Original subtitles

Hoeveel zijn het er?

Zeventien. Je moeder laat ons echt geen zeventien kikkers houden.

Maar m'n vader wel. Van hem krijg ik alles wat ik wil.

Maar daar krijg je een slecht karakter van.

Dat zegt m'n vader.

Wat moet je met een goed karakter? Ik heb tenminste lol.

Wanneer komt je vader terug? - Een dezer dagen.

Ik wil niet dat je weggaat.

Ik heb het: We rennen weg en gaan bij de indianen wonen, net als m'n opa.

Nee, papa zou te eenzaam zijn zonder mij.

Ik kan schrijven. Ik weet hoe dat moet. - Ik weet ook hoe dat moet, Euphemia.

Maar er zal niemand zijn om mee te spelen tijdens die lange, nare winter.

Het is niet anders.

Wat is er?

Dus je was niet ver van Kentucky? - Nee, en we zijn nooit gewaarschuwd.

Bedankt dat je zo snel bent gekomen.

Wat is er gebeurd, mama?

Wat is er, papa?

Je vader was onderweg hierheen. Maar z'n hart heeft het begeven. Hij is dood.

Hij heeft geen pijn geleden. - Het spijt me heel erg.

Ze heeft familie in Texas: Sarah en Bartlett. Die nemen haar wel in huis.

Texas is niks voor Phemie. Kan ze niet blijven?

Dat zal Sarah niet leuk vinden. Phemie is haar zusje, wij zijn vrienden.

Mama zegt dat je oom Bartlett je komt ophalen.

Hoefde je maar niet te gaan. Ik wil dat je bij mij blijft.

Nee maar, jij bent een grote meid geworden.

Ik vind het heel erg wat er gebeurd is.

Ik ga hier niet weg, Bartlett. - Juist, ja.

Maar Sarah, ik en Travis willen graag dat je bij ons komt wonen.

Ik ga niet. Ik wil bij Georgia blijven, ze is m'n enige vriendin.

En al je toekomstige vrienden dan? Wil je die teleurstellen?

En wat dacht je van die sprankelende nachten in Texas en de renpaarden?

Het beste wat ik ooit heb gedaan was met je zus trouwen.

Het op een na beste zou zijn dat jij bij ons kwam wonen.

Texas heeft vrouwen zoals jij en Sarah nodig.

Wat zeg je ervan?

Dit is voor jou. Ik heb het van m'n opa gekregen.

De Creeks hebben het gemaakt. Je kunt er belangrijke dingen in bewaren.

Ik zal je vreselijk missen. - Ik jou ook.

Dag.

Ik vang geen kikkervisjes meer totdat je terug bent.

Beloof me dat je zult schrijven. - Beloofd.

Ik zal je missen.

Vergeet me niet.

Je bent erg stil, Phemie. Bang om naar Texas te gaan?

Nee. Hoe is het er?

Peach Creek ligt in onze achtertuin.

En er ligt 200 hectare weidegrond voor je klaar.

En als de lente komt...

bloeien er in Texas wilde bloemen waarvan God zelf onder de indruk is.

Dag, schoonheid.

Wel heb ik ooit. Je lijkt sprekend op papa.

Kom eens hier.

Travis, zeg gedag tegen je zusje. - Je bent wel mager, zeg.

We moeten je broer manieren bijbrengen.

Aardig zijn, hoor.

Ken je Tildy nog? Je was drie toen we weggingen. Ze sleepte je overal heen.

En dit... dit is m'n zoontje Johnny.

Jij bent z'n tante. Wil je hem vasthouden?

En er is er nog een op komst. - Dag, Johnny.

Fijn om de familie weer bijeen te hebben, zusje.

Ik maak me zorgen om Phemie. - Het komt best goed met haar.

Ze heeft jou toch.

Het was veiliger als ze in Georgia was gebleven.

Mexico gaat een oorlog beginnen. - Waar heb je dat vandaan?

Opperbevelhebber Santa Anna rukt met 4000 soldaten op naar San Antonio.

En de onafhankelijkheidspetitie dan? - Die lapt Santa Anna aan z'n laars.

Het is een dictator. Hij wil Texas terug en de kolonisten eruit.

Als er oorlog uitbreekt, dan worden de Texas Rangers opgeroepen, nietwaar?

Als ze ons nodig hebben, ja.

Je bent net thuis. - Sarah, wacht even.

Ik heb iets voor je.

Sonnetten. Waar heb je die in godsnaam vandaan?

Als ik kon beschrijven hoe mooi haar ogen zijn

en al Sarahs deugden kon opsommen

dan zouden ze na mij zeggen: deze dichter liegt

Staat er echt Sarah?

Wel als ik Shakespeare was geweest.

Lieve Georgia, ik vind Texas maar niks.

M'n zus Sarah is luidruchtig en laat me werken. Wellicht omdat ze zwanger is.

Tildy en Bartlett zijn aardig, al is hij er nooit.

Ik heb geen indianen gezien. Iedereen spreekt van wilden.

Texas is niet eens een staat. Het is van de Mexicanen.

Volgens mij ben ik nooit geboren. Ik ben een verzonnen verhaal.

Sorry meisje, we hadden je niet gezien.

Sarah, een koning. Ik heb hem zelf gezien.

...tegenstrijdige berichten over Fort Alamo.

Het wordt belegerd door Santa Anna en 4000...

Hij moet wel een koning zijn. - Sufferd. Dat is generaal Sam Houston.

Vanochtend is mij ter ore gekomen dat Fort Alamo gevallen is.

Wat is er gebeurd? - Alle Texanen zijn vermoord.

Santa Anna wil alle kolonisten vermoorden...

van San Antonio tot de Golf van Mexico.

U kunt op de Texas Rangers rekenen. - Op ons allemaal.

Deze slachtpartij moet worden gewroken.

En wat gebeurt er met onze gezinnen? - Die kan ik niet verdedigen.

Ze zouden ten prooi vallen aan plunderaars en voortvluchtigen.

Misschien kan ik een escorte regelen. - Niet nodig.

Hier is Peach Creek, en hier de Amerikaanse grens.

We reizen ten zuiden van uw leger. Dat zal Santa Anna in verwarring brengen.

Het is zo'n 300 km. Louisiana moet in tien dagen te halen zijn.

Generaal Houston. Santa Anna heeft Gonzales in brand gestoken.

Hij kan binnen twaalf uur hier zijn.

Luister. We grijpen die moordenaar echt wel. Maar het gaat stapsgewijs.

Ik geef u het gezag over de vrouwen, Mrs McClure.

Zorg dat u hier morgenvroeg weg bent.

Moge Santa Anna branden in de hel.

Wegwezen, mannen.

Waarom wil iemand een hele stad platbranden?

Zorg dat je terugkomt. - Jij ook.

Hoe kan ik je achterlaten? - Snel.

Hou de teugels strak.

Blijf uit de buurt van het wiel. De krans wiebelt.

Sarah. - Let goed op Johnny.

Tempo, we zijn niet op weg naar de kerk.

De groep bestaat al uit 500 mensen.

En er komen steeds meer vrouwen bij.

En door het weer hebben veel kinderen kroep.

Die wolken zien er onheilspellend uit.

Zorg dat er thee komt en deel die uit aan de moeders van de zieke kinderen.

Kroep is wel het laatste wat we kunnen gebruiken.

Sarah, tijdens m'n ronde kon ik het kampvuur van Santa Anna zien.

Hij komt dichterbij. - We gaan te langzaam.

Zeg tegen de vrouwen dat ze achter- laten wat ze niet per se nodig hebben.

En zorg voor wachters. Alleen de goede schutters.

Is dit Santa Anna? - Nee, dit is niet z'n stijl.

Blijf hier. Jij hebt de leiding, Tildy.

Verlaat deze wagen niet. Phemie, jij zorgt voor Johnny.

Wou je me neerschieten, negerinnetje?

Jullie houden hier goud verborgen. Hier met dat kind. Kom op met dat goud.

Jullie houden hier goud verborgen. Ik weet dat het zo is. Waar is het?

Wat is het? - Ons huis.

Zo ziet ons huis er niet uit. - Ons nieuwe huis.

Het wordt tijd dat we een plek vinden waar het leven minder hardvochtig is.

We hebben niet eens meer de tijd om ons als mensen te gedragen.

Zie je dat? Dat wordt jouw kamer.

Vanaf het balkon zul je wilde bloemen zien tot aan Peach Creek.

Het wordt helemaal wit met luiken zo groen als eikenblad.

Bevalt het je? - Ja. Wat is het groot.

Dat moet ook wel, want er moet daar worden geleefd.

Sneller, anders zijn we er niet voor de avond valt.

Sarah, een soldaat.

Ze zijn dood. Ruim vierhonderd.

Rustig, allemaal. Wat is er gebeurd?

Het is bij Goliad gebeurd.

Kolonel Fanin wilde zich bij Houston voegen, maar hij werd afgesneden.

Hij moest zich overgeven. Hij kon niet anders.

Santa Anna heeft ze laten executeren.

M'n man en zoon zaten in Goliad.

Ze schoten Fanin door z'n hoofd en gooiden hem in een kuil.

Het is zinloos om te blijven vluchten. Ik ga m'n man en zoon begraven.

Santa Anna krijgt ons toch wel.

Wie zal jou begraven? - We gaan toch allemaal dood.

Er gaat niemand dood als we samen blijven. Ze liggen er later ook nog wel.

Hoe durf je.

Ik wil niet dat je verslagenheid onder deze dappere vrouwen verspreidt.

Ik schiet iedereen neer die probeert te ontsnappen. Terug naar jullie wagens.

Tempo.

Er zijn gisteren twee kinderen overleden.

Drie. Er is ook een baby'tje gestorven.

Waarom heeft het kindeke Jezus zo veel gezelschap nodig?

Ging mama dood toen ze mij kreeg?

Wat een vraag, Phemie.

Natuurlijk niet. Ze is gewoon overleden.

Heeft ze me ooit gezien?

Volgens mij ging ze tijdens mijn geboorte dood.

Mama ging dood omdat God haar voor welke reden dan ook nodig had.

Maar hij hield zo veel van ons dat hij ons een geschenk gaf. Dat was jij.

Eén moeder voor één baby?

Wees niet boos op God. - Hij is boos op mij.

Want Hij heeft papa ook gedood.

Je bent een slimme meid. Niemand weet wat God denkt. Dus doe niet net alsof.

Bedenk maar liever wat voor behang je in je kamer wil.

Ik weet het al.

Leven we tegen die tijd nog?

Reken maar.

De rivier wordt verderop alleen maar breder.

Het is de Brazos. Hij is te diep om over te steken.

We zijn zo ver gekomen. Wat moeten we nu?

Wat doe je? - Ik bouw een vlot.

Voor duizend vrouwen en kinderen? Santa Anna zit ons op de hielen.

Je bent acht maanden zwanger, Sarah.

Wat is er, Sarah? - De baby.

Toe nou, Johnny. Drink nou toch.

Je bent ziek, Johnny. Het komt wel goed.

Drink nu maar.

Alsjeblieft.

Neem haar maar mee.

Ik vind het heel erg, Sarah.

Ik vertel het Phemie wel.

Sarahs baby is doodgeboren.

Lieve Heer.

Geef hem maar aan mij. - Waag het niet om hem aan te raken.

Geef me m'n baby.

Geef hem maar. Laat hem nu los, lieverd.

Geef hem maar aan mij.

Laat los. - Ik heb m'n belofte verbroken.

Laat gaan. Je hebt gedaan wat je kon. Geef hem nu maar aan mij.

Laat me los. - Ik weet dat het jouw kindje is.

Het spijt me.

Onze hemelse Vader...

we vragen U om deze dierbare zielen in Uw huis op te nemen.

We danken U dat ze onder ons waren, al was het dan maar kort.

Sta Sarah bij in haar verdriet.

Tevens vragen we U om ons veilig de Brazos over te brengen.

En als de tijd er rijp voor is, breng ons dan weer terug naar onze huizen.

Dank U. Amen.

Je hebt alles gedaan wat je kon doen.

Johnny mocht de overkant van de Brazos niet halen.

Maar wij wel.

Reken maar.

Zorg dat je de overkant haalt.

Wat gaat mama doen?

Ze trekt een touw naar de overkant voor het vlot.

Naar de overkant ermee.

Waar is ze?

De stroming trekt haar naar beneden.

Sta ons bij. - Daar is ze.

Brave jongen.

De wagens moeten snel naar de overkant.

Er staan goede dingen te gebeuren. Ooit.

Dat beloof ik je.

We zijn die dag allemaal de Brazos overgestoken, Georgia. Niemand stierf.

Maar Santa Anna bleef volgen.

Hij haalde generaal Houston in, zodat wij de Amerikaanse grens niet haalden.

Hij dacht dat hij de Texanen in de tang had, maar Houston viel aan.

We waren zo dichtbij dat we z'n twee kanonnen hoorden knallen.

Tweelingzussen, geladen met spijkers en kapotte paardenhoeven.

Ze maakten een vreselijk, jankend geluid.

We hoorden de Texanen roepen: Vergeet de Alamo niet.

We wachtten de hele nacht.

De ochtend brak aan en ik had nog nooit zo'n stilte gehoord.

We wachtten op onze mannen, maar ze kwamen niet.

Er werd geen woord gesproken.

We wachtten en wachtten.

Toen, heel zachtjes, het geluid van paarden.

Onze mannen. Ze hadden gewonnen. Er waren er slechts twee gesneuveld.

Santa Anna werd verrast.

Hij lag in z'n tent met een mulattin, bijgenaamd 'The Yellow Rose of Texas'.

Sarah noemde haar een echte patriot, waarom weet ik niet.

Houstons paard Saracen was gedood.

In geen enkel sprookje gaat de witte hengst van de koning dood.

Sarah en ik wachtten op Bartlett.

De vrouwen waren dolblij dat ze hun mannen terugzagen.

Behalve de weduwen van de gevallenen bij Goliad.

Sarah was ongerust, maar ik wist dat Bartlett terug zou komen.

En toen opeens was hij daar.

Dag, schoonheid.

Sarah was heel blij om hem te zien en er werd heel wat afgezoend.

We gaan naar huis.

En zo keerden we terug naar ons huis in Peach Creek.

Wat heb ik je gemist.

Onze ontsnapping aan Santa Anna ging de boeken in als de 'Runaway Scrape'.

Sarah vindt dat ik te veel ellende heb gezien. Ze wil dat ik het leuk heb.

Kan ik je snel opzoeken?

Phemie komt logeren. Phemie komt logeren.

Kun je lezen, indiaan?

Kun je lezen? In Georgia is geen plaats voor jullie.

Hou op. Laat ze met rust. Ze doen niks verkeerds.

Moet je haar zien. Ze lijkt ook wel een squaw-kind. Pak haar, jongens.

Daar zie je straks niks meer van.

Waarom maakten ze me voor squaw-kind uit, papa?

Ze waren blijkbaar razend op de indianen.

Dat vertroebelde hun handelen.

Waar is mama? - In de stad. Ik laat haar roepen.

Ze zeggen dat ze een indiaan is omdat ze Cherokee heet.

Die naam gaf haar vader haar. Ze is er erg trots op. Net als ik.

Haar moeder zou een Creek zijn.

De mensen kletsen maar wat. Je moet alleen naar mij luisteren.

Je bent de knapste Georgia van Georgia, en Phemie komt.

Dus waar is die lach van je gebleven? - Ik wil het weten, papa.

Josiah. - Georgia, wat een verrassing.

Was jij bij opa Ben toen die bij de Creeks leefde?

Kan ik je warm maken voor Tobe's stoofpot van konijn...

voordat we dit soort zware zaken aansnijden?

Ik wil graag weten waarom ze met stenen naar me gooiden.

Je opa Benjamin Hawkins was een fantastische man.

George Washington zelf stelde hem aan als tussenpersoon bij de indianen.

Ik was nog jong toen hij me meenam.

Hij deed er alles aan om het Creek-volk te redden.

Ik wil over haar horen. Was m'n oma koningin van de Tuckabatchees?

Ik wil het weten. - Dat weet ik.

Ze bezocht M r Ben toen die ziek was en genas hem.

Ze was niet echt een koningin, maar ze werd zeer gewaardeerd door haar volk.

Waren er kinderen? - Ja.

Was m'n moeder er een van?

M r Ben was de vader van je moeder.

Alleen hij weet wie haar moeder was.

Dat is teloorgegaan in het mysterie der tijd.

Het was geen mysterie voor de jongen die die steen gooide. Hij haatte me.

Tobe?

Het is...

niet veilig voor je om hier te blijven.

Je moet...

je moet teruggaan naar je stam.

Als de blanken ballingen maken van mijn volk en slaven van het jouwe...

en als mijn familie de donkere kleur van je huid verafschuwt...

waar kunnen we dan nog heen?

Nog een knoedel? Ze zijn speciaal voor jou gemaakt.

Ik heb geen honger.

Wie zijn de Tuckabatchees?

Dat is een Creek-stam. Hoezo?

Ik hoorde een vreemde naam.

Hou zou je het vinden als we naar Texas verhuisden?

Dat meen je niet. - Toch wel.

Er is nog land beschikbaar.

Goedkoop, vruchtbaar en geschikt voor katoenbouw.

Dan gaan we op een rivierboot wonen. En Texanen zijn niet zulke racisten.

Geloof al die verhalen toch niet. - Maar je hebt ze ook nooit ontkend.

Ik ga het meteen aan Phemie vertellen.

Je hebt je eten nog niet op, jongedame.

Dit meen je toch niet, Lewis. Je hele ziel en zaligheid zit in deze plantage.

Je kunt gaan, dank je.

Het Congres laat Creek- en Seminole- indianen uit Georgia verdrijven.

Hun hutten worden verbrand, hun vee gedood en hun gewassen verwoest.

En het is nog toegestaan ook. Hoe kun je hier dan nog blijven?

Niemand weet de waarheid over mij. En onze vrienden zullen ons niet verlinken.

Ik koop voer in bij de vader van die stenengooier.

Het land gaat vóór de mensen. Dat zei je zelf.

We kunnen het niet achterlaten vanwege een idioot vooroordeel.

Doe het niet voor mij. En ook niet voor Georgia.

Als we nu op de vlucht slaan, doen we dat voorgoed.

Het brandt af.

Snel, het katoen moet eruit. - Te laat. Eerst de paarden.

Ik heb er twee.

Mama. - Dit is de laatste.

En het katoen? - Weg.

Is iedereen veilig? - Ja.

Geen honden, varkens of indianen

Laat maar branden.

Ben je al wakker?

Georgia, je hebt je haar afgeknipt.

Het wordt tijd om je te vertellen wie je werkelijk bent.

M'n vader trok de wildernis in omdat hem dat werd opgedragen.

Maar hij ging van de Creeks houden.

Hij werd verliefd op een Tuckabatchee: mijn moeder, van wie ik heel veel hield.

Als ik jou zie, zie ik m'n moeder.

Moeten we weg, mama? - Nee, we blijven.

En Tobe dan? Ze behoort tot de Creeks.

Ik laat Josiah vrij. Het is veiliger als ze weg kunnen.

Mag ik het ze gaan vertellen? - Ja, maar vertel niemand ons geheim.

Mensen zijn te blind om 't te begrijpen. Wees altijd trots op wie je bent.

Prachtig, Josiah.

Waar brengen we ze heen? - Naar het veld bij Fort Hawking.

Ze worden naar Oklahoma gestuurd. Op bevel van president Jackson zelf.

Opgeruimd staat netjes. - Zo is dat.

Geen kruimel goud te vinden.

Lieve Euphemia, Jackson heeft de indianen uit Georgia verdreven.

Soms per wagen, maar meestal te voet.

Er doen vreselijke verhalen de ronde over vele doden.

Geen wonder dat je zo stil bent. Ben je Phemie aan het schrijven?

Ik vraag me af of dat meisje op het schilderij nog steeds leeft.

Denk je dat ze is opgehangen, net als Tobe?

Het Creek-dorp vlak bij ons werd in de as gelegd en geplunderd.

Er zijn heel veel mensen gedood.

Ik ben voor een kwart Creek, maar dat moet geheim blijven.

Dat moet je echt aan niemand vertellen.

Hopelijk kun je hierna komen logeren.

Ik snap dat je het leven treurig vindt. Ik denk er net zo over.

Ik mis je heel erg. Je bijna-zus, Georgia.

Wat doen we er dan aan?

We hebben een nieuwe republiek, maar we leven nog steeds als bange wezels.

De geweren in dit huis zijn schoner dan de potten en pannen.

Het was een vergissing om Phemie hierheen te halen. Ze lacht nooit eens.

Het lachen is mij ook wel vergaan.

En dat is heel erg zonde.

Sarah, niemand weet zich raad.

Het voorstel om de indianen hun eigen land te geven, werd verworpen.

Ik wil ze niet spreken, maar ook niet ombrengen.

Het ligt niet alleen aan de Comanches, maar ook aan ons, de Texanen.

Zolang wij indianen doden, blijven zij ons doden.

Ze hebben de duivel losgelaten.

Ik kom terug, schoonheid.

Ik heb je veldfles hier.

Goed op Sarah passen, hoor.

Ik ben een leugenaar: ik zou je nooit meer laten gaan.

Ik ben ook een leugenaar.

Ik hou van je. Niet doodgaan, verdomme.

Ik hou ook van je, verdomme.

Je bent een fraai portret, Phemie. God zal een hoop lol aan jou beleven.

Zeg eens eerlijk: ben je blij dat je naar Texas bent gekomen?

Wees maar blij dat ik er ben. - Hoezo dat?

Aangezien Bartlett op Comanches jaagt, kun je me hier goed gebruiken.

Dat is zeker waar.

Lieve Georgia, ik ben bang dat ik nog niet direct kan komen.

Ik sta Sarah bij tegen de Comanches.

Indianen zijn slecht, maar Sarah is niet bang voor ze.

Ze leert me messenwerpen en paardrijden.

Wat heeft Phemie te vertellen?

Ze leert messen werpen naar de indianen.

Wie heeft er voor de beschaving gezorgd?

Weet ik niet. - Vrouwen.

Laat mannen hun gang gaan en je hebt geen scholen, kerken en gezinnen...

geen blijvende zaken.

Dan zouden er slechts duels, rare dromen en oorlog zijn.

Of politiek, niets meer dan een substituut voor die drie.

Jij moet deze wereld veranderen.

Ik? Ik ben nog maar een meisje. - Je bent een vrouw in de maak.

Ik ben te wild om dingen te veranderen. Dat moest ik wel zijn.

Iemand moet de scherpe kantjes eraf halen. Jij bijvoorbeeld.

Alles komt goed zodra Bartlett er is.

Niet kijken. De Comanches laten hun pony's drinken. Ze hebben ons gezien.

Draai je rustig om, volg het zuidelijke pad en ga naar huis. Goed?

Wat ga jij doen? - Ik leid ze af naar Big Elm Draw.

Ik denk niet dat hun pony's kunnen springen. Vooruit.

Hier ben ik, prairieratten. Kom me maar halen.

Zeven jaar later

Waarom keuren we paardenvlees met al die prachtige mannen om ons heen?

Deze hier heeft echte renpaarden voortgebracht.

Ik geloof nog steeds niet dat het mijn huis is.

Ik zou zeggen, loop in een draf door het huis en laat wat modder achter.

Dan voel je je meteen thuis.

Mattie en Phemie zijn al de hele dag buiten.

Je moet eens aan een man gaan denken.

Wat doen ze daar? - Dat willen we niet weten, Ester.

Ik heb al een man uitgekozen. - Vertel op.

Ik overdrijf allerminst als ik zeg...

William King? De broer van Henry King?

Die is zo gek als een bij met twee angels.

Hoe heb je hem ontmoet? - Niet. Nog niet.

Volgens mij ben je hartstikke gek geworden.

Ik heb al genoeg over hem gehoord. - Wat dan precies?

Hij is verzot op z'n hond Old Peaches. Die heb ik wel al ontmoet.

Hij nam 'm mee toen hij die veedieven een kopje kleiner maakte.

Dat verhaal ken ik. - Hij gaf een koe aan enkele arme lieden.

William King is een goede man.

Jullie zouden die Comanches aanpakken.

Ik zal je eens wat vertellen:

De meeste Comanches vallen alleen aan als wij ze uit de tent lokken.

En die Tarantula dan? Met die hoge hoed.

Die pleegt een moord voor een slokje water.

Hij is anders.

Die jongens daagden me uit om je ten dans te vragen. Ik ben William King.

Ik hou van dansen. Het was heerlijk.

Sarah, waar is die Texas Coffin Varnish? De mannen hebben dorst.

Wat is er toch met je? - William King ziet me niet staan.

William King zou geen oog hebben voor zo'n pruillip.

Ik zal je eens leren lachen.

Denk aan de dag dat je uit het raam kijkt...

en tussen de bloemen je eigen witte paard ziet steigeren.

En even verderop staat William King.

Hij zegt: lk hou van je, Phemie. - Ik zie het voor me.

Zou je dan niet een beetje lachen?

Tarantula.

Wat willen ze? - Paarden of vrouwen.

De pokken hebben veel levens geëist. Ze hebben nieuw nageslacht nodig.

Wat doen we?

We jagen ze weg. Hopelijk hebben ze nog geen andere vrouwen te pakken.

Blijf hier bij Tildy.

Kom mee naar mijn bed.

Ik zal de anderen met rust laten. Dat beloof ik.

Je hebt vee nodig in plaats van mij.

Ga naar de schuur.

Neem wat je wil.

Plantage van Lawshe

Waarom zou ik op een dameszadel rijden?

Omdat de mensen dat wild vinden.

Ik vind de meeste mensen saai. - Vergeleken met jou zijn ze dat ook.

Dus moet je er juist uitspringen, omwille van hen.

Sommigen zullen je liefhebben vanwege je wilde en geheime kant.

Niemand zal mijn geheim weten. Had ik het Phemie maar nooit verteld.

Ik weet zeker dat ze daarom niet meer schrijft. Het kan me ook niet schelen.

Misschien denkt ze wel dat jij haar niet meer schrijft.

Eén ding heb je me nooit uitgelegd:

Hoe kan de waarheid je bevrijden als hij door leugens wordt bedekt?

Ester.

Godallemachtig. Bartlett, het is John Lochart.

Ze hebben z'n armen en benen afgehakt.

Zoek de meisjes. Schiet op.

De Comanches hebben John, Ester en de twee oudste jongens vermoord.

En Mattie? - Ze was druiven aan het plukken.

Haar zusje Betty trof ik dood aan.

Ze had dit medaillon in haar hand.

Toch niet Mattie. - De Comanches moeten haar hebben.

Ik haat de indianen.

Wat is er?

M'n broer is dood.

Lieverd, dat spijt me vreselijk.

Dit zijn z'n beste mensen. Hij schenkt ze aan ons.

Dat komt later wel.

Wie is Martha Benny? - Dat ben ik.

Oom Madison schrijft dat jij m'n huwelijksgeschenk bent.

Hij zal gedacht hebben dat je weldra zou trouwen.

Dit zijn oom Madison en jij. - En m'n moeder. Die is ook dood.

Jij bent z'n dochter. Dat betekent dat je vrij bent.

Als moeder slavin is, zijn de kinderen dat ook. Ook al is de vader blank.

Waarom stelde hij je niet in vrijheid? - Ik zou meteen weer worden verkocht.

Wat ben je ten opzichte van mij? M'n nichtje of m'n slaaf?

Jij weet hoe het is om deels neger te zijn, want je bent zelf deels indiaans.

Ik wil daar nooit meer iets over horen. Het is niet vergelijkbaar.

Hij hield van me. Ik wou dat hij nog leefde.

Je bent dus familie. Ik kan je dus niet zomaar wegsturen.

In dit huis kun je altijd blijven wonen. - In jouw huis dus.

Ed Tom, vang jij deze mensen even op. - Met genoegen.

Ik dacht dat je een dienstmeisje was. - Nee, die had M r Madison niet nodig.

Je blijft hem M r Madison noemen. - Nogal wiedes. Hij was de baas.

Hij was je vader. - Weet ik. Dat doet er niets aan af.

Leg dat maar even neer.

En rijg m'n korset even dicht.

Niet te strak.

Noem me maar Georgia, maar in het openbaar blijft het Miss Georgia.

Ik hou het liever op Miss Georgia.

Het was aardig bedoeld. We zijn immers nichtjes.

Als slaaf ben je gebrandmerkt. Dat zit dieper dan de bloedband.

Ik heb van jou noch een slaaf noch m'n nichtje gemaakt.

Iets vriendelijker mag dus ook wel.

Dat is strak genoeg.

Je vangt echt geen meerval zo.

Blanken snappen ook geen sikkepit van vissen. Vis je altijd in je eentje?

Ik heb beloofd om alleen met Phemie te vissen.

Waar zit ze? - In Texas.

Hoe lang is ze al weg? - Zeven jaar.

Dan vis je al wel erg lang in je eentje. - Volg je me tegenwoordig?

Je moeder maakte zich zorgen om je. - Ik ga en sta waar ik wil.

Ging en stond je maar waar zij wil. - Tjonge, wat zijn we bij de pinken.

Soms wel, ja. Maar ik kan ook chagrijnig zijn en dat is niet goed.

Ik ben naar je opa Benjamin vernoemd. Vandaar dat 'Benny'.

Heb je hem gekend? - Nee.

Ik kende Josiah, z'n slaaf. Voordat die wegging.

M'n oma was een koningin.

Zoiets blijft dus niet altijd in de familie.

Waar breng je me naartoe? - We zijn er bijna.

Vrolijk Kerstfeest.

Helemaal voor jou.

Ik noem hem Saracen, naar generaal Houstons paard.

Hij is net als jij: hij heeft karakter.

Het spijt me wel, maar beschaafde meisjes rijden op een dameszadel.

Alleen zeemeerminnen rijden op een dameszadel. Ze moeten wel.

Heer, we danken U voor het leven, voor de zon en de regen...

voor het dak boven ons hoofd, het overvloedige eten op tafel...

en voor onze nieuwe zoon Joel.

U heeft ons echt gezegend. Amen.

Denk je dat Joel kalkoen lust? - Hij werkt alles naar binnen.

Hou op.

Ik dacht dat de kostschool een beschaafd mens van je zou maken.

Je praat al net als Sarah, bonenstaak. - Zoiets aardigs heb je nog nooit gezegd.

Ik vroeg me al af hoe een vredige kerst zou zijn.

Saai.

Ik vraag me af of Mattie zich kan warmen aan een vuur.

En of ze wel weet dat het kerstmis is.

We bidden allemaal voor haar.

Eet ze tegenwoordig altijd mee? - Ja, Travis.

In Austin kennen slaven hun plaats. - Tildy's plaats is aan tafel.

Ik wil niet met een neger aan tafel. Ze eet maar buiten.

Je bekijkt 't maar. Ze eet gewoon mee. - Laat haar maar met de varkens eten.

Alles liever dan met jou aan één tafel. Kom mee, Tildy.

Wat gaan we doen? - We gaan iets heel belangrijks regelen.

Dit is niet grappig, Travis. Tildy hoort bij dit gezin.

Ik vraag me af of dat voor jou nog geldt.

In dit document staat dat jij m'n officieuze zusje bent.

Je hoeft het alleen nog maar te tekenen.

Met groot genoegen.

Ah, daar ben je. Ik heb nagedacht over wat je zei.

Dat ik de mooiste van Francisville was, of zelfs van Georgia en het hele Zuiden.

Als je alle meisjes uit het Zuiden kent, zou ik wel gek zijn om je te vertrouwen.

Ely, je bent te laat.

Gaat het, juffrouw?

Mag ik naar uw enkel kijken?

Doet dit pijn?

Goed zo. U kunt er maar beter niet op steunen.

Ik zal u helpen.

U bent zo licht als een veertje.

Probeer maar eens te lopen.

Voorzichtig. - Ik voel het nauwelijks nog.

Wat heeft u ermee gedaan? Bent u een tovenaar?

Nee, ik ben een dokter.

Peter Woods is de naam.

Met uw enkel is niets mis. Het was eerder uw trots die een deuk opliep.

Wordt u vaak achternagezeten door honden, Miss...

Lawshe. Georgia Virginia Lawshe.

Ik ben naar twee staten vernoemd. - Georgia en Virginia zeker?

Plaagt u me? - Nee, allerminst.

Hoe bent u dokter geworden?

Al toen ik klein was, nam ik gewonde dieren mee naar huis om te verzorgen.

Nu doe ik hetzelfde met mensen.

Komt u uit Francisville?

Nee, ik ben op de Tennesee River geboren. Zeg maar Peter.

Is dat in Tennessee?

Uiteraard is dat in Tennessee. Ik bedoel... Toen u...

Wanneer bent u hierheen gekomen? - Ik woon in Springdale.

Dus u komt toch niet uit Francisville. Nee dus.

Gaat u morgen mee naar de jaarmarkt in Springdale?

Ja, dokter Woods... Peter. Heel graag.

Ik moet natuurlijk wel even kijken of ik kan.

Ik ben dol op vaarmarkten... baarmarkten... jaarmarkten.

Ik kon niet lopen, niet praten. Ik sloeg een modderfiguur.

Ik liet het eten uit m'n mond, op m'n bord en in m'n schoot vallen.

Maakt niks uit, want we gaan hier toch weg. Zeg dat moeder zich gereedmaakt.

Het kwam door die dolle honden.

Lach niet. Ik viel plat op m'n gezicht. - Wat had ik dat graag gezien.

Ik ga het klooster in en werp mezelf op het gebed.

Je kunt hem beter nog eens zien. - We verschillen te veel.

Hij is een hoog opgeleide dokter, een man van logica en orde.

Ik ben zo onvoorspelbaar, ik weet zelf niet wat ik ga doen. Dit haalt niks uit.

Niet als je niet verandert. - Ik wil niet veranderen.

Je hebt het nooit geprobeerd.

Je hebt erg uitbundig geleefd. Daar betaal je nu het gelag voor.

Hij is twee keer zo oud als ik. - Wat jou dwarszit, is je indianenbloed.

Daar valt weinig aan te doen.

Dat ene geheimpje is geen excuus om overal over te liegen.

Noem je me een leugenaar? Nou? Hoe durf je zo tegen me te praten.

Volgens mij besef je niet dat je een goed mens bent.

Het is niet zozeer dat je liegt als wel dat je de waarheid verhult.

Verdomme. Ga dan ten minste naar Gonzales, net als Travis.

Ik blijf. Dat zou je ook moeten doen.

Ik ben niet voor niks Texas Ranger geworden.

Er zijn duizend Comanches onderweg. Je kunt hier niet blijven.

Ga jij maar Comanches uitmoorden, dan verdedig ik ons huis wel.

Ze houdt onnoemelijk veel van je. - Probeer haar tot rede te brengen.

Ik maak me zorgen. - Het komt wel goed met Saracen.

Hij is vast eenzaam. - Hij overleeft het echt wel.

Zoals we dat allemaal proberen. - Draait het leven dan alleen daarom?

Wat vind jij, Tildy? - Ik neem het zoals het komt.

Je had afscheid moeten nemen.

Hij wil ons verdedigen maar jij geeft hem het gevoel dat hij fout zit.

Je hebt gelijk. - Dat weet ik.

Niets.

Wie zei dat je buiten het slagveld veilig bent, was geen vrouw.

Ik zie Saracen niet. - Maak je niet druk.

Ik ga kijken.

Sarah vermoordt je. Ik maak haar wakker, hoor.

Misschien is hij gewond.

Goed dan, ik ga wel. Ik kom meteen weer terug.

Snel.

Waar is Tildy? - Ze kijkt bij Saracen.

En dat vond jij goed?

We moeten haar halen. - Te laat. Pak je geweer.

Dit is allemaal mijn schuld. We... - Hou op. Gebeurd is gebeurd.

Schieten we ze neer? - Nee, het zijn er te veel.

Wat moeten we nu? - De kat uit de boom kijken.

Ik ga naar Tildy. Hou de deur open zodat je makkelijk kunt schieten.

Als het verkeerd afloopt, moet je mij en Tildy neerschieten.

Daarna pak je het pistool en dood je de baby.

En dan jezelf.

Ik hou van je.

Doe wat je moet doen.

Hou daarmee op.

Ik hou ook van jou, Sarah.

Jij...

zult weer lopen.

Maar niet goed.

Jij...

zult geen paard met vleugels meer berijden.

Jij bent moedig squaw-kind.

Het spijt me zo vreselijk.

Het spijt me, Tildy.

Ik mankeer niets.

We hebben de kat uit de boom gekeken.

Zit je ergens mee? - Ik ben in gedachten verzonken.

Ik vreesde dat je iets slechts over jezelf ging vertellen.

Dat zou ik ook wel kunnen. - Weet ik. Ik heb het gehoord.

Wat heb je gehoord?

Je handschoenen.

Het zijn strikt genomen geen echte.

Ze zijn maar voor, laten we zeggen...

een kwart echt.

Maar daarom vind ik ze zo prachtig. Ze zijn uniek.

Weet je ervan? Hoe ben je erachter gekomen? Vind je het niet erg?

Ik maakte me zo ongerust. - Ik ook. Maar niet daarover.

Ik ga Francisville in de herfst verlaten.

En aangezien het allemaal zo goed gelopen is...

tussen ons...

vertrek ik liever niet alleen.

Waar ga je heen? - Texas.

Het is echt niet zo erg als men zegt. Je kunt er prima leven...

en ze zitten er om doktoren verlegen. Is er iets?

Wil je met me trouwen?

Nou en of.

Als de telegraaf er is, wil ik elke dag een bericht.

Er moet ook nog katoen worden verbouwd, hoor.

Georgia, lief kind van me.

Bewaar ons geheim.

Konden jullie maar met ons meegaan. Ik zal jullie missen.

Wat zit jij te grinniken? - Sinds jouw komst ziet het er beter uit.

Klaar voor een nieuw leven?

Ik ga eindelijk naar Texas. Kan niet beter dus.

Papa vertelde me dat er twee soorten mensen zijn: meesters en slaven.

Het enige verschil tussen die twee is grond.

Als je je grond verliest, dan verlies je je vrijheid. Je moet het dus koesteren.

Vind je me begeerlijk? - Helemaal. Van A tot Z.

Prachtig.

Wanneer komen we in Texas aan?

Over twee weken, afhankelijk van het weer.

Hoezo? Wat is er mis? - Ik weet het niet.

Ik wil al m'n hele leven naar Texas, maar ik heb geen idee hoe het daar is.

Wat weet ik nu van een plantage?

Bang dat de Texanen lelijk zullen doen tegen een Tuckabatchee-koningin?

Dat sluit ik niet uit.

Mattie leeft.

De Comanches verkopen hun vrouwelijke gevangenen.

Mattie leeft.

Stelletje primitievelingen.

Geef m'n dochter terug.

Is dat Mattie? - Ik denk het. Ik weet het niet zeker.

Niet schieten.

De Comanches brachten niet alle gevangen terug zoals beloofd.

Dus zouden we enkele stamhoofden vasthouden. Ze werden hels.

Vervolgens begon een Ranger te schieten. Acht stamhoofden dood.

Dokter?

Bent u Mattie's vader? - Nee, haar ouders zijn dood.

Ze heeft wel familie in het oosten. Die komen haar ophalen.

God vergeve me, maar ze had beter dood kunnen zijn.

Ze moet in het ziekenhuis worden verzorgd.

Ik ben bang dat ze niet veel meer aan haar brandwonden kunnen doen.

Ik ben het, Phemie.

O Phemie, het was zo afschuwelijk.

Ze wekten me door hete kolen op m'n gezicht te leggen.

Het stamhoofd Dark Moon noemde me z'n fokdier.

Hij mocht me wel omdat ik me niet kruiperig gedroeg.

Ik huilde niet omdat ik bang was dat hij me dan zou vermoorden.

En nu hou ik nooit meer op met huilen.

De lelies stonden in bloei...

toen we met onze wagens door de prairie trokken.

Het was alsof we op een schip zaten, op een golvende, groene zee.

Ik zag kardinaalvogels dansen door de lucht.

En prachtige sneeuwwitte wolken.

Het was zo ontzettend mooi.

Zo ontzettend mooi.

Is er een kans dat je een tijdje blijft? Ik kan hier wel aan wennen.

Ze hebben me gevraagd om als rechter rond te trekken.

Maar ik hoef het niet te doen.

Natuurlijk wel.

Waar blijft hij nou? Zie je iets? - Nee, niks.

Misschien is het uitgelopen. - In deze hitte? Lijkt me stug.

Misschien moeten we hem maar gaan zoeken.

Dat is z'n paard.

Hij heeft een gezwollen enkel.

Een slangenbeet.

Ik dacht altijd dat ik hem vol pijlen van de Comanches zou aantreffen.

Maar niet zo.

Moge z'n ziel de eeuwige rust vinden. Amen.

Ik heb hem naar Texas laten komen.

Bartlett liet zich nergens toe dwingen. Dat weet je.

Hij hield van Texas, maar nog meer van jou. Ook dat weet je.

Waar is hij? Hoe kan hij nou weg zijn?

Ik wil niet naar die school. Jij kunt me alles leren wat ik moet weten.

Ik wil bij jou blijven.

Ik heb je al alles geleerd wat ik weet. Ik moet alleen zijn.

En Tildy en Joel dan? - Die blijven bij de McCulloughs.

Toe nou. Gonzales is vlakbij. Leer over het leven in plaats van de dood.

Wie helpt jou dan? - We kunnen elkaar niet meer helpen.

Ik zal je niet in de weg lopen.

Je wilt niet in mijn buurt zijn. Stap op je paard en ga.

Goed dan. Maar als ik het niks vind, kom ik weer terug naar huis.

Ik vergeef je dat je me sloeg.

Maar weet dat ik er geen spijt van heb dat ik naar Texas ben gekomen.

Dag, Sarah.

Dus dit is Seguin. Wat een enig stadje.

Daar staat de kerk.

Is dit allemaal van ons? Ik heb nog nooit zo veel ruimte gezien.

Ik voel me er nu al thuis. Het is prachtig, Peter.

En kijk, er komt al meteen iemand op bezoek.

Bent u dokter Woods? Er is cholera uitgebroken.

Negen slachtoffers. We hebben hun lichamen verbrand. U moet ons helpen.

Nu? We komen net aan.

Er gaan mensen dood. We hebben een tekort aan doktoren.

Ga je weg? - Ik kom zo snel mogelijk terug.

Pak m'n dokterstas. - De situatie is ernstig.

Begin met uitpakken en opzetten. - Wees gerust, wij zetten de tenten op.

Het komt echt wel goed.

Alsjeblieft. Wat moet ik nu doen?

Je moet persen. - Het is een stuitbevalling.

Persen.

Peter, lieverd. Je bent thuis.

Ik haat het om katoen te verbouwen.

Ik kan hier niet mee doorgaan.

Texas was een grote vergissing. We leven als zigeuners. Ik wil terug.

Hoe bedoel je 'nee'? - Ik bedoel nee. We blijven.

Ik niet. Ik ben hier oud voor m'n 25e en dood voor m'n 30e.

Ik wil naar huis. - Dit is ons huis.

We gaan hier een gezin stichten.

Ik wil geen kinderen.

Ik wel. - Laat het je koud dat ik dood kan gaan?

Ik vrij graag met je, maar waarom moet zo veel genot zo veel pijn veroorzaken?

Of zelfs de dood.

Het spijt me dat je die vrouw zag sterven.

Ik ben er blij om.

Want ik hoor vrouwen altijd kletsen over de geneugtes van de geboorte.

Het is geen zegen, het is vreselijk en het kan je dood worden.

God bakt de vrouw zo een poets. God is een dwaas en heeft zich ernstig vergist.

Ik tolereer hier geen godslastering. Zelfs niet van jou.

Ben je dan echt zo zelfzuchtig?

Enig idee hoeveel kinderen ik de laatste twee weken heb zien sterven?

Je krijgt het leven niet cadeau. Je moet het verdienen.

En volgens mij ben jij het die zich ernstig heeft vergist.

Het spijt me.

Ik wil een kind van je.

Die man is aan cholera gestorven. De rivier is besmet. We moeten weg.

Het zit niet in ons om te vluchten. Denk eens aan het katoen.

Je bent zwanger. Maak je daar maar liever zorgen om.

Ik maak me geen zorgen, want ik ben met de beste dokter getrouwd.

Een dokter kan niet alles. - De mijne wel.

Dit is geen spelletje.

Choleralijders raken uitgeput en gaan dood.

Als we onze grond verliezen, gaan we dood.

Nergens vind je 1600 hectare voor deze prijs.

Wacht tot de oogst. Dan praten we daarna over verhuizen. Alsjeblieft.

Lieve Sarah, ik heb in geen maanden iets van je gehoord.

Ik hou mezelf voor dat je het goed maakt.

Ik vind de geschiedenis maar oneerlijk. Sam Houston zal altijd worden geëerd.

Maar wie kent Sarah Ashby McClure die 2000 vrouwen in veiligheid bracht?

Dankzij haar kon de generaal z'n leger weer opbouwen.

De historie wordt door mannen genoteerd.

Daarom ga ik nu een geschiedenisboek schrijven. Reken maar dat jij erin komt.

Je had gelijk: ik ben dol op school.

Hopelijk zit je niet alleen maar binnen te somberen.

Bartlett zou boos worden als je het opgaf.

Ik heb je nodig. Je kunt wonderen verrichten.

Je liefhebbende zus, Phemie.

Bartlett, m'n rouwperiode is voorbij.

Ik zal altijd aan je denken als er een Texas Ranger weer even neerstrijkt.

Ik zal onthouden hoe je thuiskwam en hoeveel ik van je hield.

Ik heb m'n sonnetten bewaard.

Ik zal het zeldzame genoegen van je aanwezigheid heel erg missen.

Maar het onkruid moet worden gewied en de luiken opnieuw gescharnierd.

Op een dag zal ik je vergezellen.

Kunnen we het over vroeger hebben.

Ik ben er trots op om te zeggen...

dat ik met een goeie Texas Ranger getrouwd was.

Waar ga je heen? - Naar de Peach Creek Inn.

Daar komt ze aan. In volle vaart.

Ik dacht dat ik je nooit meer zou zien. - Vergeet het maar.

Wat is dit allemaal? - De Peach Creek Inn.

Dus die koets levert hier gasten af? - Er moet brood op de plank.

Ongelofelijk dat jij immigranten bedient die Texas moedwillig verwoesten.

We waren zelf ook ooit immigranten.

Nooit gedacht dat ik een kreupele waardin zou worden.

Een kat springt met drie poten even goed als met vier.

Ga nou niet de zielepoot uithangen. - Je hebt gelijk.

Ik ben het, Phemie. - Goeie god. Ben je het echt?

Hoe wist je dat ik in Texas was? - Ik heb wat rondgevraagd.

Je ziet er prachtig uit. Ik wilde wel langskomen...

maar ik zit met al deze grond en nu ben ik ook nog zwanger van m'n eerste kind.

Martha, dit is m'n vriendin Euphemia.

Martha Benny is ook zwanger.

Ik kan niet geloven dat je er bent. En moet je mij zien, ik zie er niet uit.

Normaal gesproken doe ik dit niet, maar al m'n slaven zijn in de velden.

Zullen we naar binnen gaan?

Heb je m'n brief over de 'Trail of Tears' nooit ontvangen?

We leven hier als bedoeïenen.

Het is hier snikheet of ijskoud en privacy kun je wel vergeten.

Als de katoen eenmaal rijp is, bouwt Ed Tom een groot huis voor me.

Wie is Ed Tom?

Dat is m'n hoofdslaaf. Zonder hem ben ik niks.

Peter is dokter. Hij is altijd weg.

Hij is hier af en toe.

Je zult toch 'n keer iets moeten zeggen. - Sorry, ik...

lk herinner me die lange zomers nog. Dat was een heerlijke tijd.

Bij de rivier.

Hoeveel kikkervisjes vingen we? - Achttien.

Ik heb cake gebakken.

We zijn verschillende wegen ingeslagen.

Het is jouw keuze om slaven te bezitten, maar ik ben er geen voorstander van.

Dat hoeft ook niet. Ik heb vrienden die er net zo als jij over denken.

Ik deel hun ruimdenkendheid niet.

Het spijt me. Ik had niet moeten komen.

Je gaat toch niet weg, hè?

Goedenavond, Miss Georgia.

Ik ben deze egreneermachine even aan het controleren.

Zonder jou was dit nooit gelukt.

Dat is heel aardig van u.

Ik had een broer voordat ik hier kwam. Hij leerde me alles over machines.

Z'n meester was wreed.

M'n broer liep tegen de vrouw van z'n meester op.

Z'n meester bond hem aan een boom en ranselde hem af met de zweep.

U bent vriendelijk en dit is eerlijk werk.

Als slaaf is dit de beste plek die ik me kan wensen.

Ik zou je nooit verkopen.

Maar u heeft wel de mogelijkheid.

Ze bezit mensen. Dat is immoreel en onbeschaafd.

Geef je nog om haar?

Dat doet er niet toe. - Jawel. De liefde doet ertoe.

Al het menselijke doet ertoe.

Ik hou van je.

Ik denk dat het zover is.

Kalm maar. Ga rustig zitten.

Goeie timing.

Maybelle, je eerste oogst wordt onze grootste.

We hebben het goed gedaan, Miss Georgia.

Zorg goed voor je moeder, Maybelle.

Wees voorzichtig. - Jij ook. Ik kom weer terug.

We kunnen spreken van een plantage. - Daar heeft het alle schijn van.

Succes, goede vriend.

Ik zal je wel nooit begrijpen.

Nooit eerder heeft een blanke de hele katoenoogst aan een slaaf afgestaan.

Kom mee, Phemie. - Goed dan.

We hebben heel wat in te halen.

De Comanches noemen je moedig squaw-kind.

Weet je wat ik ze verteld heb? Dat ze je eens moesten zien dansen.

Weet je nog dat we dansten tijdens Sarahs house-warming?

We dansten de quadrille. Maar ik herinner me vooral je lach.

Heb je die Comanches verteld dat het een weddenschap was?

Dat heb ik verzwegen. En ik zal je nog iets vertellen wat ik verzwegen heb.

Ik vind je de knapste vrouw van de hele wereld. En dat meen ik oprecht.

Vind je me knap?

Op een dag zal ik de beste paarden van Texas fokken.

Daar heb je wel een aantal dingen voor nodig:

Een ranch, grond, goeie fokdieren.

En waarschijnlijk ook een man.

Waarom zou ik dat niet alleen kunnen? Ik hoef geen slaven en ook geen man.

En ik heb trouwens al een stuk grond dat op mijn naam staat.

Jouw man mag zich gelukkig prijzen.

Al die grond, al die paarden, al die babbels.

Een man zou het slechter kunnen treffen.

Helaas ben ik niet van plan te trouwen. - Een tragedie voor de mensheid.

Hij heeft het snikheet.

Het is cholera.

We moeten alles verbranden.

Waar is Georgia? - Binnen, denk ik.

Die stoel ook. En die zeis.

Godallemachtig. Ze zit in de katoenvelden.

Ik had het katoen dood moeten laten gaan.

Je vader is terug, Maybelle.

Ik dacht je nooit meer terug zou komen.

Je bent dus teruggekomen.

Heb je iets voor me meegenomen?

Vierduizend vijfhonderd en drie dollar en tweeëndertig centen.

Daar ben ik blij mee. Op ons nieuwe perceel wil ik een huis voor elk gezin.

En ik wil een bureau met uitzicht op de katoenvelden.

Ik zat dit jaar aan minstens 400 hectare te denken.

Goed uitademen. - Dat doe ik toch.

Dit hek moet worden gemaakt. - Dat weet ik.

En we hebben een stal nodig, maar ik kan niet alles alleen.

Ik wil geen slaven op mijn grond. - Ik heb de slavernij niet uitgevonden.

Snap dan toch dat het immoreel is.

Tildy is een slaaf.

Nee, ze hoort bij de familie. - Een familieslaaf dan.

Volgens mij heb jij meer slaven dan ik.

De geboren Afrikaan is nu eenmaal niet voor vrijheid geschikt.

Waarom zou u uw bediende ermee kwellen?

Ik wil haar bevrijden omdat ik van haar hou.

Houdt u van uw man? William King is een gerespecteerd veefokker.

Als u Tildy in vrijheid stelt, kan hij van abolitionisme worden beticht.

Tildy is mijn slaaf, niet de zijne.

U bent z'n vrouw. Ik hoef u niet te vertellen dat u niet ongebonden bent.

U hoeft me helemaal niets te vertellen. Ik ga wel naar een ander.

Vergeleken met u, M r Walker...

steekt een kip intelligent af.

Ik word tot slavernij gedwongen. - Je werpt je op de verkeerde strijd.

Zo beëindig je de slavernij niet. - Er moet iets gebeuren.

Zorg dan dat er vrouwenkiesrecht in Texas komt.

Geef ze een koekje van eigen deeg. Verander de wet, de algemene opinie.

Vrouwen willen gehoord worden.

Ik ben niet zo'n kruisvaarder. - Je moet je mond leren houden.

Georgia, wat een verrassing.

Je ziet er prachtig uit. Dit is m'n zus Sarah.

Leuk om je eindelijk te ontmoeten. - Ook zo. Ik heb veel over je gehoord.

Woon je nog steeds vlakbij Seguin? - Nee, we wonen nu bij San Marcos.

We gaan naar de militaire toespraak van Sam Houston luisteren. Ga je mee?

Sam Houston? Nee, bedankt.

Hij zal niet veel te zeggen hebben. De drank heeft z'n hersenen aangetast.

Denk je dat echt?

Hij heeft geen greep op de toekomst van Texas.

Net zomin als die dolle troep loyalisten die hem volgen.

Bedoel je mensen zoals ik?

Die het zorgelijk vinden dat Texas wordt overspoeld door katoenratten.

Zoals u, Mrs Woods.

Texas is meer dan een wildernis, Mrs King. Katoen zal deze staat rijk maken.

Over de rug van de slaven. Hoeveel heb je er nu? Vijftig?

Je held Sam Houston heeft er zelf ook vijftien.

Zelfs hij weet het: slavernij is een economische kwestie en geen morele.

Hij weet dat Amerika een unie is die door slavernij wordt verscheurd.

Mensen hebben grondrechten. - Doel je dan ook op de indianen?

Want dat zijn de echte Amerikanen, maar ik zie ze hier nergens.

Jullie hebben ze afgeslacht en hun land ingepikt. Hoe zit het met hun rechten?

Hij wordt ongedurig. U kunt hem beter even vasthouden.

Ga me nou niet vertellen dat je een slaaf hebt. Wat vervelend voor je.

Ze waren met een moddergevecht bezig. Het zijn net wilde beesten.

Zijn dat je kinderen?

Hoe was het ook weer? 'Onze kinderen weerspiegelen onze ware aard.'

Prettige dag, Mrs Woods.

Vergeet je slaaf niet. - Vergeet je kenau niet.

Verdomme. Weer een oorlog.

Zorg dat je in leven blijft, Joel. - Ik hou van je, mam.

Terugkomen.

Doe ik. Beloofd.

Goed voor je moeder zorgen, hoor. - Dag, papa.

In de strijd tegen de Comanches had je ten minste een doelwit.

Ik voelde me niet zo goed. Kan ik helpen?

Fijn dat je er bent. Ik zal je aan iedereen voorstellen.

De yankees zijn sterker dan iedereen denkt. Ze hebben fabrieken.

Onze zaak is gegrond.

De Heer staat niet toe dat het Zuiden wordt verslagen.

Ik ben het zo beu om over 'de zaak' te horen.

M'n man is dokter. Hij redt levens. Waarom moet hij nu mensen doden?

De yankees willen de slavernij afschaffen en zo ons leven veranderen.

Ik ga goed met m'n slaven om. Willen de yankees me daarom vermoorden?

Ze willen je niet vermoorden. Daar hebben yankees het lef niet voor.

Het gaat over verandering. Het Zuiden is niet genoeg veranderd.

Daar kan ik niets aan doen. - Jawel.

Je kunt je slaven kansen bieden. Behandel ze niet als kinderen.

Het Zuiden overleeft ook zonder slavernij.

Ik behandel ze niet als kinderen. - Maar ook niet als gelijken.

Lees Frederick Douglas. Een slaaf én een genie.

Met deze kogels zullen yankees aan flarden worden geschoten.

Er zijn vrouwen in het Noorden die hetzelfde doen:

Kogels maken om ónze mannen te doden. En ónze zonen en geliefden.

Volkomen zinloos.

Mijn zoon vecht ook in deze oorlog.

Ik wil dat hij zich kan verdedigen. Dat kan niet zonder kogels.

En daarom is dit juist heel zinvol.

Ik mag Georgia graag. Je hebt haar nodig.

Voor de oorlog. Niet deze, de volgende. De oorlog om het kiesrecht.

Ik heb Georgia niet nodig.

Jij irriteert mensen.

Georgia is een vlotte spreker. Ze heeft lef.

Mensen luisteren naar haar. - Ze luisteren ook naar jou.

Nee, niet naar mij.

Voor het eerst in m'n leven voel ik een zekere voldoening.

En dat was broodnodig. Ik ben m'n hele leven al op de vlucht.

Het is jouw beurt.

Goeiemorgen, Miss Euphemia. Ze zit aan haar bureau.

Phemia, wat een enige verrassing. Kom verder, pak een stoel.

Je nieuwe huis is schitterend. - Zo leven katoenratten nu eenmaal.

Ik heb je verkeerd beoordeeld.

Dat betwijfel ik. Ik blijf hopen dat er nog iets aan m'n gebreken te doen is.

Ik heb het boek van Frederick Douglas gelezen.

Heel mooi. De energie waarmee hij vocht voor z'n vrijheid.

Religieuze slavenhouders waren het wreedst.

Maar ik behandel mijn mensen zo niet. - Ik geloof je.

Ik ben het met je eens dat deze oorlog krankzinnig is.

En ik haat het dat ik 'm niet kan voorkomen.

Vrouwen moeten kiesrecht krijgen. Jij kunt daarbij helpen.

Hoezo kiesrecht? Ik probeer gewoon te overleven.

Dat heb ik m'n hele leven gedaan.

De Mexicanen joegen ons weg, de Comanches gijzelden ons.

M'n beste vriendin werd verminkt. De meeste verdragen lopen op niets uit.

En de vrouw kijkt machteloos toe.

Het kiesrecht geeft ons nieuwe kansen. En jij bent een kei in mensen overhalen.

Ik ben niet geïnteresseerd. Ik dacht dat je als vriendin kwam.

Maar politiek is blijkbaar belangrijker voor je.

Het spijt me dat die indianen je zo slecht behandeld hebben.

Ik zou graag van je horen, William.

Maar bij elke brief ben ik bang dat het slecht bericht is.

De beste jongens uit Seguin vinden de dood in deze vreselijke oorlog.

Er komt iemand aan.

Hij is gewond geraakt in de slag bij Shelbyville. Het spijt me.

Ik ben teruggekomen, mama. - Het is al goed.

Joel is dood.

Red je het?

Ik weet het niet.

Ik ben zo gewend aan verdriet dat ik niet meer weet hoe ik me voel.

Ik hoor z'n stem nog steeds. En die van Bartlett ook.

Ik geloof niet dat onze geliefden ons leven bepalen.

Maar van hen houden doet dat wel.

Dat kan de dood ons niet afpakken.

Het blijft bij ons. Voor altijd.

Twee jaar geleden hield Lincoln z'n 'Emancipation Proclamation'...

die alle slaven in vrijheid stelde.

Nu de oorlog voorbij is, op 19 juni 1865...

is het een wet geworden.

Als jullie besluiten te gaan, bedank ik jullie voor al die jaren trouwe dienst.

God zegene jullie. Jullie zijn vrij.

Martha en ik hebben het er eens over gehad.

Ik ben bang dat de blanken ons meer zullen haten nu we vrij zijn...

dan toen we slaven waren.

De meesten kunnen lezen noch schrijven.

Ze weten niet waar ze geboren zijn of wat hun leeftijd is.

Ze kunnen alleen katoen verbouwen.

Dus vraag ik me af in hoeverre we vrij zijn om te doen wat we willen.

Ik weet niet hoe slavernij begonnen is, maar ik weet wel dat 't niet voorbij is.

Ik weet zeker dat jullie prima terechtkomen.

We blijven.

Echt waar?

Waarom? - We zijn familie.

Ik hou van je. Je hebt een goed hart. - Ik hou ook van jou, nichtje.

Cherokee, papa is thuis.

Wat ontzettend mooi.

Je hoeft dit niet te doen. - Ik sta erop. Ik hou van je.

Praat met me. Ik heb je stem gemist.

Ik heb thee voor je gemaakt, papa. - Dat is lief van je.

Ik ben niet meer zo behendig, maar ik verhonger niet.

Maar je kunt geen dokter meer zijn. - Natuurlijk wel.

Ik kan nog steeds mensen helpen. - Dit is vreselijk.

Hadden we die yankees maar allemaal afgeslacht.

Wat vers hooi zou niet gek zijn.

Ja lieverd, ik ben nog heel.

Afgevaardigden komen in Austin bijeen om de nieuwe grondwet op te stellen.

Ik ben ook uitgenodigd. Vervolgens gaan we ermee naar Washington.

Ik vind politiek niets voor jou. - Ik ga meer de lieve vrede bewaren.

Laat me niet weer alleen. - Het is belangrijk.

Yankees, Miss Georgia.

Waar is uw man? - In Austin.

Dit wordt ons hoofdkwartier voor de bezetting van San Marcos.

U kunt uw onderkomen zoeken bij de slaven.

De oorlog was toch voorbij? - Ze laten ons boeten voor hun verlies.

Yankees. Wat moeten die hier? - Geen idee, Cherokee.

Breng dit water maar naar achteren.

Er overkomt haar niets. Ga nu maar. - Het is in orde.

Je bent hier veilig. Dat beloof ik.

Neem me niet kwalijk, het is die zuidelijke lucht.

Ik beheerde een bank in Pittsburgh, Pennsylvania. Dat mis ik heel erg.

Heb je ooit sneeuw gezien? Het is prachtig.

Sneeuw maakt lelijke dingen mooi.

Zou je met mij en enkele officieren willen dineren?

Dat vindt m'n moeder nooit goed.

Geef hier.

Ze mogen ons huis niet innemen. - Ze lenen het een tijdje.

Het is mijn taak om jullie te beschermen.

En dat heb ik gedaan. Waarom zou ik die aanval anders ongestraft laten?

Little Sweet is nog maar een kind. - En nog wel die van haar moeder.

Aangezien de oorlog voorbij is, is dit poging tot moord.

Een misdaad dus, die ernstige gevolgen kan hebben.

U zult zich wel heel erg vervelen. Goedenavond.

Dat klopt.

Ik ben nogal gek op uw dochter Cherokee. Praat u eens met haar.

Kapitein Haller, als u ook maar... - Zeg nou niks waar u spijt van krijgt.

Er bevinden zich tijgers in het woud. En ik heb ze aan mijn lijn.

Het geweer van Little Sweet?

Ik wil Cherokee.

Als ik haar eenmaal in m'n bed heb, beloof ik dat Little Sweet vrij blijft.

Zuidelijke vrouwen hebben een voortreffelijk karakter.

Ik vraag me af of Cherokee net zo pittig is als haar moeder.

Mama? - Ga terug naar bed. Ga nou maar.

Ik heb je nieuws ontvangen.

Kapitein Haller, beloof me dat u m'n zusje geen pijn zult doen.

Alstublieft, beloof het me.

Ik verzeker het je.

Kom mee.

Doe uw kleren uit.

Waarom zijn die paarden gezadeld?

Cherokee, ga naar huis via het bos. En verbrand die nachtjapon.

Ik heb een moord gepleegd. - Nee, Miss Georgia.

U heeft Gods wil gevolgd.

Ik heb eten meegebracht.

Ik wist niet dat de yankees je huis hebben ingepikt.

Geen idee hoe Haller het geweer vond, maar hij liet ons niet meer met rust.

Ik vind het echt heel erg. Wat is er met hem gebeurd?

Hij is verdwenen. De yankees hebben met man en macht gezocht. Tevergeefs.

Doodzonde.

Ik heb je gemist. - Ik heb ook aan jou gedacht.

Hoe gaat het met het kiesrecht? - We boeken progressie.

Ik wil het echt weten, Phemie. - Ik wil dat we vriendinnen zijn.

We kunnen het over politiek hebben. Ik wil alleen niet gerekruteerd worden.

Voor de draad ermee.

We willen het vrouwenkiesrecht in de grondwet laten opnemen. Doorgaan?

We willen met een flinke groep naar Washington.

Denk je echt dat dat helpt?

Een kikker vangt eerder een coyote dan dat vrouwen kiesrecht krijgen.

Maar met wat vrouwelijke charme moeten er deuren te openen zijn.

Ik zat aan jou te denken.

Word ik gerekruteerd? - Absoluut niet. Ik zou niet durven.

Heb jij Haller neergeschoten?

Ik zou het gedaan hebben.

En daarom...

na bestudering van de petitie aangaande het vrouwenkiesrecht...

verklaren wij hier zonder enige aarzeling dat we erop tegen zijn.

Niet omdat we vinden dat vrouwen minder capabel zijn...

maar omdat ze door hun natuurlijke bescheidenheid terugdeinzen...

voor de hectiek omtrent de verkiezingsdagen.

Aan vrouwen kiesrecht verlenen, zou een belediging van hun sekse zijn.

Het zou dan ook uitermate onvrouwelijk zijn om dit recht te eisen.

Het is met respect voor de verfijnde eigenschappen van elke echte vrouw...

dat we adviseren om deze motie niet door deze kamer te laten komen.

De voorzitter had 't over de natuurlijke bescheidenheid van de vrouw.

Als God dat als een natuurlijke trek heeft bedoeld...

dan had Hij de vrouw niet met het kraambed opgezadeld.

Mevrouw, u gaat uw boekje hier ver te buiten.

Wij zijn hier precies waar we moeten zijn.

Hoezo zouden wij terugdeinzen voor de hectiek van de verkiezingen?

Denkt u soms dat een huis vol kinderen niet hectisch is? Of onbelangrijk?

Mannen zijn opgevoed en opgeleid door vrouwen.

Waarom mag mijn zoon dan...

Mevrouw, zo is het genoeg.

Waarom mag mijn zoon dan stemmen en ik niet?

Uw ideaal van een 'echte vrouw' is onjuist.

Ik vind het fijn om een vrouw te zijn. Maar dan wel een vrouw met kiesrecht.

Geen vrouwenkiesrecht

Vervloekte wereld. Houdt de haat dan nooit eens op?

Ik ben bang van niet.

Een van de weinige dingen die 't leven draaglijk maakt, is dat jij er bent.

Heb je het de kinderen al verteld? - Dat komt na Cherokee's bruiloft.

Kapitein Hallers afscheidscadeau.

Ik heb iets voor je meegebracht.

Het was van Tarantula, een stamhoofd van de Comanches.

Er zat een medicijn in om Sarahs beenwond te genezen.

Z'n krijgers folterden m'n jeugdvrienden.

Ik haatte ze. Ik vond dat alle indianen primitievelingen waren.

Maar ik had het mis.

Deze is voor jou.

Niet helemaal geschikt voor een Tuckabatchee-koningin.

Maar je doet het er maar mee.

Je kent al m'n geheimen.

Ik dacht altijd dat ik dat meisje was.

Maar ik was de vogel, wachtend om weg te vliegen en vrij te zijn.

Ik hou zo vreselijk veel van je. Je bent nog even mooi als altijd.

Wees trots op wie je bent.

Wie had gedacht dat ik zo veel van je zou houden.

God heeft Z'n licht over ons geschenen. Anders had het nooit gekund.

Sorry, de tuigage begaf het onderweg.

Heb je dat rotding kunnen repareren? - Ja.

Ik heb kapitein Haller doodgeschoten. - Dat weet ik.

Ik had ook niet anders van je verwacht. - Godzijdank dat ik van je gehouden heb.

En ik zal altijd van jou houden.

Het spijt me dat ik er zo jong vandoor ga.

Jij moedig squaw-kind.

U hoeft niet te lopen. Neem mijn paard maar.

Hebben jullie dat gezien? Ik heb hem m'n paard gegeven.

Ze hebben ons tot legendes gemaakt. En we zijn nog niet eens dood.

Maar vele anderen zijn dat wel.

Mattie, kleine Johnny...

Jennie Boles die ons over de Brazos heeft geleid.

Bartlett. En Joel.

Papa en mama. En Georgia.

Soms lijkt het wel of ze er niet echt zijn geweest.

Zullen mijn kinderen zich dat op een dag ook afvragen?

Ze zijn er allemaal nog.

Georgia zit ergens op kop in de katoenvelden.

Tarantula is vlakbij, met z'n krijgers. En met Bartlett erachteraan.

Mattie Lochart danst...

Joel en al m'n lieve kinderen lachen.

Weet je, ik voel me allerminst oud.

Er zit iets in ons, een soort vlam die niet verandert naarmate de tijd vordert.

Die nu even actief is als toen onze ogen voor het eerst de wereld zagen.

Hebben we ook maar iets gedaan? - We hebben volgehouden.

We hebben de duivel op afstand gehouden.

En dat is genoeg, lieverd. Voor twee oude Texaanse vrouwen.

[DUTCH] NN1