Original subtitles

-Ποιος είναι; -Διαφήμιση.

-Πάω για ύπνο. -Μα δεν χορέψαμε.

Ναι, αλλά είμαι πτώμα.

Θες να έρθω μαζί σου;

Όχι, εντάξει.

Μόνο 500 μέτρα είναι.

Ισχύει το σερφ αύριο;

Ναι.

Μην ανησυχείς.

Έλα, αγάπη μου. Έλα!

Περίμενε!

Μα πώς γλιστράει!

-Όλα καλά; -Ναι, τι έγινε;

-Τίποτα. -Γιατί με κοιτάς έτσι;

-Πάω να φύγω. -Όχι! Από τώρα;

-Ναι, πάω. -Η μητέρα σου γύρισε με τον Ιβάν.

Μην τους ξυπνήσεις. Βασίζομαι πάνω σου.

Εντάξει.

Χαιρέτησες τον Μικέλ;

Μα έχει γενέθλια. Έτσι θα φύγεις;

Σε παρακαλώ...

-Καλά. -Σύμφωνοι;

-Τα λέμε αύριο. -Τα λέμε!

Μικέλ;

Παιδιά... Είδατε τον Μικέλ;

Τον Μικέλ; Μπα, όχι.

Να πάρει!

Ο Πάτσι δεν είναι εδώ. Αφήστε μήνυμα.

Πάτσι, εγώ είμαι.

Άκου, η μάνα μου είναι ακόμα ξύπνια. Θα ετοιμαστώ στην Άννα.

Θα αργήσω.

Ο Πάτσι δεν είναι εδώ. Αφήστε μήνυμα.

Γιατί δεν το σηκώνεις; Πάτσι...

είδα κάτι...

Κάτι φρικτό.

Έλα γρήγορα στο γκρέμιο! Φοβάμαι!

Μαγιά! Μαγιά, σταμάτα!

Σταμάτα!

Άσε με να σου εξηγήσω. Να σου εξηγήσω!

-Άσε με! -Εμπιστέψου με, Μαγιά!

Άκουσέ με! Μαγιά!

Πάτσι!

Πάτσι!

Όχι!

Άσε με!

Βοήθεια!

Βοήθεια!

Βοήθ...

Σταμάτα!

Βοήθεια, Πάτσι!

Βοήθεια! Βοήθεια!

Σκάσε πια!

Σκάσε! Σκάσε!

Σε παρακαλώ!

Πάτσι!

Σου ζητώ συγγνώμη.

Μαγιά!

Μαγιά!

Μαγιά!

Μείνε μαζί μου!

Μείνε μαζί μου, ακούς;

Με ακούς;

-Εμπρός; -Ναι; Εγώ είμαι.

-Αγάπη μου, είσαι καλά; -Καλά!

-Μου λείπεις, αγάπη μου... -Θα χωρίσετε;

-Δώσε. -Γιατί λες τέτοια;

-Εμπρός; -Ζαν...

Γιατί το ρωτάει αυτό; Δεν φτάσαμε εκεί.

Εγώ ξέρω πολύ καλύτερα πού βρισκόμαστε.

Έχεις άλλη γραμμή. Πάρ' την. Δεν έχω να πω τίποτα.

Ζαν, περίμενε! Ας μιλήσουμε!

Σε κλείνω.

Έχω να ασχοληθώ με την οικογένεια και αργήσαμε για το σχολείο. Γεια.

Εμπρός;

Τι;

Δεν θα καταθέσει ο Φρανκ Μοντέλ;

Δεν θα έπρεπε να σ' το πω.

Ξέρουμε ότι ο Πάτσι δεν είναι ο Ιτσάς.

Στις 12/12/2002, που πέθανε η Μαρία...

κρατείτο στην Μπαγιόν!

Ακριβώς αυτό! Η μαρτυρία του Μοντέλ τα επιβεβαιώνει όλα!

Υπήρχε κι άλλος στο γκρέμιο. Σίγουρα ο Ιτσάς!

Δεν υπάρχει Ιτσάς εδώ. Ποτέ δεν υπήρχε!

Η εισαγγελέας κοιτά μόνο τη σχέση με τα δύο θύματα.

Και δεν θα μας πάει εμπρός η μαρτυρία ενός χαζού κακομοίρη.

-Θα το ήθελες αλλά όχι. -Κατέβα.

Κατέβα από το αμάξι, Λεό.

-Κατέβα! -Λυπάμαι, Ζοζέφ.

Είστε όλοι σε λάθος δρόμο.

Και θα σας το αποδείξω.

Πάτε για μεγάλο λάθος!

Είναι τρομερά δυνατός για να μην έχει σκοτώσει επί 16 χρόνια.

Είμαι ψυχίατρος, όχι ερευνητής, δεν είμαι κάθετη, μα...

χωρίς βοήθεια, μου φαίνεται αδύνατο.

-Χωρίς ψυχολογική βοήθεια; -Όχι, φαρμακευτική.

Με τι είδους φάρμακα;

Οξεϊκή κυπροτερόνη.

Τριπτορελίνη. Σε ενέσιμη μορφή.

Είναι η κλασική αγωγή για χημικό ευνουχισμό.

Και για τον Ιτσάς που είναι βιαστής και δολοφόνος...

νομίζω είναι ο μόνος τρόπος να αραιώσει, να μειώσει τις ορμές του.

Αυτό εκμηδενίζει τη λίμπιντο, αλλά όχι και τις βίαιες εξάρσεις.

-Εκμηδενίζει τη λίμπιντο εντελώς; -Ναι.

Ο Πάτσι έκανε σεξ με τη Μαγιαλέν μια μέρα πριν πεθάνει.

Συγγνώμη, αλλά με αυτά τα φάρμακα, είναι αδύνατον.

Πού τα βρίσκεις αυτά τα φάρμακα;

Σε οποιοδήποτε φαρμακείο και στο ίντερνετ.

Χρησιμοποιούνται στη θεραπεία καρκίνου του προστάτη.

Έχουν σοβαρές παρενέργειες ή όχι;

Με δόσεις για άλογα σαν αυτές, φυσικά και έχουν.

Παχυσαρκία, μεγάλωμα του στήθους, κυκλοθυμία, εξάψεις...

Ευχαριστούμε.

Ζοζέφ εδώ.

Να βρεις αν ο Ολαρά παίρνει αγωγή για καρκίνο του προστάτη.

Θα σου εξηγήσω. Πάρε με.

Πιστεύεις ακόμα ότι είναι αυτός;

Καθόλου!

Αλλά για να το αποδείξω...

Σίγουρα θες να το δεις αυτό;

Δεν ξέρω. Βάλε ό,τι θες. Δεν με νοιάζει.

Σταμάτα πια με το τηλέφωνο!

Συγγνώμη!

Θα φέρεις την πίτσα;

Μπορείς να το εξηγήσεις;

Γιατί κοιτάς το τηλέφωνό μου;

Πες μου τι κάνεις σε ένα τέτοιο σάιτ.

Όχι.

Δεν έχω να εξηγήσω τίποτα. Δεν ξέρω γιατί κοιτάς το κινητό μου.

-Μπαμπά... -Ναι;

Όχι, μπαμπά, μπαμπά...

Περίμενε!

Περίμενε. Θα σου εξηγήσω. Μπαμπά, μπαμπά...

Άσε με! Άσε με!

Δεν έχεις δικαίωμα. Δεν έχεις...

Τι συμβαίνει, ε; Θες να σ' αφήσω να γίνεις πόρνη;

Δώσε τα κλειδιά του σκούτερ.

Δώσ' τα μου.

-Είσαι καθίκι! -Συγγνώμη;

Είσαι καθίκι!

Λοιπόν, πάω για ύπνο.

-Μα δεν χορέψαμε. -Ναι, αλλά είμαι πτώμα.

Και το πήγες στα άκρα;

Έχετε αυτό το χάρισμα, οι έφηβοι.

Ναι, αλλά...

Κι εγώ με τη Μαγιαλέν καμιά φορά...

Συχνά ξεκινούσε από το τίποτα.

Ακόμα κι αυτά μου λείπουν.

Όλα μου λείπουν.

Κι εμένα.

Μίλησέ μου.

Πες μου πράγματα.

Τι να σου πω δηλαδή;

Εφηβικά πράγματα.

Για ρούχα...

τους καθηγητές...

τα αγόρια...

Ξέρεις, στα αγόρια δεν είμαι η καλύτερη.

Κατρίν;

Μπορώ να κοιμηθώ εδώ;

Φυσικά.

Θες να κοιμηθείς στο δωμάτιό της;

Ναι.

Πας τώρα;

Όχι, θα μείνω εδώ για λίγο.

-Καληνύχτα, αγάπη μου. -Καληνύχτα.

Καλόν ύπνο.

Κατρίν;

Ευχαριστώ πολύ.

Ξενοδοχείο Λούρα Λασάι, παρακαλώ;

Ναι, καλησπέρα, μπορώ να μιλήσω στην Οντρέ Βιν, παρακαλώ;

Δεν γύρισε ακόμα. Θέλετε να αφήσετε κάποιο μήνυμα;

Ναι, πείτε της ότι...

πήρε η Άννα Κοντέ.

-Θα της το πω. Καληνύχτα. -Γεια σας.

Ήθελα να της μιλήσω πριν πάω για δουλειά.

Κοιμάται.

Κοιμάται ή δεν θέλει να με δει;

Δεν επεμβαίνουμε στο πώς μεγαλώνει ο καθένας τα παιδιά του.

Αλλά άσ' την να αναπνεύσει.

-Συγγνώμη; -Την έχεις συνέχεια υπό επιτήρηση.

Και μου το λες εσύ αυτό;

Που αν είχες...

Τι πράγμα;

Πες το.

Ότι αν πρόσεχα περισσότερο, η Μαγιαλέν θα ήταν ακόμα εδώ;

Κατρίν...

Δίκιο έχεις.

Το σκέφτομαι συνέχεια.

Έκανα λάθος.

-Εγώ φταίω. -Όχι.

Όχι, κοίταξέ με. Δεν φταις εσύ.

Δεν φταις εσύ.

Άννα, έλαβα το μήνυμά σου, ξαναπάρε όποτε θες, εντάξει;

Λοιπόν;

Έψαξα όσους κάνουν χημικό ευνουχισμό εδώ κοντά...

και δεν υπάρχει τίποτα! Τίποτα!

Παραγγέλνει από το ίντερνετ και τα φτιάχνει μόνος του.

Κολλάει με την ιατρική πλευρά του Ιτσάς.

Ναι.

Μην κλείσεις!

Δεν μπόρεσα να πάρω νωρίτερα.

Δεν πειράζει. Πες μου ότι έχεις νέα.

Πρέπει να ζητήσεις ένα ένταλμα.

-Απαγορεύεται να μιλάμε. -Τι βλακείες λες;

Τα έμαθαν από έναν μπάτσο.

Με φώναξε τ' αφεντικό. Αν σου μιλήσω, κάηκα.

Καλά, καλά.

Με εκνευρίζει αυτό! Με εκνευρίζει!

Θες να γυρίσω στο Παρίσι;

Ναι.

Αλλά όχι γι' αυτό, ε;

Η θέση σου είναι με τον γιο και τον άντρα σου.

Όχι με έναν κουρασμένο μπάτσο.

Ούτε με έναν κατά συρροήν δολοφόνο που επέστρεψε.

Ο Λουί ξάπλωσε. Κοιμάται.

Με σένα θέλω να μιλήσω, Ζαν.

Δεν χρειάζεται. Μαθαίνω τα νέα σου, στις ειδήσεις.

Λυπάμαι.

Μη σκεφτείς ότι γύρισα εδώ για τον Ζοζέφ, εντάξει;

Γύρισα για να διορθώσω ό,τι έκανα.

Πρέπει να με πιστέψεις! Το έχω ανάγκη!

Σε αγαπώ πάνω απ' όλα!

Το ξέρω.

Έλα. Μπες!

Ξέρεις κάτι;

Είσαι ο σούπερ-μπαμπάς.

Μπα; Βιάζεσαι να πάρεις πίσω το τάμπλετ, ε;

Όχι. Δεν το λέω γι' αυτό.

Τώρα αν θες να μου το επιστρέψεις...

δικαίωμά σου!

Δεν απαγορεύεται.

Καληνύχτα, μπαμπά.

-Καλόν ύπνο! -Επίσης!

-Δεν σου είπα να μπεις. -Να πάρει... Λυπάμαι.

Σ' το υποσχέθηκα και θα γίνει.

-Δεν πειράζει. -Έλα... Δωράκι!

Ευχαριστώ!

Καληνύχτα, ψυχή μου.

Μπαμπά;

Έλα!

Τι συμβαίνει;

Θα μου πεις κάτι σημαντικό;

Όλα καλά;

Ναι, όλα καλά! Τι να πηγαίνει άσχημα;

Όχι, δεν...

Δεν ξέρω.

Θα μου το έλεγες, αν κάτι δεν ήταν εντάξει;

Φυσικά και θα σ' το έλεγα.

Εντάξει.

Τι έχεις;

Τίποτα.

Αναρωτιέμαι τι θα συνέβαινε αν...

Αν πάθαινες κάτι.

Δεν θα πάθω τίποτα.

Τίποτα απολύτως.

Σ' αγαπώ!

-Καλόν ύπνο! -Επίσης!

-Εμπρός; -Άννα, σε ξύπνησα;

Όχι, εντάξει. Τι συμβαίνει;

Λυπάμαι, ήθελα να περάσω να σου πω ένα γεια πριν φύγω, μα δεν μπόρεσα.

Φεύγεις;

Ναι. Γυρίζω στην οικογένειά μου.

Εντάξει.

Όλα καλά;

Νομίζω πως είναι άρρωστος.

Τι; Ποιος; Για ποιον λες;

Ο πατέρας μου.

Νομίζω πως έχει καρκίνο και δεν μου το λέει.

Γιατί νομίζεις ότι έχει καρκίνο;

Γιατί βρήκα κάποια φάρμακα.

Για τον καρκίνο του προστάτη.

Πού τα βρήκες;

Λοιπόν, σ' αφήνω...

Δεν πήρες το τρένο;

Οξεϊκή Κυπροτερόνη και Τριπτορελίνη.

Η αγωγή του Μικέλ Κοντέ.

Κάτσε, περίμενε. Πώς το ξέρεις αυτό;

Από την Άννα. Τα βρήκε σπίτι της.

Νομίζει πως ο πατέρας της έχει καρκίνο.

-Της είπες κάτι; -Όχι βέβαια.

Αυτό μας δίνει προβάδισμα.

Αλλά πρέπει να βιαστούμε.

Εμπρός; Ναι;

Κυρία εισαγγελέα, εδώ Ζοζέφ Λεράκ.

Κάτι σαν φάντασμα, δηλαδή...

-Δεν σας ξέφυγε ότι... -Δεν μου ξέφυγε τίποτα. Σας βεβαιώ!

Έχω κάτι επείγον! Εντόπισα νέο ύποπτο.

-Μα, επιθεωρητή Λεράκ... -Τον Μικέλ Κοντέ.

Ο Μικέλ Κοντέ, τι πράγμα;

Ο ύποπτος είναι ο Μικέλ Κοντέ.

Να σας θυμίσω κάτι, επιθεωρητά.

Ο Μικέλ Κοντέ...

τέθηκε επίσημα στο απυρόβλητο, από την αρχή της έρευνας.

Και μάλιστα, από την ίδια σας την κόρη.

Οπότε; Αμφισβητείτε τη δουλειά της;

Πιστεύετε ότι είναι κακή ερευνήτρια;

Καθόλου!

Λοιπόν, αφήστε ήσυχο τον Μικέλ Κοντέ. Είναι ξεκάθαρο;

Γεια σας.

Τη λατρεύω αυτήν τη γυναίκα.

Η εισαγγελία δεν κουνιέται χωρίς σοβαρές αποδείξεις.

Και χωρίς ένταλμα, πώς θα τις βρούμε;

Έχω μια λύση.

Όχι την πιο εύκολη...

αλλά αυτήν έχω.

Άννα!

Εμπρός;

-Δεν έφυγες; -Όχι.

Έμεινα. Δεν ήθελα να σ' αφήσω έτσι.

-Θες να βρεθούμε; -Ναι, θέλω.

Ίσως να μην είναι σοβαρό. Ίσως να υπάρχει άλλη εξήγηση.

Έψαξες τα χαρτιά ή τα πράγματά του;

Ναι, αλλά...

με τη δουλειά του, παραλαμβάνει ό,τι θέλει, όπου θέλει.

Δεν καταλαβαίνω πια.

Βρήκα και τα παπούτσια της Μαγιαλέν στην ντουλάπα μου!

Τι;

Ναι.

Τα φορούσε στα γενέθλια του πατέρα μου.

Μπορείς να μου τα φέρεις;

Εντάξει.

Τα λέμε στον φάρο.

Έρχομαι.

Όχι, δεν μπορώ, όχι.

Ο Μαξίμ είναι η μόνη ελπίδα μας.

Έχει πρόσβαση στους ασφαλισμένους.

Άρα να ζητήσω από τον πρώην μου να κάνει κάτι εντελώς παράνομο...

που παραβιάζει το ιατρικό απόρρητο. Μόνο αυτό;

Επιπλέον, δεν μιλιόμαστε εδώ και μήνες.

Και... σε έχουν βγάλει από την υπόθεση!

Ευκαιρία να ξαναμιλήσετε.

Ξέρω, σε τσαντίζει αυτός ο "παλιο-σεξιστής";

Ακριβώς.

Πρέπει να βρεθείτε. Είναι ο πατέρας του παιδιού.

Ας πεθάνω καλύτερα.

Σταμάτα να βάζεις συνέχεια το "εγώ" σου πάνω απ' όλα!

Ο καλός μπάτσος δεν έχει "εγώ".

Καλά. Τι θες;

Λίστα φαρμακευτικών συνταγών, επισκέψεων σε γιατρούς...

και νοσηλειών του ασφαλισμένου 1690664114558...

τον τελευταίο χρόνο.

Του '69; Είναι σωστή η ημερομηνία γέννησης;

-Ο Ολαρά είναι του '81. -Δεν είναι ο Ολαρά.

Ο Μικέλ Κοντέ είναι.

Ποιος;

Σημαίνει ότι πέρασε από το σπίτι μου, λίγο πριν πεθάνει.

Ευχαριστώ, Άννα.

Εμπρός;

Οντρέ... εγώ είμαι...

Η μαμά.

Μπορούμε να βρεθούμε, έστω για 5 λεπτά;

Είμαι στον φάρο του Μπιαρίτζ. Έλα από 'δώ.

Να πάρει!

-Οντρέ, με ακούς, γλυκιά μου; -Βοήθεια!

Τι συμβαίνει;

Πού είναι η Άννα;

Κοιμάται.

Της έκανες κακό;

Μόνο μια μικρή ένεση.

Μέχρι να δω τι θα κάνω με σένα.

Γιατί με έκανες να γυρίσω;

Άφησες το κολιέ στο σώμα της Μαγιαλέν.

Δεν ήθελα να σε κάνω να γυρίσεις.

Κατά τύχη έγινε.

Η μοίρα...

Αλλά ήξερα ότι θα σε ξανάβλεπα.

Ότι θα ξαναρχόσουν μια μέρα...

για να με κάνεις να πληρώσω.

Θες να με σκοτώσεις;

Δεν ξέρω.

Δεν το άντεχα να σε αγγίζει.

Γι' αυτό έβαλα τη φωτιά.

Μίλησα με τον Μαξίμ και είπε...

ότι ο Μικέλ Κοντέ έχει να πάει σε γιατρό ένα με ενάμιση χρόνο.

-Είναι σίγουρος; -Ναι, είναι.

Άρα ο Κοντέ δεν είναι άρρωστος.

Θα τον ρωτήσουμε.

Όχι, Πολίν, δεν θα έρθεις, αποκλείεται.

Μένεις μέσα και ξεκουράζεσαι, εντάξει;

Χάνουμε χρόνο. Δεν ζήτησες ένταλμα από την εισαγγελέα;

Μαζί θα πιάναμε τον Γκι Ζορζ πριν τα εφτά χρόνια.

Ευχαριστώ, αγάπη μου.

Πώς πήγε, με τον Μαξίμ;

Καλά...

Καλά.

Σ' αφήνω, έχω κλήση. Σε φιλώ.

Ναι;

Ζοζέφ; Η Οντρέ είναι μαζί σου;

-Όχι. Γιατί; -Να πάρει!

Πήρε η μάνα της τρελαμένη. Λέει ότι επιτέθηκαν στην κόρη της.

Βρήκε το αμάξι της κοντά στον φάρο. Άδειο.

Να πάρει! Καλά. Ευχαριστώ Λεό.

Πού είσαι, ρε;

Οντρέ;

Κάνε πίσω!

Οντρέ!

Η Άννα;

Το έχουμε αναλάβει.

Άντε, έλα.

Έλα μαζί μου.

Σταμάτα να κλαις.

Θα πάρουμε ένα καράβι, οι δυο μας.

Θα κάνουμε τον γύρο του κόσμου.

Μόνο εσύ κι εγώ.

Δεν υπάρχει πια λόγος να φοβάσαι.

Καταλαβαίνεις; Δεν θα πάθουμε τίποτα πια.

Εσένα φοβάμαι!

Ποτέ δεν θα σου έκανα κακό.

Και η Οντρέ; Τι της έκανες;

Τα τηλέφωνά τους δεν εντοπίζονται. Είναι κλειστά.

Καλύψαμε την περιοχή και τα σύνορα.

Αεροδρόμια, σταθμούς... Δεν φεύγει από τη χώρα.

Ζοζέφ!

Έλα να δεις.

Θα το ξεπεράσουμε.

Θα πάρουμε το σκάφος...

Θα βρούμε ένα μέρος...

θα εγκατασταθούμε και θα ξαναγίνουν όλα όπως πριν.

Τι εννοείς "όπως πριν";

Εσύ είσαι ο Ιτσάς;

Εσύ σκότωσες τη Μαγιαλέν;

Απάντησέ μου!

Δεν ήθελα να της κάνω κακό.

Αγάπη μου, ήμουν άρρωστος...

Πολύ άρρωστος, για πολύ καιρό.

Μετά γνώρισα τη μητέρα σου...

και μετά ήρθες εσύ!

Και άλλαξα!

Άλλαξα... για σένα!

Εγώ δεν σου ζήτησα τίποτα!

Δεν... δεν ζήτησα καν να υπάρχω!

Είσαι ένα τέρας!

Θα προτιμούσα να έχεις πεθάνει.

-Όπως η μαμά. -Άννα, σ' αγαπώ.

Σ' αγαπώ!

Εγώ όχι!

Άννα!

Όλες αυτές είναι από το ίδιο μέρος.

Στο ίδιο τραπέζι, με το ίδιο φως νέον...

Και δεν είναι εδώ.

Ο Ιτσάς έχει κρησφύγετο.

Μοιάζει με καμπίνα σκάφους.

-Σου λέει κάτι αυτό; -Ίσως.

Να το!

Το ναυπηγείο του Σεν-Ζαν ντε Λουζ.

Επιθεωρητά!

Όλα θα πάνε καλά! Όλα θα πάνε καλά!

Μείνετε εδώ!

Όλα θα πάνε καλά! Όλα θα πάνε καλά!

Μικέλ!

Αφήστε να βοηθήσουμε. Κάτω το όπλο!

Φέρτε βοήθεια! Τώρα!

Φέρτε βοήθεια!

Επιθεωρητά, όχι!

Πού είναι;

Εκεί κάτω.

-Πάμε; -Όχι, πάω μόνος.

Σοβαρά το λέτε;

Πού είναι οι γιατροί;

Δεν θέλουν να έρθουν.

Δεν έχετε επιλογή.

Εμπρός...

Πολίν, εγώ είμαι. Τον πιάσαμε.

Ο Ιτσάς είναι νεκρός. Τον πιάσαμε!

Εσύ τον έπιασες!

-Θα σε ξαναπάρω, αγάπη μου. -Εντάξει.

ΕΛΟΡΑ ΜΟΝΤΕΛ 1984-2003

Περίμενα 16 χρόνια αυτή τη στιγμή.

Δεν νιώθω καν ευτυχισμένη, γιατί τα διέλυσα όλα.

Όχι όλα!

Αγάπες μου!

Έλα να μου δώσεις μια αγκαλιά, ψυχή μου!

Μου έλειψες, καρδιά μου!

Θα κοιμηθούμε στο ίδιο δωμάτιο, στο νέο σπίτι;

Ναι.

Φυσικά.

-Πάμε. -Εντάξει.

Ευχαριστώ!

Πάμε.

Σ' αγαπώ!

Πρόσεχε, μην απομακρύνεσαι!

Πρόσεχε, Λουίς. Προχώρα. Προχώρα!

Πρόσεχε!

Πώς να ξέρουμε τι συμβαίνει...

στο μυαλό μιας γυναίκας που ήταν θύμα επίθεσης;

Πώς τολμάμε να ορίζουμε...

ποια συμπεριφορά της αρμόζει μετά από τέτοιο τραύμα;

Λέμε ότι τα ξέρουμε όλα για το θύμα και τον κυνηγό.

Μα αν αμφιβάλλουμε για την αλήθεια μιας επίθεσης...

οι κυνηγοί είμαστε εμείς! Οι δράστες είμαστε εμείς!

Αυτό κατάλαβα από την ιστορία μιας ξεχωριστής γυναίκας...

που είναι κομμάτι της ζωής μου, 10 χρόνια τώρα.

Της Οντρέ Μπαρέρ-Βιν.

Της γυναίκας που κατάφερε να ξεσκεπάσει τον Ιτσάς!