Original subtitles

Alles is geregeld voor volgend jaar. - Duurde de vakantie maar eeuwig.

M'n moeders aandelen inpikken... Het huwelijk was onwettig.

Ik zie je in de vergadering. - Denk je dat ik dit accepteer?

Hij is gekozen tot Man van het Jaar.

Echt? - Alberto, je bent Man van het Jaar.

Ga je mee? - We mogen niet samen gezien worden.

Ik weet het zeker, Ana. Er is geen weg terug.

De cursus was toch voor meisjes? - Waarom dacht je dat?

Geen idee. Wat doet die José Luis?

Jaloers, Mateo? - Helemaal niet.

Eruit gooien? Omdat ze getrouwd zijn? - Nee. Uit hun kamer.

Dus ze worden eruit gegooid? - Vanzelfsprekend.

We worden ontslagen. En wij hier. In Porrillos.

Welkom in jullie nieuwe huis. Je trouwt niet elke dag.

Waarom ben je zenuwachtig? Jij weet hoe het is.

Misschien is dat niet genoeg.

Vooral als er 'n prachtige bloem tegenover me zit.

Bravo.

We richten 'n monument voor hem op.

Bedankt, Esteban. Kom ook naar het gala.

Je hoort nu bij Velvet. - Bedankt. Dat lijkt me heel leuk.

Ik heb Velvet gered, Airsa binnengehaald...

en hij is Man van het Jaar. - Iemand is hier gekwetst.

Heb je de nieuwe jurk gezien? Raúl is erg goed.

Hopelijk is die van jou minstens zo goed. - Raúl? Wie is dat?

Er is maar één collectie: die van Oxford.

Wat doe je hier? - Het succes van m'n man vieren.

We worden vader en moeder.

Ik ben zwanger.

Wat is er? Ben je niet blij?

Wat doe je hier? Waarom heb je die jurk aan?

Vind je hem niet mooi? Ik dacht dat je het leuk zou vinden als ik hem droeg.

Je hebt er zoveel voor betaald. - Hou op met die spelletjes.

Hoezo spelletjes? We krijgen 'n kind.

Hoelang ben je al zwanger? - Zes weken.

De dokter heeft het bevestigd.

Ik geloof het niet.

Ik kan niet geloven dat je 't lef hebt om met die slet naar het gala te komen.

Praat niet zo over haar. - Iets minder grof dan?

Kreng? Geldbeluste griet? - Hou je mond.

Die meid heeft ons huwelijk kapotgemaakt.

Niet waar. Dat heb ik gedaan. Als je iemand wilt haten, haat dan mij.

Ik heb me nog nooit zo vernederd gevoeld. Door jou.

Hoe dan ook, ik ben nog steeds je vrouw.

En nu word ik de moeder van je kind. En jij wilt met 'n schone lei beginnen?

Alberto, iedereen vraagt naar je. - Natuurlijk. Het is jouw avond.

Man van het Jaar, schat.

Mateo, vraag aan je vriend of hij je het goede nieuws vertelt.

Er moet zeker op gedronken worden.

Kom, we gaan. Kom mee, alsjeblieft. Kom.

En? - Niks. Gedoe met Cristina.

Sinds we het gala hebben verlaten, zwijg je.

Ik moet weten dat je vertrouwen in me hebt.

Je weet dat ik van je hou. Ik ga voor ons allebei vechten.

Je maakt me bang.

Wat ik ook zeg, tussen ons zal 't nooit veranderen, hè?

Wat is er? - Heb je vertrouwen in me?

Wat is er, Alberto?

Heb je vertrouwen in me?

Cristina is zwanger.

Dat zegt toch niets? - Breng me naar de zaak.

Luister. - Breng me naar huis. Ik wil alleen zijn.

Wat is er, kind?

Iedereen keek naar me. Ik was de laatste die ze daar verwachtten.

Château Mormont? - Uit de kelder van Mateo Ruiz Lagasca.

Lekker. - Hij zei: Doe of je thuis bent.

En thuis drink ik champagne. Nee, jij moet opletten.

Op de wraak, die koud als bubbels wordt opgediend.

En op m'n toekomstige moederschap. - Op een succesvol zakenjaar.

Niet te geloven dat ik me daarin stort.

Zijn we niet onbezonnen bezig? Al die veranderingen...

Onzin. Als we deel van hun leven willen uitmaken...

dan moeten we ons met Velvet bezighouden. En daarvoor...

Wat is dit? - Een ander leven...

verdient een ander uiterlijk.

Baptiste Lauron? Hoe heb je een afspraak kunnen regelen?

Een goochelaar houdt z'n trucs geheim.

Op het einde van de sprookjes. - Op de heksen in de sprookjes.

Tortelduifjes, de nacht vol hartstocht... - Stil. Ze slaapt, sukkel.

Eindelijk. - Voortaan eerst kloppen, neef.

Je hebt de eer van de Infantes hooggehouden. Je neef is trots op je.

De stoffen van señor Esteban zijn er. - Bedankt, Josemi. Vooruit, help me.

Vertel je niks? Sinds wanneer hebben wij geheimen?

Een man praat niet over z'n vrouwen alsof ze een trofee zijn.

Mijn god, zijn dit stoffen? - Als jij niks zegt, dan doe ik het.

Als ze zich niet heeft verroerd, ondanks de herrie...

dan is ze in slaap gevallen. - Dat is ze niet. Ik ben een heer.

Zeg dan dat 't goed ging. - Nee.

Was 't alsof FC Porillos in Bernabéu scoorde of was het prijsschieten?

En maar kletsen over voetbal.

Met deze stoffen in je handen. Jullie zijn niet lekker.

Señor De la Riva, het gaat ons om 't scoren.

Hoe ging het met Rita? - Nog één.

De charmeuse. Dit is hem. Help me. Voorzichtig.

Even kijken. Ja. Goed.

Voel 's. Dit is zijde. Perfect, natuurlijk.

Uitstekende waar van Esteban.

Hij repareert ook bestelauto's. - Genoeg gekletst.

Ik neem deze mee. Ik zie jullie in het atelier.

Eén, twee... - En aan 't eind... Prees Rita je of niet?

Rita. - Wat is er?

Je hebt je verslapen. - Mijn hemel. Hoe laat is het?

Ik kwam je een roddel vertellen, maar eerst wil ik alles van jou horen.

Hoe bedoel je 'alles'? - Ze doet alsof ze onnozel is.

Die kuiltjes verraden je.

Jullie werden niet gestoord, hè? - Nee.

En je bloempje? - Geruild voor een hele bos.

Het was zo romantisch.

Die bloemen weet ik, maar ik wil details.

Hoezo 'details'? Ik kan alleen zeggen dat Pedro 'n echte heer was.

Er waren vijf doelpunten.

Zoals de doelpunten van Puskás. Hier.

En hoe was Margarita?

Wild. Wild als twee leeuwen, neef.

Je neemt me in de maling, hè? - Dat wilde je toch horen?

Hoe kunnen het er vijf zijn? - Via het midden.

Misschien schoot ik tekort.

Maak je niet druk. Er komen nog genoeg nachten.

Ja, we moeten het vaker doen. - Tuurlijk.

Viezerik.

Hoe gaat het met de mooiste vrouw van Velvet in Madrid...

Porrillos en Duitsland?

Je kietelt me. - O ja? Kietel ik je?

Hou op. Straks zien ze ons.

Wat maakt het uit. We zijn toch getrouwd? Dan zien ze ons maar.

Ik kan je niet weerstaan.

Hoor 's, vannacht... - Ja?

Mijn hemel.

Je bent toch wel aan je trekken gekomen?

Wat? - Wil je koffie?

Ja, ik heb haast.

Ik moet opschieten. Ik heb het vandaag druk.

Hoor 's. Ik zat te denken.

Je was zo vroeg weg. We hadden geen tijd om te praten over...

Waarover?

Hoe wil je je koffie? - Zwart, met één klontje.

Dat is waar. Wat heb ik vandaag? - Vertel.

Ik dacht... Net als...

Eén klontje, hè?

Alsof het niet genoeg was.

Niet genoeg? - Ja.

Echt niet genoeg, want...

Ik vind van niet. Ik bedoel... Ik drink nog niet zo lang koffie.

Sommige mensen zijn echt... - Koffieleuten, hè?

Ze zijn dol... - Op suiker.

Eén is niet voldoende. Ze doen er twee, drie, vier...

zelfs vijf klontjes bij.

Je weet wat ik bedoel, hè?

Natuurlijk. - En?

Als je vijf klontjes in de koffie doet, smaakt het niet meer naar koffie.

Ik praat er niet makkelijk over.

We hebben 't toch over koffie? - Ja, we hebben 't over koffie.

Vooruit. Zwart met één klontje.

Vooruit. Ik wil 't met je over de gemeenschap hebben...

want aan Clara en m'n man... Waar is ze gebleven?

Goedemorgen.

Wat schrijft u?

Privézaken die ik moet uitzoeken.

Voel je je wat beter?

Sorry dat u in de stoel moest slapen. - We zijn oude vrienden.

We zijn 's nachts vaker samen wakker.

Ana, neem de tijd. Je hoeft niet te gaan werken.

Het gaat al.

Als het niet gaat, gaat het niet. Ik zeg wel dat je ziek bent.

Oom, m'n leven bestaat niet alleen uit Alberto.

Dat weet ik, kind. En daar ben ik heel trots op.

Ik weet dat je het ver zult schoppen. In je eentje.

Maar ik weet ook wat je voor Alberto voelt.

En Cristina Otegui geeft zich nu niet gewonnen.

Ze heeft nog 'n reden om te vechten. - Maak u geen zorgen.

Hallo, Enrique.

Leuk je te zien.

Het reisje heeft je veranderd. - En ze is niet de enige.

Bárbara, wat 'n verrassing.

San Sebastián heeft je... - Weet ik.

En je gaat... - Niet naar ons huis.

Ik heb andere plannen. - Dat hebben wij.

We komen niet voor de gezelligheid. We zijn hier voor zaken.

En jullie willen dit...

zelf doen?

Zalig zijn de onwetenden.

Je wordt nooit Man van het Jaar. Je hebt geen neus voor zaken.

Je hebt gelijk. Ik had nooit met jou in zee moeten gaan.

Enrique, Bárbara, kunnen we doorgaan? - Neem me niet kwalijk.

Enrique kan soms zo moeilijk doen.

Het is een goed bedacht plan.

De klanten van Velvet zijn vrouwen met geld.

De sieraden hier stellen weinig voor. - Het is tijd om daarop in te zetten.

Een diamant is voor eeuwig.

Waarom vertellen jullie mij als eerste over dit gewaagde plan?

Alberto heeft evenveel aandelen als ik.

Niet alles draait om jou. We wisten niet wie hier zou zitten.

Zie het als een speling van het lot.

Als jullie denken dat ik gek ben, kennen jullie me slecht.

Wat is er met Alberto?

Vertel jij het me, of moet ik het hem vragen?

Niets.

Sterker nog, het gaat uitstekend met ons.

En ik heb goed nieuws. Ik ben zwanger.

Ja, een kind. Mensen krijgen ze. Zoals jij Lourditas. Weet je nog?

Dat kind waar je nooit naar vraagt.

Dat laatste heb ik niet gehoord.

Je bent zwanger. Jullie kunnen zo'n project niet op je nemen.

Als jij hier werkt zonder enige verstand van mode...

dan zullen wij zeker succesvol zijn. - Als tieners kochten we al sieraden.

Dus je springt op de trein of je blijft achter.

Ongehoord, gewoon. - Ik vraag God maar twee dingen.

Dat Lourditas mijn charmes erft en niets van haar vader.

Daar heb je haar ook nog.

Jullie zien er anders uit. - Luister goed.

Je moet je uiterlijk veranderen. Dit kan echt niet meer.

Daar denkt je man anders over.

Je familie is terug. Blij?

Als je bang bent dat ik terugga naar...

We hebben 'n overeenkomst. Alleen zaken.

Velvet Sieraden?

M'n vader wilde dat ook altijd al.

Ik zit erover na te denken. Lijkt het je iets?

Een nieuwe bedrijfsactiviteit zou goed zijn.

Als wij het eens zijn, kan je broer het idee niet afschieten.

De nieuwe Enrique bevalt me. Je hebt zakeninstinct.

Man van het Jaar word ik nooit...

maar ik omring me graag met de allerbesten.

Hou op met dat geslijm. Je weet dat ik aan jouw kant sta. Gefeliciteerd.

Nog 'n nederlaag accepteer ik niet.

Cristina Otegui is terug in Madrid. Wat een verandering.

Wie ben jij? Waar is m'n vriendin?

Jij hebt hier vast iets mee te maken.

Tien punten als je de kunstenaar weet. - Baptiste Lauron. Een genie.

Maar de modellen mogen er ook zijn.

Jammer dat een van hen straks haar figuur verliest.

Sorry, je moet voorzichtig zijn.

Neem me niet kwalijk. Mijn god. Ik word oom.

Peetoom. Besef je het? Die collectie is het einde van onze relatie.

We zien elkaar nooit. - Ik heb je veel te vertellen.

Ik word oom.

Ik moet gaan. Beloof me dat je nog naar het atelier komt.

Tot straks. Mijn god.

Waarom vertel je het haar niet?

Graag.

Gisteravond hebben we elkaar niet gedag gezegd.

Hallo. Neemt u me niet kwalijk... - U.

Zeggen we geen jij meer?

Ana, we delen een man. Dat is toch intiem genoeg?

Wat wil je? - Met je praten.

Jij hebt misschien niks te zeggen... - Het spijt me.

Ik dacht dat je m'n vriendin was.

Je vriendin? Echt, Cristina. Voor jou ben ik een eenvoudig naaistertje.

Je deed zo afstandelijk op je bruiloft. - Ja, maar niet genoeg.

Anders was je niet bij m'n man in bed gekropen.

Ik ben bij niemand in bed gekropen.

Wat ik met Alberto heb, gaat ver terug. - Hopelijk blijft dat zo.

Iets van vroeger. Je weet vast dat we een kind krijgen.

Als je nog enig fatsoen hebt, laat je hem met rust.

Dat kind heeft 'n gezin nodig. - Er is geen gezin.

Cristina. Señorita Otegui, ik heb u hier al zo lang niet gezien.

Ja, te lang. Geen zorgen. Voortaan zie je me hier vaak.

Als u geen bezwaar hebt, we moeten naar het atelier.

Ana, ze sloeg je bijna. Wat is er aan de hand?

Cristina is zwanger.

Ze vertelde het gisteren.

Alberto zegt dat hij niet naar haar teruggaat.

En jij?

Hij wordt vader, Rita.

Ana. - Ik moet gaan.

Alberto en Mateo willen de collectie zien. Ik moet nog drie jurken doen.

Kun je de zoom van deze doen?

Ana. - Sorry. Ik was er met m'n hoofd niet bij.

Je hoofd, je gezicht, je hele lijf. Je kijkt somber. Wat is er?

Een zucht. Dat klinkt als 'n drama.

Goed. Je hebt geluk. De grote Raúl de la Riva is er...

om je raad te geven. Laat maar horen.

Het is niks. Geen zorgen.

'Het is niks.' Je wilt het niet vertellen. Maakt niet uit. Dan niet.

Blijf dan verdrietig. Je wilt 't niet delen. Blijf er dan maar mee zitten.

Prima. Dat respecteer ik. Ik respecteer het.

Als ik wist wat er in dat hoofdje omging, kon ik je beter raad geven.

Maar dit is m'n raad:

De mode is het allerbelangrijkst.

Belangrijker dan welke gebeurtenis, welk drama, welke ramp dan ook.

Naaien is de redding voor iedere ontwerper.

Wat je ook is overkomen, ik kan het niet veranderen.

Ik weet wel hoe je je beter kunt voelen.

De zoom. Vier centimeter.

Je spullen liggen nog in m'n kast. - Controleer je me?

Vroeg opgestaan? - M'n stilist kon niet op 'n andere tijd.

Moet ik als een slons een huis zoeken? Vind je het mooi? Hoe mooi?

Ik wil graag weten of je al aan het pakken bent.

Ik zoek me een ongeluk. Allemaal smerige hokken.

Er zijn nog weinig opties in de Salamancabuurt.

Is er echt geen huis in Madrid dat aan je eisen voldoet?

Ik heb het begrepen. Je gooit me eruit.

Ik pak m'n spullen en vertrek. Dan kun jij je vrijgezellenfeestjes houden.

Wij redden ons wel.

Señora? - Zoek dozen om m'n spullen in te doen.

Misschien dat de nonnen nog een kamertje hebben.

Ik heb geen medelijden meer met je. - Nee, jij bent zielig. Je bent harteloos.

Natuurlijk. De eerste drie zijn het moeilijkst.

Denk je dat ze nog iets anders vragen op het examen?

Oké.

Je bent me er een, José Luis.

Wat moet ik zonder je. Tot morgen. Dag.

Ik heb één les gemist. Eén.

Ik moest naar 't gala. En nu heb ik 'n examen.

Doe als ik. Een intense nacht en je slaagt.

Ze laten me zakken, zodra ze me zien. Ik moet leren.

Clarita, je bent hier om te werken. - Ik lees tussendoor m'n aantekeningen.

Dat is toch niet erg?

Ik weet niet wat Don Alberto ervan vindt. - Die hoeft 't niet te weten.

Jij kunt 'n geheim bewaren. Weet je wat er tussen Ana en Alberto is gebeurd?

Ik weet niks. - Je kunt mij niet voor de gek houden.

Wat? - Goedemorgen.

Goedemorgen. Mateo.

Heb je Ana gesproken? - Ze wil niet met me praten.

Ze stapte zwijgend uit de auto. - Hoe zou jij je voelen?

Geen idee. Ik heb geen oog dichtgedaan.

Wen er vast maar aan. Het eerste jaar met 'n baby slaap je weinig.

Ik wil nog geen vader worden.

Je zei dat een kind het mooiste is wat je kan overkomen.

Chérie, ga naar het atelier. Ik heb je nodig.

Jij hield van Clara.

Heren, zijn jullie zover? Ik ben klaar.

Kom mee.

Heren, na maanden hard werken...

toewijding...

tranen...

en talent...

en dankzij de stoffen van Esteban Márquez...

en het geweldige team naaisters van Galerías Velvet...

kan ik zeggen dat ik de mooiste collectie van m'n leven heb gemaakt.

Bereid u voor op de vrolijke jaren '20.

Bravo, Raúl. Bravo.

Ongelooflijk. De mooiste collectie die ooit is gemaakt.

Dat denk ik ook. - We gaan het vieren.

Je mag het nog niet vieren. Dat brengt ongeluk.

Vandaag is het een bijzondere dag. Gefeliciteerd, papa.

Cristina vertelde het gisteren. Je weet niet hoe blij ik ben, Alberto.

Ze is geknipt voor 't moederschap. Jij wordt een geweldige vader.

Ga met hem praten. - Niet nu.

Kunnen we praten?

Ik moet deze jurk... - Ik doe 't wel. Ik laat jullie alleen.

Wil je me weer ontvluchten?

Ik zei het gisteren en ik zeg het nu. Tussen ons verandert er niets.

Denk je dat 'n kind niks uitmaakt? Dat mijn komst niks uitmaakte voor m'n oom?

Ik zal ervoor zorgen. Cristina zal ons het leven onmogelijk maken...

maar ik laat het huwelijk ontbinden. Geloof me.

Ik weet het niet.

Ze wil ons alleen uit elkaar drijven.

Beloof me dat 't haar niet lukt.

Secretaresse, boekhoudster, model. Je kunt alles, hè?

Dus je wist niks, hè? - Ik begin het me te herinneren.

Die zwangerschap is onbelangrijk, hè? - Het is 'n delicate zaak.

Alberto vroeg om discretie.

Stellen mogen geen geheimen voor elkaar hebben.

Niet zo naïef.

Ik wil een volwassen relatie met je. - Dus jij vertelt me alles?

Nee. - Wat dan niet?

Vanaf nu niet meer. Verdwijn, ik moet leren.

Excuses, Don Emilio. Nee, ik was met iets bezig.

Don Emilio vraagt of ze kunnen opruimen.

Natuurlijk. Ik laat het aan jou over, Clarita.

Don Emilio, u kunt opruimen.

Ruim alles op en zet alles weer terug.

Wat doen we... - Blijf van de jurken af.

Ik wil geen rampen.

Ze heeft niet gebeld. - Wie niet?

Is dat het?

Don Emilio, Luisa is op tournee.

Ik mis haar. Er zijn zoveel verleidingen. Hoe kan ik die weerstaan?

Ik ben een vurig type. - Pas op dat je je niet verbrandt.

Don Emilio, verplaats u in mij.

Weet u wat het is om eindelijk de ware liefde te vinden en haar te verliezen?

Het is een hopeloos geil baasje. - Rustig.

Ik heb iets geleerd in de laatste dagen met Isabel.

We hebben maar één leven. We moeten er iets van maken.

Natuurlijk. U hebt gelijk. En dat doet u ook?

Natuurlijk. In m'n vestzakje heb ik...

Vooruit, aan de slag. Vooruit.

Vooruit. We zijn bijna klaar.

M'n rug is vernacheld.

Hier zijn de tijdschriften en de post.

Bedankt, Ignacio. Ik deel ze wel rond. Geen zorgen.

Je helpt me, hè?

Nee, want in de winkel moet ik het in m'n eentje doen.

Neef... - Trek niet zo'n gezicht. Ik ken je.

Neef...

Wat? Klachten?

Vooruit. Geef hier.

M'n moeder... - Wat is er?

M'n moeder... Ze komt hierheen.

Tante Concha? Naar Madrid?

De eerste keer dat ze komt, hè? - Ja. Kijk.

Ik ken de zaak uit m'n hoofd, maar als ik hem zelf zie, sta ik vast paf.

Als ik 't Rita vertel, zal ze blij zijn. Ze kunnen 't goed met elkaar vinden.

Neef, ik heb het tegen je. Luister je wel?

Wat is er?

Oxford maakt reclame voor z'n nieuwe collectie.

Oxford presenteert z'n...

Die collectie is niet nieuw. Ik ken die jurk.

Sukkel. Het is die jurk.

Mijn hemel.

Mijn hemel, dat is...

Die jurk... Ze hebben onze collectie gejat.

Als hij hierin staat...

De la Riva krijgt een hartaanval. Je moet het hem vertellen.

Ik niet. - Jij bent kleermaker.

Jullie spreken dezelfde taal. - In 't geheim.

Jij kent hem langer, dus het beste. - Ik? Wie kent hem het beste?

Mis je me nu al? - Natuurlijk.

Kom je even mee? - Een verrassing?

Ik doe m'n ogen dicht.

Ik schrik van je. Wat is er?

Dit.

Mijn hemel.

Ze hebben de jurken nagemaakt. - Alles.

Zeg 't tegen De la Riva. - Ik? Echt niet.

Hoe kan dit?

Wat is er? - Niets.

Kijk zelf maar.

Wat is dit? - Wat doen we nu?

Alberto moet het weten.

Als Raúl erachter komt. - Waarachter?

Niks. Niks, Raúl.

Ze waren de spullen aan 't opruimen. - Er is 'n naadje losgegaan.

Je weet hoe dat gaat.

Die dingen gebeuren. Wat doe je eraan?

Het is maar...

Een mouw. - De rok.

Ana, laat 's zien wat je verbergt.

Ana houdt niets vast.

Dat zijn de jurken van... - Ik weet wat het zijn.

We verkopen al sieraden. - Maar deze gaan we zelf maken.

Bij onze collecties. Het zou enorm winstgevend zijn.

Is dit jullie idee?

Jij. Klootzak.

Hoeveel heb je gekregen? - Waar heb je over?

Als ik zeg dat Oxford m'n collectie heeft nagemaakt...

weet je 't dan nog niet?

Hoe is dit mogelijk?

Je denkt toch niet dat ik er iets mee te maken heb?

Je wilde me altijd al ruïneren. Altijd. Maar dit is zo laag.

M'n reputatie staat op het spel. En die van de zaak.

Raúl, hou op.

Ga weg, alsjeblieft.

Hou op.

Dat geloof je toch niet.

Als Oxford die ontwerpen... - Ik was 't niet.

Ik ben aandeelhouder. Als ze de collectie jatten, is dat ook 'n ramp voor mij.

Al dat werk voor niks.

Ik vecht al jaren voor een kans en die klootzak...

Rustig. Laten we rustig nadenken. - Dat is het laatste wat ik nu kan.

Ik maak hem af. Ik ga je kapotmaken. Hoe dan ook.

Ik ga hem vermoorden. Echt. - Rustig, alsjeblieft. Vooruit.

Je hebt 'm al een rechtse uitgedeeld. Rustig. Hier.

Wat doen we, Alberto? We moeten iets doen.

Ik heb m'n ziel erin gestoken.

Als hij 't was, moeten we dat bewijzen. We bellen de politie.

Dat kan niet.

Als dit bekend wordt, staan we morgen in alle kranten.

Dat is slechte reclame voor ons.

Kom mee.

Ik kan 't niet geloven. - Wie wel?

Wat erg.

We moeten de schuldige vinden.

Alleen m'n meisjes komen in het atelier. - Ook klanten.

Oxfords collectie lijkt sprekend op die van De la Riva.

Het is onmogelijk dat een vreemde overdag in het atelier komt...

en foto's van de ontwerpen neemt. Dat is onmogelijk.

Iemand heeft de map met patronen... - Wie?

De zaak is 's nachts gesloten.

Het personeel mag dan niet in het atelier komen.

De schuldige werkt hier. Ondervraag het personeel. Alle informatie is belangrijk.

Er is een spion.

Enrique Otegui. Het is duidelijk. Wat valt er nog te zeggen, te prakkiseren?

We weten dat het Enrique Otegui is. En hij komt ermee weg.

Snap je niet dat hij me wil kapotmaken? Hij beschuldigt mij van plagiaat...

en jat gewoon m'n ontwerpen. Hij heeft het op jou en op mij gemunt.

Hij is razend, Alberto. Echt.

Na 't succes van Airsa wilde hij met de eer gaan strijken.

En met die prijs is hij buiten spel gezet. - Ik heb bewijs nodig.

Ik heb bewijs nodig. - Waar ga je heen?

Met degene praten die hier garen bij spint.

M'n broer zat er vaak naast, maar een dame liet hij nooit wachten.

U strooit kwistig met verwijten.

Ik heb er ook een paar. - Wilde je me daarom spreken?

Is er soms iets ernstigs gebeurd?

Vind je onze nieuwe collectie mooi? - Het is onze collectie.

Hij is van Raúl de la Riva. U weet dat hij over een week uitkomt.

Lijkt hij erop? Hopelijk hoef ik jullie niet van plagiaat te beschuldigen.

Waarvoor moest ik komen? - Hou op met die spelletjes.

Hoe komt u aan die modellen?

Je kunt niets bewijzen. De rollen kunnen elk moment omgedraaid worden.

U hebt alles te verliezen.

U weet dat een schandaal als dit rampzalig voor onze bedrijven is.

Verspil m'n tijd dan niet, Alberto.

Onze nieuwe collectie is een daverend succes.

We gaan niet werkeloos toekijken. - Dat hoop ik. Jullie hebben veel te doen.

Ik heb die het eerst gezien. - Nee. Ik zie het aan je gezicht.

Hij is van mij. Hij is prachtig. - Nee, die is voor mij.

Die kleur staat je niet. - Staat zeegroen me niet?

Vinden jullie ze mooi? - Ze zijn prachtig.

Ze zijn geweldig. Gefeliciteerd.

Ze zijn te koop bij Oxford.

Als Alberto je hoort, vermoordt hij je. - Het is geen grap.

Het zijn dezelfde.

Puur plagiaat.

Dat kan niet waar zijn. - Wel dus.

Oxford heeft m'n hele collectie gejat.

En ik ben met handen en voeten gebonden.

Het was m'n droom. Maar 't maakt niet meer uit.

Het maakt niet meer uit.

Dromen zijn voor groentjes.

Wie zit hierachter?

Je broer. Je broer, Cristina.

Ik kan niks bewijzen, maar hij wil me kapotmaken.

Het is hem eindelijk gelukt.

Wat zegt Alberto?

Hij is met Doña Oxford gaan praten, maar 'n dief bekent nooit.

Enrique is ambitieus en gaat over lijken. - Vertel ons wat.

Dit staan we niet toe.

Luister.

Je kunt op me rekenen, hoe dan ook.

Ik heb me één keer vergist. Dat gebeurt niet weer.

Ik heb 'm nog nooit zo gezien.

Enrique is 'n verachtelijk mannetje. Hij is het leven niet waard.

Bij wijze van spreken dan.

Hij hoort te kruipen, en niet te lopen.

Ik weet niet of Raúl gelijk heeft, maar Enrique is tot ergere dingen in staat.

M'n vader moet het weten.

Wat zie je er anders uit. Ik herken je bijna niet.

Hopelijk ten goede. - Natuurlijk. Wil je iets? Witte wijn?

Heerlijk, maar beter van niet.

Bedoel je...

Over acht maanden is er een nieuwe Otegui.

Je moeder zou zo blij zijn.

Mama was koket. Ze wilde vast niet oma genoemd worden.

Klopt.

Ik moet je nog iets vertellen. - Krijg je 'n tweeling?

Het gaat om Enrique. Een paar maanden geleden heb je hem gewaarschuwd.

Hij is weer in z'n oude gewoonten vervallen.

Wat heeft hij gedaan?

Ik heb nagedacht. Ik wil in het bedrijf gaan werken.

Ik stelde hem iets voor: Velvet Sieraden.

Dat klinkt goed. - Hij vond van niet.

Hij gooide me uit z'n kantoortje.

Ik praat wel met hem.

Je krijgt vandaag z'n excuses. - Die laten me koud.

Want er is nog iets, papa.

En als dit uitlekt...

zal 'n simpel excuus onze naam niet zuiveren.

Een zware dag?

Ik heb betere dagen gekend.

Ik wil dat matras vervangen.

Met die springveren lijkt het wel een fakirbed.

Heb je Alberto gesproken?

Hij wil onze plannen doorzetten...

maar ik heb Cristina gesproken. Ze spuwde vuur.

Je ziet er niet geschroeid uit. Ze kan niet tegen je op. Dat zeg ik je.

Ik laat me niet intimideren.

Ik weet niet hoeveel ik kan verdragen.

En dan dit ook nog.

Ik kan het niet geloven.

Doña Blanca en ik proberen altijd in de gaten te houden wie hier komt...

en dan gebeurt dit. - Het is niet uw schuld.

We moeten de schuldige vinden. Wie het ook is.

Heeft niemand 'n idee? - Nee. Er moet iets gebeuren.

Allemaal naar het atelier. Vooruit.

Naar het atelier. Kom mee.

Almacenes Oxford heeft z'n nieuwe collectie gepresenteerd.

Het is een plagiaat van onze ontwerpen.

Iemand van ons heeft onze collectie aan hen doorgespeeld.

Stilte, alsjeblieft. Stilte.

Velvet wil niemand beschuldigen zonder bewijs.

Maar alle maatregelen worden getroffen...

om de verantwoordelijke te vinden.

We zetten de toekomst van Velvet en die van onszelf op het spel.

Wij waren 't niet. - Niemand gaat naar Oxford.

Wat doen we nu? - Niets, Rita.

Toekijken hoe anderen succes hebben met mijn collectie.

Met onze collectie.

Weet dat jullie handen, jullie talent en voortreffelijke toewijding...

me drijvende hebben gehouden.

Tot nu. Ik heb in dit land niets meer te zoeken.

Geen zorgen, want ik weet dat de verrader niet onder jullie is.

In dit naaiatelier werkt alleen het beste team dat ik ooit heb gekend.

Er is zo hard gewerkt.

Hopelijk zal Don Enrique ervoor boeten. - Of wie de dader ook is.

Komt u daar weer mee?

Esteban heeft evenveel te verliezen als wij. Hij is er niet toe in staat.

Dat heb ik niet gezegd. Maar het is vreemd dat dit nu gebeurt.

Nu hij voor Velvet werkt.

Hebt u bewijzen? - Z'n reputatie snelt hem vooruit.

Zeg dat maar niet te hard. Het zou hem kunnen schaden.

Ik vertrouw erop dat als u merkt dat Esteban zich vreemd gedraagt...

u me dat als eerste laat weten.

Daar kunt u van op aan.

Ik heb de laatste stof die we nog hebben bij me.

Wat is er gebeurd?

Je zus heeft dezelfde collectie als die van De la Riva.

Dat kan niet. - Hij staat in een tijdschrift.

Puur plagiaat. Alle modellen op de foto zijn hetzelfde.

Steek voor steek. - Dat kan niet.

We zijn zo uit ons doen. Don Raúl heeft de handdoek in de ring gesmeten.

Ze onderzoeken de diefstal.

Ik heb alle stoffen al besteld. Dit kan me ruïneren.

Ik moet Alberto spreken.

Ik heb 't net gehoord. - Heb je de collectie gezien?

Ongelooflijk. De la Riva z'n collectie. Die trut heeft plagiaat gepleegd.

Ze klapte voor me tijdens de prijs- uitreiking. En ze heeft me net bedreigd.

Ongelooflijk. Wie doet zoiets?

Raúl denkt dat 't Enrique was. Geen idee wat ik daarvan moet denken.

Heb jij er soms iets mee te maken?

Alberto, de toekomst van m'n bedrijf hangt van deze collectie af.

Hoe moet ik dit opvangen?

Neem me niet kwalijk.

Het is zo stressvol.

Zonder collectie lopen we 't seizoen mis. Dat kan ons bankroet betekenen.

Ik weet niet wat we moeten doen.

Ik ga wel met haar praten. Ik ga naar haar toe.

Ze zal niets vermoeden. - Doe dat maar.

Zeg niet dat je mij hebt gesproken.

Geen zorgen.

Clara. - Wat kan ik voor u doen?

Bel Gerardo Otegui. - Komt in orde.

Zeg dat je niks met die diefstal te maken hebt.

Ze zoeken 'n zondebok. Alberto wil ons de schuld geven.

Ik heb in dit bedrijf geïnvesteerd.

Het gaat niet om de familie Márquez, maar om die van jou: de Oteguis.

Je zou aan het roer moeten staan.

Ik zeg het nog één keer. Ik heb niets met die diefstal te maken.

Dat hoop ik, want ik ga niet naar de vergadering om voor schut te staan.

Ik heb je altijd gesteund en ik heb zoveel geduld gehad. Tot vandaag.

Ik heb je zus gesproken.

Steekt ze haar neus weer in zaken die haar niet aangaan?

Ze moet zich niet met mannenzaken bemoeien.

Ik heb er niets mee te maken.

Ze kunnen me niks verwijten. Ik heb niets gedaan.

Goed, Enrique, maar ik wil geen leugens meer.

Ik ben geen marionet. Ik ben je vader.

Je zit daar omdat ik vertrouwen in je had.

Laat zien dat ik me niet heb vergist.

Kom mee. Ik wil die vergadering bijwonen.

Goedemiddag. Sorry dat ik laat ben.

Fijn dat u er bent.

Sorry dat dit zo snel moest...

maar er is iets ernstigs gebeurd. - Vooral voor mij.

Ik heb die diefstal niet gepleegd. - We zouden ons beheersen, Enrique.

Tot nu toe konden we alleen speculeren. - Ziet u wel? Dat is het toppunt.

Maar nu kunnen we bewijzen dat Enrique een hechte relatie met Pilar heeft.

Je bent een verrader.

Klootzak. - Ik sla je op je bek.

Hou op.

Hoe heb je dat kunnen bevestigen?

Wat doet hij hier?

Ik dacht dat je niks meer te maken had met het bedrijf of de familie.

Ik werk als leverancier voor Velvet.

M'n zus Pilar weet daar niets van. Ze heeft de relatie met Enrique bevestigd.

Dat is een leugen. Ik ken die vrouw niet.

U moet me geloven, vader. Ze willen me eruit gooien.

Vertel over onze plannen voor de zaak.

Waarom zou ik m'n eigen bedrijf willen ruïneren?

We werken aan 'n sieradencollectie om die bedrijfsactiviteit te versterken.

Bedoelen jullie die collectie van Cristina?

Ze vertelde me er zelf over, vanmorgen.

Is het een idee van je zus?

Geen leugens meer.

Het is vast toeval. Nietwaar, Enrique?

Ik zweer dat ik niks met de collectie van De la Riva te maken heb.

Ik zweer het. - Je bent ontslagen.

Wat? - Ontslagen.

Voortaan...

beheert m'n dochter Cristina de aandelen van de familie Otegui.

Gerardo, met alle respect. Ik denk niet dat Cristina dat kan. Ik zal...

Alleen 'n Otegui beheert de zaken van de familie Otegui.

Hopelijk helpen jullie haar en steunen jullie haar ideeën alsof 't de mijne zijn.

Prettige dag.

Enrique, ik zou het waarderen als je vanmiddag je spullen opruimt.

Wat fijn om met je vrouw te werken, hè?

Uiteindelijk blijft alles binnen de familie.

Jammer dat je haar net hebt verlaten voor dat naaistertje.

Je speelt met vuur, maar toe maar.

Waarom zou Enrique in zee zijn gegaan met tante Pilar?

Je affaire heeft je hersens aangetast.

Het is belachelijk om te denken dat Enrique dat zou doen.

De vergadering liep soepeltjes, hè?

Dag, Mateo. - Patricia.

Enrique is ontslagen.

Echt? Geweldig nieuws. Daar moeten we 'n whisky op drinken.

Maak er twee van. Cristina beheert de aandelen van de Oteguis.

Dat gaat problemen opleveren.

Je gelooft het niet.

M'n vader heeft net Enrique ontslagen. Ik beheer nu de aandelen van de Oteguis.

Meen je dat? - Nou en of.

Nooit gedacht dat ik op het zakenleven zou drinken...

maar op onze succesvolle toekomst.

Op onze zoete wraak.

Ik wil Enrique z'n gezicht wel 's zien als we binnenkomen.

Je krijgt je zin. Ik heb met m'n pa in Velvet afgesproken.

Enrique is daar om z'n spullen op te ruimen.

Wacht maar tot Raúl 't hoort.

Wat dacht je van Anita Rock 'n' Roll?

Daar drink ik op.

Arme Raúl. - Ik wil geweld gebruiken.

Klets geen onzin.

Echt, als het aan mij lag, ging ik naar Oxford en sloeg ik iedereen eruit.

Hou op met medelijden met me hebben en kom me helpen.

Raúl, we wilden je niet storen.

Ik wil slapen en pas wakker worden als ik een baard heb.

En je zegt altijd dat baarden voor boeren zijn.

Kun je nagaan. - Je mag niet opgeven.

De dief wordt gevonden. Echt. - Hij is gevonden.

Zeg dat hij 't is. - Hij is het.

Enrique Otegui? - Esteban heeft het bevestigd.

Hij praatte met Pilar. Ze ontkent plagiaat, maar geeft de relatie toe.

Ze doen al een tijd zaken. - Ik wist het.

Ik wist het. Echt.

Sinds hij hier binnenstapte, wil hij me ruïneren.

Ik heb het 'm makkelijk gemaakt.

Mijn schuld. Ik zag het niet aankomen.

Ik ken dat soort types. - Het is niet jouw schuld, Raúl.

Parijs was 'n waarschuwing.

Ik zou niet graag in z'n schoenen staan. - Wie wel?

Je zou je als Gregor Samsa voelen, als 'n kakkerlak.

Gregor wie?

Bedenk iets. Zonder collectie is ons seizoen verloren.

Je kunt je voorstellen hoe Enrique reageerde. Hij ging over de rooie.

Don Gerardo moest optreden. - Verachtelijke vent.

Velvet interesseert hem niet. - Het is opgelost.

Het is geen tijd voor plezier. Wat zullen je naaisters wel denken?

Dit is 'n uitzondering, toch?

Zonder jou werd het personeel nog verdacht.

Als een van m'n meisjes had... - De dader heeft ervoor geboet.

Nu moeten we vooruitkijken, samen.

Ik moet gaan. De meisjes het nieuws vertellen.

Pilar Márquez, alstublieft.

Met mij.

Alles is volgens plan gegaan. Enrique is ontslagen.

Niemand verdenkt mij.

We spreken elkaar.

Wil je iets? - Sorry, ik wilde niet storen.

Neem me niet kwalijk. - Je mag niet opgeven.

Vanmorgen was je zo optimistisch.

Je zei dat mode het allerbelangrijkst was.

Ik kan niet meer, Ana.

Ik kan niet meer.

Ik krijg hier de ene klap na de andere te verwerken.

Ik had in Parijs moeten blijven.

Een profeet in eigen land zijn was te hoog gegrepen.

Je kunt dat nog altijd zijn. - O ja? Hoe dan? Nou?

Zeg op. Bij Velvet?

Raúl, ik... - Ik heb Phillipe Ray aan het werk gezien.

Je hebt talent.

Energie.

Je hebt een toekomst.

Dromen.

Alles wat mij is afgenomen.

Wat is dat, Raúl?

Heren, ik heb iets voor jullie.

M'n ontslagbrief.

We zijn niet in de stemming voor 'n grap. - Was ik dat maar.

Ik ben het vechten in deze loopgraven beu.

Bij Velvet werken geweldige lui, maar er zijn ook veel problemen.

Ik heb m'n best gedaan.

We hebben net Enrique ontslagen.

Hij heeft me van m'n ontwerpen en m'n dromen beroofd.

Neem een week vrij.

Een maand.

Neem alle tijd, maar je kunt niet vertrekken.

We hebben je nodig. Doe ons dat niet aan.

Jullie hebben een collectie voor dit seizoen nodig.

Ik heb er de kracht niet voor.

Zien jullie dat niet?

Ik zou jullie nu alleen tot last zijn. - Dat ben je niet.

Je bent de beste ontwerper in dit land. Vroeg of laat ligt 't aan je voeten.

Soms is terugtrekken 'n overwinning. - Luister.

In Parijs vind ik geen paella of serranoham...

maar wel de rust die ik nodig heb.

Je hebt een hekel aan rust. - Dat is waar.

Maar aan afscheid nemen nog meer.

Ik zal jullie missen.

Tot kijk.

Geweldig. Geen collectie, geen ontwerper, niets.

We moeten 'n nieuwe ontwerper zoeken. - Die heeft in twee dagen geen collectie.

Laat die envelop maar. - Waar ga je heen?

Cristina beheert de aandelen van de Oteguis.

Ik weet dat je over haar zwangerschap inzit, maar luister.

Er doet zich 'n enorme kans voor. Die mag je niet laten schieten.

Ik weet hoe we 't tegen Oxford kunnen opnemen.

Ik wil dat jij de volgende collectie ontwerpt. Samen met Raúl de la Riva.

Maar hij heeft z'n ontslag ingediend.

En er is er maar één die hem kan overtuigen.

Wat je vraagt is waanzin. De baby. Cristina die hier werkt.

Ze wil ons uit elkaar drijven.

Schenk haar dat genoegen niet.

Het meisje op wie ik verliefd werd, gaf nooit op.

Hallo, kind.

Hallo, Bárbara.

Bedankt dat u op me vertrouwt. - Ik heb nog m'n twijfels.

Je bent zwanger, een vrouw en je hebt geen ervaring in de zakenwereld.

Ik wil het en kan het. - Cristina, het is een serieuze zaak.

Ik geef je de leiding, maar niet om alles radicaal te veranderen.

Je moet onze belangen behartigen.

Ik zal laten zien dat ik dat kan, en nog veel meer.

Je hebt m'n zegen wat die sieradencollectie betreft...

maar Alberto moet de investering goedkeuren.

We mogen geen risico's lopen. - We kunnen op hem rekenen.

Als ze je nu konden zien, schat.

Er waait een nieuwe wind in Velvet. Wie met vuur speelt, brandt zich.

Ik had niks te maken met die diefstal. - En ons plan voor die sieraden dan?

Eerst neem je ons niet serieus. Daarna wil je 't plan in je eentje uitvoeren.

Nee, niet in je eentje. Dat geile wijf zou je helpen, hè?

Ik weet zeker dat jullie de zaak perfect zullen leiden...

en dat jullie niet bij me aankloppen... over twee weken?

Geniet ervan, zolang het nog kan. - Au revoir, schat.

Arrogante kwal. - Verwaande kwast.

We mogen niet klagen, Cristina. Alles loopt volgens plan.

Nou, alles...

Het moeilijkste moet nog komen.

Zwanger worden.

We hebben je echt nodig. - Zou je met Phillipe Ray willen werken?

Ik ben niet de enige die is ontslagen. - Wat kom je doen?

Vind je het raar dat 'n vriend afscheid komt nemen?

Hopelijk sluit je me niet op in een kamer.

Conchi, Pedríns moeder. - Hoe was de reis?

Lang. Ik ben er niet meer toe in staat. - U ziet er beter uit dan ooit.

Je bent dikker geworden.

We hebben iemand aangenomen.

Víctor, we zullen veel samen zijn. Het gaat vast goed.

Dat ziet er niet uit.

Op de derde. En dan stamp je op de grond.

Don Esteban had er al moeten zijn.

Hij belde. Een medisch noodgeval. - Wat zegt u?

M'n leven is ingewikkeld.

Zeg dat tegen Don Emilio als ze je eruit gooien.