Original subtitles

‫وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی تقدیم میکند

‫آدرس کانال تلگرامی وبسایت بهارات مووی ‫@bolymix

‫مترجم : تالاپاتی

‫بدون خرید اشتراک از وبسایت بهارات مووی دیدن این فیلم حرام است

‫آقا، ما از بانک بین‌المللی سیتی در دهلی هستیم.

‫شرکت شما، اوبروی ‫صنایع، برای ...

‫... گرفتن وام 500 کرور روپیه ‫از بانک ما

‫برای پروژه سیلندر اکسیژن درخواست داده بود.

‫بله، بله، می‌دونم.

‫بله، می‌دونم.

‫این پروژه آرزوی راجو نوه‌م بود.

‫بانک ما وام رو تصویب کرده.

‫آقا، دوست داریم این خبر خوب رو به راج اوبروی بدیم.

‫کجاست آقا؟

‫راجوم ... ‫نوه‌م ...

‫اون پسر نابغه و باهوش ...

‫همونی که همیشه از کسب و کارهای بزرگ حرف می‌زد ...

‫راجوم. ‫نوه‌م.

‫نوه‌م ...

‫الان مثل یه بچه شده.

‫بخاطر یه تصادف، ‫اعصابش بهم ریخته.

‫تو زندگیش دیگه هیچی نداره ‫جز چند تا خاطره.

‫آقا، خیلی متاسفیم.

‫ما دیگه به وام نیاز نداریم.

‫این وام رو به شرکت‌هایی بدین ‫که نیاز دارن ...

‫... و کارگرها توشون ‫بتونن کار پیدا کنن.

‫با دعا و آرزوی خوبشون، ‫امیدوارم راجو زودتر خوب بشه.

آپلود زیرنویس : قـاسـم سـمـنـگـانـی @Qasem_Samangani

‫باشه آقا. ‫ما میریم.

‫بابا، ‫احساسات شما برای راج ...

‫... و اشکاتون ما رو ناراحت می‌کنه.

‫حقیقتش اینه که ما ‫نمی‌تونیم شما رو افسرده ببینیم.

‫پدرشوهر، رد کردن 500 کرور ‫روپیه یه کار تجارتی خوب نیست.

‫بابا، وقتی ما می‌تونیم ‫از پس این همه کارخونه بربیایم ...

‫... می‌تونیم از پس این ‫پروژه جدید هم بربیایم.

‫بله. صد درصد.

‫اگه میگی، ‫خودم انجامش می‌دم.

‫بابا، پسر من ویکت، مثل راج ‫نوه شما هم هست.

‫عزیزم، این قضیه ‫نوه بودن و نبودن نیست.

‫مسئله، خصوصیات و ‫توانایی‌های هرکسه.

‫تو باغ شاید ‫خیلی انبه باشه.

‫ولی بعضی ترش ‫و خیلی کمشون شیرینن.

‫بله، درسته. ‫به نظر شما ...

‫... من یه انبه گندیده‌م ...

‫... که باید ‫تو سطل زباله انداخته بشه.

‫این خصوصیتشه. ‫بله.

‫مطمئنم پدرشوهر ‫به حرفش توجهی نمی‌کنه.

‫اون رو از بچگی می‌شناسه.

‫- بابا، اون پروژه رو ‫بهش بده. - بله.

‫بعدش می‌بینی. کل اموال رو ‫مدیریت می‌کنه.

‫دخترشوهر

‫چطور می‌تونه از پس ‫یه پروژه انقدر بزرگ بربیاد ...

‫... وقتی حتی ‫نمی‌تونه درست بایسته؟

‫از پس پسر خودت بربیا. ‫به نظر من بی مصرفه.

‫امیدوارم زمین نخوره.

‫گفتم بهت.

‫- بابا! - بگو عزیزم. ‫- بابا. - بله؟

‫فرق من و ‫اون دیوونه چیه؟

‫فرق زیادی ‫بین شما دوتا نیست پسر.

‫اون صبح‌ها شیر می‌خوره.

‫و پسرم هر صبح ‫آبجو می‌خوره.

‫اون هر روز ‫پای بابام رو ماساژ می‌ده.

‫در حالی که پسرم هر روز ‫فکر خفه کردن بابام رو می‌کنه.

‫این تنها فرقی که ‫بین اون و تو هست.

‫واو! ‫چه باحاله!

‫این بستنی سبز رنگ ‫عالی بود.

‫و اون سفیده ‫انگار برف بود ...

‫... و رفت تو شکمم.

‫برای توصیف ‫طعم شکلات کلمات کم می‌آرن.

‫و طعم پرتقالش هم ‫عجیب عالی بود.

‫خیلی خوشم اومد. انگار ‫یه کارخونه قند رو خوردم.

‫آقای راجو، نباید ‫خیلی بستنی بخوری.

‫وگرنه ‫پنومونی می‌گیری.

‫من دارم پول پدربزرگم رو خرج می‌کنم. ‫پول بابات رو خرج نمی‌کنم.

‫این همه درام بازی نکن.

‫بعد از خوردن بستنی ‫لازم دارم لاغر بمونم.

‫هی! ‫آقای موراری!

‫بیا اینجا. باید ‫کمی ورزش کنم، کمکم کن بدوم.

‫- زود بیا. ‫- مسخره‌ست.

‫از 2 ساعت پیش ‫مثل خر دارم می‌دوم فقط برای تو.

‫خیلی خسته‌م.

‫آقای موراری، اگه تو بدویی ‫فقط اون وقت می‌تونم لاغر بشم.

‫نگاه کن چقدر می‌خورم.

‫اگه من بدوم ‫لاغر می‌شی؟

‫با چه آدم دیوونه ای آشنا شدم! ‫هی، من دیوونه نیستم

‫فقط یه عیب کوچولو دارم. ‫بقیه‌اش که عالیه.

‫امیدوارم با همه‌ این چیزای عالی ‫خوب حسابی گند بزنی! احمق!

‫هی، منو میمون صدا نکن!

‫وگرنه، همه دورهایی که ‫تموم کردی رو کنسل می‌کنم!

‫بیا دیگه. ‫از اول شروع کن!

‫از اول بشمار!

‫- دوباره؟ ‫- آره، یه بار دیگه! یک.

‫- خدا! من که 10 دور ‫تموم کردم! - یک!

‫- 25 تا بستنی بردار. ‫- حدود 25 تا دیگه؟

‫- آره، 25 تا دیگه. ‫- تو که 50 تا خوردی!

‫نمی‌فهمی. ‫من میخوام رکورد مینا رو بشکنم.

‫- مینا کیه؟ ‫- مینا دوست دخترمه.

‫می‌خوام باهاش ازدواج کنم.

‫خیلی وقته که با هم ‫رابطه داریم.

‫بده به من!

‫وقتی به بستنی بوسه می‌زنم ‫انگار دارم به مینا بوسه می‌زنم.

‫اینطوریه؟ ‫پس برو بهش بوسه بزن.

‫مینا، درسته؟

‫مینا، دوستت دارم.

‫هی، آقای موراری. ‫موراری، یه دقیقه.

‫- یه چیزی می‌خوام بهت بگم. - باشه، چی شده؟ ‫- بیا اینجا.

‫حس می‌کنم که یه سوال ‫باید بهت شلیک کنم.

‫سوال رو باید پرسید، ‫نه شلیک کرد!

‫اما من شلیکش می‌کنم.

‫یه روز یه فیل ‫و یه مورچه بودن.

‫با هم دوست بودن.

‫یه روز، داشتند ‫قایم موشک بازی می‌کردن.

‫و مورچه... ‫مورچه تو یه معبد قایم شده بود.

‫فیل چطوری فهمید ‫که...

‫...مورچه تو معبده؟

‫شاید یه فیل دیگه بهش گفته بود ‫که...

‫- ...مورچه تو معبده. ‫- فیل خیلی باهوشه.

‫هیچ وقت از کسی چیزی ‫نمی‌پرسه! ‫خودش فکر می‌کنه.

‫نمی‌دونم. ‫من باختم!

‫- جوابمو بده. - نمی‌فهمم. ‫- قبول می‌کنی که باختی؟ - آره.

‫فیل دمپایی مورچه رو ‫جلوی در معبد دیده بود...

‫...پس فهمید که مورچه ‫داخل معبده.

‫اینقدر مورچه کوچولو، ‫با دمپایی کوچولو...

‫- ...توسط یه فیل دیده شد؟ ‫- آره، درست گفته!

‫- من 30 دور دیگه می‌زنم. ‫- باشه.

‫باشه. ‫- من خودکشی می‌کنم...

‫من 50 تا بستنی خواسته بودم! ‫چرا فقط یکیش رو دادی؟

‫- این تقلبیه! ‫- بقیه‌اش رو می‌خوری...

‫- ...اینجا یا برات ببندمش؟ ‫- گوش کن به حرفم!

‫این بستنی فروشی رو ‫بفرست به ویلای من. - باشه.

‫امروز بفرستش. باشه؟ ‫- بله، اقا. - بگیرش!

‫هی، چی کار می‌کنی؟ ‫چی شده؟

‫- داریم می‌دزدیمت! ‫- می‌دزدین؟

‫باشه. خوش اومدین. ‫حواستون باشه!

‫- من آسیب می‌بینم. ‫- پول من!

‫- فراموشش کن! ‫- موراری می‌ده. من سرم شلوغه.

‫بیشرفا...

‫چی شده؟

‫یه چیزی که می‌ترسیدم ‫بشه.

‫- از چی میترسیدی؟ ‫- از چیزی که تو نداشتی.

‫- داری چی می‌گی؟ ‫- حالا باید چی بگم؟

‫وقتی زنگ زد، ‫می‌فهمی.

‫- الو؟ ‫- الو، پدربزرگ!

‫اینا فایده‌ای ندارن. ‫بهشون پول نده.

‫من می‌خوام گولشون بزنم و فرار کنم.

‫- به نوه‌ی من دست نزن! ‫- بس کن! بس کن!

‫فهمیدم که تو نوه‌ت رو ‫خیلی دوست داری.

‫حالا نوه‌ت ‫یه رمز ارز 10 میلیاردی ‫هست.

‫بار دیگه که بهت زنگ زدم...

‫...بهت می‌گم که کجا ‫با پول گروگان بیای.

‫وگرنه، نوه‌ت رو تیکه تیکه می‌کنم...

‫- ...و می‌فرستم به خونه‌تون. ‫- حق نداری.

‫چرا می‌لرزیدی؟

‫تو قبلش ‫بادوم زمینی می‌فروختی؟

‫بابا، من می‌فهمم که ‫باید راج رو نجات بدیم.

‫اما ‫این همه پول رو هدر دادن

‫بدون هیچ فایده‌ای عاقلانه نیست.

‫پسرم، این همه پول ‫چه فایده‌ای داره...

‫...اگه یه جون رو نجات نده؟

‫یه روز یه فیل ‫و یه مورچه بودن.

‫با یه موتور سیکلت ‫داشتن سفر می‌کردن...

‫...از دروازه هند رد می‌شدن.

‫یهو یه کامیون اومد ‫ ‫و بهشون ضربه زد.

‫فیل مرد، اما مورچه زنده موند. چطور؟

‫خیلی ساده. خیلی ساده

‫مورچه حتما از موتور پریده پایین ‫از موتور پریده پایین

‫اونجا استخر بود؟ ‫استخر بود؟

‫نه - حتما پشت فیل قایم شده ‫پشت فیل قایم شده

‫داشتن قایم موشک بازی میکردن؟ ‫چرت نگو!

‫- قبول میکنی باختی؟ ‫- باشه - باشه

‫مورچه کلاه ایمنی سرش بود ‫ایمنی اول

‫- الان فرار میکنم ‫- نه! نه نه...

‫بلیط پول من ‫ده کرور روپیه

‫از دام من فرار کردن ‫آسون نیست

‫اشکالی نداره ‫بهت میگم چیکار کنیم

‫- محکم منو نگه دار ‫- باشه

‫- تو هم همین کارو بکن ‫- باشه

‫- تو یقه منو بگیر یقه! ‫- محکم بگیرش!

‫تو هم پشت منو بگیر

‫باشه؟ - بله ‫- همه اماده ان؟ - بله

‫یک، دو، سه، چهار، پنج! ‫پنج، چهار، سه، دو، یک!

‫یک، دو، سه، چهار، پنج!

‫فرار کرد! ‫بگیرینش!

‫منو بگیر. منو بگیر! ‫بیا منو بگیر

‫یک دقیقه! یک دقیقه! ‫وقت بگیر لطفا. وقت بگیر لطفا

‫وقت بگیر لطفا. وقت بگیر لطفا ‫بیرونم. بیرون میرم

‫وقت بگیر لطفا! ‫وقت بگیر لطفا!

‫توش بمون! ‫وقت بگیر لطفا!

‫- اینجا چه خبره؟ ‫- بازرس، من هستم

‫- اوه! راج. خودتی ‫- بله

‫- منو دزدیده بودن ‫- چی!

‫از اونجا فرار کردم ‫دنبالم کردن

‫رفتم به جاده ‫تا اونجا دنبالم اومدن

‫بعد رفتم باغ ‫اونجا هم دنبالم اومدن

‫وقتی اومدم به کلانتری ‫هنوز دنبالم بودن

‫- داری چی میگی؟ ‫- نگاه کن

‫شاید حرف زدنت ‫عیب داره...

‫...ولی مغزت ‫کاملا سالمه

‫از اول داشتم میگفتم ‫که...

‫... فقط حرف زدنم مشکل داره ‫بقیه چیزا خوبه

‫ساکت! ‫- گریه نکن!

‫گریه سگ نحسه ‫بازرس، من دیگه میرم

‫پدربزرگم پیر شده ‫حتما نگرانمه

‫- باید ازش مراقبت کنم ‫- باشه برو

‫پدربزرگ، من اینجام!

‫راجو جونم! ‫راجو جونم! قشنگم!

‫- راجو جونم! ‫- من اینجام!

‫رها کردن؟

‫نه پدربزرگ. اونها ‫حاضرش نبودن منو رها کنن

‫- من خودم ازشون فرار کردم ‫- واقعا؟

‫ولی چطور تونستی ‫خودتو آزاد کنی؟

‫دویدن! دویدن! ‫ازشون جلوتر بودم

‫من همیشه تو دویدن ‫اول میشم

‫از آقای موراری بپرس ‫چقدر تو دویدن خوبم

‫لطفا یادم ننداز

‫فقط با فکرش ‫خفه میشم

‫آقای موراری، راجو به خاطر ‫مهارت دویدنش برگشته

‫اشکالی نداره اگه کل روز ‫دویده باشه

‫- خب من باهاش موافق نیستم ‫- می‌خوای کارتو حفظ کنی؟

‫تو نمیدونی ‫اون اصلا دو نمی‌دوید

‫اون فقط بستنی میخوره...

‫...و من جای اون ‫دویدم

‫آقای موراری ‫دروغ گفتن کار خوبی نیست...

‫صبح بخیر آقای اوبروی ‫فقط فرار نکرده

‫بلکه آدم ربایان رو ‫به ما تحویل داده

‫- چی؟ ‫- بله

‫نوه شما واقعا باهوشه ‫خیلی باهوشه

‫اومدم ‫تبریک بگم

‫دولت ده لاک روپیه ‫جوایز گذاشته بود...

‫...برای هر کسی که ‫جنایتکارها رو تحویل بده

‫و نوه شما ‫اون پول رو به دست آورده

‫نگاه کن ‫رفتن

‫حالشون خوبه؟

‫وقتی پای پول درمیونه ‫خودشونو نمیتونن کنترل کنن

‫و شما از یه مبلغ ‫خیلی بزرگ صحبت کردی

‫آروم باش ‫عجله ای نیست

‫آقای اوبروی ‫من دیگه میرم

‫متشکرم ‫موفق باشید

‫شماها خیلی ‫پول دوست نیستین؟

‫میخوای اون ده لاک روپیه رو ‫به حساب تو بریزم؟

‫...به حساب تو؟

‫پدربزرگ، چرا باید ‫ ‫پول رو بهشون بدم؟

‫این پول رو خرج خودم می‌کنم

‫یه مهمونی با 5 لاک پول می‌گیرم…

‫…و با بقیه پولش بستنی می‌خرم.

‫اگه پنج لاک روپیه بستنی بخوری...

‫...مریض میشی یا ذات الریه میگیری.

‫من هیچ وقت ذات الریه نمیگیرم.

‫بستنی رو میخورم ‫و تو اذیت میشی.

‫آقای موراری.. پدربزرگ، آقای موراری ‫چیزی میگه.

‫- چی میگه؟ ‫- داشتم عشقم رو نشون میدادم.

‫یه جشن میگیریم ‫و تولد من رو جشن میگیریم.

‫- آره. تولدت. ‫- مگه نه پدربزرگ؟

‫اگه تولد من رو جشن بگیریم، ‫مینا میاد.

‫مینا برام کادو ‫میخره.

‫برام آواز میخونه، ‫ کیک رو میبره...

‫...و بعدش، اینجا رو گونه ام رو ‫میبوسه.

‫'دل بیچاره میشه'

‫'وقتی عاشق میشه...'

‫هی، دیوونه! ‫بیا پایین!

‫'عشق داره در میزنه'

‫'به درت..' - دیوونه! ‫بیا پایین کیک رو ببر!

‫عمو، ‫چرا داد میزنی؟

‫جشن من هست، من کیک رو ‫میبرم...

‫...و مینا اون رو ‫میخوره.

‫چرا انقدر عجله داری؟

‫نمیتونی ببینی ‫که دارم لباس میپوشم؟

‫انقدر طول میکشه ‫لباس پوشیدن؟

‫تو هم ‫وقت میذاری واسه لباس پوشیدن!

‫دو ساعت ‫وقت میذاری موهات رو مشکی کنی.

‫بعد عدسیت رو میذاری ‫و دندان مصنوعی رو.

‫نصف چیزهایی که تو بدنت هست ‫مصنوعی هست.

‫- چطور میدونی؟ ‫- یه بار همه چیز رو دیدم.

‫- باید جزئیات رو بهت بگم؟ ‫- نه، نه!

‫نه! - من همه جزئیات رو میدونم! ‫- عزیزم..

‫- آره، میدونم.. - بیا پایین. ‫همه منتظر توند.

‫تو جشن؟ ‫مینا اومده؟

‫نه، هنوز نیومده.

‫جشن بدون مینا ‫جشن نمیشه.

‫بیا تا ‫اون بیاد وقت رو بگذرونیم.

‫- گوش کن.. ‫- یه سوال ازت میپرسم.

‫نه، نه، نه!

‫هر سوالی بپرس ‫به جز اون سوال مورچه و فیل.

‫آقای موراری، زندگی من ‫دور مورچه و فیل میچرخه.

‫یه فیل ‫و یه مورچه بود.. - نگاه کن!

‫- مورچه.. - وقتشه که بریم ‫جشن و معما رو حل نکنیم.

‫- عمو، این چیه؟ ‫- چیه؟

‫آخ! تصادف! ‫عمو، اون چیه؟

‫- چیه؟ ‫- تصادف!

‫- عمو، این چیه؟ ‫- چی؟ - تصادف!

‫عمو! عمو! - داری چیکار میکنی؟ - تصادف!

‫میای ‫یا تصادف رو شروع کنم؟

‫- چطور؟ ‫- اون چیه؟ - اون..

‫فکر میکنی من مغز ندارم؟ ‫فقط یه ایراد دارم.

‫بقیه اش کامل هست.

‫همه ایرادات من ‫به ضرر تو داره برجسته میشه.

‫آقای موراری، ‫بذار یه چیزی بگم.

‫- چی؟ ‫- تو فوق العاده ای!

‫تو از این دنیا ‫بیرونی! بیا بریم.

‫یعنی این حرف ‫من از این دنیا نیستم؟

‫نگاه کن، رفیق. ‫دو تا فیل بود.

‫کنار یه دریاچه ‫ایستاده بودند.

‫و یه قایق ‫وسط دریاچه بود.

‫هر دوشون ‫باید از دریاچه رد میشدند.

‫بگو. ‫چطور رد شدند؟

‫به نظر من، شنا کردند. ‫- شنا بلد نبودند.

‫فیل هستند، ‫شنا بلد نیستند.

‫سوار قایق میشن ‫و از دریاچه رد میشن.

‫قایق کوچیکه. جا نمیشن ‫و به همین خاطر نمیتونن رد بشن.

‫- پس جواب رو بگو. ‫- چرا جواب نمیدی؟

‫- جواب رو نمیدونیم. ‫- پس، بگم؟

‫- بگو. - رد نشدند، ‫چون هوس مرگ نداشتند!

‫- آره.. ‫- راج، تموم شد داستان؟

‫- حالا بیا اینجا کیک رو ببر. ‫- لطفا وسط حرفم نپر.

‫تا مینا نیاد، کیک رو ‫نمیکنم.

‫مینا نمیاد. ‫پدر و مادرش ‫ممنوعش کردن.

‫حتی اگه همه دنیا ‫ممنوعش کنه، مینا من حتما میاد.

‫نگاه کن، مینا اومده!

‫وای مینا! ‫بذار یه چیزی بهت بگم؟

‫خیلی خوشگل شدی! ‫از این دنیا بیرونی!

‫ممنون، راج!

‫میدونی چی میگم مینا؟

‫همه میگفتن ‫که تو نمیای.

‫ولی من میدونستم ‫که تو حتما میای.

‫مگه ممکنه یه وقت تو بهم زنگ بزنی ‫و من نیام؟

‫همین دلیله که ‫خیلی دوستت دارم!

‫بیا. ‫همه منتظرتن.

‫بیا، بیا. ‫بابا بزرگ، مینا اینجاست.

‫- سلام بابا بزرگ. ‫- مینا، بیا این طرف.

‫هی، کنار برو!

‫بیا، مینا! ‫بیا این طرف!

‫- جشن بگیریم! ‫- احمق!

‫"من یه طبل از کدو تنبل درست کردم."

‫"ظرفهای دهن گشاد از لیمو."

‫"کدو حلوایی با دستش کف میزنه."

‫"کدو سبز باهاش میخونه!"

‫این "کدو سبز" نیست، ‫"خیاره".

‫- من دارم میگم! خیار! ‫- باشه، بگو. خیار.

‫- "کدو تلخ.. ‫- کدو تلخ.."

‫"کدو تلخ نامزد کرده. ‫شکرپاره ها اومدن برقصن."

‫"کدو تلخ نامزد کرده. ‫شکرپاره ها اومدن برقصن."

‫"شکرپاره ها اومدن برقصن."

‫"گل کلم تبدیل به طبل شده!"

‫"گل کلم تبدیل به طبل شده!"

‫"کدو حلوایی ‫تبدیل به کلارینت شده"

‫"شکرپاره ها اومدن برقصن."

‫"شکرپاره ها اومدن برقصن."

‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com

‫"عالی! فوق العاده!"

‫"عالی! فوق العاده!"

‫"سیب زمینی از ‫پیاز عصبانی بود."

‫"یه مشت ‫شلم شوربا داشت."

‫"این پیاز ‫بود که کمک کرد."

‫"کدو تلخ نامزد کرده. ‫شکرپاره ها اومدن برقصن."

‫"شکرپاره ها اومدن برقصن."

‫بزار بهت نشون بدم ‫چطوری برقصی.

‫"مثل یه حشره ‫اینجوری بخز! ‫برو جلو."

‫"مثل یه حشره ‫اینجوری بخز! ‫برو جلو."

‫"چه دهلی باشه، چه بمبئی ‫چه باتیندا."

‫"همه ازت بادمجان یا ‫کدو سبز میخوان."

‫"همه بامیه دوست دارن!"

‫"شکرپاره ها اومدن برقصن."

‫"کدو تلخ نامزد کرده. ‫شکرپاره ها اومدن برقصن."

‫"شکرپاره ها اومدن برقصن."

‫"گونه هاش به قرمزی ‫گوجه فرنگیه و همه رو اذیت میکنه."

‫"کدو ‫صلح رو برقرار کرد."

‫"شکرپاره ها اومدن برقصن."

‫"گل کلم تبدیل به طبل شده!"

‫"کدو حلوایی ‫تبدیل به کلارینت شده"

‫"شکرپاره ها اومدن برقصن. ‫شکرپاره ها اومدن برقصن."

‫"کدو تلخ نامزد کرده. ‫شکرپاره ها اومدن برقصن."

‫"شکرپاره ها اومدن برقصن."

‫بابا بزرگ!

‫خیلی باحاله بابا بزرگ.

‫من تو رو از ورود به این خونه ‫منع کرده بودم، درسته؟

‫داماد، ‫داری چی میگی؟

‫تو هم وارد این ‫خونه شدی.

‫پس چرا داری ‫اونو متوقف میکنی؟

‫خفه شو. بیا مینا. - نه! ‫- نه، مینا. نرو.

‫نمیتونی ببرش.

‫ساکت میمونم...

‫...چون تو برادر مینا هستی.

‫- نه، برادر. ‫- دستشو ول کن.

‫- بیا، مینا. ‫- نمیتونی ببرش.

‫- نه، مینا. ‫- گفتم، بیا مینا.

‫نه. نه، برادر.

‫- داره با زور میبرتش. ‫- نه، برادر..

‫خفه شو و بیا خونه.

‫یه نفر، جلوشو بگیر.

‫- ولم کن. ‫- بیا.

‫- برادر.. ‫- بابا بزرگ!

‫چرا جلوشو نمیگیری؟

‫بزار ببرش.

‫آقای موری، ‫حواست بهش باشه.

‫- بیا.. ‫- نه، برادر. لطفا.

‫من میدونستم این اتفاق میفته.

‫بیا اینجا. ‫اینو دیدی؟

‫مردم یه ذره ‫احترام به تو ندارن.

‫تو به مینا ‫خیلی علاقه داشتی. ‫چی شد؟

‫برادرش اومد ‫و بردش.

‫حتی نمیتونستی ‫کاری بکنی.

‫هیچکس بهت ‫کمک نکرد. ‫هیچکدوم ازشون سعی نکردن جلوشو بگیرن.

‫بقیه رو ولش کن. ‫حتی بابا بزرگت..

‫اونم ‫سعی نکرد بهت کمک کنه.

‫میدونی چرا؟

‫چون هیچکس ‫تو این خونه دوستت نداره.

‫تو یه دردسر درست کن، یه بی‌فایده ...

‫... و یه آدم بی‌خاصیت ‫برای همه هستی.

‫تو یه دردسر ‫همیشه و همیشگی هستی.

‫اگه من جای تو بودم...

‫... و یه ذره ‫غرور داشتم

‫خودمو از یه جایی ‫آویزون می‌کردم و خودمُ می‌کُشتم.

‫آره! خودکشی!

‫اگه من جای تو بودم...

‫... و یه ذره ‫غرور داشتم...

‫... خودمو از یه جایی ‫آویزون می‌کردم و خودمُ می‌کُشتم.

‫آره! خودکشی!

‫چی شده؟

‫این چیه؟

‫من می‌خوام خودکشی کنم. ‫دیگه نمی‌خوام زنده بمونم.

‫داری چی می‌گی؟

‫حرف حقو میزنم. ‫هیچکس منو دوست نداره.

‫اصلا هیچکس.

‫وقتی مینا رو ‫برادرش داشت می‌برد...

‫... هیچکس حتی سعی نکرد ‫جلوشو بگیره.

‫حتی تو هم هیچ تلاشی ‫نکردی. نمی‌خوام زنده بمونم..

‫تو که نوه منی، ‫مثل یه ترسو حرف می‌زنی.

‫نه عزیزم. ‫خودکشی یه جرمه.

‫غلطه.

‫می‌خوای خدا رو ناراحت کنی؟

‫- نه. - می‌خوای ‫با خدا دعوا کنی؟

‫- نه. ‫- تو از خدا بزرگتری؟

‫نه. ‫ببخشید، پدربزرگ.

‫ببخشید، پدربزرگ..

‫اشکال نداره، عزیزم..

‫پدربزرگ

‫من از دو ساعت پیش ‫سعی می‌کنم بمیرم.

‫دو ساعته با یه طناب دور گردنم ‫در حال پرسه زدنم.

‫تعجب کردم که ‫چرا نمی‌میرم.

‫اگه می‌مردم ‫چه اتفاقی می‌افتاد؟

‫خدا عصبانی می‌شد، نه؟

‫نه، عزیزم..

‫حرف منو گوش کن. ‫اونو فراموش کن.

‫وگرنه گردنتو می‌شکنم و ‫می‌کشمت!

‫خیلی زود به یه مرد ‫از انتخاب خودم شوهرت میدم. فهمیدی؟

‫بیاین، دخترها. زود باشین! ‫من دیرم شده.

‫می‌دونیم که یه داماد ‫برای آشنا شدن داره میاد.

‫وسط مسابقه رقص ‫... چطوری بحث ازدواج وسط اومد؟

‫دیروز با مامان و بابام ‫ناهار می‌خوردم.

‫پدربزرگ اون پسر منو اونجا ‫دید...

‫... و ازم خوشش اومد.

‫... و ازم خوشش اومد.

‫این اتحاد ‫صد در صد قطعی شده؟

‫نه. نه. ‫یه درصد هنوز مونده.

‫وقتی همدیگه رو دیدیم ‫تمام میشه.

‫وای، نه! ‫لاستیک پنچر شد!

‫چطور به موقع برسم؟

‫وای! چه ماشینیه!

‫دخترها، امروز روز شانس ماست.

‫شما یه تاجر ‫عالی هستید، آقای راج.

‫واقعا می‌خوای من ‫باورم کنم؟

‫ممنون. ‫- شما ذهن خیلی باهوشی دارید.

‫- آره.. ‫- تو پروژه قبل..

‫صبر کن..

‫ماشین منو کیه؟ ‫سلام، الو.. سلام!

‫سلام.

‫ببخشید. ‫لطفا از ماشین پیاده شو.

‫چرا؟

‫من قبل از اینکه سوار ‫ماشین بشم ازت اجازه گرفتم؟

‫اگه می‌خوای سوار بشی ‫می‌تونی سوار بشی...

‫... به قطار، هواپیما یا حتی ‫به موشک!

‫ولی لطفا از این ماشین ‫پیاده شو.

‫چرا؟ ‫من چراغ قرمز رد کردم؟

‫تو مأمور پلیس هستی؟ ‫تو مأمور سیا یا اف‌بی‌آی هستی؟

‫تو منو نمی‌شناس.

‫- لطفا ماشین رو خالی کن.. ‫- نمی‌خوام حرفتو گوش کنم.

‫به من کاری نداره تو کی هستی.

‫حرف منو گوش کن..

‫من به نصیحتت ‫نیازی ندارم.

‫راستی، مشکل تو با من ‫چیه؟

‫ یه ارتباطی هست.

‫من به خاطر ‫رفتار تو نگرانم. - چی؟

‫تو ممکنه ‫دستگیر بشی. من این موضوع رو به پلیس ‫می‌گم.

‫داری چی می‌گی؟

‫می‌گم که ‫ازت خوشم اومده.

‫- چی! ‫- منظورم اینه، از ‫سادگی تو خوشم اومده.

‫- چی میگی؟ ‫- منظورم اینه...

‫... اینجوری که داری سعی می‌کنی ‫ بی‌گناهی خودت رو نشون بدی...

‫ داری با من لاس می‌زنی؟ ‫ - نه.

‫ - نه بابا.

‫ ببخشید آقایون. لطفا. ‫ من به کمک نیاز دارم.

‫ این آقا داره با من لاس می‌زنه.

‫ - نه نه! - ببخشید... ‫ - نه بابا. دروغ میگه. هی!

‫ نه! نه!

‫ مامان، بابا. ‫ من سر وقت رسیدم. درسته؟

‫ بیا عزیزم. ‫ حتما تو راهن.

‫ چه بلایی سر خودت آوردی؟

‫ موهات به هم ریخته.

‫ در واقع، ‫ ماشینم پنچر شد.

‫ همون مشکل قبلیه؟

‫ ولی بازم سر وقت رسیدم. ‫ هنوز کسی نیومده.

‫ من اینجام.

‫ لطفا بیاین آقای اوبروی. ‫ منتظرتون بودیم.

‫ لطفا بیاین.

‫ - ایشون همسرم، انجو هستن. ‫ - سلام.

‫ ایشون پدربزرگ راجن.

‫ - خدا خیرتون بده آقای اوبروی. ‫ - ایشون دخترمون، مینا هست.

‫ ایشون به ارزش های سنتی پایبند هستن. خوشحالم.

‫ - اینا برای شماست. - ممنون. ‫ - من برنامه شما رو دیدم.

‫ خیلی عالی بود. ‫ من شما رو برای نوه ام انتخاب کردم.

‫ امروز تاریخ ها رو مشخص می‌کنیم.

‫ ولی نوه شما کجاست؟

‫ سلام، به همه.

‫ من اینجام.

‫ وای نه!

‫ تو کی هستی؟

‫ من راجم.

‫ راج هیچوقت با این تیپ لباس نمی‌پوشه.

‫ ولی پوشیده. ‫ خیلی سختی کشیده.

‫ - چطور؟ ‫ - چی بگم؟

‫ من با تیپ رسمی از خونه اومدم بیرون.

‫ ولی تو راه یه دختر قشنگ رو دیدم...

‫ ... که باعث این وضع شده.

‫ - تو مثل یه گدای بین المللی هستی. - میدونم.

‫ در واقع

‫ من از یه خانواده ثروتمند هستم، پدربزرگ.

‫ "پدربزرگ"؟

‫ تو نوه من، راج اوبروی هستی؟

‫ اگه باور نداری، ‫ باید ثابت کنم.

‫ عزیزم...

‫ با کت و شلوار کشتی گرفتی؟

‫ چی بگم پدربزرگ؟

‫ تو راه یه دختر قشنگ رو دیدم.

‫ ایشون باعث... ایشون اونجاست! اونجاست!

‫ پدربزرگ، این همونه. ‫ وای خدا!

‫ - ایشون... ‫ - لطفا حرفام رو گوش کن.

‫ چی باید بگم؟

‫ حرفام رو گوش ندادی.

‫ حتی نمی‌خوام نیم کلمه حرفشو بشنوم.

‫ در واقع، نمی‌دونستم...

‫ منو کتک زدن ‫ و شما نمی‌دونستید...

‫ می‌خواستن منو بکشند.

‫ خوشحالم

‫ که همدیگه رو دیدید.

‫ - خیلی جالبه. - "جالبه"؟ می‌خواستن منو بکشند پدربزرگ.

‫ مشکلی نیست. ‫ یه چیز بهم بگو.

‫ باهاش ازدواج میکنی؟

‫ خوب، ‫ واقعا خیلی متاسفم.

‫ همه اینا به خاطر این بود که ‫ قرار بود با شما ملاقات کنم.

‫ در واقع، دیرم شده بود...

‫ باید بهش فکر می‌کردی.

‫ تو فقط دیرت شده بود.

‫ ولی اسمم می‌تونست با "دیر" شروع بشه.

‫ نمی‌تونم درباره مرگ حرف بزنی.

‫ منو می‌کشم.

‫ متاسفم پدربزرگ. ‫ خیلی متاسفم.

‫ خوبه که این رابطه رو می‌بینم.

‫ بین یه پدربزرگ ‫ و نوه اش.

‫ "اگه درباره مرگ حرف بزنی، ‫ منو می‌کشم."

‫ "تا حالا این جوری احساس نکرده بودم."

‫ "تا حالا این قدر خوشحال نبودم."

‫ "تا حالا این قدر هیجان و عشق نداشته بودم."

‫ "چه بلایی سر من اومده؟ ‫ چه بلایی سر من اومده؟"

‫ "چه بلایی سر من اومده؟ ‫ چه بلایی سر من اومده؟"

‫ "از غروب آروم و قرار ندارم ‫ و با شنیدن اسم تو می‌لرزم."

‫ "از غروب آروم و قرار ندارم ‫ و با شنیدن اسم تو می‌لرزم."

‫"من اون تنهایی رو که تو حس کردی میدونم، ‫همون دل‌تنگی رو که تو داری رو من هم با خودم حمل می‌کنم."

‫"هرگز آرزوهایی رو که تو دل داشتم ‫و اینجوری فکر نمی کردم."

‫"با من چه شده؟ ‫با من چه شده؟"

‫"با من چه شده؟ ‫با من چه شده؟"

‫"با من چه شده؟ ‫با من چه شده؟"

‫"از اینکه دوستم داری ممنونم، ‫قلبم رو به تو تسلیم می‌کنم."

‫"از اینکه دوستم داری ممنونم، ‫قلبم رو به تو تسلیم می‌کنم."

‫"چون این حرفای تو بود ‫که قلب من رو برد."

‫"هرگز تا حالا ‫اینقدر خوشحال و شاد نبودم."

‫"با من چه شده؟ ‫با من چه شده؟"

‫"با من چه شده؟ ‫با من چه شده؟"

‫"سلام راج."

‫"- چی شده؟ ‫- هیچی."

‫"چرا یهو منو اینجا صدا زدی؟ ‫"

‫"یه چیزی تو ذهنم بود. ‫می‌خواستم روشنش کنم."

‫"- برای همین صدات کردم اینجا ‫تنهایی. - چی شده؟"

‫"بشین. ‫بیا بشینیم و حرف بزنیم."

‫"نگاه کن، مینا."

‫"همه یه گذشته ای دارن. ‫همه یه گذشته‌ای دارن..."

‫"... که نباید پنهونش کنیم. ‫باید درباره‌اش حرف بزنیم."

‫"چی می‌گی؟"

‫"می‌گم من آدم صادقی هستم."

‫"برای همین ‫می‌خوام همه چی رو بهت بگم."

‫"تو زندگی همه..."

‫"... یه پسر یا یه دختر هست."

‫"یعنی می‌گی..."

‫"- ... که تو زندگی تو.. ‫- یه دختر بوده. - واقعا؟"

‫"دختر فقط می‌تونه دختر باشه. ‫من نمی‌تونم به جای دختر یه پسر بزارم."

‫"لطفاً ناراحت نشو."

‫"نگاه کن، این زندگیه. ‫همه اینا تو زندگی اتفاق می‌افته، نه؟"

‫"ولی اون کی بود؟"

‫"- کوکو. ‫- "کوکو"؟ - آره."

‫"یه بار رفتم ‫به یه بستنی فروشی..."

‫"... که "چوکو بار" بخورم."

‫"اونجا "کوکو" رو دیدم ‫قبل از اینکه یه "چوکو" بخرم."

‫"به هم نگاه کردیم. ‫چشم‌هامون برق زد."

‫"قلب‌هامون تند تند می‌زد و ‫رعد و برق‌های بلندی از آسمون می‌گذشت."

‫"و اون رعد و برق اونقدر ترسناک بود ‫..."

‫"- ... که "کوکو" به من چسبید. ‫- بعدش چی شد؟"

‫"از من نپرس."

‫" "کوکو" تو بغل من بود. ‫من تو بغل "کوکو" بودم."

‫"باز هم "کوکو" تو بغل من بود ‫و من تو بغل "کوکو" بودم."

‫"چرا باید اونو ‫اینقدر تو بغل خودت نگه می‌داشتی؟"

‫"از من نپرس."

‫"چرا وایسادی؟"

‫"چرا نمی‌شینی؟ ‫لطفاً."

‫"لطفاً."

‫"خب.. وقتی چشم‌هامو باز کردم، ‫بارون قطع شده بود."

‫"و ما تا زانو تو آب بودیم. ‫"

‫"خونه "کوکو" درست جلوی ما بود. ‫اون گفت..."

‫"... 'لطفاً بیا'. ‫من گفتم..."

‫"... 'خوش اومدی'."

‫"من تو خونه "کوکو" بودم، ‫در از بیرون قفل بود."

‫"- بعدش چی شد؟ ‫- از من نپرس."

‫"باد خنک و ملایمی ‫از بیرون می‌وزید."

‫"خیلی سرد بود داخل خونه. ‫یه پتو بود..."

‫"- ... و دو تا آدم. ‫- خب؟"

‫"خب.."

‫"هر دو زیر پتو رفتیم."

‫"و زیر پتو چه اتفاقی افتاد؟"

‫"خیلی چیزها اتفاق افتاد ‫و ادامه پیدا کرد."

‫"- بعدش چی شد؟ ‫- از من نپرس."

‫"دوستی من و "کوکو" خیلی عمیق شد."

‫"دوستی ما ‫خیلی قوی شد."

‫"اما یه روز فهمیدم ‫"کوکو" از شهر رفته..."

‫"- ... بدون اینکه به من خبر بده. ‫- چه جالب!"

‫"و بعد یه روز یهویی ‫"کوکو" رو تو یه ایستگاه کوهستانی دیدم."

‫"چه بد!"

‫"اونجا اسکی روی یخ می‌کرد."

‫"من هم اسکی روی یخ می‌کردم."

‫"در حال اسکی کردن "کوکو"، ‫پاش سر خورد..."

‫"- ... و از کوه افتاد. ‫- مرد؟"

‫"جان سالم به در برد. ‫من نجاتش دادم."

‫"من نجاتش دادم."

‫"کشیدمش بالا. ‫ولی پای من هم سر خورد..."

‫"... و من افتادم رو "کوکو". ‫"کوکو" پایین بود

‫"- ... و من بالای اون بودم. ‫- بعدش؟"

‫"از من نپرس."

‫"چرا تو مدام

‫لطفا بشین.

‫بله.

‫کوکو مریض شد. ‫نفسش داشت می‌رفت.

‫بیمارستان خیلی دور ‫بود از اونجا.

‫با ماشین داشتم می‌بردمش. ‫تو راه، یهو...

‫- یهو... ‫- می‌مرد، نه؟

‫نذاشتم بمیره. ‫ممکن بود بمیره.

‫ولی قبل از اینکه نفسش ‫قطع بشه...

‫...شروع کردم هوا ‫تو دهنش فوت کردم.

‫مدام تو دهنش فوت کردم ‫و فوت کردم...

‫تو دهان به دهان ‫احیا کردی!

‫- مینا، من هیچ ‫انتخاب دیگه ای نداشتم. - اوه تو!

‫برو جهنم! ‫برو جهنم...

‫...کوکو رو هم ‫با خودت ببر!

‫مینا! ‫مینا کجا میری؟

‫میری پیش کوکو؟ ‫آدرسش رو بردار.

‫کوکو استریت، کوکو بیلدینگ، ‫آپارتمان شماره: کوکو.

‫کوکو!

‫کوکو.

‫نگاه کن، نبود من نباید ‫روی کار تاثیر بذاره.

‫یه دقیقه صبر کن. بعدا صحبت ‫میکنیم. نامزدم اینجاست.

‫بعدا صحبت میکنیم.

‫هی، مینا!

‫- اینجا چکار میکنی؟ ‫- چرا؟

‫خوشت نیومد من اومدم اینجا؟

‫نه، چیزی اینجوری نیست. ‫فکر کردم ممکنه...

‫...خوشت نیاد از حرفایی ‫که اون روز راجع به کوکو زدم.

‫نگاه کن، راج. ‫اون گذشته تو بود.

‫همه یه گذشته ای دارن، نه؟

‫یعنی چی؟

‫- بشین، راج. ‫- نه، اشکال نداره.

‫- نه، لطفا بشین. ‫- نه، اشکال نداره. بگو.

‫برات توضیح میدم. ‫نگاه کن، راج.

‫تو آدم خیلی راستگویی هستی.

‫همه چیز رو راجع به خودت ‫به من گفتی.

‫چرا باید چیزی رو ‫پنهان کنم؟

‫- یعنی، یه ‫کسی تو... - پسر.

‫پسر! ‫یه پسر بود!

‫راج، پسر فقط میشه ‫پسر، نه؟

‫نمیشه ‫تغییرش داد به دختر.

‫ناراحت نشو.

‫این زندگیه. ‫همه اینا تو زندگی اتفاق میوفته.

‫گوش کن، میخوام امروز ‫همه چیز رو راجع به زندگیم ‫بهت بگم.

‫به جهنم گذشته تو.

‫اول این رو بهم بگو. ‫اسم اون چی بود؟

‫پوپو.

‫"پوپو"؟ - آره. ‫- این پوپو کیه؟

‫از من نپرس.

‫پوپو از بچگی عادت ‫به عشقبازی داشت.

‫در اصل، پوپو هرجا ‫که میرفتم دنبالم میومد.

‫و یه روز، گیرم انداخت. ‫- بعدش چی شد؟

‫از من نپرس.

‫یه روز داشتم میرفتم خونه، ‫خیس از بارون.

‫و... - پوپو با یه چتر ‫دنبالت اومد.

‫چطور میدونی؟ ‫- یه فرمول خیلی معمولی.

‫- به هر حال، ادامه بده. - پس ‫من داشتم میرفتم، خیس از بارون...

‫...و پوپو با یه چتر ‫اومد و بعد یهو...

‫...لباشو ‫آورد نزدیک لبای من

‫پشت چتر و...

‫- بعدش چی شد؟ ‫- از من نپرس.

‫هی، چرا ایستادی؟ ‫لطفا بشین. بشین.

‫بشینیم و صحبت کنیم. ‫بشین. - باشه.

‫مینا، راستی، ‫فکر نمیکنی پوپو...

‫...خیلی داره از ‫حد کوکو رد میشه؟

‫آره. پوپو از ‫بچگی دیوونه من بود.

‫چرا با یه دیوونه ‫رابطه برقرار کردی؟

‫من این کارو ‫نکردم. بابام مجبورم کرد.

‫نگاه کن، اون هم ‫دنبالم اومده اینجا.

‫چرا دنبالت اومده ‫اینجا؟ - از من نپرس.

‫هی، این چیه؟ بگو. ‫چرا دنبالت اومده؟

‫صبر کن. ‫دارم میگم.

‫خب، پوپو میگه ‫که فقط با من ازدواج میکنه...

‫- ...و با هیچ کس دیگه. ‫- ولی یعنی چی

‫- ...با این حرفش؟ ‫- از من نپرس.

‫- هی، این چیه؟ - هی! ‫- حتما میپرسم.

‫عصبانی نشو. ‫دارم بهت میگم، نه؟

‫- راستی، اون روز ‫داشتم حمام میکردم. - باشه.

‫و پوپو ‫یواشکی اومد تو حموم.

‫اون غریبه اومد تو حموم تو

‫و تو گذاشتی بیاد تو!

‫- اون موقع غریبه نبود! ‫- خدای من!

‫یه غریبه میاد تو حموم تو...

‫... و تو اونو غریبه حساب نمی کنی!

‫فکر می کنی بعد از این، منو قبول می کنی؟

‫- برو جهنم! ‫- هی!

‫- تو و پوپو، برو جهنم! ‫- هی! هی، راج! راج!

‫راج، کجا میری؟

‫می خوای بری پیش پوپو؟ ‫آدرسش رو بگیر و برو.

‫خیابان پوپو، کوچه پوپو، ‫شماره آپارتمان: پوپو.

‫پوپو.

‫پوپوی شما به جهنم!

‫سلام. کی؟ ‫تو؟

‫اصلا نمی خوام با تو صحبت کنم!

‫راج، یه لحظه حرفمو گوش کن!

‫هیچی نمی خوام ‫بشنوم!

‫برو پیش پوپوی خودت!

‫چرا؟ ‫می خوای بری پیش کوکو؟

‫نمی خوام درباره کوکو یا پوپو بحث کنم.

‫خفه شو! ‫- عجیبه!

‫دیروز کلی از کوکو حرف زدی.

‫من چیزی گفتم؟ ‫امروز فقط از پوپو حرف زدم...

‫- ...خیلی ناراحت شدی! ‫- شوخی کردم.

‫کوکویی نمی شناسم، باشه؟

‫- پوپویی هم نمی شناسم. ‫- چی!

‫- داری منو مسخره می کنی! ‫- ببین!

‫اونطوری که تو کوکو رو ساخته بودی...

‫... مجبور شدم پوپو رو بسازم تا از شر کوکو خلاص بشم.

‫- مشکلی پیش اومده؟ ‫- می نا.

‫می دونی چیه؟ ‫خیلی نگرانم کردی!

‫با سرعت ۱۸۰ کیلومتر در ساعت دارم رانندگی می کنم.

‫عزیزم، ‫لطفا آرام باش.

‫یه دور برگردون بزن ‫و برگرد پیشم.

‫باشه، عزیزم. ‫یه دور برگردون می زنم، باشه؟

‫راج!

‫راج، چه اتفاقی افتاده؟

‫راج!

‫آقای اوبروی.

‫همین الان دکتر رو دیدم.

‫یه خبر خیلی بد هست.

‫جان راج در امانه. ‫اما وضعیت روحی اش...

‫- چه اتفاقی براش افتاده؟ ‫- برگشته به دوران کودکی اش.

‫هیچی رو فراموش نکرده.

‫اما رفتارش مثل یه بچه ‫هشت یا ده ساله است.

‫ممکنه بعد از عمل ‫کاملا خوب بشه

‫... یا ممکنه ‫جانش رو هم از دست بده. - نه.

‫نه!

‫نمی تونم این ریسک رو بکنم.

‫صبر می کنم.

‫صبر می کنم تا ‫درمان بهتری پیدا بشه.

‫آقای اوبروی، ‫اون نوه شماست.

‫شما می تونین صبر کنین.

‫اما ما پدر و مادرش هستیم.

‫ما نمی تونیم ‫خیلی منتظر بمونیم.

‫منظورتون چیه؟

‫نمی خوام چیزی بگم.

‫شما از ما بزرگتری.

‫می خوام ازتون بپرسم.

‫اگه جای ما بودین، ‫چه کار می کردین؟

‫- بریم. ‫- نه مامان.

‫من فقط با راج ازدواج می کنم.

‫این تصمیم زندگی منه ‫و خودم باید بگیرمش.

‫بهتون می گم. ‫بریم.

‫میتونین بعد از برگشت به هند ‫تصمیم بگیرین.

‫نه، بابا.

‫بدون راج ‫هیچ جا نمیرم.

‫نه، عزیزم.

‫نباید اینطوری ‫با پدر و مادرت صحبت کنی.

‫نه!

‫علاوه بر این، باید ‫رضایت همه رو بگیری...

‫- ...برای یه عروسی. ‫- آقای اوبروی.

‫و اگه خدا بخواد...

‫... یه روز، شما ‫زن راج خواهین شد.

‫بله.

‫راج

‫دوستت دارم.

‫قبلا دوستت داشتم.

‫هنوزم دوستت دارم.

‫و تا ابد دوستت خواهم داشت.

‫آقای موراری، چرا اینقدر ‫عجله داری؟

‫می خوای ‫خودکشی کنی؟

‫هر وقت دهنتو وا میکنی، ‫حرفای چرت و پرت میگی.

‫چرا باید خودکشی کنم؟

‫فکر کردم میخوای ‫خودکشی کنی...

‫...بعد از اینکه صورتتو دیدی.

‫- مشکلی نیست. فردا ‫خودکشی کن. - چی؟

‫بپرسم یه سوال؟

‫یه سوال بهتر از ‫موضوع خودکشیه. بپرس.

‫یه مورچه ‫و یه فیل بودن.

‫- خدای من! - هردوشون ‫با هم شنا میکردن.

‫فیل ‫از آب اومد بیرون...

‫...ولی مورچه ‫از آب بیرون نیومد.

‫- بگو چرا. ‫- نمیدونم.

‫بگو. ‫- من اون همه رو ندیدم.

‫- ازم باختی؟ ‫- آره، باختم.

‫- بگم؟ ‫- آره.

‫مورچه بیرون نیومد ‫چون لباس شنا نداشت...

‫...لباس شناشو نپوشیده بود. ‫خجالت میکشید.

‫- مورچه لباس شنا نداشت؟ - نه!

‫- خجالت میکشید؟ ‫- آره، مورچه.

‫- میرم.. ‫- هی، بگو.

‫- کجا میری؟ - داشتم ‫فکر میکردم خودکشی کنم.

‫ولی به تعویق میندارمش ‫چون کار عقب افتاده دارم.

‫- هی، گوش کن.. ‫- گم شو. - بزنم تو دهنت.

‫هی، این پول رو ‫بریز به حساب دهنم. عجله کن.

‫موراری، انگار ‫داره ثروتمند میشه...

‫...با رقصیدن به ریتم ‫اون آدم دیونه. - آروم باش!

‫خبر نداری که یه فیل ‫همیشه بالای سرمه...

‫...و یه مورچه تو گوشم. ‫پول رو بفرست. - باشه.

‫هی، موراری، لو رفتی ‫تو بازی ات.

‫خیلی پول ‫به خونه میفرستی...

‫- ...از بابام مخفی میکنی؟ ‫- نه..

‫- داری میگی من دزد هستم؟ ‫- نه.

‫من متهم ‫نمیکنم که دزد باشی.

‫- دارم میگم دزدی! ‫- هی، اگه اینطوری حرف بزنی..

‫گوش کن، لطفا ‫به بابات نگو.

‫وگرنه، کی به حرف ‫فیل و مورچه تو گوش میده؟

‫- درسته؟ ‫- درسته.

‫با این حساب، بهم ‫پول بستنی بده.

‫- پول؟ - برای بستنی. ‫- ندارم.

‫- قرض بده، ‫بعدا پس میدم. - باشه.

‫- بگیر. ‫- گوش کن

‫- من فقط یه پیچ شل دارم، ‫بقیه محکمن! - چرا؟

‫بقیه محکمن. من اینطوریم. ‫پول خودت رو بده.

‫اوه! ‫ببخشید.

‫- بگیر. ‫- باشه.

‫- چقدر دزدیدی؟ ‫- برو! - هی..

‫آقا، بهم بستنی بده. ‫یه بستنی صورتی.

‫اون آدم دیونه اونجاست. ‫فهمیدی؟

‫وای! چه بستنی خوشمزه‌ای. ‫هی! هی!

‫دیوونه ای؟ ‫بستنی ام افتاد.

‫یه بستنی زرد بده.

‫یادتان نرود ‫که بقیه پول من را بدهید. باشه؟

‫هی! هی.. هی، عمدا داری ‫به من میزنى؟

‫- فکر میکنی دیوونه ام؟ ‫- عمدی نبود.

‫هی، داری ازم تقلید میکنی. ‫داری ازم تقلید میکنی؟

‫تقلید نمیکنم. ‫من اینطوریم.

‫- پس دقیقا مثل منی؟ ‫- بله.

‫هی، اگه بزنم تو دهنت، ‫مثل بستنی آب میشی...

‫...و میوفتی تو جوب.

‫و اگه تو جوب بیوفتی ‫...

‫...مادرت تا ابد دنبال ‫تو میگرده.

‫بزنم تو دهنت؟ ‫- آره، میزنم. - هی!

‫- من دو تا دست دارم. ‫- من ده تا.

‫- نمیتونم ببینمشون. ‫- اینجان.

‫اینا دست نیستن، اراذل و اوباشن. ‫فقط اراذل و اوباش.

‫- بله، ما اراذل و اوباشیم. ‫- تو اراذل و اوباشی؟ - آره.

‫با شما نمی جنگم.

‫بابام میگه ‫با اراذل و اوباش در نیوفت.

‫این راه شماست ‫و راه من اونجاست.

‫آقا، ‫بهمن بستنی بده.

‫هی، نشونت میدم ‫راه درست رو. - هی! هی!

‫چکار میکنی؟ ‫چرا داری میزنیم؟

‫چکار میکنی؟ ‫چرا این کار رو میکنی؟

‫همه تون دیوونه اید یا چی؟

‫هی، احمق! ‫احمق!

‫هی... ‫هی، میزنمت!

‫با سنگ لهت می‌کنم!

‫هی، داری چیکار می‌کنی؟ ‫داری چیکار می‌کنی؟

‫مُراری، زدنم.. ‫زدم.

‫ولی خب، چرا با اِشرار ‫درگیر میشی؟ اونو ول کن

‫- بریم. - بستنی زردم. صبر کن. - بیا دیگه.

‫کی سنگ پرت کرد؟ ‫سریع به پلیس خبر بده.

‫خانم، پلیس کاری نمیتونه ‫بکنه.

‫کیشان اوبروی رو میشناسی؟ ‫اون آدم پولدار بزرگ؟

‫راج نوهشه. ‫کمی دیوونه است.

‫چند تا بچه رو تو منطقه ما هم ‫زخمی کرد.

‫فقط زخمش رو مداوا کن. ‫هیچ اتفاقی نمیفته.

‫چطور میتونیم اینو نادیده بگیریم؟

‫نوه من نیست. ‫بیشتر مثل نقطه ضعفمه.

‫آقای اوبروی، احتمال داره...

‫...تا فردا حکم دستگیریش رو ‫صادر کنم.

‫بعدش مجبورم...

‫گوش کن، آقای اوبروی. ‫اگه میخوای نجاتش بدی...

‫...سریعاً ببرش تو یه بیمارستان ‫روانی...

‫...یا از این شهر دورش کن.

‫از این شهر دورش کنم؟

‫"قلبم داره می تپه ‫فقط داره می تپه"

‫"منتظرتم.."

‫آقای مرارای، اگه ازدواج من ‫با مینا...

‫...همین که به شیملا رسیدم ‫انجام نشه

‫- ...بعدش... ‫- اولش برو اونجا.

‫همین که رسیدی، ازدواج میکنی. - باشه. باشه.

‫اینجا منتظر من بمون. ‫یه دقیقه دیگه برمیگردم.

‫هی، کجا داری میری؟

‫- میخوای خودکشی کنی؟ ‫- آره.

‫باشه. اینجا تو فرودگاه این کارو نکن.

‫بریم ایستگاه قطار.

‫یه کم از پول پدربزرگو ‫پس انداز میکنیم.

‫قطار پارم میکنه...

‫...اما ازدواجت به فنا میره. مشکلی ‫نیست؟

‫من فقط یه پیچ شل دارم، ‫بقیه محکم ان!

‫- زود برگرد. ‫"قلبم داره می تپه.." - میدونم.

‫"...مدام تکرار میشه."

‫"قلبم داره می تپه."

‫"...مدام تکرار میشه."

‫"خیلی متاسفم.."

‫با آوردن مینا تو قضیه، ‫اونو راضی کردم.

‫مُرارای، داری با یه دروغ بزرگ ‫اونو با خودت میبری.

‫اما وقتی حقیقت رو بفهمه ‫چیکار میکنی؟

‫آقا، شما نگران نباش. ‫فقط هزینه ها رو تامین کن.

‫بقیه رو من درستش میکنم.

‫مُرارای، با یه غم عمیق دارم ‫مسئولیت رو بهت واگذار میکنم...

‫...عزیزتر از جونم.

‫مراقبش باش.

‫نوه شما رو مثل نوه خودم ‫مراقبت میکنم.

‫چهل تا.

‫حس میکنم مثل بانک مرکزی ‫هستم.

‫شاید برای دنیا دیوونه باشه ‫اما برای من...

‫...یه چک بانکی است.

‫هر موقع بخوام میتونم نقدش کنم.

‫اما یه چیزی بگو.

‫- وقتی نبودم دلم برات تنگ شده ‫بود؟ - نگران نباش.

‫خیلی برات تنگ شده بود.

‫هر وقت یه دزدو میدیدم ‫خیلی برات تنگ میشد.

‫- دزد یادت منو می انداخت؟ ‫- آره...

‫ن-نه... ‫وقتی اون دزد فرار کرد...

‫...با کیفم تو ماه عسل، ‫تو گرفتیش.

‫- دلیلشم همینه. ‫- باشه.

‫یه چیز دیگه هم فکر کردم.

‫همچنین، میدونی، ‫هر وقت یه گدای رو میدیدم...

‫- خیلی برات تنگ میشد. ‫- هی، تو دیوونه شدی؟

‫چرا گدا یادت منو می انداخت؟

‫منظورم...

‫آره. میدونم که تو ‫به معبد کمک مالی میکنی.

‫همین دلیله.

‫اینطوریه؟

‫وقتی یه سگ رو می دیدی ‫یاد من نمی افتادی؟

‫آره، معلومه.

‫- اون سگ تو منطقه ما... ‫- ساکت.

‫این عجیبه.

‫دزد یادت منو می انداخت.

‫گدا یادت منو می انداخت.

‫سگ ها یادت منو می انداختن.

‫خدا رو شکر، ‫بیشتر سوال نکردم.

‫- نه، در واقع... ‫- ساکت.

‫اون احمق دوباره ‫شیشه پنجره من رو شکوند!

‫مُرارای! مُرارای؟

‫مُرارای، این چیه؟ ‫این چیه؟

‫نگاه کن، ‫دوباره شیشه پنجره من رو شکوند.

‫- برو توپ بازی کن... - باید ‫قدر شجاعتش رو بدونی.

‫هر چی ... باید یه تاج گل دور گردنش بندازی

‫باید براش دعا کنی

‫باید ازش تشکر کنی

‫این جور شات ها بازیکنای ‫کریکت مثل سچین تندولکار رو ...

‫... سوارف گنگولی ‫و راهول دراویدی رو میسازن.

‫این تیم آینده ‫کریکت هند هست

‫مگه لازمه که ‫لیوانم رو بشکنی ...

‫... تا تیم کریکت بسازی؟ ‫اونم هر روز.

‫چه ...

‫یه همچین ‫پنجره ی گرونی رو شکستی.

‫آقای موراری، ‫اگه زیاد حرف بزنی ...

‫... به پدربزرگ زنگ میزنم و ‫داستان حواله رو بهش میگم.

‫چرا داری بهش داد میزنی؟

‫چه شات قشنگی زد

‫باید ازش تعریف کنی

‫باید براش دعا کنی

‫باید ازش تشکر کنی

‫اونا ‫آخه آینده کریکت هند هستن.

‫اونا ‫مثل سچین تندولکار

‫راهول دراویدی ...

‫یه پنجابی هم هست ‫اونم هارباجان سینگ میشه

‫بازی رو ادامه بدین بچه ها. نگران نباشین. ‫من اینجام.

‫هی. برو دیگه. بیا.

‫میگفتم که ‫من اینجام خانم

‫چی؟

‫اون اینجاست؟

‫- اگه اون اینجاست پس من ‫کجام؟ - تو هم اینجایی

‫منم اینجام؟

‫یعنی ...

‫تو تنها کسی هستی

‫- آقای کولکارنی ‫- بله آقا

‫۲۵ لاک روپیه تو حسابم ‫هست ...

‫لطفا به آقای موراری که ‫شیملاست واریز کن.

‫ولی آقا ... ‫این پول رو به ویکت واریز کردین.

‫ویکت؟

‫۲۵ لاک روپیه؟ ‫کی؟

‫وقتی فردا برای ‫استعلام به بانک رفتم

‫ویکت ‫با امضای شما چکش رو نقد میکرد.

‫ویکت رو پیش من بفرست

‫همین الان

‫چی یادت انداخت ‫ویكرام اوبروی رو پدربزرگ؟

‫امضای منو روی ‫چکش جعل کردی

‫بله، این کارو کردم

‫- ۲۵ لاک روپیه رو برداشتی؟ ‫- بله، خب؟

‫پسرم جوونه

‫- سلام بابا ‫- خرج داره

‫شاید فراموش کردی ...

‫... که اونم ‫حق ارث از این اموال رو داره.

‫یعنی ‫میشه از من دزدی کنه؟

‫و این اجازه رو داره ‫که امضای منو جعل کنه ...

‫... و به من خیانت کنه؟

‫بابا ...

‫... طمع پول ...

‫... میتونه یه پسر رو ‫وادار به خیانت به

‫... پدر و مادرش ‫تو این دوره زمونه کنه

‫فقط تصور کن.

‫اون پسر یه بابای پولداره

‫نوه یه پدربزرگ پولداره

‫اگه اون پول خرج نکنه ...

‫... تو خرجش میکنی؟

‫ساکت شو!

‫من گل رز پرورش داده بودم.

‫خاره ها چطوری رشد کردن؟

‫الان عقل ‫به سرم اومده.

‫حالا فهمیدم.

‫همه تون رو ‫خوب فهمیدم.

‫و الان ...

‫... ‫مثل شما از این به بعد تغییر میکنم.

‫فهمیدی؟

‫این اموال و ثروت رو ‫با دست خودم به دست آوردم.

‫همه تون رو از ‫اینجا محروم میکنم.

‫برو و یاد بگیر ‫که مستقل باشی

‫تو این دنیا ‫خودت یه جایگاهی بساز.

‫- برو بیرون ... - بابا به حرفم گوش بده ... ‫- گفتم برو بیرون

‫این غیر منصفانه اس

‫برو کنار

‫- بس کن ‫- اینجوری نگو

‫برو ‫پول رو بگیر

‫من واسه کی دارم ‫درآمد کسب میکنم؟ واسه شما

‫اینجوریه؟

‫خب اگه اینطوره چرا اون موقع که من ازت خواستم ‫یه سری طلا و جواهر برام بخری قبول نکردی؟

‫یه اشتباه لپی بود.

‫باشه قبول میکنم.

‫عجیبه.

‫تو طول روز ‫همه ی مردا میگن "نه" ...

‫...ولی شب میگن "آره".

‫- همه ی مردا؟ ‫- آره.

‫چقدر مرد تو عمرت دیدی؟

‫یعنی... یه مرد!

‫همه ی مردا اینجورین.

‫شب قبول میکنن ‫و روز فراموش میکنن.

‫- چرا؟ - من که فراموش نکردم. ‫همه چیو یادمه.

‫میبینی؟

‫- راج یه راه برای رسیدن به پولیه. ‫- اینطوریه؟

‫میخوام همه ی ثروتی رو که ‫میتونه بهم بده، داشته باشم.

‫میخوام یه اتاق پر از پول درست کنم.

‫سقف پر از پول. ‫کف پر از پول.

‫مبلمان پر از پول. ‫اجاق گاز پر از پول.

‫ظروف پر از پول.

‫با پول غذا درست میکنیم. ‫با پول غذا میخوریم.

‫- بعد با هم زندگی میکنیم. ‫- خیلی باحاله!

‫- چه... - داری چیکار میکنی، ‫آقای موراری؟

‫تو این سن و سال ‫داری عشق و حال میکنی؟

‫قبل از اینکه وارد میشی ‫باید در بزنی، احمق!

‫منو احمق صدا کردی؟

‫به زنم بگم که...

‫...با دو تا زن دیگه داری عشقبازی میکنی؟

‫تو پارک...

‫...وقتی با سگمون میریم پیاده روی، ‫یه زن خوشگل میاد اونجا...

‫...با سگش ‫و باهاش لاس میزنه.

‫- نه! نه! ‫- راست میگه؟

‫- دروغ میگه. - چی میگه؟ ‫- دیوونه شده!

‫نه، خانم موراری. ‫فقط یه عیب کوچیک دارم...

‫...در غیر این صورت همه چی خوبه.

‫حرف منو گوش کن... ‫- چی میگه؟

‫دروغ میگه. ‫- من؟

‫یه بار اتفاقی...

‫اینو بگو.

‫داری به عشق و حال خودت کمک میکنی.

‫چرا به من و مینا کمک نمیکنی؟

‫میا دو روز دیگه میاد.

‫من هم ازدواجتون رو درست میکنم.

‫- دو روز دیگه؟ ‫- دو روز دیگه.

‫- نگران نباش. ‫- مینا میاد.

‫- عالیه. ‫- همه چی رو خراب کرد.

‫- رفتی؟ ‫- آره.

‫اگه رفتی پس این صدا از کجا میاد؟

‫انقدر پول داشتم... ‫وای!

‫- چی شده؟ ‫- پولم!

‫- اینجوری که تو گدایی میکنی، انعامتو میگیری؟ ‫- من؟

‫- همه ی پول منو دزدیدی؟ ‫- من؟

‫چرت نگو.

‫با یه نفر دیگه میرم.

‫حاضرم.

‫چی گفتی؟

‫با زنم ازدواج میکنی؟ ‫شرمنده نیستی؟

‫نه، منظورم اینه که، پسری که ‫با تو اومده این‌جا...

‫حاضرم برم عروسیش.

‫عروسیش؟ ‫کی بهت گفته که قراره ازدواج کنه؟

‫خودش گفت.

‫گفت که عروسیشه. ‫باید بریم اونجا.

‫آماده بشیم.

‫یه عالمه پول با خودش آورده بود.

‫- بسته های پول؟ ‫- آره.

‫دزدیدن. ‫تموم شدم.

‫اون قراره ازدواج کنه.

‫چجوری نابود شدی؟

‫خفه شو! ‫کجا رفت؟

‫گفت که میره پیش ‫رئیس گروه موسیقی...

‫...پول پیش رو بده.

‫رئیس گروه موسیقی؟ - آره. ‫- الان برمیگردم. گم شو!

‫وای خدا! ‫نابود شد.

‫خب حالا؟ ‫من اینجا هستم.

‫نه! نه!

‫هی، دست بردار.

‫هی، دست بردار.

‫این عروسی خواهر من نیست.

‫عروسی منه.

‫یه آهنگ دیگه بنواز.

‫چرا اینجوری آهنگ میزنی؟

‫صبر کن! الان درستش می‌کنم.

‫- یک، دو، سه، چهار! ‫- چهار!

‫باشه! ‫من همین الان گفتم که مشکلی نیست.

‫باشه...

‫- اینجا بیست هزار روپیه به عنوان پیش پرداخت. ‫- باشه.

‫بقیه رو بعدا میدم.

‫- باشه. - شیرینی جات کجا هست؟

‫از این مسیر برو اونجا.

‫- باشه. - این چیه؟ ‫اون مال منه. - باشه!

‫- خب، گوش کن. ‫- چیه؟

‫خانم، داشتم می گفتم...

‫من زن نیستم.

‫- پس مردی؟ ‫- آره.

‫- چطور ممکنه؟ - صدای من ‫از بچگی اینجوریه.

‫- از بچگی؟ ‫- آره، از همون موقع.

‫به من ربطی نداره.

‫اون کسی که این پول رو بهت داده ‫کجاست؟

‫- اون؟ - آره. ‫- اون رفت

‫دنبال بهترین روحانی.

‫بعدش می‌خواد پول رو ‫به همه مردم فقیر...

‫...در روستا ببخشه.

‫تو روستای من همه فقیرن.

‫نمیتونم هر خونه رو ‫چک کنم.

‫زندگی منو خراب کرد.

‫- چه بلاییه؟ ‫- صبر کن... این مال منه.

‫همه چیو از دست دادم. ‫مگه نمیتونی یه کم ضرر کنی؟

‫"همه چیز رو فراموش کردم."

‫"چیزی ‫یاد نمیارم."

‫"فقط یه چیز ‫رو فراموش نکردم."

‫"'اونم جولیه'"

‫"دوستت دارم."

‫برای عروسی ‫ترتیبشو دادم.

‫ساکت.

‫عروسی...

‫کی قراره ازدواج کنه؟

‫پولمو هدر دادی.

‫تموم دار و ندارم رو نابود کردی.

‫پول زحمت کشیدمو خرج کردی.

‫بخاطر تو ورشکسته شدم.

‫اون پول رو میتونیم در بیاریم ‫ولی مینا کی میاد؟

‫تو درباره کی حرف میزنی؟ ‫مینا نمیاد.

‫فراموشش کن.

‫ولی تو گفتی که مینا...

‫دروغ گفتم.

‫چیزی که گفتم دروغ بود.

‫همه خانواده مینا ‫از تو و حماقتت متنفرن.

‫نمیتونی تو این زندگی ‫باهاش ازدواج کنی.

‫فراموشش کن.

‫نمیتونی باهاش ازدواج کنی.

‫من با مینا ازدواج نمیکنم!

‫من نمیتونم با مینا ازدواج کنم!

‫من نمیتونم با مینا ازدواج کنم!

‫مینا!

‫ای خدا! ‫حرفمو گوش کن.

‫همه جا دنبالش گشتم ‫اما پیدا نکردمش.

‫تو اتاقش یا تو محلمون ‫نیست.

‫- پیداش نکردی! ‫- نه.

‫کجا میتونه رفته باشه؟

‫مینا منو ول کرد.

‫مینا منو ول کرد.

‫چند روزه که داریم ‫دنبالش میگردیم...

‫...نمیدونم کجا گم شده.

‫بگذریم.

‫به هرحال ‫برای تو دردسر بود.

‫خب اشکال نداره. ‫اما اون چک من بود.

‫کلید ثروت من بود.

‫گم نشده ولی کلید ‫ثروتم گم شده.

‫حالا اگه آقا دربارش ‫سوال کنه...

‫...چی بهش بگم؟

‫صبح بخیر، پدر.

‫اومدیم ازت عذرخواهی کنیم.

‫بله، پدربزرگ.

‫منو هم ببخش.

‫یه بار دیگه ببخش.

‫پدر، از این به بعد میخوایم ‫به دست خودمون...

‫- ...چیزی رو به دست بیاریم. ‫- بله، پدربزرگ.

‫پدر، اومدیم تا...

‫...خداحافظی کنیم.

‫پدر، به عنوان یه طلسم شانس...

‫...لطفاً پنجاه هزار روپیه ‫به ما بده.

‫خوبه که فهمیدی...

‫...و میخوای یه چیزی رو ‫به تنهایی به دست بیاری.

‫بابا بزرگ، میشه یه بار ‫دیگه با تو چای بخوریم؟

‫آدم نمیدونه ‫کی دوباره همدیگه رو می بینیم.

‫باشه.

‫چهار تا لیوان چای بیار.

‫نه چهار تا آقای جون.

‫پنج تا بریز.

‫تو کی هستی؟

‫بابا بزرگ، این ‫شریک جدید کاریمونه.

‫بابا، ما با این ‫آدم با شخصیت کار رو از نو شروع میکنیم.

‫بابا، نه فقط مسیر زندگی ‫ما رو تغییر میده...

‫...بلکه مسیر زندگی ‫تو رو هم عوض میکنه.

‫خیلی قدرتمنده.

‫آقای جون، به زودی اینا ‫مالک...

‫...به اندازه تو ‫مالی دار میشن.

‫وای! ‫کار تو چیه؟

‫من تو ‫بازرگانی واردات و صادرات هستم.

‫خب، مثل اینکه ‫تو میدونی. ‫جابجا کردن کالا...

‫... از یه جا به یه جای دیگه.

‫خیلی خوبه! خیلی خوبه!

‫چای بخور.

‫بابا، اگه ناراحت نمیشی...

‫...میشه پنجاه هزار تومن ‫به عنوان یه شانسه خوب...

‫...به ما بدی؟ ‫بعدش میشه چای بخوریم.

‫باشه.

‫خیلی ممنونم. ‫ممنون بابا.

‫و خدایی نکرده ‫اگه تو کار ضرر کردی

‫...تو کار...

‫...بدون ‫که من هنوز زنده ام.

‫مرده!

‫- پول، پول، پول. ‫- اینجاست. ببین.

‫عالی! خیلی خوبه!

‫این چیه؟

‫اینقدر تو جعل امضای ‫بابا بزرگش حرفه ای شده...

‫... که یه یادداشت ‫خودکشی به اسمش نوشته.

‫چرا تو یه کار خوب ‫وقت تلف می کنیم؟

‫زود باش ‫و بندازش اونجا.

‫بدنشو بنداز.

‫باشه.

‫زود باش.

‫حرفمو گوش کن...

‫...مطمئنی که تو گزارش ‫پزشکی قانونی...

‫...هیچ اثری از اون دارو ‫که بهش دادی...

‫... پیدا نمیشه؟

‫چرلز میدونه داره چیکار میکنه.

‫اون دارو که قاطیش کرده بود...

‫...هنوز تو بدنش هست.

‫اما تا وقتی که ‫نتیجه پزشکی قانونی بیاد ‫از بین میره.

‫گزارش میگه ‫خودکشی بوده.

‫"با ملایمت، شروع کردم"

‫"به رونمایی از چهره ام."

‫"وقتی مردم من رو دیدن."

‫"اونها چهره ای رو دیدن ‫که در زیبایی با ماه رقابت میکنه."

‫"کسی نگاهش رو پایین انداخت."

‫"نگاهش رو پایین انداخت."

‫"کسی نفس نفس زد."

‫"کسی نفس نفس زد."

‫"کسی نگاهش رو پایین انداخت. ‫- نگاهش رو پایین انداخت."

‫"کسی نفس نفس زد. ‫- کسی نفس نفس زد."

‫"پرده ها کشیده شد."

‫"در نتیجه باعث تند شدن ضربان قلب شد."

‫- "پرده ها.. ‫- کشیده شد."

‫- "در نتیجه باعث.. ‫- تند شدن ضربان قلب شد."

‫"من اینجا هستم، برای ‫حرفای تند و تیز زدن!"

‫"حالا من خوشی میارم!"

‫"فقط صبر کن و ‫ببین چه اتفاقی میوفته!"

‫"فقط صبر کن و ‫ببین چه اتفاقی میوفته!"

‫- "فقط ببین چه اتفاقی میوفته! ‫- فقط ببین چه اتفاقی میوفته!"

‫"فقط صبر کن و ‫ببین چه اتفاقی میوفته!"

‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com

‫مترجم : تالاپاتی

‫"من کسی هستم که ‫در زیبایی با طبیعت رقابت میکنه."

‫"من کسی هستم که ‫در بین ستاره ها ایستاده."

‫"اگه بخوام، میتونم ‫حتی هوس رو هم رام کنم."

‫"من این توانایی رو دارم ‫که آتش رو با یخ خاموش کنم."

‫"به یه همچین مردی.."

‫"یه همچین مردی رو ‫مجبور به رقصیدن با آهنگ من میکنم."

‫- "مجبور به رقصیدن با آهنگ من میکنم. ‫- مجبور به رقصیدن با آهنگ من میکنم."

‫"من فقط این کار رو ‫انجام نمیدم، ‫من اون رو به یه نمایش ‫تبدیل میکنم."

‫"من فقط این کار رو ‫انجام نمیدم، ‫من اون رو به یه نمایش ‫تبدیل میکنم."

‫"من تو یه راهی... ‫تو رو از بین میبرم.."

‫"که هیچ اثری از تو باقی نمونه."

‫"من تو رو له می‌کنم یه جایی"

‫"که هیچ امیدی نیست ‫فقط ناامیدی هست."

‫"من رو ساده نگیر ‫چون من خیلی زرنگم."

‫"من به اندازه ای که شیرین به نظر میام، وحشتناکم."

‫"ناله نکن چون این ‫یه بازی عشقیه."

‫"ناله نکن چون این عشقه. ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"

‫"- فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"

‫"فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"

‫"- فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"

‫"- عالیه! تو حریف نداری! ‫- عالیه! تو حریف نداری!"

‫"- عالیه! تو حریف نداری! ‫- عالیه! تو حریف نداری!"

‫"خیلیا افتادن.."

‫"ولی خیلیا هم شکست خوردن ‫که ادعا می‌کردن قدرتمند هستن."

‫"اونایی که سعی کردن من رو شکست بدن، از روی زمین محو شدن."

‫"اونایی که می‌خواستن من رو نابود کنن، رفتن."

‫"اونا به خاک تعلق دارن ‫که می‌خواستن من رو نابود کنن."

‫"اونایی که بهم شمشیر نشون دادن، ‫کشته شدن."

‫"سوسک‌های آتشین فقط ‫یه نور ضعیف رو با خودشون حمل می‌کنن."

‫"اونا نمی‌تونن نور بیارن."

‫"هر چقدر هم خاک ‫رو هوا بلند کنن"

‫"نمی‌تونن خورشید رو بپوشونن."

‫"کسی که حاضر نیست ‫جاش رو تو راه عشق بده"

‫"هرگز به مقصد عشق نمی‌رسه."

‫"اونا که ادعا می‌کنن قوی هستن ‫هرگز نمی‌تونن جلوی من وایسن."

‫"- اونا هرگز نمی‌تونن با من روبرو بشن. ‫- هرگز."

‫"به خودت بیا. ‫خواب نرو."

‫"- بیدار شو! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"

‫"فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"

‫"- فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"

‫"فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"

‫"خدا پدر معشوقم رو بکشه. "

‫"خدا پدر معشوقم رو بکشه."

‫"اینجوری مشکل رو حل می‌کنه ‫و راه رو برا من روشن می‌کنه."

‫"درسته؟"

‫"- عالیه! تو حریف نداری! ‫- عالیه! تو حریف نداری!"

‫"عالیه! تو حریف نداری! ‫- عالیه! تو حریف نداری!"

‫"ای معشوق من! ‫عزیزترینم!"

‫"من رو به چالش نکش، ‫ای مهربون."

‫"به عنوان معشوقم بیا پیشم ‫و من جونم رو بهت تقدیم می‌کنم."

‫"حرفاش آرومه ‫و دقیق."

‫"طبعش خوبه ‫و واقعا باهوشه."

‫"من اجازه دادم دلم ‫توسط تیر عشق تو سوراخ بشه."

‫"من اجازه دادم دلم ‫توسط تیر عشق تو سوراخ بشه."

‫"تو کسی هستی ‫که هیچ وقت هدف رو خطا نمی‌کنه."

‫"تو کسی هستی ‫که هیچ وقت هدف رو خطا نمی‌کنه."

‫"فکرت رو ‫به یه نحو درست هدایت کن."

‫"دیگه به ‫آدم‌ها نگاه نکن."

‫"فقط ‫خواست خدا مهمه."

‫"این غرورت رو بذار کنار."

‫"این غرورت رو بذار کنار."

‫"خدا همه چیز رو می‌دونه."

‫"- به این فکر کردی؟ ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"

‫"فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"

‫"- فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"

‫"- فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"

‫"- فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"

‫"- فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"

‫"- فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"

‫"- فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"

‫"- فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"

‫"- رفته! - خدای من! ‫حالا من چیکار کنم؟

‫"- من اینجا هستم. ‫- خفه شو!

‫تو زن خودت رو کنترل نمی‌کردی.

‫با یه نفر دیگه فرار کرد ‫و تو داری به من نگاه می‌کنی؟

‫خب؟

‫هر مردی همیشه ‫به زن یه نفر دیگه نگاه می‌کنه!

‫بگو، با من میای ‫کَندهال؟

‫"- لوناوالا. ‫- لوناوالا؟ این رو بگیر!"

‫کی زد؟ ‫کی زد؟

‫ن-نه کسی نبود، یه همسایه بود.

‫من بهش زدم و رفت.

‫"- من راجع به اون حرف نمی‌زنم. ‫- پس؟

‫اون خواننده‌ی فولک کجا رفت؟

‫- کی؟ ‫- اون خواننده‌ی فولک!

‫آره! ‫اون از حیدرآباد بود.

‫پس حتما ‫برگشت اونجا.

‫زن احمق، ‫چرا نگه‌ش نداشتی؟

‫چرا گذاشتی بره؟

‫ولی چرا باید نگهش می‌داشتم؟

‫نمیفهمی بابا!

‫مغزتو به کار بنداز دیگه!

‫این خواننده شبیه کیه؟ ‫فکر کن!

‫- کیه؟ ‫- فکر کن، فکر کن.

‫آها! عین همون دیوونه ی راج میمونه!

‫- آره! ‫- نه؟

‫این خواننده رو وادار میکنم ‫مثل راج رفتار کنه...

‫...و به عنوان وارث ‫به خانواده ی اوبروی معرفی کنم.

‫از طریق اون کلی پول ‫درمیارم.

‫فقط بعد از اینکه کلی پول درآوردم ‫برمیگردم.

‫خدایا، اگه تو بری ‫کی از من مراقبت میکنه؟

‫من اینجام واسه تو.

‫- من هم اینجام. ‫- آره.

‫اما، من هنوز اینجام.

‫آقا، قوال بانّی خان رو دیدی ‫که سوار قطار شده بود...

‫...برای رفتن به حیدرآباد؟

‫اسم من هم بانّی خان.

‫من ازت نگفتم گَدّی خان، ‫بانّی خان رو پرسیدم!

‫- همین رو گفتم. ‫- ساکت!

‫- سلام! ‫- سلام، سلام!

‫- گفتم، سلام! ‫- سلام!

‫اینجا چیکار میکنی؟

‫من چیکار کنم!

‫مگه نمیبینی که ‫دارم با اینا حرف میزنم؟

‫تو پدر پنج تا بچه ی، ‫با این حال داری عشوه میری!

‫دنبالم بیا!

‫- سلام، سلام! ‫- چجوری جرأت میکنی ازم تقلید کنی!

‫دیگه مسخره م نکن. ‫برو، الان! چی داره مسخره ش میشه؟

‫قسم میخورم، بعد از ازدواج و بچه دار شدن...

‫...آدم ازادیشو از دست میده.

‫چیکار میکنی آقا؟

‫داشتم واسه بچه هات ‫تنقلات میخریدم.

‫کور شدی؟

‫تو رو چه حسابی!

‫چجوری جرئت کردی اینجوری بغلم کنی؟

‫انگار یه آدم ‫با نیت بد هستی.

‫سن خودت رو در نظر نمیگیری؟

‫تو آدم بی حیا! ‫یاد بگیر به زن احترام بزاری.

‫چرا اینجوری زل زدی ‫به من؟

‫چشات رو در میارم ‫و باهاشون بازی میکنم!

‫بعد میدم به بچه هام ‫که باهاشون بازی کنن.

‫چجوری جرئت کردی ‫با من بدرفتاری کنی؟

‫تو رو له میکنم.

‫تو رو و لباسات رو ‫پاره‌پاره‌ می‌کنم.

‫چی شد عزیزِ من؟ ‫با تو بدرفتاری کرد؟

‫حکومت هم ازش میترسه، ‫پس چجوری جرئت کردی؟

‫پشیمونم که دستم بهش خورد، ‫پس این اشتباه رو نکن.

‫دارم باهاش برخورد میکنم.

‫- داری بهم داد میزنی؟ ‫- فکر کردی دارم ازت تعریف میکنم!

‫انگار که، ‫من هم دلم میخواد بهت داد بزنم.

‫- بهم داد بزنی؟ ‫- معذرت میخوام، دیگه باهات حرف نمیزنم.

‫پس زودتر تمومش کن، ‫وقت منو تلف نکن.

‫وگرنه زبونت رو در میارم...

‫...گره میزنم و میندازمش دور ‫و تو رو لال میکنم!

‫- واقعا؟ - آره! ‫- نفهمیدم!

‫اینجا جای خوبی برای حرف زدن نیست.

‫- اونجا بشینیم و حرف بزنیم. ‫- کجا داریم میریم؟

‫- باهاشون بریم. ‫- من چه کار کردم؟

‫باشه! ‫مشکلی ندارم.

‫یه نفر دیگه هم ‫هست که شبیه منه..

‫...و اون میلیاردره!

‫وای! به هر حال، خسته شده بودم ‫از خوندن قوالی.

‫من با این معامله موافقم.

‫اما فقط اگر ‫50 هزار روپیه برام پرداخت بشه برای 4 ساعت.

‫ما فقط با تو میایم ‫اگر این قدر بهمون پول بدی.

‫صبور باش پیرمرد

‫من پیرمرد به نظر میام؟

‫- مشکلش چیه؟ - هیچی! ‫عادت داره آواز بخونه.

‫ما داریم ‫یه موضوع جدی رو بحث می کنیم.

‫یه کم ساکت شو!

‫- فقط میخواستم بگم.. ‫- آخ، ساکت شو!

‫این قطار کجا میره؟

‫- حیدرآباد، با من میای؟ ‫- احمق!

‫احمق! - فقط شوخی کردم، ‫عصبانی نشو.

‫حالا، حرف منو گوش کن.

‫من فقط میتونم ‫50 هزار روپیه در روز پرداخت کنم...

‫...و نه برای چهار ساعت. ‫باهاش موافقی؟

‫من باهاش موافقم، زنم

‫حالا یه سری حرف دیگه هم می‌زنیم. ‫می‌رم ببینم بچه‌ها چیکار می‌کنن.

‫امیدوارم گم نشده باشن. ‫از چند نفر می‌پرسم…

‫- خب، من روزی 50 هزار روپیه بهت میدم! ‫- باشه.

‫اما دو تا شرط دارم.

‫شرط اول، ‫باید سبیلش رو بتراشه.

‫نه، نه! ‫چی داری میگی؟!

‫من دوسش داشتم ‫به خاطر سبیلاش!

‫من صد هزار دیگه ‫به خاطر این شرط میگیرم!

‫باشه، باشه! قبول!

‫شرط دوم، ‫تو نمیتونی باهاش بیای.

‫- ولی چرا؟- چون اون مردی ‫که داره تقلیدش میکنه...

‫...زن نداره، ‫فقط یه دوست دختر داره، پس!

‫دوست دختر! ‫دیوونه ی دختراست!

‫باید حواسم بهش باشه. ‫نمیتونم ولش کنم!

‫باشه، با یه شرط میبرمت.

‫میتونی به عنوان پرستارش بیای، ‫نه به عنوان زنش.

‫قبول داری؟

‫- آره! ‫- من.. من میشم خدمتکار بخش.

‫- ساکت شو احمق! ‫- تو احمقی.

‫شوهرم کجاست؟

‫هی، آقا! بس کن! ‫سرم درد گرفت.

‫کجا غیب شده این؟

‫- سلام! ‫- سلام!

‫- باز.. - داره با یه دختر ‫نه فقط یه دختر...

‫...بلکه با کل ‫کوپه ی خانم ها!

‫- گفتم سلام! ‫- سلام!

‫حالا داری به بچه ها ‫چطور لاس زدن رو یاد میدی!

‫ماهی رو که آب کنه، ‫نیازی به یاد دادن شنا نداره.

‫داشتن از من تقلید میکردن! ‫- چه شوهر بیخودیه دارم!

‫پ- پدرمون ترکمون کرد.

‫آقا، چرا مارو ول کردین؟

‫من میتونستم به جای تو ‫بمیرم.

‫- پدربزرگش کی بود؟ ‫من یا تو؟ - تو!

‫پس بذار من گریه کنم!

‫پدربزرگ! پدربزرگ! ‫پ- پدربزرگ.

‫پدربزرگ! پدربزرگ!

‫پدربزرگ! - خوب بازی میکنه.

‫اون یه متخصصه ‫تو این کار!

‫مردم بهمون نگاه میکنن، ‫داری چی کار میکنی!

‫پدربزرگ، منو ول کردی ‫و رفتی.

‫و چه عوضی هایی رو ‫مال و اموالتو بهشون سپردی!

‫اون بیشرف ها ‫قدرشو نمیدونن.

‫اگه من نبودم، ‫همه چیزو نابود میکردن.

‫تمام اموالتو منفجر میکردن، پدربزرگ!

‫حالا که من اینجام، ‫از اموالت محافظت میکنم.

‫منو دعا کن پدربزرگ! ‫منو دعا کن!

‫منو ول کردی، حالا دیگه ‫کسیو ندارم!

‫کی دوس میداره، پدربزرگ؟ ‫کی دوس میداره؟

‫من اینجام راج.

‫اگه پدربزرگم زنده بود

‫ منو بغل میکرد.

‫حالا کی منو بغل میکنه!

‫من بغل میکنم.

‫مینا!

‫مینا، دیگه نمیتونم ‫بدون تو زندگی کنم.

‫- اوه راج. - مینا، پدربزرگ ‫خودکشی کرد.

‫اگه من اینججا بودم، ‫هیچ وقت نمیذاشتم این کارو بکنه.

‫گریه نکن راج. ‫من الان با توام.

‫آره، دیگه فقط تو رو دارم، ‫کسیو ندارم.

‫نگاهش کن داره بغلش میکنه، ‫ انگار دیگه نمیذاره ازش جدا بشه!

‫اگه پول میخوای ‫باید تحمل کنی.

‫خیلی محکم بغلش کرده!

‫مثل آهن ربا ‫بهش چسبیده!

‫بزنم متوقف کنمش؟

‫اگه اینکارو کنی، ‫پلانمون خراب میشه...

‫...و میری زندان.

‫- میخوای اینجوری بشه؟ ‫- ن- نه!

‫مینا، دل من نگران.

‫داروهام رو میخورم ‫و برمیگردم. پرستار.

‫پرستار! ‫پرستار، داروهام!

‫اوه، دارم بازی میکنم عزیزم.

‫داری چی کار میکنی؟ ‫نابودت میکنم.

‫لطفا بفهم، ‫فقط برای پول این کارو میکنم.

‫آره، وگرنه پول نمیدم.

‫یه لحظه بیا کنار.

‫- کجا میری؟ ‫- گفتی پول نمیدی!

‫- شوخی میکردم. ‫- پس من نمی رم.

‫این چی بود عزیزم! ‫داری چی کار میکنی؟

‫سرتو می شکونم ‫اگه الان بیش از حد بازی کنی.

‫خب دیگه عزیزم، ‫من فقط داشتم نقش بازی می‌کردم.

‫فکر نمی‌کنی زیادی زیاده‌روی کردی؟

‫نه، من داشتم باهاش لاس می‌زدم.

‫ممنون بابت دارو ، ‫ممنون بابت این.

‫مینا جونم ...

‫لعنت به این مینا !

‫مينا ! از امروز به بعد ، هر روز ‫بیا خونه تا از من مراقبت کنی.

‫- حتما میام ، راج. ‫- باشه ، ممنونم!

‫امروز ، تو مراسم ختم پدربزرگ ‫اعلام می کنم ...

‫...که عموی بزرگم ، ‫از سهم خودش از اموال

‫...ده میلیون روپیه ‫به فقرا اهدا خواهد کرد.

‫و عموم ، ‫عموی کوچیکم ...

‫...به صورت داوطلبانه ‫خدمت به جامعه خواهد کرد.

‫و دو تا عمه م ، ‫خدا خیرشون بده ، خدا خیرشون بده

‫خیلی مهربونن ...

‫...که عمه بزرگم ...

‫...جواهرش رو بین ‫زن های فقیر و بیوه ها پخش میکنه.

‫و عمه کوچیکم ‫این کار رو انجام نمی ده.

‫اون فقط جواهراتی به ارزش ‫دو هزار روپیه به زن های فقیر می ده.

‫- نه ، اینطور نیست؟ ‫- حالش بد شد.

‫امروز دیگه کافیه. ‫خیلی خسته م.

‫تو اتاقم استراحت می کنم. ‫عمو ، اتاق من کجاست؟

‫- طبقه بالاست. ‫- آره.

‫می دونم ، داشتم شوخی می کردم.

‫می دونم که اتاق اون احمق ‫طبقه پایین هست. ولی ، کجاست؟

‫کیه که داره داد میزنه؟

‫- احمق ! کجا بودی؟ بیا. ‫- برگشتی!

‫پدربزرگ فوت کرده ‫با این حال تو مستی!

‫آره ، تو که اصلا ‫ازش خوشت نمیومد!

‫اگه به دست تو بود ، ‫اونو می کشتی!

‫پرستار ، بریم ، باید استراحت کنم.

‫- مُراری ، بیا اینجا! بیا اینجا! ‫- هی! مواظب باش! - بشین! بشین!

‫بهت گفته بودم که این دیوانه رو ‫اینجا نیاری!

‫من از شیملا زنگ زدم ‫و صریحا بهت گفتم ...

‫...که پنجاه هزار روپیه ‫برای خرجش بفرستی.

‫گفتی که اون دیگه ‫مسئولیت تو نیست.

‫- حالا عذاب بکش! ‫- باشه.

‫الان ‫شصت هزار روپیه بهتون میدیم.

‫فوراً با اون ‫از خونه برو.

‫ما نمی خواهیم مزاحم بشیم.

‫- الان نمیتونم برم. ‫- چرا نمیتونی بری؟

‫ما که شصت هزار ‫روپیه بهتون میدیم ، نه؟

‫شما یه اموال پنج هزار میلیونی ‫دارید ...

‫...و می خواهید با شصت هزار ‫از شر من خلاص بشید!

‫آقا ، امروز روز منه.

‫الان راجو عروسک من هست.

‫هرچی که بگم ، اطاعت میکنه.

‫اون حالا وارث اموال میشه ‫و تحت کنترل من قرار میگیره.

‫اون پادشاه خواهد بود ‫و من وزیرش خواهم بود.

‫شما به گدا تبدیل خواهید شد!

‫پس شما از اینجا نمی روید!

‫من میرم ، ‫اما نه با شصت هزار روپیه ...

‫...بلکه با ششصد میلیون روپیه!

‫آقای مُراری ، ششصد میلیون رو فراموش کن ، ‫حتی یه پولی هم بهت نمیدن!

‫- اینطوره؟ ‫- آره ، صبر کن و ببین.

‫تو پشت سرم بازی نکن.

‫وای! چه آهنگی!

‫' دیگه نمیتونم ‫منتظر ملاقات با تو باشم ..'

‫- ' دیگه نمیتونم ..' ‫- خط بعدی رو بگو ،

‫' منتظر ملاقات با تو باشم ، ‫منتظر ملاقات با تو باشم ..'

‫- ' دلم میخواد با تو ملاقات کنم ..' ‫- دیوونه شدی؟

‫تا کی قراره دلت بخواد؟

‫تا حالا می تونستی ‫باهاش ملاقات کنی و برگردی!

‫چه چیز دیگه ای می تونم بسازم ، ‫استاد؟

‫ای خدا ، چه اشعاری می نویسی.

‫- الان آهنگ رو عوض می کنم. ‫- تغییرش بده ، استاد.

‫آهنگ دیگه ای رو گوش کن. ‫- باشه ، استاد.

‫' من بی وفا هستم ..'

‫- باشه ، باشه. ‫- اجازه میدی که بخونم؟

‫گوش کن ، وقتی که میزنیش ...

‫...صدای جیغش باید ‫تا اینجا شنیده بشه.

‫مشکلی نیست ، رئیس.

‫' من بی وفا شدم ..' ‫- وای! وای!

‫هی ، این قوالی و بنگرا رو ‫قطع کن!

‫هی! شماها کین؟

‫هی ، اون همونیه که ‫که اذیتمون کرد

‫با اینکه ما رو مجبور کرد ‫داستان های احمقانه اش رو گوش بدیم.

‫- اون بستنی ما رو هم خورد. ‫- آره.

‫ولی خب، چرا اینجا هستین؟ ‫شما کین؟

‫ما اومدیم تا لهتون کنیم.

‫ولی کی فرستادتون که ما رو له کنین؟

‫به تو نمیگم.

‫چرا باید بگم که اون فرستاده ما رو

‫... تا لهت و لهورت کنم ...

‫... طوری که جیغات ‫تا اونجا بپیچه.

‫حالا یه چیزی یادت باشه ‫من بهت نمیگم

‫این داداشته!

‫- باشه! - احمق، تو ‫هنوز اونو نمیشناسی.

‫تو اونو نمیشناسی! ‫اون یه تروره!

‫تو هیچ وقت نمیتونی ‫بهش ضربه بزنی!

‫اون کیه؟

‫تو که اونارو نمیشناسی. ‫حرکت کن، الان حرکت کن.

‫یه لحظه صبر کن، ‫من آسم دارم.

‫من سل دارم ‫و پدرش سرطان داشت!

‫اگه اینقدر مریضید، ‫چرا اومدید اراذل و اوباش شدید؟

‫حالا یه کاری کنین، هر کسی ‫که شما رو فرستاده تا لهتم کنین...

‫... برو تا وقتی ‫جیغ نزنه بزنش.

‫- باشه، آقا. - اگه نه ‫این کیه؟ - داداش کوچیکم.

‫بلندترین جیغو ‫از اون خواهید شنید!

‫بگیرینش.

‫داداشم، خودت رو فدا کن ‫و منو آزاد کن.

‫سلام! سلام!

‫تو احمق، اینجا بشین!

‫اینجا بشین، ساکت!

‫- میخوای قوالی بشنوی؟ ‫- آره.

‫- باید بشنوی! ‫- آره.

‫تو چاره دیگه ای نداری!

‫- آقا، یه آهنگ قشنگ ‫برای اون میخونیم. - باشه.

‫هی، من شما رو استخدام کردم ‫که اونو لهت کنین، نه منو!

‫اون کیه؟ - جز پسر من ‫کسی نیست.

‫پسر تو قبلا اینطوری ‫نبود!

‫انگار یه نفر ‫بهش بی رحمانه زده.

‫نه، نه، هیچ کس بهش نزد.

‫اون افتاد و آسیب دید.

‫- باشه، باشه. ‫- آره.

‫اگه هی الکل بخوره ‫چی دیگه میتونه بشه!

‫یه روز میفته و میمیره.

‫موراری، یه کم حد و حدود داشته باش!

‫من فقط سعی میکردم ‫که بهش بفهمونم.

‫پسر من اینجا ‫خیلی عذاب میکشه...

‫... و این مرد داره ‫روی زخمهاش نمک میپاشه!

‫من نمک ‫روی زخمهاش نمیرزم.

‫اگه نمیفهمه ‫که من چی میگم، تقصیر منه.

‫خفه شو! تو میتونی از ‫این دیوونه مراقبت کنی.

‫وقتی دیوونه شد ‫من هم ازش مراقبت میکنم.

‫موراری! - سلام به همه! ‫حواستون باشه! من اینجام!

‫اون هوا رو ‫سبک میکنه...

‫...هر وقت که اینجا باشه ‫و وقتی میره بیرون...

‫- لطفاً برو بیرون! ‫- چی!

‫چی به داداشم شده؟ ‫کی انقدر بد بهش زده؟

‫وای، کی بهش زده؟ ‫کی بهش زده؟ کی بهش زده؟

‫- کی بهش زده؟ کی... ‫- خفه شو!

‫پسر من اینجا داره عذاب میکشه ‫و شما قوالی میخونین!

‫شما دارین میرقصین ‫و لذت میبرین!

‫اینجوری ادمها ‫وقتی یه نفر میمیره میخونن.

‫پسر من هنوز نمرده!

‫چه مدت طول میکشه تا اون اتفاق بیفته؟

‫آروم باش، آقا موراری.

‫این حرفو نزن! ‫اون داداشمه.

‫اشکالی نداره! پس چی ‫اگه الان یه جوری شده که انگار مرده؟

‫اما ما انقدر ‫خوب ازش مراقبت میکنیم...

‫... که به زودی باید ‫مثل یه اسب شروع کنه به دویدن دور تا دور.

‫نزارین دیر بشه، ‫نزارین دیر بشه

‫پرستار، سریع مرهم رو بیار ‫و یه کم روی اون بمال...

‫... با دستای نرمت. ‫- خواهر، خواهر.

‫اون برای تو یه خواهره، ‫اما برای من یه پرستاره.

‫صاف بشین. ‫- دستاتو بالا ببر.

‫سینه ات رو ماساژ بده!

‫دستاتو بالا ببر ‫و پشتتو ماساژ بده.

‫بعد ماساژ، ماساژ، ماساژ..

‫ماساژ، ماساژ، ماساژ.

‫پسر! پسر! ‫چی بهش زدی؟

‫چی بهش زدی؟

‫اون آتیشه، اون آتیشه، ‫اون آتیشه.

‫اون آتیشه، اون آتیشه.

‫بسه! بسه! ‫حرف منو گوش کن، بسه.

‫فکر کنم داره میسوزه، ‫داره میسوزونه اش.

‫- چرا سیب میخوره؟ ‫- پسر من، چی بهش شده؟

‫این همه چی چیه؟ ‫اون داره میدوه.

‫داره میسوزه، داره میسوزونه اش. ‫داره میسوزه!

‫یه نفر کمکش کنه!

‫بهش کمک کنین، یکی! ‫دکتر رو صدا کنین! - کمک!

‫ساکت شو! ‫اینم 25 لاک دیگه.

‫من ۷۵ لاک بهت دادم.

‫نه نه من صاحب ‫همه این املاکم.

‫آقا موری، ازشون بخواه ‫بیشتر به من بدن.

‫- آهان خب.. ‫- باشه باشه باشه

‫- گوش کن، بیشتر بهش بده! ‫- ساکت باش.

‫۲۵ لاک دیگه بهت میدم. ‫در کل میشه ۱۰ میلیون.

‫من بیشتر نمیدم!

‫نه، این مبلغ خوبی نیست.

‫عمو بگو بیشتر بده! ‫وگرنه یه چک بهت میزنم.

‫- داداش.. ‫- آقا ایشون متخصصه.

‫میتونه حسابی لت و پارِت کنه.

‫- میتونه لگد بزنه یا چک بزنه! ‫- اره، همینطوره.

‫خیلی خطرناکه.

‫پس بهتره حرفشو گوش بدی. ‫درسته آقا؟

‫یه چیز دیگه هم بهمون بده! ‫یه چیز دیگه هم بهمون بده!

‫یه چیز دیگه هم بهمون بده! ‫یه چیز دیگه هم بهمون بده!

‫ساکت شو!

‫چرا همیشه ‫وسط حرفاش قوالی شروع میکنه؟

‫اون تو شیملا ‫کنار یه قوالی زندگی میکرد.

‫این عادت رو ‫از اون یاد گرفته.

‫سلام!

‫ولی قبلاً ‫اینجوری نبود!

‫چرا اینطور میگی؟ ‫من همیشه همینجوری بودم.

‫خرابکار، بلند شو!

‫وقتت تموم شد، ‫از اینجا برو!

‫- الان برو! ‫- احمق، یقه منو ول کن!

‫یقه شو ول کن احمق! ‫یقه شو ول کن!

‫ساکت شو! ساکت شو! ‫دیگه کافیه!

‫گوش کن، به این سوال من جواب بده.

‫یه سوال جدید ‫ازت میپرسم.

‫یه مورچه ‫و یه فیل بود که..

‫ساکت شو، ساکت شو! دیگه داستان نگو! ‫از داستانای شما خسته شدم.

‫آقا وکیل، وصیتنامه پدربزرگ رو ‫برای اونا بخون.

‫آقا کریشنا ‫خیلی واضح تو این وصیتنامه ذکر کرده.

‫من براتون میخونم.

‫یه لحظه صبر کن، ‫توش چی نوشته؟ بذار منم ببینم.

‫بذار منم ببینم.

‫من، کریشنا اوبروی...

‫...همه ثروت و اموال و..

‫...همه کسب و کار، اموال منقول ‫و غیر منقولم..

‫...تمام موجودیم تو بانک..

‫...و همه چیز تو خونه..

‫...با تمام هوش و حواسم..

‫...با همه اراده و خواسته ام..

‫...به نوه ام، ویکي اوبروی میبخشم.

‫اره! اره!

‫آقا وکیل، اسم رو اشتباه گفتی، ‫دوباره بخون.

‫از اینجا برو و ‫اون دیوونه رو هم با خودت ببر.

‫کجا بریم؟ ‫- از همون جایی که اومدین!

‫اونجا خیلی دوره، ‫یه مقدار پول بهمون بده تا باهاش بریم.

‫پیاده برین.

‫اینقدر راه رو پیاده بریم؟ ‫فکرش هم پاهام رو میسوزونه!

‫حداقل یه مقدار پول بهمون ‫بدین تا ازش مراقبت کنیم.

‫چرا گدایی نمیکنی؟

‫من بلد نیستم گدایی کنم، ‫اگه میتونی بهم یاد بدی، یاد میگیرم.

‫کاری نداره.

‫وسط خیابون وایسا و گدایی کن! ‫کاری نداره!

‫برو، خوش بگذره!

‫ی- تو به من صدقه دادی!

‫خسته نباشی! ‫ادامه بده!

‫از اینجا برو، احمق!

‫- از اینجا برو. ‫- ما رو آروم بیرون کن.

‫این چه کاریه؟

‫یه چک محکم از طرف من میخوری.

‫تو نقشه هامون رو خراب کردی!

‫- من چه کار کردم؟ - اونا ‫آماده بودن ۵۰,۰۰,۰۰۰ روپیه..

‫...ولی تو ازشون بیشتر خواستی!

‫این اشتباهه! ‫این یه اشتباه نابخشودنیه!

‫دیگه کافیه.

‫تو چه فرصتی رو از دست دادی!

‫چه فرصتی رو از دست دادم؟ ‫چی میگی؟

‫یه جوون ‫تو این خونه هست.

‫پس باید دستاشو ‫میگرفتم؟

‫خدای من! دیوونه شدی؟

‫ما میتونستیم یه فرصت..

‫...برای قوالی خواندن ‫تو عروسیش بدست بیاریم.

‫ایده بدی نیست.

‫اونوقت ‫یه عالمه پول بهمون میدادن.

‫من الان میرم باهاشون صحبت کنم، ‫باهام میای؟

‫اِی احمق! نقشه داری ما رو بندازی زندان؟

‫اگه بفهمند که تو یه ‫یه آدم تقلبی هستی...

‫...و راج اوبروی نیستی، ‫من میرم زندان؟

‫تو میری زندان! ‫خب به ما چه ربطی داره؟

‫ما فقط میخواییم ‫خرج زندگیمونو دربیاریم.

‫خب واقعا؟

‫ما پول رو از دست دادیم، ‫و من دختر رو هم از دست دادم.

‫- دختر! ‫- دختر! کدوم دختر؟

‫اون رو نمیشناسی؟

‫خیلی دلم برای مینا تنگ شده.

‫به شیطان فکر کن ‫و اونجاست! مینا!

‫درسته!

‫لطفاً دست بردار!

‫مینا، مینا! ‫بهت سلام میکنم!

‫راج، چته!

‫چی بگم مینا.

‫حالم اصلا خوب نیست.

‫دیوونه میشم!

‫خانواده‌م من رو ‫از خونه بیرون انداختن.

‫اشکال نداره، ‫هر چند که بی‌پوله هستم.

‫- تو رو دارم، عشقم. ‫- مطمئناً راج. بیا با من.

‫میبینم چطور میتونن ‫تو رو از خونه بیرون بندازن!

‫باشه! ‫- بیا راج. بیا تو.

‫میبینم کی میتونه تو رو ‫از خونه بیرون بندازه حالا.

‫تو اون رو صدا زدی، ‫و اینجاست.

‫به موقع بخون!

‫وگرنه یه سیلی محکم از من ‫میخوری.

‫هی! ‫این آواز و رقص رو تموم کن.

‫هی، دختر! با اجازه کی ‫وارد شدی؟

‫این حالا ‫مال ماست.

‫از اینجا برو بیرون!

‫حقوق و نسبت‌ها ‫حالا روشن میشه...

‫...وقتی وصیت‌نامه اصلی ‫پدربزرگ خوانده میشه.

‫لطفاً بیا، آقای بانسال.

‫وکیل بانسال حالا ‫وصیت‌نامه اصلی ‫پدربزرگ رو میخونه...

‫...که اون رو ‫پیش من گذاشته بود.

‫وضعیت عوض شده عزیزم.

‫در اولین فرصت ممکن ‫پول رو برمی‌داریم...

‫...و فرار می‌کنیم.

‫مطمئناً خیلی ‫اشفتگی وجود داره.

‫ساکت! داری چی می خونی؟

‫من، کریشنا اوبروی...

‫...با اختیار کامل...

‫...این وصیت‌نامه را ‫مینویسم.

‫با تمام برکات و آرزوی...

‫... تمام ثروت ‫و دارایی‌م رو...

‫... و تمام کارخونه هام ‫رو به نوه‌م، راج اوبروی ‫میدم.

‫فقط همین نیست، بلکه این عمارت ‫رو که کل خانواده توش زندگی ‫میکنن...

‫... اگه به هر دلیلی، ‫نوه‌م نخواهد...

‫... یا ناراحت باشه...

‫... حق داره ‫همه رو بیرون بندازه.

‫چون بعد از مرگم ‫صاحب این عمارت...

‫... نوه‌م، راج اوبروی ‫خواهد بود.

‫شنیدی، عمو و عمه؟

‫داستان یه پیچ داره!

‫ولی نگران نباشین. ‫من به بدی شما نیستم.

‫من شما رو ‫از خونه بیرون نمی ندازم.

‫اما اگه دوست دارین ‫اینجا زندگی کنین، ‫باید کار کنین.

‫- کار؟ - کار؟ ‫- بله باید کار کنین.

‫عالی!

‫عموی بزرگم ‫شیشه ها رو تمیز میکنه.

‫عموی کوچیکم ‫پرده ها رو میشوره.

‫دو تا عمه‌م، ‫عمه های قشنگم...

‫... از فردا ‫جارو و تی رو ‫میزنن.

‫و این احمق، ‫این احمق هم کار میکنه.

‫- چه کاری انجام میده؟ - کسی ‫یه چیزی براش پیشنهاد بده.

‫- چه کاری انجام میده؟ ‫- کسی یه چیزی پیشنهاد..

‫کفش ها رو واکس میزنه.

‫- آقای موراری! آقای موراری! ‫- آقا؟

‫تو محبوب‌ترین ‫خدمتکار صاحب خونه هستی...

‫... نگهبان میشی. ‫مینا!

‫- نگهبان! ‫- سلام!

‫آه، مینا، عشقم!

‫تو جانم رو نجات دادی.

‫تو به من کمک کردی ‫حقوق قانونی‌م رو ‫به دست بیارم!

‫آه! خیلی ممنونم، ‫خیلی، خیلی، خیلی ممنونم!

‫- مینا، مینا، مینا! ‫- شیطان!

‫یه چیزی گفت؟

‫هیچی نشنیدم.

‫- نشنیدی؟ ‫نه.

‫هی، تو! اینجا چیکار می‌کنی؟

‫برو آب بیار، برو!

‫برو! ‫خب، چی داشتم میگفتم؟

‫آره، میخوام بخونم...

‫... یه شعر واست بخونم، بخونم؟

‫'هیچکس نمیتونه یادت بده ‫چجوری عاشق بشی.'

‫'اگه یه بار عاشق بشی، ‫هیچوقت فراموشش نمیکنی.'

‫'این درد شیرین نمیشه ‫تو دل نگهش داشت.'

‫'اگه کسی بپرسه، ‫نمیشه توضیحش داد!'

‫وای خدا! ‫این چیه؟

‫اینجا چه خبره؟

‫یه لیوان آب دیگه میارم.

‫نیازی نیست، ‫یه لیوانش کافی بود!

‫هر کاری که میکنی...

‫... مینا برام چه کاری کرده...

‫... منو خوشحال کرده!

‫منو دیوونه ی خودش کرده، ‫عاشقش شدم!

‫- میخوام یه چیزی بهت بگم. ‫- بله

‫مینا، تو یه فرشته ای!

‫و تو از همه دنیا باحالی!

‫'این حرفای قشنگ'

‫'یه معنیای پنهانی داره'

‫'که میگه 'تو عاشقمی'..'

‫خفه شو احمق!

‫خیلی حرف میزنه!

‫به زودی یه درس بهش میدم ‫یا اسممو عوض میکنم.

‫حیدرآباد خیلی پیشرفت کرده!

‫"تو چقدر قشنگی! ‫عزیزترینم!"

‫"دلم واسه تو تند تند میزنه. ‫ایست کن همینجا!"

‫"کجا داری میری؟ ‫کجا داری میری؟"

‫"قلبشو به دست میارم ‫ولی آروم آروم."

‫"قلبشو به دست میارم ‫ولی آروم آروم."

‫"آرومش میکنم ‫ولی آروم آروم."

‫"قلبمو گرفت. ‫عاشقش شدم."

‫"قلبمو گرفت و منو عاشق خودش ‫کرد، به همه دنیا میگم"

‫"ولی آروم آروم. ‫آروم آروم."

‫"قلبشو به دست میارم ‫ولی آروم آروم."

‫"آرومش میکنم ‫ولی آروم آروم."

‫"از ابریشم نرمتره ‫خدا منو بهش رسونده."

‫"خدا منو بهش رسونده ‫."

‫"عشق و عاشقی یه ذوقی داره ‫که هیچ چیز دیگه ای نداره."

‫"ناپذیرفتن ‫از یه پذیرش ساده لذت بخش تره."

‫"خوشحالی، ذوق! ‫لذت!"

‫"خیلی لذت بخشه!"

‫"جونمو واسش میدم ‫ولی آروم آروم."

‫"آرومش میکنم ‫ولی آروم آروم."

‫گمشو! من نمیافتم تو دامت! ‫میخوای منو گول بزنی، نه؟

‫"حرف حسابی به این مرد من بزن ‫چون دیر میاد"

‫"بعد از این همه گشت و گذار بیخود!"

‫"من عاشقشم و این ‫واقعاً تقصیر منه."

‫"چون اون نمیدونه ‫چقدر دوسش دارم! نمیدونه"

‫"نمیدونه! ‫نمیدونه!"

‫"بهش میفهمونم ‫ولی آروم آروم."

‫"بهش نشون میدم که من کیم ‫ولی آروم آروم."

‫"قلبمو گرفت. ‫عاشقش شدم."

‫"قلبمو گرفت و منو عاشق خودش ‫کرد، به همه دنیا میگم"

‫"ولی آروم آروم. ‫آروم آروم."

‫"ولی آروم آروم. ‫آروم آروم."

‫"تو مثل یه گل لطیفی! ‫عزیزترینم!"

‫"حرف منو گوش کن! میبرمت ‫باغای قشنگ! پیاده روی!"

‫"میبرمت سینما ‫و جاهای قشنگ"

‫"ولی آروم آروم. ‫آروم آروم."

‫"ولی آروم آروم. ‫آروم آروم."

‫تمام عمرم انقدر ‫سخت کار نمیکردم!

‫بابا.. ‫تموم کارا رو تموم کردم!

‫حتی سرویس ‫خدمتکارا رو هم تمیز کردم!

‫من الان یه آدم زحمتکشم.

‫چه پسری دارم!

‫خیلی خوشحاله انگار ‫مدال گرفته!

‫خب، حالا چی کار کنم؟

‫کفشا رو واکس زدی؟

‫دیروز زدم. ‫باز بزنم؟

‫تو الان تو شغل ‫درست خودتی.

‫خب، حالا چی کار کنم؟ ‫بگو!

‫- هیچی نکن! خیلی خسته ام، ‫پاهامو ماساژ بده. - باشه بابا.

‫"تو عشقتو حس کردم، ‫با موهای سیاهت و گونه هات"

‫سلام! ‫سلام!

‫- هوی! داری چیکار می‌کنی؟! ‫- چی؟

‫- ما تازه زمین‌ها رو تمیز کردیم، ‫- تو کثیف کاری کردی!

‫- من صاحب خونه‌م.

‫- می‌تونم هر کاری که دلم بخواد انجام بدم! ‫- آره.

‫کار شما تمیز کردن خونه ست!

‫اگه این کارو نکنی، پرتت می‌کنم ‫بیرون از خونه!

‫بابا، من تمیز کنم؟

‫اول همه کارایی رو که از صبح انجام دادی ‫لیست کن!

‫از صبح، من حموم ها رو تمیز کردم، ‫لوستر ها رو ...

‫-... و بوت ها رو واکس زدم. ‫- داری از من تقلید می‌کنی؟

‫من از تو تقلید نمی‌کنم احمق!

‫- من رو احمق صدا کردی! ‫- اون مارو می‌کشه!

‫- اون من رو احمق صدا کرد! ‫شنیدی؟ - ببخشید، ببخشید.

‫چه جراتی داری! ‫نمی‌دونی اون کیه؟

‫اون وارث این امواله ‫و صاحب این خونه ست!

‫اون پادشاه این خونه ست. ‫اون بهت غذا و سرپناه می‌ده.

‫تو باید از حرفش اطاعت کنی.

‫اگه نه، پشیمون میشی!

‫و مجازات میشی ‫به خاطر نافرمانی ازش احمق!

‫حقوق، حقوق، حقوق.. ‫اون همه حقوق رو داره!

‫اونم داره از تو تقلید می‌کنه!

‫چرا اینجوری رفتار می‌کنه؟

‫فکر کنم عقلشو از دست داده. ‫باشه برو، تو برو.

‫- باشه. ‫- حواسم بهش هست!

‫- عقلشو از دست داده. ‫- امیدوارم دیوونه نشده باشه!

‫یعنی همه اونایی که ‫لکنت زبان دارن دیوونه هستن؟

‫داری غیرمستقیم ‫من رو دیوونه صدا می‌کنی؟

‫من ساده ام، ‫ولی دیوونه نیستم.

‫برو و کارت رو انجام بده! برو!

‫باشه، من خسته شدم از کار کردن. ‫حالا می‌رم پیش پسرم.

‫باشه؟

‫کل فضا ‫تغییر کرده. نه؟

‫من هیچ ایده‌ای ندارم، ‫خودم گیجم.

‫چرا داری ‫به زبان هندی حرف می‌زنی؟

‫من از کجا می‌دونم؟

‫الان مزاحم من نشو، ‫برو گم شو! برو گم شو!

‫اون از من خواست برم گم شم ‫و خودش رفت!

‫- خدایا! ‫- خدایا!

‫تو اونارو به چه روزی انداختی!

‫نمی‌بینی که اونا کار می‌کنن، ‫تو نوکر جدید!

‫بیا تو هم به اونا ملحق شو!

‫عزیزم، من نوکر نیستم، ‫عموی مادری شما هستم!

‫من می‌دونم تو عموی زیرک منی. ‫به اونا ملحق شو، بیا!

‫عزیزم، این کار ‫با این لباس به من نمیاد!

‫حرفش درسته، اون با این لباس ‫نمیتونه کار کنه. - آره.

‫اون طرف رو برگردون، ‫کتت رو دربیار، حالا شروع کن!

‫- بهتره این کار رو انجام بدی، ‫اگه نه این احمق.. - هی!

‫من داشتم می‌گفتم، ‫تو احمق ها رو دوست نداری.

‫فکر کردم، ‫داری من رو احمق صدا می‌کنی!

‫نه، من منظورم تو نبودی.

‫ولی احساس کردم که منظورت من بود.

‫نه، هرگز. ‫خب، راج، یه چیزی بهم بگو!

‫چرا داری ‫به زبان هندی حرف می‌زنی؟

‫تو باهوشانه راه های جدید پیدا می‌کنی ‫که من رو از اینجا دور کنی.

‫- هی، کت من! ‫- یه دقیقه!

‫خداحافظ. خداحافظ. ‫خداحافظ.

‫برو!

‫- چرا اون به زبان هندی حرف می‌زد؟ ‫- کت من رو بده، لطفا!

‫- داداش! - داداش! ‫- گریه نکن، گریه نکن!

‫همه چیز خوب میشه. ‫گریه نکن!

‫ولی چرا اون داشت ‫به زبان هندی حرف می‌زد؟ - ساکت شو!

‫چی! این اموال ‫ممکنه مال ما باشه؟ بابا!

‫چرا من رو زدی؟

‫چرا مثل راج لکنت زبان داری؟

‫من یا تو؟

‫- نه! من رو نزن! ‫- چرا؟

‫- چون من بابات هستم. ‫- باشه.

‫- چرا من رو زدی؟ ‫- چون لکنت زبان داشتی.

‫ولی من داداش بزرگترت هستم!

‫باشه، ولی چرا اون داشت ‫به زبان هندی حرف می‌زد؟

‫- می‌خوای بدونی چرا؟ ‫- آره.

‫- تو من رو زدی! ‫- هی، ساکت شو!

‫- قبل از اینکه همه دیوونه بشیم، باید ‫این اموال رو تصاحب کنیم. - آره.

‫یه نفر باید به عنوان ‫نگهبان این اموال باشه!

‫من نگهبان میشم! ‫من یه نگهبان خوب میشم.

‫چرا؟ چرا من نمیتونم بشم؟

‫ساکت همه!

‫من بزرگ تر خانواده هستم، ‫پس من نگهبان میشم.

‫نه. من برادرشم، ‫پس من نگهبان میشم.

‫چرا من نمیتونم بشم؟

‫- نه، نه. ‫- دیگه تمومه!

‫- نه، نه. ‫- تمومه دیگه!

‫دیگه دعوا نکنید!

‫بس کنین دیگه دعوا رو!

‫الان وقت دعوا نیست.

‫الان وقتش نیست ‫که با هم دعوا کنین.

‫به هر قیمتی شده باید این ملک رو به دست بیاریم.

‫به هر قیمتی شده باید ‫این ملک رو به دست بیاریم.

‫خب، شروع کنین.

‫جناب قاضی، یه لحظه فکر کنین.

‫این مرد می تونه از یه اموال ‫چند میلیونی مراقبت کنه؟

‫نه، هرگز!

‫طبق وصیت نامه پدربزرگش، اون ‫وارث اصلی اموال هست.

‫اما از نظر قانونی، یه آدم دیوونه ‫نمیشه وارث باشه.

‫پس باید اسمش رو از وصیت نامه ‫حذف کنن...

‫...و فامیلش باید ‫سرپرست اموالش باشن.

‫آقا، چی میگی؟

‫من فقط ساده ام، ‫اما دیوونه نیستم.

‫و کی قراره سرپرست من باشه؟ ‫این احمق؟

‫هی، احمق! قراره ‫سرپرست من باشی؟

‫اصلا لیاقت داری؟

‫با توجه به شرایط...

‫...دادگاه به این نتیجه رسید...

‫...که راج اوبروی ‫مریض روحی هست.

‫پس، همه اموالش...

‫...به دست فامیلش ‫مراقبت میشه.

‫سرپرست ها...

‫...آشیش اوبروی ‫-بابا، تو هستی.

‫دیلیپ اوبروی، وکی اوبروی

‫آنجو اوبروی ‫و میناکشی اوبروی.

‫نه جناب قاضی! ‫نه!

‫این ظلمه، جناب قاضی!

‫من این رو نمی تونم تحمل کنم!

‫من...من مثل پدربزرگم خودکشی می کنم!

‫خودکشی! خودکشی! خودکشی!

‫- خودکشی! ‫- راج، چت شده؟

‫دیگه نمی خوام زندگی کنم.

‫- راج، به حرفم گوش کن! ‫- برو کنار!

‫- بذار من نمایش رو اجرا کنم. ‫- صبر کن!

‫- راج! راج! - خودکشی! ‫دیگه نمی خوام زندگی کنم.

‫- خودکشی! ‫- راج، بس کن.

‫می خوام خودکشی کنم!

‫وای، نه! واقعا درد داره!

قـ ـا سـ ـم سـ ـمنـ ـگـ ـا نـ ـی

‫راج! خونریزی می کنی!

‫مینا، اینجا چیکار می کنی؟

‫راج، حافظه ات برگشته!

‫- حافظه من چطور بود؟ ‫- حافظه ات!

‫حافظه ات رو از دست داده بودی ‫و الان برگشته!

‫ما اینجا دادگاه چیکار می کنیم؟

‫پرونده ما داره توی دادگاه رسیدگی ‫میشه راج.

‫- پرونده ما داره پیش میره! ‫باید بریم ببینیم. - آره، زود باش.

‫- بریم داخل. ‫- تو راه توضیح بده.

‫جناب قاضی، یه دقیقه صبر کنین.

‫الان حالش خوبه جناب قاضی. ‫داره میاد.

‫لطفا به جایگاه شهادت ‫بیاین و بعد حرف بزنین.

‫ممنون جناب قاضی!

‫حالا درسشون رو می دم.

‫اینم داشت زرنگ بازی در می آورد!

‫جناب قاضی، تازه فهمیدم ‫که شما دارید...

‫...اون ها رو سرپرست ‫همه اموال من می کنین.

‫اما یه چیزی رو بهتون بگم...

‫...این افراد ‫اوبروی نیستن!

‫"پول روی" هستن!

‫آره، واسه اونا زندگی پول ‫،پول و فقط پول!

‫می تونن واسه پول گریه کنن، ‫واسه پول دلبری کنن، واسه پول دروغ بگن...

‫...واسه پول بکشن ‫و واسه پول بمیرن!

‫و به همین دلیل، ‫با احترام درخواست می کنم، جناب...

‫...این اموال رو فقط به اسم ‫من بزنین.

‫من نه تنها از این اموال ‫مراقبت می کنم...

‫...بلکه از اونا هم خیلی خوب ‫مراقبت می کنم و فکر می کنم...

‫...ازشون...خیلی بهتر ‫مراقبت می کنم!

‫با توجه به تغییر ‫وضعیت، دادگاه...

‫...مجبوره تصمیمش رو ‫تغییر بده.

‫از اونجایی که راج اوبروی ‫حالا به نظر می رسه سالمه...

‫...دادگاه تصمیم قبلیش رو...

‫...درباره تعیین سرپرست ‫برای اموالش...

‫...لغو میکنه و خودش ‫صاحب اموال میشه.

‫- تصمیم خوبی بود. ‫- عدالت اجرا شد.

‫وای، راج! نمیشه ‫خوشحالم واسه ت.

‫خب، بیا ‫یه سوال ازت بپرسم.

‫- یه مورچه ‫و یه فیل بود - راج، لطفا!

‫بیا دیگه، دارم شوخی می کنم.

‫سلام!

‫برو جلو، ‫من یه لحظه دیگه میام، باشه؟

‫- زود بیا. ‫- باشه، عزیزم.

‫هی، بیا اینجا! چی کار می‌کنی؟

‫چی کار می‌کنی؟

‫جلوی اون چه غلطی می‌کنی؟

‫خب، باید برقصم؟

‫یه چیزی بهم بگو.

‫تو هیچ وقت راج رو ندیدی.

‫پس چطور شروع کردی ‫به انگلیسی حرف زدن مثل اون؟

‫خیلی ساده! ‫اون از خانواده پولداریه...

‫... پس طبیعیه ‫که انگلیسیش خوب باشه.

‫علاوه بر این، دیشب

‫شنیدم که دارن نقشه می‌کشن...

‫... تا من رو از سر راهشون بردارن.

‫پس من آماده شدم ‫با نقشه‌های مقابله‌ایم.

‫تمام شب رو ‫مشغول تماشای فیلم‌های راج بودم.

‫و صبح امروز، ‫نقشه هاشون رو خراب کردم.

‫حالا صبر کن و تماشا کن

‫هر تیکه از ‫مبلمان خونه رو می‌فروشم!

‫توالت رو هم نمیذارم. ‫اون رو هم می‌فروشم.

‫- توالت رو هم می‌فروشی! ‫- آره.

‫بعد اونها کجا...

‫این دیگه مشکل ما نیست، ‫باید یه راهی پیدا کنن.

‫- بریم. ‫- باشه.

‫- سلام! ‫- صبح بخیر آقای!

‫سلام! چطور می‌تونم تو این جمع ‫دخترهای خوشگل، آرامش داشته باشم!

‫- هی! - من فقط داشتم شوخی می‌کردم. ‫- باشه.

‫آقای، شما کارای دیگه زیادی هم ‫دارین، بریم. - خداحافظ.

‫خداحافظ!

‫- سلام! ‫- صبح بخیر آقای!

‫- خوش اومدید! - سلام! ‫- سلام!

‫- بریم. - بازم همدیگه رو می‌بینیم. ‫- باشه؟ - بیا بریم.

‫- مدیر... - بله؟ ‫- این اتاق کیه؟

‫این اتاق ‫برادر بزرگتر شما، ویکتی اوبروی هست.

‫اتاق ویکتی اوبروی! ‫بفروشش.

‫- و پولش رو ‫تو حساب بانکی جدیدم بریز. - بله.

‫این اتاق کیه؟

‫- این اتاق ‫هر دو عموتونه. - اونها رو هم بفروش.

‫- بله. ‫- و پولش رو...

‫- تو حساب بانکی جدیدت بریز. ‫- بله، شما خیلی باهوشین.

‫- ممنون! - این دو اتاق ‫مال کیه؟

‫اینجاها دستشویی هستن آقای.

‫اونها رو هم بفروش.

‫ولی کارکنان چی؟ ‫اونها چی کار کنن، آقای؟

‫خب! اونها تو صبح ‫این کارو انجام نمی‌دن؟

‫چرا دفتر ما رو کثیف می‌کنن؟

‫- ازشون بخواه که از ‫دستشویی عمومی استفاده کنن. - بله آقای.

‫آقای راج، یه فکس ‫از گجرات رسیده.

‫کارخانه آلومینیوم ‫بسته شده.

‫اون رو هم بفروش.

‫و پولش رو ‫تو حساب بانکی جدیدت بریز.

‫- شما خیلی باهوشین! ‫- راج، خودتی!

‫این یارو کیه؟

‫بابای مینا.

‫پس همونه!

‫سلام! - می‌خوام با شما ‫درباره یه چیزی صحبت کنم.

‫بریم داخل اتاق.

‫- بله، یه لحظه صبر کن. ‫- باشه.

‫چه فکری می‌کنی؟ ‫از اونم پول بگیر.

‫بله، من خودم ‫میدونم چطور باید این کارو انجام بدم. من ‫به زبان حیدرآبادی صحبت نمیکنم. - اول ‫گوش کن.

‫نترس، ‫من خودم از پسش بر میام.

‫عمو، من آماده‌ام ‫با مینا ازدواج کنم، ولی من

‫50 کرور روپیه مهریه می‌خوام.

‫می‌بینم! وقتی که ‫حافظه ات رو از دست دادی

‫من ازدواج ‫دخترم رو با تو رد کردم.

‫- پس الان ‫انتقامشو می‌گیری؟ - نه عمو، اینجوری نیست.

‫حقیقت اینه که من ‫یه کار جدید رو شروع کردم...

‫... که برای ‫شروعش 200 کرور روپیه نیاز دارم.

‫اگه الان 50 کرور روپیه داشتم، ‫راحت تر می‌توانستم جلو برم.

‫باشه! پس ‫دامادم می‌خواد جلو بره!

‫بله عمو. می‌خوام جلو برم ‫و دشمنام رو دور و بر خودم نبینم.

‫باشه، ‫من پول رو بهت می‌دهم.

‫ممنون عمو! ‫خیلی ممنون!

‫عزیزم، من هر کاری ‫برای تو و مینا می‌کنم.

‫ولی مینا کجاست؟

‫اون پایین داره با پرستار ‫صحبت می‌کنه.

‫با پرستار حرف میزنه! ‫ولی چرا؟

‫چون اون ‫یه زن خوبیه.

‫زن خوب! ولی ‫همیشه بهم فحش می‌ده! من میرم.

‫کجا میری؟

‫می‌خوام آتش ‫رو خاموش کنم. "من غارت شدم"

‫" توسط دو زن ‫زیبا"

‫"با موهای بلند مشکی ‫و گونه های قشنگ."

‫چرا داره قوالی میخونه؟

‫راستش رو بگو. ‫باهاش چقدر صمیمی هستی؟

‫اینقدر؟ اینقدر؟

‫یا اینقدر؟

‫نمیتونم بهت بگم!

‫نگاه کن به این همه چسبیدن بهش! ‫تو که همیشه بهش چسبیدی!

‫ما یه روحیم تو دو تا بدن. ‫و خیلی زود...

‫خیلی زود چی قراره انجام بدی؟

‫تو برنامه داری که مادر بچه هاش بشی؟

‫نیتت چیه؟

‫تو منو نمیشناسی. ‫من از حیدرآبادم.

‫چشماتو در میارم ‫و باهاشون بازی میکنم.

‫چرا داری بهم زل میزنی؟

‫گلوت رو مثل مرغ ‫میبرم...

‫...و ازش بریانی درست میکنم.

‫پرستار! ادب داشته باش! ‫گفتم... سلام!

‫- گفتم ادب داشته باش! ‫- بله.

‫- با احترام باهاش حرف بزن. ‫- تو داری به من ادب یاد میدی؟

‫من بهت رحم نمیکنم!

‫تو حدی خودت باش! ‫این دختر منه!

‫هی! دیوونه شدی؟

‫تو پنج تا تقویم ‫تو خونه چاپ کردی. اونها چی؟

‫وقتی سال عوض میشه ‫اونها هم عوض میشن نه؟

‫دارم به این فکر میکنم ‫که دستگاه چاپ رو هم عوض کنم.

‫مينا! مينا، من دیگه ‫نمیتونم بدون تو زندگی کنم.

‫- چی گفتی؟ ‫- مينا!

‫- چی گفتی؟ ‫- مينا!

‫- چی گفتی؟ ‫- مينا!

‫- چی... ‫- بریم مينا!

‫کجا فرار میکنی؟ ‫میبینم چطور باهاش ازدواج میکنی!

‫"این نگاهت ‫منو عاشق تو کرد."

‫"به همه عاشقای ‫این دنیا قسم."

‫"هر روز و هر شب ‫فقط از تو حرف میزنم."

‫"این نگاهت ‫منو عاشق تو کرد."

‫"به همه عاشقای ‫این دنیا قسم."

‫"چطور اگه من قولای عشقم رو ‫بشکنم؟"

‫"چطور اگه من تورو ترک کنم؟"

‫"عزیزم، خودم رو میکشم."

‫"چون نمیتونم درد ‫خیانت رو تحمل کنم."

‫"من هیچوقت بهت خیانت نمیکنم!"

‫"تو به من اعتماد کردی ‫و من هیچوقت اونو نمی شکنم."

‫"این نگاهت ‫منو عاشق تو کرد."

‫"به همه عاشقای ‫این دنیا قسم."

‫"هر نفس من ‫تقدیم به تو."

‫"میدونم عشقم ‫فقط مال تو."

‫"نگاه کن عشقت ‫چیکار با من کرده؟"

‫"چون من برای همیشه تو ‫رویاهات و فکرهات گیر افتادم."

‫"ای عزیزترین!"

‫"زندگی من!"

‫"میخوام تو آغوشت زندگی کنم ‫و تورو تو دلم نگه دارم."

‫"این نگاهت ‫منو عاشق تو کرد."

‫"به همه عاشقای ‫این دنیا قسم."

‫"هر روز و هر شب ‫فقط از تو حرف میزنم."

‫"این نگاهت ‫منو عاشق تو کرد."

‫"به همه عاشقای ‫این دنیا قسم."

‫حیوون! داره باهاش حال میکنه ‫در حالی که من، زنش، اینجام!

‫بزار امروز خونه بیاد ‫یه سیلی محکم بهش میزنم.

‫برگشتی!

‫چی شد؟ ‫الان چی شده؟

‫بخاطر زنایی مثل تو...

‫...مردا دوست ندارن برگردن خونه.

‫- دیوونه شدی؟ ‫- هی، داری چیکار میکنی؟

‫داری منو اذیت میکنی!

‫داری باهاش لاس میزنی ‫و من تحمل میکنم.

‫تو موقعی که تو حیدر آباد بودیم ‫باهاش رابطه داشتی...

‫...و من اون رو هم تحمل کردم.

‫اما الان میخوای باهاش ازدواج کنی ‫و این رو نمیتونم تحمل کنم.

‫میرم حیدرآباد ‫و به بابات، بابام...

‫...و به همه دنیا میگم.

‫عزیزم، بیا اینجا. ‫بیا اینجا.

‫- باشه. ‫- بیا اینجا.

‫من فقط دارم باهاش ‫لاس میزنم تا وقت بگذره...

‫برو گم شو!

‫چشمم...

‫هی، تو چی هستی؟ ‫فکر میکنی کی هستی؟

‫بابات چی به من تو ‫ازدواج داد؟

‫یه لیوان و یه بشقاب ‫برای خوردن، و دختر احمقش!

‫تو همیشه فکر میکنی من ‫هیچ دردی نیستم.

‫برو کنار. ‫مينا جونم کجاست؟

‫ ببینم چجوری می خوای با مینا ازدواج کنی! - مینا.

‫یادت باشه شوهر منی!

‫- به همه می گم. ‫- هوی چی گفتی؟

‫- درست شنیدی! ‫- اون مرده که وانمود می‌کنه عصبانیه...

‫- ... شوهرته؟ ‫- آره.

‫ولی چرا به لهجه ی حیدرآبادی حرف می‌زد؟ ‫- آخ! زدی!

‫اگه این شوهرته، پس راج کوش؟

‫از کجا باید بدونم؟

‫این مردا خیلی عجیب و غریب‌اند، ‫همشون کلاهبردار و اوباش‌اند.

‫شاید تیکه تیکه اش کردن ‫و تو یه جایی دفن کردن.

‫پس اون مرد شوهرته؟

‫راستش رو بخوای پنج تا بچه داریم.

‫من مدرک ‫اینا رو حیدرآباد دارم.

‫باشه، این 500 رو بگیر، ‫با قطار برو حیدرآباد...

‫...و مدرکا رو برام بیار.

‫چرا بلیط برگشتم با هواپیما ‫برام نمیگیری؟

‫این روزا پولم کمه. ‫اینو بگیر و زود برگرد.

‫- زود برمی‌گردم. ‫- آره، زود برگرد.

‫بیا این شارلاتان رو دستگیر کنیم ‫و راج رو پیدا کنیم.

‫- خیلی خب. ‫- بریم.

‫بیا بریم، آروم. ‫من همه ی پولم رو خرج کردم...

‫- ...اگه الان منو بگیرن... ‫- تو فراری!

‫گوش کنید همه... - چی... ‫- اونها فرار می‌کنن!

‫- زود بیا، زود بیا! ‫- هی! داری چی کار می‌کنی؟

‫سلام، سلام!

‫بریم رفیق!

‫وای، نه! ‫منو گول زدن!

‫این کلاهبردار لعنتی ‫کجا رفت؟

‫بهش نشون می‌دم کیم ‫وقتی دستگیرش کنیم.

‫چرا اولش ولش کردی؟

‫- چیکار می‌تونستم بکنم؟ فرار کرد! ‫- چطور فرار کرد؟

‫خیلی سر به راهه، چیکار می‌تونستم بکنم؟

‫این اوباش ‫راج اوبروی نیست.

‫اون کلاهبرداره، کلاهبرداره!

‫اون از من ‫50 کرور وام گرفت

‫و واریز کرد ‫به حساب شخصیش.

‫اقا، من تو عمرم ‫با خیلی اوباش سر و کار داشتم..

‫...ولی اون از همه ‫بدتره!

‫یکی از خونه های مارو ‫تیکه تیکه فروخت!

‫- اقا. ‫- چی شده؟

‫چرا به لهجه ی حیدرآبادی حرف می‌زد؟

‫اون اهل حیدرآباده، ‫به همین خاطر به لهجه ی حیدرآبادی حرف می‌زد.

‫باشه، ولی چرا به لهجه ی حیدرآبادی حرف می‌زد؟

‫- بیا این طرف. ‫- باشه، باشه.

‫اینجا وایسا، این طرف.

‫- اینو بگیر! ‫- هی! زدم!

‫مهم نیست.

‫با پول‌ها ‫کجا می تونسته فرار کنه؟

‫"پول جون منه، غرورم، ‫قانونم و افتخارم."

‫"پول همون چیزیه که می‌خوام، امیدم. ‫دنیا دنبال پولداراست."

‫"پول لطفه یا گناه. ‫پول همه چیز!"

‫"پول دوست و عشق می‌اره ‫و پول سرنوشته."

‫"پول شهرت و هدف می‌اره. ‫می‌درخشه و می‌تابه."

‫"پول همون چیزیه که جذب می‌کنه ‫و پول همون چیزیه که زنگ می‌زنه!"

‫"پول باعث میشه آدم لبخند بزنه!"

‫"پول باعث میشه آدم گریه کنه."

‫"پول باعث میشه آدم بیدار بمونه و بخوابه، ‫آواز بخونه و برقصه."

‫"به همین خاطر رفیق"

‫"من پول می‌خوام، من پول می‌خوام."

‫"فقط پول می‌خوام! ‫پول می‌خوام!"

‫"پول خوب، پول بد، پول غلط ‫پول درست، پول سیاه، پول سفید."

‫"وای خدا! من عاشق پولم!"

‫"پول می‌خوام، فقط پول می‌خوام. ‫عاشق پولم!"

‫"اون پول می‌خواد! ‫فقط پول می‌خواد."

‫"پول می‌تونه همه چیز رو برام بخره. ‫یه ویلا، ماشین و انگشتر الماس."

‫"همه مثل یه پادشاه باهام رفتار می‌کنن. ‫هر کاری برام انجام می‌دن."

‫"پول باعث میشه من تو لندن، نیویورک و پکن ‫برقصم و آواز بخونم."

‫"خیلی سکسی و باهوشی. ‫از استایلت خوشم میاد، عاشق چشاتم."

‫"فکر می‌کنم.. ‫- اون پول می‌خواد."

‫"اون پول می‌خواد! اون عاشق پوله! ‫فقط عاشق پوله!"

‫"پول خوب، پول بد، پول غلط ‫پول درست، پول سفید، پول سیاه."

‫"وای خدا! من عاشق پولم!"

‫پول تنها عشق منه.

‫"چی شد؟ گم شدی؟ ‫مادرت کو؟ پدرت؟"

‫"اون پول می‌خواد! ‫فقط پول می‌خواست!"

‫"نگاه کن. ‫اون فقط عاشق پوله."

‫"من برادرتم. ‫- من خواهرتم."

‫"من باباتم. ‫- من رفیقتَم."

‫"همه تون پول دارین؟ ‫- نه! - نه!"

‫"از وقتی که پول همه چیزه ‫هیچکس به رابطه اعتقادی نداره."

‫"اگه پول نباشه زندگی صفرِ. ‫پول همه چیزم میشه."

‫"با پول میبینی ‫چقدر حال میکنی."

‫"خواه خواهش کنی، قرض کنی ‫یا بدزدی.

‫"پوند، روپیه، دلار، دینار. ‫اگه پول داری، ستاره ای!"

‫"پول، پوله، هر چی اسمش باشه ‫باهاش می تونی هر بازی رو بکنی."

‫"برای پول زندگی می کنی. ‫برای پول می کشی."

‫"برای پول دروغ می گی. ‫برای پول می میری."

‫"پول! پول! ‫- پول!"

‫"وای! یه جایی تو هوا! ‫پول اونجاست!"

‫"نگاه کن، اون دیگه نیست ‫با این حال هنوز پول بیشتری می خواد."

‫"پول! من پول می خوام!"

‫"خوب، مرد خوب. ‫بچه خوب."

‫"- پول! - آره! ‫- من پول می خوام!"

‫"باشه! همه پول می خوان!"

‫"- پول! من پول می خوام! ‫- ما پول می خوایم!"

‫"- پول! - من پول می خوام! ‫همه پول می خوان."

‫"گوش کنید، همه با دقت. ‫این فقط یه آهنگه."

‫"همه باید فقط چت کنن."

‫"هی، این چیه! ‫تو هر جا من هستم، هستی.

‫"چرا سهم من رو ‫از پول بهم نمی دی؟

‫"5 لاک روپیه رو بردار ‫و ولم کن.

‫"فقط 5 لاک روپیه!"

‫"دیوونه شدی؟"

‫"تو یه کلاهبرداری ‫که وانمود می کنی راج اوبرویی.

‫"من خدمتکار اون خونه ام."

‫"پس باید ‫سهم اصلی رو بگیرم."

‫"اون حیدرآبادی کیه؟"

‫"- تویی. ‫- داری ازم تقلید می کنی؟"

‫"نه. ‫اشتباه بود، معذرت می خوام."

‫"باشه، همه چیز رو بردار."

‫"- همه چیز رو بردارم؟ ‫- آره، همه چیز."

‫"- جدی می گی؟ ‫- آره، بیشتر می خوای؟"

‫"این پول سیاهه."

‫"پس لطفاً ‫یه مقدار پول سفید هم بهم بده."

‫"نگاه کن به این روش ‫که داری ازم پول می خوای!"

‫"یه چک ‫200 کرور روپیه بهت می دم."

‫"200 کرور روپیه! ‫جدی می گی؟"

‫"اگه بیشتر بخوای، ‫اینو به 2 کرور تغییر می دم."

‫"بفرمایید."

‫"اما فقط ‫100 کرور روپیه نوشتی."

‫"بهش خیره شو..."

‫"...اگه به ‫200 کرور روپیه افزایش پیدا نکرد..."

‫مترجم : تالاپاتی

‫"چی! ‫نابود شد!"

‫"هی، نابود شده! ‫هیچی برام نمونده."

‫"تو، تو دزد!"

‫"بزار حداقل ‫اینو بردارم قبل از اینکه نابود بشه."

‫"- اونجاست! اونجاست! موراری! ‫- وای، چه سرنوشتی!"

‫"با این همه پول ‫چیکار می کردی؟"

‫"این همه پول مال ماست ‫مال ما."

‫"نه، من با ‫زحمت خودم به دست آوردم."

‫"اینا اسکناسای تقلبین ‫تقلبی ان!"

‫"چی! ‫پولشم تقلبیه!"

‫"منظورت چیه؟"

‫"اون این چک رو به من داده بود."

‫"این یه چک سفیدیه."

‫"اون این چک رو ‫برای 100 کرور روپیه نوشت. - بعد؟"

‫"و ازم خواست ‫بهش خیره بشم..."

‫"...و گفت که ‫به 200 کرور روپیه افزایش پیدا می کنه..."

‫"...و بعد جوهرش ناپدید شد ‫خالی شد."

‫"می تونم بهتون کمک کنم، ‫اما یه قیمتی داره."

‫"چقدر؟"

‫"از کل ‫500 کرور اموال..."

‫"...100 کرورش مال من باشه!"

‫"- باشه. ‫- موافقیم."

‫"- وای! ‫- اما کجا می تونیم پیداش کنیم؟"

‫"عزیزم.."

‫"- عزیزم، بیا، بیا. ‫- بابا، بابا، اون اینجاست!"

‫"بیا اینجا! بیا اینجا، ‫تو کلاهبردار!"

‫"وگرنه، همین الان ‫یه تیر بهت می زنم!"

‫"عمو! عمو، ‫داری چیکار می کنی؟"

‫"من راجم، راجم!"

‫"- نه، اون راج نیست. ‫- دیگه خسته شدیم ازت."

‫"- اون کلاهبردار اومد اینجا؟ ‫- آره!"

‫"خیلی آدم زیرکه. ‫اول با من حرف زد.."

‫"- چی گفت؟ - فقط ‫یه حرفای معمولی زد. - فقط حرف زد."

‫"اول با من حرف زد ‫و با من دوست شد..."

‫"...بعد من رو برد به خونه اش ‫و تو یه اتاق قفل کرد..."

‫"...و اومد اینجا ‫تا اموال ما رو بدزده."

‫امیدوارم با پولمون فرار نکرده باشه.

‫چطور می تونیم باور کنیم که تو راجی و نه اون قلابی؟

‫- اگه هردومونو با هم ببینید، بعد باور می کنی؟ - آره.

‫الان نشونش بده، زود باش!

‫آدرس رو یادم رفت، ‫تفنگ رو به سمتش بگیر.

‫- آره! یادم اومد! ‫- یادت اومد؟ پس بریم.

‫نمیدونم...

‫... تو زندگیم چه خبره.

‫ولی خیلی خوشحالم ‫با کلی پول...

‫... و بدون زن.

‫بزار لذت ببرم. ‫چرا الان تلفن زنگ میزنه؟

‫اینجا چه خبره!

‫الو! ‫کیه؟

‫زنه! تو هستی عشقم! ‫چه بگم؟

‫سه تا چمدون بزرگ پر از پول ‫منو عصبی کرده!

‫ایده ای دارم.

‫بیا 90 درصد ‫پول رو به فقرا بدیم.

‫و تو 10 درصد باقیمونده، ‫بیا تقسیم کنیم...

‫... 90 درصدش رو به خانواده ت ‫چون خیلی فقیرن.

‫و 10 درصد باقیمونده...

‫... بزاریم کنار ‫برای نوه هامون.

‫بیا از همونی که مونده ‫لذت ببریم!

‫چی! ‫راج فرار کرد؟

‫من هم از اینجا فرار میکنم. ‫حالا قطع کن.

‫اونو بسته بودن، ‫چطور فرار کرده؟

‫ایول!

‫کارمون تمومه!

‫منتظر مرگتون باشین، شماها ‫حیوونا.

‫- بهش چی دادی؟ ‫- رفت، رفت!

‫عمو، اگه اون بمیره، همه شماها ‫دار زدید.

‫نه عزیزم. ‫این اتفاق نمی افته.

‫چرا؟ ‫تو قانون رو دست میگیری؟

‫گزارش کالبد شکافی ‫نشون میده چطور مرده.

‫تو دیوونه ای، پس چطور انقدر ‫باهوش فکر میکنی؟

‫من کامل و بی نقصم ‫با یه ایراد کوچیک!

‫ولی عزیزم، همه ما ‫ذهن سالم و باهوشی داریم!

‫بهش قرص دادیم که نیم ساعت ‫بی هوشش میکنه...

‫... و وقتی هنوز زنده بود، ‫از روی ساختمان پرتش میکنیم پایین...

‫... و بعد میمیره.

‫همه فکر میکنن ‫خودکشی کرده.

‫هی، کی اینارو بهتون یاد داده؟ ‫کی؟

‫ساکت! احمق!

‫همه اینارو موقع کالبد شکافی ‫میفهمن.

‫شماها دستگیر میشین ‫و دار زده میشین!

‫دار زده میشین! ‫دار زده میشین

‫و تو هم دار زده میشی!

‫- نه، ما دار زده نمیشیم. ‫- آره، میشین!

‫- مطمئناً اتفاق نمیفته! ‫- میفته!

‫پدربزرگتو ‫همینطور کشتم!

‫آره، همه با هم برنامه ریزی کردیم.

‫همین قرصارو بهش دادیم ‫و پرتش کردیم پایین.

‫گزارش کالبد شکافی ‫اینو نشون داد؟

‫مگه یکی از ما دستگیر شد؟ ‫نه دیگه!

‫پس این شما بودین ‫که اونو کشتین!

‫- آره، ما پدربزرگتو کشتیم! ‫- آره، ما کشتیمش!

‫از اینجا پرتش کردین پایین!

‫- آره، از اینجا! ‫- ما از اینجا پرتش کردیم پایین.

‫از اینجا ‫تا اون پایین رفت.

‫داداش، چطور انقدر واضح ‫حرف میزنه؟

‫اوه! آره. ‫اون دیوونه نیست...

‫... ولی ما هستیم!

‫اون کلاهبرداره، کلاهبرداره!

‫داداش، اگه اون کلاهبرداره، ‫پس این کیه؟

‫هی، بهش نزن.

‫تا وقتی که زنده است...

‫... ما در خطر هستیم.

‫عمو، ‫کجا میری؟

‫گیر کردم، گیر کردم!

‫تو عاشق بستنی هستی، ‫درسته؟

‫بستنی میخواهی؟

‫- تو خوب شدی! ‫- ولی تو نه!

‫تو نامرد، بی وجدان، ‫خوب به درد نخور!

‫- من تورو نمی بخشم. ‫- لباسام..

‫بقیه اش ‫هم از بین میره.

‫حیوون!

‫کمکم کن!

‫لطفا منو ببخش! ‫به من صدمه نزن!

‫زنبور! عنکبوت!

‫تیرانداز! ببر!

‫تو میبازی!

‫اینو بگیر!

‫این چیه؟ ‫عینکاتو در بیار.

‫چی هست این؟ برو کنار!

‫دیوونه شدی؟ اینو بگیر

‫اینو بگیر... اینم بگیر.

‫اونو بده، اینو بگیر!

‫اونو بده و اینو بگیر!

‫بدو، برو جونتو نجات بده!

‫اینو بگیر، نگهش دار.

‫یکی برای چشمات

‫و یکی هم برای باسنت!

‫داداش، ببخشید.

‫یه لحظه.

‫داداش، تو بهش قرص خواب آور ‫داده بودی.

‫خب چجوری بیدار شد؟

‫این دوتا با هم شریک ‫شدن.

‫اون ظرف قرص ‫خواب آور رو عوض کرده بود.

‫خب، اما چرا ‫به زبان حیدرآبادی حرف میزد؟

‫احمق!

‫پدربزرگمو کشتی! ‫نمی بخشمت!

‫تکون نخور! تکون نخور!

‫حق! حق! حق!

‫افسر سلمى خان...

‫...حق کامل داره به ‫هر کسی شلیک کنه!

‫چرا زنش مثل ‫یه پلیس لباس پوشیده؟

‫بذار بهت بگم. ‫من بازپرس سلمى خان هستم!

‫با اتهام ‫قتل کریشنا اوبروی...

‫...همه شما رو دستگیر می کنم! ‫دستاتون بالا!

‫خدایا شکرت!

‫شکه به نظر میرسی! ‫حالا با من آشنا شو.

‫من افسر سی بی آی، ‫بانی خان هستم.

‫من و همسرم تو شیملا بودیم ‫تا یه پرونده رو حل کنیم...

‫...که یهو یه سری ‫اوباش به ما حمله کردن.

‫وقتی شروع به شلیک ‫به ما کردن...

‫...ما پشت یه تپه کوچیک پنهون ‫شدیم تا از دستشون فرار کنیم.

‫همون موقع یه جنازه ‫دیدیم که تقریبا دفن شده بود.

‫جنازه رو از خاک درآوردیم و ‫دیدیم که هنوز نفس می کشه.

‫و اون شخص شبیه به من بود!

‫همون موقع بود که ‫من و همسرم...

‫...تصمیم گرفتیم ‫این پرونده رو حل کنیم، ‫با وجود اینکه این پرونده ‫به ما محول نشده بود.

‫اون ها جان منو نجات دادن.

‫به محض اینکه از کما ‫بیرون اومدم...

‫...سعی کردم با ‫پدربزرگ تماس بگیرم.

‫اما به هیچ وجه ‫نتونستم باهاش تماس بگیرم.

‫روز بعد تو روزنامه خوندم ‫که خودکشی کرده.

‫و بعد فکر کردم...

‫...اون کسی که ‫از خودکشی من جلوگیری کرد...

‫...چطور می تونست ‫اینکار رو با خودش بکنه؟

‫مطمئن بودم که ‫یه بازی کثیف در کاره!

‫بعد از بانی خان کمک خواستم.

‫تنها راهی که بانی خان می تونست ‫به شماها برسه...

‫...از طریق آقای ‫موراری بود.

‫همه تلاشامون ‫نتیجه داد. ‫امروز پرونده حل شد.

‫به عنوان قوالی و قوالیان، ‫ما با موراری آشنا شدیم.

‫یه لحظه صبر کن ‫خانم.

‫چه مدرکی علیه ‫ما دارید؟

‫شما فقط شنیدید ‫که ما درباره قتل حرف میزنیم، ‫همین!

‫اما این کافی نیست. ‫مدرک محکمی نیست.

‫تعجبی نداره که ‫راج بهت میگه احمق.

‫سرتو بالا بگیر ‫و دور و برت رو نگاه کن...

‫...تو این لحظه به طور زنده ‫از همه کانال های ‫تلویزیونی پخش میشی.

‫نه فقط ‫فرمانده پلیس...

‫...بلکه کل شهر ‫حقیقت شما رو ‫می دونن!

‫هیچ شانسی برای ‫فرار وجود نداره.

‫- همه چیز در مورد ‫حق و حقوقه. ‫- اره...

‫از شما یه درس ‫گرفتم...

‫...اینکه هیچ کس ‫تو زندگی بیشتر ‫از حق خودش ‫نصیب نمیبره.

‫با نگاه به عدالتی ‫که خدا به شما عطا کرد...

‫...چاره ای ندارم جز اینکه بگم ‫وای! شما فوق العاده هستید!

‫- وای! شما فوق العاده هستید! ‫- آقای موراری.

‫راج! راج!

‫اوه، سلام!

‫من هستم.

‫مینا، اون شبیه به منه ‫و خدا اونو فرستاد تا ‫به من کمک کنه.

‫ببخشید، مینا. ‫مجبور بودم تو رو در تاریکی ‫نگهدارم.

‫اما همه اون ها...

‫راجمو پس گرفتم، پس ‫هیچ شکایتی از شما ندارم.

‫همه کاری که کردی ‫این بود که بهش کمک کنی ‫حقوقشو پس بگیره.

‫"پول میخوام، پول میخوام."

‫"فقط پول میخوام! ‫پول میخوام!"

‫"پول خوب، بد، اشتباه، ‫درست، پول سیاه، سفید."

‫"خدایا! من پول رو ‫خیلی دوست دارم!"

‫"پول میخوام، فقط پول میخوام. ‫من پول رو دوست دارم!"

‫"پول می‌خواد! ‫فقط پول می‌خواد."

‫"پول میتونه همه چیو برام بخره. ‫یه ویلا، ماشین و یه حلقه الماس."

‫"همه مثل یه شاه باهام رفتار می‌کنن. ‫هر کاری که بخوام برام انجام می‌دن."

‫"پول میتونه منو وادار کنه برقصم و بخونم ‫تو لندن، نیویورک و پکن."

‫امیدوارم از دیدن این فیلم لذت برده باشید ‫با بهارات مووی بروز باشید

‫مترجم : تالاپاتی