Original subtitles

Norske tekstar: Britt Høyland

-Hamish. -Gi deg.

-Dougal Murdoch Herriot. -Sjølv om vi får ei jente?

-Morag Elspeth Herriot om det blir ei jente. -Over mitt lik.

Det var namnet til bestemor mi.

Du tullar.

Du tullar, sant?

Eg tullar.

Du kan velje, og det treng ikkje vere skotsk.

-Fem minutt til. -Niks. Eg og Morag må kome i gang.

-Vi må snart fortelje det til folk. -Snart. Ikkje enno. Eg likar det som det er.

Bortsett frå kvalmen. Blir ikkje kjekt å vaske sauer for utøy i dag.

Du bør kanskje ta det litt rolegare. Ta deg ein pause innimellom.

-Det var ikkje tull. -Bønder lèt seg ikkje stoppe av ein baby.

Er du glad i sylta egg, Mr. Carmody? Egg. Som er sylta.

-Det har forsvunne eit halvt glas sidan i går. -Fordrar dei ikkje.

Eg held på å dekke på.

Eg treng berre ein kopp te. God morgon.

-Treg mage igjen? -Eg slepp ikkje unna.

Interessant faktum: Eit egg har over 17 000 porer.

-Kokt eller rørt? -Det har ikkje noko å seie. Dei er i skalet.

-Til frukost. -Eg åt hos Mrs. Micklethwaite, men takk.

Om ingen er svoltne, kven har då vore i egga mine?

Egg! Lyder fantastisk! Massevis! Eg kunne ete ein hest.

-God morgon, Carmody. Var det noko eg sa? -God morgon. Eg les om kattens fordøying.

Utmerkt. Fortset.

-Han er i si eiga verd. -Carmody-gåta. Flott fyr.

-Kunnskapsrik. Ivrig som få. -Men alltid med nasen i ei bok.

Carmody!

Ei lita endring i planen.

Greitt. Sest snart. Prøv ikkje å uroe deg. Farvel, Mrs. Crabtree.

Carmody treng erfaring. Han er blitt ein lesehest etter Teasel. Vi må muntre han opp.

-Han har stadig ei meining om det meste. -Han kan assistere deg i dag.

-Er du lei av han? -Slett ikkje. Er du?

-Nei. Men han er litt av ein betrevitar. -Difor har han godt av å følgje deg.

-Er det ein kompliment eller kritikk? -Kvar skal vi, Mr. Herriot?

Til dei nye forpaktarane på Low Beck Farm. Ein prematur kalv.

De må berre bli vande med kvarandre. Så finn de nok tonen.

Det at han er fødd for tidleg, saman med dei andre symptoma, tyder på brucellose.

Kanskje vi bør undersøke dyret før vi gir det dødsdomen.

Det er eit godt poeng.

-Kvifor har vi stoppa, Mr. Herriot? -Eg kan ikkje opne grinda med tankane.

-Har du ikkje med deg verneklede? -Det går sikkert bra. Vi blir nok ikkje her lenge.

-Elsie sat med han morgon, middag og kveld. -Men like fullt svinn han hen.

-Han har mista gneisten. -Er det diagnosen din?

-Han er den første som er fødd her. -Kvar kjem de frå?

Bradford. Vi er nybyrjarar.

Eg har dårlege lunger. Eg duger ikkje som soldat, men eg kan bidra her.

-Og passe på denne gjengen. -Det er ein flott plass å slå seg ned.

-Om du seier det, så. -Naboane har ikkje vore så venlege.

Å vere ny her kan vere tøft. Men dei godtar dykk med tida.

-Kor lang tid tar det? -Eit hundreår eller så.

-Kan eg setje i gang, Mr. Herriot? -Ver så god.

Eggetjuven.

Berre forsyn deg. Sei ifrå om det er noko anna du vil ha.

Nei då ... Eg meiner ... Eg skulle ikkje ...

Du er grøn om nebbet om morgonen, og spiskammeret trur Tristan er tilbake.

Når er du ventande?

I desember.

Slapp, feber, prematur. Eit opplagt tilfelle. Eg hadde rett, brucellose.

Du hadde rett. Og dei kan miste kvar einaste ufødd kalv i besetninga.

Ingen kalvar, inga mjølk, inga inntekt. Det handlar ikkje om å vere flink.

Det gjeld framtida deira.

De har brucellose i besetninga.

Brucella er gramnegative bakteriar oppkalla etter David Bruce.

Dei er små, ikkje-innkapsla, immotile, fakultative, intracellulære, kokkforma bakteriar.

Kalven vil truleg døy. Og de vil truleg miste fleire.

Det er alvorleg, og veldig smittsamt. Eg er lei for det.

Jenny er nok glad. Og far din.

Dei blir det når dei får vite det. Eg vil vente litt.

Dei vil gi meg spesialbehandling, og det er for travelt til det.

James vil helst pakke meg inn i bomull.

Han veit vel meir om det enn dei fleste.

-Eg er ikkje ei premiepurke. -Du føler deg kanskje som ei i desember.

-Kven veit korleis ting er då. -Du kjem til å vere daudtrøytt.

Men hjarta kjem til å kjennast som det vil sprengjast.

James kan bli kalla inn kva dag som helst. Vi anar ikkje kva som ventar.

-Er vi sprø? -Slett ikkje.

Livet går vidare. Og godt er det.

Og det er kjekt å ha noko vedunderleg å sjå fram til.

Isoler kua og kalven, desinfiser jamleg frå øvst til nedst. Prøv å stanse smitten.

-Kvar kan han ha kome frå? -Er kalven ny?

-Vi kjøpte kua drektig. -Ho var nok allereie smitta.

-Ho har ikkje beita med dei andre? -Jau.

-Nybyrjarfeil. -Orsak?

-Ein god bonde held nye dyr åtskilde. -Eg beklagar. Mr. Carmody er ny.

Han meiner ikkje å vere uhøfleg.

-Han er framleis under opplæring. -Kanskje vil det lære han å halde kjeft.

Vel ...

Det gjekk då ganske bra.

Du er god på bokleg lærdom, men manerane dine er fryktelege.

For å bøte på skaden har eg lese meg opp på brucellose. Forskinga sprikar.

Éin ting er å ha mykje kunnskap, noko anna å forvirre og vere nedlatande.

Vår rolle er å støtte, ikkje å døme.

Og å la vere å velte seg i møkk, om det er mogleg.

Forstått.

Darrowby 2297.

Han kjem, Mr. Crabtree. Ein augneblink.

-Hallo, Mr. Crabtree. -Må eg reise?

Aldeles ikkje! Vi vil berre at du skal oppdatere deg på folk, til ei forandring.

Kalven døydde i natt. Dette kan ruinere dei. Spreier brucellosen seg ...

-... er det ikkje håp. -Dei trudde dei fekk det betre her. To småjenter.

-Eg skal ta på meg overallen. -Eg burde ta med meg Carmody.

Du burde ta med ein bonde. Dei treng hjelp. Praktiske råd frå nokon som kan dette.

-James sa de har hatt ein tøff start. -Ja. Alle fortel oss kva vi gjer feil.

-Kven då? -Han der oppe. Ho der borte.

Dei som grensar til austre jordet. Kom heile vegen for seie at Sid køyrde traktoren feil.

-Det er bra. Då har dei akseptert dykk. -Kva for noko?

Bønder blandar seg ikkje utan å kritisere. Det er deira versjon av å ønskje velkomen.

Eg trudde det var kyr vi ikkje forstod oss på.

Kyrne er i gode hender no. James gjer alt han kan.

-Har ho gjort det lenge? Den gryntinga? -Sidan i går kveld.

-Høyrest ut som ho kalvar. -Det er altfor tidleg.

-God ettermiddag. -Hei.

-Kva er problemet? -Hunden har skada poten.

Eg stoppar deg der. Det er freistande å kome i gang, men her byrjar kundeforholdet.

Ein kan kome med eit par trøystande ord, eller spørje korleis skaden har skjedd.

Det er viktig å sjå på eigaren, ikkje berre dyret. Der kan ein få mange leietrådar.

Det er veldig trist å høyre. Kva i all verda har skjedd?

-Eg betaler deg for å fortelje deg det. -Veldig artig.

Vi har ein vanskeleg kunde.

Tenk gjerne høgt. Togn kan gjere folk urolege.

Ingen teikn til bløding eller skrammer.

-Kanskje er det ikkje poten i det heile tatt. -Bra.

Ingen bein som er brekte. Ei forstuving, vil eg tippe.

-La ho liggje. -Eg vil dobbelsjekke ...

Er det lov på eksamen? Konfiskert.

Mrs. Hall, kan du fjerne alt referansemateriale frå rommet?

-Er eg meg sjølv igjen no? -Ja.

-Ned med deg, Jess. -Ein augneblink.

Stol på deg sjølv. Du har alt der oppe. Stol på deg sjølv!

Vel, vel, vel, vi har ein ekte pasient. Møt ...

Ned Clough.

Å, beklagar. Bernard.

Carmody, her er utfordringa: ingen bøker, inga dobbelsjekking, berre Bernard.

Roleg. Dra forsiktig. Slik som dette. Slik, ja.

No er det ikkje lenge att, jente.

No kjem han!

-Sånn. -Kom an!

Trekk pusten, no. Kom igjen, jente.

Kom igjen, jente!

-Han har mista piffen. -Var han rask på labben?

Å ja, han var ganske kvikk. No ligg han berre der.

-Det er eg lei for. -Det er ikkje din feil, gut.

-Han har drive og gnafsa på seg sjølv. -"Gnafsa på seg sjølv?"

Som berre det.

-Han ... klør? -Absolutt.

-Kor gammal er han? -Gammal som Metusalem.

-Kan du vere meir spesifikk? -Vel, han var kompis med far min.

-Så han må minst vere i 70-åra. -Ikkje rart han er sløv.

Er han fint ferdig?

-Er det livstruande? -Nei då! Han skiftar ham. Heilt naturleg.

Mangelen på futt kan vere kosthaldsrelatert.

-Til å skrape han med? -For han med det.

Sepiablekksprut er stappfulle av kalsium. Det får han snart i vigør igjen.

Takk, vettrinær. Kom, Bernard. Kom an.

Kva syntest du om den nye rekrutten vår?

Han er litt kaut, men han kan greiene sine.

Eitt skritt om gongen, Carmody.

Eg føler med dei. Eg tør ikkje tenkje på kor mykje dei vil tape.

-Og unødig liding. -Eg får prøve å gi Sid nokre råd i morgon.

-Berre du tek det roleg. -Det skal eg.

Eg tenkte å føreslå å finne senga, men det spolerte du no.

-Hallo! -Hei, Carmody.

-Korleis gjekk det hos Crabtree? -Som frykta. Dei har mista to kalvar så langt.

Det var synd.

Mr. Farnon seier ein òg må sjå på eigaren. Men eg har lese om forsking på brucellose.

-Eg likar å dukke ned i problemet. -Du bør høyre på Mr. Farnon.

Kanskje du vil bli med på puben og prate litt?

-Det har vore ein lang dag. -Så klart.

-Vi kan ta for oss zoonose ein annan dag. -Kva er zoonose?

At ein sjukdom går frå ein art til ein annan.

Brucellose gir feber hos menneske som kjem og går, som ei bølgje.

-Smittar det? -Dyrlegar kan få det, men sjeldan.

Det fascinerande er likskapen til symptoma hos menneske. Det er særleg ein ny studie ...

Beklagar, eg masar hòl i øyra på dykk.

Kva for likskap? Feber? Vil ikkje kalle det fascinerande.

Svangerskapsavbryting.

Forskinga er ganske tankevekkande. Vil du lese det?

-Kvar er alle saman? -Dei fleste kvinnene mista barnet før termin.

-75 %. -Det er eit høgt tal.

Samanhengen er ikkje bevist, men teorien verkar overtydande.

Kva kan infeksjonen kome av? Inntak av mjølk eller tett kontakt med dyret?

Kan det vere temaet for ei avhandling? Eg har leitt etter noko uvanleg.

-Er det alt du tenkjer på? -Det er ikkje kjent.

Ein familie kan miste levebrødet. Eg har ikkje tid til å kose meg med studiar.

Om du berre kunne ha oppført deg, ikkje fornærma Crabtree!

-Du burde ha vore der i dag! -Kvifor ropar James?

-Eg blei ikkje spurd. -Eg kunne ikkje gjere ting verre.

-Kva er det som går føre seg? Juksemakar! -James ville lese det. Han blei opprørt.

-Kva er så opprørande? -Ingenting.

-Kvifor eksploderte du? -På grunn av meg.

Eg inviterte meg sjølv for å hjelpe James i dag, men det burde eg ikkje ha gjort.

Brucellose.

Studien antydar ein samanheng mellom brucellose hos storfe ...

... og abort hos kvinner.

Eg var ikkje klar over det, men det var Carmody.

-Og det er viktig fordi ... -... eg ventar barn.

Darrowby 2297.

Huff då. Det var trist å høyre, Mr. Clough.

Vil du at nokon skal sjå på han igjen?

Ja. Ja då, eg er her.

Det går nok bra. Eg skal gi dei beskjed.

Vi sest. Farvel.

Frankrike overgir seg

Ned Clough ringde. Han kjem inn att med Bernard i ettermiddag. Han er framleis slapp.

-Korleis har Helen det i dag? -Fast bestemd på at ho er frisk.

Og korleis har du det?

-Orsak igjen. Om det er noko eg kan gjere ... -Finne ein kur.

Finst det verkeleg ingenting? Ingenting du kan gjere for ho dersom ho er smitta?

Ingen test, ingen kur, ingenting som helst.

Men det er noko vi kan gjere hos Crabtree. Så vi får kome oss av garde.

Kva er dette for noko?

-Mr. Herriot? Har vi bestilt ein sjekk? -Nei. Dette er ikkje ein sjekk.

Siegfried Farnon. Kom, vi har ikkje heile dagen!

-Men ingenting kunne gjerast? -Vi kan hjelpe dykk med å desinfisere garden.

-Kva kostar det? -Ingenting. Dette er naboane dine.

Helen fortalde dei det, og dei vil hjelpe til. Ingen vil at du skal mislykkast. Kan eg føreslå noko?

Snakk med dei. Det kan vere du lærer noko.

Kvar har du vore?

Ja, eg veit det. Det er elendig.

Du har ikkje fått mat ein einaste dag.

Kva er det med deg?

Dash! Du kan ikkje berre brase inn!

-Eg har ikkje noko imot det. Kom inn! -Beklagar. Han plagar deg ikkje, vel?

Det går fint. Eg orkar ikkje så mykje.

Eg og Dash trur du treng noko anna å tenkje på.

-Kom, du kan hjelpe meg å bake. -Veit ikkje om det er nok.

Dash seier du ikkje har så mykje val. Og eg har lyst på scones.

-Har du tenkt å bruke kålrabi igjen? -Du får vente og sjå. Kom!

-Det kjem til å gå bra. -Det kan du ikkje vite.

Eg ville heller ikkje ha stoppa ho, om det er til trøyst.

Eg kalla Carmody ein betrevitar, men svikta kona mi med vankunne.

Kva er poenget med å vite det eg veit, om eg ikkje kan hjelpe det einaste mennesket ...?

Korleis kan eg seie til ho at det kjem til å gå bra?

At det kjem til å bra med barnet vårt ...

Når eg slett ikkje veit det.

Eg pleier berre å ta det på slump.

Følg oppskrifta steg for steg, så kan det ikkje gå gale.

Om du ser kva som står der Edward sine skitne fingrar har vore.

-Skal seie eg er populær. -Dei høyrer det.

Hjarteslaga. Dei passar på deg.

Å, så mjuk og god.

Skal vi ikkje ta og invitere Jenny?

Det skal eg, når eg har gode nyheiter.

Dei er ikkje dei einaste, du veit det? Vi er her, alle saman. Du må ikkje alltid vere sterk.

-Å, scones! -Skjelpadda først. Mr. Clough ventar.

Takk, Audrey.

Han slukte i seg blekkspruten som om han aldri hadde sett mat. Men han klør framleis.

Huda ser ganske irritert ut.

-Han skiftar ikkje ham. -Kva kan det då vere?

Eg vil gjerne sjå kva det er han gjer. Får eg ha han her til observasjon?

Han kan nok trenge ein liten ferie.

Greitt, då går eg.

Vi veit aldri kva som ligg framfor oss.

Sjølv når vi trur vi veit det, går det ikkje alltid som vi trur.

Så til dei ein er glad i, seier ein det dei treng å høyre.

Og håpar det gir dei trøyst. Det var iallfall det eg gjorde.

Eg er så lei for det, eg tenkte meg ikkje om.

Du snakkar ikkje så ofte om ho. Evelyn.

Eg finn ikkje orda.

Det var heldigvis eit kort sjukeleie. For då vi fann ut at det var kreft ...

... var det for seint.

Å ikkje kunne gjere noko ... Det gjorde kvar augneblink ...

Uuthaldeleg.

Kan ikkje klandre han. Kasta seg inn i det ukjente for å ta vare på familien.

-Kanskje vi burde vere meir som Crabtree. -Uvitande om at vi har oddsa mot oss?

Nei. Håpefulle.

Kom!

Kjære Mrs. Hall. Robert Hall har ikkje motsett seg søknaden Dykkar om skilsmisse.

Mrs. Hall! Carmody!

-Mrs. Hall! Carmody! -Kva er det no?

Hent den konfiskerte boksen. Carmody, eg skal innrømme noko svært uvanleg.

Eg tok feil. Kunnskap er makt. Og ein kan ikkje ha for mykje av det.

Frankrike har kanskje overgitt seg, men vi gir ikkje etter for ein bakterie.

-Når blei brucellose først oppdaga? -Like etter Krimkrigen.

Berre om lag 80 år å oppdatere seg på.

Legg vi hovuda saman, les alt vi har, finn vi kanskje noko nyttig for Helen.

Og der er ho. Hurra! Du kan hjelpe til. "Historia om morbiditet hos storfe".

-Kanskje vi skal ta kvelden. -Vi held fram i morgon. Finn du noko?

-Berre eit tørt kapittel om prøvetesting. -Vi tek sjeldan prøvar. Symptoma er så klare.

-Mrs. Hall, du er eit geni. -Det er eg. Kva sa eg?

Agglutinasjonstesten. Brukt til å diagnostisere tyfus hos menneske, men ... i ...

I 1897 blei han brukt til å oppdage brucellose hos dyr.

-Kva vil det seie? -Testen kan overførast.

-Vi kan finne ut om eg har det? -Ja. Men korleis grip vi det an?

Ein kan vel ta ein blodprøve og la laben tru det er frå ei ku.

Berre ein tanke.

-Går det bra? -Eg kjende ingenting.

Skal du ikkje spøkje med at eg har kuhud?

-Beklagar om eg ikkje har sagt dei rette tinga. -Det trengst ikkje no.

-Å seie noko? -No får vi vite det.

Vi får krysse den brua når vi kjem til ho.

-Eg dreg til laben i morgon tidleg. -Og så ventar vi.

Og så ventar vi.

Veldig lovande. Eg trur de får nokre kalvar. Dei må ha naturleg immunitet.

-Nybyrjarflaks. -Det var han og Helen som redda oss.

-Tre er betre enn ingen, men ... -Ikkje nok å leve av.

Eg har byrja som gardsgut hos Grace Chapman. Der kan eg lære litt.

Vi skulle ikkje vore så raske til å døme. Folk har vore snille.

-Vil du ta ein matbit med oss? -Eg må diverre av garde.

-Fleire sjuke kyr å redde? -Eg må hente prøvesvar.

-Ikkje så spennande, men veldig viktig. -Lukke til.

Takk. Lovar du meg å passe godt på mamma-kyrne?

Dag 1: Bernard rørte ikkje på seg. Dag 2: Bernard rørte på seg, freista av salat.

Dag 3: Bernard rørte seg ikkje. Dag 4: Bernard nytta venstre foten til å klø seg på høgre foten.

Og?

Eg har ikkje funne årsaka. Midd eller lopper plar vere syndaren, -

- men sidan Bernard er vekselvarm, er dei ikkje interesserte.

Du er eit medisinsk mysterium, Bernard.

Men ...

Kva?

Det er ein siste ting vi kan prøve.

-Helen? -Ovanpå.

Skjelpadder treng eit godt bad av og til. Det hjelper mot dehydrering.

Eg kan ta feil, men har eg rett, burde vi sjå noko ganske kjapt.

Aha!

Kva pokker er det der for noko?

-Siphonaptera. Lopper. -Du sa han ikkje kunne få lopper.

Det er uvanleg, men kjem dei tett på ein infestasjon, kan det skje.

-Ei eller to kan prøve lukka under skalet. -Infestasjon? Så merkeleg.

Og slik som du klør, vil eg påstå du kan vere årsaka.

Du har lopper, Mr. Clough. Og du har gitt dei til stakkars Bernard.

Har du sett! Eg trudde eg var allergisk mot noko. Eg har prøvd alt.

Eg kan finne ei behandling, til begge to.

Takk, vettrinær.

-Tre stykke er framleis drektige? Eit lite mirakel. -Takka vere deg.

-Kan du setje deg ned litt. -Eg vil halde meg i aktivitet.

Eg har tenkt på å måle her. Det ville fått tida til å gå.

Ber du meg ein gong til om å kvile meg, blir eg sprø.

-Kva er det? -Eg drog til laben, og ...

-Og? -Eg veit ikkje.

Eg tenkte vi burde opne det i lag. Vil du?

Nei, du.

Nei, vent!

Eg trur eg har endra meining.

-Vil du ikkje vite det? -Ikkje om det er dårleg nytt.

-Det er ikkje sikkert. Du sa det sjølv. -Kva veit vel eg?

Massevis. Du er mykje taprare enn eg. Smartare enn eg.

Eg har prøvd å vere tapper. Men eg greier det ikkje. Ikkje i dette tilfellet.

Ikkje når det gjeld barnet vårt.

Då er vi to. For eg er livredd.

-Er du? -Ja! Herregud, ja!

-Eg er heilt øydelagd. -Eg òg.

-Eg ønskjer så inderleg dette barnet. -Eg òg.

Men uansett kva som skjer, er vi saman. Ikkje sant?

Vi kan vere øydelagde i lag.

-Noko nytt? -Berre at Carmody fekk hòl på skjelpadda.

-Bokstaveleg eller biletleg talt? -Han vil nok ha tilbake boka si.

Han greidde det utan bøkene sine.

Eg sa eg tok feil. Kunnskap er makt og så bortetter.

Du burde nok vore litt meir konkret.

Vi kan slengje det i peisen. Gløyme at vi tok prøven.

Det ein ikkje veit, har ein ikkje vondt av. Med mindre ...

Eg føler meg taprare etter at eg innrømde kor feig eg var.

Uvissa tar knekken på meg.

Her har du instruksjonane. På baksida står det kva du skal ha på apoteket.

Eg set stor pris på det.

Lopper, tru det eller ei.

Eg følgde rådet ditt: Sjå på eigaren. Svaret stira meg i ansiktet.

-Bra! Vi skal nok få ein dyrlege ut av deg. -Kva sa eg?

-Bruk ho med måte. -Takk, Mr. Farnon.

Tør vi spørje?

Eg er frisk. Som eg sa.

Prøven var negativ.

-Eg kan nesten ikkje tru det. -Godt vi var tapre.

Godt du gjekk dit berre den eine gongen.

Eg trur det har noko for seg, å slappe litt av innimellom.

-Sikker? -Berre innimellom.

Eg skal framleis hjelpe far. Men eg kjem til å halde meg unna sjuke dyr, for Morag si skuld.

-Kva seier du til det? -Eg seier det er opp til deg.

Det du bestemmer deg for, er rett. Brukar du det namnet, festar det seg.

Det einaste eg bryr meg om, er at barnet vårt kjem trygt til verda.

Eg trur det er først no det har gått opp for meg. Dette skjer faktisk.

-Er du klar? -Nei. Ikkje på langt nær.

Men eg greier nesten ikkje vente.

Ver så god.

-Endeleg kan eg puste igjen. -Det har vore litt trykkande.

Korleis skal det gå når babyen kjem?

Interessant faktum: Skjelpadda tilhøyrer gruppa krypdyr.

-Carmody, kva var det som feila Bernard? -Lopper.

-Og kva kallar vi ei gruppe av dei? -Det veit eg visst ikkje.

Faktum: Lopper kan hoppe fleire gonger si eiga kroppslengd. Dei spreier seg svært raskt.

Fascinerande!

Ja.

Lopper følgjer gjerne med yrket vårt.

-I tillegg til lus, mark ... -Og å gå over ende i møkka.

Eg beklagar den uheldige hendinga, James. Og for uroa eg skapte.

Tull! Eg hadde tenkt å dra og hjelpe Sid og Elsie.

-Hadde ikkje du åtvara oss ... -Kunne alt vore annleis.

Det er eg som skal orsake. Får eg låne nokre av studiane?

Vi kan diskutere dei over ei øl, om du framleis vil.

-Det hadde vore kjekt! -Veldig bra. Eg synest vi skal ...

Kvar skal vi starte?

Clostridium-bakteriar hos sau? Poxvirus hos fugl? Stomatitt hos reptil?

Ingen likar ein betrevitar. Og vi skulle til å ete.

-Kva skulle du seie? -Eg synest vi skal ta ein skål.

For kunnskap, lopper, -

- og familien vår som blir stadig større. -Kunnskap, lopper og familie!