Original subtitles

ارائه‌ اختصاصی از کانال تلگرامی سینما نگاه t.me/YisMovie

فارسی فیل‌آسفی t.me/PhilAsefi

‫- سلام ‫- سلام

‫- چقدر بنزین؟ ‫- 30 یورو

‫این راه به کجا می‌رسه؟

‫اون‌طرف به کوه می‌خوره

‫این‌طرف هم به بندر

‫کجا تشریف می‌برید؟

‫میدان‌های مغناطیسی

‫ریگ‌های سفید در ساحل و آفتاب

‫یکشنبه روزی بود، دلم را سپردم به آب

‫- برو ‫- یک لحظه صبر کن

‫برو برو برو

‫یک هُلِ حسابی بده

‫بشکون

‫بیشتر

‫وایستا! وایستا! وایستا!

‫گوش کن...

‫اگر یانیس، شنبه‌ یا ‫یکشنبه، برای کار بره شهر

‫پترُس کوچولو رو می‌آره پیشت

‫چون ازم خواستند ‫برای چند تا کلاس بیشتر بمونم

‫آره مامان. حتما زنگ می‌زنم خبر می‌دم

‫خوبه؟ باشه

‫دوباره صحبت می‌کنیم. شب خوش

‫سلام

‫سلام

‫دیدم ماشین‌تون تو لنج خراب شد

‫- راه نمی‌افته، هان؟ ‫- نه، راه نمی‌افته

‫می‌خواید ببرم‌تون جایی...

‫نزدیک‌تر به شهر؟

‫لطف می‌کنید، زحمت می‌شه

‫خب آخه، چاره‌ چیه

‫به هر حال که من اون‌وری می‌رم

‫می‌تونم تا یک جایی ببرمتون

‫- مطمئنید؟ ‫- آره خب، چاره‌ی دیگری نیست

‫طوری نیست، زحمتی نداره

‫بسیار خوب

‫- فقط چند تکه وسیله هم دارم ‫- باشه

‫- امیدوارم که اسباب دردسر نباشه ‫- اصلا

‫- یک لحظه ‫- بسیار خوب

‫یک لحظه

‫- عیبی نداره یک نخ سیگار بکشم؟ ‫- نه

‫چه عیبی داره!

‫آخ، از قطار جا موندیم

‫نوشته این‌طرفی ده دقیقه آهسته‌تره

‫من که مشکلی ندارم. اتفاقا برعکس

‫- به هر حال، آخرش به همون نقطه ختم می‌شه ‫- پس مشکلی نیست

‫شاید تو این ده دقیقه اتفاق جالبی افتاد

‫- شاید ‫- شاید

‫- خیلی ممنون ‫- خواهش می‌کنم

‫حالا برنامه‌ت چیه؟

‫می‌رم همین رستورانی که از کنارش گذشتیم ‫یک چیزی بخورم، بعد هم...

‫برم دنبال یک اتاق

‫- خوبه ‫- ممنون

‫- می‌شه وسایلم رو بردارم؟ ‫- آره، قفل نیست

‫- یک بار دیگه ممنون ‫- خداحافظ

‫سلام

‫یک بسته سیگار

‫ممنون

‫شب‌تون بخیر

‫هرجا بخوام می‌تونم بنشینم؟

‫شب‌تون بخیر

‫بیا پیش من

‫بیا

‫- اوضاع چطوره؟ ‫- خوبه

‫- می‌شه بنشینم؟ ‫- آره

‫می‌شه یک لیوان دیگه برام بیارید؟

‫- شراب می‌نوشی ‫- آره، شراب

‫- با هم بخوریم؟ ‫- آره دیگه، حالا که نشستی

‫پس یک لیوان باشه ‫برای آب، یکی هم شراب

‫- برات یک دونه گُل درست کردم ‫- آه، خیلی متشکرم

‫زندگی همینه... ‫پُر از خلاقیت

‫یک خُرده هم تُفیه، ‫اما خب مهم نیست

‫یک لحظه. الان تمومش می‌کنم

‫- هنوز آماده نشده؟ ‫- نه، آخرشه

‫قبلا دست‌مال کاغذی بوده

‫و حالا گُله

‫- بفرمایید ‫- خیلی ممنون

‫- سر میز من خوش آمدی ‫- خوشحالم این‌‍جا ام

‫- می‌شه کمی آب بیارید؟ ‫- حتما

‫بابت سواری خیلی ممنونم

‫قابلی نداشت

‫- نوش! ‫- نوش!

‫من و ژرژ یک مهمون می‌خواستیم

‫ژرژ؟

‫اسمت چیه؟

‫- آنتُنی ‫- اِلِنا

‫سلام النا، خوش‌وقتم

‫باز هم آب می‌خوام

‫قشنگ تشنه ای ها، بس که بارت سنگین بوده

‫- آره ‫- چی با خودت آوردی؟

‫تشنگی

‫این‌جا می‌شه دود کرد؟

‫آره. من یک نخ کشیدم

‫زیاد دود می‌کنی؟

‫زیاد

‫حالا، چی با خودت آوردی، آنتُنی؟

‫می‌گم، اما باید قول بدی به کسی نگی

‫مگر به ژرژ

‫به ژرژ، خیلی خوب

‫خاله‌م رو.

‫راستی

‫راستی

‫خاله، تو یک جعبه

‫جعبه فلزی

‫خاله‌ت رو کجا می‌بری؟

‫همون‌جایی که می‌خواست بره

‫خیلی توجه نکن، قوم و خویش دوره

‫می‌خواست تو زادگاهش مدفون بشه، ‫من هم آوردمش

‫اسم خاله‌ت چی بود؟

‫ماریا

‫نوش، ماریا!

‫نوش، ماریا! ‫نوش، خاله جون!

‫تو چی؟

‫من؟

‫من هیچکس رو...

‫هیچ‌کجا نمی‌برم

‫جُز خودم

‫اما دیروز، دقیقا همین موقع، ‫کلی کار ریخته بود سرم

‫و داشتم تو خیابون راه می‌رفتم

‫و به بازتابشم روی ویترین مغازه‌ها ‫نگاه می‌کردم

‫آره

‫چشمم افتاد به یک خاله خانم

‫که خودم بودم، و هیچ خوشم نیومد

‫به خودم گفتم: «یک جای کار می‌لنگه»

‫دیگه خودم رو نمی‌شناختم

‫الان هم کمی گیج ام

‫برای همین، رفتم

‫وقتی که آینه رو نگاه می‌‌کنی، ‫اما نمی‌تونی خودت رو بشناسی

‫عین اینه که آدم

‫احساس ناجور بودن می‌کنه

‫به هر حال، اون‌جا احساس ناجور بودن می‌کردم، ‫و دنبال جایی بودم که باهاش جور باشم

‫حالا هم اومدم این‌جا. ‫و خاله خانم روبرو شدم!

‫من هم ده دوازده سال پیش ‫که صورتم رو تراشیدم

‫همچین احساساتی داشتم

‫عزیزم، پاشو. ‫مشتری داریم

‫- خوش آمدید، عزیزان ‫- سلام

‫این رو برای من نگه می‌دارید؟

‫ممنون

‫حدس بزنم؟

‫خیلی خوب، بفرمایید

‫دو تا اتاق جدا

‫بله، دو تا اتاق. ‫چطور حدس زدید؟

‫من، که دیمیتریس بُزوس باشم، 25 ساله که ‫پذیرش‌چی ام

‫چقدر عالی، دیمیتریس

‫خب. یک دوخواب دارم یک تک‌خواب

‫خوبه

‫- خوبه؟ ‫- آره خوبه

‫دو-خواب

‫و تک‌خواب

‫الان نیازی نیست

‫اشتباه اومدم

‫- شب خوش ‫- شب خوش

‫پترس، عشق من؟

‫چطوری، عزیزکم؟

‫بابایی اون‌جاست؟

‫کجاست؟

‫یعنی تنهایی؟

‫چی؟

‫حالت چطوره؟

‫پات؟

‫دارو می‌خوری؟

‫کوتاهی نکنی ها، پترس. ‫خب؟

‫آره، این‌جا خوبه.

‫شرکت‌کننده زیاده

‫کل روز می‌رقصیم. ‫ماریتا هم این‌جاست

‫ماریتا رو یادت نیست؟

‫ای بابا پترس، ماریتا... ‫همون خوشگله!

‫آفرین، عشقم

‫دلم برات تنگ شده

‫تابستون، مخصوصا تابستون یونانی، ‫تابستون معمولی نیست

‫صرفا یک فصل آفتابی نیست

‫به نظرم که تن و روان ‫هردو در این فرایند نقش دارند

‫البته، ما قشنگ‌ترین رو می‌خواهیم، بهترین رو

‫خانم‌ها و آقایون، کیف‌های رنگ روشن

‫کیف‌دستی‌های هرروزه

‫این‌ها از همون کیف‌هایی اند که ‫هرروزه، کل روز، استفاده می‌کنید

‫هر رزو، کل روز

‫کجایی؟ ‫کجایی؟

‫- صبح بخیر ‫- صبح بخیر

‫چقدر به شما بدهکار ام؟

‫آقا پرداخت کردند

‫خواست بدونید که آدم قدرشناسیه

‫ممنون

‫- خوش خوابیدید؟ ‫- خیلی. بابت همه‌چیز ممنون

‫- روز خوش ‫- همچنین. خدانگهدار

‫ممنون

‫یانیس

‫چرا برنمی‌داری؟

‫گوش کن، من اومدم استراحت...

‫یک ترانه خوندم و صدام خیلی بالا رفت. ‫باورت نمی‌شه تا کجا!

‫گمونم بعد از جراحی، اولین باره که ‫این‌قدر بالا می‌ره

‫برای تو هم بخونم؟

‫الان نمی‌تونی؟

‫آره، این‌جا خیلی قشنگه. ‫یعنی خوبه

‫خب

‫خب

‫باشه، برو، برو

‫خداحافظ

‫آره، گوش می‌کنم

‫نه

‫چی؟

‫کِی؟

‫نه، بارون نمی‌آد

‫آنتُنی

‫باید برم، مامان

‫تا بعد، تا بعد، تا بعد

‫سلام

‫احوالت؟

‫چه می‌کنی؟ ‫بابت هتل ممنون

‫ای بابا، تشکر نمی‌خواد که

‫کاری نکردم

‫- خوب خوابیدی؟ ‫- عالی

‫- خوبه ‫- کجا می‌ری؟

می‌‍رم ایستگاه اتوبوس

‫برای چی؟

‫- ماشین چی شد؟ ‫- راستش، هیچی

‫- درست‌بشو نیست؟ ‫- نه. باید تا یک‌شنبه صبر کرد

‫نمی‌خواد بری ایستگاه اتوبوس

‫هر کجا خواستی بری...

‫- من می‌رسونمت ‫- نیازی نیست

‫آخه ژرژ به‌ت عادت کرده و دلش ‫مهمون می‌خواد

‫نه، اسباب زحمت می‌شم

‫بیا بریم، راه بیفت. ‫من که کاری ندارم

‫- مطمئن؟ ‫- آره

‫می‌خوام چند تا آواز بخونم، ‫دوست دارم یکی باشه که گوش بده

‫- خوبه ‫- از این طرف

‫- من هم که شنونده ام ‫- دقیقا. کمک می‌خوای؟

‫نه، نه. طوری نیست

‫چه به سر ماشین اومده؟

‫می‌گن مشکل پُمپِ بنزین‌شه

‫اسمش همچین چیزی بود

‫من از این چیزها سر درنمی‌آرم. ‫ژرژ هیچوقت از این اداها درنیاورده

‫طولانی مدت این‌جا می‌مونی؟

‫اگه دیروز این سوال رو ‫می‌پرسیدی، می‌گفتم که...

‫نمی‌دونم

‫اما امروز، می‌گم...

‫آره

‫اما...

‫آره. می‌مونم

‫خودت چی؟

‫من فردا شب برمی‌گردم. از دوشنبه ‫می‌رم سر کار

‫آه، پس شاغلی. ‫چه می‌کنی؟

‫تو یک شرکت کار می‌کنم

‫شرکت؟ ‫اون‌جا حوصله‌ت سر رفته؟

‫باید یک کاری بکنم

‫بچه که بودم مامانم نمی‌گذاشت ‫بگم «حوصله‌م سررفته»

‫جز این، می‌تونستم هر حرفی می‌خوام بزنم، ‫حتی فحش بدم

‫اما هیچوقت نباید می‌گفتم «حوصله‌م سررفته»

‫- حالا حوصله‌ت سررفته؟ ‫- نه

‫در این لحظه‌ی به خصوص، نه

‫در کل هم نه، حوصله‌م سر نرفته

‫گمونم حالم دردناک‌تر از سررفتن حوصله‌ست

‫آواز می‌خونی؟

‫اهل ترانه ای؟

‫ترانه دوست دارم، اما نمی‌خونم

‫- خواننده‌ی افتضاحی ام ‫- می‌رقصی؟

‫وحشتناک!

‫یعنی، رقصیدنم هم تعریفی نداره

‫یعنی رقاص نیستی؟

‫چرا... یک‌جورهایی

‫اما دیگه تابِ رقصیدن ندارم. خوشم نمی‌آد

‫خیلی جنب و جوش داره. ‫به سرگیجه می‌افتم

‫اگه از رقصیدن خوشت نمی‌آد، ‫چرا وانمی‌دی؟

‫دیگه کار از کار گذشته

‫الان دیگه نمی‌رقصم

‫حالا وادادم. ‫فعلا رانندگی می‌کنم

‫حرفی که خودت زدی این بود که

‫استخون‌های زنی رو با خودت آوردی این‌‍جا

‫و می‌خوای این‌جا خاک‌شون کنی. ‫چطور ممکنه؟

‫به من گفتن یک استخوان‌گاه این‌‍جاست

‫خب حالا که نیست، بیا همین‌جا خاکش کنیم

‫این‌جا یک گورستان هست

‫یک‌سری کاغذبازی داره

‫گواهی اینکه این خانم

‫ساکن این ناحیه بوده

‫یا اینکه این‌جا نیکوکاری کرده و فلان

‫البته او ساکن این‌جا نبوده

‫این‌جا به دنیا اومده

‫مهم نیست

‫چطور مهم نیست؟

‫مهم نیست که این‌جا به دنیا اومده؟

‫قانون می‌گه او باید شهروند این‌جا بوده باشه

‫خب شاید در مقطعی هم بوده باشه، ‫مادرش که مُسلما بوده

‫- اما خب فعلا که نیست ‫- شوخی می‌کنی؟

‫- حالا من باید چه کنم؟ ‫- یک چاره داره

‫گوش کن، ما تا حالاش خیلی آروم بودیم

‫نه، طوری نیست، حالا هم آروم ایم

‫شاید یک کمک نیکوکارانه ‫به این ناحیه کرده باشه

‫اما ما که اصلا نمی‌شناسیمش

‫- شدنی نیست ‫- یک لحظه صبر کنید، آقا

‫- اما ایشون گفته... ‫- شدنی نیست، گفتم که

‫شما از طرف ایشون مدرکی مبنی بر ‫نیکوکاری دارید؟

‫چند سال پیش، ده سال پیش، او...

‫- شوخی می‌کنید؟ ‫- بگذارید بگم دیگه

‫بگذاریم بگه

‫ده سال پیش، با اهدای...

‫یک جشنواره‌ی نیکوکارانه بود

‫او رو از آتن تا این‌جا آوردند

‫تا یک لوح افتخاری به ‫شاهزاده آلبرتِ موناکو اهدا کنه

‫- امکان نداره ‫- چرا؟

‫راستی راستی خیال کردید ‫این کار نیکوکارانه‌ست؟

‫چجور نیکوکاریی مد نظر شماست؟ ‫مثلا کاشتن درخت زیتون؟

‫- ما می‌خوایم توضیح بدیم، اما... ‫- ما باید به کارمون برسیم

‫اما شما هی اذیت می‌کنید. ‫این کار شدنی نیست

‫حالا چه کار باید بکنم؟ ‫ببرمش خونه؟

‫ببریدش خونه و ازش جای دکور ‫استفاده کنید

‫مثل تابلو بزنیدش به دیوار

‫شرم بر شما!

‫- عجب مهمون‌نوازید! ‫- شما نمی‌خواد حرف از شرم بزنی

‫وقتی ابزار سنگین دستمه رو اعصاب من نرید

‫الان تهدید بود؟

‫- تهدید بود؟ ‫- خوش اومدید!

‫خیلی ممنون، خیلی ممنون

‫هیچکس خاله خانمِ ما رو نمی‌خواد، ‫آنتُنی

‫بگذارش صندلی عقب

‫خب؟

‫حالا چه کارش کنیم؟

‫می‌گم برات

‫بگو

‫می‌بریمش

‫یک جای قشنگ پیدا می‌کنیم

‫یک جای قشنگ پیدا کنیم که چی بشه؟

‫که خاکش کنیم

‫براش یک خونه تو دل زمین ‫درست می‌کنیم

‫- دفنش کنیم؟ ‫- آره

‫این‌جا جاهای قشنگی هست

‫حالا هم که داریم می‌چرخونیمش

‫- نه ‫- من که ازش خوشم می‌آد

‫- امکان نداره ‫- چرا؟

‫فکر دیگری دای؟

‫باید همین کار رو بکنیم. ‫وقت هم که داریم

‫باید بچرخیم ببینیم دور و اطراف چخبره

‫آره، مَرد

‫- نمی‌تونیم همچین کاری کنیم ‫- چرا؟

‫و اون‌وقت هر ده سال یک بار

‫می‌آییم سر خاکش

‫تو هم به مامانت می‌گی که کار انجام شده

‫و این راز هم بین خودمون می‌مونه

‫از این فکر خوشم می‌آد. ‫نه نیار دیگه

‫از این فکر خیلی خوشم اومد

‫اصلا موندم چطور به ذهنم رسید

‫معمولا همچین فکرهای بکری به سرم نمی‌زنه

‫تو فکر بهتری داری؟

‫این کار غیرقانونیه

‫مگه کی قراره بفهمه؟

‫غیرقانونیه؟

‫حتی اگر بخوای یک سگ هم رو خاک کنی، ‫باید مجوز بگیری

‫راستی؟ آقاجونِ من سگ‌مون رو خاک کرد. ‫تو حیاط

‫- غیرقانونیه ‫- راستی؟ بیانکای بیچاره

‫آخه کی اهمیت می‌ده؟

‫من دیگه از عمل کردن مطابق کتاب [قانون] ‫خسته ام. تا حالا تو زندگیم خلاف نکردم

‫همیشه نگران این ام که حتما به قانون ‫پایبند باشم

‫انگار که راستی‌راستی از ته دل گفتی

‫این بهترین فکریه که تو چهار سال گذشته ‫به سرم زده

‫- یک چیزی بگم؟ ‫- تو هم خوشت اومده. قبول کن دیگه

‫- آره ‫- آفرین

‫خوب شد. از حالا به بعد ماجراجویی ‫شروع می‌شه

‫این و دور اطراف جاهای قشنگی هست

‫با چشم بسته هم می‌تونیم ‫یک جا رو نشون کنیم

‫خیلی خوب

‫پس بیا بگذاریمش این‌جا

‫بیا بگذاریمش این‌جا

‫این‌جا

‫یا این‌جا

‫یا این‌جا

‫یا این‌جا

‫یا اون‌جا

‫- حتی یک نخ سیگار هم نمی‌تونم روشن کنم ‫- تعجبی هم نداره

‫یک لحظه صبر کن

‫نمی‌تونیم خاله رو ول کنیم این‌جا

‫اصلا!

‫باید ببریمش یک جای آفتابی‌تر

‫این‌جا خطرناکه

‫- ممکنه آسیب ببینه ‫- ممکنه غرق بشه

‫- ممکنه بلای بدی به سرش بیاد ‫- شاید آسیب ببینه و غرق بشه

‫- دقیقا ‫- پس بریم

‫راستش رو بخوای، تو عمرم فقط ‫یک بار خاله خانم رو دیدم

‫همه‌ش یک بار؟ ‫حالا چطور بود؟

‫همین‌جور نشسته بود یک گوشه، ‫پُشتِ هم سیگار می‌کشید

‫- یادمه دستش رو لمس کردم ‫- خب؟

‫کلی آرایش داشت

‫راستی؟

‫تا جوون‌تر به نظر بیاد

‫یعنی می‌خوام بگم که...

‫من هیچی درباره‌ش نمی‌دونم

‫می‌دونی. مثلا همین که ‫دست‌هاش رو آرایش می‌کرده

‫و سیگاریِ تیر بوده. مثل خودت

‫- پس، اهمیتی نداره ‫- چطور؟

‫منظورم اینه که

‫اگر پتیاره هم بوده باشه، ‫نباید اهمیتی بدیم

‫من پیشاپیش یک تصویر ذهنی ازش ساختم

‫که مثلا یک رابطه‌ی عاشقانه‌ی اساسی داشته

‫که عُمرش رو پاش گذاشته

‫شاید اگر عاشق نمی‌شد ‫هیچکدوم از این اتفاقات نمی‌افتاد

‫حرف من هم همینه

‫اصلا برای همین خیلی دوستش دارم

‫[انگار که] عاشقِ یک...

‫دریانورد شده

و طرف زده به دریا و غرق شده

‫شاید هم غرق نشده

‫بلکه در یک بندر دیگه ‫عاشق یک دریانورد دیگه شده

‫و هر دو باهم اون‌جا موندن

‫شاید هم به خاله گفته می‌ره یک نخ ‫سیگار بکشه، و دیگه هیچوقت برنگشته

‫امیدوارم تو برای «یک نخ ‫سیگار» این‌جا نیومده باشی

‫- نگاه کن، فانوس دریایی ‫- فانوس دریایی؟

‫- تو آینه یک فانوس دریایی می‌بینم ‫- کجا؟

‫وایستا. بیا نگهداریم ببینیم چخبره

‫اوهو، آره. ‫فانوس دریایی

‫سنگ عزیزم

‫نگران نباش، تکون نمی‌خوره

‫اگه راه افتاد نگه‌ش می‌داری؟

‫تکون نمی‌خوره

‫واقعا از فانوس دریایی خوشم می‌آد، ‫خیلی ترسناک ان

‫آخر خوشت می‌آد یا ترسناکه؟

‫از اینکه اینهمه ازشون خوشم می‌آد می‌ترسم

‫شبی، نشسته بود

‫زیر اَنوارِ پراکنده

‫گفتمش «ماریا...

‫دوستت دارم

‫اما از گفتنش شرمناک ام

‫اما از گفتنش شرمناک ام

‫از برای تو، عنان از کف داده ام»

‫تو چه فکری؟

‫اصلا تو فکری؟

‫فکر کردم دیدم خیلی ازت ممنون ام

‫من هم همین‌طور

‫درستش رو بخوای... ‫الان باید...

‫پیشِ کُلی رقاص می‌بودم

‫و به برنامه‌های رقص‌مون

‫و کلاس‌ها می‌رسیدیم

‫حتی کلاس‌های فوق برنامه

‫و می‌رقصیدیم

‫و آخرش هم یک اجرا می‌گذاشتیم

‫تا مردم بیان و تماشا کنند

‫اما عوضش...

‫الان... این‌جا ام

‫کنار تو و خاله خانم. ‫و خیلی هم به‌م خوش می‌گذره

‫عالیه، با دو تا شَستت ‫بهترین تناسب رو درآوردی

‫همون‌جوری نگه‌شون دار. ‫عالیه

‫دوست دارم بیام ببینمت

‫- رقصیدنم رو؟ ‫- آره

‫حتی شده فقط خودت رو

‫یک وقتی.

‫دنیا رو چه دیدی!

‫البته اگه همچنان برقصم

‫شاید هم ادامه دادم

‫به هر حال، مهم نیست

‫اگر بخوای بیایی رقصیدنم رو ببینی، من هم ‫ناجور به نظر بیام، عیبی نداره

‫اهمیت نمی‌دم

‫پس بیا

‫اما خب تو هم اگر من موقعی که می‌آم دیدنت ‫ناجور به نظر بیام اهمیت نمی‌دی.

‫مطلقا. ‫ناجور از نظر تو یعنی چه؟

‫از نظر خودت چی؟

‫پس تو هم پاشو بیا دیدنم، ‫تا هردو ناجور به نظر بیاییم

‫چقدر باحال. ‫خوشحال ام

‫وقتی خوشحالی این‌ ریختی می‌شی؟

‫خوشحال ام

‫- خوشحال ام ‫- «خوبه. خوشحال ام»

‫- خب خوشحال ام دیگه ‫- راست؟

‫آره. راستی‌راستی خوشحال ام

‫من هم خوشحال ام

‫و البته کیفور هم

‫کیفورانه احساس خواب‌آلودگی می‌کنم

‫- می‌خوای بری بخوابی؟ ‫- آره

‫خوشم می‌‍آد

‫می‌خوام یک خواب ببینم

‫می‌شه یکی دیگه برن بالا؟

‫بریم. یک چیزی پیدا کردم

‫پاشو. خاله رو هم بیار

‫بیا، خوشت می‌آد

‫خاله جون، می‌گذارمت این‌جا

‫- این‌جا اتاق ما نیست؟ ‫- نه، نیست

‫اما این رو داره

‫نمایش داره شروع می‌شه. ‫بنشینید سر صندلی‌تون آقا

‫- خب، کجا باید بنشینم؟ ‫- روی صندلی تابی

‫با کمال میل

‫- من آماده ام ‫- ما هم

‫می‌خواهم از خندیدن بیفتی

‫می‌خواهم بگریی

‫از این پس

‫از زیستن شرمگین باشی

‫تا شبِ عشق

‫یکی از شب‌های پُرشمارت

‫می‌خواهم از خندیدن بیفتی

‫می‌خواهم بگریی

‫همچون من

‫و دیگر کُشته‌هایت

‫می‌خواهم سخن گفتن را تمام کنی

‫و به من بگویی

‫آن دروغ‌های هولناکت را

‫می‌خواهم شب‌ها، که به بستر می‌روی

‫نتوانی چشم‌های سبزت را ببندی

‫و هرکجا که ایستاده‌ای و هرکجا که هستی

‫تکه‌های قلبت را

‫جا بگذاری

‫می‌خواهم از خندیدن بیفتی

‫می‌خواهم بگریی

‫از زیستن

‫شرمگین باشی

‫تا شبِ عشق

‫یکی از شب‌های پُرشمارت

‫از دار این این دنیا تو را می‌خواهم

‫خُفته و خاموش

‫الو، یانیس؟

‫خوبی؟ ‫بچه چطوره؟

‫خوبه. من هم خوبم

‫آره، همه‌چیز مرتبه

‫یانیس

‫من در تِسالُنیکی نیستم

‫نه، برنگشتم خونه

‫از اول هم نرفته بودم

‫به‌ت دروغ گفتم

‫نه، مهم نیست من کجا ام

‫من...

‫اصلا مهم نیست. ‫نه، نگران نباش

‫نه. به خاطر خودمه

‫تقصیر تو نیست. ‫تقصیر هیچکس نیست. گوش کن

‫من خودم رو...

‫سپردم به جاده

‫لازم بود. ‫یانیس، گوش کن

‫من دیگه از...

‫من دیگه از هیچکدوم از چیزهای سابق ‫خوشم نمی‌آد

‫دیگه نمی‌خوام برقصم

‫از رقصیدن بیزار ام

‫نمی‌خوام...

‫حتی نمی‌خوام راه برم. ‫از چهره‌م بیزار ام

‫راستش، اصلا چهره‌م رو نمی‌شناسم. ‫نمی‌دونم چه ریختیه

‫انگار که تصویرم در آینه

‫یک ایرادی داره

‫دیوانه هم نشدم. ‫اگر می‌خوای، گوش بده

‫اگر هم می‌خوای قطع کن. ‫برام مهم نیست چه می‌کنی

‫می‌خوای برات بگم؟ ‫دارم زور می‌زنم یک چیزی بگم

‫دلم می‌خواد بخونم

‫این رو دوست دارم

‫پسرمون رو هم دوست دارم

‫خیلی قشنگ و نازه

‫عاشقش ام. اما نمی‌دونم چطوری ‫عشق بورزم

‫نمی‌دونم باید چه کنم

‫دلم می‌خواد یک اتفاقی برام بیفته. ‫یک اتفاق بزرگ

‫باید یاد بگیرم... چطور غذا بخورم

‫چطور غذا رو قورت بدم

‫چطور چیزهایی رو که می‌خورم ‫درون خودم نگه دارم. گوشت با منه؟

‫نترسی ها. اصلا...

‫هرکاری می‌خوای بکن. مهم نیست

‫مهم هست، اما باید هرکاری ‫که عشقت می‌کشه بکنی

‫حالا قطع می‌کنم

‫خداحافظ

‫- می‌بینی کجا آوردمت؟ ‫- ممنون

‫بعضی‌‍ها شاید این‌جا دل ببازند

‫اما نه. برای دل باختن زیادی نمناکه

‫- آره، سخته ‫- مثل گور می‌مونه

‫این‌جا حرف نداره. ‫بریم؟

‫بریم؟

‫من رو تا بندر می‌بری تا بلیت بگیرم؟

‫پس ماشینت چی؟

‫ردیفش کردم. برام می‌آرندش

‫خیلی خوب، ردیفه

‫بریم

‫بریم

‫صبر کن. کلاهم رو یادم رفت. ‫یک لحظه

‫خلاصه که عاشقش شدم

‫یک دل نه صد دل

‫و...

‫پسرمون به دنیا اومد، پترس

‫پسر من

‫بچه‌ی شیرینیه

‫تو چطور؟ به عشق باور داری؟

‫دوست ندارم همچین چیزی به سرم بیاد

‫- انگار که یک وزن سنگینی رومه ‫- یعنی چه؟

‫خوش ندارم آسیب ببینم

‫اما کل زندگیه و همین یک درد

‫ترجیح می‌دم نباشه

‫- اما خب همه‌ش که دست خودت نیست ‫- تو این‌جوری فکر می‌کنی

‫احوالِ خاله خانم؟

‫خاله خانم شاکی شده

‫به خاطر حرفی که درباره عشق زدی ‫شاکی شده

‫خاله خانم زندگی خودش رو کرد

‫بارها عاشق شد. ‫دوست داشت عاشق بشه

‫از کارش خبر دارم. ‫دوستِ خوبمه

‫درد طاقت‌فرساییه

‫نه، هرگز، هرگز

‫یکی دو بار برات پیش اومده

‫و دیگه تاب و توانش رو از دست دادی؟

‫یعنی می‌گی یک بار کافی نیست؟

‫یعنی یک بار شکست خوردی ‫و وادادی؟

‫همون یک بار کافیه

‫اگر یک بار دستت رو می‌بریدند، ‫باز هم می‌گذاشتی ببُرند؟

‫معلومه که می‌گذاشتم. ‫بی‌بروبرگرد!

‫فقط برای اینکه احساس زنده بودن کنم

‫از بی‌احساس شدن می‌ترسم

‫تا وقتی احساس داشته باشم، مهم نیست

‫یعنی حتما باید درد بکشی ‫تا احساسی داشته باشی؟

‫هر احساسی که در لحظه جاری بشه [خوبه]

‫و هرجا که می‌خواد بِبَرَدت

‫چه مشقتی

‫نه، دیگه بسه

‫خیلی خوب

‫عالی شد

‫- مراقب باش ‫- هستم

‫محشره

‫مسیر ما...

‫این‌جا به پایان می‌رسه

‫بلدی پرواز کنی؟

‫کاش بلد بودم

‫چرا؟ چطور مگه؟

‫اگه بلد بودی پرواز کنی، ‫پیش می‌رفتیم

‫اما حالا، باید برگردیم

‫باورنکردنیه

‫به نظرت این یک نشونه‌ست؟

‫شاید

‫به احتمال زیاد

‫دست‌کم تا این‌جا که خوب بوده

‫رسیدیم آخر دنیا

‫با اون کلاه سرخ، سلطان دنیا شدی

‫آنتُنی، اون همون مرده‌ست...

‫مالِ کلیساست

‫ببخشید

‫اون‌جا چخبره؟

‫- سلام ‫- سلام

‫باز هم که شمایید

‫هنوز دارید با خاله خانم پرسه می‌زنید؟

‫آره

‫به سلامتی

خیال کردی راهنمای گردشگری هستی؟

‫- هرکاری بخوایم می‌کنیم ‫- نمی‌تونید از این‌جا بگذرید

‫می‌بینید که، ‫نمی‌شه جلوتر رفت

‫باید دور بزنید برید همون‌جایی که ازش اومدید

‫خدا به خودتون و خاله‌تون برکت بده

‫راه بندر از این طرفه؟

‫- ببخشید؟ ‫- راه بندر از کدوم طرفه؟

‫این‌همه روزه این‌جایید ‫و هنوز بندر رو ندیدید؟

‫پاشدید از بندر اومدید، ‫اون‌وقت می‌پرسید بندر کجاست؟

‫مطمئنی؟

‫دورتادور ما دریاست. ‫بالاخره یه گوشه‌ش باید بندر باشه

‫شوخی‌تون گرفته؟

‫خیلی ممنون، کمک بزرگی کردی

‫انتظار داشتی چه کنم؟ ‫بپرم بیام کمک‌تون؟

‫- خیلی ممنون ‫- خواهش می‌کنم

‫- خیلی محبت داری ‫- می‌دونم

مهربونی من زبانزده

‫منتظر نبودم تو بگی

‫- مراقب باشید ‫- ممنون

‫به هم شماره تلفن ندادیم

‫آخه شماره‌ت رو می‌خوام چه کار؟ ‫به چه درد من می‌خوری؟

‫یک کاری داشتی بکنی، ‫اما بَرش داشتی و هی می‌چرخی و می‌چرخی

‫و می‌چرخی. همه‌چی رو شوخی گرفتی؟

‫دوست خوبمه

‫ممنون. لذت ببر!

‫نکنه خدا دمر خوابیده و ‫نمی‌بینه این پایین چخبره؟

‫خدایا، یک غَلت بزن

‫بریم؟

‫بریم، آنتُنی

‫- بریم ‫- برعکس بریم

‫- به قدر کافی خطرناک هست؟ ‫- ترسیدی؟

‫چیزی که ازش می‌ترسم اینه که ‫یک روز مشغول راه رفتن باشم

‫و یک قابلمه از یک بالکن بیفته رو کله‌م

‫وقتی حرف می‌زنی دلم می‌خواد سراپا ‫گوش بشم

‫معمولا هرکس حرف می‌زنه، توجه نمی‌کنم

‫دلم می‌خواد بخوابم

‫حوصله‌ت سررفته؟

‫آره، کسل شدم

‫در کل، دیگه از چی می‌ترسی؟

‫از بعضی از آدم‌ها

‫مخصوصا آدم‌هایی که ‫تازه باهاشون آشنا می‌شم

‫- مثلا، خود تو ‫- نباید بترسی. من خیلی خوب ام

‫- انگاری که خوب هستی ‫- هستم

‫- آنتُنی؟ ‫- بله؟

‫- باید بشاشم ‫- پس بزنیم کنار

‫حواسم رو پرت کن، نمی‌تونم نگه‌ش دارم

‫- فقط نگه دار و بشاش ‫- باشه، نگه می‌دارم

‫نگه داشتم

‫- برو اون‌جا ‫- نگاه نکنی ها

‫- نگاه نمی‌کنم ‫- نگاه نکن

‫نمی‌کنم

‫- نگاه نکنی ها ‫- نمی‌کنم

‫- نگاه نکن ‫- تو رو نگاه نمی‌کنم

‫این‌جا خیلی قشنگه

‫النا!

‫آنتُنی!

‫النا!

‫هی، آقا!

‫می‌ری بندر؟

‫این چیه؟

‫کلید ماشین

‫یارو فردا درستش می‌کنه. ‫برش دار و هرکاری باهاش خواستی بکن

‫پس تو چی؟

‫هروقت دیدمت، پسش بده

‫تو که از من دیوانه‌تری

‫تو این‌جوری فکر می‌کنی

‫نه. واقعا؟

‫بگذارشون جیبت

‫می‌آرمش دم خونه‌ست

‫VOSKOPOULA traditional, folk song