Original subtitles

Norske tekstar: Britt Høyland

Påsken i Yorkshire, Jess!

Sjå på ungane som leitar etter egg.

Heller dei enn eg.

Beklagar så mykje!

-Sjå deg for! -Eg er veldig lei for det.

Eg såg vekk ein augneblink ...

Å, fanken! Set det på lista. Hostestillande mikstur.

Kvifor står dei ikkje med etiketten synleg?

Ammoniumklorid, liten. Jursalve, to boksar. Kvikksølvklorid.

-Kan du stave det? -Eg vil ha meir gasbind. Seks dusin rullar.

-Gasbind. Seks dusin ... -Har du noko imot ...? Eg har mykje å gjere.

Kva om eg har noko imot det?

Lyden betyr at vatnet kokar.

Vi sleppte fleire bomber enn i alle tokta mot London i førre krig.

Då treng dei ikkje deg. Du kan trekkje deg. Kvar er Mrs. Hall?

Ute med Gerald, kanskje.

-Berre hyggjeleg. -Ventar du at eg skal ta telefonen?

Vi merkar faktisk at Tristan er borte.

Etter at han slutta å røykje og Triss drog, er han verre enn verst.

-Godt det berre er no i fasta. -Det var Slavens. Endå ei vanskeleg lemming.

Stakkars mann. Det er nok tøft for han.

Han er ein erfaren bonde. Han burde greie det fint sjølv.

Han er vel berre glad i det sprudlande humøret ditt.

-Sarkasme er den lågaste forma for vidd. -Men den høgaste forma for intelligens.

Vi sest seinare.

-Eg veit han kan vere ... ei plage. -Dei lengste 40 dagane i livet mitt.

Han masar om sjølvkontroll. Sjølv bad han Audrey gøyme tobakken.

-Han leitte i tørkeskåpet. -Preikar til meg om å gi avkall på luksus.

Eg svarte at whisky var det einaste som hindra meg i å myrde han.

Flytt deg, sau!

Takk skal du ha!

-Mr. Slavens. -God morgon, Mr. Farnon.

-Godt du kom så raskt. -Snøen er heilt borte i Darrowby.

Reine Nordpolen her oppe. Tre årstider på ein dag.

-Er det Hurley-tobakk? -Ja, liker du òg den?

-Nei, det er ei stygg uvane. Kvar er pasienten? -Her inne.

-God morgon. -Hei, James!

Å James, sjå på dei små ansikta deira.

-Byrjar du å bli verpesjuk? -Sei det ein gong til. Verpesjuk.

Verpesjuk.

Skulle du ikkje ønskje det ikkje var krig?

Eg får vel kome i gang. Endene sym ikkje om kapp av seg sjølve.

-OK, er vi klare? -Ja!

Første anda som kjem seg under brua, vinn. Greitt?

Ein, to, tre, kvakk!

Hei! Slutt med det der!

Kom igjen, du greier det! Kom igjen!

Hei der! Eg vil ha eit ord med deg!

-Eit godt stykke arbeid, Mr. Farnon. -Det var ein ganske ukomplisert jobb.

Ja, men det er ein jobb for små nevar. Dine er mindre enn mine.

Vår Elsie var òg setefødsel.

Ho var ikkje enkel å få ut, skal eg seie deg.

Sjå, no kviknar det til.

Kan du sløkkje? Det kan ikkje vere bra for lammet.

Pokker. Eg håpte ho ikkje ville avvise det. Stakkars liten.

Ho klandrar det vel for all smerta.

Eg håpar ikkje det.

Ho godtar det nok til slutt.

-Vil du ha ein kopp te? -Nei, eg får kome meg vidare.

-Berre ... ring meg om det er noko. -Det skal eg gjere.

Takk igjen.

Hei sann.

Det går så fint, så, småen.

Eg skal ikkje gjere deg noko.

Sånn, ja. La meg få sjå litt på deg.

Er du sjuk, småen?

Ligg unna meg!

Ligg unna hunden min!

Saknar dykk alle ... Triss

Ripon grevskapsrett

Neste!

Eg vil gjerne ... Vel, eg er her angåande ...

Snakk høgare, eg høyrer ikkje kva du seier.

-Eg vil gjerne ha skilsmisse. -På kva grunnlag?

Eg veit ikkje kva ein kallar det. Vi har vore frå kvarandre i årevis.

-Svik. -Vel, det høyrest litt ...

Har du hatt kontakt med mannen din dei siste tre åra?

-Du må fylle ut desse skjemaa. -No?

Vi treng ei detaljert utsegn som viser at ekteskapet har gått i oppløysing.

Dessutan det du har av korrespondanse, fotografi og dokument.

Kan eg ikkje berre ...

Eg har ikkje sett han på veldig lenge.

Eg trudde eg kunne ...

Vel ... då tok du feil.

Neste!

-Eg har ikkje sett han før. -Han gjekk på skulen med Jenny.

Han blei utvist. Han møtte ikkje opp. Binks. Wesley Binks.

-Alt i orden? -Eg såg etter noko.

-Ikkje tobakken, vel? -Sjølvsagt ikkje.

-Han skulle vore sperra inne. -Ikkje alle har fått ein like god start her i livet.

-Han burde ikkje få ha kjæledyr. -Kven då?

-Ein gut klabba til James under kappsymjinga. -Det var ingen gut, men ein ung mann.

Ein veldig ung mann.

Og no vil han innføre offentleg henging igjen.

Du skulle sett blikket han gav meg. Som om han ville spidde meg med ein rusten gaffel.

Kjenner du han, Audrey? Wesley Binks.

Audrey? Er alt i orden? Du er visst ikkje heilt deg sjølv.

Heilt i orden, takk.

-Slike folk har det i blodet, ingen kan endre det. -Det meiner du ikkje.

Ein vill hund bit. Edderkoppen spinn nett. Fuglar byggjer reir. Det er naturen deira.

-Korleis kan ein då ri inn ein vill hest? -Har du bestilt varene?

-Seier eg at eg skal gjere noko, så gjer eg det. -Notert.

Hald ut. Vi er på oppløpssida.

Her.

Veit du kvar han bur? Denne Binks-fyren.

Old Mill Terrace. Forbi Robinsons gard.

-Ikkje gjer noko dumt. -Det gjeld hunden.

-Trur du han behandlar han dårleg? -Eg trur han har kvalpesjuke.

-Det er vel ikkje bra? -Utan tidleg behandling er det ein dødsdom.

-Er dei andre ute? -Eg høyrde ikkje at du kom inn.

Nei! Gi det til meg.

Skal du skilje deg?

-Det er eit flott bilete av Edward. -Ikkje sant?

Eg er uroleg for han.

Det bør ikkje liggje i ein boks. Ha det framme så du kan sjå det.

-Du har ikkje har noko imot det? -Sjølvsagt ikkje.

-Skulle hatt eit av Triss òg. -Om noko slikt finst.

Han ter seg som ein sjimpanse på alle bilete, så det kan bli vanskeleg å finne eit.

-Orsak. Eg ser etter Wesley Binks. -Rett rundt hjørnet. Andre døra.

Kva har eg sagt? Ligg unna klesvasken min. Av stad! Frekke rakkarar!

-Stå i ro! -Kom an! Eg har ikkje tid til dette. Av stad!

Hei. Vent! Eg er dyrlege. Hunden din har kvalpesjuke.

Det er ein alvorleg sjukdom. Han er nok fått det av ein annan hund.

Kan eg få sjå på han? Ver så snill, får eg kome inn?

Dra til helvete!

-Høyrde du meg ikkje? -Eg går ikkje før eg får sett på hunden, Wesley.

Han treng hjelp.

Eg heiter James. James Herriot.

-Du er ikkje god, om det er det du trur. -Synd. Eg drøymer om å spele for Skottland.

Er det nokon heime?

-Er du ferdig med den? -Svinepaien? Ver så god.

Kva heiter han?

-Duke. -Kor gammal er han?

-Kva er alle spørsmåla for? -Jo meir eg veit, jo betre kan eg hjelpe han.

-Korleis veit du at han har ... kva det no heiter? -Han blunkar mot lyset. Fotofobi, heiter det.

Du har nok sett at han har puss i auga. For dei fleste hundane med kvalpesjuke er det lite håp.

Eg vil hjelpe han. Eg har ein idé, men du må òg vilje det.

Han treng medisin. Ein stad med god mat ...

Kven trur du at du er? Kjem her og fortel meg korleis eg skal passe hunden min. Pisspreik!

-Kvar pokker har ho gøymt han? -Siegfried?

Kva gjer ein når ein ikkje får behandle eit sjukt dyr?

-Wesley Binks? -Hunden har kvalpesjuke.

Ah! Då er det ikkje mykje håp for han.

Kanskje ikkje, men eg må prøve. Det er Wesley som er problemet her.

Du må godta at han ikkje vil ha hjelp. Det er eigarane som hyrer oss.

-Eg kan ikkje berre la vere å gjere noko! -Du har gjort alt du kan.

Då eg var yngre, var det ei straff å leggje seg tidleg. No er det luksus.

-Du tenkjer framleis på den hunden? -Eg trur eg må melde frå til dyrebeskyttelsen.

-Er du sikker? Det er ei stor avgjerd. -Eg pliktar å hindre spreiing til andre hundar.

Same kva du meiner om guten, fortener han å miste hunden sin?

Då burde han tatt betre vare på han. Eg må setje dyret først.

-Eg håpar verkeleg du har rett. -Eg har ikkje noko anna val.

Kom, no.

Supert.

Greitt. Eg møter deg utanfor eigedomen. Takk. Ha det bra.

Eg skal møte dei utanfor huset til Wesley om ein time.

-No har iallfall hunden ein sjanse. -Kom, Jess!

Er det i morgon eller første påskedag? At fasta er over? Du tel nok timane.

Det er ikkje vanskeleg. Når ein går inn for noko, fullfører ein det.

-Men det er ikkje for alltid. -Eg kan lett slutte å røykje om eg vil.

Mr. Slavens er i telefonen. Han seier søya har avvist lammet.

-Jess! -Tulling. Ned med deg!

Stopp ... Nei!

-Leveranse til Farnon. -Sikker? Kva i alle dagar er det for noko?

-Sterile bandasjar. -Eg bestilte seks dusin rullar.

Nei, seks dusin øskjer. Det er seks øskjer i kvar.

-Vent! Kan vi sende dei tilbake? -Snakk med kontoret. Det er stengt til tysdag.

God påske!

Eg seier at eg gjorde ein feil. Kor ille kan det vere?

Du har rett. Kva kan vi gjere?

-Vi set dei i spiskammeret. -Eg hentar James.

-Er det dei siste? -Ja.

Her.

Han kjem.

Fort! Inn med deg.

-Kvar er James? -Han er oppe, trur eg.

Skulle de berre la meg stå der inne?

Kva gjer eg ikkje for deg ...

Ho lèt han ikkje komme nær henne, Mr. Farnon.

-Har han fått i seg noko mjølk? -Ei flaske i går kveld, men han treng råmjølk.

Munnen ser fin ut. Ja då, gamlemor. Eg skal ikkje gjere deg noko.

Ingen sår. Ho har ikkje jurbetennelse, så vidt eg kan sjå.

Har du brukt ein tilvenningsbinge før? Nokre av desse burde fungere.

Akkurat.

La oss sjå om vi ikkje kan gi deg litt assistanse.

Mrs. Binks? Herriot. Eg er dyrlege, og ho kjem frå dyrebeskyttelen. Vi ser etter Wesley.

Han er ute med hunden. Du finn han oppe i åsen.

Kan vi få snakke med deg?

-Berre slå dykk ned. -Takk.

-Du må vere bestemor til Wesley? -Oldemor.

-Har aldri sett ein dyrlege her. Kva gjeld det? -Det gjeld Duke, Mrs. Binks.

Pga. helsa og situasjonen elles trur vi hunden ville hatt det betre hos andre.

Skulle ønskje han aldri hadde skaffa seg den hunden. Endå ein munn å mette!

Ikkje noko å skamme seg for. Dyra er ofte dei første som går utan mat.

Prøv å seie det til Wes. Han set hunden før seg sjølv.

-Har han gitt maten sin til Duke? -Han forgudar hunden.

-Vi har krangla fælt om det. -Er det her hunden søv?

Ja.

Vil du orsake oss, Mrs. Binks?

Den hunden, altså.

Eg tok feil. Duke har mat, ein god plass å sove. Han får godt stell.

-Beklagar at eg kasta bort tida di. -Mr. Herriot ...

-Hei! Kva skjer? -Ikkje ver redd, eg kan forklare! Wes!

Hunden er heilt opplagt sjuk. Og i ein situasjon som set livet hans i fare.

-Du veit at hunden får det betre hos oss. -Han gjer sitt beste! Ver så snill.

Eg tar ansvaret. Eg ser til at Duke får behandlinga han treng.

Neste gong får du sørgje for å vurdere situasjonen ordentleg før du ringjer.

Wes!

Wes, eg ser at du gøymer deg bak der.

-Eg beklagar verkeleg. -Viser du deg her igjen, får du svi.

Får eg ikkje lov til å hjelpe han, kjem han til å døy.

Korleis går det med døtrene dine? Du har to jenter, om eg hugsar rett.

Begge har det bra. Takk som spør. Lily blir 21 i år.

Dei veks fort til. Trikset er å halde hovudet hennar høgt, -

- med handa på ... tauet, slik som dette.

-Set lammet ned. -Kom an, inn med deg.

Du må halde beina hennar.

Sjå der, ja.

-Gjenta kvar 4. til 6. time. -Eg greier det ikkje åleine.

-Du treng nokon til å hjelpe deg. -Begge drengane har reist i krigen.

Få hjelp av ei av døtrene dine. Eller Mrs. Slavens. Ho er sterk som ein okse.

Ja, sant nok. Kor lang tid bruker det å ta?

Tilvenninga? Nokre dagar.

-Det er berre å ringje om du får problem. -Takk, Mr. Farnon.

Skrubbar du hardare no, går han sund.

-Du hadde rett angåande Wesley. -Kva skjedde?

Eg skulle ikkje gått ut ifrå at han behandla hunden dårleg.

No hatar han meg. Og Duke er nok dødsdømd.

Vel, du set dyret først.

Men eg svikta Wesley.

Helen, kva er dette? Og kva gjer det her?

-Kva gjer du i lintøyskapet? -Ikkje svar med eit spørsmål.

-Kvifor ikkje? -Du gjorde det igjen.

-Audrey har vel sine grunnar. -Vent!

Veit du om Mr. og Mrs. Slavens har hatt vanskar av noko slag?

-Kva? -Valerie Slavens døydde førre månad.

Det visste du vel? Mannen var knapt komen over at døtrene har flytta ut.

No er han heilt åleine.

Hei. Så, så ...

Det går så bra, så.

Du må hjelpe han.

Du gjorde det rette. Eg veit det ikkje var lett.

Eg visste at han ikkje var frisk. Men ... eg trudde han kanskje ville bli betre.

Dette er hyperimmunserum. Det hjelper kroppen å kjempe mot infeksjonen.

-Flink bisk. -Eg har hatt han sidan han var kvalp.

Han er min aller beste ven.

Eg skal gjere alt eg kan. Det lovar eg deg.

Eg vil ikkje at han skal døy.

Duke har éin fordel: Han er ikkje reinrasa. Blandingshundar får ein krysningseffekt, -

- som hjelper dei å stå imot sjukdom. Har vi flaks, fekk vi tatt det i tide.

-Det er ikkje nok ... -Ikkje tenk på det.

-Eg vil ikkje ha almisser. -Det er ikkje almisser, det er ...

Det må finnast ein annan måte eg kan betale på?

Wesley Binks skal gjere litt arbeid for oss.

Han er ingen dårleg gut. Han skal hjelpe oss å gjere reint ute hos dyra.

-Eg synest det er ein god idé. -Det går fint, Siegfried. Eg stolar på han.

Jess, Dash! Kom an.

-Der er du. -Eg ...

Eg tenkjer å sende ein ny pakke til Triss, om du vil skrive til han.

Det er ikkje så mykje nytt å melde.

Eg trur ikkje eg greier det.

Eg gav eit løfte overfor Gud.

På søndag kjem eg til å sitje i kyrkja, på den heilagaste dagen i året, -

- med Gerald ved sida av meg.

Eg var ikkje klar over kva intensjonar han hadde.

Nei, det er ikkje det.

-Eg tenkjer ikkje å slutte her ... -Det var ikkje det eg meinte.

Var det noko meir?

-Mr. Farnon! Snilt av deg å stikke innom. -Eg hadde vegen forbi.

Ho er ikkje like bisk i dag. Trikset ditt ser ut til å fungere.

Mr. Slavens, då eg var innom i går, visste eg ikkje om kona di.

Det gjer meg vondt.

Eg visste ikkje at du ... var heilt åleine her oppe.

Eine augneblinken er huset fullt av folk og latter.

Og så er det plutseleg tomt.

Det kan ikkje vere lett no når døtrene dine òg er borte.

Det er tåpeleg. Ein trur dei alltid kjem til å vere der.

Ein tenkjer ikkje over at ... ein dag treng dei deg ikkje lenger.

Men dei lyt få finne sin eigen veg.

Dei kjem nok att når dei treng meg.

Flink gut! Det gjer nok susen.

H... o... u... dini.

Det er Houdini. Den store Houdini.

-Stikk han alltid av? -Sjå ein annan veg, og han er borte vekk.

-James? -Siegfried. Dette er Wesley.

Ja, eg har høyrt om Wesley Binks. Mr. Herriot meiner du gjer ein god jobb.

-La oss no sjå. -Overlat det til meg, Siegfried.

-Har dei fått friskt vatn? -Ja, sir.

Dei har fått mat, og bura er reingjorde.

-Kven luftar dei? -Orsak?

Katten sit innesperra i buret heile dagen.

-Dei er berre her til dei er friske nok. -Dei treng likevel å røre på seg.

Du kan diskutere det med Mr. Herriot.

Eg skuldar deg ei orsaking, Mrs. Hall. For måten eg snakka til deg på i går kveld.

Eg er òg klar over at eg ikkje har vore særleg tolsam eller medgjerleg dei siste vekene.

I alle fall, i går kveld ...

Det er ikkje mi sak. Klart du må søkje om skilsmisse.

Dei vil ha ei utsegn. Ei detaljert oversikt over heile ekteskapet mitt.

Og eg berre ...

-Det må vere tøft å grave i alt det. -Det er mellom meg og Robert. Ingen andre.

Av og til må vi stire uvesenet rett i ansiktet. Vise at vi ikkje er redde lenger.

Det er ikkje det at eg ikkje vil.

For det vil eg.

Inderleg.

Bruk kontoret mitt. Når det er gjort, vil du kjenne deg som eit nytt menneske.

Eg skal sjå til at du ikkje blir forstyrra.

Hm... Skal tru ...

-Helen! -Siegfried?

Her inne!

Denne vegen. Takk.

-Eg gjorde ein feil med bestillinga. -Ein feil? Vi har gasbind ut dette tiåret.

-Beklagar! Eg ... -Kvar er tobakken min?

Siegfried. Har du meir Wesley kan gjere, er det berre å seie ifrå.

Aha!

-Eg trudde du hadde slutta. -Ingen er perfekt.

Wesley arbeider som om han aldri hadde gjort anna. Kanskje vi kan finne han noko meir fast.

Eg trur vi greier betre enn som så. Kom!

Duke! Kom, Duke! Flink bisk!

Duke! Ja, flink bisk!

Flink bisk!

-Eg skjønar kvifor du liker deg her oppe. -Mr. Herriot.

Hei, bisken!

-Han ser mykje betre ut. -Eg tørkar nasen hans slik du sa.

-Ikkje berre det, auga hans ser klårare ut. -Han har ete som ein hest.

Trur du kanskje han klarer seg, då?

Det er for tidleg å seie det sikkert, men dette lovar godt.

Høyrer du? Flink bisk.

Han er ein heldig hund.

Han kunne ikkje hatt ein betre eigar.

Høyr her, Mr. Farnon fekk ein idé som eg ville snakke med deg om.

-Liker Duke snø? -Elskar det.

-Så bra. -Korleis det?

Det får du snart sjå.

Du er ein grei kar.

Av stad med deg.

-Hei, Wesley. Clifford. -Hyggjeleg å treffe deg.

-Kva heiter hunden, då? -Duke.

-Du heldt i det minste ut til påsken. -Ein dag skal eg slutte.

Eg er glad du skal i kyrkja.

Ingen vil døme deg, Mrs. Hall. Og skulle dei det, kva gjer vel det?

-Eg ville takke deg for hjelpa i går. -Eg gjorde ikkje noko.

Det er eg ikkje samd i. Du hadde rett.

Det var noko eg måtte gjere.

-Han ser så stolt ut. -Med rette.

Liknar slett ikkje på ein sjimpanse.

Av og til kan det hjelpe å skrive det ned.

Ein klok mann lærte meg det.

-Gerald. -God morgon, Audrey.

-Mr. Farnon. -God morgon. God påske.

-Vel, ha ei fin gudsteneste. -Blir du ikkje med?

Eg trur eg står over denne.

Eg har eit brev å skrive.

Kjære Tristan ...

Dette greier han fint.