Original subtitles

‫مائومائو؟

‫می‌شه یکم دارو ببری خانه‌ی یشم؟

‫هوم باشه بابا.

‫اخیراً زنای زیادی دارن دزدیدن می‌شن.

‫مراقب خودت باش.

‫چیزی نمی‌شه.

‫سر راه می‌رم مزرعه.

‫آره. ممنون.

‫من رفتم.

‫همه‌ش همین؟

‫دارو ندارمه جان عزیزت!

‫با این‌ حساب حرف‌زدنمون راه به‌جایی نمی‌بره.

‫اون یکی از سه‌تا بهترین شاهدخت‌های خانه‌ی یشم،

‫پایرین دلرباست.

‫مفتکی دید نزنین!

‫درمانش داره طول می‌کشه. ‫دستورپختش رو یه تغییری می‌دم.

‫اوه، مائومائو.

‫پایرین نه‌چان.

‫باز دوباره خودتو زخمی کردی؟

‫اوه، اینا؟

‫مال همون آزمایشات همیشگی‌ـم برای داروان.

‫خوب غذا می‌خوری؟

‫این چیزای نه‌چان مثل همیشه حرف ندارن.

‫مائومائو! اگه یکی از این آزمایشای کوچولوت...

‫این اتاق رو روی سرمون خراب کنه، ‫پدرتو در میارما!

‫یا نکنه به‌جاش ترجیح می‌دی این‌جا به عنوان روسپی کار کنی؟

‫جــان!؟

‫ننه، داروها رو گذاشتم این‌جا!

‫از بابات تشکر کن.

‫امان.

‫صدای مائومائو رو شنیدم.

‫عه... مائومائو کو؟

‫فرار کرد!

‫عجب پیرزن بیخودیه.

‫هر فرصتی گیرش میاد می‌گه بیا روسپی شو.

‫نکنه آدم‌ربان؟

‫الان بابا نگرانم می‌شه؟

‫وارث کاخ شرقی به دنیا اومد!

‫تبریک می‌گم لیفا-ساما!

‫بچه‌شون بدون هیچ مشکلی به‌دنیا اومد.

‫واقعاً؟... خداروشکر.

‫هوس اون سیخ‌کبابی‌های بازار رو کردم...

‫امیدوارم بابا درست غذا بخوره.

‫درست نمی‌دونم به عنوان برده فروخته شدم، ‫یا اینکه دارن از طریقم باج می‌گیرن اما...

‫چیزی که عصبانیم می‌کنه اینه که الان سه‌ماهه این‌جام.

‫قصر و منطقه‌ی سرگرمی فرق چندانی با همدیگه ندارن.

‫می‌خواستم تا حد امکان سر و کارم به کاخ اندرونی نیفته، اما...

‫حالا که این‌جام دیگه کاریش نمی‌شه کرد.

‫اونم وقتی که زندگی خوبی به عنوان یه‌ داروساز داشتم...

‫کاخ اندرونی، یه محیط کاملاً زنونه برای ‫به‌دنیا آوردن فرزند امپراتوره.

‫ورود مردا به این منطقه اکیداً ممنوعه.

‫تنها کسایی که می‌تونن وارد بشن اشراف‌زاده‌های ‫عالی‌رتبه و خویشاوندان نزدیک‌شونن.

‫جدای اون، خواجه‌ها یا همون «مردای سابق»...

‫که «عضو ارزشمند»ـشون رو از دست دادن می‌تونن وارد بشن.

‫همه‌ی همنشین‌ها و زنای توی کاخ سر جمع دوهزار نفرن.

‫به اضافه‌ی هزارتا خواجه‌. در کل آدمای زیادی این‌جا زندگی می‌کنن.

‫برعکس صیغه‌های رتبه‌پایین، میان‌رتبه و عالی‌رتبه،

‫ما خدمتکارها مشغول خرحمالی هستیم،

‫و هر آن ممکنه زندگیمونو از دست بدیم.

‫بعد از ما همنشین‌های رتبه‌پایین منزوی‌ان.

‫خب حداقل ما یه دستمزدی می‌گیریم.

‫هی، مائومائو!

‫می‌دونی این نشان مال کدوم اتاقه؟

‫مال اقاقیای نُه‌ـه، پس... اون‌طرفه.

‫ممنونم!

‫خیلی از خدمتکارها سواد خوندن‌نوشتن ندارن.

‫قبل از اینکه توی کاخ اندرونی مشغول به‌کار بشیم، ‫آداب اولیه رو تحت آموزش سختگیرانه یادمون دادن.

‫ولی یاد‌گرفتن خوندن‌نوشتن یه داستان جداست.

‫حتی اگه به‌خاطر سوادم دستمزد بیشتری بهم بدن،

‫فقط باعث می‌شه آدم‌رباها سهم بیشتری از حقوقم بگیرن.

‫ولی موقعیت‌های نادری هم هست که خدمتکارها...

‫به یه صیغه‌ی‌ رتبه‌پایین ارتقاء مقام پیدا می‌کنن.

‫ساده بگم...

‫خرجش فقط قیافه‌ست.

‫کک‌ومک، سینه‌ی تخت.

‫اگه زیادی تو چشم باشم، ممکنه جونم به‌خطر بیفته.

‫بهتره سرم تو کار خودم باشه.

‫اگه دهنمو ببندم و کارمو بکنم، یکی دو سال دیگه می‌‌زنم به‌ چاک.

‫دلم ساکه می‌خواد.

‫هی هی شنیدی؟

‫ها؟

‫مثل اینکه یه خواجه‌ی خیلی جیگر توی ناحیه‌ی مرکزی هست.

‫این‌روزا همه دارن در موردش حرف می زنن.

‫عجب.

‫اگه انقدری که می‌گن جیگره، منم دوست ‌دارم ‫یه‌بارم که شده ببینمش، تو نمی‌خوای؟

‫یه خواجه؟

‫از دفعه‌ی قبلی خیلی وزن کم کردن.

‫آره.

‫شیائولینگ...

‫متأسفانه باید بگم،

‫حکیم در حال حاضر سرشون حسابی با کاخ شرقی شلوغه.

‫که این‌طور

‫فقط سه ماه و شش ماه‌ـشونه، درسته؟

‫آره آره... هم شاهزاده‌ی کاخ شرقی و هم شاهدخت لینگ‌لی.

‫یعنی واقعاً نفرینه؟

‫داری چیو می‌گی؟

‫مائومائو خبر نداری؟

‫ورد زبون همه توی کاخ اندرونی‌ـه.

‫همون قضیه‌ی مرگای پشت سر هم وارث‌ها توی کاخ اندرونی.

‫هرسه فرزند امپراتور

‫بعد از تولد به مرور ضعیف‌تر شدن و از دنیا رفتن!

‫عجیب نیست؟

‫هرسه‌تاشون؟

‫ظاهراً این اتفاق الان باز داره تکرار می‌شه.

‫بچه حالش خوش نیست؟

‫دقیقاً! واسه همین این‌دفعه...

‫حکیمان دربار توی هردوی اقامتگاه‌های گوکویو-ساما و لیفا-ساما حضور دارن.

‫امپراتور فعلی ملکه نداره،

‫پس طبعاً لیفا-ساما که وارث کاخ شرقی ‫رو به‌دنیا آوردن، ملکه می‌شن!

‫خب اینکه معلومه!

‫اگه امپراتور ملکه نداشته باشه، ‫مادر وارث کاخ شرقی،

‫یعنی لیفا-هیمه، ‫صاحب بالاترین جایگاه در کاخ شرقی‌ـه.

‫ولی بنا به شایعات همنشین محبوب امپراتور...

‫گوکویو-ساماست.

‫توی قصر پیچیده که این ممکنه یه ربطی به این قضایا داشته باشه.

‫کشمکش‌ سیاسی بر سر قدرت،‌ ها؟

‫موندم که وضعیت سلامتی لیفا-ساما تا چه ‌حد وخیمه.

‫شنیدم حکیم روز و شب رو توی اقامتگاه ایشون سر می‌کنه.

‫لیفا-ساما هم ناخوش‌احوالن؟

‫آره. هردوی مادر و بچه.

‫بعدم شنیدم هم سردرد و هم دل درد و هم حالت تهوع دارن.

‫سردرد، دل‌درد، و حالت تهوع...

‫پس بگو قطعاً نفرینه!

‫نفرین چیه بابا؟ سر به سرمون نذار.

‫هـــــــــــه.

‫سردرد، دل‌درد و حالت‌ تهوع...

‫احتمال قتل ازطریق سم رو می‌شه درنظر گرفت؟

‫نه. اگه دنبال تاخ‌وتخت باشن، دلیلی نداره ‫شاهدخت رو هم هدف قرار بدن.

‫احتمال مسموم شدن‌شون خیلی پایینه.

‫ممکنه یه‌‌نوع بیماری باشه، یا...

‫شاید توی خون‌شون باشه؟

‫چرا دارم انقدر شایعات رو جدی می‌گیرم؟

‫این‌ها فقط یه‌سری حدس‌وگمانن.

‫حدس و گمانن ولی...

‫می‌تونم برم یه کوچولو سرک بکشم.

‫از عمارتی که محل زندگیِ همنشینانِ ‫عالی‌رتبه‌ست،‌ کمتر از این انتظار نمی‌رفت،

‫حتی یه ستونِ اینجا هم خوش‌ترکیب‌تر از

‫ساختمونی‌ـه که ما توش زندگی می‌کنیم.

‫تقصیر توـه.

‫گوکویو-ساما!

‫چون خودت دختر به‌دنیا آوردی،

‫قصد داری پسرم رو با نفرین کردن به کام مرگ بکشونی!

‫خودتم می‌دونی که این امکان‌ نداره.

‫شیائولینگ هم درست به‌اندازه‌ی پسرت درد می‌کشه.

‫لیفا-ساما عصبانی‌ان.

‫بیچاره گوکویو-ساما.

‫جینشی-ساما...

‫برای همین می‌خوام دختر من هم معاینه کنین.

‫آره، ولی... آخه...

‫اون خواجه که اون وسط دستپاچه شده، حکیمه؟

‫اون حکیم شارلاتان، عقل توی کله‌ش نیست؟

‫کل روز رو پیش اون دوتا همنشین شب می‌کنه ‫و جدی هنوز متوجه نشده؟

‫یا... شاید، اصلاً نمی‌دونه؟

‫مرگ نوزادها. سردرد، دل‌درد و حالت تهوع.

‫و به ویژه،‌ قیافه‌ی خسته و رنگ‌پریده‌ی لیفا-ساما.

‫این اصلاً و ابداً نفرین نیست.

‫مشکل اینجاست که چطور باید بهشون بگم؟

‫اگه بشه روی یه‌چیزی نوشت...

‫حتی یه ماه هم نگذشته بود که خبر مرگ وارث کاخ شرقی پخش شد.

‫به‌نظر می‌خوای یه‌چیزی ازم بپرسی.

‫این...

‫مال روزیه که به پاویون بلور رفتم

‫تا ازشون بخوام دخترم رو معاینه کنن.

‫این رو بعدش لب پنجره‌م گذاشته بودن.

‫به این شاخه بسته شده بود.

‫گل صدتومانی؟

‫«پودر آرایشی سمه. ‫نذار به بچه بخوره.»

‫غفلت گناهه.

‫یه حکیم دربار چنین پیام سری‌ای نمی‌ذاره.

‫بله، ظاهراً ایشون هیچوقت راهی ‫برای معالجه وارث کاخ شرقی پیدا نکردن.

‫پس این نامه رو... کی نوشته؟

‫می‌خوام برام پیداش کنی.

‫الان که فکرشو می‌کنم، اون‌‌موقع...

‫اگه بشه روی یه‌چیزی نوشت...

‫متوجه شدم.

‫می‌تونم این رو برای مدت کوتاهی پیش خودم نگه‌ دارم؟

‫خاطر شاهدختی که زنده موند ‫خیلی برای امپراتور عزیزه،

‫برای همین اکثر اوقات به دیدن گوکویو-ساما می‌رن.

‫لیفا-ساما چی؟

‫هیچ خبری از ایشون ندارم.

‫خوش به حال امپراتور شده که.

‫آه، بالأخره پیدات کردم!

‫فوراً به دفتر سرپرست زنان خدمتگزار برو.

‫چی؟

‫احضار شدی؟

‫یعنی چه خبر شده.

‫خیلی‌خب، همه‌ی کسایی که اینجا گرد اومدن،‌ وارد شن.

‫خدمتکارهایی که یه مقام عالی‌رتبه احضارشون کرده؟

‫حس خوبی بهش ندارم.

‫مستخدم کم آوردن؟

‫عذر می‌خوام که همه‌تون رو این‌طوری خبر کردم.

‫این زن پرافاده‌ی درباری کیه دیگه؟

‫من مسئول کاخ اندرونی؛ جینشی هستم.

‫طرف مَرده؟

‫فکر کنم این همون خواجه‌ی خوش‌بَرورویی باشه ‫که شائولان داشت در موردش حرف می‌زد.

‫خیلی حیف شد که...

‫این‌قدر خوشگل باشی و نتونتی بچه‌ای داشته باشی.

‫دختر... کک‌مکی...

‫ای وای!

‫کارمون برای امروز تمومه. برگردید به اتاق‌هاتون.

‫عــه؟ موضوع چیه؟

‫یعنی گاف بزرگی دادم که باعث جلب‌توجهش شده؟

‫نکنه مربوط به نامه‌ای باشه که اون‌موقع نوشتم...

‫فهمیدم! اینجا من تنها خدمتکاریم که خوندن بلده.

‫اون جمله رو نوشت تا بتونه همین قضیه رو بفهمه!

‫بدبخت شدم، باید فرار کنم...

‫فرار در کار نیست. گفتم که، تو اینجا می‌مونی.

‫ساکت باش و دنبالم بیا.

‫دستمو خوند...

‫عجیبه.

‫سوابق رو بررسی کردم و گفته بودن که تو خوندن بلد نیستی.

‫بله، من به‌عنوان یه رعیت به دنیا اومدم.

‫احتمالاً باید اشتباهی رخ داده باشه.

‫واسه چی باید بهت بگم؟

‫اگه وانمود کنی چیزی حالیت نیست ‫راحت‌تر می‌تونی با این دنیا کنار بیای.

‫بگذریم، این مرتیکه از کجا سر از نامه‌ی من در آورده؟

‫من که قشنگ حواسم به دوروبَرم بود!

‫چرا این‌قدر مشکوکه آخه؟

‫قربونش برم چه‌قدرم که وقت آزاد داره!

‫بفرمایید.

‫با اجازه.

‫یعنی می‌خوان بابت چی سرم غر بزنن؟

‫امیدوارم بتونم زنده از اینجا برم بیرون...

‫دختره رو با خودم آوردم.

‫بیا داخل.

‫بابت اذیت شدنت عذرخواهی می‌کنم.

‫خدا رو شکر...

‫پس تویی...

‫تو زندگی لینگ‌لی رو نجات دادی.

‫سپاسگزارم.

‫من توی جایگاهی نیستم که ‫بخواید در برابرم چنین کاری انجام بدید!

‫نه. هرچه‌قدر تشکر کنم کافی نیست.

‫بچه‌م زندگیش رو به تو مدیونه.

‫حتماً من رو با شخص دیگه‌ای اشتباه گرفتید.

‫احتمالاً سوءتفاهمی پیش اومده.

‫از اینکه بخوام سرمو به‌خاطر مخالفت باهاش از دست بدم، متنفرم،

‫ولی دلمم نمی‌خواد قاطی این قضیه بشم!

‫راستش... من چیزی دارم که متعلق به همنشین گیوکویوـه.

‫می‌دونی که از این پارچه توی لباس خدمتکارها استفاده می‌شه، درسته؟

‫فکر کنم شبیه همدیگه‌ان...

‫آره، خدمتکارهای توی رخت‌شورخونه ازش استفاده می‌کنن.

‫برای مثال، دختری مثل تو که توی رخت‌شورخونه مشغوله...

‫شاید این تیکه رو از دامنش کنده باشه.

‫حتی از این‌ هم خبر داره؟

‫توضیح بده ببینم.

‫چرا یه شاخه گل صدتومانی گذاشته بودی لب پنجره؟

‫چون حقیقت پشت این اتفاقات رو کشف کردم.

‫دلیلش پودر آرایشی‌ـه.

‫در منطقه‌ی سرگرمی، جایی که من توش بزرگ شدم،

‫روسپی‌های زیادی بودن که از پودرهای گرون‌قیمت استفاده می‌کردن.

‫بیشتر اون زن‌ها...

‫با سمی که توی اون پودرها بود مسموم می‌شدن...

‫و جون‌شون رو از دست می‌دادن.

‫اون‌ها زندگی‌ و زیباییشون رو توی یه کفه‌ی ترازو می‌ذاشتن،

‫و در نهایت هردو رو از دست می‌دادن.

‫من قبلاً داروساز بودم،

‫سم‌ها رو خوب می‌شناسم.

‫اون پودر آرایشی...

‫دایه‌ی بچه‌م ازش استفاده کرده بود.

‫می‌گفت سفیدی این پودر بیشتر از همه به چشم میاد،

‫برای همین دوست داشت ازش استفاده کنه.

‫حتی دایه هم مریض شده بود، ‫برای همین مرخصش کردم.

‫مقدار زیادی پول هم بهش دادم.

‫که این‌طور.

‫غفلت گناهه.

‫باید بیشتر مراقب می‌بودم که بچه‌م چه چیزی توی دهنش می‌ذاره.

‫من هم همین‌طور.

‫اگه زودتر متوجه این موضوع می‌شدم،

‫می‌تونستیم جون افراد بیشتری رو نجات بدیم. ‫کاخ شرقی رو هم...

‫بعداز پیداکردن این نامه،

‫به همنشین لیفا هم در مورد پودر گفتم، ولی...

‫اون به هیچ‌کدوم از حرف‌هام گوش نمی‌کرد.

‫پس حالا...

‫می‌خواین که من چه کاری انجام بدم؟

‫از امروز، تو می‌شی ندیمه‌ی جدید من!

‫جـان؟

‫چیزی که مائومائو نمی‌تونه ازش دست بکشه...

‫کنجکاوی و اشتیاقش برای فراگیری دانش‌ـه

‫و همچنین، مقداری هم حس عدالت‌طلبی...

‫وای وای وای وای وای

‫نه، ای کاش فقط سرم به کار خودم می‌بود.

‫این‌طوری می‌تونستم...

‫خوش اومدی، مائومائو!

‫چطور پیش رفت؟

‫این داستان چگونه ندیمه شدن مائومائو برای...

‫همنشین مورد علاقه‌ی امپراتور؛ گیوکویو است.

‫به عبارتی دیگر، او ترفیع رتبه گرفت!

‫اوی!

‫این سمه!