All language subtitles for ABonaFideKiller.S01E01.720p

PRAWDZIWY MORDERCA

Ten serial, jego bohaterowie, nazwy, organizacje, grupy,
wydarzenia etc. są fikcyjne.

Sceny z udziałem dzieci i zwierząt były
realizowane pod nadzorem opiekunów i profesjonalistów.

(Zbiórka Charytatywna Armii Zbawienia)

Dobra, chodźmy.

- Ładnie tu. Chodź.
- Prawda?

Wesołych Świąt.

Wesołych Świąt.

Cześć wszystkim.

To wygląda smakowicie.

Co to jest?

Właśnie tu przyjechaliśmy.

- Poczekaj.
- Pospiesz się.

- Chodźmy.
- Dobrze.

- Hej.
- Kochanie.

Chodźmy.

Ji Ah, to prezent od tatusia.

Pluszowy miś!

Dziękuję bardzo, tatusiu.

(Bożonarodzeniowy Pchli Targ 2011)

Po 7 latach
wreszcie widzę twarz swojej córki.

Ja...

Bardzo za tobą tęskniłem
przez cały ten czas.

Bardziej niż kiedykolwiek...

Było mi bardzo przykro,
że zostawiłem cię samą.

Każdego dnia się za to obwiniałem.

Tamtego dnia...

Nie powinienem był tego robić.

Chyba coś ci wpadło do kubka.

Pozwól, że ci znów naleję.

(Pestycydy)

Ładnie rośniesz, córeczko.
Teraz, kiedy cię widzę...

Wyglądasz zupełnie jak
twoja zmarła matka.

Przez 7 lat,
które spędziłem w więzieniu,

gdy wpatrywałem się w sufit
żałowałem czegoś każdej nocy.

Tamtego dnia...

ciebie też powinienem był zabić.

Ty niewdzięczna gówniaro.
Tak mi się odwdzięczasz za to, że cię wychowałem?

Jak mogłaś zgłosić swojego ojca?
Wiesz jak długo czekałem na ten dzień?

Do cholery...

Dokąd chcesz uciekać, gówniaro?

Pozwól mi dokończyć to, co zacząłem.
Jasne?

Chodź tutaj!

Nie wierć się, gówniaro.

Będzie bolało bardziej jak zaczniesz walczyć.

Zrelaksuj się.

Teraz możesz iść do swojej matki.

(Czyszczenie chemiczne)

Chcesz prezent na Boże Narodzenie?

Wtedy nie będziesz już płakać.

Musisz być grzeczna.

Słyszałam, że Święty Mikołaj
szybko odróżnia dobrych od złych.

Kim pani jest?

Kiedy wrócisz do domu,

otwórz okno w salonie.

I zostaw włączone światło.

Jeszcze się zobaczymy.

(15 lat później, dzień dzisiejszy)

Mamo, obudź się.

Wcześnie wstałaś.

- Tato, ty też się obudź.
- Jeszcze tylko pięć minut.

Nie ma mowy.
Tato, musisz iść do pracy.

Yul jest taka sama jak ty.

- Jest nieustępliwa.
- Przestań, przecież ona cię słyszy.

Moja kochana córeczka.

Moja mądra córka, która wzoruje się na tacie.
Prawda?

Obudziłeś się?

- Naprawdę?
- Tak.

Jesteś taka mądra bo przypomiasz tatę?

Yul, chodź tutaj.

Tato, szybko, wstawaj już.

Mój mały skarbie.

Chodź tutaj.

Yul, dobrze spałaś?

Chyba za wcześnie położyliśmy ją spać.

Ciekawe, kto na to nalegał.

Że niby ja?

Zatem mój większy skarbie...

Muszę skorzystać z nocnika.

- Musisz iść na nocnik.
- Oczywiście. To chodźmy.

Chodźmy.

Chodźmy na nocnik.

Odcinek 1

Będziemy łapać żaby.
Atakuj.

- Szybko.
- To łaskocze.

Już ją mamy.

(tata, mama)

(Kwon Yul, tata, mama)

(Duszone Jajka Przepiórcze,
Sezonowany szpinak, sałata zielona)

(solone kalmary, cukinia, resztki warzyw)

Zrobione. Chodźmy.

- Tatusiu, huśtawka.
- No to wskakuj na huśtawkę tatusia.

Dobrze, smaczne co?

Czterolatki potrafią jeść już same,
nieprawda?

- Tak.
- To spróbuj zjeść wszystko sama.

Czas dokonać ważnego wyboru.

„Samolubny nowy wygląd”,
kupiony za pieniądze, które potajemnie ukryłem.

I „buntowniczy wieczór”
który kłamie, że pracuje do późna, żeby pójść do klubu.

Który?

Idż dzisiaj w bunt.

Naprawdę?

Moja żona jest taka wyrozumiała.

Kiedy ja ostatnio byłem w klubie?

Sama to wszystko zjadłaś.

Jesteś najlepsza.
Teraz będziesz jeść wszystko sama.

Tatusiu! Yul sama wszystko zjadła.

- Sama zjadłaś?
- Tak.

To niesamowite,
moja dziewczynka.

Która godzina? Czas się ubrać.

Chodź.
Czas na transformację.

Kochanie, tam jest jej
dzisiejszy strój do ćwiczeń.

- Dzisiaj masz wf, Yul?
- Tak.

- To brzmi fajnie.
- Która godzina?

Stań na jednej nodze
i przytrzymaj przez 5 sekund.

Raz, dwa, trzy, cztery, pięć.

Sukces.

Sukces.

Raz, dwa, trzy.

- Raz, dwa, trzy.
- I znowu. Raz, dwa, trzy.

- Baw się dobrze i do zobaczenia wieczorem.
- Tak, pa pa.

Do zobaczenia.

Dobra.

- Co?
- Muszę dziś wcześniej wyjść z pracy...

Mam wrażenie, że to było coś
bardzo ważnego, ale co?

Poważnie. Co to było?

Kto wie, cóż to może być?

Nie nabierzesz się na to, prawda?

Dzisiaj wrócę wcześniej do domu,

a jutro będzie wielki dzień
dla mojej kochanej żony.

Nie ma już po co świętować.

Ale gdybyś zapomniał,
miałbyś duże kłopoty.

Tego bym nie mógł znieść.

- No właśnie.
- Tak.

Pani Yu Bo Na,
życzę ci dzisiaj wspaniałego dnia.

- Spotkajmy się wieczorem.
- Dobra.

A co będzie z tym,
czego wcześniej nie mogliśmy zrobić?

- Idę. Do widzenia.
- Do widzenia.

Ja też chcę!

Yul też chce buziaka.

Do widzenia.

- Idę. Do zobaczenia.
- Miłego dnia.

Yul, uważaj,
mama zamyka drzwi.

Mały rekin, doo, doo, rekin Yul, doo, doo

Mama rekina, doo, doo,
Tata rekin, doo, doo

Babcia...

Yul, kochanie,
zaśpiewamy to jeszcze raz?

- Rekinek, dou doo
- Tatuś rekin, doo doo

Śpiewaj dalej..

Żadnego biegania.
Dzieci, ostrożnie.

- Dziękuję. Miłego dnia.
- Wzajemnie.

- Zostawię go tu z wami.
- Miłego dnia.

Chodź, Seo Jun.

- Chodźmy.
- Chodź na górę.

- Proszę, dobrze się nim zajmijcie.
- Oczywiście.

Bądź dobrym chłopcem, dobrze?
Muszę już iść.

- OK, miłego dnia, proszę pani.
- Do widzenia.

Do widzenia.

(Joa - Centrum opieki przedszkolnej)

- Witam.
- Cześć.

- Cześć.
- Ta mama zawsze wydaje się taka opanowana.

- Wejdź.
- Ale fajnie.

- Cześć.
- Yul, już jesteś. Cześć.

Proszę pani, sama zjadłam śniadanie.

Och, naprawdę?
Świetna robota.

Yul, najpierw przywitaj się z nauczycielką.
Zrób ładny, duży ukłon.

Dzień dobry.

Dziękuję, za troskę nad nią.

Proszę się nie martwić. Wydaje się, że
Yul naprawdę zaczęła się aklimatyzować.

W przeciwieństwie do pierwszego dnia

teraz się bawi i świetnie
dogaduje się z innymi.

To dzięki pani. Dziękuję.

Yul, czy możemy się już pożegnać?
Moja słodka dziewczynka.

Baw się dzisiaj miło ze swoimi przyjaciółmi.

- Miłego dnia.
- Yul, chodźmy.

- Możesz już iść z panią. Do zobaczenia później.
- Do widzenia.

- Dobra.
- Mamo Yul!

Co powiesz na poranną kawę?
Minęło trochę czasu.

Brzmi świetnie.

Nie spałaś dobrze ostatniej nocy, co?

Obudziłam się zaraz jak zasnęłam,

- a potem nie spałam do późna.
- Widzę.

- Biedna kobieta.
- Widzisz? Co ja ci mówiłam?

Musisz stale przestrzegać swojej rutyny
każdego dnia.

Inaczej, po prostu będziesz
dwa razy bardziej wyczerpana.

Spójrzcie na mnie.
Nieważne, jak trudne to jest dla mnie,

Nigdy, przenigdy nie pozwalam
mojemu dziecku się zdrzemnąć.

No właśnie, drzemki.

Tak przy okazji,
czy mama Seo Jun nie jest niesamowita?

Wyglądało, jakby w ogóle zapomniała, że
dzisiaj był dzień wuefu.

Nie wiem, jak ona radzi sobie z pracą
wychowując dziecko.

Ja przyniosę.
Poczekaj tu.

Jak możesz tak mówić
widząc w jakim stanie jest jej dziecko?

Jeśli nie masz zamiaru poprawnie pracować,

to powinnaś chociaż skupić się na jednej rzeczy.

- Ojejku.
- Po prostu mi jej szkoda.

Dziękuję.

Czyja to latte?

Moja.

Mimo to, czasami zazdroszczę
mamie Seo Juna.

To musi być trudne
ale przecież może dalej pracować.

Po urodzeniu dziecka
wzięłam sobie krótką przerwę

od pracy, teraz
przyzwyczaiłam się do tego i czasami tego żałuję.

Ja też.
Po całym dniu z dzieckiem,

czasami tęsknię za tymi dniami
kiedy pracowałam.

Która z nas nie tęskni za karierą?

Czy jest tu ktoś,
kto nie chce pracować?

Dlatego nazywa się to chciwością.

Zwłaszcza kiedy dzieciaki są w wieku,
w którym potrzebują wiele matczynej uwagi,

czy naprawdę będziemy mogły zostawić dzieci
i skupić się na pracy?

Myślisz, że nie jest to możliwe?

Czy naprawdę tak ciężko jest pracować
wychowując dziecko?

Przecież nie do końca tak jest.

Bo?

Ponieważ już jutro wracam do pracy.

- Ojej.
- Co?

Dzisiaj kończy mi się urlop rodzicielski,

więc jutro wracam do pracy.

Czekaj, byłaś pracującą mamą?

Dlaczego o tym nie wiedziałyśmy?

Więc co masz na myśli?
Miałaś przerwę od pracy?

Jak długo cię w niej nie było?

- Rok?
- 3 lata.

Chciałam poczekać, aż moje dziecko
będzie trochę starsze, zanim tam wrócę.

- Trzy lata? Jesteś pracownikiem rządowym?
- Pracujesz w dużej korporacji?

Nie.
Pracuję w małej firmie.

- Rozumiem.
- W małej firmie.

Tak.

Naprawdę podobała mi się nasza
wspólna poranna kawa...

- Oczywiście.
- ...I te wszystkie wskazówki dla rodziców.

- A kawa tutaj jest taka pyszna.
- To prawda.

Dzisiejszy wielki dzień.
Klub nocny Soryong w Musan.

Dzisiaj?

Dlaczego to musi być dzisiaj?

To nie może być na poważnie.

To jest problem.
Będę miał mnóstwo kłopotów.

Kochanie, tak mi przykro. Naprawdę.
Ten dzień miałem już zaplanowany wcześniej.

Naprawdę ci to wynagrodzę.

(Teściowa)

Mama?
Tak. Chwileczkę. Dobra.

Nie przeszkadzasz, mów co się stało.

Ale to musi być naprawdę dobra firma.

Nie jest łatwo zdobyć 3 lata
urlopu rodzicielskiego.

A może po prostu jest
niesamowicie utalentowana?

Ale nie było jej przez 3 lata.
Dlaczego teraz nagle ma tam wrócić...

Już wiem!

- Co?
- Jej mąż musi mieć jakieś kłopoty.

- O nie, jakie to okropne.
- Musiała sama się z tym zmierzyć.

I nie powiedziała nam ani słowa.

Musi więc iść do pracy
i zarabiać pieniądze.

Właśnie.
Oboje teraz będą musieli pracować.

Ponad połowa spraw związanych z narkotykami,

które policja wykryła w ostatnich miesiącach,
dotyczyła młodych ludzi w wieku od 20 do 30 lat,

To tak zwane nowe narkotyki, takie jak
płynna marihuana, ketamina i fentanyl

rozprzestrzeniają się w dzielnicach klubowych
i okolicach prywatnych akademii,

zawładniając życiem
zwykłych pracowników biurowych i studentów.

(Kurczak Taesung)

Mamo, jestem już.

- Witam, pani Soon Il.
- Bo Na, co cię tu sprowadza?

Zrobiłam kimchi z rzodkiewki
dla Tae Sunga.

Kimchi z rzodkiewki?

Mamo, ja to wezmę, nie dźwigaj.

Wygląda smakowicie.

Twoja matka wymyśla najbardziej
kreatywne wymówki, żeby cię tylko zobaczyć.

A czy mój syn w ogóle dostanie
jutro jakiś porządny posiłek?

Mamo, proszę nie martw się.
Przypilnuję, żeby dobrze jadł.

Można by pomyśleć, że to twój jedyny,
ukochany syn.

Jestem pewna, że Bo Na wie, co robi.

W dzisiejszych czasach synowe nie lubią,
gdy teściowe się o nich troszczą.

Czyżby?

Nie, mamo,
naprawdę to doceniam.

Dziękuję bardzo, mamo.

Nieważne, jak bardzo byłam zajęta,

ani razu nie nakarmiłam mojej rodziny
jedzeniem błyskawicznym.

Będę o tym pamiętać, mamo.
Skoro już o tym mowa, mamo...

Ten marynowany krab,
który zrobiłaś wcześniej,

i sałatka z meduz,
i marynowane liście pachnotki...

Czy mógłabyś zrobić to jeszcze raz?

- Co?
- Tae Sung po prostu bardzo je polubił.

Zjedliśmy to w mniej niż 3 dni.

W porządku, zrobię.

Naprawdę? Bardzo dziękuję.

Mamo, czy mogę wam teraz jakoś pomóc?

Nie.

Powinnaś już iść.

- Musisz mieć dużo rzeczy do roboty.
- A nie, w porządku.

Ramiona mam dziś sztywne.

Mamo, zostaw to, ja to zrobię.
Proszę, zostaw to.

Mamo!

Ok, zaczynamy.

Tak szczerze, mamo..

ona jutro zaczyna pracę.

Czy naprawdę musisz ją zaganiać do roboty,
aż padnie ze zmęczenia?

Ja ją zagoniłam?
Sama zaproponowała.

- Co jest?
- Dzień dobry.

Twoja synowa gdzieś wyjeżdża?

Wraca do swojej firmy czy coś.

Dobrze dla niej.

W dzisiejszych czasach trudno jest się utrzymać
z jednej pensji, prawda?

Mój syn haruje jak wół,
próbując zapewnić nam utrzymanie.

To nie tak, że Bo Na nic nie robiła.

Proszę cię, jej pensja
będzie pewnie groszowa.

I ona już się wywyższa?

Mamo!

A kiedy ona taka była?

Co do twojej synowej...

Czy przypadkiem nie mówiłaś,
że pracuje dla dużej firmy?

W tej która sprzedaje lodówki i telewizory?

Telewizory? Nie bądź śmieszna.

Tam spójrz.. Na wiatrak.

Miałam zamiar kupić nowy.

Czy mogłaby dać mi jakąś zniżkę pracowniczą
lub coś w tym stylu?

A jaki by miała z tego zysk?

Co cię tu w ogóle sprowadza?

- Słyszałyście?
- O czym?

Na placu przed nami, jest
ta chińska restauracja.

Zamykają ją.

Co?
Ale zawsze była do nich ogromna kolejka.

Dlaczego tak nagle?

Najwyraźniej właściciel
potroił za czynsz.

I co wy na to?
W ten sposób każą im się wynosić.

To takie podłe.

Radzili sobie tak dobrze, że
właściciel chce przejąć to miejsce.

To okropne.

(Duriro Mart: Wielka jednodniowa wyprzedaż)

W sklepie spożywczym trwa wyprzedaż.

Więc tak to rozegrają?

Ta osoba jest taka okrutna, że sprowadzi nieszczęście
na swoje dzieci.

To miejsce też było naprawdę świetne.

Kiedy o tym pomyślisz...

Mam naprawdę szczęście,
że mam takiego dobrego właściciela.

Czynsz za wszystkie inne sklepy w tej okolicy
rośnie z roku na rok,

ale mój pozostaje na tym samym
poziomie już od pięciu lat.

- Jestem pewna, że tym razem też będzie dobrze.
- Możliwe.

O mój Boże.

Posłuchaj, jak naiwnie to brzmi.

Nigdy nie wiadomo,
co ludzie sobie myślą.

Jeśli twój czynsz był taki sam przez pięć lat,

nie miałabyś powodu do narzekań,
gdyby teraz ci go podnieśli.

Daj spokój. To niemożliwe.

Zwłaszcza z biznesem, który
ostatnio zwolnił.

Jeśli naprawdę tak się martwisz,
powinnaś go odwiedzić

i okazać trochę dobrej woli.

Nie napluliby przecież w uśmiechniętą twarz,
prawda?

Soon Il, chodźmy kupić ten prezent.

On jest tu właścicielem,
więc musi mieć dużo pieniędzy.

- Co niby mamy mu kupić?
- Dobre pytanie.

- Co mam mu kupić?
- Cóż...

Powinnaś o to zapytać synową.

Młode mamy zazwyczaj mają lepszy gust.

Gust? Nie rozśmieszaj mnie.

Kiedy ta dziewczyna przyszła po raz pierwszy
spotkać się z przyszłą teściową

przyszła z pustymi rękami.

Któregoś razu, ja...

poprosiłam ją, żeby kupiła mi
trochę czerwonego żeń-szenia na prezent,

to przyniosła mi wielki korzeń żeń-szenia.
Taka właśnie jest.

Nie do wiary. Wielkie nieba.

Cóż, moja szwagierka
może być nieco osobliwa,

ale czasami nie wie o pewnych rzeczach,
o których wszyscy inni wiedzą.

Naprawdę?

To dlatego, że jest sierotą.

Nie miała rodziców,
od których mogłaby się czegoś nauczyć.

- Idę już.
- Idź.

Rany, czy ona w ogóle by nam coś pomogła?
Prawda?

Nie mogła zaczekać nawet chwili?
Spójrz, jak szybko uciekła...

Co to ma być?

Kiedy ona to wszystko pokroiła?

Spójrz, jak idealnie równe są te cięcia.

Jak... Jak to w ogóle możliwe?

Mamo, to jest przerażające.

Co to jest?

(Jednodniowa promocja)
(50 procent zniżki na wszystkie produkty)

- Te cebule wyglądają świetnie.
- Kapusta pekińska to okazja.

Słodkie dynie są w dobrej cenie.

Spójrz. Coś się tam dzieje.

Chodźmy to sprawdzić.

Panno Kim.

Co robisz po zmianie?

Co robisz po pracy?

Dlaczego pytasz?

Poczekaj. Ty też to przecież lubisz.

- Proszę, przestań.
- Nie bądź taka.

Muszę iść.

Kto to zrobił? Cholera.

Pani Kim.

Co to jest?

Moje plecy. Kto to zrobił?

Kto to był?

Wielkie nieba!

Teraz, tylko przez następne 30 minut,

sprzedajemy samgyetang,
zdrowy posiłek na każdą porę roku,

przy specjalnym zakupie 1 sztuki
otrzymasz kolejną za darmo.

Mi się udało zdobyć samgyetang.

(Mój wielki skarb)

Kochanie, kocham cię.

Będę lepszym mężem.

Moja żona ma świetną
zdolność przewidywania.

(Klub nocny Musan Soryong)

Chodźmy.

Chodź tutaj.
Musimy wytrzeć ci nóżki.

- Nie, nie chcę.
- Yul, chodź tutaj. Musimy je wytrzeć.

Przeziębisz się, szybciutko.

W porządku, to zostań tam,
dobrze?

(Moje serce)

Kochanie,

Jestem w Musanie.

W ostatniej chwili dali mi wyjazd służbowy.
Spóźnię się dziś wieczorem.

Miałem wrócić wcześniej do domu
i ci pomóc.

Przepraszam.

Na pewno zdążę na ostatni pociąg
i wrócę do domu, bez względu na to, jak późno będzie.

Kocham cię, Bo Na.

Wiesz, że bardzo cię kocham, prawda?

Niemożliwy jest ten facet.

Poczekaj tylko, aż wrócisz do domu...

Co tu zrobić? Nie ma sprawy.

Nie spiesz się i dokończ swoją pracę.
I przestań wysyłać płaczące emoji.

Yul, czas się ubrać.

- Nie chcę.
- No dalej, chodź tu. Szybko.

- Nie chcę.
- No dalej. Chodź tu.

Chodź tu.

(Son Suk Ku)

Szefie, muszę się wysikać.

- Cholera.
- Przepraszam.

Daj mi to.

Proszę jechać za tym czarnym samochodem.
Szybko, proszę.

Chodźmy już spać.

Chcę spać z tatą.
Kiedy tata wróci do domu?

Tata ma dzisiaj dużo pracy,
powiedział, że wróci późno.

Więc śpij dziś z mamą, dobrze?

Nie, pójdę spać,
jak tata wróci do domu.

Gdzie poszedł tata?

Tatuś powiedział, że jeszcze nie skończył
pracy w biurze.

Może mamusia zaśpiewa ci piosenkę?

Jaką pracę?

Tatuś wykonuje bardzo, bardzo ważną pracę.

Twój tata...

To wspaniały człowiek,
który robi dla innych niesamowite rzeczy.

Wspaniały człowiek?

Bardzo dobry człowiek,
który sprawia, że świat staje się lepszym miejscem.

- Tak, kochanie.
- Już jesteś w drodze?

- Tak, już jestem w drodze.
- Przygotowałam grilla,

- ale jeszcze nie wybrałam wina.
- Wino do grilla?

- Oczywiście Napa Cabernet.
- Napa Cabernet?

Dobra, to je przygotuję.
Jak długo jeszcze będziesz jechać?

Jak daleko oni jadą? Serio.

(Poniedziałek, 16 marca)

Proszę pana,
mój ostatni pociąg zaraz odjeżdża.

Czy stacja Musan jest daleko stąd?
Ile to zajmie?

Stacja Musan?

Co się stało?

- Zadzwoń pod 911. Szybko!
- Dobrze.

Tak, słucham?

Wybuchł tu samochód.

Żegnaj.

Nie przyznam,
że mam nadzieję, że się odrodzisz.

Yul, spóźniliśmy się.
Czas wysiadać, Yul.

Yul, jaki dzisiaj jest dzień?

Dzień, w którym mama idzie do pracy.

Zgadza się. Więc kto odbierze cię
dzisiaj po przedszkolu?

Ciocia Hee Sun.

Yul, ależ jesteś mądra.

Chodźmy. Pospieszmy się.

Dzień dobry, pani nauczycielko.

Ojej, nasza Yula trochę się dzisiaj spóźniła.

Dzisiaj pani zaczyna pracę, prawda?

Tak, więc od dzisiaj będzie
ją odbierać ciocia,

więc to pierwszy raz
zarówno dla Yul, jak i dla mnie, więc...

Proszę, się zbytnio nie martwić.

Będę mieć Yul na oku,

i zadzwonię do pani natychmiast,
jeśli coś się wydarzy.

Dziękuję.

Baw się dzisiaj miło...

...ze swoimi przyjaciółmi.

– Do zobaczenia później.
– Do widzenia. Chodźmy do środka.

Pa, mamo.

(W samochodzie jest dziecko)

No dobrze, ruszam w drogę.

Wczoraj wieczorem wybuchł pojazd jadący
po obwodnicy w Musan.

Kierowca, pan Bae w wieku około 40 lat,
zginął na miejscu.

Policja poinformowała, że
w celu ustalenia szczegółów sprawy,

zwróciła się do
Krajowej Służby Kryminalistycznej...

o zbadanie pojazdu
i przeprowadzenie sekcji zwłok.

Pan Hwang, skazany za zabójstwo
swojej ciężarnej żony,

został zwolniony po trzech latach,
co wywołuje spore kontrowersje.

Trzy lata temu

pan Hwang spowodował wypadek,
prowadząc pojazd pod wpływem alkoholu...

i został oskarżony o spowodowanie śmierci
swojej ciężarnej żony,

która siedziała na miejscu pasażera.

(Durumi Electronics)

Która godzina?

Kochanie,

Przegapiłem ostatni pociąg.

Mam do zrobienia
reportaż uzupełniający, więc

chyba będę musiał
zostać jeszcze jeden dzień.

Przepraszam.

Kwon Tae Sung,
poczekaj tylko, aż wrócisz do domu.

Czas iść.

(Yu Bo Na)

– Ja…
– Co robisz? Nie wchodzisz?

To jest takie stare.

Aktywowałem ją na jeden dzień.

Nową kartę identyfikacyjną
możesz odebrać później.

Cieszę się.

Ki Young Do,
dawno się nie widzieliśmy.

Jestem już zastępcą kierownika Ki.

– Co?
– Już długo jestem zastępcą kierownika.

Więc dostałeś awans.

Gratulacje, zastępco kierownika Ki.

Dobrze wyglądasz.

Ty też się ani trochę nie zmieniłeś.

Naprawdę? W nocy w ogóle nie spałem.

Dlaczego?

- Bo słyszałem, że wracasz.
- Wchodzimy.

Chodź.

Witaj z powrotem.

(Witaj z powrotem, menedżerko Yu Bo Na)

W końcu tu jesteś.

Legendarna menedżerka Yu Bo Na,
o której tyle słyszałam.

Dziękuję.

To jest Yang Ye Seul.
Zaczęła pracę, kiedy pani była nieobecna.

Zastąpiła Jung In Ju.

Tak wiele o tobie słyszałam.

Mówili, że jesteś najlepszym pracownikiem
w naszym zespole.

Naprawdę nie mogłam się doczekać,
aż tu przyjedziesz.

Och, nie chodzi mi o lepsze
wyniki naszego zespołu ani nic takiego.

W każdym razie, wspaniale jest cię poznać.

Mnie też miło cię poznać.

Panie kierowniku Go,
mam nadzieję, że wszystko u pana w porządku?

Tak.

W końcu pani przybyła, pani Yu.

Więc moje biurko jest...

Takie samo, jak je zostawiłam.

(Kierownik zespołu Kim Bong Pal)

Kierownika zespołu jeszcze nie ma?

Wczoraj wrócił z podróży służbowej
do Musan.

Przyjechał wcześnie rano,
więc trochę się spóźni.

Musan.

Rozumiem.

Czy on nadal jest taki sam?

Nic się nie zmienił.

Jesteś tutaj?

- Jesteś.
- Cześć, dzień dobry.

Znowu przyniosłeś całą torbę.
Co to tym razem, szefie?

Sałata. Spójrz.

- Jest taka świeża.
- Yu Bo Na tu jest.

Co?

Pani Yu.

Ile czasu minęło?

W końcu pani wróciła.
Do naszego zespołu.

Jak się pan miewa?

- Dobrze.
- Jest pan taki sam jak zawsze, szefie.

Świetnie, że tu jesteś.
Biuro wydaje się teraz kompletne.

Widzisz?
Ludziom potrzebna jest czyjaś obecność.

W każdym razie, prawdziwe nadrabianie zaległości
zostawimy na później.

Jestem dziś trochę zajęty
czymś pilnym.

Dobrze, że wróciłaś.

No dobrze. Wracajcie do pracy.

(Straż Przybrzeżna Musan)

(Bezpieczne i czyste morze nadziei)

Przepraszam.

Słyszałem, że był pan na miejscu zdarzenia.
Jak się pan nazywasz?

Tak, chwileczkę.

Nazywam się Kwon Tae Sung,
jestem reporterem programu „Digging News, Not Today”.

A pan to kto, detektywie?

No proszę...
Reporter z „Digging News” w Seulu.

Co pana sprowadza do Musan?

Czy zidentyfikowano już ofiarę?

Co tu się właściwie dzieje?

To ja powinienem zadać panu to pytanie.
Co dokładnie się tu wydarzyło?

Co?

Cóż, taksówkarz powiedział,
że wyszedł pan z tego klubu

i nagle, pan zażądał,
żeby taksówkarz jechał za czarnym samochodem.

Więc.. o co w tym chodziło?

Jak pan myśli,
czym zajmuje się reporter?

Pracowałem nad arytkułem
i nadal nad nim pracuję.

Jaki artykułem?

Dostałem cynk, że w klubach w okolicach Musan
pojawił się nowy narkotyk.

Więc dzisiaj przeprowadzałem
wywiad z moim informatorem, kiedy nagle...

Rozumiem.
A co z tym samochodem?

Dlaczego go pan ścigał?

(Ratownicy medyczni)

Jestem świadkiem, czy osobą która może pomóc?

A może jestem podejrzanym?

Nie, niekoniecznie.
Mieliśmy tylko nadzieję, że zechce pan z nami porozmawiać.

Mój informator powiedział, że ta osoba była
„kurierem”.

Kurierem.

Miałem nadzieję, że
uda mi się go przyłapać

na rozprowadzaniu
narkotyków w innym klubie,

więc ich śledziłem. Rozumie pan?

Większość artykułów na
temat narkotyków zazwyczaj

pokazuje tylko zwykłych
obywateli, którzy je zażywają w niewłaściwy sposób.

Ja jednak chciałem skupić się na dostawcy.

Doszedłem do wniosku, że pokazując
rzeczywistość procesu dystrybucji,

mogę nie tylko zwiększyć
świadomość społeczną...

ale także pomóc wam, detektywom...

w śledztwach i aresztowaniach
tej społeczności.

To był mój cel. Czy to panu wystarczy?

Tak. To bardzo godne podziwu.

Ale czy „kurier”
to nie po prostu zwykły posłaniec?

O rany.
Myślę, że jest pan jeszcze daleko od prawdy.

– Co?
– Na razie może pan wracać do domu.

Możemy się z panem
skontaktować później w sprawie

zeznań jako świadka,
tak dla pana jasności.

Jak widać, panuje tu chaos.
Więc prosimy o wybaczenie.

Proszę zadbać o wykonanie szczegółowych zdjęć
miejsca zdarzenia.

(Son Suk Ku)

(Dział Planowania i Operacji)

Dlaczego ciągle dzwonisz?
Stawiasz mnie w kłopotliwej sytuacji.

Dzwoniłem tak wiele razy,
bo nie odbierałeś.

Słuchaj, musimy się natychmiast spotkać.
Gdzie jesteś?

Spotkać się? Żartujesz sobie?
Wybuchło prawdziwe piekło.

Nie kontaktuj się ze mną więcej.
Zmieniam numer.

Czekaj, chwileczkę.
Mam tylko jedną sprawę.

Ten facet z wczoraj, ten, co dostarczał towar.
Co się z nim stało?

A co z nim? Co?

Po tym, jak wczoraj wyszedłeś,
on wrócił.

– W takim razie…
– Rozłączam się.

No proszę, patrzcie tylko.
Ten uparty facet faktycznie się pojawił.

Kilka razy mówiłem ci przez telefon,
że nie mogę ci pomóc.

Kto był ofiarą
wczorajszego incydentu?

Rany, jaki reporter
jest aż tak lekkomyślny?

To ja byłem świadkiem
wczorajszego zdarzenia. Spójrz na mnie.

Wciąż mam przez to mdłości.

Jeśli źle się czujesz, powinieneś pójść
do apteki i kupić jakieś lekarstwo.

Złamałem nawet obietnicę daną mojej żonie.

Wczoraj powinienem być już w domu,
bez względu na wszystko.

W takim razie powinieneś
natychmiast pędzić do domu.

Prawda?

Dzisiaj moja żona wraca do pracy.

Detektywie, czy jest pan żonaty?
Moja córka ma cztery lata.

Dlaczego mi to pan teraz mówi?

Dlaczego mi pan mówi,
że pańska córka ma cztery lata?

Prawda? Może opowiem panu
całą historię mojego życia.

W każdym razie ofiarą, panem Bae,
jest baron narkotykowy Bae Doo Hyuk, prawda?

Cóż, tak, to prawda, ale...

Cholera.

Czy to był zwykły wypadek?
Czy może zabójstwo?

Wynoś się.

– Mam rację? Po prostu niech mi pan powie.
– Wynoś się.

Powiedziałam, żebyś się wynosił.
Sio.

Pani Yu.

Tak?

Wiem, że to pani pierwszy dzień,
i trochę mi głupio o to prosić,

ale czy mogłaby pani dzisiaj
zająć się jednym spotkaniem z klientem?

Dzisiaj?

Tak, dzisiaj.

Wiem, że to spora prośba
jak na pierwszy dzień,

i wiem też, że nie jest pani typem osoby,
która wykonuje swoją pracę byle jak.

Ale klient powiedział,
że są wolni tylko dzisiaj.

Pan Ki wykonał już wszystkie przygotowania.

Musi pani tylko poprowadzić spotkanie.

(Raport dla klienta)

– Wykonałeś to bardzo dokładnie.
– Uczyłem się od najlepszych.

Zrobię to w ciągu dnia.

W ciągu dnia? Dlaczego?

Biorąc pod uwagę miejsce spotkania
i harmonogram klienta,

czy pani zdaniem strategicznie lepiej byłoby
zrobić to w ciągu dnia?

Muszę odebrać dziecko.

Mój mąż powiedział, że dzisiaj się spóźni.

W takim razie zróbmy to w ciągu dnia.
W ciągu dnia.

(Imię i nazwisko:
Hwang Min Ho, były pracownik biurowy)

(Straż Przybrzeżna w Musan)

Nie dowiemy się,
czy to był wypadek, czy zabójstwo...

dopóki nie otrzymamy raportu z sekcji zwłok.

Obiecaj, że nikomu nie powiesz...

że to ja podałem ci imię ofiary.

Proszę do Musan NFS.

(Kościół katolicki w Jeonjak-dong)

Podoba mi się to miejsce spotkania.

Klient przybył godzinę temu i czeka.

Możesz od razu wejść.

Dobrze. Zobaczmy, co tam znajdziesz..

Ja?

- Nie, oczywiście, że nie. Ja...
- Nie, ja...

Denerwujesz się?

- Cóż, minęło trochę czasu...
- Może dla ciebie.

Przestań trząść tą nogą.

A szef powinien rozluźnić dłonie.

(Wysłuchaj naszej modlitwy)

Czy kiedyś się modliłeś?

Oczywiście, że nie.

– A ty?
– Nie zdawałam sobie z tego sprawy,

w przerażających momentach.

Miewasz takie chwile?
Kiedy na przykład?

Kiedy moje dziecko coś chrupie.

Czy to nie jest dobrze,
jeśli dziecko dobrze zje?

Problem polega na tym,
że nigdy nie dałam jej nic swojego do jedzenia.

Nie ma nic bardziej przerażającego od tego.

W prawym rogu zobaczysz
długą ławkę.

Widzę ją.

Spośród wszystkich powodów,
przez które płacze czterolatek,

czy wiesz, kiedy najtrudniej
jest uspokoić dziecko?

– Kiedy?
– Kiedy kolega w przedszkolu się zrani.

Rozumiem. Bo jest mu wtedy smutno?

Nie, bo czują się winne,

że to przez nie
ich koleżanka się zraniła.

Płakała przez całą godzinę.

Co w ogóle może wiedzieć czterolatek?

Wiedzą. Nawet czterolatki.

Naprawdę?

Nawet dzieci wiedzą, że nie wolno
krzywdzić innych, choćby przypadkowo.

Dobra. Idziemy?

To dobry moment.

Yu Bo Na, Trzeci Zespół Sprzedaży.

Zacznijmy spotkanie z klientem

Posiedzenie zostało zamknięte.

Wciąż ma w sobie to coś.

Żegnaj.

Nie mogę powiedzieć,
że mam nadzieję, że się odrodzisz.

Więc Yu Bo Na wróciła.

– Yul.
- Mamo.

Yul.

- Cześć, Se Yeon.
- Cześć.

Dobrze się dzisiaj bawiłaś z Se Yeon?

Tak, zrobiłam razem z nią
prezent dla mamusi.

Co to jest? Róża?

- Tak.
- Ale przecież dzisiaj mamusia nie ma urodzin.

Powiedziałam jej, że
musisz być zmęczona, bo to

był twój pierwszy dzień
po powrocie do pracy.

O rany.
To prawda, Yul?

- Ale przecież lubisz kwiaty.
- Tak, bardzo.

Moja Yul jest najlepsza. Najlepsza.
Dziękuję.

Yul, zobaczmy...
Wygląda zupełnie jak ty.

Jesteś taka urocza, mój słodziak.

Dziękuję.

– Chodźmy już do domu.
– Dobrze.

Co to ma być?

To mina, którą robię, kiedy mówisz:
„Masz tupet”.

To wcale nie jest śmieszne.
Zdejmij to.

Kochanie, przepraszam.

Przez miesiąc będę jadł tylko ryż.
Myślę, że dam radę.

Myślisz, że to wystarczy?

A nie wystarczy?

Naprawdę mi przykro.

Za co ci jest przykro?

Naprawdę starałem się
wczoraj wrócić do domu,

nawet jeśli było już bardzo późno.

I to wszystko?

Ale ja naprawdę starałem się wrócić do domu.
Kupiłem nawet bilet na ostatni pociąg.

Jak mogłeś mi to zrobić?

Tak właśnie wygląda praca reportera.
Kiedy pojawia się sensacyjna wiadomość,

jedna rzecz prowadzi do kolejnej.

Jak mogłeś kupić coś tylko dla Yul?

Yul, możesz zjeść tylko dwa.
Nie więcej.

Rozumiesz? Dobrze.

Jak mogłeś kupić tylko
te z kremowym nadzieniem?

Lubisz te z czerwoną fasolą, prawda?

Uwielbiam je.

Odkąd się poznaliśmy,
już jakieś siedem lat temu,

mam wrażenie, że jadłam tylko
chleb z czerwoną fasolą, owsiankę i zupę z makaronem.

Kochanie,
czy już o tym wszystkim zapomniałeś?

Oczywiście, że pamiętam.

Ale w takim razie jak...

Yul, odłóż to.

Nie zjedz więcej niż dwa.

Zjemy to po posiłku.

Dobrze.

Ale jak… Jak mogłeś…

To po to, żeby pokazać,
że nie mam już żadnej wymówki.

– Uśmiechnęłaś się.
– Nie, nie uśmiechnęłam się.

Widzisz? Uśmiechnęłaś się.
Jeśli się uśmiechniesz, to koniec.

Yul, mamusia się uśmiechnęła.

Odpuszczam tylko
ze względu na Yul, jasne?

Przymykam na to oko,
bo Yul bardzo mi dzisiaj pomogła.

Dobrze.

Dziękuję.

Yul, czy to prawda?
Pomogłaś dzisiaj mamusi?

Jesteś taka słodka.

- Jesteś taka śliczna.
- Nie, umyj ręce, zanim ją dotkniesz.

Yul właśnie się wykąpała.

No dalej. Po prostu ją przytulę.

Skarb tatusia.

Ach, racja. Jak minął twój pierwszy
dzień po powrocie do pracy?

Po tak długim czasie...
Yul, zjedz to po obiedzie.

– Bo mama się zdenerwuje.
– Wszyscy byli pomocni..

A ponieważ robiłam to przez długi czas,
szybko sobie o tym przypomniałam.

Widzisz?
Wiedziałem, że dasz sobie radę, kochanie.

Czy ci tego nie mówiłem?

Że od razu to opanujesz.

Kochanie, idź się umyć.

Musimy coś zjeść.

Nie, na pewno jesteś zmęczona, kochanie.
Zadowólmy się tym.

Jasne, moglibyśmy,
ale ugotowałam samgyetang.

Samgyetang?

Yul, mama ugotowała samgyetang.

Tata pójdzie się szybko umyć.

Najemca restauracji „Taesung Chicken”
na parterze...

chciał cię osobiście odwiedzić i się przywitać,
więc im odmówiłem.

Właściciel chce przysłać prezenty.
Co mam zrobić?

– Kochanie, podasz mi ręcznik?
– Chwileczkę.

Proszę, grzecznie odmów.
I zamroź ich czynsz na następny okres.

- Dziękuję za jedzenie.
- Smacznego. Yul, spójrz na to.

- Smakuje ci? Jak bardzo pyszne?
- Tak, jest super, super pyszne.

Jest super, super pyszne?

Yul, nie tęskniłaś za tatą?

- Tęskniłam za tobą.
- Jak bardzo?

- Tak bardzo.
- Tak bardzo za nim tęskniłaś?

Zatańcz trochę, żeby pokazać,
jak bardzo to jest pyszne.

Czy to aż tak pyszne?

(Kwiaciarnia Oki)

Jesteś wcześniej.
Zmieniłaś godzinę?

Chyba musisz,
skoro teraz pracujesz.

Dlaczego otwierasz tak wcześnie?

– Słońce jeszcze nawet nie wzeszło.
– Muszę zdążyć przed porannym ruchem.

Ciężko jest zarobić na życie.

Pewnie myślałaś, że będziesz
miała trochę wolnego czasu

po odwiezieniu dziecka do przedszkola, ale...

Jakie to uczucie wrócić do pracy?

Moje dni wkrótce staną się o wiele trudniejsze.

A świat stanie się o wiele głośniejszy.

Co to jest za kwiatek?
Kosmos?

– Stokrotka.
– Ach, stokrotka.

Jej znaczenie to „ujawnienie tajemnicy”
i „prawdziwa miłość”.

Jeśli się nad tym zastanowić, jeden kwiat
skrywa zarówno tajemnice, jak i prawdę.

Prawdziwa miłość nie ma tajemnic.

Musisz ujawnić swoje tajemnice,
aby zaznać prawdziwej miłości.

– Ale czy to prawda...
– Nie podoba mi się to znaczenie.

Czasami zachowujesz tajemnice,
dlatego, że tak bardzo kogoś kochasz.

Nie martwisz się tym,
że ten dzień nadejdzie?

Jeśli twój mąż się kiedyś dowie.

Dzień przed moim powrotem do pracy
obiecał, że wróci do domu wcześniej na kolację,

ale nagle powiedział, że ma delegację.

Powiedział, że wróci późno,
ale ostatecznie nie wrócił w nocy do domu.

– Ojej.
– Wiem, że to w związku z pracą, ale byłam zdenerwowana,

i bez powodu się irytowałam,
gdy spieszyłam się, żeby się przygotować.

Pomyślałam: „Kwon Tae Sung,
poczekaj tylko, aż wrócisz do domu”.

Ale kiedy bardziej się tym zdenerwowałam,

po prostu zaczęłam się śmiać.

Ta wersja mnie samej
bardzo mnie zafascynowała,

i wciąż nie mogę uwierzyć,
że mam takie chwile.

Uwielbiam to.

Dlatego się nie martwię.

Bo ten dzień nigdy nie nadejdzie.

On jest światłem.

Różni się ode mnie.

Gdyby wiedział, jak bardzo się różnimy,
nie moglibyśmy być razem.

Tak naprawdę niewiele
o mnie wiesz, prawda?

Niewiele o tobie wiem, Bo Na.

Znam twoje imię,

ale nie wiem, czy to twoje prawdziwe imię.

Gdzie się urodziłaś, jak dorastałaś.

Jaka jest twoja rodzina.

Albo czym się zajmujesz.

W dniu, kiedy spotkaliśmy się
po raz pierwszy...

- Dlaczego tam stałaś...
- Jestem policjantem...

– Zejdź na dół. Szybko.
– Nie wiem nic z tych rzeczy.

O rany. Powoli.

Ale są pewne rzeczy,
które wiem o tobie, Bo Na.

Może miłość jest wtedy...

kiedy zakochujesz się
w jednej z wielu stron danej osoby...

I może właśnie tak się to zaczyna.

Dla mnie to już się zaczęło.

Nazywam się Yu Bo Na.
To moje prawdziwe imię.

Proszę, bądź dla mnie miły.

Bo to pierwszy raz kiedy jestem zakochana.

Nie martwię się.
Bo to się nie wydarzy.

Dzień, w którym zobaczy tę drugą stronę mnie...

nigdy nie nadejdzie.

Mamy najświeższe wiadomości.

W samym sercu Seulu
doszło do morderstwa

popełnionego przy użyciu
karabinu snajperskiego.

Wywołało to spekulacje...

że to sprawka niesławnego seryjnego snajpera...

znanego jako Kingfisher,
który zniknął cztery lata temu,

i mógł właśnie powrócić.

Do zdarzenia doszło w hotelu
w dzielnicy Jeonjak-dong w Seulu.

Gość hotelowy w wieku około 30 lat,
znany jedynie jako pan Hwang,

został podobno zabity przez kulę
wystrzeloną z zewnątrz budynku.

Aby uzyskać więcej
szczegółów, połączymy się

do naszego reportera
na miejscu zdarzenia...

w celu uzyskania aktualnych informacji na temat
śledztwa policyjnego oraz...

(Prawdziwy zabójca)

Morderstwo z użyciem broni
akurat w Korei Południowej?

Myślę, że ten drań powrócił.

Więc od teraz zajmujesz się sprawą Kingfishera,
prawda?

Dam z siebie wszystko.

Czy to naprawdę Kingfisher?

Piszesz artykuł o Kingfisherze, prawda?

Na przykład, czy znaleźli coś
w kryjówce snajpera.

Co? Wiesz coś?

Hej, nigdy nie wiadomo.
To mogła być prawdziwa wskazówka.

Czasami myślę, że ten dzień może nadejść.

Że mogą mnie znaleźć.

Czy powinienem umówić się na spotkanie?

Nie wydaje ci się to dziwne?

Szczerze mówiąc, nawet gdyby został zastrzelony
przez Kingfishera,

nikt by się nie zdziwił.

Jak byś się czuł, gdybyś stracił
wszystkie te cenne rzeczy?

Gdzie jest Kwon Tae Sung?

Tłumaczenie: 이엘라