All language subtitles for Doctor_John_E06
Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Would you like to inspect the original subtitles? These are the user uploaded subtitles that are being translated:
1
00:00:32,741 --> 00:00:35,160
(ตัวละคร หน่วยงาน สถานที่
และความสัมพันธ์เป็นเรื่องสมมติ)
2
00:00:43,669 --> 00:00:45,837
ถอยออกมาให้ห่าง
3
00:00:46,964 --> 00:00:48,257
จากลูกศิษย์ของผมเดี๋ยวนี้
4
00:00:56,515 --> 00:00:57,808
คุณพอใจหรือยัง
5
00:00:59,101 --> 00:01:00,227
หรือผมต้องถอยให้ห่างกว่านี้
6
00:01:06,108 --> 00:01:08,277
ก็ได้ครับ งั้นเดี๋ยวเจอกัน
7
00:01:17,995 --> 00:01:18,870
ผมต้องไปแล้วล่ะ
8
00:01:20,330 --> 00:01:21,290
แล้วเจอกันนะ
9
00:01:21,915 --> 00:01:23,083
หมอคัง
10
00:02:02,539 --> 00:02:05,125
สำเร็จครึ่งหนึ่งและล้มเหลวอีกครึ่งหนึ่ง
11
00:02:05,876 --> 00:02:07,502
คุณเคยพูดแบบนั้นกับผมหรือเปล่านะ
12
00:02:08,420 --> 00:02:10,464
ที่สำเร็จเพราะผมทำให้คุณติดคุกได้จริง
13
00:02:10,631 --> 00:02:12,007
แต่ก็เป็นความล้มเหลว
14
00:02:12,090 --> 00:02:15,177
เพราะโทษของคุณนั้นแค่สามปี
ไม่ใช่สิบปีอย่างที่ผมเสนอไป
15
00:02:15,260 --> 00:02:18,138
แล้วยังไง ผมได้รับโทษครบกำหนดแล้ว
จะให้ผมทำอะไรอีก
16
00:02:19,848 --> 00:02:22,643
เวลาไม่ได้ลบประวัติอาชญากรรมของคุณหรอกนะ
17
00:02:22,726 --> 00:02:25,771
มีเพียงการให้อภัยจากสังคมที่ทำได้
18
00:02:25,854 --> 00:02:29,149
ผมไม่เคยขอให้สังคมให้อภัยในสิ่งที่ผมทำ
19
00:02:29,232 --> 00:02:33,111
- ผมขอแค่ความเห็นพ้องจากสังคม
- ซึ่งคุณก็ทำไม่สำเร็จ
20
00:02:34,780 --> 00:02:36,281
เพราะคุณถูกตัดสินว่าผิดจริง
21
00:02:37,574 --> 00:02:38,950
คุณต้องการอะไรจากผม
22
00:02:39,785 --> 00:02:41,495
ตัดสิทธิ์การรักษาหรือไล่ออกล่ะ
23
00:02:42,329 --> 00:02:45,832
ไม่ใช่แน่นอน ผมไม่มีสิทธิ์ทำเช่นนั้นกับคุณ
24
00:02:45,916 --> 00:02:48,043
แล้วยังไง คุณอยากรอจนผมทำการุณยฆาตอีก
25
00:02:48,126 --> 00:02:51,213
คุณจะได้จับผม
แล้วได้ถอดเสื้อกาวน์ของผมงั้นเหรอ
26
00:02:52,839 --> 00:02:55,050
- ไม่ใช่
- ถ้างั้นคุณต้องการอะไร
27
00:02:56,802 --> 00:02:59,679
ที่ผมต้องการมีอย่างเดียว
28
00:03:01,056 --> 00:03:04,184
คือคุณไม่ต้องทำอะไรเลย
29
00:03:07,312 --> 00:03:08,480
(ศาล)
30
00:03:08,563 --> 00:03:12,192
ได้โปรดอย่าทำอะไรเลย
31
00:03:13,777 --> 00:03:14,694
ทำไม
32
00:03:16,696 --> 00:03:18,198
เพราะผมกลัวคุณ
33
00:03:18,573 --> 00:03:20,409
- คุณกลัวผมงั้นเหรอ
- ใช่
34
00:03:25,038 --> 00:03:28,959
พนักงานอัยการกลัวหมอ
ที่เป็นอดีตนักโทษแบบผมเหรอ
35
00:03:30,001 --> 00:03:33,255
- เพราะอะไรกันนะ
- ก็นะ ผมไม่รู้
36
00:03:37,008 --> 00:03:39,052
การฆาตกรรม
ที่ไม่ได้เกิดเพราะการตัดสินใจฉับพลัน
37
00:03:39,136 --> 00:03:40,804
แต่เกิดจากความเชื่อที่หนักแน่น
38
00:03:40,929 --> 00:03:45,392
และเป็นคนที่มองความเชื่อตัวเอง
อยู่เหนือกฎหมาย
39
00:03:47,978 --> 00:03:50,188
คนแบบนี้แพร่ความคิดของตัวเองสู่คนรอบข้างได้
40
00:03:50,272 --> 00:03:53,942
โดยเฉพาะคนที่ยังฝึกฝนการทำงาน
41
00:03:54,025 --> 00:03:57,404
และยังไม่ได้พัฒนา
ความคิดเห็นของตัวเองอย่างเต็มที่
42
00:03:57,696 --> 00:03:58,780
ในสายตาของคนเหล่านี้
43
00:03:59,030 --> 00:04:01,616
คุณเสียสละและอุทิศตน
แม้คุณจะต้องหลั่งเลือดจนตาย
44
00:04:03,618 --> 00:04:04,536
คุณคือผู้ยอมสละชีวิต
45
00:04:05,996 --> 00:04:08,123
ในสายตาของพวกเขา
46
00:04:09,791 --> 00:04:13,003
ผมต้องการให้คุณอยู่เฉยๆ
47
00:04:14,004 --> 00:04:14,963
ไม่ต้องทำอะไรเลย
48
00:04:21,553 --> 00:04:22,512
แล้วเจอกันใหม่ หมอชา
49
00:04:28,685 --> 00:04:29,686
ผมไม่สนใจ
50
00:04:32,439 --> 00:04:36,151
ความคิดเห็นกับคำตัดสินของคุณที่มีต่อผม
ไม่มีความหมายอะไรเลยสำหรับผม
51
00:04:36,610 --> 00:04:37,861
สิ่งที่มีความหมายสำหรับผม…
52
00:04:44,618 --> 00:04:48,163
สิ่งที่มีความหมายสำหรับผม
ไม่ใช่ว่าผมเป็นหมอแบบไหนในสายตาคุณ
53
00:04:48,413 --> 00:04:51,166
แต่ผมเป็นหมอแบบไหน
ในสายตาผู้ป่วยของผมต่างหาก
54
00:04:51,249 --> 00:04:54,127
ผมเป็นหมอที่ฆ่าคนหรือช่วยคนกันแน่
55
00:04:54,961 --> 00:04:58,298
ผมจะให้ผู้ป่วยของผมตัดสิน ไม่ใช่คุณ
56
00:05:04,304 --> 00:05:06,014
ผมขอแนะนำอะไรคุณหน่อยนะ
57
00:05:06,973 --> 00:05:07,891
หมอ…
58
00:05:08,975 --> 00:05:12,979
เป็นเทพไม่ได้ เขาเป็นได้แค่ยมทูต
59
00:05:20,654 --> 00:05:21,530
สวัสดีครับ
60
00:05:22,197 --> 00:05:24,616
แล้วเป็นไงบ้าง อัยการซนว่ายังไงบ้าง
61
00:05:24,950 --> 00:05:27,202
หรือเขาอยากสู้กันอีก เราต้องสู้กันอีกมั้ย
62
00:05:27,285 --> 00:05:29,287
ไม่ใช่เรื่องนั้น ไว้คุยกันพรุ่งนี้
63
00:05:29,371 --> 00:05:32,749
โอเค แต่จริงๆ ผมมีอีกข่าวมาบอก
64
00:05:32,833 --> 00:05:33,667
ข่าวอะไร
65
00:05:33,750 --> 00:05:36,753
ผมรู้จักโปรดิวเซอร์
ของช่องที่เคยสัมภาษณ์จูฮยองอู
66
00:05:37,212 --> 00:05:40,215
เขาโทรมาหาผม
แล้วบอกว่าเขาอยากสัมภาษณ์คุณ
67
00:05:41,591 --> 00:05:43,969
คุณโอเคมั้ยถ้าต้องออกทีวี
68
00:05:52,644 --> 00:05:54,020
คุณทำแบบนี้ในฐานะอัยการหรือเปล่า
69
00:05:55,230 --> 00:05:57,691
- หรือในฐานะ…
- ผมทำแบบนี้
70
00:05:58,984 --> 00:06:00,485
- ในฐานะอัยการ
- ผมว่าไม่ใช่นะ
71
00:06:29,014 --> 00:06:32,225
(สายเข้าจากแชอึนจอง)
72
00:06:34,185 --> 00:06:36,062
- สวัสดี
- อัยการซน ฉันเอง
73
00:06:36,980 --> 00:06:39,649
- คุณได้พบเขาหรือยัง
- ครับ เจอกันแล้ว
74
00:06:40,775 --> 00:06:41,818
เขาเป็นไงบ้าง
75
00:06:42,569 --> 00:06:43,653
ยังเป็นเหมือนเดิมรึเปล่า
76
00:06:46,239 --> 00:06:47,282
ผมจะบอกคุณตอนเจอกัน
77
00:06:47,907 --> 00:06:49,743
ค่ะ แต่ฉันก็มีเรื่องมาบอกคุณอยู่ดี
78
00:06:53,997 --> 00:06:54,914
ฮันมยองโอ
79
00:06:55,290 --> 00:06:57,042
ทนายในทีมกฎหมายของศูนย์การแพทย์ฮันเซ โซล
80
00:06:57,876 --> 00:07:02,255
อย่างที่คุณอาจรู้แล้ว
เขาอาสาว่าความให้ชาโยฮันในคดียุนซองกยู
81
00:07:05,050 --> 00:07:06,176
มินแทกยอง
82
00:07:06,468 --> 00:07:08,470
หัวหน้าแผนกวิสัญญีวิทยา
ของศูนย์การแพทย์ฮันเซ โซล
83
00:07:09,346 --> 00:07:11,765
เธอยืนกรานที่จะจ้างชาโยฮัน
ถึงทางโรงพยาบาลจะไม่เห็นด้วย
84
00:07:11,848 --> 00:07:14,434
แต่ประเด็นก็คือแม้ฉันจะพยายามสืบแค่ไหน
85
00:07:14,517 --> 00:07:17,896
ก็ดูเหมือนเธอไม่มีสัมพันธ์ส่วนตัวใดๆ กับชาโยฮัน
86
00:07:18,438 --> 00:07:20,482
งั้นทำไมเธอต้องยืนกรานหนักแน่นที่จะจ้างเขา
87
00:07:22,859 --> 00:07:25,195
เราอาจเจอสาเหตุในนี้
88
00:07:26,780 --> 00:07:29,282
คังอีซู ประธานศูนย์การแพทย์ฮันเซ โซล
89
00:07:30,033 --> 00:07:31,201
สามีของมินแทกยอง
90
00:07:32,243 --> 00:07:36,039
เขาอยู่ในภาวะโคม่าหลังอุบัติเหตุ
91
00:07:37,707 --> 00:07:40,919
เขาได้รับการรักษาแบบยื้อชีวิต
โดยใช้เครื่องช่วยหายใจอยู่
92
00:07:44,881 --> 00:07:46,132
(ประธานคังอีซู)
93
00:07:51,012 --> 00:07:52,138
ตอนนี้
94
00:07:53,056 --> 00:07:54,599
เขาจะรู้สึกยังไงบ้างนะ
95
00:08:09,447 --> 00:08:10,615
แม่กับน้ามาทำอะไรในนี้
96
00:08:10,949 --> 00:08:14,327
เรากำลังคุยกันว่า
ตอนนี้พ่อของเธอจะรู้สึกยังไงบ้างนะ
97
00:08:14,411 --> 00:08:15,704
น้ากำลังคิดเหมือนชียองเหรอ
98
00:08:17,622 --> 00:08:18,790
หนูไม่ชอบแบบนี้เลย
99
00:08:21,209 --> 00:08:25,130
เวลาลูกไม่ชอบอะไรสักอย่าง
ลูกเคยคิดพยายามเข้าใจบ้างมั้ย
100
00:08:27,215 --> 00:08:29,676
การตัดสินใจของแพทย์
ไม่เกี่ยวกับว่าลูกชอบหรือไม่ชอบอะไร
101
00:08:31,511 --> 00:08:32,470
ในแง่นั้น
102
00:08:34,180 --> 00:08:35,640
แม่ว่าอย่างน้อยชียองก็พยายาม
103
00:08:58,830 --> 00:08:59,789
สวัสดีครับ
104
00:08:59,914 --> 00:09:01,875
ไง หมอชา ฉันชียองเองนะ
105
00:09:08,423 --> 00:09:10,258
- คุณอยู่ไหน
- อะไรนะ
106
00:09:10,800 --> 00:09:11,801
ตอนนี้คุณอยู่ไหน
107
00:09:35,784 --> 00:09:40,080
ลูกสาวของสองคนนี้คือคังชียอง
หมอประจำบ้านแผนกวิสัญญีวิทยาเหรอ
108
00:09:40,205 --> 00:09:41,122
ค่ะ ถูกต้อง
109
00:09:41,956 --> 00:09:45,794
แล้วตอนนี้เธอคือลูกศิษย์ของชาโยฮันงั้นเหรอ
110
00:09:46,836 --> 00:09:47,712
ใช่ค่ะ
111
00:09:56,346 --> 00:09:58,556
- เหมือนคดี "โพสต์ม่า" เลย
- "โพสต์ม่า" เหรอ
112
00:09:58,640 --> 00:10:00,767
(อันดรีส์ โพสต์ม่า:
แพทย์ชาวดัตช์ที่การุณยฆาตแม่ตัวเอง)
113
00:10:00,850 --> 00:10:02,727
แอนดรีส์ โพสต์ม่า แพทย์ชาวดัตช์เหรอคะ
114
00:10:03,061 --> 00:10:05,146
เธอเป็นหมอ แต่ก็เป็นลูกสาวของผู้ป่วยด้วย
115
00:10:05,230 --> 00:10:07,398
ถ้าเธอตัดสินใจหยุด
การรักษาแบบยื้อชีวิตพ่อของเธอ
116
00:10:07,482 --> 00:10:08,983
และปล่อยให้เขาตาย
117
00:10:10,110 --> 00:10:12,487
นี่อาจกลายเป็นคดีโพสต์ม่าในฉบับเกาหลี
118
00:10:12,695 --> 00:10:15,323
คุณหมายถึงถ้ามีคนทำให้ดูเป็นแบบนั้น
119
00:10:16,282 --> 00:10:18,034
และใช้สื่อเพื่อสร้างอารมณ์ของสังคมใช่มั้ยคะ
120
00:10:20,078 --> 00:10:21,955
เรื่องนี้อาจเป็นแค่ความบังเอิญได้หรือเปล่า
121
00:10:22,288 --> 00:10:24,958
ถ้าไม่ใช่ ก็ต้องมีความเกี่ยวข้องที่ชัดเจน
122
00:10:26,376 --> 00:10:28,128
พวกเขาไม่ได้จบมาจากสถาบันเดียวกัน
123
00:10:28,211 --> 00:10:29,796
และพวกเขาไม่ได้สนิทสนมคุ้นเคยกันโดยสิ้นเชิง
124
00:10:30,630 --> 00:10:32,090
แต่ต้องมีความเกี่ยวข้องกันในสักทาง
125
00:10:51,609 --> 00:10:55,155
ทำไมอัยการคนนั้นถึงอยากเจอคุณล่ะคะ
126
00:10:57,240 --> 00:10:58,116
เพื่อขู่ผม
127
00:10:59,242 --> 00:11:02,078
เขาต้องการความมั่นใจ
ว่าผมจะไม่ทำเรื่องแบบเดิมอีก
128
00:11:06,291 --> 00:11:07,250
แล้วถ้า…
129
00:11:08,376 --> 00:11:10,461
และฉันหวังว่าจะไม่มีวันนั้นนะ
130
00:11:11,379 --> 00:11:15,091
แต่ถ้าคุณต้องเจอกับผู้ป่วยแบบเดิมอีก…
131
00:11:15,174 --> 00:11:16,676
ผมจะตัดสินใจเหมือนเดิมมั้ยน่ะเหรอ
132
00:11:18,303 --> 00:11:19,178
ใช่
133
00:11:19,762 --> 00:11:22,640
รู้มั้ย หลังจากเรื่องครั้งนั้น
ผู้คนถามอะไรจากผมมากที่สุด
134
00:11:23,850 --> 00:11:25,143
พวกเขาถามผมว่า
135
00:11:25,935 --> 00:11:29,063
ที่ผมฆ่าผู้ป่วยอาจไม่ใช่เพราะผม
อยากมอบทางออกที่ดีที่สุดให้เขาก็ได้
136
00:11:29,814 --> 00:11:32,025
แต่เพราะผมอยากยกปัญหาออกจากอก
ปลดปล่อยตัวเองจากผู้ป่วย
137
00:11:34,027 --> 00:11:35,653
เธอสนด้วยเหรอว่าอะไรดีที่สุดสำหรับพ่อ
138
00:11:36,237 --> 00:11:38,156
เธอแน่ใจเหรอ
ว่าไม่ใช่เพราะเธออยากรู้สึกโล่งใจ
139
00:11:41,326 --> 00:11:43,703
มีเหตุผลมากมายที่ผมตัดสินใจปลดปล่อยเขา
140
00:11:44,412 --> 00:11:47,415
แต่แน่นอน
ผมบอกผู้คนได้ว่าผมไม่ได้ทำเพื่อตัวเอง
141
00:11:48,666 --> 00:11:52,754
ถ้าผมตกอยู่ในสถานการณ์แบบเดิม
และผมเลือกที่จะตัดสินใจแตกต่างจากเดิม
142
00:11:53,796 --> 00:11:55,381
ภาพคงไม่เหมือนผมทำเพราะความเชื่อ
143
00:11:56,382 --> 00:11:59,427
ก็แค่การฆาตกรรมด้วยอารมณ์ชั่ววูบ
144
00:12:00,929 --> 00:12:01,888
ฉันขอโทษนะคะ
145
00:12:04,015 --> 00:12:06,225
เมื่อกี้คงเป็นคำถามโง่ๆ
146
00:12:07,101 --> 00:12:09,228
งั้นผมขอตั้งสมมติฐานอะไรโง่ๆ ได้มั้ย
147
00:12:11,814 --> 00:12:12,774
ด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม
148
00:12:14,192 --> 00:12:16,945
คุณต้องตัดสินใจ
หยุดการรักษาแบบยื้อชีวิตพ่อของคุณ
149
00:12:19,906 --> 00:12:23,743
และถ้าคุณตัดสินใจหยุดการรักษาจริง
คุณจะเริ่มได้ยินคำพูดเหมือนผม
150
00:12:25,286 --> 00:12:27,372
พวกเขาจะบอกว่าที่คุณทำไปก็แค่อยากรู้สึกโล่งใจ
151
00:12:29,290 --> 00:12:30,875
แถมพวกเขาจะแถมให้อีกอย่าง
152
00:12:30,959 --> 00:12:34,170
พวกเขาจะตำหนิคุณที่ถอดใจเรื่องพ่อของตัวเอง
153
00:12:45,014 --> 00:12:45,890
คุณต้องตามหาคำตอบ
154
00:12:47,225 --> 00:12:49,894
คำถามเหล่านั้น คุณต้องตามหาคำตอบของตัวเอง
155
00:12:49,978 --> 00:12:53,606
จะได้ไม่เปิดช่องให้ใครมาตำหนิคุณได้อีก
156
00:13:07,495 --> 00:13:12,041
ฉันจะตามหามัน
ฉันจะพยายามให้หนักเพื่อหาคำตอบของฉันเอง
157
00:13:13,418 --> 00:13:16,170
และฉันรู้ว่าอาจฟังดูก้าวก่าย
158
00:13:17,505 --> 00:13:20,008
แต่คุณก็ควรแสดงตัวตนจริงๆ ให้ทุกคนเห็น
159
00:13:20,091 --> 00:13:24,262
ฉันอยากให้มีคนเข้าใจ
ถึงตัวตนความเป็นหมอที่แท้จริงของคุณมากกว่านี้
160
00:13:29,183 --> 00:13:30,059
ไปได้แล้ว
161
00:13:31,227 --> 00:13:32,270
ขับรถปลอดภัยค่ะ
162
00:13:58,004 --> 00:14:00,673
(ศูนย์การแพทย์ฮันเซ โซล)
163
00:14:04,135 --> 00:14:05,303
- เราต้องทำได้
- เราต้องทำได้
164
00:14:11,726 --> 00:14:12,977
สวัสดีค่ะ
165
00:14:14,145 --> 00:14:15,563
ถ่ายรูปตรงนั้นนะ
166
00:14:19,817 --> 00:14:21,361
ไม่ใช่แบบนั้น
167
00:14:22,904 --> 00:14:23,905
เร็วเข้า
168
00:14:26,616 --> 00:14:27,992
พวกเราจะเริ่มถ่ายทำกันแล้ว
169
00:14:32,121 --> 00:14:34,207
เหตุผลที่ผู้คนมาที่ศูนย์ระงับปวด
170
00:14:34,499 --> 00:14:36,793
เป็นเพราะพวกเขาอยากหายเจ็บใช่มั้ยครับ
171
00:14:36,876 --> 00:14:39,379
มีข้อความอันโด่งดังจากนิยาย "พนิน"
ของนาโบคอฟกล่าวไว้ว่า
172
00:14:39,462 --> 00:14:41,422
ประวัติศาสตร์ของมนุษย์
คือประวัติศาสตร์ของความเจ็บปวด
173
00:14:41,506 --> 00:14:44,967
ผู้คนเกิดมาพร้อมความเจ็บปวด
และสุดท้ายก็ตายไปด้วยความเจ็บปวด
174
00:14:45,051 --> 00:14:47,720
และพวกเขาต้องต่อสู้
กับความเจ็บปวดตลอดทั้งชีวิต
175
00:14:47,887 --> 00:14:50,515
โอ้โฮ ต่อหน้ากล้องนี่เขาดูดีสุดๆ
แถมเขายังพูดจาคารมคมคาย
176
00:14:50,598 --> 00:14:53,810
เหมือนเขาเกิดมาเพื่อออกทีวีเลย คุณจดอะไรน่ะ
177
00:14:55,061 --> 00:14:56,771
แม่ของคีซอกตื่นเต้นเรื่องนี้มาก
178
00:14:56,854 --> 00:14:59,774
เธอมองมันเป็นโอกาสที่ดีมาก
เพื่อให้โลกรับรู้อาการของเขา
179
00:14:59,857 --> 00:15:00,983
ตั้งใจหน่อย
180
00:15:01,442 --> 00:15:03,778
งั้นผมขอถามอะไรคุณหน่อย
181
00:15:04,695 --> 00:15:06,989
นิยามคำว่าเจ็บปวดของคุณคืออะไร
182
00:15:08,366 --> 00:15:11,619
ผมคิดว่าความเจ็บปวด
คือการที่ร่างกายพยายามสื่อสารกับเรา
183
00:15:11,702 --> 00:15:13,788
- เป็นวิธีสื่อสารเหรอครับ
- ใช่ครับ
184
00:15:14,664 --> 00:15:17,417
เวลามีอะไรในร่างกายตกอยู่ในอันตราย
หรือทำงานผิดปกติ
185
00:15:17,500 --> 00:15:21,671
ร่างกายจะพยายามบอกเราว่า
อะไรผิดปกติในจุดนั้น
186
00:15:21,754 --> 00:15:24,549
แต่คุณคิดว่าจะเป็นยังไง
ถ้าร่างกายไม่ได้บอกเรื่องนั้นกับเรา
187
00:15:24,632 --> 00:15:26,259
ผู้ป่วยที่พวกคุณจะได้พบในวันนี้
188
00:15:26,342 --> 00:15:28,469
ป่วยด้วยโรคที่ร่างกายไม่ยอมบอก
ว่าเกิดปัญหาอะไรกับเขา
189
00:15:29,137 --> 00:15:30,054
หรือพูดอีกอย่าง
190
00:15:30,888 --> 00:15:32,306
คือเขาขาดความรู้สึกเจ็บปวด
191
00:15:32,390 --> 00:15:35,977
เขาคือผู้ป่วยจากภาวะซีไอพีเอ
192
00:15:39,522 --> 00:15:41,566
นี่คือค่าเอเอ็นไอ
ที่จะแสดงระดับความเจ็บปวดของเขา
193
00:15:41,649 --> 00:15:44,652
ผ่านการเปลี่ยนแปลงของอัตราชีพจร
194
00:15:44,735 --> 00:15:45,653
(เอเอ็นไอ)
195
00:15:45,736 --> 00:15:49,323
เวลาคนปกติรู้สึกเจ็บปวด
อัตราชีพจรของพวกเขาจะเปลี่ยนไป
196
00:15:49,907 --> 00:15:52,243
แล้วค่าเอเอ็นไอจะพุ่งต่ำลงแบบนี้
197
00:15:52,410 --> 00:15:55,413
แต่ผู้ป่วยคนนี้กราฟจะนิ่งเลย
198
00:15:55,580 --> 00:15:57,123
แปลว่าเขาไม่รู้การเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ
199
00:15:57,665 --> 00:16:00,626
แบบนั้นแปลว่าค่าในกราฟนี่
200
00:16:00,710 --> 00:16:02,420
ปกติจะต่ำลง
เมื่อคนปกติตอบสนองต่อสิ่งกระตุ้นใช่มั้ย
201
00:16:02,753 --> 00:16:04,380
- ใช่ครับ
- หมอชาครับ
202
00:16:05,465 --> 00:16:06,674
- ดูสิ
- อะไรเหรอ
203
00:16:07,508 --> 00:16:09,010
เหมือนมีการเปลี่ยนแปลงของกราฟครับ
204
00:16:11,012 --> 00:16:12,430
เราทำการกระตุ้นผู้ป่วยตั้งแต่เมื่อวาน
205
00:16:12,513 --> 00:16:15,975
ด้วยความเย็นและความร้อน
และให้ข้อมูลเรื่องการรับรู้กับเขา
206
00:16:16,559 --> 00:16:20,021
สมองของเขารับสัญญาณอะไรไม่ได้
แม้แต่ยามที่ร่างกายของเขาถูกกระตุ้น
207
00:16:20,188 --> 00:16:23,983
เราจึงบอกเขาตลอด
ว่าสิ่งที่เรากำลังทำควรก่อให้เกิดความเจ็บปวด
208
00:16:24,233 --> 00:16:26,611
ใช่ครับ ระบบประสาทของเขา
ตอบสนองระดับสัญชาตญาณ
209
00:16:27,069 --> 00:16:29,614
เพราะเราย้ำกับเขาอยู่เรื่อยๆ
210
00:16:30,114 --> 00:16:31,991
ร่างกายของเขาไม่ได้รับรู้ความเจ็บปวด
หรือสิ่งเร้าจริงๆ
211
00:16:32,533 --> 00:16:33,659
แบบนี้นี่เอง
212
00:16:35,077 --> 00:16:37,538
มือของผมรู้สึกแปลกๆ
213
00:16:40,416 --> 00:16:42,960
มันรู้สึกชาๆ แล้วก็รู้สึกแข็งๆ
214
00:16:44,629 --> 00:16:48,341
ความรู้สึกแบบนี้หรือเปล่าเวลาคนบอกว่าหนาวมือ
215
00:16:56,807 --> 00:16:58,851
- เป็นอะไรไป
- เมื่อกี้คุณว่าไงนะ คีซอก
216
00:17:05,816 --> 00:17:06,776
บอกผมนะถ้ารู้สึกเจ็บ
217
00:17:12,657 --> 00:17:16,869
ที่จริงแล้วเนี่ย
ไม่นานมานี้ผมเพิ่งโดนน้ำร้อนลวกมา
218
00:17:17,828 --> 00:17:19,413
และตอนนั้นผมรู้สึกแปลกมาก
219
00:17:31,551 --> 00:17:33,219
คุณเคยบอกว่าเขาเพิ่งประสบอุบัติเหตุมาใช่มั้ย
220
00:17:33,844 --> 00:17:35,054
ใช่ค่ะ
221
00:17:35,137 --> 00:17:36,639
คุณสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติหลังเกิดอุบัติเหตุมั้ย
222
00:17:37,848 --> 00:17:40,226
เขารับรู้ความเจ็บปวดอะไรหลังผ่าตัดมั้ย
223
00:17:41,269 --> 00:17:42,270
ทำไมจู่ๆ คุณถึงถามเรื่องนี้คะ
224
00:17:43,604 --> 00:17:44,564
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
225
00:17:50,736 --> 00:17:53,364
ผมบอกคุณได้แค่ว่า
เรื่องที่เป็นไปไม่ได้กำลังเกิดขึ้นแล้ว
226
00:18:15,761 --> 00:18:16,762
เกิดอะไรขึ้นคะ
227
00:18:17,888 --> 00:18:18,848
กรุณานั่งลงก่อนครับ
228
00:18:23,477 --> 00:18:25,021
ไม่ต้องตกใจไปนะครับ
229
00:18:25,813 --> 00:18:27,940
เหมือนว่าคีซอกจะรู้สึกอะไรได้แล้ว
230
00:18:28,608 --> 00:18:29,483
ว่าไงนะ
231
00:18:29,567 --> 00:18:32,445
ถ้าเขารู้สึกเจ็บได้
แปลว่าอาการซีไอพีเอของเขาดีขึ้น
232
00:18:33,362 --> 00:18:35,990
แต่น่าเสียดายที่โรคนี้ไม่มีทางรักษา
233
00:18:37,783 --> 00:18:38,951
ผมเสียใจด้วย
234
00:18:59,096 --> 00:19:00,222
หมอชา
235
00:19:03,267 --> 00:19:04,810
เราควรทำการทดสอบอีกครั้งมั้ยคะ
236
00:19:05,519 --> 00:19:06,437
ทำเลย
237
00:19:07,438 --> 00:19:09,357
แล้วก็สแกนเอ็มอาร์ไอ
ไขสันหลังและสมองของเขาด้วย
238
00:19:10,608 --> 00:19:12,151
ทำไมเราต้องสแกนคะ
239
00:19:12,276 --> 00:19:13,235
แค่ทำไปเถอะ
240
00:19:15,988 --> 00:19:17,698
ฉันต้องอธิบายเรื่องนี้กับผู้ปกครองของเขานะคะ
241
00:19:18,741 --> 00:19:20,951
ตอนนี้เธอกระวนกระวายใจมาก
242
00:19:24,372 --> 00:19:28,167
ผมสงสัยเรื่องเส้นประสาทถูกปิดกั้น
เพราะอุบัติเหตุ
243
00:19:30,169 --> 00:19:32,630
ได้ค่ะ ฉันจะทำการทดสอบ
244
00:20:01,534 --> 00:20:04,245
แปลกชะมัด เขาดีใจเพราะความเจ็บปวด
245
00:20:04,328 --> 00:20:07,540
ความเจ็บปวดและความแสบร้อนรู้สึกแบบนี้นี่เอง
246
00:20:08,958 --> 00:20:11,752
ใช่มั้ยล่ะ คุณบอกว่าคุณรู้สึกแสบร้อนทั้งคืน
247
00:20:13,421 --> 00:20:14,672
นี่คุณดีใจเหรอ จริงเหรอเนี่ย
248
00:20:15,423 --> 00:20:17,925
ใช่ ในที่สุดผมก็รับรู้ถึงการมีชีวิต
249
00:20:18,008 --> 00:20:20,136
นี่คุณล้อเลียนผมเหรอ เจ้าเด็ก…
250
00:20:21,137 --> 00:20:23,305
คุณครับ ใจเย็นก่อน ใจเย็น
251
00:20:36,777 --> 00:20:39,280
(ชาโยฮัน)
252
00:20:39,363 --> 00:20:41,365
คีซอกรับรู้ถึงอุณหภูมิได้แล้วจริงๆ ครับ
253
00:20:41,949 --> 00:20:43,909
ผลการทดสอบต่างจากเมื่อวานอย่างสิ้นเชิง
254
00:20:46,704 --> 00:20:50,082
หมอชาคะ ฉันเพิ่งรับสายจากวอร์ดมา คีซอก…
255
00:20:56,297 --> 00:20:57,798
เจ็บจัง
256
00:20:59,800 --> 00:21:01,260
คีซอก
257
00:21:01,343 --> 00:21:04,638
ขอร้องล่ะ ผมรู้สึกเหมือนโดนเลื่อยหั่นเลย
258
00:21:05,389 --> 00:21:07,683
เจ็บตรงไหนครับ นี่หรือเปล่า
259
00:21:07,850 --> 00:21:10,186
พระเจ้า ใช่ครับ
260
00:21:18,903 --> 00:21:20,237
กระดูกของเขาปกติดี
261
00:21:20,946 --> 00:21:22,656
เส้นประสาทของเขาก็ด้วย
262
00:21:22,990 --> 00:21:24,533
กล้ามเนื้อก็ด้วย
263
00:21:25,117 --> 00:21:28,078
แต่ความเจ็บปวดก็กำลังแพร่ไปทั่วร่างของเขา
264
00:21:28,454 --> 00:21:30,790
- ยาแก้ปวดล่ะ
- ไม่ได้ผลทั้งกลุ่มเอ็นเซดส์หรือมอร์ฟีน
265
00:21:32,291 --> 00:21:34,627
ยาไม่ได้ผลและผลสแกนก็ปกติหมด
266
00:21:34,710 --> 00:21:37,671
แต่เขาก็ยังเจ็บปวดทั้งที่เขาเป็นผู้ป่วยซีไอพีเอ
267
00:21:39,924 --> 00:21:44,136
ผมรู้สึกแย่ที่ต้องพูดแบบนี้ในฐานะนักวิทยาศาสตร์
แต่เขาถูกผีเข้าหรือยังไง
268
00:21:47,515 --> 00:21:48,516
ผีหลอกหลอน
269
00:21:49,391 --> 00:21:50,351
กับความเจ็บปวดเหรอ
270
00:21:50,768 --> 00:21:54,939
- มีหมอบ้าคนเดียวก็พอแล้ว
- ไม่ค่ะ อันนี้เรื่องจริงจัง
271
00:21:57,274 --> 00:21:58,317
อาการปวดหลอน
272
00:21:59,151 --> 00:22:00,069
อาการปวดหลอนเหรอ
273
00:22:01,779 --> 00:22:04,657
เหมือนตอนที่คุณรู้สึกเจ็บปวดแขนขา
ทั้งที่ข้างนั้นถูกตัดไปแล้วน่ะเหรอ
274
00:22:05,533 --> 00:22:08,369
แบบนั้นคุณจินตนาการถึงความเจ็บปวดที่ไม่มีจริง
275
00:22:08,994 --> 00:22:13,290
- แต่เคสนี้แตกต่างไป
- ไม่ นี่ก็อาจเป็นความหลอนอย่างหนึ่ง
276
00:22:14,041 --> 00:22:15,918
- อาการประสาทหลอน
- อาการประสาทหลอนเหรอ
277
00:22:16,252 --> 00:22:19,380
แต่อาการประสาทหลอนนี่มีหลายสาเหตุมาก
มีมากกว่า 500 สาเหตุเลย
278
00:22:19,672 --> 00:22:21,549
แต่เราตีกรอบให้แคบลงได้
เขาคือผู้ป่วยซีไอพีเอ อย่าลืมสิ
279
00:22:23,759 --> 00:22:26,095
ต่อให้มีเนื้องอกในสมอง เขาก็จะไม่รู้สึกปวดหัว
280
00:22:26,720 --> 00:22:30,224
ต่อให้เขาเลือดออกในสมอง
เขาก็จะไม่รับรู้ถึงอาการเลย
281
00:22:30,307 --> 00:22:32,977
- ต้องเป็นปัญหาสมองแน่
- และเขาก็เสี่ยงเรื่องติดเชื้อ
282
00:22:33,352 --> 00:22:35,646
การติดเชื้อและสารพิษก็ทำให้มีอาการนี้ได้
283
00:22:35,896 --> 00:22:37,439
- เริ่มการทดสอบได้
- ได้ค่ะ
284
00:22:47,783 --> 00:22:48,993
คุณรู้สึกยังไงบ้าง
285
00:22:49,660 --> 00:22:51,829
ผมคงสลับอาการกับเด็กคีซอกนั่นหรือยังไงไม่รู้
286
00:22:52,580 --> 00:22:53,747
ผมรู้สึกเจ็บน้อยลงแล้ว
287
00:22:54,748 --> 00:22:57,626
แต่ผมก็รู้สึกอ่อนแรงบริเวณหัวไหล่และมือ
288
00:22:58,210 --> 00:22:59,086
คุณรู้สึกอ่อนแรงเหรอ
289
00:23:00,129 --> 00:23:02,423
- ใช่ครับ
- ขอฉันลองขยับหัวไหล่ของคุณหน่อยนะ
290
00:23:06,218 --> 00:23:07,386
คุณไม่เป็นไรใช่มั้ย
291
00:23:11,265 --> 00:23:13,642
อะไรเนี่ย เกิดอะไรขึ้น
292
00:24:03,901 --> 00:24:06,570
- หมอนรองกระดูกทับเส้นประสาทเหรอ
- ใช่ค่ะ
293
00:24:06,654 --> 00:24:09,323
ตามผลการทดสอบ
หมอนรองกระดูกทับเส้นฝั่งซ้ายมือ
294
00:24:09,406 --> 00:24:11,492
ระหว่างกระดูกสันหลังส่วนคอข้อที่ห้ากับหก
295
00:24:12,076 --> 00:24:13,160
หลังการผ่าตัด
296
00:24:14,662 --> 00:24:16,538
ผมจะไม่เจ็บแล้วใช่มั้ยครับ
297
00:24:20,000 --> 00:24:21,251
หมอนรองกระดูกทับเส้นประสาท
298
00:24:21,335 --> 00:24:24,338
คือสาเหตุเดียวของอาการคุณ
จากผลการตรวจนะคะ
299
00:24:24,421 --> 00:24:27,174
- และเราจะผ่าแก้ไขให้เดี๋ยวนี้
- ครับ
300
00:24:27,299 --> 00:24:29,802
คุณอดอาหารมาเพื่อตรวจค่าต่างๆ อยู่แล้วใช่มั้ย
301
00:24:35,933 --> 00:24:38,519
หมอพัคซังฮยอน
แผนกประสาทศัลยศาสตร์ขึ้นชื่อว่าเก่งที่สุด
302
00:24:38,602 --> 00:24:40,020
ในเรื่องหมอนรองกระดูกทับเส้นประสาท
303
00:24:40,354 --> 00:24:42,398
คิวงานของเขาเต็มไปถึงสองสามเดือนหน้า
304
00:24:42,481 --> 00:24:47,027
- แต่เราแทรกคิวของคุณได้ในวันนี้นะคะ
- ถ้างั้นผมคงต้องเข้าผ่าตัดนั่น
305
00:25:22,438 --> 00:25:23,731
นี่อะไรเหรอ
306
00:25:26,483 --> 00:25:28,861
คุณได้คุยกับแผนกประสาทศัลยศาสตร์
เรื่องคุณชเวซึงวอนหรือยัง
307
00:25:29,486 --> 00:25:31,488
ค่ะ พวกเขากำลังเตรียมการผ่าตัด
308
00:25:32,030 --> 00:25:32,948
ขอผมดูได้มั้ย
309
00:25:33,782 --> 00:25:36,243
ค่ะ นี่คือบันทึกความเจ็บปวดของคุณชเว
310
00:25:36,869 --> 00:25:39,830
แต่ฉันไม่มั่นใจว่าอาการตามที่คุณชเวบรรยาย
311
00:25:39,997 --> 00:25:41,915
จะอธิบายได้ด้วย
เรื่องหมอนรองกระดูกทับเส้นประสาท
312
00:25:42,499 --> 00:25:45,878
เขาเป็นช่างไม้อายุ 47 ปีที่มีประสบการณ์ 20 ปี
313
00:25:46,420 --> 00:25:49,631
เขาทำงานออกแรงมาทั้งชีวิต
เขาต้องเคยชินกับความเจ็บปวดทุกรูปแบบ
314
00:25:49,882 --> 00:25:52,509
และเขาบอกว่า
เขาไม่เคยสัมผัสความเจ็บปวดแบบนี้มาก่อน
315
00:25:53,177 --> 00:25:55,345
แค่หมอนรองกระดูกทับเส้นประสาท
คงอธิบายเรื่องนี้ไม่ได้
316
00:25:56,096 --> 00:25:57,681
หมอนรองกระดูกทับเส้นประสาทเจ็บมาก แต่…
317
00:25:58,223 --> 00:26:00,309
- เขามีลูกสาว
- ว่าไงนะ
318
00:26:01,226 --> 00:26:03,353
เธอเคยป่วยเมื่อประมาณหนึ่งปีก่อน
319
00:26:03,771 --> 00:26:04,813
เกิดอะไรขึ้นนะ
320
00:26:06,148 --> 00:26:07,900
"ซึลอาต้องขาดเรียนเพราะเธอป่วย
321
00:26:08,358 --> 00:26:13,530
เรากำลังจะต่อโต๊ะ แต่เธอป่วยจนทำไม่ไหว"
322
00:26:14,740 --> 00:26:16,950
เธอป่วยเหรอ ยังไง
323
00:26:19,703 --> 00:26:20,871
สืบดูว่าปัญหาคืออะไร
324
00:26:21,246 --> 00:26:23,832
ถ้าเธอต้องขาดเรียน
มันอาจเป็นโรคอะไรที่ติดต่อได้
325
00:26:24,875 --> 00:26:25,751
ได้ค่ะ
326
00:26:26,794 --> 00:26:27,669
ผมชอบภาพวาดของคุณนะ
327
00:26:37,930 --> 00:26:38,931
ประมาณหนึ่งปีก่อนเหรอ
328
00:26:39,389 --> 00:26:40,849
คุณชเวเขียนลงในบันทึกของเขา
329
00:26:40,933 --> 00:26:43,352
ว่าลูกสาวของเขาต้องขาดเรียนเพราะเธอป่วย
330
00:26:45,562 --> 00:26:48,065
- เธอเป็นโรคอีสุกอีใส
- อีสุกอีใสเหรอคะ
331
00:26:52,110 --> 00:26:55,405
ผมบอกคุณแล้วไงว่าแค่ลมพัด
ผมก็รู้สึกเจ็บมากแล้ว
332
00:26:58,200 --> 00:27:00,327
- เป็นไปไม่ได้
- ทำไมคะ
333
00:27:01,370 --> 00:27:02,871
ขอโทษนะคะ ฉันขอตัวสักครู่
334
00:27:19,096 --> 00:27:23,976
หมอชาคะ เขารู้สึกเหมือน
ผิวหนังถูกกรีด เผาและทิ่มแทง
335
00:27:24,768 --> 00:27:26,270
แล้วยิ่งเจ็บมากขึ้นเมื่อสัมผัส
336
00:27:26,353 --> 00:27:28,689
เป็นไปได้มั้ยว่าเชื้อไวรัสอีสุกอีใส
337
00:27:28,772 --> 00:27:30,941
ที่ฝังตัวในเซลล์ประสาทของเขา
กลับมาแผลงฤทธิ์อีกครั้ง
338
00:27:31,400 --> 00:27:32,776
- โรคงูสวัดเหรอ
- ใช่ค่ะ
339
00:27:33,277 --> 00:27:35,696
ลูกสาวของเขาเป็นอีสุกอีใสเมื่อหนึ่งปีก่อน
340
00:27:36,530 --> 00:27:39,366
เป็นช่วงเดียวกับที่เขาเริ่มเจ็บหน้าอกซ้าย
341
00:27:41,660 --> 00:27:43,537
โรคงูสวัดนั้นแพร่ต่อไม่ได้
342
00:27:43,954 --> 00:27:46,999
แต่ถ้าลูกสาวของเขาไม่เคยเป็นอีสุกอีใส
343
00:27:47,165 --> 00:27:48,876
เธอก็อาจติดไวรัสนี้จากพ่อของเธอ
344
00:27:49,710 --> 00:27:53,380
แต่ปัญหาคือเขาไม่มีผื่นผิวหนังเลย
345
00:27:54,798 --> 00:27:57,259
นอกจากเรื่องนั้น
อาการทุกอย่างของเขาเข้าเกณฑ์
346
00:27:58,927 --> 00:28:00,012
โรคงูสวัดแบบไม่มีผื่น
347
00:28:00,679 --> 00:28:03,682
- โรคงูสวัดแบบไม่มีผื่นเหรอคะ
- ชเวซึงวอน
348
00:28:06,393 --> 00:28:07,436
(ชเวซึงวอน)
349
00:28:08,478 --> 00:28:10,898
เพราะอาการแบบนี้ไม่ตรงกับเกณฑ์อาการปกติ
350
00:28:10,981 --> 00:28:13,400
จึงไม่ค่อยมีการตรวจเจอแต่เนิ่นๆ
และจะยังปวดประสาทต่อไป
351
00:28:16,153 --> 00:28:18,405
เขาอยู่ในห้องผ่าตัดแล้วใช่มั้ย
352
00:28:20,490 --> 00:28:21,742
หายใจเข้าลึกๆ นะ
353
00:28:23,660 --> 00:28:25,996
ฉันจะฉีดโพรโพฟอล 120 มิลลิกรัม
354
00:28:27,289 --> 00:28:29,875
มันจะทำให้คุณง่วง คุณก็หลับไปได้เลยนะ
355
00:28:36,798 --> 00:28:39,134
เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งวางยาสลบ
356
00:28:41,428 --> 00:28:43,972
- ทำอะไรของคุณเนี่ย
- ฉันขอโทษค่ะ หมอ
357
00:28:45,974 --> 00:28:48,101
เราต้องส่งเขาตรวจเพิ่มอีก
358
00:28:53,357 --> 00:28:55,275
หมอชาครับ ผลส่งตรวจของคีซอกมาแล้ว
359
00:29:00,614 --> 00:29:03,533
- ไม่พบความผิดปกติเลย
- เราขอให้แผนกรังสีวิทยาทำการตรวจละเอียด
360
00:29:03,617 --> 00:29:07,412
ผลก็ยังเหมือนเดิม
ทูเมอร์เลตส์หรือเลือดออกในสมองเป็นจุดเล็กๆ…
361
00:29:10,874 --> 00:29:11,792
ก็ไม่มีเช่นกัน
362
00:29:12,960 --> 00:29:14,753
แล้วผลเจาะน้ำไขสันหลังและปัสสาวะล่ะ
363
00:29:14,836 --> 00:29:16,213
(เจาะน้ำไขสันหลัง)
364
00:29:16,296 --> 00:29:17,214
น่าจะรอไม่นานครับ
365
00:29:23,929 --> 00:29:26,640
- เขาดูแปลกๆ ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
- ใช่มั้ยๆ
366
00:29:26,723 --> 00:29:29,726
เขาขอผลตรวจผู้ป่วยซีไอพีเอครั้งแล้วครั้งเล่า
367
00:29:30,143 --> 00:29:31,603
อีกครั้ง อีกครั้งและอีกครั้ง
368
00:29:35,190 --> 00:29:37,859
(พยาธิวิทยา เวชศาสตร์ชันสูตร)
369
00:29:48,370 --> 00:29:49,329
หมอชาคะ
370
00:29:49,579 --> 00:29:51,623
- คุณกำลังรอผลอยู่เหรอ
- ใช่ค่ะ
371
00:29:51,832 --> 00:29:52,708
แล้วคุณล่ะ
372
00:29:53,583 --> 00:29:54,501
ผมก็เหมือนกัน
373
00:30:02,968 --> 00:30:05,595
ได้ผลตรวจของชเวซึงวอนแล้ว คุณดูเองเลย
374
00:30:05,679 --> 00:30:06,555
ได้ค่ะ
375
00:30:10,183 --> 00:30:11,059
ดูนี่สิ
376
00:30:14,146 --> 00:30:16,231
(ชเวซึงวอน)
377
00:30:17,649 --> 00:30:19,026
พีซีอาร์ไวรัสวาริเซลลาซอสเตอร์
378
00:30:19,818 --> 00:30:20,819
กำลังประมวลผล
379
00:30:21,028 --> 00:30:23,405
อิมมูโนโกลบูลินจี ไม่พบ อิมมูโนโกลบูลินเอ็ม
380
00:30:23,488 --> 00:30:25,449
(อิมมูโนโกลบูลินเอ็ม: พบโปรตีนภูมิต้านทาน)
381
00:30:25,532 --> 00:30:27,993
- เจอใช่มั้ย
- คุณพูดถูก
382
00:30:28,869 --> 00:30:30,495
ฉันไม่ได้คิดผิดใช่มั้ย
383
00:30:31,872 --> 00:30:33,498
แจ้งพวกเขาแล้วเริ่มการรักษาเลย
384
00:30:33,874 --> 00:30:34,708
ได้ค่ะ
385
00:30:35,667 --> 00:30:36,626
อีคีซอก
386
00:30:40,714 --> 00:30:42,299
อีคีซอก ไหนดูซิ
387
00:30:53,101 --> 00:30:54,269
ไม่เจออะไรเลย
388
00:31:15,248 --> 00:31:16,541
ไม่เจออะไรเลย
389
00:31:17,667 --> 00:31:18,835
ไม่เจอ…
390
00:31:20,462 --> 00:31:21,505
อะไรเลย
391
00:31:27,928 --> 00:31:29,054
หมอชาคะ
392
00:31:30,931 --> 00:31:34,142
เขาแสดงอาการทั้งที่ไม่พบเจออะไรเลย
393
00:31:35,894 --> 00:31:39,398
ชเวซึงวอนมีอาการทั้งที่เขาไม่มีผื่น
394
00:31:39,731 --> 00:31:42,651
อีคีซอกรู้สึกเจ็บทั้งที่เขาไม่ควรรู้สึกได้
395
00:31:43,110 --> 00:31:44,444
ใช่ เขารู้สึกเจ็บ
396
00:31:45,028 --> 00:31:49,199
เนื้องอก เลือดออกในสมอง การติดเชื้อ
หรือได้รับสารพิษ ไม่มีสาเหตุอะไรเลย
397
00:31:49,825 --> 00:31:52,828
ถ้าสาเหตุคือการไม่มีสาเหตุล่ะคะ
398
00:31:54,079 --> 00:31:56,248
- ว่าต่อซิ
- ฉันเคยอ่านเจอค่ะ
399
00:31:56,581 --> 00:31:59,960
คนตาบอดที่มองเห็น
และคนหูหนวกที่ได้ยินเสียงดนตรี
400
00:32:00,043 --> 00:32:02,421
ชาร์ลส์ บอนเน็ตซินโดรม
อาการประสาทหลอนทางการได้ยิน
401
00:32:02,629 --> 00:32:03,839
ใช่ นั่นแหละค่ะ
402
00:32:04,297 --> 00:32:06,716
สิ่งสำคัญไม่ใช่ความจริงที่ว่า
403
00:32:06,842 --> 00:32:08,301
คนตาบอดมองเห็นหรือคนหูหนวกได้ยิน
404
00:32:08,427 --> 00:32:11,513
พวกเขามองเห็นเพราะเห็นจริงไม่ได้
และได้ยินเพราะได้ยินจริงไม่ได้
405
00:32:12,889 --> 00:32:14,933
สมองของเรากระหายสิ่งเร้าความรู้สึก
406
00:32:15,183 --> 00:32:17,686
ถ้ามันถูกตัดออกไป
สมองก็จะสร้างสัญญาณขึ้นมาเอง
407
00:32:17,769 --> 00:32:18,687
จริงด้วย
408
00:32:18,770 --> 00:32:21,064
ชาร์ลส์ บอนเน็ตซินโดรม
เกี่ยวข้องกับเปลือกสมองส่วนการเห็น
409
00:32:21,148 --> 00:32:23,358
ประสาทหลอนทางการได้ยิน
ก็เกี่ยวกับเปลือกสมองส่วนการได้ยิน
410
00:32:23,608 --> 00:32:25,527
พวกมันไม่ได้รับสิ่งเร้ามานานมาก
411
00:32:25,777 --> 00:32:28,196
จนพวกมันสร้างภาพและเสียงขึ้นมาเอง
412
00:32:28,613 --> 00:32:30,532
ถ้าเราปรับเรื่องนี้เข้ากับเคสของอีคีซอกล่ะคะ
413
00:32:33,827 --> 00:32:36,746
สมองของเขาไม่เคยรับสัญญาณความเจ็บปวดเลย
414
00:32:37,706 --> 00:32:40,625
สมองกลีบอินซูลาร์ที่ตรวจจับการรับรู้
กำลังรอคอยสัญญาณ
415
00:32:40,917 --> 00:32:45,088
แล้วจู่ๆ ในวันหนึ่งก็เริ่มสร้างสิ่งเร้าขึ้นมาเอง
416
00:32:45,755 --> 00:32:48,842
ถ้าเซลล์ประสาท
เกิดภาวะไวต่อการกระตุ้นเกินไป…
417
00:32:51,386 --> 00:32:53,680
- ไวเจ็บเหตุประสาทส่วนกลาง
- ไวเจ็บเหตุประสาทส่วนกลาง
418
00:32:56,183 --> 00:32:57,267
เก่งมากเลย
419
00:33:02,898 --> 00:33:03,857
ไปบอกพวกเขากันเถอะ
420
00:33:07,068 --> 00:33:08,028
ได้ค่ะ
421
00:33:09,196 --> 00:33:11,531
- ทำไมลูกปฏิเสธการรักษา
- แม่เรียกมันว่าการรักษาเหรอ
422
00:33:11,698 --> 00:33:13,992
ผมจะไม่ได้รู้สึกอะไรอีก
แม่เรียกแบบนั้นว่าการรักษาเหรอ
423
00:33:14,659 --> 00:33:16,536
ความเจ็บปวด ร้อน หนาว…
424
00:33:17,120 --> 00:33:18,038
มือของแม่
425
00:33:18,705 --> 00:33:21,208
ผมจะสัมผัสไออุ่นจากมือของแม่ไม่ได้อีก
426
00:33:22,876 --> 00:33:24,419
ครั้งนึงเคยมีหมอบอกผมเอาไว้
427
00:33:24,961 --> 00:33:28,256
ผมมีระเบิดเวลาอยู่ในตัว
428
00:33:29,299 --> 00:33:32,010
และผู้ป่วยอย่างผมน้อยคนนักที่จะมีอายุเกิน 20 ปี
429
00:33:32,469 --> 00:33:34,137
นั่นแปลว่าผมอยู่ได้อีกสักสามปีใช่มั้ย
430
00:33:34,596 --> 00:33:36,556
- คีซอก
- ในช่วงเวลานั้น
431
00:33:37,641 --> 00:33:38,934
ผมอยากมีชีวิตอย่างคนปกติ
432
00:33:39,684 --> 00:33:42,270
ผมอยากรู้สึกหนาวในหน้าหนาว
และอยากรู้สึกร้อนในหน้าร้อน
433
00:33:43,104 --> 00:33:48,235
ผมอยากมีเหงื่อตอนที่ผมเล่นฟุตบอล
ผมอยากสัมผัสไออุ่นจากมือของแม่
434
00:33:51,655 --> 00:33:52,656
ทั้งหมดคือของปลอม
435
00:33:53,782 --> 00:33:54,658
ว่าไงนะ
436
00:33:56,284 --> 00:33:59,204
คุณเล่นฟุตบอลไม่ได้เพราะขาของคุณเจ็บ
437
00:34:00,330 --> 00:34:02,249
คุณจะรู้สึกหนาวในหน้าร้อน
และรู้สึกร้อนในหน้าหนาว
438
00:34:02,999 --> 00:34:04,918
คุณจะได้รับสัญญาณปลอมนี้เรื่อยๆ
439
00:34:05,293 --> 00:34:08,880
และแน่นอนว่ามันแย่กว่าไม่ได้รับสัญญาณอะไรเลย
440
00:34:10,173 --> 00:34:11,216
คุณรู้ได้ยังไง
441
00:34:12,175 --> 00:34:14,803
คุณไม่รู้ด้วยซ้ำ
ว่าการไม่ได้รับสัญญาณเลยมันเป็นยังไง
442
00:34:14,886 --> 00:34:17,013
คุณถึงได้พูดออกมาอย่างง่ายดาย
443
00:34:18,348 --> 00:34:21,059
คุณไม่เข้าใจหรอก
ว่าการไม่รู้สึกอะไรเลยมันเป็นยังไง
444
00:34:21,268 --> 00:34:24,396
คุณถึงบอกให้ผมกลับไปมีชีวิตแบบนั้น
ได้อย่างง่ายดายนัก
445
00:34:28,692 --> 00:34:29,568
คุณจะทำอะไรเนี่ย
446
00:34:30,735 --> 00:34:33,363
- คุณจะทำอะไร
- ผมมีอะไรจะให้คุณดู
447
00:34:41,705 --> 00:34:42,622
นี่คือห้องทำงานของผม
448
00:34:52,173 --> 00:34:53,258
ผมขอเวลาครู่เดียวนะ
449
00:34:54,843 --> 00:34:55,760
(ประวัติการรักษา)
450
00:35:07,731 --> 00:35:08,732
นี่ไงล่ะ
451
00:35:09,566 --> 00:35:11,484
ทั้งหมดนี่คืออะไร
452
00:35:12,444 --> 00:35:13,361
ระเบิดเวลาไง
453
00:35:14,613 --> 00:35:18,116
ชายคนนี้ได้พยายาม…
454
00:35:18,325 --> 00:35:21,161
ไม่ให้ระเบิดเวลาของเขา
ระเบิดตูมตามขึ้นมาในทุกๆ วัน
455
00:35:27,083 --> 00:35:28,084
แล้วชายคนนี้…
456
00:35:29,628 --> 00:35:31,671
มีอาการอย่างผมมั้ยครับ
457
00:35:51,608 --> 00:35:53,068
คุณว่าเขาทำอะไรอยู่
458
00:35:54,444 --> 00:35:57,697
ฉันว่าหมอน่าจะให้เขาดูผู้ป่วยที่มีอาการเดียวกัน
459
00:36:04,079 --> 00:36:05,538
ไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ
460
00:36:22,806 --> 00:36:23,807
ผมจะ…
461
00:36:24,974 --> 00:36:25,850
เข้ารับการผ่าตัด
462
00:36:28,770 --> 00:36:31,022
แต่มีเงื่อนไขข้อนึง
463
00:36:37,529 --> 00:36:38,405
เป็นไงบ้าง
464
00:36:38,822 --> 00:36:41,408
มันเย็นและสดชื่น
465
00:36:41,950 --> 00:36:43,076
ผมปวดฟัน
466
00:36:44,160 --> 00:36:45,161
แล้วผมก็ปวดหัวด้วย
467
00:36:46,955 --> 00:36:48,039
แต่มันอร่อยนะ
468
00:36:52,210 --> 00:36:53,086
กินเยอะๆ นะ
469
00:36:59,676 --> 00:37:01,219
แล้วลูกอยากกินอะไรอีกจ๊ะ
470
00:37:03,138 --> 00:37:04,681
ฉันสงสัยจัง
471
00:37:05,932 --> 00:37:08,143
ก่อนหน้านี้รสชาติของไอศกรีม
ที่คีซอกรับรสจะเป็นยังไง
472
00:37:09,853 --> 00:37:12,480
ไม่เย็นและไม่ร้อน
473
00:37:14,941 --> 00:37:18,653
ไม่ใช่แค่ไอศกรีม แต่คงเป็นกับทั้งชีวิตของเขา
474
00:37:20,989 --> 00:37:24,284
เขาไม่ต้องรู้สึกหนาว แต่เขาก็ไม่อาจรู้สึกอบอุ่น
475
00:37:24,784 --> 00:37:26,411
ชีวิตที่ไม่มีสัมผัสรับรู้ก็เป็นแบบนี้
476
00:37:31,249 --> 00:37:32,834
คุณกล่อมเขาได้ยังไงคะ
477
00:37:34,836 --> 00:37:35,712
มันเป็นความลับทางการค้า
478
00:37:39,799 --> 00:37:40,675
ขอบคุณนะคะ หมอชา
479
00:37:44,220 --> 00:37:46,264
"ให้เน้นที่อาการ ไม่ใช่สิ่งที่ผู้ป่วยบอก"
480
00:37:47,432 --> 00:37:48,975
"ถ้าเอาแต่จมอยู่ในความรู้สึกของผู้ป่วย
481
00:37:49,058 --> 00:37:50,310
คุณจะมองไม่เห็นอาการ"
482
00:37:51,811 --> 00:37:53,229
มีคนบอกฉันแบบนี้ตลอด
483
00:37:54,397 --> 00:37:57,233
ฉันสับสนมาตลอด
ว่าฉันควรสนใจแต่เรื่องอาการดีมั้ย
484
00:37:58,902 --> 00:38:00,987
คุณได้ช่วยฉันตามหาคำตอบ
485
00:38:01,821 --> 00:38:03,239
ผ่านเรื่องราวของผู้ป่วย
486
00:38:04,032 --> 00:38:07,619
เรื่องราวของผู้ป่วยก็ไม่ได้มีคำตอบให้เราทุกครั้ง
487
00:38:08,578 --> 00:38:11,998
พวกเขาแค่เปิดเส้นทางที่นำไปสู่คำตอบ
488
00:38:14,167 --> 00:38:16,336
ได้ค่ะ ฉันจะจำเรื่องนั้นไว้
489
00:38:17,086 --> 00:38:19,339
ขอบคุณสำหรับเบาะแสจากคุณ
490
00:38:24,636 --> 00:38:25,804
- กลับบ้านได้แล้ว
- ค่ะ
491
00:38:27,764 --> 00:38:29,015
แล้ววันพรุ่งนี้
492
00:38:29,682 --> 00:38:32,227
แต่งตัวเข้าห้องผ่าตัดอีคีซอกด้วย
493
00:38:39,484 --> 00:38:40,443
อร่อยมั้ยครับ
494
00:38:43,363 --> 00:38:44,489
เชิญคุณกินให้เต็มที่เลยนะ
495
00:38:46,157 --> 00:38:47,075
แล้วเจอกันพรุ่งนี้
496
00:39:41,045 --> 00:39:42,672
กุญแจมันอยู่ตรงนี้เลยค่ะ
497
00:39:42,797 --> 00:39:44,340
ขอบคุณครับ หมอคัง
498
00:39:45,216 --> 00:39:48,052
ไม่เคยมีใครสนใจอ่านมันเลย
499
00:39:49,095 --> 00:39:51,431
ถ้าคุณได้เจอผู้ป่วยอาการแบบผมอีก
500
00:39:51,973 --> 00:39:52,891
ก็ใช้มันอ้างอิงแล้วกันครับ
501
00:39:55,351 --> 00:39:59,063
เรื่องราวของผู้ป่วยเปิดเส้นทางที่นำไปสู่คำตอบ
502
00:39:59,147 --> 00:40:01,232
(วันจันทร์ที่ 9 กรกฎาคม ปี 2018
เจ็บระดับเก้า)
503
00:40:08,448 --> 00:40:09,365
เก่งมากเลย
504
00:40:21,669 --> 00:40:24,380
วันพรุ่งนี้แต่งตัวเข้าห้องผ่าตัดอีคีซอกด้วย
505
00:40:28,927 --> 00:40:32,180
(ศูนย์การแพทย์ฮันเซ โซล)
506
00:40:45,818 --> 00:40:48,488
หมอชาจะฉีดยาชาให้เขาเองเลยเหรอ
507
00:40:48,947 --> 00:40:49,822
ใช่
508
00:40:50,615 --> 00:40:52,867
การผ่าตัดแบบตื่นรู้ตัวนี่ยุ่งยากมาก
509
00:40:53,368 --> 00:40:54,285
เขาเก่งเกินไปแล้ว
510
00:40:54,369 --> 00:40:58,915
อ้อ แล้วจริงมั้ยที่คังชียอง
พรวดเข้าไปในห้องผ่าตัดเมื่อวานนี้
511
00:40:59,540 --> 00:41:02,377
คุณกำลังจะจ่ายยาสลบให้เขา
แล้วเธอก็บอกว่าต้องสั่งตรวจเพิ่มน่ะ
512
00:41:04,128 --> 00:41:05,880
ผู้ป่วยถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคงูสวัด
513
00:41:06,089 --> 00:41:07,048
- จริงเหรอ
- จริง
514
00:41:08,675 --> 00:41:10,718
ฉันว่าเธอชักจะเริ่มเหมือนหมอชาแล้ว
515
00:41:11,135 --> 00:41:14,514
เขาบอกให้เธอแต่งตัว
เข้าไปเป็นผู้ช่วยด้วย ใช่มั้ยล่ะ
516
00:41:26,275 --> 00:41:27,276
คุณรู้สึกยังไงบ้าง
517
00:41:40,790 --> 00:41:41,708
จะฉีดยาชาแล้วนะ
518
00:42:29,297 --> 00:42:30,256
เราจะเริ่มกันแล้ว
519
00:42:40,016 --> 00:42:42,810
เราจะเข้าถึงส่วนที่ส่งสัญญาณความเจ็บปวดปลอม
520
00:42:47,273 --> 00:42:49,317
- แค่นั้นพอมั้ยครับ
- พอแล้ว
521
00:42:50,568 --> 00:42:52,737
เราจะกระตุ้นมัน รู้สึกยังไงบอกเราด้วย
522
00:42:53,988 --> 00:42:55,323
ได้ครับ
523
00:42:56,783 --> 00:42:58,451
จ่าย 0.5 แอมป์ 130 เฮิร์ตซ์
524
00:43:23,267 --> 00:43:24,185
เป็นไง
525
00:43:25,103 --> 00:43:27,438
- ผมรู้สึกว่าโดนจิ้ม
- เราจะทำต่อไป 30 วินาที
526
00:43:32,485 --> 00:43:34,070
ผมยังรู้สึก
527
00:43:36,197 --> 00:43:37,990
- ความถี่ 140 เฮิร์ตซ์
- เดี๋ยว
528
00:43:43,996 --> 00:43:44,914
คุณไม่รู้สึกแล้วเหรอ
529
00:43:46,499 --> 00:43:47,542
ไม่ใช่อย่างนั้นครับ
530
00:43:51,003 --> 00:43:51,963
แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง
531
00:43:53,005 --> 00:43:54,632
นี่รู้สึกเหมือนจะเป็นครั้งสุดท้าย
532
00:44:01,973 --> 00:44:02,890
ใช่
533
00:44:04,183 --> 00:44:05,268
นี่อาจเป็นครั้งสุดท้าย
534
00:44:09,230 --> 00:44:10,356
เมื่อคุณพร้อมก็บอกผมนะ
535
00:44:30,001 --> 00:44:31,002
ทำได้ครับ
536
00:44:37,091 --> 00:44:38,134
ความถี่ 140 เฮิร์ตซ์
537
00:45:16,839 --> 00:45:17,840
ผมไม่รู้สึก
538
00:45:20,176 --> 00:45:21,135
อะไรเลย
539
00:45:24,138 --> 00:45:25,097
เยี่ยมมาก
540
00:45:26,057 --> 00:45:28,601
คราวนี้ความเจ็บปวดปลอมจะไม่รบกวนคุณอีก
541
00:45:29,644 --> 00:45:31,228
สัญญาอะไรกับผมหน่อยสิ หมอชา
542
00:45:33,314 --> 00:45:34,273
อาการป่วยของผม
543
00:45:36,359 --> 00:45:37,360
สัญญา…
544
00:45:40,237 --> 00:45:41,489
ว่าสักวันคุณจะรักษาผมได้
545
00:45:46,869 --> 00:45:47,828
ผมจะพยายาม
546
00:46:11,519 --> 00:46:13,312
งานนี้หมอชาคงทำผลงานดีๆ ออกมาได้
547
00:46:14,313 --> 00:46:16,273
เขาจะได้ออกทีวีและได้ผู้ป่วยมากขึ้นอีก
548
00:46:16,357 --> 00:46:18,609
หัวหน้ามิน คุณนี่ดูคนได้เก่งจริงๆ
549
00:46:19,402 --> 00:46:22,154
คุณเคยบ่นนี่ว่าทำไมเราหาคนอื่นมาไม่ได้
550
00:46:25,700 --> 00:46:27,451
หัวหน้ามิน ดื่มชากันหน่อยมั้ย
551
00:46:40,006 --> 00:46:42,633
รัฐมนตรีอีมีเหตุผลที่แนะนำหมอชามา
552
00:46:43,300 --> 00:46:46,262
โรงพยาบาลได้รับผลประโยชน์
จากเคสที่น่าสนใจพวกนี้
553
00:46:47,263 --> 00:46:50,558
แต่ว่าเมื่อคิดถึงอาการของประธานคัง
554
00:46:50,641 --> 00:46:52,518
ผมเกรงว่าเขาจะไม่ค่อยช่วยอะไรนัก
555
00:46:54,311 --> 00:46:55,312
คุณหมายความว่าไง
556
00:46:55,938 --> 00:46:58,774
คุณก็รู้ดีว่าปรานีฆาต
หรือการุณยฆาตเป็นประเด็นที่อ่อนไหวมาก
557
00:46:59,358 --> 00:47:02,945
ถ้าคุณถอดเครื่องช่วยหายใจของเขาออก
ก็จะเกิดประเด็นถกเถียงขึ้น
558
00:47:03,612 --> 00:47:07,116
เมื่อหมอชามาอยู่แถวนี้
ผู้คนจะไม่มองว่าโรงพยาบาลของเรา
559
00:47:07,199 --> 00:47:08,534
ยอมรับการการุณยฆาตเหรอ
560
00:47:08,993 --> 00:47:10,286
ฉันไม่ได้กังวลขนาดนั้น
561
00:47:11,537 --> 00:47:15,082
มุมมองสาธารณะต่อการุณยฆาต
หรือปรานีฆาตกำลังเปลี่ยนไป
562
00:47:15,791 --> 00:47:19,336
ถ้าหมอชายังทำอย่างที่เคยทำ
ฉันว่าเขาน่าจะช่วยเราได้เมื่อเราต้องการเขา
563
00:47:20,963 --> 00:47:23,758
- คุณหมายความว่าไง เมื่อเราต้องการเขาน่ะ
- เรื่องนั้น
564
00:47:24,592 --> 00:47:26,343
ฉันก็ยังไม่แน่ใจนักว่าคืออะไร
565
00:47:42,777 --> 00:47:44,779
บอยเลอร์เมกเกอร์ได้แล้ว
566
00:47:44,862 --> 00:47:46,405
ตีนหมูมาแล้ว
567
00:47:47,656 --> 00:47:49,658
บะหมี่กับติ่มซำนี่ทางร้านเลี้ยงเอง
568
00:47:49,742 --> 00:47:52,620
- ผมรับเองๆ
- กินให้อร่อย
569
00:47:52,912 --> 00:47:56,832
- ให้เราเยอะขนาดนี้จะดีเหรอครับ
- ไม่ต้องห่วงหรอกน่า กินตามสบายเลย
570
00:47:57,041 --> 00:47:59,585
ทั้งหมดจะหักจากเงินเดือนลูกชายของฉัน
571
00:47:59,877 --> 00:48:03,005
- โอเค
- ต้องการอะไรอีกก็บอกนะจ๊ะ
572
00:48:03,089 --> 00:48:05,382
- ได้ค่ะ ขอบคุณ
- ขอบคุณครับ
573
00:48:05,466 --> 00:48:08,094
- หมอชา
- ผมไม่เอาครับ
574
00:48:09,053 --> 00:48:10,971
- คุณไม่ดื่มเหรอ
- ใช่
575
00:48:11,180 --> 00:48:14,100
คุณไปโบสถ์หรือเปล่า
นี่ชื่อทางศาสนามั้ย โยฮันเนี่ย
576
00:48:14,433 --> 00:48:17,228
- ไม่ใช่
- ครับ ผมถามหน่อย
577
00:48:17,394 --> 00:48:19,688
ถ้าไม่ใช่ชื่อทางศาสนาแล้วแปลว่าอะไร
578
00:48:21,148 --> 00:48:23,400
แปลว่า "รักษา" และ "มีความสุข"
579
00:48:24,985 --> 00:48:26,821
ว่าไงนะ "มีความสุขจากการรักษาโรค" เหรอ
580
00:48:27,113 --> 00:48:28,614
ใครตั้งชื่อนั้นให้คุณเนี่ย
581
00:48:30,366 --> 00:48:31,826
- หมอดูเก่งๆ ใช่มั้ย
- พ่อของผมเอง
582
00:48:32,785 --> 00:48:34,995
เขาคงอยากให้คุณเป็นหมอแบบสุดๆ
583
00:48:35,079 --> 00:48:37,540
คุณนี่เกิดมาเพื่อเป็นหมอเลย
584
00:48:38,499 --> 00:48:40,793
คุณมามีความสุขกับปัจจุบันดีกว่ามั้ย
585
00:48:40,876 --> 00:48:42,503
- มันไม่ฆ่าคุณหรอก
- ไม่ล่ะ ขอบใจ
586
00:48:44,213 --> 00:48:45,965
เอาหน่อยน่า หมอชา
587
00:48:46,048 --> 00:48:49,218
- เดี๋ยวฉันดื่มแทนเอง
- คุณเป็นคนช่วยเขาเหรอ
588
00:48:56,433 --> 00:48:57,768
งั้นพวกเราก็ดื่มกันเถอะ
589
00:48:59,186 --> 00:49:00,771
- เอพี เอพี สู้ๆ
- เอพี เอพี สู้ๆ
590
00:49:05,734 --> 00:49:07,319
- นี่ค่ะ
- ให้ตายสิ
591
00:49:16,662 --> 00:49:18,372
- คังมีแร
- หวัดดี
592
00:49:18,455 --> 00:49:19,957
- คุณมาแล้ว
- สวัสดี
593
00:49:20,583 --> 00:49:22,251
- นั่งเลย
- มีแร
594
00:49:22,793 --> 00:49:24,628
เอาเครื่องดื่มมั้ย
595
00:49:24,920 --> 00:49:25,963
- เอานะๆ
- เอามา
596
00:49:45,774 --> 00:49:47,401
- นั่นอะไรน่ะ
- ผมเป็นคนช่วยคุณไง
597
00:49:50,029 --> 00:49:51,322
คุณดื่มเร็วเกินไปแล้ว
598
00:49:51,405 --> 00:49:53,490
หลังจากนี้เราจะสลับกัน
599
00:49:53,866 --> 00:49:55,117
เยี่ยมไปเลย
600
00:49:58,537 --> 00:50:01,040
แล้วทำไมคุณเรียนเฉพาะทางด้านการระงับปวด
601
00:50:01,582 --> 00:50:04,084
ด้วยฝีมือระดับคุณ
ถ้าไปประสาทวิทยาหรือศัลยกรรม
602
00:50:04,293 --> 00:50:06,670
ผู้ป่วยคงไม่ต้องมาหาเรา
603
00:50:06,879 --> 00:50:07,755
ผมเห็นด้วย
604
00:50:09,423 --> 00:50:11,300
ถ้าผู้ป่วยเจ็บเรื้อรังแบบไม่ทราบสาเหตุ
605
00:50:11,800 --> 00:50:15,262
มีคนบอกผู้ป่วยว่าหมอคนนั้น
อยู่โรงพยาบาลโน้นมีชื่อเสียง
606
00:50:15,346 --> 00:50:16,388
บอกว่าเขาควรไปหาหมอคนนั้น
607
00:50:17,181 --> 00:50:18,224
แบบนี้ผู้ป่วยจะทำไง
608
00:50:18,891 --> 00:50:19,934
ก็ไปหาหมอ
609
00:50:21,101 --> 00:50:22,019
เปล่าเลย
610
00:50:23,062 --> 00:50:26,357
ยิ่งใกล้วันนัดเท่าไหร่
เขาก็ยิ่งจะพยายามถอยห่าง
611
00:50:27,024 --> 00:50:29,068
ทำไม เพราะเขาไม่ไว้ใจหมอเหรอ
612
00:50:30,110 --> 00:50:32,404
- ในเคสที่เขาอาจรักษาไม่ได้น่ะเหรอ
- อะไรแบบนั้น
613
00:50:33,614 --> 00:50:35,824
- เพราะความกลัวเหรอ
- ถูกต้อง แบบนั้นเลย
614
00:50:36,450 --> 00:50:39,286
เพราะหมอคนนั้นเอง
ก็อาจระบุสาเหตุการป่วยไม่ได้เช่นกันเหรอ
615
00:50:39,912 --> 00:50:42,539
ถูกต้อง เพื่อให้ความหวังของเขายังคงอยู่
616
00:50:44,875 --> 00:50:49,213
เพื่อจะมีสิทธิ์คิดว่าหมอสักคนคงรักษาเขาได้
617
00:50:50,089 --> 00:50:53,676
นั่นคือเหตุผลและเป้าหมาย
ที่คุณอยู่ศูนย์ระงับปวดหรือเปล่า
618
00:50:54,260 --> 00:50:57,471
เพื่อเป็นหมอคนสุดท้ายที่เขียนใบสั่งยาให้ผู้ป่วย
619
00:50:57,554 --> 00:50:59,932
ก็เป็นความฝันมากกว่าเป้าหมาย
620
00:51:00,849 --> 00:51:03,769
โอเค งั้นมาดื่มให้ความฝันของเรา
621
00:51:03,852 --> 00:51:05,729
- ดื่ม
- ดื่ม
622
00:51:06,272 --> 00:51:07,189
แล้วการุณยฆาต
623
00:51:09,066 --> 00:51:10,484
คือใบสั่งยาใบสุดท้ายงั้นเหรอ
624
00:51:18,784 --> 00:51:20,452
ฉันอยากถามอะไรคุณหน่อย
625
00:51:21,370 --> 00:51:22,371
ยุนซองกยู
626
00:51:23,414 --> 00:51:24,915
ตอนนั้นเขาแทบไม่รู้สึกตัว
627
00:51:27,167 --> 00:51:30,379
ทำไมคุณถึงมั่นใจนักว่าเขาอยากตาย
628
00:51:30,462 --> 00:51:33,132
และไม่รู้สึกเสียใจเมื่อถึงคราวต้องตายจริง
629
00:51:35,259 --> 00:51:36,677
ทำไมคุณถึงมั่นใจนัก
630
00:51:48,022 --> 00:51:48,981
คุณยุน
631
00:51:58,324 --> 00:51:59,408
ไม่นะ
632
00:52:02,411 --> 00:52:03,287
คุณยุน
633
00:52:06,415 --> 00:52:07,458
ยุนซองกยู
634
00:52:17,551 --> 00:52:20,929
เขาควรอดทนต่อเมื่อมีโอกาสดีขึ้นเท่านั้น
635
00:52:21,388 --> 00:52:22,348
แต่…
636
00:52:23,974 --> 00:52:27,770
ไม่ว่าเขาต้องอดทนเท่าไหร่ เขาก็ไม่มีทางดีขึ้น
637
00:52:36,779 --> 00:52:37,696
หมอคัง
638
00:52:38,906 --> 00:52:41,492
- ทำไมคุณถึงเป็นหมอ
- เพื่อช่วยผู้คน
639
00:52:44,495 --> 00:52:46,455
เป็นหมอที่จะไม่มีวันถอดใจ
640
00:52:47,498 --> 00:52:48,999
จนกว่าจะถึงที่สุด และช่วยพวกเขา
641
00:52:51,710 --> 00:52:52,711
เพื่อช่วยผู้คนเหรอ
642
00:52:53,754 --> 00:52:56,006
ผมล้มเหลวในการช่วยยุนซองกยู
643
00:52:56,924 --> 00:52:58,926
แต่ล้มเหลวไม่ได้แปลว่าผมจบชีวิตหมอแล้ว
644
00:53:00,010 --> 00:53:01,387
ตอนที่ผู้ป่วยหมดสติ
645
00:53:02,304 --> 00:53:05,224
ตอนที่อุปกรณ์ยังบอกไม่ได้เลย
ว่าความเจ็บปวดอยู่ที่ไหน รุนแรงเท่าไหร่
646
00:53:05,432 --> 00:53:08,477
ถึงจุดนี้ที่ผมเชื่อว่าหมอควรทำหน้าที่ของตัวเอง
647
00:53:08,602 --> 00:53:11,814
หนึ่งในหน้าที่นั้น
คือถอดเครื่องหายใจจากผู้ป่วยเหรอคะ
648
00:53:14,650 --> 00:53:16,193
คุณคิดว่าทำถูกต้องแล้วเหรอ
649
00:53:17,611 --> 00:53:18,487
หมอคังครับ
650
00:53:18,695 --> 00:53:22,658
ผมไม่คิดว่าการุณยฆาต
เป็นทางเลือกที่ถูกต้องเสมอไป
651
00:53:23,033 --> 00:53:24,868
แต่ในบางครั้งมันอาจเป็นสิ่งจำเป็น
652
00:53:24,952 --> 00:53:27,037
หมอเก่งๆ ระดับคุณ
653
00:53:27,955 --> 00:53:30,290
คงบอกได้ว่าเมื่อไหร่คือเวลาแบบนั้น
654
00:53:31,291 --> 00:53:32,334
เราทำไม่ได้หรอก
655
00:53:33,877 --> 00:53:36,213
ดังนั้นอย่ามาล้างสมองหมอเด็กๆ
656
00:53:37,089 --> 00:53:40,217
ให้ทำผิดพลาดครั้งใหญ่
ด้วยการขาดสติมหันต์ในการตัดสินใจได้มั้ยคะ
657
00:53:41,718 --> 00:53:42,803
ครั้งเดียวก็เกินพอ
658
00:53:46,557 --> 00:53:48,016
ได้โปรดค่ะ หมอ
659
00:53:52,020 --> 00:53:53,147
ฉันต้องไปแล้ว
660
00:54:01,405 --> 00:54:02,448
ฉันต้องขออภัยจริงๆ ค่ะ
661
00:54:11,790 --> 00:54:12,791
มีแร
662
00:54:13,542 --> 00:54:14,918
ฉันกลัวเธอ
663
00:54:15,335 --> 00:54:17,129
เธอทำอะไรคาดเดาไม่ได้เสมอ
664
00:54:17,671 --> 00:54:19,173
และสุดท้ายเธอก็พลาดครั้งใหญ่
665
00:54:19,965 --> 00:54:22,009
ฉันไม่รู้เลยว่าต่อไปเธอจะทำอะไร
666
00:54:22,801 --> 00:54:25,262
- มีแร ถ้านี่เป็นเรื่องพ่อ…
- ฉันยิ่งเป็นกังวล
667
00:54:26,472 --> 00:54:29,141
ที่เธอสนิทสนมกับคนอย่างหมอชา
668
00:54:48,118 --> 00:54:50,662
(ติ่มซำและเท้าหมู)
669
00:54:53,582 --> 00:54:54,541
คุณโอเคนะ
670
00:54:56,460 --> 00:54:57,878
แล้วหมอชาอยู่ไหน
671
00:54:57,961 --> 00:54:59,505
เขาเพิ่งไป บอกว่าเขามีงานต้องทำ
672
00:55:00,797 --> 00:55:03,300
ขอบคุณสำหรับอาหารนะคะ แล้วเจอกันพรุ่งนี้
673
00:55:04,218 --> 00:55:06,470
- แต่…
- สวัสดีค่ะ
674
00:56:44,943 --> 00:56:46,778
(ศูนย์การแพทย์ฮันเซ โซล)
675
00:57:36,203 --> 00:57:38,789
(ห้องทำงานอาจารย์แพทย์)
676
00:57:44,878 --> 00:57:45,796
หมอชา
677
00:57:56,431 --> 00:57:57,307
หมอชาคะ
678
00:58:48,400 --> 00:58:51,111
(เมื่อคุณพบผู้ป่วยคนนี้
ให้โทรเรียกรถโรงพยาบาลทันที
679
00:58:51,194 --> 00:58:52,696
แพทย์เจ้าของไข้: ชาโยฮัน)
680
00:58:52,779 --> 00:58:53,697
นั่นเบอร์โทรผม
681
00:58:54,406 --> 00:58:55,907
เก็บมันไว้กับบัตรนักเรียนเสมอ
682
00:58:57,284 --> 00:58:58,410
ขอบคุณครับ
683
00:59:00,954 --> 00:59:02,664
ผมจะรักษาสัญญา
684
00:59:05,917 --> 00:59:07,961
สัญญาที่ผมให้ไว้
685
00:59:08,879 --> 00:59:09,838
กับคุณเมื่อวานนี้
686
00:59:16,636 --> 00:59:19,431
ผมจะศึกษาและทำความเข้าใจร่างกายตัวเอง
687
00:59:20,223 --> 00:59:21,850
เพื่อให้ผมได้ปกป้อง
688
00:59:22,976 --> 00:59:24,269
ตัวผมเอง
689
00:59:25,562 --> 00:59:28,523
"ชาโยฮัน" งั้นเหรอ
690
00:59:30,442 --> 00:59:31,610
ให้ได้อย่างคุณ
691
00:59:39,034 --> 00:59:39,910
ขอมือคุณหน่อย
692
00:59:44,956 --> 00:59:46,917
ถูกต้อง เหมือนอย่างผม
693
01:00:01,556 --> 01:00:04,309
ต่อให้หักกระดูกและฉีกอวัยวะของเขา
แต่เขาก็ยังไม่รู้สึกเจ็บอยู่ดี
694
01:00:05,894 --> 01:00:08,814
มันคืออาการไม่ไวต่อความเจ็บปวดแต่กำเนิด
กับภาวะขาดเหงื่อ
695
01:00:10,941 --> 01:00:11,942
เขาเป็นผู้ป่วยซีไอพีเอ
696
01:00:14,069 --> 01:00:17,948
ผมมีระเบิดเวลาอยู่ในตัว
697
01:00:18,365 --> 01:00:20,742
และผู้ป่วยอย่างผมน้อยคนนักที่จะมีอายุเกิน 20 ปี
698
01:00:20,826 --> 01:00:23,411
คุณไม่เข้าใจหรอกว่า
การไม่รู้สึกอะไรเลยมันเป็นไง
699
01:00:23,662 --> 01:00:26,832
คุณถึงบอกให้ผมกลับไปมีชีวิตแบบนั้น
ได้อย่างง่ายดายนัก
700
01:00:28,041 --> 01:00:30,877
เขาไม่ต้องรู้สึกหนาว แต่เขาก็ไม่อาจรู้สึกอบอุ่น
701
01:00:31,670 --> 01:00:33,088
ชีวิตที่ไม่มีสัมผัสรับรู้ก็เป็นแบบนี้
702
01:00:34,339 --> 01:00:36,091
ไม่เย็นและไม่ร้อน
703
01:00:37,884 --> 01:00:39,261
ไม่ใช่แค่ไอศกรีม
704
01:00:40,220 --> 01:00:41,721
แต่คงเป็นกับทั้งชีวิตของเขา
705
01:01:01,199 --> 01:01:02,826
(ขอบคุณเป็นพิเศษแด่จอนโนมิน
และจองคยองซุน)
706
01:01:17,674 --> 01:01:18,884
คุณต้องการอะไรถึงมาหาฉัน
707
01:01:19,134 --> 01:01:22,929
ลูกสาวสองคนของคุณเป็นหมอฝึกหัดของหมอชา
708
01:01:23,346 --> 01:01:25,056
ได้โปรดอย่าโผล่มาที่ทำงานของผมอีก
709
01:01:25,140 --> 01:01:27,184
ทุกคนบอกว่ามันจบแล้ว
710
01:01:27,475 --> 01:01:29,561
แต่อะไรที่จบลงเหรอ ถามจริงๆ
711
01:01:29,853 --> 01:01:31,271
ในความเห็นผม ไม่มีอะไรจบลง
712
01:01:31,438 --> 01:01:34,357
การติดเชื้อไวรัสนิปาห์
ที่ได้รับการยืนยันเป็นครั้งแรกของประเทศเหรอ
713
01:01:34,774 --> 01:01:35,734
เริ่มไอตั้งแต่เมื่อไหร่คะ
714
01:01:35,817 --> 01:01:38,403
- อุณหภูมิ 39.5 องศา
- เธอไข้สูงเลย
715
01:01:38,486 --> 01:01:40,488
เรานั่งบนรถเมล์คันเดียวกัน
716
01:01:41,239 --> 01:01:42,199
คุณโอเคใช่มั้ยคะ
717
01:01:43,158 --> 01:01:45,243
จนกว่าจะรู้ผลทดสอบว่าเป็นลบ
และยกเลิกพื้นที่กักกัน
718
01:01:45,327 --> 01:01:47,621
ห้ามมีใครเข้าออกศูนย์ระงับปวด
719
01:01:47,954 --> 01:01:49,456
ขอชุดป้องกันให้ผม ผมจะเข้าไป
720
01:01:56,296 --> 01:01:58,298
คำบรรยายโดย ศิรวิทย์ ภักดีพันธ์
93661
