Original subtitles

Zullen we beginnen met de film te maken?

Maandagochtend. Daar gaan we.

Ik ben dol op Deadpool 1 en 2.

Ik ben altijd een fan geweest van Marvel-films.

Om dus zekere spieren te ontwikkelen als filmmaker in het MCU...

met dit personage en deze franchise waar ik zo van hou...

dat was een kans die ik meteen greep.

Door deze film heb ik voorwerpen ontdekt...

onderwerpen en allerlei smerige gedachten, die ik nooit eerder had.

Dus bedankt daarvoor, Deadpool.

Het was een beetje het lot.

Want een decennium geleden, op de set van Real Steel...

vroeg Hugh Jackman mij: Hé, ken je Ryan Reynolds?

En ik zei: Nee. Volgens mij is hij net als ik Canadees.

Hij zei: Als jij ooit met Ryan gaat werken, houden jullie nooit meer op.

Gelukkig wordt dit vastgelegd.

Paradeerles.

Eerlijk gezegd zou Hugh Jackman een parttime profeet kunnen zijn...

want vanaf het moment dat ik met Ryan aan Free Guy ging werken...

hadden we een soort broederschap en een gedeeld verlangen...

om films te maken die vermakelijk zijn.

We begrijpen dat ze vermakelijk moeten zijn...

maar we willen ook geloven dat ze leuk en thematisch kunnen zijn...

en uiteindelijk hartverwarmend op een manier...

waarop we die bioscoop kunnen verlaten in een betere bui...

en misschien met meer hoop, dan vooraf.

Ik zie Shawn en mezelf als kelp onderwater.

We bewegen altijd samen.

Hij is zo'n creatieve zielsverwant...

die ik graag eerder in mijn carrière had ontmoet. Hij denkt er ook zo over.

We komen qua werkethiek en werkritme overeen.

We hebben ook de mazzel dat we het soms van elkaar kunnen overnemen.

Films als deze zijn zo'n enorme onderneming.

Ryan en ik gingen van de ongelooflijke klik tussen ons...

bij Free Guy direct naar The Adam Project.

Toen we The Adam Project filmden...

zei Ryan: Ik denk niet dat ik Deadpool 3 maak...

als jij 'm niet regisseert. Zou je dat overwegen?

En ik zei: Ja.

Hij zei: Ik weet dat ik je zal moeten overhalen.

En ik: Nee, hoor. Hoeft niet. Ik doe het.

Dag één.

Ik denk dat er veel fans zijn die geduldig hebben afgewacht...

totdat het personage terug naar huis kwam, naar Marvel Studios.

Toen dat gebeurde, hebben we er met Ryan lang aan gewerkt...

om met het beste idee te komen.

Ryan Reynolds is een ideeënmachine.

Het is bijna helemaal aan hem te danken dat dat personage op het witte doek is.

Hij geloofde erin, toen heel weinig mensen dat deden...

in een andere tijd wat Marvel-films betreft.

Hij creëerde iets heel unieks.

Het had een andere toon, het zou iets heel anders worden.

Ik had nog nooit zoiets gezien.

Hij zet Deadpool zo perfect neer.

Dit voelt precies goed.

Door Deadpool 1 en 2 zijn de verwachtingen gewoon hoog...

en we willen alles steeds verbeteren.

Het vroege ontwikkelingsproces bewijst dat.

Volgens mij had Ryan 19 of 20 ideeën, alles werd bekeken.

Oké, nou...

Ik heb geen ideeën meer, pindaatje.

Ik heb 'm als een Sundance film gepitcht.

Ik meen het. En als een Marvel-film met een budget van 4 miljoen dollar...

zonder actie, maar in een Deadpool-pak.

Ik pitchte 'm medium, groot, klein, op allerlei manieren.

Het voelde alsof ik alles al had geprobeerd...

en ik nam het hen niet kwalijk, alleen mezelf. Ik ben immers Canadees.

Laat de naam van mijn land nooit meer uit je mond komen.

Ik keek laatst mijn aantekeningen weer eens door.

We hadden waanzinnige ideeën.

Zo bespraken we een exacte remake van Thor 2...

tot het midden met Deadpool erin, en dan ging het ergens anders heen.

We hadden een Deadpools Deleted Scenes Extravaganza.

We wilden laten zien dat hij al die tijd in het MCU was geweest.

Maar al zijn scènes werden geschrapt in de montage.

We wilden echt bedenken waarom deze film er moest komen.

Hugh Jackman als Wolverine. Je zou kunnen aanvoeren...

dat de hele superhelden-filmindustrie voortkomt uit die acteerprestatie...

want die uitvoering in X-Men liet iedereen zien...

dat als je deze personages serieus neemt en ze op het scherm laat zien...

zoals ze in de comics zijn, dat het werkt.

Ken ik jou, maat? - Nee, maar ik jou wel.

Iedereen kent me.

Ik ben de Wolverine.

Ik denk niet dat ik echt begreep wat het voor de buitenwereld betekende.

Ik was als kind niet echt fan van comics.

Ik kende de X-Men niet.

En in zekere zin ben ik daar heel blij om.

Want ik benaderde Logan zoals ik elk ander personage zou benaderen.

Ja, hij had klauwen, hij kon zichzelf genezen en hij had bizar haar.

Maar ik beeldde gewoon een personage uit.

Ik draag dit pak.

En dat betekent heel veel, maar vooral...

dat ik een X-Man ben.

Wolverine is een soort Clint Eastwood archetype.

Hij is heel zuinig met woorden. Hij praat alleen als dat moet.

Hij drukt zichzelf uit door geweld.

Ga je nu rustig doen?

Hij is als acteur een soort Zwitsers zakmes.

Hugh kan op wonderbaarlijke manieren draaien.

Dit pak is mijn enige herinnering aan hen.

En aan wat ik gedaan heb.

Al heel vroeg in het proces van Deadpool's geschiedenis...

zeiden we: Zouden hij en Wolverine niet geweldig samen zijn?

Maar als dat niet gebeurt in een paar films...

en Logan vervolgens sterft, dan verlies je het vertrouwen in dat idee...

en beschouw je het niet meer als een echte mogelijkheid.

Nadat Logan af was, dacht ik echt:

Ik ben echt trots op de film, op wat we gemaakt hebben.

En ik meende het toen ik zei dat ik klaar was.

Ik wilde gewoon...

alles loslaten wat ik had gevoeld door 20 jaar dat personage te zijn.

Ik wilde dat verhaal naar buiten brengen, voor de fans, voor mezelf.

En toen, op 14 augustus 2022...

reed ik naar het strand...

en ik dacht, ik weet niet waarom...

Wat wil je doen, Hugh? Die gedachte kwam bij me op.

Niet qua werk, maar in 't leven.

En als in een bliksemflits dacht ik: Ik wil Wolverine-Deadpool doen.

Sorry, Ryan. Dat is volgens mij de titel van de film.

Laten we de mensen waar voor hun geld geven.

Ik wilde per se Ryan bellen...

want ik wist dat hij en Shawn ergens aan werkten.

Ik wist niet wanneer ze gingen filmen.

Het was stil aan de andere kant van de telefoon.

Ik zei: Als jij dat wil, wil ik deze film doen. Ik ben er zeker van.

Het was letterlijk kismet.

Het voelde alsof alles bij elkaar kwam...

want ik zei: Ik ga de laatste pitch doen voor dit personage en deze film.

En ik pitchte al improviserend een film met hem.

Ik was niet voorbereid.

En het kwam neer op wat we nu gemaakt hebben.

Deadpool en Wolverine. Zie je het al voor je?

De lol, de chaos.

Het honorarium?

Ik heb altijd tegen Hugh gezegd...

dat hij een van de beste eindes van een fictief personage ooit had.

Ik zei dat het zo geweldig was wat hij had weten neer te zetten in Logan.

Dat is waar we naar streefden met Robert Downey Jr. in Endgame...

om zo'n ongelooflijk, iconisch, fictief personage een geweldig einde te geven.

Logan.

Die gast met vorken als handen?

Die Wolverine?

Ik gooide uiteraard veel roet in het eten.

Maar ik zei alleen: Ik doe mee. Want ik ken Ryan en Shawn.

Zij hebben ook zoveel respect voor de nalatenschap en de fans.

Ik heb nooit eerder iets gedaan waar mensen zo hard werkten...

aan het beschermen van Wolverines integriteit.

Ik heb enorm veel respect voor de film Logan.

Het is een van de weinige keren ooit dat ik na het bekijken van een film...

het nummer van de regisseur opspoorde en hem smeekte met me te lunchen.

Vooral omdat ik James Mangold wilde vragen naar wat voor mij...

een van de top 5, misschien top 3, mooiste laatste shots ooit is.

Dat Laura dat kruis op z'n kant legt...

waardoor het een X wordt. Dat vond ik gewoon perfect.

Ik krijg letterlijk kippenvel als ik er nu aan denk.

En toch maken we Deadpool.

Deadpool wordt gedefinieerd door ontwrichting en lef.

Dus wat als de eerste scène van Deadpool-Wolverine...

het laatste shot van Logan is?

Daar borduurden we op verder.

'Stel dat we daar zijn. Wat zouden we met dat graf doen?'

Dat was een van de momenten waarop ik dacht:

We moeten er echt voor zorgen dat dit werkt.

Hoe maken we zelfs die kleine momentjes geweldig?

G'day, maat.

Niets kan mij sneller tot leven wekken, dan een grote zak Marvel-centen.

Mij ook, Hugh.

Welkom bij Logans graf.

Wij zijn hier in Black Park in het Verenigd Koninkrijk.

Juni 2023.

En vandaag begint de koude open proloog.

We zitten op Zoom. Ryan en ik zitten in mijn kantoor in New York.

Wernick en Reese zitten in LA.

Zij hebben ook de eerste twee Deadpool-films geschreven.

En Ryan zegt: Ik haat mezelf voor het idee dat ik zo ga pitchen.

Ik zou je hulp nu echt goed kunnen gebruiken.

'Ik moet z'n lichaam als wapen gebruiken.'

Zodra we het concept voor dit fragment hadden...

was de volgende vraag: Hoe doen we dat fysiek? Met welke bewegingen?

Een van de eerste mensen die we inhuurden was Alex.

Hij was een Deadpool-stuntman.

Dé Deadpool-stuntman, de belangrijkste in Deadpool 1.

We wisten dat hij een choreografisch genie was.

Hij kan fysiek ook dingen doen...

die verbazingwekkend gracieus en vindingrijk zijn.

Dit was een kans om een supergetalenteerde vent erbij te kunnen halen.

Kiekeboe.

Klaar, en gaan.

Wil jij het proces beschrijven? Want stap één is stunt-visualisatie.

Daarbij speelt het stuntteam wat met ideeën...

en filmt die met een iPhone. - Inderdaad.

Zo broeden we de creativiteit van een actiescène uit.

Dus wat was de eerste step voor jou?

De eerste stap voor ons was naar een winkel gaan, daar een skelet kopen...

meerdere skeletten, ze uit elkaar halen, ze bekijken op de grond.

Hoe dood je mensen met verschillende delen van het skelet?

Ik heb het eerst met het hele skelet geprobeerd. Om te zien hoe het breekt.

Daarna keken we bij elk bot hoe we ermee konden doden.

Dan grijp ik iemand en proberen we verschillende bewegingen uit.

Dit was in de voorbereiding.

Dus ik weet zeker dat de editor nu overgaat naar Alex' eerste stunt-vis...

waarin hij een Deadpool-achtig rood kostuum draagt.

Vanaf toen kregen we...

een beeld bij de vindingrijke, geweld- dadige, gore maar ook komische actie.

Vanaf het begin van de film wisten we dat we het op camera wilden.

We gaan het niet in de postproductie doen. We willen dit op film.

Dus als we dit in het echt kunnen doen, laten we dat dan doen.

De afdeling Special Effects strooide sneeuw in het hele bos...

en wij filmden dat.

Het is zo'n geweldig beeld, hè?

Er zit één shot in waar we weken aan gewerkt hebben om dat erin te krijgen.

Een high speed 360 shot, met Alex in het midden.

Hij vocht met 14 andere TVA-agenten, die opdraafden...

met de camera op een high speed rig, die ronddraaide.

Ze groeven dus een enorm gat, begroeven de camera in de grond...

bedekten hem helemaal en toen gingen we verder in en rondom deze camera.

We wilden dat in één shot doen.

Terwijl de camera ronddraait, moesten alle gevechten en bewegingen...

zich op die camera richten op die specifieke momenten.

Het is dus een heel lastig, gecompliceerd shot.

We hadden 25 stuntmannen voor twee weken.

En we hebben ze vast allemaal minstens twee of drie keer gedood.

Het was een bloedbad.

Het hoeft niet gewelddadiger, denk ik. Laten we het hoofd wegschoppen.

Ryan deed een geweldig shot, waarbij hij de schedel draaide en wegschopte.

Het werd een prachtig wide shot in het bos en het ligt er bezaaid met lijken.

Net de opening van Private Ryan op Omaha Beach. Gestoord gewoon.

Dat is geweldig. Verdomd geweldig.

Oké, zo is het genoeg. Terug aan de slag.

Ryan had me gewaarschuwd dat de lat van deze franchise...

vooral als je de derde Deadpool-film bent...

na twee echt heel goede Deadpool-films...

hoger ligt dan bij bijna welke film ook.

Hij zei: Ik waarschuw je, het is geen gewone film.

Het is zelfs geen gewone, enorme film.

Want bij een Deadpool-film, heb je een echt geweldige take nodig.

En bij elke andere film ga je na die take door, maar nu niet.

Het moet toch nog grappiger, toch nog beter.

Als het wat grappig betreft één slag is, willen wij alleen drie slagen of homeruns.

We waren onverbiddelijk.

We stuurden het zelfs niet door naar de soundmix.

Je denkt: misschien kunnen we dit veranderen.

Wacht even en laten we hierover nadenken.

En zo is de film deze film geworden en ik vind 'm geweldig.

Het enige dat ik zou zeggen als ik dit zou doen...

'Herstellen?' Ik zou gewoon...

Het is vreemd, maar laat dat in de lucht hangen...

als de meest oncomfortabele pauze ooit.

Dus één, twee...

Het is meedogenloos.

Hij waarschuwde me daarvoor en dat is zo elke dag op de set...

en elk moment tijdens de montage.

Net zoals wanneer ik een muziekstuk van Rob Simonsen krijg...

en ik vraag de waldhoorn te vervangen door een trombone.

Het gaat om minieme aanpassingen, een wijziging in een grap...

één ander woord waardoor de grap van grappig naar heel grappig gaat.

Of ik laat haar naar mij draaien. De tekst boeit niet, alleen het oogcontact...

Wil je het opnieuw doen? - Ja. Eigenlijk niet, maar toch.

Dat wil je wel.

Als je geen goede huisdierhouder kan zijn, dan verdien je deze eenhoorn niet.

Dus ik heb de handschoen opgepakt en ik vond het geweldig om 'm te dragen.

Als dat is wat je doet met een handschoen.

Beter dan in al onze dromen.

We gaan er volle bak tegenaan.

Een Deadpool-film moet aan veel verwachtingen voldoen.

De toon is de belangrijkste. Net als het soort humor.

Een voorbinddildo is niet nieuw voor mij, maar wel voor Disney.

De incidentele voice-over...

het doorbreken van de vierde wand, recht in de camera.

De tyfus voor jullie, Fox.

Ik ga naar Disneyland.

Zo goed. - Door de vierde wand heen.

Heel goed waar je nu de kopstoot doet, niet aan het eind.

Ja, ik bedoel...

Het is grappig, want soms zei Ryan: Ik weet niet of we dat nog eens moeten doen.

En ik: Nee, ik moet niet alleen als vriend met jou praten...

maar als een bioscoopbezoeker, een fan van Deadpool-films.

'Geef me waar ik van hou, man.'

Jij bent smerig.

Daar hou ik van.

'Doe het anders, maar gooi me niet in volledig onbekende wateren.'

Dus ik probeer die balans te krijgen tussen wat verwacht wordt en geliefd is...

met nieuwe elementen.

Ik sta op 't punt je te geven wat je wou. - Ik ruik wat je bedoelt.

De kracht in het Marvel Universe gaat voor altijd veranderen.

We kijken naar Deadpool. De spanning neemt toe.

Drie, twee, een. Nu.

Werken met Shawn en Ryan:

Het zijn mensen die je van veraf hebt bewonderd en nu zie je ze aan het werk.

Het is mooi om te zien hoe alert ze zijn...

en moeiteloos grappig en snel en flexibel.

Ryan kent Deadpool zo goed, dat als je een idee pitcht...

hij soms meteen improviseert als Deadpool.

Katana's van adamantium?

Had niet gehoeven.

Boem, boem, boem. Boem.

Hier landen. Daar ga je.

Laat het vliegen.

Zuig er maar aan.

Je voelt alsof Deadpool z'n hand op het stuur heeft.

Ik zeg alleen: Waarom huilde Thor?

Dan kun je me negeren en doorgaan.

De sfeer is fantastisch.

Alles is ongelooflijk nauwkeurig gepland.

Zodra dat veiligheidsnet er is...

heb je ruimte voor speelsigheid en spontane grappen.

En zowel Ryan als Shawn zijn daar heel goed in.

Het enige wat misschien kinderachtig en stom is...

Ik wil het niet gebruiken is: O, mijn god, o, mijn god, o, mijn god.

Mijn god, hij gaat het zeggen.

Hij gaat het zeggen. - Wat?

Avengers...

Vlammen maar. - Wat?

Omdat Ryan en ik nu al vijf jaar samenwerken...

gebeurt het vaak dat ik midden in een scène zeg: Hé, Ry, zou je...

En hij: Ja. Want met de... Ja.

En hij weet wat ik wilde zeggen.

Ryan, laat me dat gebaar zien. Dat... Ja. Bedankt.

Ze lopen even weg en overleggen samen.

Dan komen ze terug en ik barst in lachen uit.

Het is moeilijk om niet op de set in lachen uit te barsten...

want het is elke keer anders.

Canadezen zouden aardig moeten zijn.

Nog één zo'n uitbarsting en ik keer om met de auto.

God, je bent zo'n eikel.

Is het gouvernementeler? Het is een verwarrend woord.

Het is zo leuk om deel van uit te maken, maar ook intimiderend.

Ik ga je tijdripper gebruiken. En ik ga dit universum vernietigen...

en het volgende, en het volgende, en het volgende...

tot ik de Heilige Tijdlijn verslind, zoals een puppy uit een strip spaghetti.

Het wordt grappig als ze niet weet hoe je spaghetti eet.

Dus ze doet...

Of...

Je moet weten wat en wanneer.

Wanneer je moet zeggen: Misschien deze grap niet hier.

Dit moet iets oprechter overkomen.

Laten we de relatie tussen deze twee mensen uitwerken.

Logan...

in de Void kun je zijn wat je bent.

Ik wil gewoon vrij zijn.

Ryan en ik denken allebei veel aan wat eronder een grap schuilgaat.

Ik weet dat ik overal een grap van maak, maar ik ben betrokken.

Ik wil mijn meisje laten zien dat ik ertoe doe.

Ik moet ertoe doen.

Wade is nooit het wereldreddende type geweest.

Zoals hij het zelf zegt: Hij slaat mensen in elkaar voor geld.

Soms doet hij het juiste in weerwil van hemzelf.

Maar de belangen moesten groot zijn in Deadpool & Wolverine.

Ze moesten van wereldbelang zijn.

Toch omvat Wades wereld maar negen mensen.

De afgelopen tijd was uitdagend. Ik heb jullie al een tijd niet gezien.

Ik heb veel meegemaakt.

Maar ik ben gelukkig.

En dat...

komt door jullie allemaal.

Wat ik wil zeggen is hoe trots en dankbaar ik ben...

om in een ruimte te zijn met iedereen die ik liefheb.

We wisten dat de film aan belangen moest worden opgehangen.

Ga jij mijn universum neerknallen?

In jouw taalgebruik, ja.

En als jij Wade Wilson bent...

dan denk je niet: ik ga het juiste doen en de wereld redden.

Dan denk je: ik ga doen wat ik moet doen...

namelijk mijn vrienden redden, want mijn vrienden zijn mijn wereld.

Deadpool beseft dat hij iets moet bedenken om dit te fiksen.

Hij denkt de Anchor Being te kunnen vervangen door een andere Wolverine.

Ik doe het.

Wijs besluit. De Heilige Tijdlijn is blij met je.

Ik had het over 't vinden van de Wolverine en het breken van je neus.

Logan.

In het script hebben we een paar Wolverine varianten.

O, mijn god. De legendes zijn waar.

Toen we het samenvoegden, moest het wel bijna deze montage zijn.

Maar daar hadden we niet genoeg film voor.

Dus wij lieten Shawn zien wat we zouden willen doen.

Toen was het ineens:

Laten we het John Byrne kostuum regelen.

We hangen Wolverine aan het kruis.

We halen Cavillrine erbij.

De ouwe Logan.

We vroegen verstokte comicfans...

om met Logan varianten te komen die ooit bestaan hebben.

En we luisterden daarnaar, hadden aandacht.

De steun van de studio is niet-aflatend.

...want John Byrne, het klassieke, iconische beeld uit de comic...

...in zijn bruine kostuum, met klauwen en je ziet Hulk in de weerkaatsing.

'Kunnen we dan Hulk krijgen?'

Marvel: Ja, hoor.

Heel veel late reddingen en ideeën en samenwerkingen kwamen overal vandaan.

Het maakt mij niet uit wiens idee het is.

Laten we de best mogelijke film maken.

Comic accurate ukkepuk.

Prachtig. Maar helaas met tegenzin.

Shawn en Ryan zijn zich ook erg bewust...

van wat de fans echt willen in deze situaties.

Namelijk reconstructies van dingen die iconisch voor hen zijn.

Dus laat het eruitzien als de cover die ze kennen.

Er is dus respect voor het bronmateriaal.

Tegelijkertijd zetten we er Huey Lewis met The Power of Love onder.

Uit Back to the Future.

Daarvoor moesten ze...

Ongelooflijk. - ...een hele berg beklimmen...

Ja, Shawn belde Spielberg en Zemeckis.

En we krijgen het onmogelijke.

Een prachtige samenkomst van popcultuur.

Deze ziet er veelbelovend uit.

Je moet nu met me meekomen.

Ik heb geen interesse, dame.

Het denkkader voor de film waren de geweldige roadtrips voor twee personen.

Denk aan Midnight Run, Planes, Trains & Automobiles.

Op een vreemde manier ook Rain Man.

Het gaat om twee mensen met een missie...

die onder normale omstandigheden nooit een minuut samen zouden doorbrengen.

Nu zijn ze dagenlang samen.

Wil je je masker weer opdoen?

Het is heel moeilijk eten als ik het op heb.

Het is heel moeilijk eten als je het niet op hebt.

Ik heb altijd geweten dat deze dynamiek zo leuk zou zijn om te spelen.

Ze noemen me 'de huurling met de babbels'.

Ze noemen me niet 'de huurling met wijsheid en tijdig advies'.

Nog één woord.

En ik weet zeker dat de fans het zullen opvreten.

Gouvernementeler.

Het is zo'n geweldige tegenwerkende kracht voor Deadpool.

Waar denk je aan?

We wilden altijd die perfecte aangever.

Toch zou ik Wolverine geen aangever noemen, eerder een...

Een mafketel.

Christus...

Het heeft veel potentieel voor iets gevoeligs.

Hoe ontwikkelen relaties zich, waaronder relaties die hatelijk beginnen?

In mijn wereld word jij...

Je wordt zeer gewaardeerd.

Niet in die van mij.

Ze vinden mij ook niet tof in de mijne. - Je meent het.

De stress die ik als een van de schrijvers van de film had...

was de ingang bij Wolverine vinden...

waardoor het publiek het personage herkent...

dat ze al meer dan twee decennia kennen...

maar wat ook iets anders doet met het personage, dat nog niet gedaan is.

Bij het eerste script, stuurde Hugh ons een voice-memo die tien minuten duurde.

Dat raad ik niet aan, een voice-memo van tien minuten aan iemand sturen.

Maar het idee dat hij de ergste Wolverine was...

kwam van Hugh's voice-memo.

Dat was zo'n geweldige ingang, want je hebt niet alleen de ergste Wolverine...

maar je hebt 'n Wolverine die eindelijk na 24 jaar, een geel pak draagt.

Hij doolt rond op de set als Admiraal Banana.

Waarom heb je opeens een pak aangetrokken?

Dat van mij is rood zodat ze m'n bloed niet zien.

Ik snap wel waarom geel ook nuttig kan zijn.

Toen ik het geel en blauw aantrok, wist ik meteen dat het ging werken.

Waar ik me zorgen om had gemaakt, was ongegrond.

Het pak zou hem in het echte leven, in tegenstelling tot in de comic...

te cartoonesk maken of schreeuwerig of overdreven. Maar nee.

Ik herinner me die eerste dag dat Hugh en ik allebei ons pak droegen.

We liepen over die catwalk in de TVA...

en een zekere heer, genaamd Billy Lawless...

die mij elke dag in en uit mijn pak moet helpen...

want het pak is een technologisch hoogstandje...

toen hij zowel Deadpool als Wolverine over die catwalk zag lopen...

was dat volgens hem de beste dag van zijn leven.

En ik zei: Maar je hebt een zoon, Billy. En hij zei: Ja, mijn zoon heet Logan.

Het is 24 jaar geleden dat ik dit voor het eerst deed.

Maar de fans vragen hier al 24 jaar om.

Fuck it. Neem me niet kwalijk.

Het voelde fantastisch.

Ik voelde me sterker verbonden dan ooit tevoren in die 24 jaar.

Zeker ook door het pak, denk ik.

Geloof me, ik ben geen held.

Dat pak zegt iets anders.

Vind je het mooi?

Ik was verbaasd dat we het niet eerder geprobeerd of bekeken hadden.

Maar als ik het zie, en dan vooral met die kap...

Allemachtig. Heb je het mooiste bewaard voor speciale gelegenheden?

Vooral om te doden.

Ik voel meer dan ooit tevoren dat ik, Hugh Jackman, verdwenen ben.

Het is alleen Wolverine.

Luister. Dit is een Sabretooth, oké?

Daar is 20 jaar aan gewerkt. Je kunt deze gast niet aan.

Richt je niet op zijn kop. Jullie kunnen niet worstelen.

Oké, succes en Gods zegen.

Het pak zit strak en trekt je omlaag.

Het is vreemd genoeg soms echt goed voor actie.

Je bent helemaal ingebonden.

Maar bewegen is lastig. Het is moeilijk om je elleboog...

letterlijk je armen op te tillen.

Dat is onmogelijk. Nee, dat is niet elegant.

En die andere hand is nog erger?

Bijna.

We hebben hier geweldige actiescènes in gefilmd.

Een daarvan was de langste die ik ooit gefilmd heb.

We zijn hier in het mooie Burnham Beeches.

We zijn in het VK en we filmen wat wij het autogevecht noemen.

Dit idee kwam voort uit de eerste versie van het script.

Het publiek verwacht het grootste gevecht ooit, tussen Wolverine en Deadpool.

Maar laten we het op een onverwachte manier doen.

Wat als het zich afspeelt in een oud model Honda Odyssey?

Ik ga nu met je knokken.

O ja?

Shawn begrijpt dat je het publiek voor moet zijn.

Het moet steeds een stapje hoger. Verandering en ontwikkeling zijn vereist.

Dit is wat er zo uniek is aan Shawn en Ryan.

Ze zitten nooit vast aan een idee.

Als er een manier is om een beter verhaal te vertellen, dan staan ze ervoor open.

Ik weet niet hoe één enkele regisseur of producer of schrijver of wie dan ook...

iets alleen kan doen, want je hebt zoveel hulp nodig.

Kun je er niet gewoon tegenaan rennen alsof je de auto tackelt?

Alsof je 'm ramt?

Rammen of er gewoon tegenaan koppen.

Een deel van Wolverine houdt van knokken.

Een deel van hem is nooit zo levendig als in een gevecht.

Hij heeft niks tegen een kopstoot...

Ja, misschien is dit dat ook.

Op die beat, weet je wel, 'geweld is onze liefdestaal'.

Boem.

Toen ik die scène voor het eerst zag, Shawn liet 'm zien...

zaten we samen in een vliegtuig. En hij filmde me zelfs.

Er is een video van mij dat ik het voor het eerst zie.

Ik ben letterlijk hysterisch.

Het was zo geniaal.

En die scène die ernaar toe leidt is geweldig.

Een roadtrip met de meest irritante persoon uit je leven.

En dan houdt hij het niet langer.

We zijn pas net begonnen.

Met dank aan de R-rating, kunnen we een MCU-film maken...

op het scherpst van de snede, met komische opstandigheid.

Wat actie betreft moeten we bij elke normale Marvel-film uitzoeken...

hoeveel kopstoten je kunt doen of hoeveel bloed je mag zien.

En dan loop je deze set op en dan...

Het is gewoon...

Je trekt zo hard aan dit ding, je springt naar achteren...

draait rond en ik hou 'm vast. En dan komen mijn voeten door het schuifdak.

Allemaal in één beweging.

We glijden terug. Boem.

Twee mensen die vechten en allebei niet dood kunnen.

Fantastisch.

Zodra je zijn hoofd aan deze kant hebt en je doet dit...

dan stop ik eerder. Je zult echt een sloophamer moeten zijn.

Elk stukje actie is zo vindingrijk en uniek...

en grappig en wreed, met dingen die je nog nooit hebt gezien.

En dat is zo moeilijk om te doen.

Geweldig.

We wisten dat we een indrukwekkende schurk wilden hebben.

En we spraken over iets waar ik nooit over gehoord had:

Een Omega-Level Mutant.

En het personage Cassandra Nova, de tweelingzus van Charles Xavier.

En rond die tijd keek ik naar The Crown met Emma Corrin...

en ik dacht: deze actrice is ongelooflijk.

En ik ging naar Engeland en zag Emma in een toneelstuk.

Na afloop gingen we dineren en ik wist dat zij Cassandra Nova was.

We hadden letterlijk geen back-up, niemand anders in gedachten.

En gelukkig zei Emma ja.

Niet wat ik hier verwachtte.

Geen zorgen, ik oordeel niet over je.

Ik ben Charles niet.

Ze zeiden: Vergeet alles wat je ooit zag of hoorde over schurken.

Zie dit niet als een schurk.

De eerste verwijzing die Ryan me gaf, was Christoph Waltz in Inglourious Basterds.

Hij hoeft zich niet kwaadaardig te gedragen want hij draagt dat uniform.

Dat zegt genoeg en het is tien keer zo sinister.

Dus jij bent heel eng?

De TVA vond van wel.

Ze stuurden me hierheen nog voor ik kon lopen.

Dus daar gingen we voor met het kale hoofd...

en de kraag, het schurkensilhouet en de langer gemaakte vingers.

Net genoeg om wel te zien en toch ook weer niet.

Wat gaat er hierin rond?

Alles eraan is slecht.

Dus dan is het heel leuk om onvoorspelbaar te zijn.

Er is iets raars waardoor je beter oplet.

Johnny zei dat jij een psychotische, megalomane kut bent.

Dat zei hij, niet ik. Die met alle geweld wil domineren en pijn doen.

Heb jij dat allemaal over mij gezegd?

Chris en ik ruilen regelmatig cameo's in films en hij was zo enthousiast.

Dit is super. Kom op.

Ik liet Deadpool over hem praten alsof hij de ultieme vuilspuiter is.

Ik ben dat niet. Hij is de grootste leugenaar. Respect.

En in de film denk je: wacht, zo praat hij niet.

Deadpool laat een ander vermoord worden, daar is hij heel goed in.

Dat was niet mijn lievelings Chris.

Dus ik schreef een tag voor Chris.

Aanvankelijk schreef ik 't alleen om Chris te manipuleren, om hem ja te laten zeggen.

'Maar deze scène is er ook.'

En toen werd het iets dat echt heel grappig was...

en ik zei: Dit moet in de film.

En Chris wilde alleen meedoen zolang dat in de film bleef.

Dat neem ik hem niet kwalijk.

Als het laatste wat ik doe in dit godvergeten bestaan...

die neukdoos in de hens steken is, dan sterf ik nog steeds niet gelukkig.

Allemachtig, meid. Jij bent gek.

Inderdaad, Wade. Ik ben pas gelukkig als ik...

over haar versgebakken lijk heb gepist en haar verkoolde resten heb genaaid...

terwijl ik gorgel met Juggernauts juggernoten.

Wauw. - Je mag me citeren.

Hier zijn we in de heldenschuilplaats.

Deze schuilplaats kent meerdere varianten en eastereggs uit het Marvel Universe.

Waar zijn we?

Geen idee, maar het bevalt me hier.

Fans kunnen dit fantastische bed herkennen...

waar de Hulk in sliep in Thor: Ragnarok in Sakaar.

Deze tafel komt uit Carols ruimteschip uit The Marvels...

en Ray Chan heeft geweldig werk geleverd met deze ruimte.

Je ziet er zoveel verschillende details.

Shawn en Wendy zeiden: We willen er wat eastereggs in voor onze fans.

Eén specifieke set trok mijn aandacht.

Een 7,5 meter hoog beeld van Wanda...

dat gebruikt was in Doctor Strange 2.

Het stond in een tempel en die tempel was bijna 10 meter hoog.

En ik dacht: ik neem dat beeld en breng het aan op het plafond.

Dus het werd het plafond van de schuilplaats.

Er is echt over nagedacht. Waar zou iedereen slapen?

Welke eigendommen hebben ze?

Ze wonen in de Void. Wat hebben ze verzameld?

Oké. Kijk eens aan. Jullie zijn vast de anderen.

Om die helden te zien...

en het zijn helden, op de set, was gewoon ongelooflijk.

Ik kreeg een bericht van Ryan.

En hij zei: Bel me even.

Ik vond het nogal vreemd. 'Waarom zou hij mij bellen?'

Hij zei dat hij mij wilde toevoegen aan het team voor deze Deadpool.

Ik zei: Als het je lukt, doe ik mee.

Wesley is voor mij Blade en hij luidde een heel tijdperk in.

Ik ben altijd klaar.

Wesley heeft dit personage grotendeels gecreëerd.

Hij nam toen risico's die nog niet eerder waren genomen.

Maar er was maar één Blade en dat zal altijd zo blijven.

Ja, maat. Kom op.

Ik voel me echt de radio-winnaar die een dag op de achtergrond mag figureren.

Ik ben nu al bijna 20 jaar bezig met Gambit.

Je hoeft Channing Tatum niet te vragen om Gambit te spelen.

Channing wil al net zo lang een Gambit-film...

als ik een Deadpool-film.

We waren samen op Comic Con in 2016, toen Fox die film ging maken.

Als jij niet weet hoe het is om te zien...

Shawn kende ik, omdat hij mogelijk Gambit ging regisseren...

toen ik verbonden was aan Fox.

Dus ze belden me hierover en ik geloofde het niet.

Ik dacht dat ze me voor de gek hielden, dat het een practical joke was.

Ik had echt alles gedaan om één keer op het scherm te komen als Gambit...

al was het maar één keer.

Het is eigenlijk heel leuk om Elektra weer te belichamen.

Ik speelde Elektra in 2004.

Dus ik had geen sai meer vastgehad...

behalve om aan de vriendjes van mijn kinderen te laten zien.

'Ik ben een ninja.'

Ik had zoiets al jaren niet meer gedaan.

Steek, steek, steek. En als ik dit doe, lopen we achteruit.

Elektra laten opdraven in deze Deadpool-wereld was geweldig.

Het was geweldig om Dafne Keen als een iets oudere en wijzere Laura te zien.

En nu zien we echt wat het Logan personage voor haar betekent.

Dankzij jou kon ik opgroeien.

Om deze nieuwe, meer volwassen, oudere Laura te spelen...

was heel interessant, omdat ze nog steeds van nature wijs is...

ze heeft nog steeds dat wilde, woeste karakter...

maar ze is nu ook gegroeid en ze kan haar emoties beter beheersen.

Zorg dat ik er geen spijt van krijg.

Omdat ik haar op zo'n jonge leeftijd heb gespeeld...

zit ze min of meer in me en ze wilde er weer uitkomen.

X-23, wat gaat het worden?

Ik heet Laura.

Laten we het doen.

Dit is trouwens 't meest krankzinnige shot in een comic film aller tijden.

Het wordt nog veel krankzinniger.

Ik wilde gisteren niet stoppen. Iedereen was moe, en ik: Moeten we naar huis?

Moet ik dit uittrekken?

Ik had dit pak niet zien aankomen. Toen we de andere Gambit zouden doen...

zat hij nog niet in de X-Men, dus hij zou deze uitrusting niet gehad hebben.

Maar we besloten dat we het precies zouden doen zoals hij eruitziet in de comics.

We kozen het beeld en de tovenaars van deze film zorgden dat het lukte.

Dit pak is iets anders dan het pak dat we hiervoor hadden.

Het glanst minder.

Ja, minder fonkeling.

Ik ben niet zo cool als in de andere.

Misschien zijn die twee onze kans.

Om herinnerd te worden, zoals we dat verdienen.

En om te eindigen.

Nalatenschap.

Veel superhelden dragen rood, maar Deadpool draagt natuurlijk ook rood.

Dus Elektra draagt wijnrood, en dat vind ik mooi.

Het is dus een ander pak, veel minder bloot.

Elektra liet altijd veel meer buik zien.

Dat is nu niet nodig. Dat hoeft niet. Elektra heeft drie kinderen gekregen.

Die personages zijn allemaal erg belangrijk...

en sommige van mijn lievelingsmomenten...

zie je als we schouder aan schouder staan.

En ze waren geweldig, want we hadden elke dag maar 6,5 uur geschikt daglicht.

En ik zat met hen in mijn trailer voor de opnames...

en ik zei: Ik ga jullie iets vragen wat ik anders...

Ik vind het stom om te vragen, maar kun je, tenzij je naar het toilet moet...

op de set blijven?

Want we moeten snel werken en niet stoppen.

En iedereen voldeed daar geweldig aan.

Ze bleven op de set en waren gewoon op elk moment klaar voor actie.

Shawn en Ryan hebben van dit moment gedroomd...

waarop we allemaal samenkomen om voor hen te vechten...

en te helpen hun doelen te bereiken.

En om te zien hoe Shawn en Ryan...

zo enthousiast raken om hun droom voor hun ogen uit te zien komen...

is echt geweldig.

We hebben hier zo lang op gewacht en ik ben zo dankbaar.

Dit is waar we van droomden.

Het was meer dan dat. Het was letterlijk 50 keer beter dan in mijn dromen.

Goed gedaan. - Allemachtig.

We zijn in de Ant-Man Arena...

zoals wij Cassandra Nova's schuilplaats liefkozend noemen.

Haar vesting. Haar compound.

Dit is een enorme Ant-Man...

die voor de helft begraven ligt in de woestijn van de Void.

En tussen zijn skelet-armen heeft Cassandra Nova haar kamp opgeslagen.

Ze hadden de hele arena gebouwd en er waren voertuigen die het echt deden...

en de helling die in een trap verandert als ik afdaal.

Alles was er en alles werkte. Het was verbijsterend.

Precies daar in het amfitheater van zijn armen.

Dat is deze set. - Wat?

Het hele idee dat Cassandra's compound in een enorm Ant-Man skelet zou zitten...

kwam uit de eerste versie van dit script en 't was zo'n raar, willekeurig...

eigenzinnig, absurd, cool idee...

omdat het zo gek is, dat het bleef hangen.

Voor de enorme Ant-Man begon ik natuurlijk bij de Kostuumafdeling.

We hebben het kostuum gescand en de uitrusting toen uitvergroot.

We hebben zijn pak dus evenredig nagebouwd.

Om de arena interessanter te maken, pitchte ik dit idee in die tijd bij Shawn.

Bijna zoals toen Mad Max voor het eerst Tina Turners Thunderdome binnentrad...

en al die handlangers stonden te schreeuwen.

Grijp het vlees.

Dus we bouwden een inwendige structuur in die armen...

zodat je meerdere verdiepingen had en stellingen waar de camera achterlangs kon.

Zo werd de laatste scène van de derde akte veel interessanter.

Het is zo krachtig.

Opnieuw.

Zelfs de voertuigen.

Er moest een karavaan van voertuigen komen.

Ik bouwde voort op het idee van dingen die werden afgeworpen...

in de Void werden gegooid, waar ik hybride Marvel-voertuigen van kon maken...

en ze variaties kon noemen, waarna ik ze iets kon veranderen.

Dit is het geval. Als regisseur...

heb je in mijn ervaring een of twee ideeën voor shots.

Soms loop je de set op...

en zijn de shots lastig. Dan moet je rondlopen en moeite doen om het te zien.

Als een set gedetailleerd is, met diepte en textuur...

zoals deze set, dan zijn de shots makkelijk.

Mijn grootste stress vandaag bestaat er dus uit of ik de tijd heb voor alle shots...

die geïnspireerd worden door deze ongelooflijke set.

We hebben 'm echt gebouwd.

Want nogmaals: we wilden voor deze film...

bruikbare locaties en echte bouwwerken, zodat jij als kijker...

het gevoel hebt dat je iets echts bekijkt.

Dat voelt als een Kia.

Vandaag zijn we op wat wij de straat in New York noemen.

Maar geen enkele Deadpool-film meldt of Deadpool in New York woont...

en er zijn veel shots van Vancouver.

Dus dit is een soort algemene stedelijke straat waar Deadpool woont.

We hebben deze straat gebouwd op het terrein van Pinewood in Londen.

En ik sta versteld van het authentieke niveau en de details.

Zo zijn er metalen platen in de straat verwerkt.

Daar is geen reden voor, anders dan dat deze details...

het vuil dat zich verzamelt op de stoep, al die kleine details...

geven ons het gevoel dat we ons in die wereld bevinden.

Waarom hebben we deze wereld gebouwd?

Omdat Wade in een onbekende Noord-AmeRickaanse stad woont...

en we in het VK filmen...

maar ook omdat dit fragment, dat we de komende weken filmen...

sommige van de meest geheime plotwendingen heeft in Deadpool 3.

En als we dit in een echte straat zouden doen...

worden we zeker gefilmd.

Dus hier zijn we.

We zijn er klaar voor en achtergrond... Actie.

Op deze set werden we min of meer ingepast in de enig beschikbare ruimte.

Dat bepaalde het oppervlak van de gebouwde set en daarmee uiteindelijk de lay-out...

omdat George, de DP, een mening had over de richting van de zon.

Dus we werkten al in een bestaande ruimte.

Dat gecombineerd met de richting van de zon, bepaalde de opzet van de set.

Maar toen bedacht ik: laten we één kant interessanter maken.

Ik dacht aan The Warriors en stelde me een hele scène voor...

waarbij het Deadpool-korps uit elke straat tevoorschijn komt.

En zo ontstond Five Points, wat we Five Points noemen. Zo ontstond dat.

Hé, jongens, dat ziet er goed uit.

De enige echte Deadpool hier.

Kunnen we hier een punt achter zetten?

Toen Ryan me vroeg om deze Deadpool te regisseren...

begon ik met heel veel comics te lezen.

En het korps, het Deadpool-korps, vond ik zo'n aantrekkelijk idee.

Ik wilde echt iets bedenken om het te integreren...

in wat deze en mijn Deadpool-film zou worden.

Dus zij lopen, lopen, en als we 'wacht' horen, dan stoppen ze allemaal.

Wacht.

Ik zei toch dat daar veel Deadpools waren.

We begonnen met Nicepool, het alter ego van Ryan.

Dat is het eerste waar we aan werkten.

Hij is een opgepoetstere versie.

Een knappere versie van Deadpool.

Waar is je masker?

Jullie zien dit, hè?

Hij heeft van die lange, golvende lokken en hij is heel erg zen.

Het spijt me enorm Dit is een prachtige plek.

Ik vind het geweldig om Nicepool te spelen.

Hij is zo gemaakt en zo aardig...

dat tegen de tijd dat zijn hoofd van zijn lichaam wordt geblazen...

je een zuchtje van opluchting slaakt.

Ik heb zwakke botten en ik moet om m'n gezicht denken.

Hij is de 'superverse, 20% beter dan normaal' Deadpool.

Dus alles bij hem is van chroom of is verguld. Glimmende inzetstukken.

Zijn dat vergulde .50 kaliber Desert Eagle pistolero's?

Natuurlijk.

Passen bij m'n oorbel.

Alles is op maat gemaakt. Niks aan zijn pak bestond hiervoor al.

Zelfs het materiaal is gezeefdrukt.

Alles is geschilderd, bedekt, volledig zelfgemaakt.

Op de Kostuumafdeling hebben we 30 versies gemaakt...

en toen hebben we veel gespecialiseerde versies gemaakt zoals 2099.

We hebben Ladypool gemaakt, Zenpool, Cowboypool.

Kidpool, Headpool en Dogpool.

En vanaf toen lieten we iedereens fantasie de vrije loop.

Dogpool is een van mijn favorieten.

We zochten naar de lelijkste hond ter wereld, en ja hoor...

we vonden Peggy, in het VK, waar we filmden.

En inspiratie kan vanuit het niets komen.

Ik keek naar een gruwelijke serie over elfjes, met mijn zesjarige...

en daar zat een personage in, een elfje, met zo'n uilenbril...

en die enorme uitvergrote ogen daarachter.

Ik zag het, werd gek en filmde het.

Ik stuurde het naar onze visual effects supervisors, Swen Gillberg en Lisa Marra.

'Als Dogpool in de derde akte terugkomt, kan hij dan zo'n uilenbril op hebben...

maar dan zo dat het de sterkste bril ooit is?'

En zij zeiden: Ja, maar dat gaat flink wat kosten.

Ik zei dat dit onze Baby Yoda is.

Lieve puppy.

Wat zo leuk is aan vandaag:

Ik werk al twee maanden met Rob Simonsen aan de film voor deze muziek.

Ik speel de muziek af en het Deadpool-thema voor deze film...

terwijl we draaien...

en dat geeft de acteurs en de figuranten...

een intuïtief gevoel van de vibe...

en de stoere houding van dit Deadpool-korps.

Deadpool kan muzikaal heel respectloos zijn...

en je kunt leunen op momenten van superhelden, maar er ook lol mee maken.

Ik wilde wat nieuwe elementen die door de beat werden bepaald...

op sommige manieren, niet alleen met elektronica...

maar echt met stevige beats die het geheel voortstuwden.

Ook orkestrale tintjes voor superheldengedoe, die moeten aanvoelen...

als klassieke Marvel orkestrale superheldenkost...

want veel komt voort uit Deadpools fantasie over zichzelf in het MCU.

De muziek komt dus vaak overeen met Deadpools perspectief...

over hoe hij zich voelt terwijl hij het MCU betreedt.

Ben je er klaar voor?

Mag ik er 100 zoals jij doden? Dan ben ik er echt wel klaar voor.

Het one-take-shot is iets dat we vanaf het eerste begin hebben besproken.

Het moet niet ruw en hoekig zijn.

Het moet een dans-flow hebben.

Het kan tegelijkertijd ruw en soepel zijn.

Ja, het doden moet grof gebeuren.

Ryan zei tegen me: Ik droom al zo lang van dit shot.

Volgens mij had hij het over zeven of negen jaar.

Van het shot tot de framing, het liedje en de actie.

Hij zei: We gaan het doen. En ik: Oké.

We gaan het filmen en gaan ervoor. Stop er dus veel energie in. Geniet ervan.

Als je kiest voor een one-take-shot, dan moet je daarachter gaan staan.

Dus als je grote actiescènes filmt, dan draai je altijd met meer camera's.

Je knipt ergens anders of als een klap of een schop misgaat...

dan ga je over naar een andere camera of je kijkt even naar een explosie.

Maar als je een one-take-shot doet en je bent er iets meer dan twee minuten...

dan kun je nergens heen. Dat was eng.

Een van de stuntmannen liet me een versie van de videogame uit 1995 liet zien.

Hij zei: Kijk, en het was letterlijk...

Wolverine die tegen honderden mensen vocht en ik dacht: wie had dat gedacht?

Het idee was dat we het zouden filmen...

vanaf een bewegingsgestuurde rig, de camera haalden we eraf...

zodat we enkele opnames konden doen...

waarin we de actie konden aanpassen...

en eroverheen konden leggen.

Maar alle actie zou zich voor de camera afspelen...

en wij moesten uitzoeken hoe we de volgende laag stuntmensen erin kregen.

Kun jij nu mixen wat we zojuist gefilmd hebben met onze held in Sectie 3?

Maar we hadden maar drie uur op een dag...

waarbij het licht de juiste positie had om het te laten slagen.

Dus draafden we op om 07.00 uur. Dan was het nog pikdonker.

Dan repeteerden we van 07.00 tot 10.00 uur.

We gingen vroeg lunchen.

Dan kostte het een uur om alle stuntmensen om te turnen tot Deadpools.

En dan filmden we van 11.30 uur tot 14.30 uur, denk ik.

En dan deden we op één dag Sectie 1.

En zodra we die sectie hadden, gingen we repeteren voor de volgende dag...

en zo gingen we door.

O, zo ja. Wauw.

Ja. We hebben het.

Ik doe dit al heel lang.

Ik geniet van de uitdaging. Van de mentale uitdaging...

om met zoveel verschillende stuntmensen te werken.

Van de choreografie, met de camera daar...

voor een shot dat ik nog nooit eerder heb gedaan.

Ik vond het een geweldige uitdaging.

Heel goed gedaan.

Ik heb daar echt een goed gevoel bij.

Zombies, opstaan.

Deze herstellen zich dus wel.

Deadpools.

Inrukken.

Ik vond Peter in Deadpool 2 geweldig.

Dus we wilden hem niet alleen in de film...

maar hij moest een cruciale rol krijgen.

Peter in het pak is waanzinnig.

Net zo waanzinnig als dat ik letterlijk geprobeerd heb een pak aan te trekken...

dat eerder door Ryan Reynolds was gedragen.

Want onze lichamen hebben een andere vorm.

Het was leuk dat toen ik Shawn, de regisseur, ontmoette...

dat hij zei: Nee, toch. Ik dacht dat je dikker was.

Dus dat was fijn om te horen.

Dus moesten ze een fat suit maken.

De eerste keer overdreven ze het.

En mensen zeiden: Nee, dat is niet absurd. Weet je?

En dus moesten ze het intomen.

Ik ben de mollige man van middelbare leeftijd met orthopedische sandalen...

die in de spiegel kijkt en iets anders ziet.

Ik zie een vent die opdraaft voor een vriend.

Hij verpersoonlijkt een soort Ned Flanders allemanstype.

Maar Rob zelf is ongelooflijk opstandig en verdomd duister.

Dus hij is altijd een leuk personage om mee te spelen en te schrijven...

want hij omarmt die rare, opstandige dingen.

Peter is niet iemand die voortkomt uit de comics.

Mensen denken niet: ik vraag me af wanneer Peter komt.

Hij is een nieuw figuur, die achteruit gemanoeuvreerd is in het Marvel Universe.

Kwestie van reverse engineering, dus dat is knap cool.

Peter.

Als je zegt dat hij bij het MCU hoort, dan lieg je niet, en dat is echt raar.

Geniet van mijn Peter.

In de energieruimte vindt de grote finale plaats.

Ray schiep een wereld zoals ik nog nooit gezien had.

Hij vond dingen uit die ongeëvenaard zijn.

De set is grotendeels gebouwd met alle effecten erin verwerkt.

Je ziet water, je ziet vortices, elektriciteit en vuur.

Derde akte, Marvel geldverkwisting aan.

De energieruimte was een ventilatieschacht uit 1905.

Een verlaten, afgekeurde ruimte die de TVA had opgeëist...

voor een krachtbron, de plasmakern en het anti-plasma.

De tijdripper, ik was sprakeloos.

Ze hadden armkokers gemaakt.

Ik deed mijn armen erin en ze waren echt zwaar.

Elk lichtje en bedrading...

en moer en bout en schroef is... Ja, het is ongelooflijk.

Ik had hier waarschijnlijk 20 verschillende concept-ontwerpen voor.

In mijn hoofd combineert de ripper de twee plasma's tot een enorme atoombom.

Ik begrijp het niet. Hoe kan het dat jullie nog leven?

Je had gelijk. Een van ons zou dood zijn gegaan.

Maar als je een Deadpool en een Wolverine samenbrengt...

en hand in hand naar Madonna laat luisteren...

Onverwoestbaar, motherfucker.

Als een lange draaiperiode ten einde komt, ben je zo moe.

Je bent moe.

Je lijf is ongezond.

Je brein is zo uitgeput dat je eerlijk gezegd...

uitkijkt naar het terugkrijgen van je normale leven.

Maar bij deze film is de voltooiing ambivalent...

want op het werk kon ik maandenlang samenwerken met mijn twee beste vrienden.

Hieruit blijkt ware liefde: ik laat iemand anders dan mezelf...

de storyboardpanelen die klaar zijn, afstrepen.

Dit hier is ware broederschap.

Ik ben nu bijna 'n jaar bezig met de film.

Ryan en ik hebben twee jaar aan de ontwikkeling ervan gewerkt.

Het is een lange weg om af te leggen...

en ik neem het nooit voor lief dat ik het samen met vrienden doe.

Vaak kijk je terug op een klus...

soms pas jaren later, en dan besef je hoeveel mazzel je had.

Ik wist dit voordat we begonnen. Ik wist het op de eerste dag.

Er is een foto van ons drieën, gemaakt op de eerste dag.

Dat was mijn afscheidscadeau aan hen beiden.

We wisten dat de komende 70 draaidagen, of hoeveel maanden ook...

wij onze geliefde personages mochten neerzetten...

met geliefde samenwerkingspartners...

een geweldige crew met een geweldig verhaal en een geweldige film.

Het voelde alsof het 't lot was.

Alsof het zo voorbestemd was en wij genoten ervan.

Nooit eerder werd ik zo blij wakker om naar een set te gaan.

We zijn lid van de vakbond.

Bedankt.

Elke film waarin je vrienden samenbrengt, die elkaar goed kennen...

begint meteen al goed.

Geen enkele film was daar ooit zo'n goed voorbeeld van als Deadpool & Wolverine.

En het was geweldig. Ik snap waarom hij tien van deze films maakte.

Er zit een tekst in die Ryan en ik schreven...

in een van de laatste scènes tussen Wolverine en Deadpool.

En Deadpool zegt tegen Wolvie:

Hé, ik heb lang gewacht op deze samenwerking.

Laat me je dit vertellen: het was het wachten waard.

Vertaling: Frank Bovelander