All language subtitles for Junji.Ito.Collection.2018.iQ.(Ep.06).th
Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Would you like to inspect the original subtitles? These are the user uploaded subtitles that are being translated:
1
00:00:13,900 --> 00:00:18,540
ร่างกายค่อยๆ กลายเป็นร่างกายด้วยตัวมันเอง
2
00:00:19,000 --> 00:00:23,660
หัวใจเต้นเป็นจังหวะของมันเองไปเรื่อยๆ
3
00:00:24,120 --> 00:00:28,760
อารมณ์ความรู้สึกกู่ร้องออกมาราวกับหมาป่า
4
00:00:29,020 --> 00:00:34,720
นี่เราจะต้องเชื่อฟังกระดูกสันหลัง ซี่โครง
และกะโหลกไปเฉยๆ อย่างเลี่ยงไม่ได้งั้นเหรอ?
5
00:00:45,020 --> 00:00:48,840
จมลงไปทั้งๆ ที่ยังเปิดตา เหนียวหนืดไปทั้งตัว
6
00:00:48,940 --> 00:00:51,760
กลิ้งล้มลงไป แหลกสลายเป็นชิ้นๆ
7
00:00:51,840 --> 00:00:55,260
กลายเป็นเพลงบลูส์ที่กลวงโบ๋ ซึ่งมาพร้อมกับความเจ็บปวด
8
00:00:55,500 --> 00:00:57,080
จะจุดประกายไฟให้ติด
9
00:00:57,140 --> 00:00:59,780
จมลงไป เหนียวหนืดไปทั้งตัว
10
00:00:59,800 --> 00:01:02,420
กลิ้งล้มลงไป แหลกสลายเป็นชิ้นๆ
11
00:01:02,480 --> 00:01:06,200
สูญเสียไป...จนกลายเป็นเพลงบลูส์นี้ที่จุดให้ไฟลุก
12
00:01:06,260 --> 00:01:08,380
จนกว่าจะสลายเป็นชิ้นๆ
13
00:01:08,760 --> 00:01:11,380
จนกว่าจะระยิบระยับ
14
00:01:11,380 --> 00:01:13,900
จนกว่าจะกลายเป็นคำอวยพร
15
00:01:13,900 --> 00:01:16,640
จนกว่าจะกลายเป็นคำอวยพร
16
00:01:17,000 --> 00:01:20,100
Isolation dope
17
00:01:36,300 --> 00:01:38,770
ฮิโรชิ รีบๆ มาได้แล้ว
18
00:01:38,770 --> 00:01:40,890
น่ารำคาญชะมัด
19
00:01:40,890 --> 00:01:44,350
นี่ลูกก็ต้องทักทายคุณข้างบ้านไว้ด้วยสิ
20
00:01:44,350 --> 00:01:46,759
จะว่าไปที่นี่ดีจริงๆ เลยนะ
21
00:01:46,759 --> 00:01:48,990
ธรรมชาติก็เยอะ อากาศก็ปลอดโปร่ง
22
00:01:54,009 --> 00:01:55,430
นี่แม่
23
00:01:55,430 --> 00:01:58,060
ทางขวาของบ้านมันแปลกๆ นะ
24
00:01:58,060 --> 00:01:59,009
แปลกยังไง?
25
00:01:59,009 --> 00:02:01,920
หน้าต่างมีแค่บานเดียวเองนา
26
00:02:01,920 --> 00:02:05,020
เมื่อกี้ผมไปดูอีกด้านมาแล้วเหมือนกัน แต่มีแค่ตรงนี้แหละ
27
00:02:05,020 --> 00:02:06,740
แหมฮิโรชิ
28
00:02:06,740 --> 00:02:09,600
อย่าไปสอดส่องบ้านคนอื่นเขาสิ
29
00:02:14,000 --> 00:02:15,610
ไม่อยู่ล่ะมั้ง
30
00:02:18,990 --> 00:02:20,600
สวัสดีค่ะ ใครหรือคะ?
31
00:02:20,600 --> 00:02:22,610
สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก
32
00:02:22,610 --> 00:02:27,360
ดิฉันชื่อซาคากุจิค่ะ เพิ่งย้ายมาอยู่ข้างๆ
33
00:02:27,360 --> 00:02:30,710
ก็เลยมาขอฝากเนื้อฝากตัวในฐานะเพื่อนบ้านน่ะค่ะ
34
00:02:30,710 --> 00:02:33,270
จากนี้ไปฝากด้วยนะคะ
35
00:02:33,270 --> 00:02:34,870
นี่ก็เป็นของเล็กๆ น้อยๆ นะคะ
36
00:02:34,870 --> 00:02:36,710
แหม ช่างมีน้ำใจจริงๆ
37
00:02:36,800 --> 00:02:38,480
แต่คุณนายคะ
38
00:02:38,480 --> 00:02:41,660
ทางบ้านคุณนุมาเกะนั่นทำงานตอนเที่ยงหรืออะไรเหรอคะ?
39
00:02:41,660 --> 00:02:42,630
ไม่รู้สิคะ
40
00:02:42,630 --> 00:02:45,360
บ้านหลังนั้นล็อกอยู่ตลอดเวลาเลย
41
00:02:45,360 --> 00:02:48,760
แต่พอตกดึกก็จะเห็นเงาของคนสะท้อนในหน้าต่างชั้นสอง
42
00:02:48,760 --> 00:02:50,450
เพราะงั้นก็คงอยู่ข้างในล่ะนะคะ
43
00:02:50,450 --> 00:02:52,730
เพียงแต่ไม่ค่อยจะออกมาข้างนอกก็เท่านั้น
44
00:02:52,900 --> 00:02:56,540
แถวนี้เขาก็ลือกันว่า คนที่อาศัยอยู่เป็นผู้หญิงวัยกลางคน
45
00:02:56,540 --> 00:02:58,950
แล้วก็เป็นคนแปลกๆ ด้วยนะคะ
46
00:02:59,260 --> 00:03:02,540
เห็นว่าไม่ชอบพบเจอผู้คนด้วย
47
00:03:03,570 --> 00:03:06,670
สรุปก็คือยังไม่เคยเจอหน้าคนที่อาศัยอยู่เลยงั้นสิ
48
00:03:06,670 --> 00:03:10,460
ก็นะ ไม่ว่าจะกดกริ่งกี่ครั้งก็ไม่ตอบเลยน่ะ
49
00:03:10,580 --> 00:03:12,160
หรือว่าอาจจะ
50
00:03:12,160 --> 00:03:13,200
อิ่มแล้วครับ
51
00:03:13,200 --> 00:03:14,930
อ้าว อิ่มแล้วเหรอ?
52
00:03:14,930 --> 00:03:17,600
อื้อ ต้องรีบเก็บห้องให้เสร็จๆ
53
00:03:24,380 --> 00:03:26,850
หันหน้าเข้าหาหน้าต่างของบ้านข้างๆ เลยเหรอ?
54
00:03:27,180 --> 00:03:28,910
รู้สึกไม่ค่อยถูกใจเท่าไรแฮะ
55
00:03:36,090 --> 00:03:37,280
หนุ่มน้อย
56
00:03:38,030 --> 00:03:39,620
หนุ่มน้อย
57
00:03:40,220 --> 00:03:42,240
หนุ่มน้อย
58
00:03:42,990 --> 00:03:44,530
สายัณสวัสดิ์
59
00:03:44,530 --> 00:03:46,820
หลับอยู่หรือเปล่า?
60
00:03:47,470 --> 00:03:50,050
สุขภาพแข็งแรงดีไหม?
61
00:03:50,050 --> 00:03:51,090
อะไรน่ะ?
62
00:03:51,090 --> 00:03:52,560
หนุ่มน้อย
63
00:03:53,410 --> 00:03:54,910
หนุ่มน้อย
64
00:03:56,040 --> 00:03:57,540
หนุ่มน้อย
65
00:03:58,180 --> 00:04:01,540
บ้านใหม่น่าอยู่ไหมจ๊ะ?
66
00:04:02,070 --> 00:04:03,250
หนุ่มน้อย
67
00:04:03,750 --> 00:04:06,310
สบายดีไหมจ๊ะ?
68
00:04:06,790 --> 00:04:08,000
หนุ่มน้อย
69
00:04:08,000 --> 00:04:10,710
ว่างๆ มาเล่นบ้านป้าสิ
70
00:04:11,680 --> 00:04:15,320
ป้าจะเปิดประตูทางเดินรอไว้นะ
71
00:04:18,079 --> 00:04:20,100
เมื่อกี้มันอะไรน่ะ?
72
00:04:34,600 --> 00:04:35,909
หนุ่มน้อย
73
00:04:36,600 --> 00:04:37,900
หนุ่มน้อย
74
00:04:38,480 --> 00:04:40,760
สบายดีไหมจ๊ะ?
75
00:04:40,760 --> 00:04:43,120
หลับอยู่หรือเปล่าจ๊ะ?
76
00:04:43,800 --> 00:04:46,150
ขอดูหน้าหน่อยสิจ๊ะ
77
00:04:46,150 --> 00:04:48,920
พอดีตอนเที่ยงไม่เห็นมาหาเลยอะจ้ะ
78
00:04:49,500 --> 00:04:52,610
อุตส่าห์อบขนมรอไว้แท้ๆ นะจ๊ะ
79
00:04:53,110 --> 00:04:58,100
ถ้าอย่างนั้นขอฉันไปหาแทนได้ไหมจ๊ะ?
80
00:04:58,480 --> 00:05:00,780
จะไปเดี๋ยวนี้ล่ะจ้ะ
81
00:05:00,780 --> 00:05:02,450
ว-ว่าไงนะ?
82
00:05:16,090 --> 00:05:17,840
หนุ่มน้อย
83
00:05:17,840 --> 00:05:21,310
เดี๋ยวฉันจะยื่นราวตากผ้าไปนะ
84
00:05:21,310 --> 00:05:24,510
ถือไว้ให้แน่ๆ นะคะ
85
00:05:24,760 --> 00:05:28,000
เพราะฉันจะใช้เจ้านี่ข้ามไปหานะจ๊ะ
86
00:05:28,000 --> 00:05:29,050
เอ๋?
87
00:05:32,140 --> 00:05:33,560
ทำอะไรน่ะ?
88
00:05:38,930 --> 00:05:40,600
พ่อครับ แม่ครับ!
89
00:05:40,600 --> 00:05:42,110
ตื่นทีสิ
90
00:05:44,900 --> 00:05:47,530
อะไรกันไม่เห็นมีใครอยู่เลยนี่?
91
00:05:47,530 --> 00:05:49,530
ราวตากผ้าก็ไม่เห็นมี
92
00:05:49,530 --> 00:05:50,830
พูดจริงๆ นะ
93
00:05:50,830 --> 00:05:53,080
เป็นคนโคตรน่าสยองเลย
94
00:05:53,080 --> 00:05:55,360
พยายามจะปีนข้ามมาฟากนี้ด้วย
95
00:05:55,360 --> 00:05:58,040
ฮิโรชิ นี่แกคงฝันไปนั่นล่ะ
96
00:05:58,040 --> 00:06:00,010
พูดจริงนะ!
97
00:06:18,190 --> 00:06:19,350
หนุ่มน้อย
98
00:06:20,100 --> 00:06:21,650
พ่อหนุ่มน้อย
99
00:06:23,470 --> 00:06:25,310
พ่อหนุ่มน้อย
100
00:06:25,860 --> 00:06:27,710
ตื่นอยู่หรือเปล่าคะ?
101
00:06:28,270 --> 00:06:31,580
สุขภาพแข็งแรงดีไหมคะ?
102
00:06:32,680 --> 00:06:34,450
บ้าเอ๊ย
103
00:06:34,450 --> 00:06:35,740
พ่อหนุ่มน้อย
104
00:06:35,740 --> 00:06:37,870
หลับอยู่หรือจ๊ะ?
105
00:06:37,870 --> 00:06:40,920
ขอดูหน้าหน่อยสิจ๊ะ
106
00:06:41,050 --> 00:06:42,960
รอหน่อยนะจ๊ะ
107
00:06:42,960 --> 00:06:45,640
เดี๋ยวอีกไม่นานฉันก็จะไปฟากนั้นได้แล้ว
108
00:06:45,840 --> 00:06:48,650
หนุ่มน้อย อีกนิดเดียวเองนะจ๊ะ
109
00:06:48,650 --> 00:06:52,150
อีกนิดเดียวก็จะยื่นมือถึงทางนั้นแล้วนะจ๊ะ
110
00:06:52,740 --> 00:06:55,630
อีกไม่นานก็จะถึงฟากนั้นแล้วนะจ๊ะ
111
00:06:56,780 --> 00:06:59,400
อีกนิดเดียวก็จะเคาะเรียกได้แล้ว
112
00:06:59,400 --> 00:07:03,160
พอฉันเคาะแล้วช่วยเปิดหน้าต่างนะจ๊ะ
113
00:07:03,160 --> 00:07:06,550
ไกลจริงๆ ยื่นมือไม่ถึงเลย
114
00:07:07,160 --> 00:07:11,490
แต่ว่ารอหน่อยนะจ๊ะ อีกไม่นานจะถึงแล้ว
115
00:07:11,490 --> 00:07:13,670
จะไปหาได้แล้ว
116
00:07:35,930 --> 00:07:40,980
(คอลเล็กชัน No.067 หน้าต่างห้องข้างๆ)
117
00:07:45,020 --> 00:07:48,220
- ป่าป๊าตายแล้ว
- ตั้งแต่เด็กๆ แล้ว
118
00:07:48,220 --> 00:07:51,200
ฉันมักจะฝันว่าพ่อตายไปแล้ว จนตัวเองร้องไห้
119
00:07:51,200 --> 00:07:52,810
แฮ่ๆ แบร่
120
00:07:52,810 --> 00:07:55,250
พ่อไม่ตายหรอกนะ ริโกะ
121
00:07:55,720 --> 00:07:56,980
แต่ถึงจะอย่างนั้น
122
00:07:57,450 --> 00:07:59,909
ความกังวลของฉันก็ไม่เคยหายไปเลย
123
00:08:01,490 --> 00:08:04,210
สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดในโลกนี้
124
00:08:05,500 --> 00:08:08,800
นั่นก็คือการตายของพ่อ
125
00:08:09,170 --> 00:08:14,180
(คอลเล็กชัน No.123 การจากลาที่อ่อนโยน)
126
00:08:19,570 --> 00:08:24,410
การแต่งงานแบบดั้งเดิมคือ
สิ่งที่ตระกูลโทคุระที่มีเชื้อสายเก่าแก่ปฏิบัติสืบกันมา
127
00:08:27,410 --> 00:08:29,630
คุณพ่อคะ คุณแม่คะ
128
00:08:29,630 --> 00:08:31,480
คุณปู่คะ คุณย่าคะ
129
00:08:31,680 --> 00:08:35,030
ดิฉันยังคงอ่อนโลกอยู่อีกมาก
แต่ขอฝากตัวด้วยนะคะ
130
00:08:41,799 --> 00:08:43,200
นี่คุณริโกะ
131
00:08:44,440 --> 00:08:47,420
หนูน่ะต้องเรียกคุณว่าพี่สาวแล้วนะคะ
132
00:08:47,720 --> 00:08:49,060
จ-จ้ะ
133
00:08:49,200 --> 00:08:51,000
ฝากตัวด้วยนะโทโมกะจัง
134
00:08:51,000 --> 00:08:52,560
มาโคโตะสามีของฉันนั้น
135
00:08:52,560 --> 00:08:57,100
แต่งงานกับฉันโดยที่ไม่สนคำค้านของตระกูลโทคุระ
136
00:08:57,430 --> 00:08:59,180
ร่าเริงเข้าไว้นะริโกะ
137
00:08:59,520 --> 00:09:02,080
เดี๋ยวพวกเขาก็เข้าใจเองล่ะ
138
00:09:02,080 --> 00:09:03,030
อื้อ
139
00:09:04,970 --> 00:09:08,180
คุณปู่ทวดกับย่าทวดน่ะ
140
00:09:08,510 --> 00:09:10,990
พวกท่านอายุมากแล้วก็เลยไม่ได้เข้าร่วมพิธี
141
00:09:11,540 --> 00:09:14,210
ปู่ทวด ย่าทวด
142
00:09:15,080 --> 00:09:17,710
เมียผม ชื่อริโกะนะ
143
00:09:17,710 --> 00:09:19,450
ฝากตัวด้วยนะคะ
144
00:09:27,840 --> 00:09:29,400
ริโกะ
145
00:09:29,400 --> 00:09:31,000
ริโกะ
146
00:09:32,110 --> 00:09:32,970
ป่าป๊า
147
00:09:33,180 --> 00:09:35,130
หนูอยู่นี่แล้วนะ
148
00:09:35,130 --> 00:09:36,400
ริโกะ
149
00:09:36,400 --> 00:09:39,380
ใช้ชีวิตให้มีความสุขกับมาโคโตะคุงนะ
150
00:09:40,580 --> 00:09:42,370
ป่าป๊า!
151
00:09:45,200 --> 00:09:47,810
ฝันแบบนั้นอีกแล้วนะ
152
00:09:49,180 --> 00:09:50,830
ขอโทษนะ
153
00:09:50,830 --> 00:09:53,310
ไม่ว่าจะเมื่อไรก็ฝันแบบนี้ตลอด
154
00:09:53,310 --> 00:09:54,280
ไม่เป็นไรหรอก
155
00:09:54,560 --> 00:09:56,490
เอาล่ะ หลับได้แล้วนะ
156
00:09:59,840 --> 00:10:02,000
แหม โทโมกะนี่ล่ะก็
157
00:10:02,000 --> 00:10:04,310
แต่ว่าแม่คะ
158
00:10:05,330 --> 00:10:08,340
โธ่ พ่อก็อย่าหัวเราะด้วยสิ
159
00:10:08,340 --> 00:10:11,420
คุณปู่คุณย่าก็เป็นไปด้วย!
160
00:10:14,380 --> 00:10:17,300
จะว่าไป นี่เป็นคฤหาสน์ที่ใหญ่จริงๆ นะ
161
00:10:25,670 --> 00:10:27,060
ค-ใครกันน่ะ?
162
00:10:34,320 --> 00:10:38,180
อะ ผ-ผี
163
00:10:41,680 --> 00:10:43,820
นั่นไม่ใช่ผีหรอก
164
00:10:44,080 --> 00:10:46,190
ถ้างั้นคืออะไรกันล่ะ
165
00:10:46,190 --> 00:10:49,540
พอมองดูดีๆ แล้วพวกท่านทวดน่ะ..
166
00:10:49,870 --> 00:10:52,190
ที่ริโกะคิดว่าเป็นผีน่ะคงเป็น
167
00:10:52,190 --> 00:10:53,750
แม่ทวดใหญ่
168
00:10:53,750 --> 00:10:56,370
หรือก็คือคุณแม่ของท่านย่าทวด
169
00:10:56,370 --> 00:10:57,620
แม่ทวดใหญ่?
170
00:10:57,620 --> 00:10:59,480
ยังมีชีวิตอยู่งั้นเหรอ?
171
00:10:59,480 --> 00:11:00,630
ท่านอายุเท่าไรเหรอ?
172
00:11:00,630 --> 00:11:02,270
125 ปี
173
00:11:02,270 --> 00:11:04,440
125?!
174
00:11:04,940 --> 00:11:07,250
ท่านอายุมากขนาดนั้นเลยเหรอ
175
00:11:07,250 --> 00:11:09,720
ฉันว่าริโกะน่าจะยังไม่เคยเจอท่านนะ
176
00:11:09,970 --> 00:11:14,660
แต่บ้านนี้นอกจากแม่ทวดแล้วยังมี น้าทวด ลุงทวดอยู่ด้วย
177
00:11:15,410 --> 00:11:18,650
ตอนนี้ก็เริ่มรางๆ ใกล้จะหายไปแล้วล่ะ
178
00:11:18,650 --> 00:11:20,860
แต่ถ้าพยายามหาล่ะก็เจอตัวได้อยู่นะ
179
00:11:21,170 --> 00:11:22,840
ใกล้จะหายไปแล้ว?
180
00:11:22,840 --> 00:11:26,300
เมื่อก่อนมีพ่อทวดแล้วก็แม่ของท่านอยู่ด้วยนะ
181
00:11:26,300 --> 00:11:28,370
แต่ว่าตอนนี้หายไปสมบูรณ์แบบ
182
00:11:28,370 --> 00:11:30,040
หมายความว่ายังไงกัน?
183
00:11:30,040 --> 00:11:31,610
ทำไมหายไปล่ะ?
184
00:11:34,350 --> 00:11:36,990
เพราะพวกเขาคือ "ภาพที่เหลืออยู่" ยังไงล่ะ
185
00:11:41,100 --> 00:11:45,620
ตอนที่ปู่ของสามีฉันเสียไป ก็คือปีถัดมาจากตอนนั้น
186
00:11:49,310 --> 00:11:51,140
ไม่เจอกันนานเลยนะ
187
00:11:51,140 --> 00:11:52,030
อื้อ
188
00:11:52,290 --> 00:11:55,330
ป่าป๊าขอบคุณที่มาวันนี้นะ
189
00:11:56,310 --> 00:11:57,470
ริโกะ
190
00:11:58,130 --> 00:12:01,890
ครอบครัวสามีเขาดูแลลูกดีไหม?
191
00:12:03,810 --> 00:12:04,690
อื้อ
192
00:12:05,990 --> 00:12:08,950
วันนี้ขอบคุณมากเลยครับ
193
00:12:08,950 --> 00:12:10,120
ไม่หรอกๆ
194
00:12:10,430 --> 00:12:12,020
ถ้างั้นคุณมาโคโตะ
195
00:12:12,020 --> 00:12:14,420
ฝากริโกะด้วยนะครับ
196
00:12:14,420 --> 00:12:16,620
วางใจได้เลยครับคุณพ่อ
197
00:12:19,600 --> 00:12:20,820
เอาล่ะริโกะ
198
00:12:21,500 --> 00:12:24,900
จากนี้ไปทั้งตระกูลโทคุระจะรวมกันที่ห้องโถงนะ
199
00:12:26,580 --> 00:12:28,600
ริโกะเป็นครั้งแรกนี่นะ
200
00:12:30,390 --> 00:12:34,990
พิธีศพของเรียวโซผู้เป็นพ่อผมผ่านไปอย่างราบรื่น
201
00:12:35,620 --> 00:12:38,860
ผมก็เลยคิดว่าน่าจะเริ่มกันได้แล้วล่ะครับ
202
00:12:38,860 --> 00:12:39,950
ทุกคน
203
00:12:39,950 --> 00:12:43,040
รวมพลังกันแล้วคิดถึงเรียวโซให้มากๆ
204
00:12:43,040 --> 00:12:45,540
ช่วยจินตนาการอย่างแรงกล้าด้วยครับ
205
00:12:45,690 --> 00:12:48,000
เรียวโซอาจจะถูกเผาไปแล้วก็จริง
206
00:12:48,000 --> 00:12:49,730
แต่ด้วยความต้องการของครอบครัว
207
00:12:49,730 --> 00:12:52,290
ภาพร่างของเรียวโซตอนมีชีวิตจะฟื้นกลับมา
208
00:12:52,620 --> 00:12:54,670
เอาล่ะทุกคน ตั้งสมาธิ
209
00:12:54,670 --> 00:12:56,700
ตั้งสมาธิให้แรงกล้า
210
00:12:58,080 --> 00:13:01,520
พ่อเอ๋ย!
211
00:13:03,030 --> 00:13:07,490
มีชีวิตอีกทีสิพ่อ อีกทีสิพ่อ
212
00:13:08,400 --> 00:13:09,810
พ่อ
213
00:13:28,600 --> 00:13:31,210
คุณปู่น่ะไม่ได้รอดชีวิตกลับมา
214
00:13:31,210 --> 00:13:33,750
หรือกลายเป็นผีแล้วปรากฏตัวหรอกนะ
215
00:13:34,700 --> 00:13:37,650
แต่เป็นรูปลักษณ์ที่ถูกสร้างขึ้นจากประสงค์ของครอบครัวเรา
216
00:13:38,040 --> 00:13:41,010
พวกเราเรียกว่า "ภาพที่เหลืออยู่" ล่ะนะ
217
00:13:41,010 --> 00:13:44,720
เพราะงั้นก็เลยไม่ได้มีตัวตนอยู่ทางกายภาพ
218
00:13:45,250 --> 00:13:49,020
แต่ว่าพวกเราน่ะพอสัมผัสพวกเขาก็จะรู้สึกได้
219
00:13:49,020 --> 00:13:51,560
รู้สึกเหมือนว่าคุยกับพวกเขาได้อยู่ด้วย
220
00:13:51,940 --> 00:13:55,200
แต่ว่านั่นน่ะคงเป็นแค่จินตนาการของพวกเราเท่านั้น
221
00:13:55,450 --> 00:13:56,770
ต่อให้คุยกันไป
222
00:13:56,770 --> 00:14:00,150
ก็ไม่มีคำตอบอะไรที่เกินไปกว่า
ด้านคนมีชีวิตอยู่คาดการณ์เอาไว้
223
00:14:00,470 --> 00:14:05,010
แต่ถึงจะอย่างนั้น
พวกเราก็จะสร้างภาพที่เหลืออยู่ของบรรพบุรุษต่อไป
224
00:14:05,490 --> 00:14:08,130
เพราะภาพที่เหลืออยู่นั้นช่วยกลบช่องว่างในใจ
225
00:14:08,370 --> 00:14:10,520
ที่เกิดจากการเสียคนในครอบครัวไป
226
00:14:10,520 --> 00:14:15,010
แล้วภาพที่เหลืออยู่
ก็ยังช่วยใช้ชีวิตอยู่ในครอบครัวเหมือนที่ผ่านมา
227
00:14:15,010 --> 00:14:17,670
เพียงแต่ภาพจะมีการเสื่อมลงไป
228
00:14:17,670 --> 00:14:23,480
ภาพจะค่อยๆ จางลงไปเรื่อยๆ ตามวันเวลา
229
00:14:23,480 --> 00:14:27,800
แล้วก็จะหายไปโดยสมบูรณ์หลังจากครบ 20 ปี
230
00:14:28,700 --> 00:14:33,520
แต่ว่าใน 20 ปีนั้น
ก็เป็นเวลาแสนอ่อนโยนให้เราได้บอกลาพวกท่าน
231
00:14:33,610 --> 00:14:36,260
เป็นเวลาบอกลาที่อ่อนโยนต่อจิตใจ
232
00:14:36,850 --> 00:14:40,200
แม่ทวดที่หากตอนนี้ยังอยู่ก็จะอายุ 125 ปีนั้นน่ะ
233
00:14:40,200 --> 00:14:43,430
กลายเป็นภาพที่เหลืออยู่มาจะครบ 22 ปีแล้ว
234
00:14:44,000 --> 00:14:45,950
อีกไม่นานก็คงจะหายไปแล้วล่ะ
235
00:14:46,200 --> 00:14:49,320
แต่ว่าทั้งผม พ่อและคุณย่า
236
00:14:49,390 --> 00:14:52,500
ก็ตัดใจเรื่องแม่ทวดได้แล้ว
237
00:14:53,270 --> 00:14:59,210
แต่ที่ทำได้น่ะ
ก็เพราะช่วงเวลาบอกลา 22 ปีนี่นั่นล่ะ
238
00:15:01,450 --> 00:15:03,590
นี่คุณมาโคโตะ
239
00:15:04,210 --> 00:15:07,710
ในอนาคตตอนที่พ่อฉันเสีย
240
00:15:08,600 --> 00:15:11,300
พอจะช่วยสร้างภาพที่เหลืออยู่ของพ่อให้ฉันได้ไหมคะ?
241
00:15:13,120 --> 00:15:16,140
คิดแล้วล่ะว่าคงจะพูดแบบนั้นออกมา
242
00:15:16,910 --> 00:15:20,600
เธอเองก็จำเป็นต้องมีภาพที่เหลืออยู่
ของครอบครัวตัวเองด้วยนี่นะ
243
00:15:22,030 --> 00:15:24,230
พูดอะไรออกมาน่ะมาโคโตะ
244
00:15:24,230 --> 00:15:26,290
เรื่องนั้นไม่ได้เลยค่ะ
245
00:15:26,290 --> 00:15:31,590
แล้วการสร้างภาพที่เหลืออยู่ของพ่อคุณริโกะนี่
จะมีความหมายอะไรกัน?
246
00:15:31,910 --> 00:15:34,420
เรื่องนี้คงไม่ได้ล่ะนะ
247
00:15:36,700 --> 00:15:38,120
ขอโทษนะคะ
248
00:15:39,050 --> 00:15:40,880
ดิฉันผิดไปเองค่ะ
249
00:15:41,360 --> 00:15:44,500
ขออภัยที่ขออะไรเอาแต่ใจนะคะ
250
00:15:53,300 --> 00:15:54,300
พี่สาวคะ
251
00:15:56,690 --> 00:15:59,610
อย่าคิดโกรธคุณพ่อหรือคุณแม่เลยนะ
252
00:16:00,200 --> 00:16:03,730
ทั้งสองคนจริงๆ แล้วเป็นคนใจดีนะ
253
00:16:04,010 --> 00:16:05,220
จ้ะ
254
00:16:05,430 --> 00:16:08,420
เรื่องครั้งนี้เป็นเพราะพี่เห็นแก่ตัวเองค่ะ
255
00:16:09,280 --> 00:16:13,410
พรุ่งนี้พี่จะไปขอโทษคุณพ่อกับคุณแม่อีกหน
256
00:16:14,100 --> 00:16:17,490
โทโมกะจัง ขอบใจที่เป็นห่วงพี่เสมอนะ
257
00:16:17,780 --> 00:16:21,200
ก็หนูน่ะรักพี่มากเลยนี่คะ
258
00:16:21,770 --> 00:16:22,910
ขอบใจนะ
259
00:16:23,720 --> 00:16:26,120
พี่ก็รักโทโมกะจังมากๆ เลยจ้ะ
260
00:16:32,320 --> 00:16:35,810
นี่โทโมกะจังน่ะ
261
00:16:37,190 --> 00:16:38,810
รู้สึกตัวแล้วเหรอ
262
00:16:39,680 --> 00:16:42,400
โทโมกะเองก็เป็นภาพที่เหลืออยู่
263
00:16:43,300 --> 00:16:45,810
น้องสาวฉันป่วยตายไปเมื่อสิบปีก่อน
264
00:16:46,260 --> 00:16:51,700
ช่วงนี้ภาพที่เหลืออยู่ของโทโมกะก็เริ่มเลือนรางแล้ว
265
00:16:53,410 --> 00:16:55,150
นี่คุณแม่
266
00:16:55,360 --> 00:16:57,310
ว่าไงล่ะโทโมกะ
267
00:16:57,360 --> 00:16:59,650
ยกโทษให้คุณริโกะทีสิ
268
00:16:59,810 --> 00:17:01,770
เขาเป็นพี่สะใภ้ที่ดีมากเลยนะ
269
00:17:02,510 --> 00:17:05,210
แม่เข้าใจจ้ะ
270
00:17:05,760 --> 00:17:09,020
หนูรักแม่มาก
271
00:17:09,849 --> 00:17:12,869
อยากจะอยู่กับแม่แบบนี้ไปตลอด
272
00:17:13,010 --> 00:17:15,369
หนูจะไม่แต่งงานหรอกนะ
273
00:17:15,400 --> 00:17:17,690
แบบนั้นดีแล้วใช่ไหมคะแม่?
274
00:17:17,839 --> 00:17:19,950
จ้ะ แม่ก็ว่าดี
275
00:17:20,569 --> 00:17:25,020
ลูกน่ะอยู่กับแม่ไปตลอดได้เลย
276
00:17:35,450 --> 00:17:37,140
วันเดือนผ่านพ้นไป
277
00:17:37,140 --> 00:17:41,950
แม่ทวด น้าทวด ลุงทวด ทั้งหมดต่างหายไป
278
00:17:41,950 --> 00:17:46,710
ทั้งย่าทวดและปู่ทวดก็ต่างกลายร่างเป็นหมอกเบาบาง
279
00:17:47,360 --> 00:17:50,450
วันก่อนก็มีงานศพของตระกูลรอง
280
00:17:50,450 --> 00:17:54,220
ครอบครัวของเราก็ได้ร่วมพิธีเรียกภาพที่เหลืออยู่ด้วย
281
00:17:54,790 --> 00:17:57,910
ตัวฉันที่ผ่านพิธีมานับครั้งไม่ถ้วน
282
00:17:57,910 --> 00:18:01,300
ก็ตั้งสมาธิเต็มที่ในฐานะครอบครัวโทคุระ
283
00:18:01,710 --> 00:18:05,930
แต่ว่าทั้งๆ ที่แต่งงานกันมา 8 ปีแล้วแท้ๆ
284
00:18:06,180 --> 00:18:09,700
แต่พ่อกับแม่สามีก็ยังทำตัวห่างเหินจากฉันไม่เปลี่ยน
285
00:18:10,300 --> 00:18:12,650
ฉันคิดว่าตัวเองคงยังพยายามไม่พอ
286
00:18:12,650 --> 00:18:15,360
ก็เลยพยายามเอาอกเอาใจพ่อแม่สามีอย่างเต็มที่
287
00:18:19,820 --> 00:18:22,200
คุณคะข้าวกล่อง..
288
00:18:22,870 --> 00:18:24,260
คุณมาโคโตะ
289
00:18:24,260 --> 00:18:27,490
อุตส่าห์บอกว่าเจอกันที่สถานีแล้วนา
290
00:18:27,490 --> 00:18:30,190
ก็อยากจะเจอกันเร็วๆ นี่
291
00:18:37,610 --> 00:18:40,930
ผู้หญิงเมื่อเช้าน่ะคือคุณโมริที่บริษัทสินะ?
292
00:18:42,110 --> 00:18:44,220
ทั้งสองคนเกินเลยกันอยู่ใช่ไหมล่ะ?
293
00:18:45,380 --> 00:18:46,560
อืม
294
00:18:48,810 --> 00:18:49,700
แล้ว
295
00:18:50,850 --> 00:18:52,640
ตั้งใจจะทำยังไงต่อล่ะ?
296
00:18:53,770 --> 00:18:55,600
ทำยังไงน่ะเหรอ?
297
00:18:55,600 --> 00:18:58,240
สักวันก็คงแต่งงานกันน่ะ
298
00:18:58,240 --> 00:18:59,500
ไม่เอานะ
299
00:18:59,500 --> 00:19:01,700
ฉันไม่ยอมหย่าเด็ดขาด
300
00:19:03,620 --> 00:19:06,030
ริโกะ อย่าห่วงไปเลยน่ะ
301
00:19:06,030 --> 00:19:09,660
ฉันไม่หย่ากับเธอหรอก ฉันจะรับผิดชอบให้ถึงที่สุด
302
00:19:09,970 --> 00:19:11,020
มันเป็นเรื่องที่ฉันต้องรับ-
303
00:19:11,020 --> 00:19:12,670
นี่พูดอะไรออกมาน่ะ?
304
00:19:12,670 --> 00:19:16,690
จะแต่งงานกับเธอคนนั้นโดยไม่หย่ากับฉันได้ยังไง?
305
00:19:17,870 --> 00:19:19,950
ฉันจะไปคุยกับคุณโมริเดี๋ยวนี้ล่ะ
306
00:19:19,950 --> 00:19:21,880
- อย่านะ
- ปล่อยฉันนะ
307
00:19:21,880 --> 00:19:23,070
บอกว่าให้หยุดไง
308
00:19:29,300 --> 00:19:31,700
ขอโทษนะริโกะ
309
00:19:33,900 --> 00:19:38,450
ขอโทษนะที่ไม่ยอมบอกจนถึงตอนนี้
310
00:19:39,420 --> 00:19:40,410
เอ๋?
311
00:19:41,520 --> 00:19:43,290
สิบปีก่อน
312
00:19:43,290 --> 00:19:46,880
ใช่แล้วล่ะก่อนที่เราจะแต่งงานกัน
313
00:19:46,880 --> 00:19:49,510
หนึ่งวันก่อนพิธีหมั้น
314
00:20:00,800 --> 00:20:03,340
เธอประสบอุบัติเหตุทางรถ
315
00:20:04,360 --> 00:20:05,920
แล้วก็เสียชีวิตทันที
316
00:20:07,800 --> 00:20:10,510
ฉันน่ะไปขอร้องพ่อ
317
00:20:11,110 --> 00:20:13,730
บอกว่าให้สร้างภาพที่เหลืออยู่ของเธอขึ้นมาให้ที
318
00:20:24,290 --> 00:20:27,820
ริโกะ!
319
00:20:30,580 --> 00:20:31,600
ไม่จริงน่ะ
320
00:20:32,490 --> 00:20:33,540
ไม่จริง
321
00:20:33,540 --> 00:20:35,790
(หลุมศพตระกูลอิเคดะ)
ถ้าคิดว่าฉันโกหกล่ะก็
322
00:20:35,790 --> 00:20:38,020
(หลุมศพตระกูลอิเคดะ)
ลองกลับไปที่บ้านเธอเองดูสิ
323
00:20:38,020 --> 00:20:41,800
หลังป้ายหลุมประจำตระกูล
จะต้องมีป้ายหลุมของเธออยู่แน่นอน
324
00:20:42,710 --> 00:20:43,930
ถ้างั้น
325
00:20:44,420 --> 00:20:45,970
ฉันน่ะ
326
00:20:53,810 --> 00:20:55,940
ฉันน่ะเป็นภาพที่เหลืออยู่
327
00:20:56,540 --> 00:20:59,210
อีกสิบปีฉันจะหายไป
328
00:21:00,920 --> 00:21:05,110
พอรู้แบบนั้นแล้วกลับเบาใจได้อย่างแปลกประหลาด
329
00:21:06,290 --> 00:21:07,730
วันถัดมา
330
00:21:07,730 --> 00:21:10,500
ฉันออกมาจากบ้านโทคุระอย่างเงียบๆ
331
00:21:10,880 --> 00:21:12,220
พี่คะ
332
00:21:14,190 --> 00:21:15,530
จะไปไหนน่ะ?
333
00:21:17,110 --> 00:21:19,630
หลังจากโค้งคำนับนับครั้งไม่ถ้วน
334
00:21:19,930 --> 00:21:22,200
ฉันก็บอกลาน้องสาวไป
335
00:21:23,500 --> 00:21:25,160
พอลองคิดดูแล้ว
336
00:21:25,160 --> 00:21:28,680
ฉันก็สงสัยเหมือนกันว่าเขาจะคิดยังไงกับเมีย
337
00:21:28,680 --> 00:21:31,410
ที่อยู่ๆ ก็ร้องไห้เพราะกลัวพ่อตัวเองตายกันนะ
338
00:21:32,410 --> 00:21:36,900
นี่ฉันเคยฝันว่าเขาจะตายแล้วร้องไห้สักครั้งไหมนะ?
339
00:21:37,960 --> 00:21:41,810
ฉันต่างหากล่ะที่ควรจะเป็นฝ่ายขอโทษเขา
340
00:21:43,090 --> 00:21:45,770
อีกสิบปีก่อนที่ฉันจะหายไป
341
00:21:45,780 --> 00:21:47,880
(อิเคดะ)
ระหว่างฉันกับพ่อน่ะ
342
00:21:47,910 --> 00:21:49,910
ใครจะเป็นฝ่ายไปก่อนกันนะ?
343
00:21:52,220 --> 00:21:53,400
ริโกะ?
344
00:21:54,420 --> 00:21:55,710
มีอะไรเหรอ?
345
00:21:59,010 --> 00:21:59,920
ป่าป๊า
346
00:22:01,630 --> 00:22:02,700
หนูกลับมาแล้วค่ะ
347
00:22:06,570 --> 00:22:14,180
เหมือนเช่นเคย เธอใช้สัมผัสที่มี
348
00:22:14,540 --> 00:22:22,780
สื่อถึงห้วงอวกาศของเราสอง
349
00:22:24,380 --> 00:22:32,300
เหมือนเช่นเคย เธอใช้สัมผัสที่มี
350
00:22:32,450 --> 00:22:40,580
สื่อถึงห้วงอวกาศที่ทำลายกันเองของเราสอง
351
00:22:43,390 --> 00:22:51,620
หยุดการหมุนของมันเอาไว้ และลืมตาตื่นขึ้น
352
00:22:51,770 --> 00:23:01,280
ต้องให้ถึงตอนไหนฉันถึงจะหลับลงกันนะ?
353
00:23:01,870 --> 00:23:09,740
ถ้าเจอกันไม่ได้ล่ะก็ ทำให้มันว่างเปล่าไปเสียดีกว่า
354
00:23:09,890 --> 00:23:25,140
และสักวันหนึ่งฉันจะพยายามนึกมันให้ออก
355
00:23:34,970 --> 00:23:39,980
(คอลเล็กชัน No.038 No.022)
40636
