Original subtitles

Continental Airlines, vlucht nummer 1.

Net aangekomen uit Los Angeles bij Gate 33.

Volgende alstublieft.

Wat is het doel van uw bezoek?

Op doorreis.

De wees en de woudloper

Ik herinner me jou.

Er is veel veranderd.

Ja.

Je zal het niet herkennen.

Waarschijnlijk niet.

Red, heb je het gerepareerd?

Zat het probleem bij de achteras?

Ja, ja...

Hoi, Mabel.

- Heb je de batterijen? - Ze zitten in de vrachtwagen.

Ik had je morgen pas verwacht.

Wie heb je meegebracht?

Ik heb trek in een biertje.

Kan ik u helpen?

Een biertje.

Hé, hé, naar beneden, naar beneden.

Mijn vader praatte altijd over hem.

Hij zei dat Foley commandant was in de oorlog.

Ik hoorde dat hij met vee werkte in Colorado.

Ja. Dat was later.

Dat was na de oorlog. Toen legde hij met Chris wegen aan in Peru.

In Peru? Mmmm.

Hij zou ooit het leven van Chis gered hebben.

Heeft hem 50 mijl op zijn rug gedragen naar de dokter.

Wie? Onze Cristian?

Hij was het.

Hé, jongens!

Jouw beurt.

Ik ga wel.

Hoe vaak moet ik zeggen om niet over de balie te komen?

Daar hebben we een deur voor!

Hallo mensen. Volgooien?

Ja, graag.

Laten we iets eten.

Er is nog een stuk bos dat niet is gekapt.

Je vader vond dat kappen geen goed idee.

Hij zei: "Neem nooit iets, dat je niet terug kan geven."

Dat is waar.

Hij had gelijk. Degenen die hout hebben verkocht, zijn failliet gegaan.

Wat wil je eten?

Ik weet het nog niet.

Als hij op zijn vader lijkt, wil niemand met hem werken.

Dan moet hij alles alleen doen.

Mijn vader dacht dat er twee soorten mensen zijn:

mensen die werken en mensen die betalen.

Wist je dat hij een boerderij heeft gebouwd in de bergen, in z'n eentje?

Ja. Dat moet veel werk geweest zijn.

Het was veel werk, en toen...

Shawn! Shawn!

Waar ben je?

Shawn, kom hier.

Christian!

Christian!

Christian!

Hallo!

Verdomme.

Ja!

Je bent thuisgekomen.

Ik ga naar de boerderij van mijn vader.

Krijg nou wat!

Afscheid nemen van het verleden.

Wat doe jij hier in godsnaam?

Ik snij het in stukken, om als oud ijzer te verkopen.

Ik heb ze gezegd dat de bomen op zouden raken.

Hoe lang blijf je?

Ik blijf niet.

Ga je er meteen naar toe?

Ja.

Dus...

Wanneer zie ik je weer? Binnen een maand?

Ik hou van je, Christian.

Maar je wilt het niet horen.

Je wilt niet luisteren.

Ik kom niet meer terug.

Wat bedoel je?

Maar, Pete...

Er is daar niks.

Hier heb je vrienden.

Mensen die om je geven.

Dat is een troost.

Voor mij hoeft 't niet... om hier rond te hangen.

Dat moet je begrijpen.

Maar... we deden alles samen.

We hadden plannen. Weet je nog?

Onze as in zee.

We zworen bij God.

Je bent altijd verdomd koppig geweest.

Gaat het om trots, of zit je ergens mee?

Chris... - Wat ben je toch koppig!

Weet weet er verdomme wat er in je hoofd omgaat?

Tijd om te gaan.

Oh, natuurlijk. Natuurlijk!

30, 40 jaar zijn verstreken.

Gewoon een vakantie voor jou.

Gewoon op doorreis.

Verdomme!

Nou, als je wilt gaan, ga dan.

Ik kan je niet stoppen.

Zo eindigt het dus...

met een stomme handdruk.

Oh, nee. Verdomme, nee!

Je bent een lafaard, Foley.

Je rent weg.

Niet van mij, maar van jezelf.

Een man heeft de plicht om voor zichzelf en zijn vrienden te zorgen.

Foley, waarom blijf je niet bij mij? Wees goed.

Omdat het niet aan mij ligt.

Je bent mij niet. Het ligt niet aan mij!

Schreeuwen ze weer?

Daar is ze...

Meg Neilson, de beste danser ten het zuiden van de evenaar.

Hoe gaat het met je?

Vertel me...

Met hem getrouwd, om het officieel te maken?

Klets niet!

Patrick is net aangekomen, en nu zeg ie dat ie weer weggaat.

Hij is oud genoeg om te weten wat ie doet.

En jong genoeg om het weer te proberen.

Je begrijpt het niet.

Het gaat niet goed met hem.

Rustig aan, Christian. Rustig aan!

Ik vind dat hij er goed uitziet.

Daar gaat het niet om.

Neem je medicijnen?

Ben je gek!

Laat liggen!

Nee, verdomme. Dat is niet goed.

Neilson, wat is er met jou aan de hand?

Morfine.

Nee, dat sta ik niet toe.

Nee! - Hou op! - Nee, ik laat je dat niet doen!

Hou op!

Ik laat je niet naar die vallei gaan om alleen te sterven.

Ik breek liever je verdomde been.

Er lijkt niet veel te zijn veranderd.

Ben jij dat?

Of word ik ook blind?

Het is fijn hier.

Soms ga ik wandelen.

Ik woon hier prima.

Ik was burgemeester van een dorp met 35 inwoners.

Daar was een stel kinderen waar ik gek van werd.

Maar het bos is er altijd.

Dus ging ik terug naar de bomen.

Hetzelfde als jij, denk ik.

Mijn jeugd is voorbij...

en ik doe het nu rustig aan.

Dus voed en verzorg ik de dieren, en praat met ze.

Ik heb je niet gevraagd waarom je gekomen bent.

Weet je nog toen Rodney stierf? Dat is zeker 14 jaar geleden.

Nooit gedacht dat ik artritis zou hebben.

Rodney...

Ik heb een cadeau voor je.

Oh, wat attent.

Dat had ik niet verwacht.

Dat had je niet hoeven doen.

Handgemaakt.

Mooie tas.

De indiaan die hem me gaf, zei dat hij de boze geesten weghoudt.

Misschien... Ik heb lang niet meer gevist.

Bedankt voor de hoed.

Ik zou graag met je meegaan...

maar dat lukt niet met dat kreupele been.

Ik heb artritis. Jij niet.

Waarom neem je geen paard mee?

Heb je me niet gehoord?

Ik probeerde je te vertellen...

Ik heb het gehoord!

Wat ik je geef, hoef je niet terug te geven.

Hij is oud, maar heeft een groot hart.

Hij lijkt op Cerabus.

Dat is zijn veulen. Hij is meer dan 25 jaar oud.

Breng hem naar de rivier en laat hem daar vrij.

Hij gaat in mijn plaats.

Goeiemorgen.

Succes.

Ik hoop dat je de plek vindt die je zoekt.

We vinden hem wel.

Ik heb hem gisteravond gezien op een oude houthakkerskaart.

Ross, we hebben meer koffie nodig.

Rustig maar.

Je kan hier goed vissen.

Een prima gebied daarvoor.

Hoe heet je, knul?

Shawn, Shawn Daley.

Je lijkt dit ding leuk te vinden.

Ja. Wat is het?

Dit is een echte medicijntas van een Amerikaanse indiaan.

Nee!

Jazeker.

Indiaans.

Aan me gegeven door de zoon van stamhoofd Rode Veer.

Echt waar?

Wauw!

Zal ik 'm aan jou uitlenen?

Houdt alle boze geesten bij je weg.

Shawn, schiet op.

Misschien is het beter om een kortere weg te nemen.

Ja!

Wauw, we zitten midden in de rimboe.

Ross.

Weet je zeker dat we niet verdwaald zijn?

Tot nu toe heeft de kaart ons niet in de steek gelaten.

Wat denk je er tot nu toe van, schat? Is het niet bijzonder?

Prachtig!

Het is een voorrecht hier te zijn.

Het is bijna te mooi.

Hé! Het is te koud!

Oh, Ross!

We zijn hier toch gekomen om plezier te maken.

Kom op!

Kom hier!

Het is te koud!

Het is niet te koud. Kom op, het is geweldig.

Het is ijskoud!

Ik weet dat het koud is.

Kom op. Je kunt het! - Nee!

Ik weet dat het koud is. Bergwater is koud.

Het is geweldig, kijk...

Lieverd, maak het niet te moeilijk voor je zoon. Hij is pas 10.

Wil je gezelschap?

Wat een kortere weg!

Schat, kunnen we geen andere zender ontvangen?

Ik denk dat we te ver weg zijn om iets te ontvangen.

Shawn, eet geen snacks meer, anders eet je straks niet meer.

Wauw, wat een uitzicht!

Shawn! - Oké! - Shawn!

Mam, pap, kijk hier!

Blijf weg van die rand!

Weet je hoe gevaarlijk dit is, Shawn?

Rustig aan, schat.

Er is niks gebeurd.

Hij heeft alleen maar aan steen gegooid.

Laat mij maar met hem praten...

terwijl jij eten gaat maken.

Kijk zoon, mama heeft gelijk.

Het is gevaarlijk.

Ga maar wat brandhout zoeken.

Ik zet de camper wat verder van de rand.

Oké, pap.

Ross, wat doe je?

Ross.

Oh, nee!

Oh mijn god!

Ross!

Ik kan hem niet stoppen!

Mama!

Mama!

Mama! Mama! Mama!

Mama! Mama! Mama! Mama!

Mam! Mam! Mam! Mam!

Mama! Mama!

Papa!

Mama!

Mama!

Papa!

Ik kom eraan, mam!

Mam!

Mam, kun je me horen?

Mam!

Mam!

Papa, kun je me horen?

Mam!

Ik haal je eruit, mam!

Papa!

Mama!

Mama, kun je me horen?

Mama!

Mam! Mam!

Mam! Mam!

Dit slaat nergens op!

Je maakt veel lawaai!

Je kan niet eens vlak bij een vlinder komen.

Ik wil chocoladekoekjes...

en ijs.

Dat is zo lekker.

Ik wil warme kleren.

We kregen altijd veel speelgoed.

Mama kookte altijd voor mij en papa...

zoals een visschotel...

gebakken aardappelen...

chocoladetaart...

Papa ging met mij naar basketbalwedstrijden.

We gingen altijd naar de Rams.

Ik weet niet waar ze zijn!

Ik ben alleen!

Ik wil mijn papa!

Ik wil mama!

Papa!

Mama!

Wat kan ik in godsnaam doen?

Ik kan hem niet terugbrengen.

Te weinig tijd.

We halen het nooit.

Ik kan het hem niet leren.

Ik kan hem niet met me meenemen.

Wat zou het uitmaken?

Hij lijdt al.

God...

Zo is het beter.

Meneer! Meneer!

Als je het vuur wilt delen, haal dan je eigen brandhout.

Je eigen!

Je bent half dood.

Samen zijn we er één.

Meer is er niet.

Niets.

Tenzij jij het brengt.

Ja.

Ik heb het gezien.

Ze zijn er niet meer.

Ze zijn er niet meer, en jij bent er nog.

Oké?

Hoe heet je, knul?

Ik vroeg: hoe heet je?

Oké, oké.

Let op...

Luister naar me.

Luister heel goed naar me.

Ik zal je iets vertellen over deze stok.

Het werkt als een kompas.

's Morgens richt je dit rechter deel naar de zon...

en loop je in de richting van dit deel.

Duidelijk?

's Middags richt je dit deel naar de zon...

en loop je in de richting van dit deel.

Gesnapt?

's Nachts leg je de stok op de grond...

met het handvat naar het Zuiderkruis...

maar in de ochtend...

geeft het middelste uiteinde aan, waar je naartoe moet gaan.

Dat wijst naar het noorden.

Het noorden, knul, het noorden!

Shit!

Waarom ben je hier alleen en weerloos?

Verdomme, je staat er alleen voor!

Ik vertel je wat je moet doen.

Volg deze rivier.

Volg het water stroomafwaarts.

Je komt bij andere rivieren...

maar je gaat gewoon verder...

en volgt het water dat van de berg afstroomt.

En dan kom je bij spoorlijn.

En je volgt die spoorlijn naar links... naar het noorden.

En na een paar dagen...

vind je iemand, of vindt iemand jou.

Zoals ik al vroeg... Hoe heet je?

Het lukt alleen als je het probeert.

Mijn naam is...

Mijn naam...

Mijn naam is...

Mijn naam...

Mijn naam...

Mijn, mijn naam...

is...

Wacht even!

Wacht...

Mijn... mijn... mijn...

Mijn naam...

Kijk hier.

Kijk hier.

Mijnheer...

Mijnheer...

Waar heb je dat in godsnaam gevonden?

Deze tas is van... Rode Veer.

Rode veer.

Houdt boze geesten op afstand.

Dat klopt.

Ik ken die tas.

Hou hem.

Ik heb honger.

Kun je me iets te eten geven?

Alsjeblieft!

Onze camper is in de afgrond gevallen.

Daar was al het eten.

Geef me alsjeblieft wat!

Wacht even.

Wacht alsjeblieft.

Ik ben zo moe.

Ik moet rusten.

Alsjeblieft.

Eten.

Eten.

Hongerig.

Waarom ga je niet terug?

Ga gewoon stroomafwaarts.

Je hebt net zoveel kans om het te redden, als eerder.

Ik... Ik...

Ik wil teruggaan naar mijn mama en papa.

Je moeder is dood.

En je vader is dood.

Dat is de harde waarheid.

Net zoals mijn ouders dood zijn.

Ooit ga jij ook dood.

Net zoals ik ooit doodga.

Maar tot dan, knok je om in leven te blijven! Begrepen?

Je staat er alleen voor.

Omdat ik hier niet ben om te helpen.

Je loopt me in de weg.

Hinderlijke slappeling!

Ik weet niet eens hoe je heet.

Daley.

Shawn Daley.

Ik ben Shawn Daley!

Ik, ik ben Shawn Daley!

Mijn naam is Foley.

Patrick Foley.

Als ik mijn hengel had... zou ik je vangen.

Dan zou ik nu niet naar je kijken.

Je zou aan mijn haak zitten.

Zo lekker.

Je bent niet alleen een huilend kind dat zijn tijd verknoeit.

Je bent ook doof en half blind.

Je kunt me nu zeker horen...

maar luister je naar dat water?

Hoor je de vogels daarachter?

Hoor je de insecten?

En de wind?

En hoe de bomen kraken en kreunen?

Je bent doof voor die kikkers daar...

en voor de zon, die op deze rotsen klopt.

Je bent doof voor je eigen hartslag...

en voor mij, als ik achter je ben

God, jongen, er is een hele symfonie hier...

en je hoort niets.

Praat niet met die vissen. Vang ze!

U bent gemeen!

Helemaal niet aardig!

Mijn vader was aardig.

Hij was de beste visser van de wereld!

Als ik nu een hengel had, zou die vis vangen...

en ik zou je er niets van geven.

Ik vang ze. Ik praat niet met ze.

Ik zie waar ze zich verbergen.

Vette vissen zitten op een koele plek, uit de zon...

te wachten op een insect...

en dan beweeg ik mijn hand heel langzaam...

en ik wacht...

en ik beweeg...

en ik wacht...

heel langzaam...

en ik wacht...

En nu... Ah!

Zo krijg ik deze prachtige wezens...

Ik zag een beest iets uit deze boom eten.

Je begint je hoofd te gebruiken, knul.

Let op. Klim op mijn schouders.

Zet je voet hier. Nee, de andere...

Je hand hier.

Oké. Kom op.

Nog een keer.

Daar gaan we.

Zo moet het, knul.

Ga staan.

Goed zo. Ik heb je vast.

Ga staan.

Oké, nu doe je die hoed af en vul je hem.

Deze val moet een beetje worden aangepast.

Geef me wat van die bessen die je in je zak hebt verstopt.

Kom op, ik weet dat je ze hebt verstopt.

Een man hier, hoeft maar aan één ding te denken...

in leven blijven.

Als hij niet nadenkt over hoe in leven te blijven, gaat hij dood.

Langzaam maar zeker verliest hij terrein.

Ik heb iets gehoord.

Waarom ga je niet even kijken?

Het is donker.

Het is eng daar.

Er is niets te vrezen.

Gebruik je neus, je oren.

In het donker kan je je ogen niet gebruiken.

Het was een konijn.

Waarom denk je dat?

Konijnen maken geen lawaai...

dus het was een konijn.

Je keek met je oren. Je zag niets.

Prima!

Over een paar dagen kom ik waar ik naar onderweg ben.

Daar wacht een warm bad op me.

Alles is aanwezig.

Onder die piek...

Aan het einde van de vallei.

Foley!

Foley!

Foley!

Foley!

Foley!

Foley!

Foley!

Foley!

Foley!

Foley!

Foley!

Een monster! - Rustig maar.

Hij greep mijn arm! - Rustig maar.

Hij pakte mijn konijn!

Hij is een aboriginal.

Nee! Een monster!

Nee, nee.

Luister.

Je hebt je eten gedeeld...

met mensen die door de blanken zijn verdreven.

Wees trots en vereerd.

Foley?

Waar ben je?

Foley!

Hallo!

Foley, waar ben je?

Hij wil van me af.

Maar God zal je straffen. Nietwaar, God?

Maar goed, ik heb zijn konijn.

Ik heb je konijn, kapitein Foley!

En dit!

En je speer!

Klootzak!

Wil je iets weten?

Je ruikt vies!

Je stinkt!

Je moet een bad nemen!

Weet je wat?

Neem een bad tot je verdrinkt!

Weet je, Foley, ik zie je voetstappen.

Dat is stom.

Echt stom.

Heel erg stom.

Voetstappen in het zand...

dat doe jij.

Waarom ben je zo boos op mij?

Wilt je mijn naam weten?

Het is God!

G-O-D, God!

Ik geef niet op, Foley.

Je kan zoveel klimmen als je wilt.

Je kan me niet kwijtraken.

Ik kan je zien, Foley.

Je staat er alleen voor.

We staan er allemaal alleen voor.

Je kan me niet voor de gek houden.

Je hebt jouw leven, en ik het mijne.

Ik vind je niet leuk.

Goed zo!

Waarom probeer je van me af te komen?

Wilde honden.

Oké, als je met me meegaat, moet je opschieten!

Kijk achter je!

Help, Foley!

Hé!

Niets aan de hand. Gewoon klimmen!

De honden kunnen je daar niet bereiken.

Foley!

Foley!

Kom je of niet?

Help me!

Je moet jezelf helpen.

Die honden pakken me!

Geen reden voor mij om naar beneden te komen.

Ik kan niet omhoog klimmen!

Je moet jezelf helpen.

Het lukt me niet!

Ga dan maar terug.

Ik heb je zeker niet nodig...

zoals ik gezegd heb.

Blijf je daar de hele dag?

Ik kan niet bewegen!

De honden zullen me dood maken!

Ja, misschien eten ze je op...

en poepen je uit, zodat de bloemen groeien.

Dat is niet belangrijk.

Dat konijn is wel belangrijk.

Als je ermee boven komt, zal ik het op mijn vuur braden.

Het is mijn konijn!

Oké, ik geef je een stukje.

Ik wil de helft!

Oké!

Maar je moet hier snel zijn, anders pis ik op het vuur en ga weg.

Ik kom.

Gebruik je benen!

Dat zijn je sterkste spieren.

Gebruik ze met al je kracht.

Foley, ik ben bang.

Foley, het lukt me niet!

Foley!

Help me alsjeblieft!

Je maakt er een nachtmerrie van.

Doe nog wat meer moeite.

Je bent hier zo bij het vuur.

Waar is het vuur?

Eh... Ik heb gelogen.

Je neus had je toch moeten zeggen, dat ik loog.

Kom, we gaan.

Neem je konijn mee.

Ik zal een vuur maken.

Je wil zeker het grootste stuk?

Ik ben bang dat die beesten naar boven komen.

Als je je zorgen maakt om die wilde honden...

doe er dan wat aan.

Blijf op je hoede.

Of beter nog...

Ga naar beneden en probeer ze te ruiken.

Zo vonden ze het dode konijn.

Ze zaten niet achter jou aan.

Sluit je ogen en stel je ze voor.

Prachtige beesten.

Zeg ze dat wij dat dode konijn nodig hadden...

en dat ze er een voor zichzelf moeten zoeken.

Maar...

Vertel het ze!

Schiet op! Vertel het ze!

Ga je eigen konijn zoeken!

Waarom hoest je altijd?

Omdat ik te veel rookte toen ik jong was.

Omdat ik als kind dacht...

dat het slim was om dom en koppig te zijn.

Ben je niet blij dat ik terug ben gegaan en je speer heb gehaald?

Waarom, waarvoor?

Je hebt hem laten vallen.

Wil je weten hoe ik je heb gevonden?

Ik herinnerde me de zon.

Ik zag je voetafdrukken.

Het was gewoon dom om ze achter te laten.

Misschien wordt ik oud.

Krijg je grijze haren?

Zoals ik gezegd heb...

Als je vergeet je geest te vragen, wat ie denkt...

dan wordt je oud.

Weet je...

Mijn vader had 3 grijze haren.

Ja.

Mijn moeder trok ze er altijd uit.

We hebben vlees nodig.

Wacht even...

We moeten teruggaan.

Weet je...

Een hert vangen.

Ze zijn alleen...

Ze zijn verloren...

Ik wil het in mijn vallei doen.

We kunnen ze daar niet achterlaten.

Weet je...

Je kan doodgaan als je alleen konijnen eet.

Je hebt ook vet nodig.

Daarom wilde ik een wombat vangen.

Voel wat je nodig hebt.

Je lichaam zegt je wat je nodig hebt.

Wat denk je dat die kleine dingen waren...

die ik met de vis meegekookt heb?

Rijst?

Waar haal ik rijst vandaan?

Het was bijna zuiver vet.

Hoe kwam je daaraan?

Van onder een boomstam.

Wat waren het?

Wormen.

Eetbare wormen.

Waar zoek je naar?

Aanwijzingen.

Wat voor aanwijzingen?

Huid, haar, sporen, keutels.

Dieren zijn net als mensen.

Je kan veel leren, van wat ze achterlaten.

Als je honger hebt, zoek je naar sporen.

Wat is dit?

Een kangoeroe-spoor.

Voor mij lijkt het op een grote konijnenkeutel.

Zullen we daar vandaag aankomen?

Morgen.

Waarom?

Er is iets dat ik nooit zou doen aan de andere kant...

in mijn vallei.

Een steen gooien is moeilijk...

maar een trekker overhalen is erger.

Hé! Weg daar! Het gaat anders naar je ruiken.

Je hebt hem!

Je hebt hem!

Je hebt een kangoeroe!

Je hebt hem!

Het is een kleine kangoeroe.

Ik ben blij dat hij niet groter is.

Ik wil niet, wat we niet kunnen gebruiken.

Waarom heb je de vis daar neergelegd?

We hebben vlees nodig.

Die dode kangoeroe mag niet verraden dat daar een val is.

Die vissen waren voor die adelaar.

De adelaar en kangoeroe zijn vrienden.

Die vissen zeiden de adelaar...

dat ik toestemming had gevraagd voor wat ik gedaan heb.

Anders had hij de kangoeroe gezegd om de andere kant uit te gaan.

Misschien een oud aboriginal bijgeloof...

maar als dat zo is...

waarom was dan de adelaar daarboven...

net toen ik de kangoeroe probeerde te vangen?

Als je deze vallei niet wilt verlaten...

waarom klimmen we er dan uit?

Het is een vallei in een vallei.

Niet makkelijk te vinden of er te komen.

Nooit op een kaart gezet...

behalve één keer.

Maar het was slechts een oude houthakkerskaart.

Ik heb die kaart gemaakt...

40 jaar geleden.

Hier zouden we naar toe gaan.

Dit moet de vallei zijn waar de oude man over verteld heeft.

Het stond op onze kaart.

De mooiste plek om te wonen.

Ik heb nog nooit zoiets gezien.

De oude man zei dat het prachtig was.

En speciaal.

Ja.

Als hij is wie ik denk dat het is, dan kan hij het weten.

Wat voor plek is dit?

Dit is een magische plek.

Toe ik jouw leeftijd had...

heeft mijn vader dit gebouwd.

Hier dacht ik dat alle helden van de wereld...

zouden komen wandelen en met elkaar praten.

Het lijkt mij een oud vervallen huis.

Misschien nu...

maar toen niet...

Maar het is zo ver weg van alles.

Waar ging je naar school?

Of naar de kerk?

Ik ben nooit naar school geweest.

Dit was mijn school...

mijn land...

en mijn God.

Mijn vader probeerde me te leren...

om alleen te nemen van de aarde en de mensen...

wat ik kon geven.

Ik kon hier meer leren in een week dan...

Maar toen was ik nog heel jong...

vol woede.

Ik begreep het niet...

en daarom ging ik weg.

Altijd meer verwachten...

Altijd meer willen...

Ik dacht dat ik ze niet nodig had.

Hoe lang blijven we hier?

Een tijdje.

Wat doe je?

Ik ga deze door mensen gemaakte rotzooi begraven.

Dingen die hier niet thuishoren.

Wat hier niet geboren is, hoort hier niet thuis.

Vang je eigen vis!

Alsjeblieft.

Geef me wat meer tijd.

Alsjeblieft.

Ik dacht dat je misschien honger had.

Ik wil je iets vragen.

Was je ooit getrouwd?

Ik was ooit verliefd.

Maar één keer.

Ze hield van dansen.

En ik zing graag.

We waren als wilde paarden.

Maar Christian en ik waren...

avonturiers.

Ik wilde de wereld veroveren.

Ik wilde pas terugkomen als ik de hele wereld had gezien.

Het is net alsof het de droom van iemand anders is.

Al die verspilde jaren...

probeerde ik er achter te komen, wie ik ben.

Je bent Foley.

Patrick Foley.

Ja.

Bedankt.

En jij bent Daley.

Shawn Daley.

Foley?

Ja.

Mijn kleren stinken.

Was ze.

Wil je daarheen gaan?

Ha, ha! Ik heb je!

Je bent schattig!

Pik me niet!

Ga daarheen!

Ik heb je.

Luister!

Luister naar me!

Je bent hier omdat je ouders te vroeg dood zijn gegaan.

Ik kon je niet meenemen...

omdat ik er niet genoeg tijd voor had.

We zouden het nooit gehaald hebben.

Dus als je morgen deze vallei verlaat...

wil ik dat je goed kijkt...

vanaf de top van de rots waar we langskwamen.

Ik wil dat jij me meeneemt.

Ik wil dat jij me de weg wijst.

Je hebt me niet nodig, knul.

Onthoud: ga naar het noorden.

Het lukt je wel.

Alles wat je nodig hebt, heb ik voor je in een tas gedaan.

Ik weet niet waar mijn ouders zijn.

Ze zijn in je hart.

Ze gaan alleen dood, als je ze vergeet.

Als je me achterlaat...

ga ik dood!

Je zei...

Ik zei niets!

Ik heb je niets beloofd.

Ik heb je niet gevraagd om met me mee te gaan.

Je bent in je eentje meegegaan, zoals het moet.

En je gaat in je eentje weg, zoals het moet.

Ik wil niet weggaan!

Je kan me niet dwingen om weg te gaan!

Dwing me alsjeblieft niet om weg te gaan!

Alsjeblieft!

Je moet!

Maar...

Ik haat je!

Ik haat je echt!

Ik weet het.

Ik weet dat je me haat.

Shawn.

Je hebt je ouders verloren.

En heel lang geleden verloor ik de mijne.

Ik heb ze hier begraven.

Maar ik heb altijd de fout gemaakt...

om te denken dat vandaag...

een soort voorbereiding was voor morgen.

Maak niet dezelfde fout.

Ik ben bang.

Bang?

Je hoeft nergens bang voor te zijn...

behalve voor de koude wind.

Je gaat er door dood, als je hier blijft.

Dat lijkt me dom.

Ik hou van je!

Ik hou van je!

Dat heb ik nooit tegen mijn vader gezegd.

Ik kon hem niet aanraken.

Schaam je nooit voor liefde, knul.

Toon het.

Toon het altijd.

Luister naar wat ik ga zeggen, kind.

Onthoud het.

Slaap op zachte bladeren...

beschut door een omgevallen boom.

Eet wat er goed uitziet, en goed smaakt en ruikt.

Zoek naar voedsel in beekjes.

Water maakt jonge planten zacht.

Vang kikkers.

Eet bloemen.

Verwijder de schil en eet wortels die niet te bitter smaken...

en eet zaden...

en bessen die niet te rood zijn...

behalve frambozen en bramen.

Ga naar het noorden, knul.

Je kunt het.

Dit zal alle boze geesten bij je weghouden.

De weg lijkt zo lang

Ik hoop dat ik sterk zal zijn

Bang in m'n eentje

Denk ik aan je, ben ik halverwege thuis

Twee levens, werelden uit elkaar

Je reikte naar me en raakte mijn hart

Ik weet hoe ik ben gegroeid

Weer alleen, maar halverwege thuis

Wie ben ik zonder jou daar

Zal mijn droom de droom waard zijn, als je hem niet kan delen

Ik was verloren totdat je kwam

Nu ben je weg, maar zoals je zei, ben ik niet dezelfde

Ik weet niet zeker wat gaat gebeuren

Een deel van jou, neem ik met me mee

Bang, maar niet alleen

Omdat je een deel van me bent, ben ik halverwege thuis

Ik weet niet zeker wat gaat gebeuren

Een deel van jou, neem ik met me mee

Bang, maar niet alleen

Omdat je een deel van me bent, ben ik halverwege thuis

Vertaling: Rob Bentring