Original subtitles

Norske tekstar: Britt Høyland

Kvar er det?

Kvar er du?!

Då får eg sjekke veska ein gong til.

-Kva har du mista? -Eit sutursett!

-Jakkelomma? -Nei!

Korleis skal eg kunne finne noko i ...

-I bilen? -Kvar er James?

Klinikken har opna.

-James, har du ...? -Siegfried!

-I alle dagar! -Beklagar, Mrs. Stokes.

Eg var midt i behandlinga! Damer ...

Damer ... Ut derifrå! Tilbake, tilbake. Nei!

Beklagar, det er nok ei forgløyming. Eg skal sjå til at vi betaler så fort som råd.

Det er eit sabla rot der inne.

-James, går det bra? -Ikkje inn der! Hilda!

Ikkje lunsjen! Kom igjen, no, damer.

-Nei, nei! Ikkje i spiskammeret mitt! -Ta ho, James!

-Eg er så lei for det. -Det er ikkje din feil.

Kom hit.

Kom deg ned derifrå!

Som eg sa, Mrs. Stokes, følg med og ha på dette to gonger for dagen.

Dette er ein smådyrklinikk. Dette er geiter. Kvifor er dei her?

Vel, Betty har ein hudinfeksjon. Og ho går ingen stader utan Hilda.

-Så Hilda fekk seg ei utflukt? -Ja.

Vi fekk skyss ned til Darrowby med naboen min. Jentene elskar å køyre bil.

Orsak, Mrs. Stokes.

-Kva tenkte du på? -Du vil jo ha dyra inn hit.

Eg meinte ikkje geiter. Bruk fornufta!

Sjå her. Han var full i går. Det kostar ein formue.

Du har brukt opp alt på éi geit! Eller fekk Hilda òg, så ho ikkje skulle bli lei seg?

Mr. Cargill ringde. Rekninga hans var ikkje betalt.

Vi druknar i gardsbesøk og papirarbeid, og du strør om deg med sårpulver!

-Geitene velta boksen då du storma inn! -Godt det ikkje var ei ku!

-Kva ville du ha? -Eit sutursett!

-Her blei det huskestove. -Vi sender rekninga.

Trengst ikkje, eg gjer opp for meg no.

Husmorforbundets førstepris. Haustens beste syltetøy.

-Kva er dette? Min hovkniv! -Når ting ligg og sleng ...

Kanskje vi skal byrje å grave ned ting i hagen? Verdt eit forsøk.

-Orsak, ventar du ... -Kanskje finn eg sutursettet mitt der!

Eg høyrer kvart einaste ord der ute. Demp dykk.

Mr. Farnon.

-Miss ... -Harbottle.

Ja visst, beklagar. Eg har slåst med geiter.

Det ser ut som dei vann.

Miss Harbottle og eg møttest på dansen til bondelaget førre veke.

Carpe diem.

Du sa eg skulle stikke innom. Så her er eg.

For å diskutere tilbodet ditt.

Du treng nokon til å ta over det administrative.

-Så du kan konsentrere deg om å vere dyrlege. -Eg kunne ikkje sagt det betre sjølv.

-Eg trur det var akkurat det du sa. -Og då sa eg ...

"Å få orden ut av kaos er min spesialitet."

Det er midt i lemminga. Du må vere utsliten! Særleg no som bror din ikkje kan hjelpe til.

Det er i det heile tatt eit under at du har halde deg flytande.

Ja, det er det nok.

-Har du reist langt? -Frå Brawton.

Eg har nett slutta hos Henshaw. Fôrleverandøren.

Sekretær, rekneskapsførar og assistent for sjefen.

-Kanskje du kan vise meg rundt, Mr. Farnon. -Ja visst. Orsak, Mrs. Hall.

Dette er Mrs. Herriot. Og Mr. Herriot.

Å, ja. Juniorpartnaren.

-Hei. -Hyggjeleg.

-Vi har to behandlingsrom. For smådyr. -Men de driv i hovudsak med gardsdyr?

-Vi har meir å gjere fordi mange manglar folk. -Og du er ein føregangsmann. TB-testinga.

Ja, det er i stor grad eit felles prosjekt. Skal vi?

-Å! Ein av brosjyrane våre. -Behandlingsrom nummer to.

-Sutursett! -Darrowby 2297. Hallo, Mr. Dakin.

-Utstyrsrommet. -Ikkje no igjen! Stakkars Blossom.

Nei, det kan ho ikkje gå rundt med.

Kontoret mitt. Eg er redd papirarbeidet er ute av kontroll for tida.

Som alt anna.

-Kva er det? -Det er Vonolel.

Hei sann.

Rotter er like intelligente som hundar. Ikkje sant? Og veldig kjærlege.

-Kvar er pengeskrinet? -Å, vi stappar berre alt oppi her.

De stappar det berre ...?

-Du går ut og lèt pengane stå der? -Det har gått fint til no.

-Kva med småpengar? -Alt er oppi der. Smått og anna.

Det som trengst for å forvandle sjølv den mest kaotiske verksemd, -

- er nokre få velretta endringar, og den rette personen til å gjennomføre dei.

-Mr. Farnon! Kua har eit skadd jur. -Mr. Dakin?

-Sei at eg kjem så fort eg kan. -Eg har sett alt eg treng.

Eg set i gang med ein gong.

På dei vilkåra vi blei samde om?

Du har ei ku å ta deg av, eg skal få alt på stell her.

Kvar er avtaleboka di?

-Flott! -Takk, Mrs. Hall.

Dersom det er noko eg lurer på, skriv eg det ned på ein slik lapp.

Og eg ... legg han her så du kan sjå på han når det passar deg.

-Ein utmerkt idé, miss Harbottle. -Takk, Mr. Farnon.

-Ro deg ned før du snakkar med han. -Kvifor spurde du meg ikkje?

-Så vi deler ut jobbar no? - Carpe diem quam minimum credula postero.

-Kva skal ho gjere? -Redde oss frå å drukne i papirarbeid.

Kor mange rekningar har du sendt siste måna- den? Folk ringjer dagleg. Vi må gjere noko.

-De treng hjelp. -Ms. Harbottle er ikkje dyrlege.

Men ho vil syte for at vi kan vere det.

Kanskje greier ho å ordne opp der inne.

Ho aner ikkje kva ho går til. Ho er blenda av latin og foxtrot.

Får ho orden på papirarbeidet, skal eg svinge meg på dansegolvet sjølv.

Vel, no er ho i alle fall her.

God morgon, Mr. Farnon!

-God morgon. -Det som er att av han. Det tok si tid.

Ein blir alltid i godt humør av utsynet her oppe.

Det betaler ikkje rekningane. Og ein ser ikkje så mykje når det regnar.

Hei sann. Stakkars Blossom. La oss sjå kor ille det er denne gongen.

Det er berre elende. Ei anna ku tråkka på henne.

Vel ... Den skarpe hoven til ei ku kan gjere stor skade. Eg snakkar av bitter erfaring.

Blossom har aldri sparka til nokon.

Det er opp til deg, men ...

Det er tredje gongen eg kjem for å sy henne, og eg er redd det vil skje igjen.

-Nedsige jur kjem med alderen. Ho drar på åra. -Ho er den eldste her. Bortsett frå meg.

-Ho er framleis verd ein slant. -Ho skuldar meg ikkje noko.

Det kostar nok meir å behalde ho enn det ho drar inn. Eg tenkjer berre på fortenesta di.

Du meiner ho burde avlivast?

Om det ikkje er anna råd, får eg be unge Jack hos Malik kome og ta ho med seg.

Eg skal sy ho igjen så ho ikkje har vondt. Det tar eg ikkje betalt for.

-Eg skal finne varmt vatn til deg. -Takk.

James, eg drar opp på garden. Puben seinare?

Gjerne.

Mr. Herriot!

-Miss Harbottle. -Kven si handskrift er dette?

Mr. Farnon.

-Og dette? -Den òg.

Eg har prøvd meg på papira hans før. Lukke til.

Ser deg seinare.

-Dialekten din ... Paisley? -Ja. Du?

Dunbarton Road. Skribleria til Siegfried ... Mrs. Hall har teken på det.

Eg ser på det som ein kode eg skal knekkje. Då blir det kjekkare. Oi, den var vanskeleg.

-Granulat ...? -Nei, det er ein D.

-Hallo? -Her inne!

-Gerald! -Eg var oppe i kolonihagen.

Å!

Oi! Å, dette er miss Harbottle. Ho har nett byrja.

-Hyggjeleg. -Mr. Hall.

-Nei, eg er Gerald Hammond. -Mr. Hammond er ein ven.

Eg gjekk berre ut ifrå ...

Glandulær! Det er kjertelfeber.

Takk!

Kom, Rock.

Vil du framleis gå på kino på fredag? "A Girl Must Live".

-Det er namnet på filmen. -Beklagar. Ja. Det vil eg.

-Eg visste ikkje at de hadde fått ei ny her. -Same her. Ein av Mr. Farnons idear.

Å, ein av dei.

Vel ... Sest på fredag.

Kom, Rock! Ut med oss.

Hei. Korleis går det med ballets dronning?

Ho har halde på i heile dag, og det viser knapt.

Du skal ikkje vere her inne.

-Eg veit kva du tenkjer på. -Gjer ikkje du?

-Vi sa vi skulle vente. -Eg veit det.

Eg veit berre ikkje heilt kvifor. Kanskje er det snart over.

-Eller det kan ta årevis. -Beklagar at de måtte vente.

-Det vanlege? -Ja takk.

-Høyrt meir frå Tristan? -For det meste snuskete vitseteikningar.

-Han kan erte opp Siegfried på lang avstand. -Dei er heime att snart.

Var det ikkje for rasjoneringshefta og krigshagane, hadde ein ikkje visst det var krig.

Å, miss Harbottle. Korleis har det gått med alt papirarbeidet?

-Fakturaer. Eg postar dei på heimvegen. -Du er ein knupp.

-Og om du kunne sett på desse ... -Æresord!

-God kveld, Mr. Farnon. -God kveld.

Mine damer og hegrar ... orsak, herrar! No kjem det de har venta på.

Har de hellet med dykk i dag? Tid for frett-rulett!

Fretten skal inn i frakken, men kvar vil han kome ut? Legg pengane i potten.

Mens eg hentar fram den vesle stjerna frå garderoben.

Yorkshires augestein! Her er fretten!

No går han inn. Ver så god, Maggie.

Oi, du satsar. Takk for det! Guten min. Då går han inn!

Du skal inn dit! Der går han!

Kom igjen!

Går han heilt inn? Ja, der fer han! Til midten!

Ja! Blir det den, eller blir det den? Kvar kjem han ut? No ser vi han kvar augneblink.

Kvar går han?

Eg ante ikkje at det var hòl i lomma.

-Flink gut. -Rom?

-Veldig bra. -Har du trent han til å gjere det?

Rein flaks.

-Hallo. -Sitt der.

-Han bit ikkje damer. -Kva med ein dyrlege?

Det veit eg ikkje.

-Han er nydeleg. -Den aller beste til å fange rotter og kaninar.

-Veldig snill. -Dei er det om ein behandlar dei godt.

Far min hadde med seg ein ilder, til rottene på båten.

Para han med Yorkshire-frettar for å gjere han sterkare.

-Kva heiter han? -Wilf.

-Han har ein kul her. -Ser ikkje ut til å plage han. Kom hit.

-Frettar blir ofte bitne. Eg tar saltvatn på. -Ser ikkje ut som eit bit.

-Kom bort på klinikken, så ser eg på han. -Du kan sjå på han no.

Vi bedøver han og opererer kulen, fjernar han om nødvendig.

-Gjer du alt det for ein frett? -Det er klart.

Takk.

Frett-rulett. Mannen er eit geni.

Takk skal du ha, sjåfør.

God morgon!

-Å! Du ... Du er ... der. -Det tar seg best ut overfor kundane.

-Du har flytta på ting. -Ein plass for alt, og alt på plass.

-Korleis gjekk det hos Mr. Dakin i går? -Enkel jobb. Eg måtte sy eit jur.

-Eg skriv faktura med det same. -Trengst ikkje.

Har han betalt allereie? Kom med pengane, så skal eg føre det inn.

Ja ...

Eg har laga til eit pengeskrin. Til både smått og anna.

Alle transaksjonar kan skrivast opp i denne. Med leseleg skrift.

Det hender eg tar noko frå kruset, når eg har bruk for litt.

Eg burde ikkje gjere det.

Mr. Dakin har vel betalt deg med kontantar, og ikkje med rabarbrasyltetøy?

Eg har nok brukt resten.

Kva hjelper det at eg prøver å føre nøye rekneskap over pengane til praksisen, -

- om du ikkje respekterer metodane mine?

Det er ein annan ting eg òg gjerne vil ta opp.

Avtalar som blir avlyste eller gjorde om på, kostar deg pengar.

-Dyr er uføreseielege. -Men ikkje folk, i same grad.

Kundane dine er ekstremt føreseielege når det gjeld å betale rekningane. Alltid for seint.

Men det er ikkje berre syltetøy, Mr. Farnon.

Det er ført opp, etter det eg greier å tyde, pølser, honning, ein kasse øl ...

Dette er eit bondesamfunn. Av og til får vi gåver som betaling.

-Og korleis fører de dei i rekneskapen? -Vi ... triksar det til litt.

Har du prøvd syltetøyet?

Om vi ber om eit lite depositum når det er bestilt time til eit dyr ...

Vi ber dei ikkje om å betale meir, men på ein betre måte. Og helst i kontantar.

Vil du ha eit effektivt system, må du akseptere endringar. Det er ingenting å vere redd for.

Ein kan ikkje lage omelett utan å knuse egg.

-Eg trur ikkje kundane ... -Mr. Farnon.

Det piner meg å sjå ein mann med ditt talent, så progressiv og full av vigør, -

- bli halden tilbake av antikverte metodar.

Eg er her for å hjelpe deg.

Vi gjer eit forsøk. I ein periode.

Overlat det til meg. Takk, Mr. Farnon!

Å, ein ting til ...

Rotta har det nok betre ein annan stad. Eg vil ikkje forstyrre ho.

Nei då, han likar selskap.

Eg vil gjerne ha meir plass.

Hei sann!

Sånn. No er han ute av vegen, men han kan framleis sjå kva du gjer. Nøgd?

Kan du låne meg ein slant?

-Eg har eit føredrag for bondeungdommen. -Er kruset tomt?

-Miss Harbottle har laga til eit skrin. -Går det ikkje så smurt?

-Jau, det er eit utmerkt system. -Du likar endringane?

Klart det! Ein kan ikkje lage omelett utan å knuse egg.

Om det er for mykje bry ...

Takk. Miss Harbottle tar kanskje tid å venje seg til, men eg trur ho er nett det vi treng.

Hector, ver så god!

Hei, Hector. Kom inn, bisken.

Kom inn!

-Dyrlegen sa eg skulle bestille ein time. -Denne vegen.

Hei, Joe.

-Ein time til ... -Wilf. Fretten min.

-Eg meinte namnet ditt. -Å.

-Joe Coney. -Coney ...

-Som i kanin (coney). C-o... -Takk, eg kan stave det.

Det er sjølvsagt ikkje det eigentlege namnet mitt.

-Og det er ...? -Jothi Chelvanayakam.

Det er nok best du held deg til Coney.

Ein operasjon med bedøving, sa Mr. Herriot.

Vi treng eit depositum. 2½ shilling, som blir trekt frå prisen for behandlinga.

Eg har ikkje kontantar, men i dag har du flaks. Eg har noko mykje betre.

-Å, kjære gud! -Kva er det? Skal eg flå han for deg?

-Kan du vere så snill å ta han vekk?! -Mr. Coney.

-Du sa ingenting om 2½ shilling. -Kva for noko?

Alle må betale eit depositum for å få time. Har ikkje Mr. Farnon sagt det?

-Gi han ein time, så ordnar vi det seinare. -Ingen pengar, ingen time.

Det går bra.

Eg vil ikkje ha ein om du så betalte meg.

I ein veterinærpraksis kjem dyret først. Alltid.

I mi bok er det å følgje reglane ein føresetnad for å lukkast.

Så no må ein betale for å bestille time? Kan Coneys frett få time utan depositum?

-Ms. Harbottle seier nei. -Mr. Dakin ringde. Utreinsking.

-Det er ei anna ku. Kan dette vente? -Nei.

-Mr. Farnon er kalla ut. -Mr. Farnon og eg var midt i ein samtale.

Kven bestemmer? Vi må vinne kundane sin tillit, ikkje skremme dei vekk.

-Vi treng ei bedrift som fungerer. -Vi er ikkje berre ei bedrift, vi er dyrlegar!

Ho likar ikkje dyr og utset dei for fare!

Du må leggje til side motviljen din mot miss Harbottle.

Du kan då ikkje vilje dette?! Vi saknar alle Triss, men dette er galskap!

Eg meiner berre at uansett kva du prøver å ordne opp i, så er ikkje miss Harbottle svaret.

Hei sann, Blossom. Korleis går det med deg?

Her inne!

-Arret ser fint ut. Skal eg ta ut stinga? -Har ikkje noko å seie, ho skal til slakteriet.

Skal du stå der heile dagen?

-Du har plass til fleire kalvar her. -Spedkalvar treng mjølk. Eg sel mine.

-Det kunne vore ei investering. -For mykje arbeid i min alder.

Der har vi Jack.

Er det denne? Ho må vere nesten like gammal som deg.

Slå henne ikkje! Ho går dit du vil. Det har ho alltid gjort.

Og lukk grinda.

Det er ikkje din feil, Blossom.

Farvel, gamle jenta mi.

Kom igjen!

Eg hugsar den natta ho blei fødd.

Det snødde tungt. Eg la ein sekk over henne for å halde henne varm.

Eg løfta henne opp, fekk ho til å stå.

Det var aldri noko bry med henne.

Ho har alltid vore snill, Blossom.

Eg vil ikkje eingong prøve å gisse kor mange tusen liter mjølk ho har gitt.

Ho gir framleis 18 liter om dagen.

Nei ... Ho skuldar meg ikkje noko som helst.

Vent!

Du sa spedkalvar er for mykje arbeid. Men Blossom har nok mjølk.

Der inne, for seg sjølv, utan å bli tråkka på av andre kyr, får ho det som ei dronning.

Kva blir det til, Dakin?

Skal eg ta med meg kua eller ikkje?

Nei, ho blir her!

Eg er redd eg gav deg eit dårleg råd, Mr. Dakin.

Du såg eit problem, Mr. Farnon. Og du fann ei løysing på det.

Det var berre ikkje den rette.

Kom no, Blossom. Kom, jenta mi.

-Skal du ut? -Kino. Eg er seint ute.

Er alt i orden?

Miss Harbottle og eg har hatt ei sivilisert usemje. Om Vonolel.

-Kvar er han? -Eg sa at han burde vere inne i varmen.

Beklagar, gamle ven.

Slik kan vi slett ikkje ha det.

-Er det ein komedie? -Ja, med Margaret Lockwood.

-Konfekt. -Du skjemmer meg bort.

Før vi går inn, er det noko eg vil seie. Eg har tenkt slik på det.

Då miss Harbottle tok deg for å vere mannen min, ante eg ikkje kva eg skulle seie.

-Eg er lei for det. -Du har ikkje noko å beklage.

Dette er frikvelden din. Du må nyte han i fulle drag.

Bomber over Den engelske kanalen

Tyske bombefly lukkast ikkje. Frå kysten av Frankrike rettar dei kanonar mot skipa våre.

Inn med deg. Jess ... Inn med deg.

Du kom seint heim. Korleis stod det til med bondeungdommen?

Kjærleiken deira til bryggeria våre er beundringsverdig.

-Husmorforbundet har føredrag. Ingen blir fulle. -Dei er skremmande nok edru.

Mrs. Hall, eg vil gjerne spørje deg til råds.

Ein kan nok seie at eg ikkje er så god til å innrømme det når eg har tatt feil.

Eg har høyrt det bli sagt.

Miss Harbottle trur ho veit best. Ho ser neppe at det er eit problem.

Korleis skal ein handtere slike folk?

Først av alt: Ver venleg.

Det er ikkje hennar feil at du gav henne ein jobb.

Men ver ærleg. Ho er ikkje dum.

Venleg og ærleg. Akkurat det eg hadde tenkt. Takk. Eg snakkar med ho i kveld.

-Jo lenger du ventar ... -Det er heilt sant.

Best å gjere det med det same.

Venleg og ærleg. Miss Harbottle, eg ville snakke ... Eg ville seie ...

Miss Harbottle. Eg ville berre seie at eg verdset alt arbeidet du har lagt ned her.

-Du har gjort svært mykje på kort tid. -Takk.

Du kom om bord i eit fartøy utan ror og losa oss forbi kaos og gjeld.

-Så snilt. -Og det vil seie ...

Ver så snill, du gjer meg forlegen. Eg elskar utfordringar.

Og eg ser fram til å vere her så lenge de treng meg. Og, Mr. Farnon ...

Når du får tid ...

-Det er som trolldom. -Så ho veit ikkje at ho er oppsagd?

-Ei sensasjonell avsporing. -Kva då?

-Han prøvde å gi miss Harbottle sparken. -Eg fekk ei openberring etter samtalen vår.

-Kva gjekk gale? -Suaviter in modo, fortiter in re.

-Sterk i saka, mild i måten. -Nei. Dette er ein veterinærpraksis.

-Dyra må uansett kome først. -Så kva føreslår du?

Ta med fretten i kveld, etter klokka seks. Når miss Harbottle har gått heim.

Eg skal gi beskjed til Joe. Men han må kanskje overtalast.

-Hei, Joe. -Kva vil du?

Du burde ikkje ha blitt behandla slik. Eg beklagar det.

Eg vil hjelpe Wilf. Kan du ta han med til klinikken litt etter klokka seks?

-Kjem ho til å vere der, snobbefrøkna? -Berre eg og Mr. Farnon.

Dei tar seg av Wilf. Deg òg. Ein blir alltid bydd ein øl eller to hos dei.

-Kom igjen, vi blir med. -Det er nok best Joe kjem åleine.

Nei. Eg kjem om alle får kome.

-Får du dei inn? -Ein tår rom?

Ja visst.

Pass på Dash for meg.

Å ... Mrs. Herriot.

-Har du sett Mr. Farnon? -Nei, diverre.

Eg hadde verkeleg håpa å snakke med han før eg gjekk.

Det gjer ingenting. Eg treffer han sikkert i morgon.

-God kveld. -God kveld.

-God kveld. -God kveld.

-Fuglen er flogen. -Takk!

-Ho har dratt. -Er du sikker?

Heilt sikker.

Er vi klare då?

Så klare som vi blir. Ikkje sant, Wilf? Å gud!

- Nei! Kom hit! -Wilf!

Sitt! Nei! Kom hit!

Kom hit! Takk og lov! Vent!

Mine damer og herrar. Det første vi skal gjere, er å ta ein biopsi av utveksten.

Nett som å ta kjernehuset ut av eit eple. Og så fjernar vi kulen på eit vis.

Ein kul-ektomi, så å seie.

Endinga -ektomi kjem frå gresk -ektomia, som betyr å skjere ut.

Greitt, la oss kome i gang.

No når dyret er bedøva, barberer vi området rundt kulen.

Vi brukar denne for å finne ut kva som er inni. Vi tømmer han eller lagar eit snitt, -

- og så skrapar eller skjer vi han ut. -Siegfried.

OK, hjelp meg med å få han ut herifrå.

-Det er ikkje verk i han. -Og det er ikkje ein cyste.

Ja, det der ser ikkje bra ut.

Pass på å få ut alt saman.

Føler du deg betre?

-Er det over? Er han OK? -Godt du kom med han no.

-Elles ville vi sett metastase. -På eit språk vi forstår.

-Operasjonen var vellukka. -Kva for ein operasjon?

Eg gløymde å ta med meg posten.

Du gjekk bak ryggen på meg. Mr. Farnon, du har undergrave mi myndigheit.

Ei myndigheit eg aldri skulle gitt deg.

Du — beklagar at eg seier det, Mr. Farnon — er uryddig, uberekneleg og uansvarleg.

Og du tar ikkje omsyn til at vi er dyrlegar. Dyra er viktigare enn fortenesta.

At du har ambisjonar og talent, herskar det ingen tvil om.

Men dette er ikkje rette staden for deg. Eg må diverre seie deg opp.

-Du kan ikkje sparke meg. -Kvifor ikkje?

-Fordi eg seier opp. -Eg forstår.

Kanskje ... burde vi ha gitt oss etter foxtroten.

-Her kjem vi, Joe. -Takk, Mr. Herriot. Mr. Farnon.

-Eg skal gjere opp for meg. -Ikkje tenk på det.

Vi spytta i. Venene dine sa det var verdt å betale for å sjå deg gå over ende.

Sikker? Eg har eit halvt dusin kaninar på baksida om de ...

-Det vanlege? -Eg tar det.

Det er det minste eg kan gjere etter alt eg stelte i stand.

-Du skal vel ikkje bruke av dei? -Eg skal betale tilbake. Med arbeid, om eg må.

-Dash! Hei sann! -Hei!

-Gløymde onkel Herriot deg? -Nei. Kanskje.

Kom, så skal du få svinepai.

Stakkars Siegfried. Carpe diem tok innersvingen på han.

Tja. Det var kanskje ingen dårleg idé.

-Miss Harbottle? -Nei. Carpe diem.

Eg har tenkt på det du sa. Og eg trur kanskje at vi burde ...

... carpe litt diem.

-Seier du det eg trur? -Om du vil stifte familie ... Det vil eg òg.

-Skal vi ... -... setje i gang?

Eg prøvde å kome på noko meir romantisk.