Original subtitles

کانالی برای عاشقان سینما :Cinephilia https://t.me/Video_Archives

‫مترجم: «اشکان هیدی»

به لطف و حمایت آرش عنایتی

‫طی حملات هوایی،

‫گلوله‌باران و یورش تانک‌ها،

‫ارتش ژاپن با شدت بالا ‫و مصمم برای اشغال نانجینگ

‫به مدافعان چینی حمله کرد.

‫به همین دلیل نبردهای سنگینی ‫در پنج دروازه‌ی پایتخت درگرفت

‫که در میان آن‌ها

‫نبرد در بیرون دروازه‌ی ‫«ژونگهوا» از همه شدیدتر بود.

‫نیروهای ما مواضع توپخانه را در ‫بالای تپه‌ی «یوهوا تای» محکم نگه داشتند

‫و مقاومت سرسختانه‌ای ‫از خود نشان دادند.

‫دشمن برای روزها از مسیرهای ‫مختلف به پایتخت حمله می‌کرد.

‫روز دوازدهم، ‫یورش‌ها شدیدتر هم شد.

‫هواپیماهای دشمن دیوارهای شهر ‫را در مقیاس وسیع بمباران کردند،

‫تا پوششی برای حملات سنگین ‫نیروهای زمینی دشمن باشند،

‫با قصد شکستن خط ‫دفاعی و هجوم به داخل...

‫نبرد در بیرون دروازه‌ی ‫«گوانگهوا» به طور ویژه‌ای شدید بود.

‫از صبح زود، بیش ‫از ۴۰۰۰ نیروی دشمن

‫بیش از ده یورش سنگین ‫به سمت شهر انجام دادند.

‫نیروهای ما مواضع دفاعی را ‫حفظ کرده و حملات را دفع کردند.

‫نیروی هوایی ما نیز مواضع ‫دشمن را بمباران هوایی کرد.

‫عمو.

‫توپخانه‌ی ما نیز به ‫گلوله‌باران اضافه شد.

‫با حمله به عقبه‌ی آن‌ها،

‫دشمن وحشت‌زده عقب‌نشینی کرد.

‫ما از فرصت استفاده کرده و ‫آن‌ها را تا بیرون شهر تعقیب کردیم.

‫تلفات دشمن سنگین بود.

‫ما هم شهدای قهرمانی دادیم.

‫همه عزم خود را برای جنگیدن ‫تا پای مرگ جزم کرده بودند.

‫و شجاعانه مقاومت می‌کردند.

‫درش بیار!

‫زود باش!

‫درش بیار! درش بیار!

‫همین الان درش بیار!

‫خدای من!

‫بچه رو بگیر.

‫بگیرش.

‫لطفاً بچه رو بگیر.

‫یه کمکی بکن.

‫بابا!

‫- پسرم! ‫- بابا!

‫بابا!

‫اگه از شهر بری ‫بیرون زنده می‌مونی.

‫محکوم به مرگ

‫همه‌ی کیسه‌های ‫پست رو بندازین دور!

‫قبل از اینکه سوار کامیون ‫بشین لباساتونو عوض کنین.

‫لباساتونو عوض کنین و سوار شین.

‫لباساتو در بیار.

‫یالا، آ-چانگ! بجنب، بجنب!

‫لباساتو عوض کن و سوار شو.

‫با این لباس خیلی ‫شبیه سربازا شدی.

‫آ-چانگ! بجنب، بجنب!

‫کجا بریم؟

‫یه کشتی بخار پستی تو ‫اسکله‌ی «شیا گوان» منتظرمونه.

‫آ-چانگ! آ-چانگ!

‫آ-چانگ!

‫نامه‌ای از دخترم نرسیده؟

‫وقت نداریم!

‫از «لوآن».

‫لوآن!

‫یالا! یالا!

‫آ-چانگ!

‫دنبالم بیا.

‫زود باش!

‫منطقه‌ی ۲؟

‫آره، آره، منطقه‌ی ۲.

‫خیابون «لایدائو».

‫اسمش چیه؟

‫سو جون.

‫پیداش کردی؟

‫خودشه.

‫دست‌خط دخترمه.

‫آره.

‫آ-چانگ، ممنونم.

‫ممنونم، آ-چانگ.

‫حال «سو جون» خوبه.

‫اونجا جاش امنه.

‫رئیس (پُست)!

‫صبر کن...

‫رئیس!

‫وایسا منم بیام!

‫آ-چانگ!

‫وقت نداریم!

‫تو اسکله می‌بینمت!

‫وایسا منم بیام!

‫رئیس!

‫رئیس!

‫سربازان و افسران چینی.

‫فرمانده‌ی پادگان ‫نانجینگ، «تانگ شنگ ژی»

‫شما را رها کرده و گریخته است.

‫تمام مواضع در نانجینگ

‫به اشغال ارتش امپراتوری ‫ژاپن درآمده است.

‫سلاح‌های خود را زمین بگذارید.

‫فوراً تسلیم شوید.

‫ارتش امپراتوری به ‫کنوانسیون ژنو پایبند خواهد بود

‫و با اسیران جنگی به ‫خوبی رفتار خواهد کرد.

‫اینو بگیر!

‫برو!

‫داداش!

‫اینو بگیر!

‫اینو بگیر! اینو بگیر!

‫حمله!

‫آماده‌ی شلیک! آتش!

‫حمله!

‫شیطان‌های ژاپنی لعنتی!

‫سلام، رفیق.

‫من یه شهروند خوبم.

‫زنده باد دوستی چین و ژاپن.

‫یو شیو، بیا بریم.

‫تو اول برو. نگران من نباش.

‫ژاپنی‌ها دارن میان!

‫من نمیرم.

‫بریم!

‫ژاپنی‌ها دارن میان و تو هنوز ‫دوزاریت نیافتاده که مرگ بیخ گوشته!

‫بریم، یالا بریم!

‫بریم، خواهر!

‫زود باش، زود باش!

‫کوروشیما.

‫بله، قربان.

‫عکاس هنوز نرسیده؟

‫الان میرسه.

‫تنگِ غروبه.

‫خیلی کُنده.

‫متاسفم، قربان.

‫ببخشید که هر دوتون ‫رو منتظر گذاشتم.

‫از هنگ سیزدهم پیاده‌نظام،

‫عکاس، ستوان ایتو هیدئو

‫برای انجام وظیفه حاضر!

‫صف ببندید!

‫زنده‌باد امپراتوری ژاپن!

‫بانزای! ‫(«بانزای» یک فریاد حماسی و تشویقی در ژاپن است)

‫ییجیانگ‌من ‫(یکی از دروازه‌های شهر نانجینگ در چین)

‫برگردید!

‫برگردید به شهر!

‫هیچ‌کس رد نمیشه!

‫ما طبق دستور ژنرال تانگ ‫داریم عقب‌نشینی می‌کنیم.

‫همین الان بذارید رد شیم!

‫هر کسی جرئت کنه بیاد جلو...

‫...بهش شلیک میشه!

‫من سرهنگ تمامم.

‫تو فقط یه سرهنگ دومی، ‫می‌خوای جلوی من وایسی؟

‫چونلی!

‫راه رو برام باز کنید!

‫چطور جرئت می‌کنی به ‫افراد خودت شلیک کنی!

‫حمله!

‫چونلی!

‫یه قدم دیگه جلو بیاید یعنی مرگ!

‫آتش!

‫چونلی! چونلی!

‫فرمانده لشکر دستور داده...

‫...که نباید بذاریم هیچ‌کدوم ‫از نیروهای مدافع...

‫...از اینجا فرار کنن!

‫اینا فراری هستن.

‫فراری‌ها رو برگردونید به شهر...

‫...تا با ژاپنی‌ها بجنگن!

‫این یه دستوره!

‫آتش!

‫زانو بزنید!

‫سربازای جدید، گوش کنید.

‫بیاید اینا رو اعدام کنید.

‫سرگرد،

‫کشتن اسرای جنگی ‫خلاف قوانین ارتشه.

‫خفه شو!

‫سلاح‌هاتون رو بردارید!

‫بله.

‫آماده

‫چینی‌ها خوک هستن.

‫اونا رو آدم حساب نکنید.

‫سلاح‌هاتون رو بیارید بالا!

‫آتش!

‫سلاح‌هاتون رو ‫بیارید بالا و شلیک کنید!

‫آشغالای بی‌مصرف.

‫خودم نشونتون میدم.

‫عکاس.

‫بیا اینجا.

‫بله، قربان.

‫اینجا.

‫می‌خوام لحظه‌ای رو ثبت کنی...

‫...که گلوله...

‫...توی تن این خوک چینی فرو میره.

‫سرعت گلوله‌ها خیلی زیاده.

‫دوربین به سختی می‌تونه ثبتش کنه.

‫اجازه بدید فیلم رو عوض کنم.

‫من هنوز عکس نگرفتم.

‫احمق!

‫همگی، سلاح‌هاتون رو بیارید بالا.

‫آماده‌ی شلیک!

‫جسارتاً

‫نور واقعاً کافی نیست.

‫حساسیت فیلم خیلی پایینه.

‫احمق!

‫می‌دونی اون کیه؟

‫یه دهاتی مثل تو می‌تونه ‫تاوان توهین به اون رو بده؟

‫متاسفم.

‫فوراً درخواست فیلم با ‫حساسیت بالا می‌کنم...

‫...و قول میدم دفعه‌ی بعد اثری که ‫سرگرد کوروشیما می‌خواد رو ثبت کنم.

‫ایتو.

‫عکس‌های محاصره کی منتشر میشن؟

‫لوازم ظهور عکس تموم شده.

‫تجهیزات جدید هنوز تو راهه.

‫چطوره نگاتیوها رو ‫بفرستیم شانگهای؟

‫سرویس پست ارتش در حال ‫حاضر خیلی به‌هم‌ریخته‌ست.

‫این نگاتیوها خیلی ‫باارزشن. اگه گم بشن،...

‫...دیگه نمیشه ‫عکس‌ها رو برگردوند.

‫این موضوع رو هر چه ‫سریع‌تر توی نانجینگ حل کن.

‫مراسم ورود تا چند ‫روز دیگه برگزار می‌شه.

‫ژنرال ماتسویی شخصاً شرکت می‌کنه.

‫من هماهنگ می‌کنم ‫که ازش عکس بگیری.

‫متوجه شدم.

‫خیلی ممنونم.

‫عمو.

‫زن‌عمو.

‫اوناهاش!

‫سرباز چینی!

‫فرار نکن!

‫هر کی اول بکشتش

‫ساکی (شراب ژاپنی) رو می‌بره.

‫بابا. بابا

‫عالیه.

‫اصلاً بد نیست.

‫عالیه.

‫یه جنگجو باید این شکلی باشه.

‫باابهت و درنده.

‫ترسیدی؟

‫خوبی؟

‫فقط دارن نمایش اجرا می‌کنن.

‫مثل فیلم ساختنه.

‫گریه نکن.

‫بیا.

‫ممنونم.

‫آقای اینوئه،

‫می‌شه کاری کنید زن و ‫بچه‌م الان از اینجا برن؟

‫ممنونم.

‫بیا اینجا.

‫تعظیم کن.

‫ممنونم.

‫صبر کن.

‫تا چند روز دیگه یه ‫مراسم ورود داریم.

‫باید لباس‌هامون مرتب باشه.

‫به زنت بگو

‫چند تا زن بیاره

‫که اینجا بمونن و ‫لباس‌ها رو بشورن.

‫به خاطر دوستی چین و ‫ژاپن، این کار رو می‌کنیم.

‫ممنونم.

‫چند تا از خواهرات رو ‫پیدا کن که این کار رو بکنن.

‫قربان؟

‫می‌تونم برای یه مجوز ‫عبور دیگه هم درخواست بدم؟

‫خانواده‌ت سه نفرن.

‫سه تا مجوز.

‫یکی دیگه برای کی می‌خوای؟

‫یه فامیل دارم.

‫برو عقب.

‫فرار نکن! وایسا!

‫تو کی هستی؟

‫داری چی‌کار می‌کنی؟

‫هی!

‫اینجا حوزه‌ی ماست.

‫همه‌تون برگردین و ‫منتظر دستور باشین.

‫چشم قربان.

‫موهاش بلنده.

‫شبیه سربازها نیست.

‫اگه فقط شاتر دوربین رو فشار بدی

‫ولی هیچ‌وقت ماشه رو نکشیده باشی،

‫حق نداری خودت رو سرباز صدا کنی.

‫این تو این عکاسی کار می‌کنه؟

‫افسر می‌پرسه

‫تو این عکاسی کار می‌کنی یا نه.

‫می‌تونی عکس ظاهر کنی؟

‫افسر می‌پرسه

‫می‌تونی عکس ظاهر کنی یا نه.

‫این مرد می‌تونه عکس ظاهر کنه.

‫دقیقاً همونیه که الان لازمش دارم.

‫اسلحه رو بده به من!

‫وایسا!

‫ستوان ایتو باید عکس‌ها رو ‫ظاهر کنه و بفرسته مقر فرماندهی.

‫این به آبروی واحد ما ربط داره.

‫بگو من رو ببره به عکاسی.

‫زود باش.

‫جنگ واجب و چین برنده است.

‫وایسا!

‫همونجا وایسا! کجا داری می‌ری؟

‫گوانگ های،

‫کمکم کن!

‫گوانگ های،

‫کمکم کن!

‫کمک!

‫گوانگ های، کمکم کن!

‫گوانگ های،

‫آتلیه عکاسی

‫چرا اونجا وایسادی؟

‫برای افسر یه کم آب بریز.

‫تو شاگردی؟

‫بله.

‫اوستات کجاست؟

‫اوستا

‫فرار کرد.

‫فامیلیش چیه؟

‫وو.

‫دفتر ثبت حضور و غیاب کارکنان

‫تو چرا فرار نکردی؟

‫خواستم ولی نتونستم.

‫کونگ شیان دونگ.

‫چن فو لو.

‫لیو آ سی.

‫چن یونگ تای.

‫منم.

‫همون آ-تای صدام کن.

‫من رو ببر به تاریک‌خونه.

‫تاریک‌خونه کجاست؟

‫افسر می‌خواد تجهیزات رو ببینه.

‫از این طرف.

‫ساخت آلمان.

‫اولین باره همچین چیزی می‌بینم.

‫بگو برام روشنش کنه ‫ببینم چطوری کار می‌کنه.

‫قربان،

‫عکاسی جلسه افسرها که ‫سرهنگ اینوئه ترتیب داده...

‫...امروزه، درسته؟

‫ازش بپرس چاپ کردن این ‫حلقه فیلم چقدر طول می‌کشه.

‫افسر می‌پرسن چاپش ‫چقدر طول می‌کشه.

‫مطمئن نیستم.

‫می‌گه دو روز طول می‌کشه.

‫- یک روز.

‫فردا عصر میام سر می‌زنم.

‫تا فردا بعد از ظهر ‫باید چاپ شده باشه.

‫وگرنه همون‌جوری که ‫از بین اون همه جنازه...

‫...خزیدی بیرون، همون‌جوری ‫هم می‌خزی برمی‌گردی توشون.

‫اسم من ایتو هیدئو ئه.

‫اگه سربازای ژاپنی اومدن،

‫اینو بهشون نشون بده.

‫این چیزی که نوشته ‫حکم زندگیت رو داره.

‫ازش تشکر نمی‌کنی؟

‫تعظیم کن.

‫نود درجه.

‫ظرف مدت دو روز

‫زود چاپشون کن.

‫رفتن.

‫تو...

‫بیا!

‫ژاپنی‌ها همین الان اومدن.

‫این کیه؟

‫ایشون...

‫اول به بچه شیر بده.

‫مردا، دستا بالا.

‫زن‌ها و بچه‌ها، یه ‫صف تشکیل بدین.

‫هی، تو.

‫تو با من بیا.

‫بیا بیرون!

‫حرکت کن!

‫همین‌جا وایسا.

‫من یه راهبم.

‫آمیتا بودا.

‫من یه راهبم.

‫دستات چقدر پینه بسته.

‫این دست حتماً با تفنگ شلیک کرده.

‫شونه‌ت جای ساییدگی داره.

‫تفنگ حمل کردی.

‫و این جای زخم روی پیشونیت...

‫...دقیقاً با این کلاه جور درمیاد.

‫تو قطعاً یه سربازی.

‫بقیه رو لو بده تا کشته نشی.

‫من واقعاً یه راهبم.

‫کدومتون سربازین؟

‫زود بیاین جلو تا کشته نشین.

‫سربازا، بیاین جلو.

‫وایسین!

‫اونایی که فرار می‌کنن ‫همه‌شون سربازن.

‫بگیرینشون.

‫نذارین فرار کنن.

‫ولم کن!

‫همین الان بیا بیرون!

‫تکون نخور!

‫بیاین یه عکس بگیریم.

‫عکس؟

‫آره.

‫یه کم چپ‌تر.

‫خوبه.

‫عالیه.

‫این‌جوری؟

‫آماده...

‫گرفتیش؟

‫گرفتم.

‫بیا یکی دیگه بگیریم.

‫یکی دیگه.

‫همون‌جا.

‫عالیه. بلندتر بخون.

‫هی، زنه،

‫همین‌طور که لباست ‫رو درمیاری بخون.

‫باید موقع خوندن لخت بشی، مگه نه؟

‫چه خبره؟

‫من با شمام، با شمام.

‫تو کی هستی؟

‫گزارش می‌دم قربان.

‫من اینجام تا فیلم‌های خبری ‫ارتش امپراطوری رو تحویل بدم.

‫از طرف ایتو هیدئو اومدم.

‫برو همین الان پخشش کن.

‫چشم قربان.

‫هنوز صدا نداره.

‫سرود پیاده‌نظام رو آماده کنید.

‫آماده...

‫خوبی؟

‫خودت چی فکر می‌کنی؟

‫فکر می‌کنی خوبم؟

‫نزدیک بود از ترس سکته کنم، خب؟

‫اونا دوست دارن تو اپرا بخونی.

‫فقط خوب اپرا بخون ‫تا مشکلی پیش نیاد.

‫فنگ‌هوا چی؟

‫اون که براش مشکل پیش اومد؟

‫اون به خاطر این بود که احمق ‫بود و اصرار داشت فرار کنه.

‫تو فقط تو سالن تئاتر ‫بمون و خوب اپرا بخون.

‫ژاپنیا باهات مثل یه ‫هنرمند رفتار می‌کنن.

‫نه،

‫اگه فرار کنی و یه ‫آدم معمولی بشی،

‫باهاشون مثل سگ و ‫خوک رفتار می‌کنن.

‫اینجا بمونیم؟

‫دارم از گشنگی می‌میرم، حالیته؟

‫یالا دیگه.

‫جواز عبور من کجاست؟

‫همین الان بده به من.

‫چند روز صبر کن.

‫میرم یه خرده مخ ‫اون افسر رو می‌زنم.

‫سربازا یا فرار ‫کردن یا تسلیم شدن.

‫وقتی ژاپنیا نانجینگ رو بگیرن،

‫روزای خوب ما هم شروع می‌شه.

‫تو می‌تونی اپرا ‫بخونی، منم ژاپنی بلدم.

‫تو آینده کلی فرصت ‫برامون پیش میاد.

‫وقتی ژاپنیا مسئول بشن،

‫با چینی‌ها مثل آدم رفتار می‌کنن؟

‫معلومه که می‌کنن.

‫همیشه با من مؤدب بودن.

‫حتی بهم شیرینی هم دادن.

‫پس...

‫با زن و بچه‌ت هم مؤدبن، مگه نه؟

‫اگه می‌خوای بخوری، بخور، باشه؟

‫اونجا نشین.

‫اون فیلمیه که من توش ‫بازی کردم، فهمیدی؟

‫حالا خوبه فقط سیاهی لشگر بودی...

‫سیاهی لشکر بازیگر نیست؟

‫الان اینقدر از مرگ می‌ترسی؟

‫موشه بابا...

‫این همه ترس برای چیه؟

‫ما بیشتر از ده ‫تا مترجم داشتیم...

‫...که نصفشون به طرز ‫مشکوکی کشته شدن.

‫فکر می‌کنی من از ژاپنیا می‌ترسم؟

‫من از چینیا می‌ترسم.

‫تویی.

‫چی صدات کنم؟

‫سو لیو چانگ.

‫پستچی شماره ۱۲۱۳، ‫گروه ۲، منطقه ۱.

‫اگه ببیننمون چی؟

‫هنوز یه راه آبی برای ‫فرار از شیا گوان هست.

‫تو هم باید فرار کنی.

‫بچه‌ها خیلی کوچیکن.

‫چطوری با یه خانواده ‫کامل فرار کنیم؟

‫خیلی خانواده‌های بچه‌دار هستن.

‫خروس‌های معبد نمی‌خونن.

‫و دریاچه‌ی بی‌غصه، ‫پر از غصه شده.

‫کجا فرار کنیم؟

‫قایم شدن اینجا بهترین شانس ‫ما برای زنده موندن نیست؟

‫آقا پسر.

‫می‌خوام یه چیزی رو ‫باهات در میون بذارم.

‫اگه بتونی امنیت کل ‫خانواده‌ی ما رو تأمین کنی...

‫...از شوهرم می‌خوام...

‫...که بهت تمام فوت و فن عکاسی...

‫...و ظاهر کردن عکس رو، یاد بده

‫و بعداً نصف عکاسی ‫رو هم میدم بهت.

‫ژاپنیا کل نانجینگ رو گرفتن.

‫کاسبی به چه درد من می‌خوره؟

‫مگه ژاپنیا عکس نمی‌گیرن؟

‫کیه که عکس نگیره؟

‫از وقتی دوربین ‫اختراع شده تا امروز،

‫این کاسبی هیچ‌وقت نخوابیده.

‫ناسپاسی نکن.

‫گریه نکن، گریه نکن.

‫برو تو.

‫نمی‌تونی بری.

‫اگه تو بری و ژاپنیا فردا برگردن،

‫ما چی می‌شیم؟

‫ژاپنیا عکسا رو می‌خوان.

‫تو فقط براشون ظاهرشون کن.

‫مزخرف نگو.

‫اون حتی منو ندیده.

‫حقیقت رو بهش بگو.

‫صاحب عکاسی تویی.

‫اگه می‌ری، یادداشت رو بده به من.

‫این مال منه!

‫آماده

‫آتش!

‫برید.

‫از این طرف!

‫قربان

‫قربان.

‫قربان

‫راه فراری نیست.

‫هر دو تا خروجی بسته‌ست.

‫این کار اونقدرام سخت نیست.

‫بهت یاد می‌دم.

‫وقت زیادی نداریم،

‫پس فقط حفظش کن.

‫فامیلی من جینه.

‫لائو جین صدام کن.

‫دهمین سالگرد پایتخت شدن ‫نانجینگ توسط دولت ملی

‫اونا مال دوره‌ی بهار و پاییز چین بودن... ‫(یک دوره مهم و پرآشوب در تاریخ چین باستان)

‫...بویا و ژونگ زیکی.

‫بویا تو نواختن ماهر بود، ‫زیکی تو درک کردن موسیقی.

‫یه قطعه به اسم ‫«کوه‌های بلند و آب‌های روان»...

‫...اونا رو به یه نمونه‌ی افسانه‌ای ‫برای تمام دوران تبدیل کرد.

‫انتظار نداشتم اینقدر به ‫فرهنگ چین علاقه‌مند باشی.

‫پدربزرگم از کهنه‌سربازای ‫اولین جنگ چین و ژاپن بود.

‫حسرتش این بود که نتونست ‫وارد پایتخت چین بشه.

‫ولی ما الان به این هدف رسیدیم.

‫عکسای ظاهر شده کجان؟

‫عکسا ظاهر شدن؟

‫افسر می‌خواد ببیندشون.

‫هنوز یه روز هم نشده.

‫خیلی خوب.

‫بعد...

‫...جلوی من یکی دیگه رو ظاهر کن.

‫جلوی چشم افسر،

‫یکی دیگه رو ظاهر کن.

‫ظاهر کردن عکس

‫سه مرحله داره: ‫ظهور، توقف و ثبوت.

‫در واقع یعنی تبدیل کردن ‫تصویر پنهان روی نگاتیو...

‫...به یه تصویر قابل دیدن.

‫اما کل این فرآیند باید تو ‫تاریکی مطلق انجام بشه.

‫به محض اینکه نور بهش ‫بخوره، نگاتیو می‌سوزه.

‫تصویر پنهان چیه؟

‫به اونش کار نداشته باش.

‫فقط حفظ کن.

‫مهم اینه که نسبت مواد ‫شیمیایی رو درست دربیاری.

‫اول نگاتیو رو بذار...

‫...توی این.

‫اون دسته‌ای که جلوشه...

‫...بیست بار بچرخونش.

‫این داروی ظهوره.

‫آب ولرم بیست درجه.

‫نگاتیو رو پونزده ‫دقیقه توش خیس کن.

‫بعد درش بیار و کامل آب بکش.

‫بعد از داروی توقف ‫و ثبوت استفاده کن.

‫مواد شیمیایی رو خودم ‫از پودر درست کردم.

‫تابستونا یک به شش.

‫زمستونا یک به هشت.

‫داروی ثبوت توش اسید داره.

‫اگه به پوستت بخوره، ‫می‌سوزونه و میره تو.

‫باید خیلی مواظب باشی.

‫یادت باشه بعد از هر ‫مرحله، کامل آبکشی کنی.

‫اگه یه ذره از مواد شیمیایی ‫روی کاغذ عکس بریزه،

‫خراب میشه.

‫اینم آگراندیسور.

‫به این میگن لنز.

‫خیلی گرونه.

‫سمت براق کاغذ عکس، روشه،

‫سمت ماتش، پشتشه.

‫اینم شاسی چاپ تماسی.

‫نگاتیو ظاهر شده رو بذار داخلش،

‫بعد کاغذ عکس رو روش گیره کن.

‫برای چاپ هم‌اندازه، از ‫روش چاپ تماسی استفاده کن.

‫سمت گودِ نگاتیو رو ‫بذار روی کاغذ عکس،

‫سمت برآمده‌ش رو به شیشه.

‫ببندش.

‫بعد،

‫با همون روشی که ‫فیلم رو ظاهر می‌کنی،

‫اول دو دقیقه ظاهرش کن.

‫بعد از اینکه تمیز آب کشیدی،

‫ثبوتش کن.

‫دو دقیقه...

‫...از کجا می‌فهمی چقدر شده؟

‫دروازه، دروازه، چقدر بلنده؟

‫سی و شش گز، تا آسمون کِشیده.

‫اسب گل به سر،

‫شمشیر به دست،

‫از درِ خونه‌ت رد میشم،

‫می‌پرسم ازت، پرتقال یا ‫موز، کدوم رو می‌خوای؟

‫شش بار اینو بخون.

‫اسب گل به سر...

‫داری چیکار می‌کنی؟

‫در رو ببند. نور همه ‫چیز رو خراب می‌کنه.

‫اشکالی نداره.

‫عکسای این چینی‌ها که مهم نیست.

‫?

‫ما...

‫...دوستیم.

‫ادامه بده،

‫رفیق.

‫همه‌ش به لطف اونه.

‫کنسرو ماهی ماکرل (نوعی ماهی اقیانوسی) ‫با سس میسو (نوعی چاشنی ژاپنی)

‫برپا!

‫به سلامتی!

‫ایتو.

‫یالا!

‫چه فرصت خوبیه.

‫بیاین با هم یه عکس بگیریم.

‫ژنرال ماتسویی

‫بیاین با هم یه عکس بگیریم.

‫باشه.

‫چپ: تانی هیسائو، سرلشکر ارتش امپراتوری ژاپن ‫راست: ژنرال ارتش ژاپن ماتسویی ایوانه

‫لطفاً از این طرف.

‫قتل،

‫آتش‌سوزی، تجاوز

‫انضباط نظامی تا ‫این حد سقوط کرده؟

‫پس اعتبار بین‌المللی...

‫...ژاپن چی میشه؟

‫نگران نباشید.

‫من این موضوع رو به ‫درستی مدیریت می‌کنم.

‫چین خیلی پهناوره.

‫پیروزی به تنهایی کافی نیست.

‫باید چینی‌ها رو نابود کنیم تا ‫بتونیم بهشون حکومت کنیم.

‫جلوی سربازا رو نگیر.

‫اما ایشون به اعتبار ‫بین‌المللی ژاپن اشاره کردن...

‫...اون باید درست مدیریت بشه.

‫غذایی که این ژاپنی‌ها ‫می‌خورن چقدر سرده.

‫ایتو گفت داریم غذای ‫افسرها رو می‌خوریم.

‫سربازای عادی همچین تنوعی ندارن.

‫ترتیب داروی ثبوت و ‫توقف رو برعکس زدی.

‫یادت باشه،

‫داروی ثبوت بوی اسید میده.

‫بینیت رو می‌سوزونه.

‫برو کنار، برو کنار!

‫خوبه که اینا عکسای ‫تمرینی و به درد نخورن.

‫اگه اینا عکسای ژاپنی‌ها بودن چی؟

‫اون‌وقت می‌خواستی چیکار کنی؟

‫حواست رو جمع کن.

‫تو الان فقط عکس ظاهر نمی‌کنی.

‫داری زندگی ظاهر می‌کنی، ‫زندگی هر پنج نفرمون رو.

‫می‌فهمی؟

‫معبد کنفوسیوس

‫چیز خاصی نیست.

‫فقط یه عکس از دور بگیر.

‫همگی،

‫بیاین اینجا یه عکس بگیریم.

‫خوبه.

‫همین‌طوری.

‫پاگودای لینگو ‫(بنایی تاریخی در نانجینگ چین)

‫رصدخانه کوه بنفش

‫این همون عکاسه نیست؟

‫بیا اینجا!

‫ستوان موکای.

‫ستوان نودا.

‫عکاس هنگ سیزدهم، لشکر ششم

‫ایتو

‫ایتو هیدئو.

‫من خیلی چیزا در ‫مورد شما دو نفر شنیدم.

‫اجازه بدین یه عکس ازتون بگیرم.

‫اگه یه سر بریده دستمون ‫بگیریم تاثیرگذارتر نیست؟

‫بازنده هنوز خیلی ‫حرف برای گفتن داره.

‫مسابقه هنوز تموم نشده.

‫یه عکس دیگه.

‫بیاین هدفمون رو بالاتر ببریم...

‫...ببینیم کی اول به ‫۱۵۰ نفر می‌رسه.

‫چپ: ستوان دوم موكای توشی‌آكی ‫راست: ستوان دوم نودا

‫دوستی چین و ژاپن.

‫عالیه.

‫قلمرو مقدس اعلی‌حضرت.

‫این چه بوییه؟

‫لائو جین.

‫ساکت.

‫دارن میان پایین.

‫بجنب!

‫قایم شو.

‫تو عکاس‌خونه دستشویی نیست.

‫منم می‌ترسم برم بیرون.

‫مجبور شدم تو ‫زیرزمین کارم رو بکنم.

‫چینی‌ها بهداشت ندارن،

‫تو خونه خودشون رو راحت می‌کنن.

‫بیاین الان بریم.

‫نمی‌دونم چطوری اینجا می‌خوابی.

‫کمکم کن کارم رو ‫تو نانجینگ تموم کنم،

‫اون‌وقت یه مجوز خروج ‫از نانجینگ بهت می‌دم.

‫آ-تای.

‫مگه نمی‌خواستی یه ‫چیزی به افسر بگی؟

‫فقط چند کلمه به من بگو.

‫چی بگم؟

‫تو شاگرد اینجا نیستی،

‫و اسمت هم آ-تای نیست،

‫درسته؟

‫اسمم واقعاً آ-تای هست.

‫خیلی خب، کافیه.

‫قربان،

‫ایشون میگه در واقع ‫دو تا مجوز لازم داره.

‫دو تا؟

‫بله.

‫یه همسر هم داره...

‫...یه بازیگره

‫که تو تئاتر «داآن» گیر افتاده.

‫جین چنگ زونگ

‫مگه نگفتی صاحب اینجا ‫فامیلیش «وو» هست؟

‫چنگ یونگ تای

‫هجده ساله،

‫اهل نانتونگِ جیانگسو.

‫تو لهجه‌ی شمالی داری.

‫تو آ-تای نیستی.

‫وقتی اومد بیرون،

‫مستقیم ببرش عکاس‌خونه

‫و بگو همسرته.

‫دو تا مجوز

‫تا با هم از نانجینگ خارج بشین.

‫به کشورت خیانت کردی

‫اون‌وقت عرضه گرفتن دو تا مجوز نداری؟

‫اولاً، من مترجمم،

‫خائن نیستم.

‫دوماً،

‫اگه اون با زن من بمونه

‫از جنگ هم ترسناک‌تر می‌شه.

‫کمک کن خانومت چمدونش رو بیاره.

‫مگه قول ندادی منو ‫بفرستی شانگهای؟

‫صبور باش.

‫این کیه؟

‫شوهرت.

‫برای این چند روز،

‫لباس ساده بپوش.

‫چقدر سنگینه، چرا اینو آوردی؟

‫تو چه می‌دونی؟

‫حلقه‌های فیلم تمام زندگی منن.

‫ما توافق کردیم...

‫...من فقط سه روز اینجا می‌مونم.

‫نگران نباش،

‫مجوزها به زودی آماده می‌شن.

‫تو نقش شوهرم رو بازی می‌کنی؟

‫بله.

‫با ژاپنی‌ها دوستی؟

‫نه.

‫حرف بی‌خود نزن.

‫همه‌مون دوست ژاپنی‌ها ‫هستیم. یادت باشه.

‫دوست.

‫قربان.

‫زنِ آ-تای اینجاست.

‫چه بوی گندی میاد.

‫انگار لونه سگه یا خوک‌دونی.

‫قربان.

‫ممنونم.

‫ممنونم که هوای آ-تای رو داشتین.

‫اولین بار...

‫خفه شو.

‫زنش ژاپنی بلد نیست.

‫شماها دارین در مورد ‫چی حرف می‌زنین؟

‫میگه...

‫...برای جبران محبتتون، به ‫ارتش امپراطوری خدمت می‌کنه.

‫استودیو فعلاً جای امنیه.

‫غیر از من کسی برای ‫بازرسی اینجا نمیاد.

‫این حلقه‌های فیلم همه‌شون ‫باید سریع ظاهر بشن.

‫این حلقه خیلی مهمه...

‫...باید بزرگش کرد.

‫این تو چیه؟

‫فیلم...

‫...فیلم سینمایی.

‫زنِ آ-تای توش بازی کرده.

‫قربان،

‫فیلم رو باید تو سینما دید.

‫اینجوری که چیزی ازش معلوم نیست.

‫وقتی جنگ تموم بشه،

‫منم می‌خوام فیلم بسازم.

‫آدمای دیگه‌ای هم تو ‫خونه هستن، درسته؟

‫نه.

‫نه؟

‫توی کابینت شش تا ‫جای چاپستیک هست...

‫...ولی چاپستیک‌ها ‫و کاسه‌ها نیستن.

‫هیچ‌کس موقع فرار این ‫چیزا رو با خودش نمی‌بره.

‫بقیه کجان؟

‫کجا قایم شدن؟

‫کس دیگه‌ای نیست.

‫فقط منم.

‫لازم نیست از من بترسی.

‫من با اون فرق دارم.

‫تازه،

‫من حتی یه سرباز رو هم نجات دادم.

‫ژاپنی‌ها همه‌جا رو دارن ‫دنبال سربازا می‌گردن.

‫اگه بیاریش تو، همه‌مون ‫رو به دردسر می‌ندازی.

‫یواش‌تر، باشه؟ اینقدر شلوغش نکن.

‫اگه منو بندازی بیرون...

‫...و گیر بیفتم،

‫هیچ‌کدومتون ‫نمی‌تونین قسر در برین.

‫آدرسی که روت نوشته نشده.

‫هیچ‌کس نمی‌دونه ‫از کجا فرار کردی.

‫فقط یه گوشش کنده شده.

‫زبونش که سر جاشه.

‫نترس.

‫اون از ارتش کومینتانگه.

‫داره با ژاپنی‌ها می‌جنگه.

‫چند تا ژاپنی کشتی؟

‫خیلی.

‫میدون جنگ هرج‌ومرج بود.

‫من فقط بلد بودم بهشون شلیک کنم.

‫شلیک کن و فرار کن، ‫شلیک کن و فرار کن.

‫نمیشه همه‌شون رو شمرد.

‫هر کی جرئت کنه به ‫ژاپنی‌ها شلیک کنه...

‫...آدم بزرگیه.

‫بیا،

‫برادر.

‫اینو بگیر.

‫بیا.

‫بخور.

‫دخترم بهم گفت...

‫...زخمی شدی.

‫بیشتر بخور تا زودتر خوب شی.

‫می‌دونم...

‫...که تو منو به خاطر ‫سابقه‌م قبول نداری.

‫اشکالی نداره.

‫از این به بعد مثل خواهر منی.

‫خواهر.

‫اینا رو بگیر.

‫چیز زیادی نیست.

‫بده من، بده من.

‫صبر کن.

‫من می‌تونم بهت غذا بدم،

‫ولی اون تختی که اون بالاست...

‫...نمی‌تونی روش بخوابی.

‫ممنونم.

‫ممنون.

‫چقدر راحته.

‫تمام روز خودشو تو ‫زیرزمین قایم می‌کنه...

‫...اونوقت می‌خواد برای ‫من رئیس‌بازی دربیاره؟

‫یه چیزیش میشه.

‫فکر کردم حرف الانت جدی بود.

‫من بازیگرم، خب؟

‫از پس این نقش کوچیک برنمیام؟

‫آ-تای،

‫فیلم دوست داری؟

‫در رو ببند.

‫فیلم نباید نور بخوره.

‫چه بساطی.

‫این‌قدر ازم فیلم گرفتن.

‫من از تو واردترم.

‫کدوم ستاره رو دوست داری؟

‫روآن لینگ یو؟

‫ژو شوآن؟

‫ژائو دان؟

‫هو دیه؟

‫هو دیه رو می‌شناسم...

‫...همونی که تو فیلم ‫«سرنوشت در اشک و لبخند» بود.

‫جدی؟

‫من با هو دیه هم‌بازی بودم...

‫جدی می‌گم.

‫نگاه کن.

‫می‌بینی؟

‫این منم و اینم هو دیه.

‫بیا اینجا.

‫این هو دیه است.

‫اینم منم.

‫دیدی؟

‫آهان، دیدم.

‫فقط یه نقش کوچیک بود.

‫می‌تونی این عکس ‫رو برام ظاهر کنی؟

‫و بزرگش کنی.

‫۱۷ دسامبر ۱۹۳۷ ‫مراسم ورود ارتش ژاپن به نانجینگ از دروازه ژونگشان

‫دولت ملی ‫(اشاره به دولت جمهوری چین در فاصله ۱۹۱۲ تا ۱۹۴۹)

‫اگه پای ظاهر کردن عکس وسط باشه،

‫تو کل نانجینگ،

‫اگه من بگم دومم،

‫هیچ‌کس جرئت نمی‌کنه بگه اوله.

‫هر روزی که بیشتر ‫این کارو انجام بدم،

‫یه روز بیشتر امنیت دارم.

‫اگه پای معطل کردن وسط باشه،

‫تو کل نانجینگ، اگه من بگم دومم،

‫هیچ‌کس جرئت نمی‌کنه بگه اوله.

‫بهونه که زیاده.

‫کاغذ عکس نداریم،

‫داروی ظهور نداریم،

‫دما خیلی پایینه،

‫آب به اندازه کافی گرم نیست.

‫چته؟

‫سل گرفتی؟

‫بهش بگو مریضم.

‫رد شد.

‫پدرم میگه

‫تو نبرد شانگهای، ارتش مرکزی بود،

‫ارتش شمال شرقی،

‫ارتش‌های هونان، هوبئی، ‫سیچوآن، گوئیژو و گوانگ‌دونگ،

‫و کلی ارتش دیگه.

‫تو مال کدوم ارتشی؟

‫من مال هیچ ارتشی نیستم.

‫من پلیسم.

‫پلیس؟

‫افسر گشت منطقه‌ی ۲ بودم.

‫سرباز کم آورده بودن،

‫واسه همین من و داداشم رو ‫گرفتن که جاشون رو پر کنن.

‫قاطی سربازای ‫متفرقه‌ی شانگهای شدیم.

‫هنوزم شجاعی.

‫مامان.

‫مامان

‫هی بچه‌ها،

‫بیاین نگاه کنین!

‫هنگ سیزدهم ما

‫عکسش تو روزنامه‌ی ‫آساهی شیمبون چاپ شده!

‫عالیه!

‫همه‌ش به لطف ستوان ایتوئه.

‫ممنون.

‫به لطف ستوان ایتو.

‫ستوان ایتو.

‫بانزای!

‫یک، دو، سه!

‫بذارم زمین!

‫ما ژاپنی‌ها

‫حاضریم با چینی‌ها ‫مثل دوست رفتار کنیم.

‫ولی اونا قدر نمی‌دونن.

‫نمی‌خوان با ما دوست باشن.

‫واسه همین چاره‌ی ‫دیگه‌ای برامون نمی‌مونه.

‫ولی...

‫ما با هم دوستیم،

‫مگه نه، آ-تای؟

‫بگو آره.

‫آره.

‫من بهت امنیت دادم،

‫کمکت کردم برگه‌ی تردد بگیری.

‫من خیلی باهات خوب رفتار کردم.

‫ولی تو با من چیکار کردی؟

‫عکسا همه‌شون تار شدن،

‫و کارتم روز به روز کندتر می‌شه.

‫چرا این‌قدر تو ظاهر ‫کردن عکسا کند شدی...

‫...و چرا این‌قدر تار می‌شن؟

‫اونا عکسای مقامات بالارتبه‌ست.

‫کاغذ عکسا همه‌شون ‫تاریخ مصرف گذشته‌ن.

‫داروی ظهور کافی نیست، ‫چند بار رقیقش کردم.

‫لنز دستگاه آگراندیسور

‫موقع بمبارون ترک برداشته.

‫می‌گه کاغذ عکسا

‫همه‌شون تاریخ مصرف گذشته‌ن،

‫و داروها هم

‫تقریباً تموم شدن.

‫زود آماده شو.

‫آ-تای،

‫امیدوارم بفهمی که...

‫من دارم به عنوان یه ‫دوست بهت کمک می‌کنم.

‫من برای عکاس ارتش ژاپن،

‫ایتو هیدئو کار می‌کنم.

‫همه‌ی مغازه‌ها غارت شدن.

‫دنبال هرچیزی که به درد ‫بخوره یا خوردنیه بگردین.

‫پیداش کردم.

‫کاغذ عکاسی

‫تحویل داده شده به ‫کیو در عکاسی خوآی.

‫هی!

‫هی! چینیه داره دزدی می‌کنه!

‫مجازات دزدی مرگه!

‫دزد! بگیرینش!

‫بیا اینجا! تکون نخور! خفه شو!

‫من برای عکاس ارتش ‫ژاپن کار می‌کنم...

‫دزدا باید بمیرن!

‫ایتو...

‫ای... ایتو هیدئو...

‫ایتو...

‫وایسا!

‫اون سرباز نیست، یه شهروند عادیه!

‫شما نمی‌تونین به مردم ‫عادی آسیب بزنین!

‫این خلاف قوانین بین‌المللیه!

‫من آمریکایی‌ام!

‫خفه شو!

‫به هوش اومده.

‫اینجا بیمارستان منطقه‌ی امنه.

‫خطر رفع شده.

‫گمشو! برو عقب!

‫نرین تو! نرین تو!

‫بذارینم زمین! بذارینم زمین!

‫اینجا بیمارستانه.

‫بگردین!

‫سرباز.

‫برین عقب! برین عقب!

‫عجله کنین! دعوا نکنین!

‫برین کنار!

‫وایسین! وایسین!

‫اینجا بیمارستانه، ‫نمی‌تونین بیاین تو!

‫همه‌ی کسایی که اینجان ‫نظامی‌ان، درسته؟

‫نه، نه.

‫حرومزاده‌ها!

‫دستور دارم ۵۰ نفر رو ببرم.

‫کجا ببرینشون؟

‫ما یه بیمارستان صحرایی...

‫...باز کردیم...

‫که شرایطش از اینجا بهتره.

‫پر از دکتر، پرستار، دارو،

‫و واکسن.

‫قیافه‌ت آشناست.

‫تو آدمِ ایتو نیستی؟

‫تو با من میای.

‫نه، نه، نه!

‫اون وسیله‌ی شخصیمه.

‫بده من! بده من!

‫دوربینم...

‫نه!

‫خفه شو!

‫لعنت بهت!

‫از این به بعد،

‫از عکاسی...

‫...بیرون نمیری.

‫فهمیدی؟

‫خواهش می‌کنم! تو رو خدا!

‫این ایتو نیست؟...

‫این یه فیلم...

‫...با حساسیت بالای ساخت آلمانه.

‫شما نمی‌تونین این کارو بکنین.

‫من فقط یه معلمم، خبرنگار نیستم.

‫می‌فهمی؟

‫این کار طبق ‫کنوانسیون ژنو ممنوعه!

‫با اینا،

‫می‌تونی صحنه‌هایی که ‫می‌خوای رو ثبت کنی.

‫اون ظاهرشون می‌کنه.

‫توی کل نانجینگ فقط ‫همین یه عکاسی رو داره؟

‫چندتا عکاسی دیگه هم هست،

‫ولی بقیه‌ی عکاس‌ها ‫همه‌شون رو گرفتن.

‫اون فقط و فقط ‫برای من کار می‌کنه.

‫من بهش احتیاج دارم.

‫این...

‫...خانم لی از اداره‌ی تلگرافه.

‫صاحب مغازه‌ی کوچه‌ی بید، پلاک ۸.

‫اینم...

‫...آقای جیانگ از خیابون ‫گوانگ‌آن، پلاک ۳۷.

‫تو این روزایی که ‫توی عکاسی بودیم،

‫بیرون این شکلی شده.

‫ژاپنی‌ها همه‌جا ‫دارن تجاوز می‌کنن...

‫حتی به بچه‌ها هم رحم نمی‌کنن.

‫دیگه نمی‌تونیم این ‫عکسا رو ظاهر کنیم.

‫اگه نکنیم،

‫عاقبتمون مثل آدمای...

‫...توی عکسا می‌شه.

‫اگه ظاهرشون کنیم، خائنیم.

‫نمی‌تونیم بذاریم تا ابد اسممون بد در بره.

‫یه راهی هست.

‫شرکت‌کننده‌ی شرقی،

‫اوزکی ریو.

‫بیا جلو!

‫فاقد مجوز.

‫هیچ‌کدوم مجوز ندارن.

‫شرکت‌کننده‌ها آماده.

‫ایتو، بشین.

‫شروع!

‫اینا همون عکسایی‌ان که ‫سرهنگ می‌خواست گرفته بشه.

‫از همه‌ی اینا عکس گرفته شده.

‫چرا یهو الان ممنوع شدن؟

‫برای از بین بردن اراده‌ی مقاومت ‫مردم چین و وجهه‌ی بین‌المللی.

‫این کار روحیه‌ی ارتش ‫امپراطوری رو بالا نمی‌بره...

‫...و دشمن رو نمی‌ترسونه؟

‫اگه چینی‌ها حسن نیت ما رو قبول ‫نمی‌کنن و به مقاومت ادامه می‌دن،

‫اونوقت این عکسا ‫خیلی به درد می‌خورن.

‫این نقش مهم پروپاگاندا تو جنگه.

‫تکلیف روشنه.

‫متوجه‌ام.

‫بیا تو.

‫اومدم یه کم آب جوش بیارم.

‫الان نمی‌تونی بهش دست ‫بزنی، بذارش سر جاش.

‫این داداشمه.

‫این داداشمه.

‫این داداشمه.

‫داری چیکار می‌کنی؟

‫این تنها داداشمه.

‫این تنها داداشمه.

‫این تنها داداشمه.

‫خائن عوضی!

‫داری برای ژاپنیا عکس می‌گیری!

‫من خائن نیستم!

‫این داداشمه.

‫این کارو نکن!

‫بس کن! بس کن!

‫تمومش کن!

‫کسی اونجا هست؟

‫برو، برو، برو.

‫برو پایین.

‫کسی اینجا هست؟

‫گوانگ‌های ازم ‫خواست اینو بهت بدم.

‫مخصوصاً گفت فردا صبح ساعت هشت،

‫یه لباس درست حسابی بپوشید،

‫و خانم هم یه آرایش خوب بکنه.

‫یه کامیون میاد دنبالتون.

‫ممنونم.

‫مرگ بر امپریالیسم ژاپن!

‫زنده‌باد رئیس کمیته!

‫ایست!

‫ببرینشون!

‫بذارینشون اینجا، ‫بذارینشون اینجا!

‫زود باشین، زود باشین!

‫برو جلو.

‫برو جلو.

‫چشمگیره.

‫صف رو درست کنین.

‫صف رو مرتب کنین، این چه وضعیه؟

‫عجله کنین!

‫وقتی دوربین روتونه،

‫همه‌تون لبخند بزنین، فهمیدین؟

‫حواستونو جمع کنین.

‫فقط عادی رفتار کنین.

‫بچه رو یه کم آروم کن، باشه؟

‫اگه شیر نیست، یه کم آب بهش بده.

‫بابا

‫واسه چی اومدی بیرون؟

‫برگرد برو عکس بگیر.

‫وسط وایسا، وسط وایسا.

‫دستاتونو بندازین دور هم.

‫حالت چهره...

‫لبخند بزن، باشه؟

‫تو که بازیگری، بهش یاد بده.

‫لبخند بزن

‫بهش بگو گریه نکنه!

‫گریه نکن.

‫صداش رو اعصابه.

‫بدش به من.

‫بده من!

‫به بچه‌م دست نزن!

‫گفتم بدش به من، اینقدر نق نزن!

‫به بچه‌م دست نزن!

‫هواهوا

‫بچه‌م!

‫هواهوا

‫هی!

‫اینطوری که نمی‌تونم عکس بگیرم.

‫هواهوا

‫مگه خودت نبودی...

‫...که گفتی بچه رو ساکت کنم؟

‫چه خبره؟

‫پاشو.

‫همه پاشین.

‫وقتی باید لبخند بزنین، ‫لبخند بزنین، فهمیدین؟

‫همه‌تون پاشین. پاشین.

‫همه برای عکس گرفتن بلند شین.

‫این چه وضعیه؟

‫به لبخند زدن ادامه ‫بدین. شنیدین چی گفتم؟

‫این قضیه رو برام حلش کن.

‫ببخشید قربان.

‫بچه همین الان غش ‫کرد، بهترین موقع است.

‫تا می‌تونیم الان عکس ‫بگیریم، اول عکس بگیر.

‫آ-تای

‫بگو زنت بچه رو بغل کنه.

‫بیا

‫بگیرش.

‫بگیرش.

‫یه کم خونه، پاکش کن.

‫بپوشونش و عکس بگیر.

‫لبخند بزن.

‫چه بچه‌ی دوست‌داشتنی‌ای...

‫...به دست ژاپنی‌ها کشته شد.

‫بیهوش شد.

‫بیهوش شد؟

‫نفس نمی‌کشید.

‫تو بغل من بود، کی ‫بهتر از من می‌دونه؟

‫اصلاً تکون نمی‌خورد.

‫مرده.

‫نانجینگ الان این شکلی شده.

‫چند روز دیگه میتونیم دووم بیاریم؟

‫زن اون مترجمه...

‫...برای ژاپنی‌ها لباس می‌شوره.

‫همه‌شون لکه‌ی خون چینی‌هاست.

‫لباسا که تمیز بشن،

‫شاید دیگه کسی نفهمه.

‫ولی ما...

‫اگه این عکسا رو چاپ کنیم،

‫منتشر میشن

‫و باقی می‌مونن.

‫کاری که ما می‌کنیم ‫رو نمیشه پاک کرد.

‫اگه این کارو نکنیم، ‫درجا می‌میریم.

‫کیه که از مرگ نترسه؟

‫آره.

‫منم می‌ترسم.

‫من فقط با به مردن ‫زدن خودم زنده موندم.

‫ببین اون خارجیا...

‫...همه‌شون دارن سعی می‌کنن ‫این عکسا رو از اینجا خارج کنن.

‫ما چینی‌ها...

‫...هم باید یه راهی پیدا کنیم.

‫مسئله اینه که...

‫...کدوم یکی از ما می‌تونه ‫زنده از اینجا بره بیرون؟

‫هوم.

‫این یکی هم بد نیست.

‫تمام دنیا شکوه ‫نانجینگ رو خواهد دید.

‫رابطه‌ی خوب بین ارتش ‫امپراتوری و غیرنظامی‌ها رو می‌بینه،

‫و حقانیت این لشکرکشی ‫رو تأیید می‌کنه.

‫بله.

‫مخصوصاً این عکس مادر و بچه

‫منو یاد زن و بچه‌ام ‫تو توکیو می‌ندازه.

‫چرا ما به چینی‌ها متکی هستیم؟

‫چرا خودمون چاپشون نمی‌کنیم؟

‫جناب سرهنگ،

‫راستش،

‫من بلد نیستم عکس چاپ کنم.

‫وقتی جوون بودم،

‫تو خونه یه دوربین داشتیم.

‫من همیشه به عنوان ‫اسباب‌بازی ازش استفاده می‌کردم.

‫خدمتکارا می‌بردن ‫بیرون چاپشون می‌کردن.

‫بعد از اینکه جنگ شروع شد،

‫پدرم مجبورم کرد برای حفظ ‫افتخار خونوادگی به ارتش ملحق بشم.

‫مادرم نگران بود

‫برای همین کاری کرد ‫که عکاس جنگی بشم.

‫شرمنده‌ام که اینو میگم.

‫با این حال،

‫به لطف کمک اون،

‫عکسای من زودتر از همه چاپ میشن.

‫و بعدش، ایتو؟

‫باهاش دوست شدی؟

‫پس این عکسایی ‫که اجازه نداشتیم...

‫...رو هم اون چاپ کرده؟

‫انگار یه دریا خونه، ‫خیلی رنگارنگه.

‫کاش فیلم رنگی داشتم،

‫چه عکس خیره‌کننده‌ای می‌شد.

‫آروم باشید.

‫اینا همه‌شون تجهیزات ‫خیلی مهم چاپ هستن.

‫قربان، آماده انجام وظیفه‌ام.

‫من برای اسکورت شما اومدم.

‫خوش اومدید.

‫خوش اومدید.

‫خوش اومدید.

‫فِنگ‌هوا.

‫خوش اومدی.

‫قربان، گزارش می‌دم.

‫ایشان ستوان ایتو هستن.

‫خودم رو به شما ‫معرفی می‌کنم، قربان.

‫اسم من ایکِدا ناگاتومو هست.

‫من تمام دستگاه‌های چاپ رو آوردم.

‫همه‌شون بهترینن.

‫منم بهترینم.

‫کمک کردن به ستوان ایتو...

‫...باعث افتخار منه.

‫بابا.

‫ستوان ایتو

‫تا حالا اسم برج هاکو ‫ایچیو رو شنیدید؟

‫نه.

‫چی هست؟

‫فرماندار استان ‫میازاکی پیشنهاد داده...

‫...آجرهای مختلفی که از مناطق ‫اشغالی برگردونده شده رو جمع‌آوری کنن

‫تا یه برج یادبود برای نمایش تاریخ ‫پرشکوه ارتش امپراتوری بسازن.

‫سنگ مرمر سفید از شهر ممنوعه پکن.

‫آجرهای دیوار بزرگ ‫چین در بادالینگ،

‫سنگ‌های خاکریز از ‫نهر سوژو در شانگهای

‫همه‌شون قراره به ژاپن منتقل بشن.

‫این بار، منم قصد دارم یه آجر از ‫دیوار شهر نانجینگ با خودم برگردونم.

‫همین‌جاست.

‫بله.

‫قربان، مونتاژ تجهیزات تموم شد.

‫شروع کنید.

‫بله.

‫عالیه.

‫لطفاً ادامه بدید.

‫چشم.

‫آ-تای،

‫ستاد فرماندهی...

‫...همسرت رو خواسته.

‫یه ژاپنی که بلده ‫عکس چاپ کنه اومده

‫تا جای منو بگیره.

‫یه متخصص.

‫این یه متخصصه.

‫یه متخصص.

‫اینا اموال ژاپنی‌ها هستن...

‫دست زدن بهشون به ‫قیمت جونتون تموم میشه.

‫اگه اون جای تو رو بگیره،

‫ما هم به هر حال ‫جونمون رو از دست میدیم.

‫لائو جین!

‫این بالا چیکار ‫می‌کنی؟ برو پایین!

‫گروهبان سونگ گم شده.

‫پس عکسِ ایتو...

‫...اینجا گرفته شده.

‫قربان،

‫میشه بریم دستشویی...

‫...و یه چیزی برای خوردن بگیریم؟

‫برید.

‫این خیلی سنگینه.

‫هی!

‫اوه نه!

‫یالا.

‫از همه‌تون ممنونم ‫که نجاتم دادید.

‫برادر کوچیکترم، چونلی، ‫به دست ژاپنی‌ها کشته شد.

‫دیگه هیچ دلبستگی‌ای ندارم.

‫برای همین، تصمیم ‫گرفتم خودم رو فدا کنم...

‫...و تا پای مرگ با دشمن بجنگم،

‫به این امید که صلح ‫رو به اینجا برگردونم.

‫اگه موفق نشم،

‫با افتخار می‌میرم.

‫چنین مرگی واقعاً باارزشه.

‫اسلحه رو بردار.

‫اسلحه رو بده به من.

‫ما این جنگ رو می‌بریم.

‫زنده‌باد چین!

‫سونگ چونی.

‫گروهبان سونگ بهم گفت...

‫...نیروهای ضدحمله...

‫...توی اسکله ‫شیاگوان پیاده میشن...

‫...و تا دروازه ‫گونگ‌یوان می‌جنگن،

‫و همه‌ی اون شیاطین ‫ژاپنی رو بیرون می‌کنن.

‫نمی‌دونم کی می‌تونن با جنگ ‫راهشون رو باز کنن و برگردن.

‫حرومزاده!

‫چرا از ستوان ایکدا محافظت نکردی؟

‫چرا اسلحه رو برنداشتی؟

‫من فقط یه مترجمم.

‫یه ترسو که از اسلحه می‌ترسه...

‫...و حتی از کشتن بیشتر می‌ترسه.

‫اونا با من مؤدب بودن...

‫...حتی بهم شیرینی هم دادن.

‫کجا رفته بودی؟

‫برای ژاپنی‌ها اپرا بخونم.

‫گروهبان سونگ دیگه نیست.

‫فهمیدم.

‫درش بیار و بخون.

‫بدون اون بهتره، مگه نه؟

‫درش بیار!

‫چه خبره؟

‫من طرف شمام.

‫جشن تصرف نانجینگ:

‫پرچم خورشید تابان بر ‫فراز شهر نانجینگ می‌درخشد

‫مناظر جنوب یانگ تسه ‫آرام و آرام‌تر می‌شود.

‫یک میلیون جنگجوی ‫شجاع با پرچم‌های باشکوه.

‫پیش به جلو!

‫شکوه امپراتوری را بنگرید ‫که تمام جهان را روشن می‌کند.

‫ماتسویی ایوانه.

‫گوانگ‌های!

‫بابا!

‫گوانگ‌های!

‫بابا! بابا!

‫پیش به جلو!

‫دوستی چین و ژاپن.

‫قربان، در خدمتم

‫حاضر و آماده.

‫بجنب!

‫یالا.

‫همه،

‫رو به توکیو...

‫...و سلام نظامی بدید!

‫باشد که همرزمان ‫شهیدمان در آرامش بیارامند.

‫آتش!

‫فقط وسایل شخصی ‫ایکدا رو جمع کنید.

‫به هیچ‌کدوم از تجهیزات ‫ظهور فیلم دست نزنید.

‫عقلت رو از دست دادی؟

‫من جون کندم برای ژاپنی‌ها ‫کار کردم تا برات مجوز بگیرم...

‫...اونوقت تو پشت سر من ‫یه سرباز رو قایم کردی؟

‫من این کارو نکردم.

‫به فیلم بازی کردنت ادامه بده!

‫حاضری جونت رو به خطر بندازی فقط ‫برای اینکه ادای آدمای درستکار رو دربیاری.

‫اون سربازه احمقه.

‫تو هم احمقی؟

‫کدوم قهرمانی الکی الکی می‌میره؟

‫می‌دونی هر روز چند نفر می‌میرن؟

‫اون یارو که بیرونه فقط به خاطر ‫این زنده‌ست که من نجاتش دادم.

‫اینجا قهرمان منم!

‫بذار یه چیزی بهت بگم...

‫...این جنگ به زودی تموم میشه.

‫ژاپنی‌ها میان رأس کار و ‫همه خوشحال خواهند بود.

‫تو فقط باید یه کار بکنی...

‫...زنده بمونی.

‫من اینو یاد گرفتم.

‫اونقدرها هم سخت نیست.

‫بقیه‌شون رو عوض کن.

‫همه‌ی عکسای روی دیوار رو عوض کن.

‫یه چیزی برات دارم.

‫اینا...

‫اینا همون عکساییه که ‫از مناظر نانجینگ گرفتی؟

‫یه سری برات چاپ کردم.

‫ممنون.

‫اینا رو می‌خوام...

‫...به عنوان هدیه‌ی ‫سال نو به پدرم بدم.

‫می‌تونی بهم بگی...

‫...اینجاها کجاست؟

‫کمکم کن مطمئن بشم.

‫می‌خوام روی عکسا علامتشون بزنم.

‫سایه‌تون کم نشه.

‫حرف مرد یکیه.

‫این قول رو بهت داده بودم.

‫با این می‌تونی از شهر ‫نانجینگ خارج بشی، درسته؟

‫اگه به سربازای ژاپنی بربخوری چی؟

‫مهر یه مقام بالا روشه.

‫سربازای ژاپنی جرئت ‫نمی‌کنن کاری باهات داشته باشن.

‫این عکس خوب نچسبیده... عکس ‫هر کسی رو می‌شه جاش گذاشت.

‫بعدش با جوهر مهر رو درست کن.

‫مال هر کی بشه، ‫مال همون شده دیگه.

‫بهتره زودتر بری.

‫اگه ما بریم،

‫تو چی می‌شی؟

‫ما همین‌جوری قایم می‌شیم.

‫مگه قبلاً غیر از این بود؟

‫فقط فرض کنین شما دو ‫تا هیچ‌وقت اینجا نبودین.

‫بهم بگو،

‫می‌تونیم چند تای دیگه ‫از اینا درست کنیم؟

‫اگه درستشون کنیم،

‫اون‌وقت همه‌مون ‫می‌تونیم بریم، درسته؟

‫خیال‌بافی نکن.

‫اینا همه‌شون شماره سریال دارن.

‫اگه ژاپنی‌ها بفهمن، ‫درجا بهت شلیک می‌کنن.

‫لائو جین،

‫اگه کمک تو نبود، ما تا ‫امروز زنده نمی‌موندیم.

‫و یو شیو...

‫اگه اون نبود، این مجوز ‫دومی هم در کار نبود.

‫این حرفا رو نزن.

‫اگه تو نیومده بودی، ما هیچی ‫برای خوردن و نوشیدن نداشتیم.

‫باشه.

‫یو شیو میره.

‫این مجوز من...

‫...خانواده‌ی شما می‌تونه ‫یه نفر رو انتخاب کنه.

‫اوه، نه.

‫نه نه، ما نمی‌تونیم ‫این کار رو بکنیم.

‫باشه، باشه.

‫ما همه‌مون با هم از مرگ گذشتیم،

‫سختی‌ها رو با هم کشیدیم.

‫بیاین قرعه‌کشی کنیم تا مشخص بشه.

‫دخترم.

‫داری چیکار می‌کنی؟

‫یالا.

‫آ-چانگ.

‫برو.

‫تو دختر رو بردار و اول برو.

‫تو و پسرت چی؟

‫مهم نیست.

‫بچه‌ی دوممون خیلی ‫به من وابسته است.

‫شما زنا اول برین.

‫ما دو تا یه فرصت دیگه پیدا ‫می‌کنیم تا بهتون ملحق بشیم.

‫تو... تو دخترت رو بردار و برو.

‫تصمیم همونیه که گفتم.

‫بسه دیگه.

‫فقط طبق نقشه برو.

‫مجوز کجاست؟

‫پیش توئه، مگه نه؟

‫به نظرت کدومشون قشنگه؟

‫می‌تونم همه‌شون رو بردارم؟

‫چیپائو (لباس سنتی چینی) برندار.

‫بعد از جنگ، باید کیمونو بپوشی.

‫من نمی‌خوام.

‫این رو بهترین خیاطی ‫«هونگ بانگ» تو شانگهای دوخته.

‫این خرت و پرت‌های بی‌ارزش...

‫...هیچ کمکی بهت نمی‌کنن!

‫بهت گفتم که اینا هیچی نیستن.

‫چند بار بهت گفتم؟

‫وانگ گوانگ‌های،

‫ما آینده‌ای داریم؟

‫کلی بهت گفتم.

‫مگه نه؟

‫من این همه خدمت کردم،

‫و ژاپنی‌ها هم عاشق ‫شنیدن آواز تو هستن.

‫ما در آینده کلی ‫فرصت خواهیم داشت.

‫منظورم این نیست.

‫دارم می‌پرسم...

‫...که آیا ما...

‫...با هم آینده‌ای داریم.

‫الان...

‫...اوضاع سخته.

‫من حتی نمی‌تونم طلاق بگیرم.

‫بعد از اینکه جنگ تموم بشه...

‫بعد از اینکه جنگ تموم بشه...

‫...آینده‌مون حتماً خوب می‌شه؟

‫لین یو شیو،

‫دقیقاً منظورت چیه؟

‫اگه ژاپنی‌ها ببازن چی؟

‫ژاپنی‌ها چطور ممکنه ببازن؟

‫اونا جنگ قبلی رو سال ۱۸۹۴ بردن

‫و تایوان رو اشغال کردن.

‫سال ۱۹۰۰، «اتحاد هشت ملت» ‫وارد شهر ممنوعه شد.

‫ما هنوز داریم غرامت ‫اون رو پرداخت می‌کنیم.

‫شش سال پیش هم شمال شرق رو گرفتن.

‫امسال هم پِی‌پینگ افتاد ‫دستشون، هم شانگهای.

‫نانجینگ رو نگاه کن...

‫...این همه روز مقاومت ‫کرد، آخرش هم سقوط کرد.

‫ما می‌تونیم جلوشون رو بگیریم؟

‫نمی‌تونیم.

‫مردم چین مثل یه ‫مشت شن پراکنده‌ان...

‫...هیچ‌وقت با هم متحد نمیشن.

‫سربازا با لهجه‌های مختلف...

‫...حتی حرف همدیگه رو هم نمی‌فهمن، ‫چطوری می‌خوان با هم بجنگن؟

‫ژاپنی‌ها چطور ممکنه ببازن؟

‫- ولی اگه...؟

‫می‌گم،

‫اگه ژاپنی‌ها واقعاً ببازن چی؟

‫اگه ژاپنی‌ها ببازن،

‫اون‌وقت به تو می‌گن خائن.

‫منم می‌شم زنِ یه خائن.

‫من از بچگی اپرا یاد گرفتم.

‫نقش قهرمان‌هایی مثل...

‫مو گویی‌یینگ،

‫و لیانگ هونگ‌یو رو بازی می‌کنم.

‫می‌فهمم.

‫اگه من بشم زنِ اون خائن، چین هوی،

‫از اینی که الان هستم ‫بدبخت‌تر می‌میرم، مگه نه؟

‫از تو اون نمایش بیا بیرون، باشه؟

‫در رو باز کن یه ‫نگاه به بیرون بنداز.

‫برو ببین!

‫همه مُردن، کی مونده ‫که با ژاپنی‌ها بجنگه؟

‫ژاپنی‌ها چطور ممکنه ببازن؟

‫به من می‌گی خائن؟

‫هر کی تا آخر زنده ‫بمونه، اون تصمیم می‌گیره.

‫هر کی ببره، حرف حرفِ اونه.

‫ژاپنی‌ها حیوونن.

‫حتی اگه ببرن،

‫با ما مثل آدم رفتار می‌کنن؟

‫ما چی؟

‫ما اصلاً آدم حساب می‌شیم؟

‫لین یوشیو،

‫تو دیوونه شدی.

‫برو بخواب.

‫بچینش.

‫این یکی مال من...

‫...چندان خوب نیست،

‫ولی یشم اصله.

‫بعد از اینکه من ‫رفتم، لطفاً مراقب...

‫...پسرم و لائو جین باش.

‫پس این لطف ‫شما رو قبول می‌کنم.

‫با من بیا.

‫دستت رو بده به من.

‫این همه غذا...

‫...چرا زودتر نیاوردیش؟

‫وقتی شنیدم قراره جنگ بشه،

‫همش نون فطیر درست می‌کردم.

‫موقع فرار که نمی‌شه ‫آرد با خودت ببری،

‫ولی این نون‌ها تا ‫مدت‌ها می‌مونن.

‫برای همین حتی وقتی گرسنه بودم،

‫دلم نیومد بخورمشون.

‫حتی اگه ژاپنی‌ها دیگه غذا نیارن،

‫شما گرسنه نمی‌مونید.

‫ممنونم،

‫خواهر.

‫نه، من باید از شما تشکر کنم.

‫بابا،

‫اگه همون موقع فرار کرده بودیم،

‫مجبور نبودیم از هم ‫جدا بشیم، درسته؟

‫بابا،

‫کی میای دنبال من و مامان؟

‫بعد از سال نو.

‫چه ماهی؟

‫ژانویه.

‫چندم ژانویه؟

‫چه می‌دونم چندم؟ ‫گفتم بعد از سال نو دیگه.

‫میشه ژانویه دیگه.

‫یعنی همون ژانویه.

‫لائو جین،

‫خیلی مراقب پسرمون و خودت باش.

‫زود بیا دنبال من و ‫دخترمون، شنیدی؟

‫گریه نکن.

‫زود بیا دنبالمون، می‌شنوی؟

‫می‌دونم.

‫الان بیرون آدم زیادی نیست.

‫چطوره...

‫...با هم یه عکس بگیریم؟

‫باشه.

‫کاش موهات رو ‫بعدتر کوتاه می‌کردی.

‫دارم می‌گیرم.

‫لبخند بزن.

‫تکون نخور.

‫نور کمه.

‫شاتر آهسته بیست ‫ثانیه طول می‌کشه.

‫آماده...

‫خوبه.

‫دروازه شهر، دروازه ‫شهر، چند گز بلنده؟

‫سی و شش گز تا آسمون.

‫اسب گل‌به‌سر،

‫شمشیر به دست،

‫از دم درتون رد می‌شم،

‫ازت می‌پرسم، پرتقال یا موز،

‫کدوم رو می‌خوای؟

‫مامان،

‫من یه بار هانگژو هم رفتم.

‫داداش کوچیکه هیچ‌جا نرفته.

‫بعد از اینکه ژاپنی‌ها ‫رو بیرون کنیم،

‫هرجا که تو و داداشت بخواید برید،

‫مامان و بابا می‌برنتون اونجا،

‫باشه؟

‫خیلی خب.

‫بابا کار دیگه‌ای ‫از دستش برنمیاد،

‫ولی امروز می‌ذارم

‫یه روزه هزار فرسنگ راه برید.

‫شهر ممنوعه‌ی پکن.

‫مرکز خرید چوان‌یه در تیانجین.

‫«امواج بید و آواز پری‌شاهرخ» ‫در دریاچه غربی.

‫معبد خدای شهر شانگهای.

‫برج لک‌لک زرد ووهان.

‫دیوار بزرگ چین.

‫بابا بهتون یاد داده بود...

‫...به اینا چی می‌گیم؟

‫سرزمین مادری زیبای ما.

‫نه حتی یک وجب هم کمتر.

‫نه حتی یک وجب هم کمتر.

‫نگهش دار.

‫ببرش بالاتر.

‫#

‫از این طرف.

‫کجا؟

‫قربان، ما مجوز داریم!

‫برو کنار!

‫گفتم برو کنار!

‫کجا داریم می‌ریم؟

‫محافظت از جون اون مرد...

‫...این یعنی

‫مروت.

‫مامان! مامان!

‫آویزون کردن تابلوی محافظت

‫جلوی عکاسی...

‫...این یعنی جوانمردی.

‫فراهم کردن غذا و دارو براشون

‫این یعنی ادب.

‫اون فقط یه بچه‌ست!

‫استفاده از بقیه برای ‫کشتن به جای خودت...

‫...این یعنی خردمندی.

‫اگه این آدمایی که ‫شماره دارن پیداشون شد،

‫فورا بکشیدشون.

‫چشم قربان.

‫سر قولت موندن

‫و دادن مجوز بهشون...

‫...این یعنی صداقت.

‫برداشت من

‫درسته، مگه نه؟

‫بله،

‫کاملا درسته.

‫دخترمو ول کن!

‫ولش کن...

‫چرا هنوز نرفتید؟

‫زود باشید برید.

‫اول وسایل رو جمع کن.

‫یالا.

‫چی‌پائو (لباس سنتی چینی) می‌خوای؟

‫همه‌شو بردار.

‫یه تیکه از فیلمی که ‫تو توش هستی رو ببر.

‫بقیه‌شو بذار بمونه.

‫این جنگ...

‫...چه ببریم چه ببازیم،

‫من آخرش حتما ‫باهات ازدواج می‌کنم.

‫حتی اگه ژاپنی‌ها ببازن،

‫من از الان راه فرار ‫خودمو پیدا کردم.

‫من تحویل می‌دم

‫تمام اطلاعاتشون رو

‫تا جون خودمو نجات بدم.

‫مجوز رو بردار و بیا بریم.

‫مجوز رو دادم به یکی دیگه.

‫منظورت چیه؟

‫مجوز رو دادم به یکی دیگه.

‫اونا کی هستن؟

‫بیا بیرون!

‫اون زنی که دو تا مجوز داره کیه؟

‫اون زنی که دو تا مجوز داره کیه؟

‫اون کیه؟

‫آقایان لشکر ششم،

‫در سال آینده، یعنی ‫سال سیزدهم شووا،

‫به خاطر اعلی‌حضرت، قلمرومون ‫رو هزاران مایل گسترش می‌دیم،

‫و می‌ذاریم قدرت ‫امپراتوری بزرگ ژاپن

‫در چهار گوشه‌ی عالم حس بشه!

‫من باهات...

‫...مثل یه دوست رفتار کردم.

‫بهت اعتماد کردم.

‫بهت اعتماد کردم.

‫ببندینش.

‫این نه.

‫نگاتیوهای من.

‫نگاتیوهای من کجاست؟

‫نگاتیوهای من کجاست؟

‫نگاتیوهای من کجاست؟

‫نگاتیوهای من کجاست؟

‫سرگرد کوروشیما،

‫هر کاری دلت ‫می‌خواد با این زن بکن.

‫ایتو،

‫بالاخره یاد گرفتی منعطف باشی.

‫خواهش می‌کنم این کارو نکنید.

‫گم شو.

‫وانگ گوانگ‌های!

‫وانگ گوانگ‌های!

‫وانگ گوانگ‌های!

‫وانگ گوانگ‌های!

‫با من بیا.

‫قربان.

‫نه، قربان. خواهش می‌کنم نکنید.

‫مگه ما دوست نیستیم؟

‫دوستیم. دوستیم.

‫دوستیم.

‫دوستیم؟

‫تو یه سگی.

‫این عاقبت سگیه که صاحبش رو گاز می‌گیره.

‫آفرین.

‫یه سرباز باید همینجوری باشه.

‫با من بیا تو.

‫یالا.

‫اون که مرده.

‫خیله خب، پاشو.

‫غلط اضافی کن. راه بیفت!

‫تکون نخور!

‫کسی اونجاست؟

‫اینوعه،

‫سال نو مبارک.

‫همیشه دنباله‌رو شما هستم.

‫کجان؟

‫نگاتیوها کجان؟

‫کجا؟

‫نگاتیوها...

‫...کجان؟

‫اینجان.

‫ایتو

‫ایتو کجاست؟

‫همش دم از شکار لحظه‌های عکاسی می‌زد.

‫حالا که لازمش داریم کجاست؟

‫عکس زن و بچه‌ش.

‫عوضشون کن، یالا.

‫اگه از عکسای اونا استفاده کنیم،

‫پس زن و بچه‌ش چی میشن؟

‫کل خانواده‌ش برای ژاپنی‌ها کار می‌کردن.

‫از قبل به یکی سپرده مراقبشون باشه.

‫اتفاقی براشون نمیفته، مگه نه؟

‫لائو جین،

‫یه عکس از خودت پیدا کن.

‫به لطف شما دوتا،

‫زن و دخترم تونستن فرار کنن.

‫میشه...

‫...پسرم رو هم با خودتون ببرید؟

‫اگه ژاپنی‌ها...

‫...منو اینجوری ببینن،

‫زنده بیرون نمیرم.

‫تو و یو شیو بچه رو بردارید و اول شما برید.

‫من قایم میشم و با نون‌هایی که ‫زنت پخته چند روزی سر می‌کنم.

‫نمیشه با هم بریم؟

‫گفتی می‌خوای عکاسخانه رو به من بسپری.

‫حالا دلت نمیاد ولش کنی؟

‫استاد.

‫برو.

‫یه کم آسپرین بریز تو شیر خشک بچه.

‫کمک می‌کنه راحت بخوابه.

‫زود باش برو!

‫اون ژاپنیه...

‫...واقعاً مرده؟

‫می‌کشمت!

‫دروغگو!

‫می‌کشمت!

‫بمیر!

‫می‌کشمت!

‫ایتو!

‫نگاتیوها همینجان!

‫وایسا!

‫آ-چانگ!

‫برو!

‫زود باش برو!

‫پس خودت چی؟

‫بچه رو بردار و برو!

‫اگه نری دیگه خیلی دیر میشه!

‫بیا با هم بریم!

‫برو!

‫با هم!

‫بیا با هم بریم!

‫-برو! ‫-آ-چانگ!

‫آ-چانگ!

‫برو!

‫آ-چانگ!

‫اون چیه؟

‫آتیش! آتیش!

‫آتیش!

‫بررسی تموم شد. مورد مشکوکی نیست.

‫هی!

‫واینسا. به راهت ادامه بده. برو.

‫صبر کن!

‫وایسا!

‫این برای پسر منه.

‫داری چیکار می‌کنی؟

‫لائو جین!

‫بچه‌م!

‫با من بیا لائوجین!

‫لائوجین!

‫با هم بریم! لائوجین!

‫برو!

‫وایسا!

‫به پسرم بگو

‫پدرش یه عکاس بود.

‫من یه عکاسم!

‫من یه عکاسم!

‫ببین

‫سال نوئه.

‫اونجا.

‫دستا بالا!

‫بی‌حرکت!

‫حرومزاده‌ها!

‫نیانجینگ رو جهنمش کردین

‫از عکس گرفتن خوشتون نمیاد؟

‫لبخند بزن!

‫دوست نداری لبخند بزنی؟

‫اینو سمت من نگیر!

‫دوست نداری لبخند بزنی؟

‫بیا دیگه، بذار یه عکس ازت بگیرم.

‫حرومزاده‌های عوضی!

‫اونجا.

‫یالا!

‫مواظب باش. آروم.

‫دنبال کسی می‌گردی؟

‫می‌تونم کمکت کنم.

‫اسمش چیه؟

‫دنبال...

‫...یه بچه و مادرش می‌گردم.

‫ندیدمشون.

‫می‌تونی کمکم کنی با خبرنگارهای ‫خارجی ارتباط برقرار کنم؟

‫با من بیا.

‫چونگ‌کینگ (نام شهری در چین)

‫خبر! خبر!

‫خبر!

‫خبر!

‫جنایت ژاپنی‌ها در نانجینگ!

‫ده‌ها هزار سرباز و غیرنظامی قتل‌عام شدن!

‫همه بیاین ببینین!

‫جناب سناتور،

‫ببینید تو چین چه خبره.

‫خبر! خبر!

‫عکس‌هایی از منابع مختلف...

‫...جنایات ژاپنی‌ها در نانجینگ رو افشا می‌کنن.

‫این کشتار غیرانسانی هفته‌هاست که ادامه داره.

‫قربانیان شامل اسیران جنگی و تعداد ‫زیادی از غیرنظامیان بی‌گناه هستن.

‫تیراندازی، غارت، آتش‌سوزی، تجاوز و ‫بقیه جنایت‌های فجیع قابل وصف نیستن.

‫چین را نجات دهید! مرگ بر ژاپن!

‫این غیر ممکنه!

‫این غیر ممکنه!

‫نگاتیوها پیش منه.

‫بقیه‌شون همه سوختن.

‫صداقت، خرد، ادب و عدالت ‫(فضایل اساسی در فلسفه کنفوسیوس)

‫با این کاری که کردی،...

‫...مایه‌ی ننگ شدی...

‫...برای خانواده‌ت و کل لشکر ششم.

‫حالا...

‫...همه از این جهنم خبردار میشن.

‫ممنونم.

‫همه‌ی نگاتیوها همینه؟

‫چیزی ازشون گم نشده؟

‫این هو دیه هست.

‫و اینم منم.

‫می‌تونی این عکس رو برام ظاهر کنی؟

‫و بزرگش کنی.

‫چرا؟

‫غیر ممکنه.

‫آخه چطور ممکنه؟

‫غیر ممکنه!

‫چرا؟

‫غیر ممکنه!

‫چرا؟

‫یه فکری دارم.

‫اینا نگاتیوهاییه که...

‫...من ظاهر کردم...

‫...قبل از سقوط نانجینگ.

‫خیلی‌هاشون الان دیگه صاحب ندارن.

‫اینا رو بردارین...

‫...و با نگاتیوهای ژاپنی‌ها عوضشون کنین.

‫هر کدوم از ما نگاتیوهای ژاپنی‌ها ‫رو توی لباسامون می‌دوزیم.

‫هر کی تونست مجوز خروج بگیره...

‫...نگاتیوها رو با خودش می‌بره بیرون.

‫باید ببریمشون بیرون.

‫بدین من انجامش بدم.

‫خیاطی بلدی؟

‫اولین روز کاریم،...

‫...چیزی که یاد گرفتم دوختن کیسه‌های پستی بود.

‫چرا کیسه‌های پستی می‌دوختی؟

‫اسم من آ-تای نیست.

‫فامیلم «سو»ئه.

‫سو لیو چانگ.

‫پستچی گروه ۲، منطقه ۱ اداره پست نانجینگ.

‫۱۲۱۳. شماره ۱۲۱۳.

‫با اینکه خیابون گونگ یوان ‫فقط یه کوچه‌ی کوتاهه،...

‫لبخند بزن... دستت رو بذار رو شونه‌ی خانوم...

‫...بهار و تابستون و پاییز ‫و زمستون مردم نانجینگ،...

‫...شادی و خشم و غم و خوشی‌هاشون،...

‫...همه‌ش توی همین کوچه خلاصه می‌شه.

‫تولدتون مبارک آقا.

‫لباس می‌خرن،...

‫...سرخاب سفیداب می‌خرن،...

‫...شیرینی عروسی می‌خرن،...

‫...مهمونی می‌دن.

‫قدم نو رسیده مبارک، انشاالله ‫چراغ خونه‌تون رو روشن کنه!

‫نترس عزیزم. دوربینو نگاه کن.

‫چه دلاور و با روحیه‌ای، در خدمت به میهن.

‫عالیه!

‫چه بچه‌دار شدن باشه،...

‫...چه ازدواج کردن،...

‫...فارغ‌التحصیلی،...

‫...استخدام شدن...

‫یه خانواده‌ی دوست‌داشتنی با پسر و دختر...

‫...یعنی یه زندگی کامل.

‫...تولد، بازنشستگی، مریضی، مرگ،...

‫همه‌شون از این عکاسخانه «شانس» می‌گذرن.

‫فارغ‌التحصیل شدی.

‫تو دانشگاه خوب درس بخون،...

‫...برو خارج،...

‫...ولی برگرد به کشورت خدمت کن.

‫همه می‌خوان...

‫...اینجا یه خاطره از خودشون به جا بذارن.

‫محاله!

‫چرا؟

‫اسبی با گل‌ها،

‫با شمشیر برافراشته،

‫از در خونتون رد می‌شم،

‫ازت می‌پرسم، پرتقال یا موز،

‫کدومو می‌خوای؟

‫وقتی بزرگ شدی،

‫می‌خوای چیکاره بشی؟

‫پرستار؟ پرستاری عالیه.

‫زخمیا رو درمان می‌کنی و ‫جون آدما رو نجات می‌دی.

‫خواهران زیبا.

‫زیبایی‌ای که ماهی رو از حرکت و ‫پرنده رو از پرواز باز می‌داره،

‫گل رو شرمنده و ماه رو بی‌نور می‌کنه.

‫سینه ستبر، سر بالا.

‫برادران متحد...

‫...قدرت عظیمی دارن.

‫مشکلی نیست.

‫عکس‌های این چینی‌ها اهمیتی نداره.

‫این تویی!

‫لعنتی!

‫حرومزاده!

‫اونا صاحبای واقعی این شهرن.

‫اینجا، زود باش!

‫خاموشش کن!

‫تکون نخور!

‫آتیشو خاموش کن!

‫وایسا!

‫همه برید عقب!

‫نگاتیو‌هام!

‫می‌خوای بدونی این عکسا مال کجاست؟

‫کوچه بید،

‫خیابان گوانگ‌آن،

‫چاه یانگ گونگ،

‫خیابان پینگ‌شی،

‫کارگاه آهنگری،

‫خلیج هفت خانواده،

‫بازار الاغ، اردوگاه جیائوفو!

‫ایتو،

‫شمشیر رو بردار.

‫انجامش بده!

‫معبد کرووینگ،

‫دریاچه موچو،

‫کوهستان ارغوانی،

‫یوهواتای،

‫دروازه یی‌جیانگ،

‫دروازه گوانگهوا،

‫دروازه ژونگشان،

‫انجامش بده!

‫بهم دست نزن!

‫می‌کشمت.

‫تو کاره‌ای نیستی که اجازه ندی!

‫می‌کشمت!

‫تا وقتی چین از بین نرفته،

‫ما چینی‌ها اجازه نمی‌دیم اینطوری نابودش کنید!

‫ما...

‫...دوست نیستیم...

‫...اصلاً.

‫dak

‫خاکسترش رو بفرستید خونه.

‫بهشون بگید...

‫...ایتو برای افتخار لشکر ششم...

‫...در نبرد نانجینگ...

‫...شجاعانه کشته شد.

‫من با درکی عمیق از وضعیت جهان ‫و شرایط کنونی امپراتوری،

‫به دولت امپراتوری دستور داده‌ام

‫تا به دولت‌های ایالات متحده، ‫بریتانیا، چین و اتحاد جماهیر شوروی

‫پذیرش بیانیه مشترکشان از ‫سوی ما را اعلام نماید.

‫پانزدهم اوت ۱۹۴۵: ژاپن بی‌قید و شرط تسلیم شد.

‫دادگاه نظامی محاکمه جنایتکاران جنگی وزارت دفاع ‫نانجینگ ۱۹۴۷

‫اینوئه یوجی،

‫آیا لشکر ششم ژاپن...

‫...در نانجینگ دست به کشتار گسترده زد؟

‫به هیچ وجه.

‫در جنگ، تلفات تصادفی اجتناب‌ناپذیر است.

‫اگر

‫اگر ارتش چین زودتر تسلیم شده بود،

‫تلفات غیرنظامیان اتفاق نمی‌افتاد.

‫شما نمی‌توانید ثابت کنید...

‫...که ما مقصر تلفات غیرنظامیان بودیم.

‫مدارک را ارائه کنید.

‫مردی به نام «جین» بود...

‫...که یک عکاسی در نانجینگ داشت.

‫متجاوزان ژاپنی...

‫...عکس‌هایشان را برای چاپ ‫به عکاسی او می‌آوردند.

‫جین از ترس وحشی‌گری آنها ‫نمی‌توانست مخالفت کند.

‫اما مخفیانه یک دسته از نگاتیوها را جابجا کرد.

‫این عکس‌ها حاوی...

‫...مدارکی از جنایات ارتش ژاپن بود-

‫آنها از کشتار مردم ما لذت می‌بردند.

‫حتی حالا هم، دیدنشان...

‫...وحشت‌آور است.

‫ما این مدرک را ارائه می‌کنیم...

‫...تا مورد بررسی شما قرار گیرد،

‫که به عنوان بخشی از مدارک ‫مستند ضمیمه شده است...

‫...جهت محاکمه و صدور رأی.

‫بنا بر تحقیقات انجام‌شده،

‫این عکس‌ها...

‫...در واقع توسط متجاوزان ژاپنی در ‫حین ارتکاب جنایاتشان گرفته شده...

‫...و مدرکی انکارناپذیر از ‫جنایات جنگی به شمار می‌روند.

‫رهبران نظامی ژاپن که به نانجینگ حمله کردند...

‫...مشترکاً به سربازان خود اجازه دادند...

‫...تا به طور سیستماتیک مرتکب اعمالی چون...

‫...شکم دریدن،...

‫...گردن زدن،...

‫...تجاوز،...

‫...زنده سوزاندن...

‫...و دیگر اعمال وحشیانه شوند...

‫...علیه...

‫...غیرنظامیان بی‌دفاع...

‫...و زنان و کودکان بی‌گناه،...

‫...که تعدادشان به بیش از ۳۰۰ هزار نفر می‌رسد.

‫مدارک قطعی...

‫...و غیرقابل انکار است.

‫این دِین خون بسیار سنگین...

‫...و جنایات، فجیع است!

‫این دادگاه حکم به...

‫...اعدام می‌دهد.

‫ببریدش!

‫برید بیرون!

‫آتش!

‫مامان،

‫میشه همون‌طور که گفتی این لحظه رو ثبت کرد؟

‫آره.

‫برو!

‫برو!

‫آتش!

‫مترجم: اشکان هیدی

‫از ۲۶ آوریل سال ۱۹۴۷، تانی هیسائو و بقیه ‫جنایتکاران جنگی، یکی پس از دیگری اعدام شدند.

‫تاریخ را فراموش نکنیم، ‫خود را قوی بداریم.

‫این فیلم تقدیم می‌شود به هشتادمین سالگرد پیروزی مردم چین ‫در جنگ با ژاپن و همین‌طور پیروزی در جنگ جهانی ضد فاشیستی.

‫عکاس: مائو شوهائو

[ ارائه‌ شده توسط سیـنه‌فیلیـا ] کانال تلگرام: @Video_Archives