌ساخت.

‫بالاتر نمیرم، تمام.

‫خوشتون نمیاد؟ من میرم.

‫ تو بردی. حقوقتو دو برابر میکنم.

‫سرگرمم کن، تحت تاثیرم قرار بده، ببرش بالا.

‫آره، حتماً.

‫اینجوری خوبه؟ فکر میکنی میشه آدما رو خرید؟

‫ معلومه که میشه. مشکلیه؟

‫ گمشو به درک.

‫بالاتر نمیرم.

‫حله، به اندازه کافی واضحه؟

‫این یارو کیه؟ هان؟

‫تکنسین تخمی، گمشو به درک!

‫مگ؟

‫مگ!

‫فیلم گرفتم یا نه؟

‫ یه مشکل بزرگ داریم.

‫لعنتی.

‫فیلم نگرفتم؟

‫ وندی مرده.

‫ هان؟

‫وندی کیه؟

‫ آرایشگره.

‫مرده، زیر پیانو.

‫ جدی؟

‫متاسفم، وحشتناکه.

‫لعنتی.

‫نه، نباید تکون بخوری. همینجوری بمون.

‫ پاتریک.

‫چند بار گفتم که نباید آرایشگر داشته باشیم؟

‫ ممکن بود تو بمیری. این یه معجزه‌ست.

‫تو دردسر بدی افتادیم.

‫امدادگرا دارن میرسن. ما پروتکل رو رعایت نکردیم.

‫- برات گرون تموم میشه. ‫- میدونم چیکار کنم.

‫چی؟

‫خاکش کنیم.

‫هان؟

‫آره.

‫میگیم اصلاً اینجا نیومده.

‫به همین سادگی.

‫من به خاطر یه آرایشگر زندان نمیرم.

‫نه، تو زندان نمیری. این یه حادثه‌ست.

‫ منو دوست داری یا نه؟

‫ معلومه، ولی...

‫ پس، خاکش میکنیم.

‫تو خاکش میکنی.

‫ببین کجاییم. اینجا بیابونه.

‫هیچکس پیداش نمیکنه. بهم اعتماد کن.

‫این جسد رو ناپدید کن.

‫این یه دستوره!

‫انجامش بده.

‫ ولی یه شاهد هست.

‫ اون که چیزی نیست، من حلش میکنم.

‫آقای جرثقیلی!

‫مایلید پونصد هزار یورو بدون هیچ کاری به جیب بزنید؟

‫بله؟

‫میخواستم عذرخواهی کنم.

‫به خاطر اتفاقی که افتاد. واقعاً متاسفم.

‫ شما متاسف نیستید. ‫شما معنی این کلمه رو نمیدونید.

‫چرا، من...

‫هیچوقت نباید اونجوری رفتار میکردم.

‫شما لایق این همه تحقیر نیستید.

‫من نفرت‌انگیز بودم.

‫به شدت از خودم بدم میاد.

‫ شما از واقعیت دورید، مشکلتون اینه.

‫دیگه بلد نیستید با بقیه ارتباط برقرار کنید.

‫تقصیر شما نیست، قضاوتتون نمیکنم. حیف شد،

‫می‌تونستیم یه کار خوب انجام بدیم.

‫ هنوزم ممکنه. من تلاش میکنم.

‫ دیگه دیره.

‫من سحر یه قطار دارم. برمیگردم پیش مادرم.

‫باید زودتر تلاش میکردید.

‫شما زیاده‌روی کردید، متاسفم.

‫من احمق نیستم.

‫شما نمیخواید به من جواب بدید، ‫فقط میخواید کون خودتونو نجات بدید.

‫نه.

‫نه، واقعاً. همه اینا باعث شد...

‫خیلی فکر کنم.

‫من حتی دستیار شخصیمو اخراج کردم.

‫اون یه آدم وحشتناک سمی بود.

‫اون بود که...

‫منو مجبور کرد حقیقت رو پنهان کنم.

‫دارید منو بازی میدید، رقت‌انگیزه.

‫خواهش میکنم، تو رو خدا.

‫من واقعاً نیاز به صحبت کردن دارم.

‫منو ببخشید.

‫میتونیم تو کلبه من همدیگه رو ببینیم.

‫من تنهام.

‫عجب.

‫به نظر میاد این شمایید که میخواید با من بخوابید.

‫ اصلاً، بهتون اطمینان میدم.

‫چون اینجا...

‫راحتتریم.

‫من حرف دلمو میزنم و شما یه مصاحبه عالی می‌گیرید.

‫ خب، بی‌خیال شید، فایده نداره.

‫میدونم ته دلتون از من متنفرید.

‫دیگه هیچ میلی ندارم، شما یه آدم وحشتناکید.

‫هر بلایی سرتون بیاد حقتونه، دست از سرم بردارید.

‫هرزه!

‫می‌تونستیم با هم باشیم.

‫حلقه داری، منو خر فرض کردی؟

‫زنم!

‫بی‌خیال، دیگه نمیکشم. نمی‌فهمی.

‫مستی. فردا نظرت عوض میشه.

‫قشنگه! این برای توئه.

‫ دلم برات میسوزه.

‫یالا، بیا.

‫شب بخیر.

‫شب بخیر.

‫من اومدم اینو بدم به یه دوست خبرنگار،

‫- که اینجا میخوابه. ‫- همون خبرنگار خیلی مهربونه؟

‫ بله.

‫«خیلی مهربون»، بله.

‫بذاریمش تو اتاقش؟

‫دوست صمیمیمه. دلم میخواد خودم بهش بدم.

‫شماره اتاقش چنده؟

‫اتاق 31، طبقه سومه.

‫- از اون طرف. ‫- مرسی.

‫شب خوبی داشته باشید.

‫هیچ آسیبی در کار نیست. بدن من حالش خوبه.

‫طبیعت کارشو بلده، خودش رو ترمیم میکنه.

‫به سوال من جواب بدید.

‫«به سوال من جواب بدید.»

‫«به سوال من جواب بدید.»

‫چی شما رو...»

‫بله؟

‫...دیگه به پول احتیاجی ندارید؟

‫بله؟

‫بله؟

‫هیس!

‫پس اینطور، من وحشتناکم. اینو گفتی؟

‫هان؟

‫ متاسفم. نه، نباش. حق با توئه

‫که اینجوری فکر کنی، بایدم بگی من وحشتناکم.

‫- نه... ‫- چرا!

‫میدونی چیه؟ بهت بگم که تو هم هستی.

‫باشه.

‫آره، میدونی، این طبیعت انسانه

‫که اینجوریه.

‫ما یه مشت گه زنده وحشتناک روی این سیاره‌ایم.

‫تقصیر من نیست!

‫حق با شماست.

‫آره، درسته، حق با منه.

‫بگو که تو وحشتناکی.

‫من وحشتناکم.

‫- از ته دل میگی؟ ‫- آره!

‫- پس، دوباره بگو. ‫- من وحشتناکم.

‫خیلی خوبه.

‫حالا، یه بازی میکنیم، باشه؟

‫من خبرنگارم.

‫من یه سوال میپرسم و تو باید جواب بدی.

‫خیلی دقت کن، چون یه تله توشه.

‫آماده‌ای؟

‫- مجبور نیستی تهدیدم کنی. ‫- این منم که تصمیم می‌گیرم!

‫خب، سیمون...

‫به نظرت، کدوم یکی از ما دو تا وحشتناک‌تریم؟

‫بهم آسیب نزنید!

‫جواب بده!

‫خب...

‫«به سوال من جواب بدید.»

‫«به سوال من جواب بدید.»

‫دیدی چقدر عذاب‌آوره که بازجویی بشی؟

‫- عذاب‌آوره ‫- آره. آره.

‫پس به سوال من جواب بده.

‫به نظرت، بدترین بین ما دو تا کیه؟

‫- نمیدونم، من... ‫- به سوال من جواب بده .

‫این ده ثانیه آخر زندگیته.

‫سعی کن یه کم بدرخشی.

‫و بهم بگو، وحشتناک‌ترین بین ما دو تا کیه؟

‫من.

‫نه.

‫جواب اشتباه بود، سیمون.

‫چرا هست.

‫من اخاذی کردم، از یه موقعیت سواستفاده کردم.

‫دهنتو ببند.

‫گوش کن چی بهت میگم.

‫این منم که بین ما بدترم.

‫خیلی، خیلی بدتر.

‫،میتونم بهت اطمینان بدم، تو به گرد پامم نمیرسی.

‫من یه گُه انسانی در سطح مسابقاتم.

‫ولی حداقل، من صادقم.

‫تظاهر نمیکنم آدم خوبیم.

‫من تمام وحشت درونم رو در آغوش میکشم.

‫تمام روز مثل یه خوک ماده ‫توش غلت میزنم و ازش لذت می‌برم.

‫می‌بینی؟

‫بله، ولی باید دقیقاً همینو چند لحظه پیش جواب میدادید.

‫این یه جواب عالی به سوال من بود.

‫چون شما به ساختن ویدیو‌هاتون ادامه میدید

‫چون تصمیم گرفتید تمام وحشتی رو که

‫درونتون هست بپذیرید. خیلی منطقیه.

‫یه جواب قشنگ. هیچی نمی‌فهمم. به درک.

‫حتی میتونیم مصاحبه رو از سر بگیریم

‫از همینجا. عالی میشه.

‫جدی...

‫خب آره.

‫عالی میشه.

‫فکر خوبیه.

‫ولی باید قبلش بهش فکر میکردی.

‫هان؟ قبل از اینکه بمیری!

‫هی، صبر کنید!

‫ببخشید.

‫ولی...

‫من...

‫منو ببخشید.

‫من...

‫من معمولاً هیچوقت این کارو نمیکنم، ‫میدونم رو مخه و اینا، ولی...

‫عاشق سبکتونم.

‫خیلی وقته دنبالتون میکنم، ‫من یه طرفدار خیلی، خیلی پروپاقرصتونم.

‫اذیت می‌شید یه عکس بگیریم؟

‫ ولی... شما از کجا میدونید منم؟

‫ خب، چشمای فوق‌العاده‌تونو شناختم، بالاخره، و صداتونو.

‫باورم نمیشه دارم می‌بینمتون. هنوز تو شُکم.

‫خب، میتونم؟

‫باشه.

‫، عالیه! مرسی، خیلی لطف دارید!

‫زود انجامش میدم.

‫کلاهتو بردار. که سیمای دندونت معلوم شه.

‫وگرنه رفیقام هیچوقت باورم نمیکنن. ببخشیدا.

‫این...

‫فوق‌العاده‌ست! عالیه.

‫خیلی خوشگلید، باورم نمیشه.

‫مرسی. عالیه.

‫فوق‌العاده‌ست.

‫خب، حواستون باشه.

‫یک...

‫دو...

‫واقعاً متاسفم.

‫متاسفم.

‫احمقی، احمق،

‫احمق، احمق، حماقت!

‫چیه؟

‫ حسابی گند زدم، پاتریک.

‫بدجور گند زدم!

‫خواستم اوضاع رو درست کنم.

‫یه وضعیتی درست کردم که هزار برابر بدتره.

‫باید کمکم کنی. ‫پس، همین الان، کرم کثافت،

‫میری به هتلی که سیمون توش مونده، ‫نگاه میکنی ببینی دوربین هست یا نه، باشه؟

‫خیلی مهمه.

‫ نه، راستش، من هیچ کاری نمیکنم.

‫دیگه وارد کثافت‌کاریات نمیشم.

‫البته که من وندی رو خاک کردم.

‫این درسته، این کارو کردم.

‫ولی ایده تو بود، می‌فهمی؟

‫من کمتر از تو زندان میرم. و به تخممه.

‫در هر صورت،

‫من آماده‌ام، دیگه نمیترسم، ‫به اندازه کافی ماله کشیدم برات.

‫انقدر اذیتم نکن و دست از سرم بردار!

‫نه، دست از سرت برنمیدارم.

‫ وندی کیه؟

‫ هان؟

‫ وندی کیه؟

‫ یه آرایشگر.

‫ یه آرایشگر رو خاک کردی؟

‫آره، ولی ایده من نبود.

‫ چکمه‌هات یادت رفته. بیارمشون پایین؟

‫احمق.

‫ممنون میشم.

‫تکون نخور، اومدم.

‫بیا. مرسی، من...

‫متاسفم.

‫الو؟

‫ بله، شب بخیر.

همین الان یه مرد کچل چهل ساله رو که یه آرایشگر زن رو دفن کرده بود، خنثی کردم.

‫ الان خوبه؟

‫صبر کن. خوبه.

‫- تو کادرم؟ ‫- آره بابا!

‫ می‌بینی، با هم خوب کنار میایم. عاشقم میشی!

‫ باحاله، اینجا آخرشه دیگه!

‫صبر کن...

‫ما کجاییم الان؟

‫کجاییم؟ این کلبه پولدارا رو نگاه.

‫ترکونده‌هااا!

‫باحاله!

‫ خیلی جیگره!

‫با نگاه کردنش چشمام میسوزه

‫سایز هلوهاشو دیدی؟

‫نگاه کن! نگاه کن!

‫شوخی نمیکنم، لعنتی، دیدی؟

‫غول‌آسائه، لعنتی!

‫ فقط عکسش بزرگه.

‫نمیدونم. نه بابا!

‫تقریباً عاشق شدم.

‫بی‌خیال.

‫نگاه کن.

‫حتی با سیمای دندونش حال میکنم.

‫ولی این یکی حال بهم زنه.

‫همه غذاها میره توش، حال بهم زنه.

‫- تو از کجا میدونی؟ ‫- خب، همه میدونن.

‫ به تخممونم نیست. غذایی که اینجا نیست!

‫ اگه یه دختری رو با طعم فلز ببوسی، حال بهم زنه خب!

‫یالا، بیا، بیا!

‫مرسی.

‫لعنتی...

‫لعنتی...

‫این چیه؟

‫کثافت!

‫گندش بزنن!

‫گندش بزنن!

‫گندش بزنن!

‫گندش بزنن.

‫گندش بزنن.

‫گندش بزنن.

‫گندش بزنن.

‫ لعنتی، به نظر میاد ترسیده.

‫جدی؟

‫ آره.

‫ گندش بزنن.

‫ داره گریه میکنه.

‫ طفلکی.

‫چیکار کنیم؟

‫میخوای دلداریش بدیم؟! ‫خری؟! منتظر می‌مونیم.

‫ تو تاریکی خیلی شبیه بابا شدی.

‫ هان؟

‫هیچوقت دقت نکرده بودم. بدجور شبیهی!

‫ داری چی میگی الان؟

‫ شبیهشی، همین.

‫ نمیخوام شبیه اون لاشخور باشم!

‫ خب، کاریش نمیتونی بکنی.

‫ پس نگام نکن!

‫داره چیکار میکنه؟

‫می‌بینیش؟

‫- چه غلطی میکنه؟ ‫- انقدر سوال نپرس.

‫میخوای مثل بابا بزنمت؟ دهنتو ببند!

‫سلام.

‫من ماگالی مورو هستم.

‫ باورم نمیشه، داره ویدیو می‌گیره.

‫ چی؟

‫به جان خودم...

‫یه ویدیو، زنده اونم جلوی ما.

‫سلام.

‫من ماگالی مورو هستم.

‫و امروز...

‫ مطمئنی؟

‫بهت میگم داره از خودش فیلم می‌گیره، نگاه کن!

‫- این خیلی باحاله! ‫- احمق!

‫هی! اسکوتر قراضه‌اتون رو دیدم ‫که اون پایین پارک شده!

‫فکر کردید من احمقم؟

‫ده ثانیه وقت دارید که گورتونو گم کنید

‫وگرنه چشماتونو درمیارم ‫و میدم بخوریدشون.

‫شوخی ندارم!

‫ببخشید. در باز بود.

‫فکرشو نکردیم.

‫چیزی ندزدیدیماا.

‫می‌خواستیم نگاه کنیم.

‫متاسفیم.

‫ببخشید.

‫هنوزم نمیخواید عکس بگیرید؟

‫حالتون خوبه؟ به نظر خوب نمیاید.

‫- بیا، به درک، عکسمونو میگیریم. ‫- باشه.

‫عالیه، مرسی!

‫مرسی. خداحافظ.

‫خداحافظ!

‫ سلام. من ماگالی مورو هستم.

‫امروز براتون، طناب دار رو تست میکنم.

‫این ویدیو با حمایت " کام‌شاپی " ساخته شده.

‫یه اپلیکیشن فوق‌العاده‌ست که بهتون اجازه میده ‫از تمام محتواهای آنلاینتون محافظت کنید.

‫به لطف این برنامه، با ماهی چهارده یورو...

‫تصاویرتون دیگه دزدیده نمیشن ‫یا توسط کَس دیگه‌ای استفاده نمیشن.

‫میتونید با خیال راحت از تمام سود مالیش بهره‌مند بشید.

‫چون در نهایت، روی این سیاره، فقط همین مهمه.

‫پول.

‫خداحافظ.

‫[ آدله اِگزَکوپولوس ]

[ کریم لِکلو ]

‫[ حادثه پیانو ]