Original subtitles

Dit is Peeping Toms.

Met uw gastheer Ted Craft. Hier is Ted.

Welkom bij Peeping Toms. Het nieuwste en hipste programma van New York.

U zag net de eerste helft van onze situatie met de verborgen camera.

U moet voorspellen wat ons niets vermoedende slachtoffer gaat doen.

Het publiek en de meegluurders thuis kunnen met ons mee raden.

Vandaag is het probleem van onze gluurder: Ridderlijkheid.

Wat doet een man als 'n mooi meisje zich recht voor hem gaat uitkleden?

Een blind meisje.

Dit mooie jonge model, Danielle Breton, fungeert als lokaas.

Danielle is niet echt blind, maar dat weet hij niet.

Kijk naar het bord. Jullie hebben twintig seconden om 'n antwoord te kiezen.

STOP... KIJK... LUISTER

ZWIJGEN IS GOUD

GAUW wEGWEZEN

Kijk nou eens.

Ze hebben allebei hetzelfde antwoord gekozen.

Eens kijken of ze gelijk hebben.

Jammer, Pat en Fred. De volgende keer beter.

Voordat we onze deelnemers van morgen ontmoeten...

stel ik u voor aan de mooie Danielle Breton, ons blinde meisje.

Wat leuk om je te zien. Danielle, wat doe je in het dagelijks leven?

Ik ga naar school om model te worden bij G-Fox en om actrice te worden.

Geweldig. Nu stel ik u voor aan onze andere gast...

meneer Ridderlijkheid zelf: Phillip woode.

Heel sportief.

Phil, wat doe je in het dagelijks leven?

Ik ben advertentiemanager bij de Amsterdam Star.

Dat is fantastisch. Het was leuk om met jullie te praten...

maar ik hoor dat we alleen nog tijd hebben om de prijzen uit te reiken.

Danielle, voor jou deze roestvrijstalen bestekcassette van Reynolds.

Voor Phil: Dansen en dineren voor twee in de 'African Room' in Manhattan.

Ik heb de hele dag nog niet gegeten. Wil je hulp bij je 'Diner voor Twee'?

Ik bijt niet. Tenminste niet, als mijn maag gevuld is.

Ik heb mijn eigen bestek meegenomen.

Laten we naar mijn auto gaan.

Ik wist niet wat ik moest doen. Ik stond daar maar en voelde me heel stom.

Toen zei ik iets heel lelijks tegen de fotograaf...

maar dat had hij verdiend.

Hij is... hoe zeg je dat ook alweer... een klootbal.

Een klootzak. - Ja, dat ook.

Maar ik ben niet zo'n typische feministe.

Ik haat mannen niet.

Maar hij verdiende het. Toen me dat was overkomen...

moest ik van mezelf weg uit Quebec.

Quebec? Ik dacht dat je Frans was? - Ik ben Frans-Canadees.

Dat is niet hetzelfde. Quebec is heel mooi, maar ik kies nu voor New York.

New York staat voor vrijheid. Weet je wat ik gisteren heb gedaan?

Ik ben naar het hoogste punt van de Empire State Building geweest.

Ik stond daarboven helemaal alleen.

Toen ik naar beneden keek zag ik al die kleine auto's en mensen.

Ik was helemaal alleen en niemand wist dat ik daar was.

Ben je graag alleen? - Soms wel, maar vanavond niet.

Danielle, zal ik je nu naar huis brengen?

Wat is dit gênant. - Ik wachtte je op bij de tv-studio.

Zag je me? - waarom laat je me niet met rust?

Miss Breton en ik drinken gewoon iets. - Mvr Emil Breton en u?

Ik ben niet getrouwd. we zijn al een jaar gescheiden, maar hij blijft me volgen.

Zo is het genoeg. we bespreken geen privé-zaken waar vreemden bij zijn.

Kom mee. - Blijf van me af.

Ober. - Ik ga mee, maar niet met jou.

We moeten nu naar huis.

Deze man valt ons lastig.

Wilt u mij volgen, meneer?

Ga mee naar huis, Danielle. Blijf van me af.

Ik zal je naar huis brengen.

Waar woon je? - Staten Island.

Ik dacht dat je in New York woonde? - Staten Island ligt toch in New York?

Natuurlijk. Kom mee.

Er zijn maar zo weinig mensen waar ik iets voor voel.

Niet alleen mannen.

Vanaf het moment dat mijn zus wegging... We hadden zo'n innige band.

Hier is mijn appartement. Ik ben er net ingetrokken. Ik heb 'n afwasmachine.

Een echte afwasmachine?

Ik heb het warm.

Ik ga de thermostaat lager zetten.

Het is nu al veel frisser. Voel jij dat niet?

Phillip, weet je wat ik denk dat jij moet doen?

Wacht daar op me tot ik terugkom. Maak het je gemakkelijk.

Allemachtig. - Phillip, wat doe je?

Wat doe je?

Staat je ex-man daar altijd op de wacht?

Hij volgt me altijd.

Hij is zo koppig. Hij zegt dat we het op kunnen lossen...

maar dat wil ik niet. Soms zijn er geen oplossingen.

Je kunt maar beter gaan. - wacht. Ik heb een idee.

Ik ga naar beneden, stap in mijn auto, rij een rondje...

en dan kom ik terug door de achterdeur. Ik doe net alsof ik wegga.

Ik weet niet of dat zo'n goed plan is. - Vertrouw maar op mij.

Ik heb 'm al eens afgeschud. Dat doe ik gewoon nog een keer.

Ik ben zo terug. - Ik wacht op je.

Je was je bestekcassette vergeten.

Goedemorgen. Heb je goed geslapen?

Wat is er? waarom kijkje me zo kwaad aan?

Waar was je gisteravond?

Ik heb op de bank geslapen, omdat ik je niet wilde storen.

Ik geloof je niet.

Alsjeblieft, Dominique. Ik voel me niet zo goed.

Ik ook niet. Ik denk dat ik even op de bank ga liggen.

Breng me wat thee.

Blijf hier. Ga niet naar de woonkamer.

Ik doe wat ik zelf wil.

Ik verbied je om daar naartoe te gaan.

Hij is in de woonkamer. Dat weet ik gewoon.

Hoe kun je hem hiermee naartoe hebben genomen?

Rustig aan, je weet wat de dokter heeft gezegd.

Ik ben moe en ik voel me echt niet goed. Begrijp dat nou.

Hoe denk je dat ik me voel? Hij heeft ons gescheiden.

Hij heeft me in dat ziekenhuis gestopt.

Dat is voor je eigen bestwil, Dominique.

Wat weet jij daar nou van?

Dat ziekenhuis zit vol met gekken.

Niet op onze verjaardag, alsjeblieft. Je verpest alles.

Verpest ik alles?

En jij dan? wat deed jij de hele nacht met hem?

Je bent walgelijk.

Rustig aan, alsjeblieft.

Blijf van me af.

Praat wat zachter.

Laat me alleen, trut.

Pardon. - wat is er?

Niets.

Wie was dat? - Mijn zus.

Rustig aan. Je kunt het mij vertellen. - Ze is gek.

Ze wordt kwaad op me als ik met iemand anders ben, dan met haar.

Eerst met mijn man en nu met jou. - waarom is ze hier?

We zijn een tweeling en vandaag is onze verjaardag.

Ze mag me bezoeken, maar ze weet dat ze terug moet.

Daarom voelt ze zich heel slecht.

Zal ik weggaan? - Alsjeblieft niet. Blijf bij me.

Ik zal er wel vreselijk uitzien.

Ik heb zo'n hoofdpijn. Ik heb gisteravond te veel gedronken.

Een beetje maar.

Mijn pillen zijn op. Kun je die voor me halen bij de apotheek in Bay Street?

Daarna vieren we samen mijn verjaardag.

4,50. 0,79.

0,89. 1,29.

Dat is 7,68.

Je moet doen wat ik zeg.

Je bent ziek. - Dat weet ik.

Maar ik heb nog maar twee pillen over. Haast je alsjeblieft.

Ja, die ziet er goed uit. Ik wil er een tekst op.

Degene die dat doet is er nog niet.

Kunt u het niet doen? - Dat is een grapje, zeker.

Waarom niet? - Hij wil dat ik iets op de taan zet.

Jij? Dat zou ik wel eens willen zien.

Dan doe ik het. Wat moet er op komen te staan?

Gefeliciteerd, Danielle.

Nee. Gefeliciteerd Dominique en Danielle.

Dominique en Danielle? Dat meent u niet. - Ik zal het u laten zien.

Verrassing.

Je moet eerst een wens doen en de kaarsen uitblazen.

Ik wil 'n noodgeval melden. Een moord.

Ik wacht wel.

Ik wil een moord melden. Een man, ongeveer 25, zwart

Ik zag het net door mijn raam gebeuren. Ik woon aan de overkant.

36 Hamilton.

Ik wacht u beneden op. Mijn naam is Grace Collier.

Ja, de Grace Collier. Ik heb dat artikel geschreven.

Dat spijt me, maar ik moet schrijven wat ik vind.

Soms heeft de politie het mis. We hebben hier nu geen tijd voor.

Er ligt een man op sterven.

Per direct. Tot ziens.

Ik kom al.

Ogenblikje.

Wat is er? - Bedankt dat je gekomen bent, Emil...

alles is goed nu. Ik kleed me aan en ga uit...

Wat is er gebeurd? - Vanochtend had ik pijn...

Wat is er gebeurd?

Wat heb je gedaan? - Is Dominique hier?

Ze was hier.

Kijk uit.

Misschien ziet iemand iets door het raam.

Help me.

Help me.

Help me!

Wat ga je doen?

Op de bank.

Help eens.

Doe wat make-up op.

Het moet eruitzien alsof er niets is gebeurd.

Hier is het.

Leg dat daar neer.

Ik ben Grace Collier. Ik heb u aan de telefoon gehad.

Hoe maakt u het, Miss Collier? Ik ben inspecteur Kelly.

Mijn partner, inspecteur Spinetti. Wat is het probleem precies?

Ik heb u toch aan de telefoon gehad? - Inderdaad.

Ik kan me voorstellen dat... - Ik hoop dat het niet verzonnen is.

Als u dat dacht, zou u hier toch niet zijn?

Ik zag dat 'n man herhaaldelijk gestoken werd. In dat appartement, 3R van Breton.

Het slachtoffer ligt op sterven of is al dood. Laten we dus naar boven gaan.

Rustig maar. Deze mensen steken elkaar altijd.

Deze mensen? - Laten we het rustig aan doen.

U keek dus uit het raam.

Hoe laat was dat? - Dat zal al wel genoteerd zijn.

Laten we proberen die man te redden. - wij beoefenen een vak.

Een dokter opereert bijvoorbeeld niet... - U bent geen dokter.

Ik las uw artikel over wangedrag van de politie in Stapleton.

Als de krant iemand stuurt om onze aanpak te onderzoeken...

moeten ze 'n echte verslaggever sturen. - Ik ga nu naar boven.

En u bent zeker geen politie-agent. - U ook niet, als u hier niets aan doet.

Tenzij u liever studenten in elkaar slaat. - Ooit gehoord van 'n huiszoekingsbevel?

U heeft er geen en ik ook niet. - Blijft u mij hier stomme vragen stellen...

terwijl 'n man ligt te sterven? Ik zag het echt gebeuren.

Kalm aan. Ga terug naar uw appartement en ontspant u zich.

Zodat u weer kunt gaan?

Dat zou u wel willen, hè? Dat zou 'n mooi artikel opleveren.

'Politie weigert brute rassenmoord te onderzoeken.'

Dat dacht ik dus niet. Blijf bij ons en hou uw mond dicht.

Ik doe wat ik nodig acht.

Dit is nog geen politiestaat.

3R is die kant op.

Politie. - Kan ik u helpen?

Woont u hier? - Inderdaad.

Woont u hier alleen?

Had u vanochtend bezoek? - Nee, niemand.

Er waren twee mensen. - Genoeg, Miss Collier.

Ik wil u graag helpen, maar zoals u ziet ben ik me aan het aankleden.

Neemt u me dus niet kwalijk. - Ze is bang.

Mogen we binnenkomen? - wat wilt u?

Dat zal deze dame uitleggen. - Heeft u 'n huiszoekingsopdracht?

Bedoelt u 'n huiszoekingsbevel? - Ja, heeft u die?

Ze is het lichaam aan het verstoppen. - Dan is het dus niet dringend.

Ik ga me dus verder aankleden.

Over tien minuten heb ik 'n huiszoekingsbevel.

Terwijl Spinetti dat doet, moet ik... - Ik wil u niet beledigen. Kom binnen.

Ik zie op tv altijd programma's met slechte criminelen.

Als de politie dan aanklopt, vraagt de crimineel altijd naar 't huiszoekingsbevel.

Maar u heeft niet gezegd: 'Open in de naam der wet.'

Nu dan, Miss... - Danielle.

Danielle Breton. - wij zijn inspecteur Kelly en Spinetti.

Dit is Miss Collier, zij woont aan de overkant.

Hallo, hoe maakt u het?

Vanochtend is er iets vreemds gebeurd. Miss Collier keek uit haar raam...

en zij zag iets dat haar zo overstuur maakte, dat ze de politie heeft gebeld.

Ik zag een moord.

Dank u, Miss Collier.

Kunt u Miss Colliers appartement vanuit hier zien?

Dat weet ik echt niet. - Dat weet je best.

Dat is mijn raam en dit is het juiste appartement.

Kijkt u vaak naar mijn appartement? - Jij hebt me gezien. Dat weet je best.

Dan zou ik m'n zonnescherm naar beneden hebben gedaan...

en zo al het daglicht kwijtraken voor wat privacy.

Dat heeft ze ook gedaan. Nu het lichaam verstopt is, voelt ze zich weer veilig.

Maar het lichaam moet hier ergens zijn. - Ik kan niet geloven dat u dit meent.

Ik zag hem 'Help' op dit raam schrijven met zijn eigen bloed.

Schreef hij dat hier? - Ze heeft het er natuurlijk afgewassen.

Ze beschermt iemand. Maar zij kent de moordenares.

Ze was korter, met 'n verwrongen gezicht en klithaar.

Ze had 'n soort beroerte.

Kent u iemand die aan die beschrijving voldoet?

In hemelsnaam, ik zag het mes. Ik zag hoe ze hem stak.

Kan iemand zijn binnengekomen zonder dat u dat wist?

Onmogelijk. Ik was er de hele ochtend. - En de man die bleef slapen?

Ik was alleen. Ik ben van mijn man gescheiden en het is nog...

Het is heel persoonlijk.

Miss Collier, ik kijk ook vaak naar horrorfilms op tv en dan word ik bang.

Dan schrik ik van ieder geluid. Het is heel moeilijk als je alleen woont. Dat begrijp ik.

Wat ik zag, was echt.

Mogen we even rond kijken? - Dat is goed.

Dank u, Miss Collier. Ik weet dat u de arm der wet probeert te helpen.

Maar dat lukt beter als u gaat zitten.

Dat lichaam is hier ergens. En zij weet het.

Hoeveel kamers heeft u, Miss Breton? - De woonkamer hier...

de badkamer en de keuken. Daarachter ligt de slaapkamer.

Mogen we de badkamer even zien? - Die is hier.

Ziet u wel?

En de slaapkamer? - Die is hier.

Komt u, Miss Collier?

Een ogenblik graag.

Blijft u bij ons, alstublieft?

Ik begrijp... - Hebben jullie onder het bed gekeken?

Ik wachtte op u.

Heeft u iets gevonden?

We moeten in de kasten kijken. - Geen probleem. Die zijn hier.

Alstublieft.

Mogen we in deze tassen kijken? - Natuurlijk.

Waarom heb je van alles twee stuks? Net als tweelingen.

Heb je een tweelingzus? - Ik speel mee in tv-reclames.

Als er make-up op een jurk komt, heb ik nog 'n andere voor de volgende opname.

Ik ben 'n model. En soms ook 'n actrice.

Dat ben je inderdaad. - Zo is het genoeg, Miss Collier.

Sorry dat we u hebben lastig gevallen.

Ik kom al.

Meldt u dat vast wel bij de politie.

Door bewijs achter te houden, wordt u medeplichtig.

Als ik iets hoor, zal ik u bellen.

Neem me niet kwalijk.

Hallo, schat. Ben ik te laat?

Agent Kelly, dit is mijn man. Mijn ex-man, Emil Breton.

Agent Spinetti. - Je had nooit bij me weg moeten gaan.

Nu heb je iets stouts gedaan, en heeft de politie het ontdekt.

Nee, ze zoeken naar een lijk.

Meent u dat? - De overbuurvrouw heeft 'n moord gezien.

Mag ik u wat vragen stellen, Mr Breton? - Als ik u daarmee kan helpen.

Wat is uw volledige naam? - Emil Breton.

Hoe lang zijn u en Mvr Breton gescheiden?

We zijn niet gescheiden. we waren uit elkaar. Dat is nu voorbij.

Dominique en Danielle. Ze heeft wel een tweelingzus.

Hier stond het.

Nog een woord uit uw mond en ik arresteer u. Ik verzin wel iets.

Poging tot smaad, belediging van een politie-agent. Het maakt me niet uit wat.

Ik zag 'n moord en dat zal ik bewijzen. - Ik weet niet wat voor 'n mafkees u bent...

of welke aandacht u zoekt, maar val mij niet meer lastig en dat meisje ook niet.

Wat mij betreft, is deze zaak gesloten. Gesloten!

We zouden elkaar toch boven treffen? - wat doe jij hier?

Grace, het is dinsdag. - Helemaal vergeten.

Laten we maar gaan dan. - Moet je je niet omkleden, schat?

Ik ga me wel omkleden. Ik zie je bij de auto.

We zouden toch even kletsen bij jou?

Als je je schaamt voor de troep, Wil ik je wel helpen met opruimen.

Maar ik weet niet hoe dat moet, als je gaat trouwen.

Weet je dat dat meisje van Cunningham verloofd is? Zij is van jouw leeftijd.

Zij heeft eindelijk 'n geschikte partij gevonden. Hij is arts.

Eigenlijk veearts, maar de dieren zijn allemaal van rijke mensen.

Hij heeft zijn eigen ziekenhuis.

Ook al loopt het dus niet zo goed tussen jou en je redacteur...

hoe heet hij ook alweer? Jim? - Daar wil ik het niet over hebben.

Ik wil me nergens mee bemoeien, maar deze arts heeft 'n jonge assistent.

Dat doet me ergens aan denken. Ze zijn in onze buurt begonnen...

en ik weet niet of dat wel mag of hoe het ze gelukt is.

Maar drie of vier straten verderop...

Luister je, schat? Dit zou een heel goed artikel voor jouw krant zijn.

Een experimentele inrichting voor zwakzinnigen.

Het ergste is dat ze ze vrij laten rondlopen.

In plaats van ze op te sluiten, laten ze hen samen in een huis wonen.

Een soort gezinssituatie, zoals bij echte mensen.

Het is heel vooruitstrevend. Ik zag er iets over op tv.

Hier op Staten Island gebeuren dus ook hele interessante dingen.

Ik voel me niet langer veilig 's avonds.

Kun je hier stoppen? - waarom?

Als je gebak wilt, halen we dat bij Brian's. - Ik wil geen gebak.

Heeft 'n man hier vanochtend 'n verjaardagstaart gekocht?

Er zijn wel tien mannen geweest. - Op deze taan stonden twee namen.

Maar zoals 'n kind ze schrijft, niet zoals...

Ja, de donkere vent die me op de taan liet schrijven.

Wat waren de namen? - weet ik niet.

Daisy en Debbie. - Het was Dominique en Danielle.

Inderdaad. Ik heb het geschreven en ik het herinnerde het me niet eens meer.

Mag ik uw namen? - waarvoor?

Mijn naam is Grace Collier en ik schrijf voor de Staten Island Panorama.

Ik ben haar moeder, Mvr Collier. - Mijn vriendin en ik lezen jouw rubriek.

Mijn naam is Elaine Deanna.

Het andere meisje is Louise... - wilanski.

Waarom wil je dat weten? - Zo is het goed, dank u wel.

Hoe vind je dat?

Ze gaat een artikel schrijven, maar ze stelt geen enkele vraag.

Die deadlines zijn afschuwelijk.

Je was nogal kortaf, Grace. - Ik werk aan een opdracht.

Neem je dit baantje niet wat serieus?

Je bent al 25. Je moet aan andere dingen denken.

Ik ga niet trouwen en het is geen 'baantje'.

Het is een beroep. Al is werken voor de Staten Island Panorama 'n lachertje.

Weet je wat mijn volgende opdracht is? - Nee, dat weet ik niet.

Ik ga lunchen met een 80-jarige ex-gedetineerde...

die een replica van de gevangenis uit zeep heeft gesneden.

Dat is toch interessant. - Ik wil schrijven over...

de apathie binnen de politiemacht. Waar de heroïne blijft na 'n arrestatie.

Over poenerige politieke bobo's. - Je hoeft niet zo te schreeuwen op straat.

Wat mankeert jou? - Ik ben iets groots op het spoor.

Slik je die afslankpillen weer?

Je hebt andere dingen aan je hoofd. - Kunnen we 'n andere afspraak maken?

Je komt vrijdag al bij ons eten. - Goed. Ik zal er zijn.

Kan ik je ergens afzetten? - Nee, ik ga wel lopen.

Dat moet dan maar.

Een blanke vrouw vermoordt haar zwarte minnaar. De politie geeft er niks om.

Ik zag het gebeuren, maar zij willen het niet onderzoeken.

Als jij niet geïnteresseerd bent, geef ik mijn verhaal wel aan iemand anders.

Mooi, je bent geïnteresseerd. Ik doe mijn eigen onderzoek.

Waarom niet? Ik weet meer dan die idiote politie. Ik kan karate.

Een privé-detective is zonde van het geld.

Goed dan. Hoe heet hij?

Joseph Larch.

Ik denk dat we het beste...

Ga naar jouw appartement, bel Danielle en kijk of iemand thuis is.

Als iemand opneemt, zwaai je een keer. Anders twee keer.

Maar jij gaat naar boven. - Ik moet vooraf weten wat de situatie is.

Ik kan 'n telefonische enquête houden. - Je moet gewoon zwaaien.

Anders krijg ik de conciërge wel zo ver om me erin te laten.

Nee, maak 'n wasafdruk van de sleutel. - Dat doet niemand.

Ga op de uitkijk staan als ik daar ben.

Als je iemand aan ziet komen, bel je.

Een keer bellen en dan ophangen.

Stel je voor dat... - Ben jij ooit detective geweest?

Maar soms is gezond verstand genoeg. Zo mysterieus hoeft het niet te zijn.

Dit is een ambacht. Ik leer jou niet hoe je artikelen moet schrijven.

Ik heb hier voor gestudeerd op 't Brooklyn Institute of Modern Investigation.

Ga naar je appartement en doe wat ik gezegd heb.

Ik wacht hier.

Er is niemand thuis.

Kom op, Larch.

De dozen.

Wat is dat? - Ik zie je in de wagen.

Mijn hemel.

Zorg dat je weg komt, Larch.

Vooruit, wegwezen!

Waar zwaaide je mee? - Het lag verstopt in de slaapkamer.

Misschien is het belangrijk. Laat me je vertellen welk echt bewijs ik vond.

Ik kwam zonder problemen boven. Verichtte het gebruikelijke speurwerk.

Niets.

Ik dacht dat die agent gelijk had, tot ik de bank probeerde te verplaatsen.

Dat ging niet. Die was te zwaar. - De bank?

Hij zit in de bank. - wat?

Het lichaam. - wat is er met het lichaam?

Waar ik naar zocht, weet je nog? Het lichaam zit in de bank.

Geweldig! En hier heb je de moordenares. - wat?

Weet je wat je gevonden hebt?

Een dossier over de Blanchion tweeling. - waar heb je het over?

Een jaar geleden stond er een heel artikel over hen in 'Life Magazine'.

De enige Siamese tweeling... - Ik weet wat ik daar gezien heb.

Ik heb geen Siamese tweeling gezien. Je hebt 'n lijk nodig voor een moord.

Ik moet deze veerboot halen. - Spoor je alleen het lichaam op?

Ja, dan ga ik naar Quebec.

Breton zei dat ie daar naartoe moest. Ik blijf die bank volgen...

want daar staat iemand op die bank te wachten en ik wil weten wie dat is.

Dat klinkt logisch. - Leen me een dollar.

In Manhattan ga ik naar 'n journalist... - Dan ga je terug naar je appartement...

en wacht tot ik bel. Punt uit.

Waar is 't kantoor van Arthur McLennen? - Aan het eind van de gang rechts.

Bent u Miss Collier? Ik ben Arthur McLennen.

Hoe maakt u het? - Ik ben vandaag wat chaotisch.

Komt u hier voor...

Dat is het dossier van de Blanchion tweeling.

Inderdaad. Het is al 'n jaar geleden, maar ik hoop dat u me kunt helpen.

Die arme meisjes.

Dit lijkt op het dossier van het Loisel Institute.

Dit is toch het origineel? - Volgens mij wel.

Hoe kom je daaraan? Ga je 'n vervolg schrijven?

Dat hebben wij nooit gedaan. - Ik moet zoveel mogelijk te weten komen.

We weten nog niet wat voor artikel het wordt.

Kom binnen, dan praten we erover.

Het is een bijzonder onderwerp. we ontvingen 500 brieven na dit artikel.

Iedereen heeft 'n morbide fascinatie. Daar hoor ik zelf ook bij.

Tot ik de Blanchion meisjes ontmoette, was ik precies zo.

Ik wil je graag iets laten zien. - Dat stel ik op prijs.

Heb je nu tijd? - Natuurlijk.

Ik word wel eens te enthousiast, maar ik wil je graag 'n videotape laten zien.

Hoe meer ik te weten kwam, hoe interessanter ik het vond.

Ik vind zowel de psychologische als de filosofische elementen erg belangrijk.

Goed.

Het gaat beginnen.

BLANCHION TWEELING GESCHEIDEN

Siamese tweelingen dagen het leven uit bij hun eerste ademteug.

Historisch gezien staan ze voor mythes en symboliek.

Sommige probeerden zo normaal mogelijk te leven.

De beroemde tweeling Chang en Eng naar wie deze aandoening vernoemd is...

trouwden en stichtten gezinnen.

Andere tweelingen verhuurden zichzelf als kermisattractie of verkochten souvenirs.

Met de nieuwe operatietechnieken uit deze eeuw...

zijn sommige tweelingen gescheiden. Zij leven nu een normaal leven.

Andere kunnen dat nooit.

Op 27 maan 1948 werd in Quebec...

de eerste Canadese Siamese tweeling geboren: de Blanchions.

Hun ouders verongelukten slechts dagen voor hun eerste verjaardag.

Dominique en Danielle groeiden op in het Loisel Institute.

Chirurgen besloten dat zij als eenheid verder zouden leven.

Maar als verenigde tweeling... - Dat is de man van Danielle.

Wie heeft je dat verteld? - Ik wil dit horen.

Er moet altijd 'n prijs betaald worden.

Hoe ouder ze worden, hoe hachelijker hun psychologische balans.

Zowel die van zichzelf als naar elkaar toe.

Mijn collega's en ik zijn het hierover eens.

Dominique is de gestoorde van de twee.

Danielle is zo lief, ontvankelijk...

en zo normaal. In tegenstelling tot haar zus.

Zij kan alleen zo zijn door haar zus.

Dit was het laatste interview dat de verenigde tweeling ooit zou geven.

Die avond moesten artsen een operatie uitvoeren die ze hadden willen vermijden.

Later die dag, kondigde het instituut een succesvolle scheiding aan.

Dominique en Danielle, ooit een, stonden nu op eigen benen.

Wat zeg je daarvan? - Dat is 'n bijzondere tape, Mr McLennen.

Ik wilde een vervolg maken, maar dat stond het instituut niet toe.

Hoe kwam dat? - Ik heb alleen kunnen ontdekken...

dat er wat complicaties waren. - wat voor complicaties?

Ik kreeg geen officiële informatie. Maar na 20 dollar vertelde 'n verpleegster me...

dat Dominique Blanchion op de operatietafel was overleden.

Wat doe je? - Ik ben aan het werk.

Woon je hier? - Ze zeggen van wel.

Vind je het vervelend als ik je telefoon gebruik?

Waar is die? - In de keuken.

Je kunt je maar beter besproeien. Je hoon hier niet te zijn.

Ik moet de telefoon gebruiken.

Je hoon hier niet te zijn.

Volgens mij ben je verkouden.

Die telefoon is schoon.

Je kunt hier niet zomaar binnen komen lopen.

Weet je dat bacteriën door de draden kunnen komen?

Ik bel nooit en ik neem nooit op.

Zo kun je ziek worden. Heel ziek.

Zo ben ik ziek geworden. Iemand belde me op.

Wat gebeurt hier? wie bent u?

Ik ben Grace Collier, ik ben journaliste en ik moet bellen.

Nee. Geef 'm niet aan haar! - Ze zal 'm niet gebruiken. Echt niet.

Vertrouw op mij.

Dit is de Linton kliniek. U kunt hier niet zomaar binnen wandelen.

Wel als een van uw patiënten los rondloopt en mensen vermoordt.

Er doen geruchten de ronde, maar die neemt de Panorama toch niet serieus?

Ik neem ze serieus en ik ga de politie bellen.

Komt u morgen even langs bij het hoofd van de kliniek.

Ik wil 'm nu zien.

Ik kijk even of hij u wil ontvangen. Hij is waarschijnlijk al naar bed.

Sorry dat ik u moet storen, dokter. Er is een verslaggeefster van de Panorama.

Ze wil per se met u spreken.

De dokter komt zo bij u.

Arlene, je hebt goed schoongemaakt.

Nu kun je alles terugbrengen naar de voorraadkamer.

Een van uw patiënten is 'n moordenares. We moeten de politie bellen.

Dat is 'm. - Dr Breton, zij komt van de Panorama.

Hallo, Margaret. waarom ben je niet in je kamer?

Deze man is betrokken bij een moord en we moeten de politie bellen.

Ze is gisteravond gekomen. we zijn heel blij dat je nu bij onze familie hoon.

Toen was ik vrij. - Margaret, dit is Mr Yansen.

Margaret Griffin. - Hallo, Margaret.

Leuk geprobeerd.

In mijn auto ligt mijn identiteitsbewijs. Ik ben Grace Collier.

Ik zou niet aandringen met Margaret.

We respecteren je wens. Zeg 't maar als je weer Margaret genoemd wilt worden.

Breng haar naar kamer 23. - Goed.

Dr Cogan, maak haar klaar voor hypnotherapie in kamer 23.

Kom maar mee, Margaret. Ik bedoel natuurlijk Grace.

Je moet me geloven. Ik mankeer niks.

Kijk beneden maar in mijn tas. Die ligt in mijn auto.

Dat zal ik straks doen. - Nee, nu. Ik vrees voor mijn leven.

Ik begrijp het. - Nee, ik meen het echt.

Je zult ontdekken dat ze dit allemaal verzinnen.

Ik geloof dat jij dat echt gelooft, Grace. - Laat mijn arm los.

Het is hier nogal donker, Grace. - Hou op met dat 'Grace' gedoe.

Dus je wilt toch Margaret zijn? - Nee, verdomme. Ik heet Grace.

Laat los. - Margaret, doe je mouw omhoog.

Dit doet geen pijn. Neem haar mee naar binnen.

Open je ogen.

Je kwam hier om mij vragen te stellen. Klopt dat?

Je zult mij vragen stellen.

Je zult mijn antwoorden woord voor woord herinneren. Begrijp je dat?

Mooi. Zeg mij na:

'Wat heb je met het lichaam gedaan?' Zeg het na.

Wat heb je met het lichaam gedaan? - 'Het was 'n vergissing.'

'Er was geen lichaam.' Zeg het na.

'Het was 'n vergissing. Er was geen lichaam.'

'Er was geen lichaam omdat er geen moord is gepleegd.' Zeg het na.

Er was geen lichaam omdat er geen moord is gepleegd.

Nogmaals.

Er was geen lichaam omdat er geen moord is gepleegd.

Mooi zo.

Als je ontwaakt, herinner je je alleen nog wat ik je heb verteld...

als iemand daarnaar vraagt. Begrijp je dat?

Mooi. Nu laat ik je nog dieper slapen.

Ontspan je. Adem in.

Adem uit.

Adem in.

Luister heel goed naar me.

Jij kwam ons bespioneren.

Je mag mij nooit aankijken. Heb je me gehoord?

Ja, ik hoor je. - Mooi.

Jij wilt al onze geheimen weten? Jij je zin.

We zullen ze met je delen. Kijk.

Waarom is zij hier? - weet je dat niet meer?

Ze was altijd hier. weet je dat niet meer?

Ga terug en herinner het je weer. - Ik kan het me niet herinneren.

Weet je nog dat je heel jong was?

Mijn collega's en ik zijn het hierover eens.

Dominique is de gestoorde van de twee.

Danielle is zo lief, ontvankelijk...

en zo normaal. In tegenstelling tot haar zus.

Zij kan alleen zo zijn door haar zus.

Ik herinner me een picknick. - Inderdaad.

Er kwamen mensen naar ons kijken. - Dat klopt.

Wat herinner je je nog meer? - Zij is één.

Het waren jouw vrienden. Ze kwamen met een picknick en fotocamera's.

En hun kleine kinderen. - Ja, dat herinner ik me.

Ze gaven je lekkere koekjes. - Een appel.

En snoep. - Hij gaf me 'n appel.

Toen wilden ze 'n foto maken.

Dominique hield niet van de kinderen. - Ze zei dat zij ons uitlachten.

Herinner je je dat? - Nee, dat herinner ik me niet.

Ga terug en probeer het. Hoe noemden ze jou?

Ik weet het niet meer. - Probeer je dat te herinneren.

Ga alsjeblieft weg. - Dat weet je nog wel. Kijk me aan.

Kijk me aan. - Ga weg. Dat weet ik niet meer.

Wel waar. Hoe noemden ze jou? - Dat weet ik niet.

Herinner het je. - Ze noemden me 'n monster.

Lach.

Laat ze verdwijnen.

Weet je nog wat je nooit zou krijgen?

Dat weet ik niet meer. - Probeer het je te herinneren.

Je besefte je dat je geen huis, geen man, geen kinderen kon hebben.

Ja, dat herinner ik me nog.

Je hoon te slapen.

Waarom kun je haar niet laten verdwijnen?

Kun je haar laten verdwijnen? Alsjeblieft?

Natuurlijk.

Help me. Doe me geen pijn.

Danielle, wat gebeurde er daarna?

Ik werkte in de tuin met Dominique.

Ik probeerde haar te vertellen dat ik 'n baby kreeg.

Ik probeerde uit te leggen dat 't ook haar baby kon zijn, maar ze begreep het niet.

Ze werd heel boos op me en probeerde de baby te doden met de tuinschaar.

Heb je nu pijn?

Raak ik mijn baby kwijt? - Nee, alles komt goed.

Ga ik dood? - Alles komt goed.

Alles komt goed.

Het doet pijn. Help me alsjeblieft. - Niet bang zijn.

Niet bang zijn.

Ik ben de chirurg. Je hebt onze baby verloren.

Je bloedt heel erg. Ik kan je alleen redden...

door je te scheiden van Dominique. - Ga ik dood?

Nee, met jou komt alles goed. Alles komt goed.

Ga maar slapen.

Ontspan je maar.

Ik ben niet meer zo kwaad op je. - Ga maar slapen.

Ik ben blij dat je terug bent, Dominique.

Dominique is dood. - Kom alsjeblieft terug, Dominique.

Dominique is dood. - Ze komt terug om jou te vermoorden.

Ze is dood. - Ik weet dat dat niet zo is.

Ze is dood. Ga slapen. - Dat is ze niet.

Ga slapen. - Dat is ze niet.

Dominique is dood.

Ze is dood. Het wordt tijd om haar dood te accepteren.

We moeten nu allebei gaan, Danielle.

Ik ga met je trouwen.

Weet je nog hoe we hier in de kliniek kwamen en er ons huis van maakten?

Dat ging even goed.

Maar voor jou stierf Dominique nooit.

Jij hield haar levend in jouw gedachten.

Soms werd je zelfs haar, om jezelf te verzekeren van haar bestaan.

Je hebt nooit de afschuwelijke schuld kunnen verdragen van haar dood.

Het was moeilijk te accepteren voor mij...

dat we nooit samen kunnen zijn als man en vrouw.

Telkens als ik de liefde met je bedreef, kwam Dominique terug.

Zij nam bezit van jou.

Ik wist niet hoe ik jou van haar moest bevrijden.

Ik kon je alleen de pillen geven en je verdoofd houden...

tot ze wegging.

Ik probeerde je te waarschuwen voor Dominique.

Dominique is gevaarlijk voor ons allebei.

Iedere man die de liefde met jou bedrijft, is voor Dominique gelijk aan mij, Emil.

Danielle...

Danielle, ik hou van je.

Kijk naar dit mes.

Kijk ernaar. Hier heb je een man mee vermoord. weet je het weer?

Weet je het weer? Goed zo.

Wat is er gebeurd?

Kaarsjes, een taart - Een taan?

Wat nog meer?

Kaarsjes.

Wat heb je gedaan? - Ik heb 'n wens gedaan.

En ik heb de kaarsjes uitgeblazen.

En toen stak ik.

Doe maar rustig. Hij is dood.

Een ogenblik, Mvr Breton.

Bekent u de moord op uw man, Emil Breton?

Alles wat u zegt, kan tegen u gebruikt worden.

Ik heb nog nooit iemand pijn gedaan.

Zegt u dat uw zus het heeft gedaan?

Mijn zus is vorig jaar overleden.

Carson?

Gaat het weer, Miss Collier?

Hoe voelt u zich vandaag? - Goed, dank u.

Dank u wel voor de bonbons. - Graag gedaan.

Wilt u er een? - Nee, dank u wel.

Het zal u interesseren dat we de zaak heropenen.

Ze zit al vast voor de moord op Breton...

maar we hebben haar andere slachtoffer nog niet gevonden.

Vertelt u me alles wat u nog weet.

Het was 'n vergissing. Er was geen lichaam.

Het spijt me dat ik zo sceptisch was. Ik had u moeten geloven.

Het was 'n vergissing.

Wat wilt u nog meer van me? Moet ik me schriftelijk verontschuldigen?

Ik heb u bonbons gestuurd. - Ik vertel u alles wat ik nog weet.

De redacteur vertelde me over de privé-detective.

Wat denkt hij ervan? Ik heb 'n getuige die de bank in de truck heeft zien gaan.

Het lichaam zat dus in die bank, waarom zouden ze 'm anders verplaatsen?

Het is heel simpel. Er was geen lichaam, omdat er geen moord is gepleegd.

Er is niets simpels aan.

Ik begrijp het niet. Nu zegt u dat er geen lichaam was.

Waarom dan die beschuldiging? Weet u hoe ernstig dat is?

Grace heeft nog nooit opzettelijk gelogen. Ze is zichzelf niet helemaal.

Mij mankeert niks. Ik weet alleen dat er geen lichaam was...

omdat er geen moord is gepleegd.

Vertaling: SUBS MEDIA