Original subtitles

De groene luiken

Haal normaal adem.

Ontspannen.

Bedankt. U kunt zich aankleden.

En?

Treedt u momenteel op? -Elke avond.

Plus de matinee op zaterdag en zondag.

Bent u aan het filmen? -Ja, ook.

U bent 66, toch?

65.

Nog veel seks?

Zo af en toe.

Is uw vader dood? -Mijn vader? Ja.

Die is dood. -Hoe oud was hij?

40.

Aan zijn hart? -Aan alles.

Nog niet uit bed of hij was al zat.

Op een dag, hij was al dronken, viel hij languit in de modder en stond niet meer op.

Ik was toen 14 en ben die avond nog vertrokken.

En uw moeder?

Mijn moeder, 55, 60. Ik weet het niet.

Ik herinner het me niet meer. Ze lag op zaal in een ziekenhuis.

U bent 65 jaar, Mr Maugin.

Als ik kijk naar de fluorescoop, zie ik het hart van een 75-jarige.

Iemand van 75 kan nog heel lang te leven hebben.

Zonder vrouwen, sigaretten en drank? -Ja, maar vooral zonder drank.

O ja, waarschijnlijk ook niet te veel werk en heftige emoties?

Nou bedankt, Biguet.

Leuk vooruitzicht.

Een klein detail...

ga ik dood?

We gaan allemaal een keer dood.

Vraag het ziekenhuis om een röntgenfoto zodat ik mijn diagnose kan preciseren.

Kom daarna bij mij met de negatieven en slik vooral uw medicijnen.

Bedankt.

U heeft mijn privénummer, als er iets is, schroom niet me te bellen.

Bedankt. -Zorg goed voor uzelf.

Bedankt.

Alles in orde, Mr Jules?

Niet slechter.

Stop, ik loop naar het theater.

Haal me vanavond na de voorstelling op. -Ja, Mr Jules.

Een wodka.

Bedankt.

Daar bent u.

Schiet op, het gordijn gaat bijna op. Kleed u snel om. Kom op.

Je had kunnen kloppen. -Dat had gekund.

Maria, mijn peignoir alsjeblieft.

Je hebt nieuwe schoenen gekocht.

Ja.

Hoe weet je dat? -Ik weet alles van jou.

Ik zie alles van je.

Je was heel mooi.

Met je schoenen liep je opgewekt door de winkel.

Met de tred van een koningin.

Zo.

Wie wil je verleiden met die schoenen?

Gordijn op over een kwartier.

Hou op. -Wat? Ik doe jou na.

Houdt u van Londen? -Ik ben gek op Londen.

Goed, drie weken in Londen en nog een week in Schotland.

En in januari, Noorwegen. -Midden in de winter?

We hebben het alleen koud in warme landen.

Dus wat u mij te bieden heeft, is... -Mijn leven.

Mijn zwervende, geweldige leven...

Mijn leven dat ik voor het eerst wil delen.

Wilt u vanaf nu de helft van alles met mij?

Voorzichtig. U heeft de verkeerde avond gekozen.

Misschien zeg ik wel ja.

Wat moet ik doen om u over te halen?

U ziet er verdrietig uit.

Ik ben moe, Jeanne. -Nou, ik ben Jeanne niet, maar Maria.

Sorry, Maria.

Ik wil ermee ophouden. -Met wat?

Met het stuk? We zijn elke dag uitverkocht.

Nee, met alles. Het toneel, de film, Parijs, alles.

Ik heb zin om naar de zee te gaan.

Papa. -Laat me verdomme met rust.

Kunnen we praten? -Hou op.

Wie is dat? -Geen idee.

Een knul die me al drie dagen lastigvalt.

Ik ben hem beu. Die idioot blijft me papa noemen.

Maak dat je wegkomt.

Hou je mond. Dit is toch niet te geloven?

Kunnen we even praten? -Wat wil je? Ik zit midden in een stuk.

Hoepel je nu nog op, verdomme.

Als ik je nog een keer zie en je me weer papa noemt, ben je nog niet jarig.

Kijk me niet zo aan. Wegwezen.

Die gast is gestoord.

Verdomme.

Geef mij die fles.

U drinkt zich nog ziek. -Het leed is al geschied.

Wat mankeert u vanavond?

Allemachtig.

Vanavond...

mijn mooie Maria, ben ik 75.

Wat moet ik als u stopt? Hebt u daar weleens aan gedacht?

Je gaat gewoon met me mee.

Je kleedt me aan, je kleedt me uit.

Alleen is er geen toneel.

Laten we daarop drinken.

We gaan iets drinken in Boeuf sur le toit. -Nee, ik ben bezet.

Mr Maugin.

Papa.

Papa.

Kom mee, jij.

Goedenavond, Jeanne. -Goedenavond.

Kom.

Hoe oud ben je? -25.

Nee, echt. -25.

Hoe heet je? -Jules, net als u.

Wat wil je? -Eigenlijk wat geld.

Blijf je me nog lang lastigvallen? Waarom ik?

Omdat u mijn vader bent. -Je vader?

Dat heeft mijn moeder gezegd. -Natuurlijk. En wie is je moeder?

Thérèse Laloiseau.

Die ken ik niet. -Eigenlijk heeft u haar lang geleden gekend.

Wij acteurs zien vroeg of laat een grapjas als jij met zijn moeder opduiken.

Z'n moeder pakt z'n hand en zegt: 'Kus je vader.' Waarom heeft ze 25 jaar gewacht?

Eigenlijk ga ik steeds meer op u lijken.

Zeg niet steeds eigenlijk. Laat dat.

Vind je dat je op me lijkt? -Dat zegt iedereen.

Maria, kom eens.

Wat? -Vind je dat hij op mij lijkt?

Ja, als twee druppels water. Gefeliciteerd.

Ja, ja en nu opdonderen.

Ik ben je vader niet. Wat wil je? -Kunt u me uit de brand helpen?

Wat doe je voor werk? -Niets.

Ik ben werkloos.

Oké, kijk me eens aan. En dan laten we het hierbij. Begrepen?

Hier en nu ophoepelen.

Smeer 'm. -Dank u, papa.

Ik ben je vader niet. Ga weg. Zeg niet steeds papa.

Kunnen we draaien? Iedereen op z'n plek.

Felix, wees overtuigend, op het arrogante af.

Arrogant? -Camera.

Arrogant. -Camera draait.

L'amant de ma femme, 17-1/1.

Niet te hard slaan. -Maak je geen zorgen.

Vooruit, posities. -Kom op.

Ja.

Een ogenblik.

Actie.

Het is niet waar.

Met mijn beste vriend nog wel.

Ik had het willen zeggen. -Wat?

Je vrouw en ik, we houden van elkaar. Begrijp je?

Nee, klootzak.

Cut. Geweldig. Heel realistisch. -Hij heeft m'n neus gebroken.

Dat doet pijn. Hij sloeg me. -Niet waar.

Wel waar. -Ik ging langs hem.

Je sloeg me. -Er is niets te zien. Waar doet het pijn?

Kijk. -Rustig.

Het voelt gebroken. -Hou op.

Je hebt me geslagen. Ik bloed.

Ik bloed. -Laat zien.

Ik bloed, verdomme. -Waar doet het pijn?

Daar. Je hebt me verdomme geraakt.

Opnieuw? -Ik stop ermee.

Wacht, kom terug.

Ik weet zeker dat hij is gebroken. -Ik voel me schuldig.

Ik voel dat hij gebroken is. -Als je zo blijft drukken, breekt hij echt.

Ik ben geïrriteerd. Sorry. -Vroeger was je veel nauwkeuriger.

We moeten naar het ziekenhuis. -Is dat nou echt nodig?

Ik heb pijn. Voor de zekerheid.

Omdat je me aan werk helpt, hoef je me nog niet verrot te slaan.

Je hebt je rol niet aan mij te danken. Ik dring je nooit op.

Het is je eigen talent.

Moet je echt naar het ziekenhuis? Overdrijf je niet een beetje?

Ik heb pijn.

Zet ons af bij Boeuf sur le toit, de rest van de avond ben je vrij.

Hoe aardig. Het is tien uur 's avonds en de rest van de avond geef je hem vrij.

Moet hij je nog bedanken ook voor je coulance?

Bravo.

Sorry, Narcisse. Je bent vrij tot morgenmiddag vier uur. Goed?

Bedankt, meneer. -Dat is een stuk beter.

Stop met die brieven. 'Jeanne, Jeanne, Jeanne.'

Een wodka.

Het is toch zinloos.

Ik meen het. Ze is er niet meer. Ze is ver weg.

Laat maar staan. -Als je toch bezig bent, een armagnacje.

Een armagnac voor Mr Felix. -Bedankt, Gilbert.

Ze is ver weg. Snap je?

Ze is ver.

Waar hoop je nu eigenlijk op?

Kan ik niet uitleggen.

In de liefde moet je toch altijd hopen?

Dat klinkt mooi.

Dat kwam ineens in me op. -Ja.

Dat doet me denken aan vroeger. Die zinnen op asbakken.

'Drank is dodelijk. Nou en, we hebben de tijd.' Toch?

Als ik haar niet meer schrijf, is het alsof ze dood is.

Dat kun jij niet begrijpen.

Wat schrijf je haar? -Wat ik uit het raam zie.

De vogels, de nacht...

Nooit herinneringen.

Nooit over dat kind dat ik nooit wou.

Nooit.

Je maakt nog spelfouten ook.

Maar dat heb je niet door.

Daar zeg je me wat. -Ja.

Schiet op, ze zitten al. -Ja, ze komen voor mij, niet voor jou.

Jaag 'm nu niet op de kast. Kom mee.

Wat een zeikerd, die vent.

Houdt u van Londen? -Ik ben gek op Londen.

Nou, dan gaan we drie weken naar Londen.

Dan een week naar Schotland en in januari naar Noorwegen.

In de winter? -Alleen in warme landen heb je het koud.

Dus wat u mij aanbiedt, is... -Mijn leven.

Mijn zwervende en geweldige leven.

Mijn leven.

Mijn leven.

'Mijn leven dat ik voor het eerst wil delen.'

Mijn leven dat ik

voor het eerst wil delen.

Wilt u vanaf nu de helft van alles met mij?

Voorzichtig, voorzichtig.

U heeft de verkeerde avond gekozen. Misschien zeg ik wel ja.

Wat moet ik doen om u over te halen?

Ik eet veel omdat ik onder de indruk van u ben en me geen houding weet te geven.

Wil je een slok? -Nee, nee.

Ik wil u graag bedanken voor uw uitnodiging.

Ik bewonder u. Ik heb u heel hoog zitten.

Maar het blijft hierbij.

Bent u echt met het hele theater naar bed geweest?

Ja, met iedereen.

Zelfs met de caissière. -Mevr. Gobineau?

Twee dagen geleden, tussen de matinee en de avondvoorstelling.

Denk je zo over me? -Niet over u.

Over het leven.

Wat is jouw verhaal, Alice?

Dat is niet erg boeiend.

M'n vader overleed toen ik 10 was.

Een hartaanval.

Ik was dol op mijn vader. Heel erg.

Met mijn moeder heb ik de Antillen verlaten.

We kwamen terecht in Amiens. Daar woonde familie.

Mijn moeder hertrouwde met een apotheker. Die naast de kathedraal.

En toen ben ik daar gaan studeren en toen...

En toen verveelde je je. -Inderdaad.

Ik wilde naar Parijs om het te zien. -Wat?

Geen idee. Ik had het nog niet gezien.

Bent u klaar met eten? -Nee, nog niet.

Bedankt.

Ik heb een dochter van vijf.

O ja?

En de vader?

Die is getrouwd.

Hij heeft me gedumpt toen ik zwanger was.

Ik heb haar gehouden.

Nu is ze bij mijn ouders, mijn moeder bedoel ik.

Die apotheker mag je niet zo, hè? -Nee, ik kan hem niet uitstaan.

Geef me toch maar een beetje wodka.

De eerste borrel in mijn leventje. -Kleineer jezelf niet zo.

Je kleine leventje, je spaarcentjes, je kleine stadje.

Hoeveel inwoners heeft Amiens?

12?

Vooruit.

Op je gezondheidje.

Wilt u niet praten over wat er op het toneel gebeurde?

Wat moet ik erover zeggen?

Wat was er?

Weet ik niet.

Ik was bang.

Ik weet niet goed waarvoor.

Haperde u vanavond?

Hoe bedoel je? -Vanavond, in het stuk.

Marcel.

Je klinkt als een monteur.

Je kunt een 'hapering' toch niet verwarren met een 'stilte'?

We praten zonder iets te zeggen...

maar als het hart uit elkaar barst, zijn we stil.

Maugin...

is een beeldhouwer. Hij maakt gaten...

verlicht de woorden, de antwoorden in de stilte.

Hij schept leegtes waar het op barsten staat.

Wachten...

laten wachten....

dat is Maugins talent.

Jij wacht niet voor je onzin uitkraamt.

Toe.

Nog een fijne avond, Jules.

Een fijne avond.

Wil je liever niet met mij gezien worden? -Hoezo?

En u?

Bedankt.

Moet ik op u wachten? -Nee. Tot morgen, Narcisse.

Fijne avond nog.

Dag, Mr Maugin.

U lijkt ontstemd. -Dat ben ik ook.

Breng het menu, alsjeblieft.

Ik heb geen kalfsragout meer.

Kun je het je voorstellen, Gilbert?

Het is me nog nooit overkomen.

M'n geheugen liet me in de steek vanavond. Ik wist m'n tekst niet, een zwart gat.

Ik was de kluts kwijt. -Onmogelijk.

Jawel, het begint...

Het begint, verdomme.

Rustig, maar. Het overkomt mij ook. -Ja, maar jij, goed...

Hoe oud bent u nu? -Altijd die vraag. En jij, hoeveel weeg je?

Volg me met je menu.

Ik zal het woord voor woord opzeggen. Wees streng.

Soep met acht groente.

Langzaam gegaard ei.

Gekonfijt buikspek.

Kabeljauwkroketjes.

Kleine sardientjes à la Marinette.

Krokant gebakken gamba's.

Zweedse haring.

Aquavit als supplement.

Verse eieren in wijnsaus.

Champignons met spek.

Mergpijpje.

Ravioles du Dauphiné.

Een assortiment van Spaanse ham.

Nog geen fouten?

Niet te geloven. Helemaal uit het hoofd. Het is bijna poëtisch. Maak u geen zorgen.

Niks mis met uw geheugen. -Dan gaan we door.

Lamszwezerik uit de oven. Champignons met chorizo.

Gevogelte in een roomsaus van rivierkreeftjes met basmatirijst.

Tartaar van het Charolais-rund...

met verse friet.

Magret de canard. -Ongelofelijk.

Fricassee van champignons. Aardappelkroketjes.

Kalfshoofd à la Hubert.

Gerookte zalm.

Zuurkool met algen.

Bedankt, allemaal.

'M'n hele leven zul jij mijn leven zijn. De tijd is de lucht.

Dezelfde rust, dezelfde driften.

Met kleine blauwe stukjes en zwart.

De tijd is de hemel.

De tijd die kwetst terwijl hij verstrijkt, maar m'n hele leven zul jij m'n leven zijn.'

Je bent terug uit die buitenlandse stad.

Die vreemde stad, zonder meer.

Ik wacht nog steeds tot je vaarwel zegt of dat je het op een tafel schrijft...

of op een beslagen ruit.

Hij pakt haar bij haar polsen, haar handen, ze blijven verstrengeld.

Een relatie eindigen is geen afrekening met mooie afscheidswoorden als fooi.

Pas op. -Sorry, dat was mijn strijkijzer.

Sorry, maar het is ook te druk met z'n drieën.

Je kunt het ook vragen.

'...geen afrekening met mooie afscheidswoorden als fooi....

zoals, zoals...'

Geen mooie tekst.

Dat houden we voor ons. Het is voor een benefietgala, laten we menslievend zijn.

Wat doe je? -Dat is voor de nieuwe vlinderdas.

Ik denk dat die te krap is.

Ik zeg niet dat u dikker bent geworden. -Dat is normaal.

'Ik hoop je het genadeschot van de liefde te geven, de vergetelheid.

Alice, wil je even weggaan? Mr Maugin moet zich omkleden.

Natuurlijk. -Dank je wel, Alice.

Vooruit, we zijn al laat.

Kom.

Benefietgala voor artiesten

We beginnen waar we gisteren zijn gebleven. Je komt binnen.

Hij ziet je niet, want hij is blind. Je nestelt je in zijn armen.

Je houdt van hem, hij niet meer van jou. Duidelijk? Aan de slag.

Gaat het, Jules? -Ja.

Mijn hele leven zul jij mijn leven blijven.

Tijd is als de lucht.

Dezelfde stiltes, dezelfde driften.

Met stukjes blauw en zwart. De tijd is de hemel.

De tijd die kwetst terwijl die verstrijkt...

maar m'n hele leven...

zul jij mijn leven zijn.

Je bent terug.

Terug uit die buitenlandse stad.

Die vreemde stad...

zonder meer.

Ik wacht nog steeds tot je vaarwel zegt...

of dat je het op een tafel schrijft of op een beslagen raam.

Een relatie eindigen is geen afrekening...

met mooie afscheidswoorden als fooi.

Zoals jij doet.

Geweldig.

Dat was prachtig. We gaan door met de rest.

Mr Maugin, er wacht iemand. -Dank je, Pauline.

U lijkt op Jeanne Swann.

Dat heeft u vast vaker gehoord.

Ga zitten.

Weet je, daarstraks...

Zoals altijd, Mr Maugin? -Een glas bordeaux.

Dus niet zoals altijd. -Dank je, Gilbert.

Ja?

Net bij de repetitie...

vond ik het heel mooi toen...

je mijn handen pakte en zei dat je nog steeds wachtte tot ik vaarwel zou zeggen...

of dat ik het op een tafel schreef of op een beslagen ruit.

Zo.

Je hebt het gevonden. Hou het vast.

In het begin speelde je het...

niet ruw, maar...

misschien met een autoriteit die...

Afijn, ik durfde het niet te zeggen.

Je bent toch niet gekomen om dit te zeggen?

Dank je, Gilbert.

Ik zou graag willen...

dat je me niet langer...

brieven schrijft.

Hoezo stoort je dat? Je opent ze niet eens.

Ja, maar...

ik zie je handschrift.

Ik zie jou daarin. -Nee.

Nee, je ziet me niet meer. Ik besta niet meer.

Ik ga trouwen, Jules.

Goed.

Heel goed.

Die zilveren vos die je laatst kwam ophalen?

Hij is...

heel verfijnd.

Zeer beschaafd. -Vast.

En heel gul.

Dat zeggen alle vrouwen die niet uit liefde trouwen.

Geloof wat je wilt.

Ik ga trouwen uit liefde.

Gilbert.

Een wodka en laat de fles staan.

Goedenavond, Mr Felix. -Goedenavond.

Wat een weer.

Uw vriend is er. Hij zit al op u te wachten.

Daar ben je.

Kalm aan met die drank.

Maak jij je nu ook al zorgen om mijn gezondheid. Wat aardig.

Heb je het al gehoord? -Nee.

Jeanne gaat trouwen.

Ik wens hem veel plezier toe, die zilveren vos.

Ik beteken niks meer voor haar. Een meubelstuk.

Een meubel dat mee verandert met haar grillen. Dan een tafel, een stoel...

een pronktafeltje.

Inderdaad, dat is het.

Een pronktafeltje.

Een stom pronktafeltje.

Mag ik me even voorstellen? Jules Pronktafeltje.

Met zijn beroemde soldatenhumor.

'Als je vrolijk bent, lach dan.'

Je hebt gelijk. Dat is niet grappig.

Pronktafeltje.

We gaan naar huis.

Goed, ik wens u nog een fijn weekend.

Breng me naar Alice. -Wat? Op dit tijdstip?

Rijden.

Zet me bij die bloemist af.

Alice.

Ik neem aan dat u komt voor de juffrouw hiernaast.

Dat klopt.

Het zijn niet onze zaken, maar we kwamen haar tegen, zoals elke week...

op weg naar haar familie in Amiens.

Mag ik dan u deze bloemen aanbieden? -Nee, nee.

Alstublieft, doe me een plezier. -Waarom?

Om u te bedanken? -Maar waarvoor?

Voor alles.

Wat een razende gek.

Goed, naar huis? -Naar Amiens.

Amiens? -Ja, rijden maar.

Amiens.

Wat moeten we in godsnaam daar?

Doe open.

Hallo, Alice.

Wat wilt u? Ik ben geen dienstapotheek.

Is Alice daar?

Ik kom eraan. -Ja.

Geen dienst.

O, daar bent u. -Wat wilt u van Alice?

Jules, wat doe jij hier? -Waarom ben je vertrokken?

Om mijn dochter te zien. -Haal haar. Ik neem jullie mee terug.

Dat kan niet zomaar. -Jawel, ga haar halen.

Waar ga je heen? Waar gaat ze heen? -Ze gaat met mij mee naar huis.

Waarom ben je me komen halen?

Je zei dat je de apotheker niet mocht.

Maar wat doe ik nu met mijn dochter? -Nou...

kom bij mij wonen. -Dat slaat toch nergens op.

Ik ben te oud om redelijk te zijn.

Ga naar bed. Je bent vast doodmoe. Bedankt nog.

Geen dank, hoor.

Ik heb niet eens gegeten.

Je bent oud. -Vind je?

En je bent dik.

Dat is waar. Ik ben dik. -Kom, Baba.

Je moet slapen.

Ja, je moet slapen. Je mama heeft gelijk.

Ik ga. Lees haar een mooi verhaal voor. Welterusten

Welterusten. -Tot morgen.

Wat zijn dit? -Croissants.

Ga zitten. Zo.

Warme chocomelk? -Ja.

Ik schenk het in. Ik heb koffiegezet.

Dank je wel. -Zo.

Dank je wel. -Alsjeblieft, schatje.

Ik ga werken. Ik heb geld neergelegd voor boodschappen.

Voor het geval we vanavond thuis blijven.

Ik heb een cassette voor je klaargelegd. Wil je daarnaar luisteren?

Ik wil ook dat je iets koopt voor je kleine dochtertje.

Wat wil je? -Een pop.

Een pop? Nou, dat is dan duidelijk.

Goed.

Wacht, geef me een kusje.

Toe maar.

Wat lief. Tot straks. -Tot straks.

Zo. Zullen we muziek op zetten? -Ja, ik wil muziek horen.

Er is niet veel voor nodig, Misschien tien jaar minder

Zodat ik kan zeggen dat ik van je hou

Dat ik je bij de hand pak En meeneem naar Saint Germain

Voor nog een café-crème

Waarom doen alsof?

Meisje, kijk naar me, Die rimpels scheiden ons

Waarom die komedie, De oude minnaar die verjongt

Je gelooft het zelf niet

Echt, hoe zouden we eruit zien?

Ik hoor nu al het commentaar

'Zij is mooi'

'Wat ziet ze toch in hem?'

Zij is in de lente, Hij in de winter

Er is bijna niets voor nodig

Maar niemand, zoals jij goed weet, Krijgt een tweede jeugd

Wees niet dom en begrijp Dat als ik net als jij 20 was

Zou ik je om je hand vragen

Daar komt je glimlach Die draait en kapseist

Ik wil niet dat je verdrietig bent

Stel je je leven voor

Naast een clown Die zijn laatste kunstjes doet

Is iedereen zover? Mr Maugin, ik leg het uit.

U pakt uw biertje, zegt uw tekst, neemt een slok...

en glimlacht tevreden.

Prima. -Goed. Camera.

Camera draait.

Verbeeck bier. Take 2. -U kunt.

Proef het en geloof het.

Alcoholvrij bier is niet van echt te onderscheiden.

Cut.

Ik lachte. -U trok een zuur gezicht.

Daar kan ik niets aan doen. Het is smerig.

Geef me een echt biertje. -Dat kan juridisch niet.

Toe, Mr Maugin, een glimlach. Denk maar aan de cheque.

Je hebt gelijk, dat helpt. Daar gaat ie. -Camera.

Camera draait.

Verbeeck bier, take 3.

U kunt.

Proef het en geloof het. Alcoholvrij bier is niet van echt te onderscheiden.

Wil je de Salade Rachel?

Die is met pens.

Mr Maugin.

Vandaag hebben we beekridder.

Dank je, Albert.

Heeft mevrouw al een keuze gemaakt? -Nee.

Dan kom ik zo terug.

Hij is het, hè?

Waar ga je heen? -Ik ga hem gedag zeggen.

Mevrouw...

Bied haar je excuses aan.

Sorry. -Heel goed.

Kom, we gaan.

Waarom was dat? -Hou op.

Sinds wanneer ken jij Jules Maugin?

Hoe kun je op zo'n dweil vallen? Hou je nog van hem?

Nee.

Hij was niet tegen je opgewassen.

Je bent echt hopeloos. We verliezen te veel tijd. Ga weg.

Camera. -Stilte.

De Meeuw, 3/1, take 1.

Actie.

Je kunt een buitengewone vrouw zijn.

Een jonge liefde, gracieus, poëtisch die ons naar de wereld van de dromen leidt.

Maar op aarde kan alleen deze liefde ons gelukkig maken.

Deze liefde heb ik nog nooit gevoeld.

Toen ik jong was, had ik geen tijd. Ik ging van redactie naar redactie.

Ik vocht tegen de noodzaak.

Nu...

is deze liefde er.

Hij is eindelijk gekomen. Hij roept me.

Waarom zou ik ervoor wegrennen?

Cut. Waar is de man van het vuur?

Zie je niet dat er te veel rook is?

En? Hoe gaat het? -Heel goed.

Echt waar. -Kom.

Waar gaat hij heen? -Naar zijn kleedkamer.

Het moet opnieuw. Die rook was vreselijk. Ga hem halen. Snel.

Rook.

Wat? -Mr Maugin, het moet opnieuw.

Waarom? -Vanwege de rook.

Zeg de rook maar dat het over moet.

En? -Hij komt niet.

Is dat zo? Wil hij niet komen?

Maugin, kom. We wachten op je. -Waarvoor?

De scène moet opnieuw. -Ongelooflijk.

De scène was goed en dat heb je niet eens door.

Hou op.

Beheers je. -Mr Maugin.

Verdomme. -Die vent is gestoord.

Gaat het?

Maar goed dat ik erbij was, hè?

Je windt je te veel op. -Ach.

Nee, Jules. Je hebt jezelf niet meer in de hand.

Je laat jezelf gaan. Je verliest de controle. Je moet rust nemen.

Ik meen het. Je moet... Je had toch een huis in het zuiden?

Ik had het voor Jeanne gekocht, maar ze is er nooit geweest.

Opgelost. Je gaat erheen met Alice en haar dochter.

Jullie gaan lekker zonnen en je rust uit. Je begint...

Snap je wat ik zeg?

Een boterham met jam?

Welke wil je liever, abrikoos of aardbeien? -Aardbeien.

Nou, jij houdt wel van jam.

Wat een prachtig huis.

Waarom kom je er nooit?

Omdat de luiken groen zijn.

Onzin. -Ik vond groen niet meer mooi.

Ze waren flets. De luiken werden gesloten, het huis verlaten.

En ik was de sleutel verloren.

Het is voor jou.

Natuurlijk.

Ik meent het. Het is nu van jou. En van Baba.

Je bent gek.

Echt gek.

Kom.

Wat drink je?

Wodka. -Mag ik ook?

Dat is niet goed voor kleine meisjes. -Voor jou ook niet.

Al om 11 uur beginnen met drinken is geen goed idee.

Op mij kun je altijd rekenen. -Het is slecht voor je, dat weet je.

Ik drink omdat ik dorst heb. -Drink dan water.

Het heeft dezelfde kleur, maar lest de dorst beter.

Wat ga je doen? -Lopen.

Mag ik mee? -Nee, laat hem maar gaan.

Hij wil alleen zijn.

Vannacht gevangen. Verser dan dit krijg je 'm niet.

O ja, prachtig.

Je zult 'm heerlijk vinden. 4 franc. -Wel een beetje duur.

Aan de wandel? Wilt u mee vissen?

Vandaag niet, misschien een andere keer. -Ik ken u ergens van.

Wacht. Ik weet het weer.

Van een poster. U bent beroemd. -Een beetje wel.

Dag, Vendéen. -Hé, Toinou.

Ga je vissen? -Ja, maar er zal niet veel zijn.

Nou, succes. -Jij ook, Toinou.

Waarom noemen ze je Vendéen? -Omdat ik uit de Vendée kom.

Het accent is voor de toeristen.

Dat vinden ze leuk. Couleur locale. Maar ik ben het zo weer kwijt.

Zeg eens wat zonder accent?

Mijn vrouw is van hier, dus vandaar.

Ik wilde kabeljauw vangen en rond Kaap Hoorn varen, maar ik vis op schorpioenvis.

Zo is het leven.

Ik kom ook uit de Vendée. -Weiland of moeras?

Moeras. -Wij van de weilanden.

We noemden jullie 'maraichins'. Het leven daar was geen pretje, hè?

In de winter hadden we overstromingen. Gelukkig waren de bedden hoog.

Je had een ladder nodig. Soms zat ik met mijn zussen...

dagen op bed omdat we omringd waren door water.

Een rotjeugd dus.

Hier, dan kunt u mij bereiken.

Als het u wat lijkt. -Dank je wel.

Bedankt.

Dag, streekgenoot..

Wat een herrie.

En? -Wat een prachtige auto.

Vind je? -Ja, heel mooi.

Ik kon hem niet weerstaan.

Wanneer ben je uit Parijs vertrokken? -Rond middernacht.

Hoeveel kilometers heb je gereden? -Volgens de teller 956.

Bravo, je bent de beste.

Waar kan ik hem neerzetten? -Daar. Pak je bagage...

dan waarschuw ik Alice.

Bravo, Felix. Fijn dat je er bent.

Geweldig. 950 kilometer.

Kijk nou.

Ik ga naar Baba.

Het is mooi hier, maar heel Parijs wacht op je.

Iedereen zit met smart op je te wachten. De regisseurs, de acteurs, je collega's...

de producenten. Iedereen wil Maugin.

En het publiek. Vraag me niet waarom, maar ze dragen je op handen.

Ik word zenuwachtig als je zo hoogdravend doet.

Ik meen het.

Weet je het al? -Nee, maar daar ga jij verandering brengen.

Ik ben gevraagd voor een televisieserie. -Wat goed.

Ik ben blij voor je. Wat is het voor rol?

Een agent. Inderdaad. Een agent met onorthodoxe methoden.

Dat is goed. -Costino.

Costino?

Geweldig. Maar wat kijk je zorgelijk? -Omdat... Er is een probleempje.

Costino, de agent...

Hoe moet ik het zeggen? Hij...

Hij eet van twee walletjes.

Het is een forse kerel, hoor, maar... -Wat is er dan?

Mijn moeder leeft nog. Ze is best oud.

Ik snap het. -Ja?

Ik wil niet dat ze naar de tv kijkt en mij ziet tongen met m'n assistent.

Zeg gewoon dat je je ware aard hebt ontdekt.

Gewoon. -Neem je me nu in de maling?

Jawel, je zit me gewoon uit te lachen. -Nee, hoor.

Maak je niet druk. De tijden veranderen. Weet je wat, morgen gaan we vissen.

Mag ik mee? -Nee, je bent te klein.

Dat zeg je altijd. -Ik neem vis voor je mee.

De zee maakt je hongerig.

Zo, moet je dit ruiken. -O nee. Wat is dat?

Dat is aas. -Om ze te lokken.

Wat stinkt dat. -Zo komen de vissen.

Hoe meer het stinkt, hoe beter. -Dat zal vast.

Hou vast. -Ik?

Het bijt niet, hoor.

Leeft hij nog? -Ja.

Hij leeft nog.

Snel. Hij beweegt. -Zo. Geef 'm maar.

Hier. Mijn God.

Ik heb beet. Een grote. Kom kijken.

Haal hem binnen. -Ik heb 'm.

Laat zien. Heb je 'm. -Mooie vis, hè?

Ja, heel mooi.

Nog een. Kijk nou.

Wacht. Daar komt ie.

Heb je 'm? Kom op.

Zo. Laat 'm maar aan hem zien.

Mooi, hè? -Ja.

Weer eentje. Kijk nou toch.

O nee, hè? Niet weer.

Haal 'm er maar uit.

Ik weet waarom ze bij mij niet bijten. Ik zit aan de verkeerde kant.

De vissen zitten aan die kant. -Oké, dan ruilen we van plek.

Goed, we ruilen. -Vooruit dan.

Kom maar hier.

Je zult het merken. -Wacht, ik leun op je.

Zo. -Het ligt aan de plek.

Daar komen ze weer. Zie je? Goed dat je mij deze plek gaf. Kijk.

Het is niet waar. Dat kan niet.

Niet alleen het publiek is gek op je, die vissen ook.

Laat zien. -Hier, pak maar.

Zo kan ie wel weer. En dat was een kleintje. Ik zou hem teruggooien.

Niet waar. -Ik ben er klaar mee.

Wind je niet zo op.

Verdomme.

Wat is er? -De motor.

Sorry, mag ik kijken?

Heeft u verstand van motoren?

Wacht.

Heeft u een hamer? -Een hamer?

Ja, een hamer.

Zeker weten? -Ja.

Weet je het zeker? -Ja, ja.

Deze? -Wacht. Ja.

Probeer het nog eens.

Ziezo. -Petje af.

Het is niks. Het was de koolborstel.

Die bleef hangen, dus dan moet je hem... -Die goeie ouwe Felix.

Ik was monteur in mijn diensttijd. -Natuurlijk. Goed gedaan, man.

Je hebt ons gered. Gelukkig dat hij mee is.

Ach. -Jawel.

Varen maar.

Ik ga weer.

Je had best langer kunnen blijven.

Jawel, maar Costino, hè? Ik moet aan het werk.

Goeie reis, Costino.

Bel me als je aankomt. -Beloofd.

Dag, artiest. -Ja.

Je mag niet luisteren.

Ga door. Het is prachtig. -Niet doen.

Praat geen onzin. Ik weet dat ik vals zing en jij ook.

Niet waar. -Jawel.

Geen complimenten geven als je het niet meent.

Je hebt gelijk.

De waarheid is dat je stom en gemeen bent.

Jules.

Sorry.

Waar kom jij vandaan? Hoorde je mama zingen? Mooi, hè?

Kom mee.

Ze slaapt eindelijk.

Wat is dat? -Een stuk.

Ik ga het niet doen, maar ik moet reageren.

Mag ik iets vragen?

Het moest ervan komen. -Nee.

Ben je niet 'gelukkig'? Is dat het?

Jij bent niet gelukkig.

Zie je wel?

Wat zie ik? -Je zegt niets.

Jawel, maar...

Wat wil dat zeggen? Gelukkig, ongelukkig, sentimenteel geklets.

Je bent niet gelukkig. Ik zie het aan je.

Een wandelingetje met Baba en mij, het strand, af en toe naar de film...

stiltes...

Lange stiltes.

Tussen de pagina's van de boeken die je leest. Zonder erover te praten.

Je leefde op toen Felix langskwam.

Is dat het? -Hij mist je.

Ga terug naar Parijs.

Zoek je vrienden op, Felix, Maria... Ga naar de studio's, de cafés, het theater.

Ik weet dat je terugkomt.

Alsjeblieft, Jules.

Anders raak ik je kwijt.

Ik wil dat je me verlaat.

Niet voorgoed, maar voor een tijdje.

Doe het voor mij.

Een kleine cantate stijgt op naar jou

Obsessief en onhandig, gaat ze naar jou

Een kleine cantate zoals we die vroeger speelden

Alleen speel ik haar onhandig, si, mi, la, ré, sol, do, fa

Op dit tijdstip krijgen de straten smaak.

Een geur.

Ik ben alleen vanwege u weer aan het werk.

Ik verdien genoeg op de markt, maar ik ben blij dat u mij belde.

Dank je, Narcisse.

Tot morgen, Narcisse.

Papa.

Wat doe jij hier? Ik heb je bijna gemist.

Ik hoorde dat u weer naar Parijs was. M'n moeder is twee dagen geleden gestorven.

O, echt. Wat naar voor je.

Wil je geld voor de begrafenis? -Graag. Bedankt, papa.

Hou op met dat papa. Ben je nog werkloos?

Nee, ik heb werk. -Wat?

Als acteur. -Acteur. Heb je werk?

Ik hoopte dat u mij kon helpen.

Met uw naam is één woord genoeg.

Ik heb mijn snor laten staan.

Ja, dat zie ik. -Het schijnt meer indruk te maken.

Inderdaad, het is anders.

Ik ben niet voor geld gekomen. Ik hou van u.

Wat vind je ervan?

Het is niet...

Het is van de theaterdirecteur. Weet je wat hij vroeger deed? Schoenen verkopen.

Dus...

O, daarom schrijft hij als een kruk.

Ik snap het.

Het is niet grappig. Het is slecht. -Ja, maar toch ga je het spelen.

Alleen om een vriend te helpen. Iedereen weet dat en dat is gênant.

Het begint nu vervelend te worden. Je hebt mij toch helemaal niet nodig?

Je bent nu Costino. Hoe gaat het met Costino?

O, je krijgt de groeten van hem.

Ik heb de pilot gedaan. Zo heet dat. Dat wil zeggen dat je die maakt...

dan kijkt de zender ernaar en als ze het goed vinden, komt er een eerste aflevering.

Dat is toch goed? -Ja.

Dat is goed. -Ja, dat is helemaal niet slecht.

Een pilot. -Ja, een pilot.

Pilot. -Dat is nieuw.

Mag ik je iets vragen? -Ja.

Dat ventje met dat snorretje, die struikelde met de champagne.

Is dat een nieuwe protegé?

Hij doet auditie. Wij hebben allemaal onze neus gestoten. Jij hebt ook geauditeerd.

Ja, ja, en ik doe het nog steeds.

Ik vroeg het me gewoon af. -Mogen we een foto nemen?

Kan die meneer iets opschuiven?

Nee, nee. -Bedankt.

Hij is mijn vriend en gaat niet weg. -Nee, ik...

Ja. Dus... -Sorry, dat wisten we niet.

Nee. -Nee, niet...

We maken hem toch. Dichter bij elkaar. -Ja.

Kom dichterbij, schat. -Niet doen.

Zo. Super.

Nog iets meer... -We werken samen. We zijn niet...

Nog eentje. Iets meer naar elkaar toe. -Zo.

Zo ja. Geweldig.

Dag, mevrouw. -Bedankt.

Hou daarmee op.

Enorm bedankt. -Dank u.

Ik hou van je, Costino. -Hou op.

Ik schaam me kapot.

De mensen kijken... Dag, mevrouw.

Ik vind dat niet fijn. Ik meen het.

Trouwens, heb jij Maria al verteld dat je terug bent?

Heb je haar gebeld? -Veertien keer.

De laatste keer verliet ze haar man voor een trapezewerker.

Een trapeze-acrobaat? -Ja.

Ik denk dat de trapeze dat niet hield. -Nee, dat denk ik ook niet.

Hallo. -Met mij.

Alles goed? -Ja.

Ik repeteer een stuk dat ik nooit ga doen. -Dat zeg je alleen maar.

Ik ga het echt niet doen.

Het is niet te spelen.

Je zou je voor me schamen.

Onzin. Ze zullen je aanklagen.

Ja, het wordt een dure grap.

En jij? -Alles gaat z'n gangetje.

Ik kom de 3e of de 4e terug.

Gaat alles goed met Baba?

Ja, hoor. -Geef haar een kus van mij.

Maria. -Daar ben ik.

Ik heb u zo gemist.

Doe je nu parfum op?

Vindt u het lekker? -Weet ik nog niet. Gun me wat tijd.

U heeft een mooi huis. Ik ben hier nog nooit geweest.

Ik mag toch wel langskomen? -Natuurlijk.

Ik ben nieuwsgierig, dat weet u.

Ik heb een mooie Pouilly voor onze reünie uitgezocht.

We hebben net genoeg tijd om 'm soldaat te maken.

Alsjeblieft, Maria.

Proost.

Mooie logeerkamer.

Zou u mij misschien die kamer willen verhuren?

De kamer verhuren, aan jou?

Ik kan nergens meer heen.

Het water staat me aan de lippen.

Wat zeg je nu allemaal? Wat is er?

Wat is er met je acrobaat gebeurd?

Hij heeft me ook gedumpt.

Het is de neerwaartse spiraal.

Ik ben uit mijn kamer gezet.

Ik heb geen werk meer.

Ik heb niets meer. Ik ben nergens meer.

Ik ben ten einde raad.

Ik heb zelfs geen eer meer.

Ik vroeg me af of ik hier twee dagen kon logeren.

Drie dagen.

tot ik... -Rustig maar.

Rustig nu maar.

Ik geef je een sleutel. Ik zal zachtjes doen als ik thuiskom.

Dank u, Mr Jules.

Zo.

Mr Maugin, dit is voor u bezorgd.

Bedankt. Wat zie je er mooi uit.

Don Juan of De stenen gast

De stenen gast.

Ik speel Doña Elvira in Don Juan vanaf 4 augustus in het Mogador.

Zou fijn zijn als je kwam kijken.

Jeanne.

Ik bel je omdat er aan alle kanten aan me wordt getrokken.

De theaterdirecteur, Felix, de regisseur...

Ze willen me voor de eerste voorstellingen.

Dus je komt nog niet terug? -Nee, het is niet anders.

Ik kom later terug. Alles gaat goed.

Ik vind het ook vervelend, hoor.

Een kus.

Alstublieft, Don Juan, gun mij deze laatste gunst.

Deze zoete troost.

Weiger niet uw redding waar ik huilend om smeek.

Als u niet hecht aan uw eigen belang, doe het dan voor mij en bespaar me...

dit wrede onheil om u veroordeeld te zien worden tot eeuwige folteringen.

Arme vrouw.

Ik hield van u met een extreme tederheid.

Niets was me zo dierbaar als u.

Ik heb mijn plicht verzaakt voor u.

Ik heb alles voor u gedaan.

De enige vergoeding die ik u vraag...

is uw leven te beteren en uw ondergang te voorkomen.

Red uzelf.

Alstublieft.

Uit liefde voor uzelf of voor mij.

Sorry. Is het al afgelopen?

Ja, het is bijna voorbij.

Vond u het niet mooi? -Zeur niet zo.

Champagne.

Coupe of een flûte.

Wat?

Een coupe of een flûte?

De fles.

Hou de rest maar, Coupe-flûte.

Kan ik ten minste hopen dat je zo goed bent om deze kant op te kijken?

Zie je? Ik heb naar je geluisterd.

Ja.

Ik heb je ook zien weggaan.

Je was zoals je altijd bent.

Je hebt me... -Wat heb ik je...?

Je was geweldig. -Dit is Emmanuel, mijn man.

Emmanuel... Jou hoef ik natuurlijk niet voor te stellen.

Meneer.

Meneer. -Ik steel haar van u.

De minister wil haar graag feliciteren.

Jules...

Hoe was de avond? Hoe was het publiek?

Zoals altijd.

Ze klappen op het verkeerde moment.

U bent nog altijd even humeurig. Hoe gaat het trouwens met Baba?

Mr Jules, gaat het wel?

Ik weet niet wat het is. Een spasme.

Zullen we naar het ziekenhuis gaan? -Nee.

Breng me onmiddellijk naar Dr. Biguet. Nu meteen.

Goddomme.

Mr Maugin...

Allemachtig. -Wat is er aan de hand?

Mr Maugin. -Wat is dat voor herrie?

Help me. -Wacht, Maugin. Rustig.

Kom. -Ik voel me benauwd.

Kom met me mee.

Toe, gaat u liggen.

Ga liggen.

Ik heb nooit uw röntgenfoto's gezien. Heeft u ze wel laten maken?

Corinne, kun je ons alleen laten? Bedankt.

U heeft nooit een afspraak met mijn assistente gemaakt.

Ik kan u niet achternalopen. Begrijpt u?

Tussen u en God ziet u geen verschil, hè?

Ja, midden in de nacht.

Hij stormde binnen als een stier.

Ik was doodsbang.

Nee, ik kan niet harder praten.

Hij is hier. Ja, hiernaast.

Het spijt me.

Hoelang?

Zal ik u thuis afzetten? -Nee.

Naar Antibes.

Waar?

Naast Nice. Antibes.

Dat kan niet. Ik moet morgen werken.

Doe het voor mij. Ik zal het je uitleggen.

Vooruit, rijden.

Dank je, Narcisse. Die hou je tegoed.

Het was me een genoegen.

Wil je even rusten voor je teruggaat? -Nee.

Ik ga. Tot snel.

Ja, tot gauw, Narcisse.

Daar ben ik weer. -Waarom zei je niet dat je kwam?

Ik werd ook verrast.

Ze slaapt diep.

Ik was eergisten bij mijn cardioloog. -En?

Een aardige vent.

Hij zei dat ik zou doodgaan. Nu, terwijl ik met jou praat, of morgen.

Of over een maand. Het is in ieder geval ernstig.

Luister naar me, Jules. Je gaat niet dood. We gaan allemaal ooit dood.

Echt, ik denk dat ik doodga. -Wat is er?

Maar hou het voor je.

Ik kom naar je toe. Oké? -Nee.

Niet komen.

Ik hang op. -Niet ophangen. Luister naar me.

Een wodka, Gilbert.

En geef me meteen de fles maar.

Mijn beste Felix, ik vraag je...

om goed voor Alice en Baba te zorgen...

als...

ik...

er...

niet meer...

zal...

zijn.

Wat de rest betreft...

heb ik...

gedaan...

wat...

nodig was.

Zo.

Goed.

Veel...

liefs...

mijn...

beste...

Costino.

Ga je met ons mee naar het strand? -Reken maar.

Zo. Hier...

doe die later maar op de bus.

En nu naar het strand. Kom je?

Hup. -Zo ja. Hou je vast aan mijn hoofd.

Goed. Mijn hoed, alsjeblieft. -Hier.

Zo, we gaan. Bedankt. Hou je goed vast, hè?

Wat ben ik gek op jouw koffiekleurtje Jouw koffiekleurtje

Uw kleindochter? -Hoe heet ze?

Laat ons alstublieft met rust. -Mag ik een kusje? Hoe heet je?

Een kusje, schatje.

Geen namen en lebber haar niet zo af. Ze wil geen kus.

Ze heeft geen naam en ik ook niet. Oké. Goed, kom.

Laat ons toch gewoon met rust. -Jules.

Het gaat wel.

Kijk haar suikerspin.

Er is niks. -Wil je wat water?

Nee. Laten we gaan.

Kom, Baba.

Je maakt alles nat.

Ik ben mijn konijn vergeten. -Waar dan?

Ik kom 'm brengen.

Een kleine cantate stijgt op naar jou

Obsessief en onhandig, gaat ze naar jou

Een kleine cantate zoals we die vroeger speelden

Alleen speel ik haar onhandig, si, mi, la, ré, sol, do, fa

Deze kleine cantate

Klonk niet zo onhandig toen jij haar speelde

De noten renden zo gemakkelijk

Gelukkig bij jouw vingertoppen

Alleen speel ik haar onhandig, si, mi, la, ré, sol, do, fa

O, mijn vriend, O, mijn lieve, O, mijn kleine ding

Mijn God, deze cantate is moeilijk zonder jou

Een klein gebed

Gemaakt met mijn hart en mijn tien vingers

Een klein gebed, zonder een kruisje te slaan

Een belediging die God me zal vergeven

Engelen met trompetten zullen haar voor je spelen

Deze kleine cantate die we altijd speelden

Engelen met trompetten zullen haar voor je spelen

Deze kleine cantate, die opstijgt naar jou

Naar een vrije bewerking van George Simenons roman