Original subtitles

In dit kasteel heb ik twintig kandidaten uitgenodigd

voor een bloedstollend spel over goed versus kwaad.

Drie van hen heb ik aangeduid als verraders.

De anderen werden bondgenoten.

Ik ben een verrader.

Jonatan en Lotte werden al snel ontmaskerd

en verbannen aan de ronde tafel.

Ik kan daar niet tegen blijven liegen.

Wat een spel is dit?

Sean werd gechanteerd en Roman werd verleid.

Zij behoren nu samen met William tot het kamp van de verraders.

Ik wilde dit echt niet. Ik denk geen enkele bondgenoot.

Elke nacht komen de verraders samen in het conclaaf

en vermoorden een bondgenoot.

Die kandidaat moet het spel meteen verlaten.

Aan de ronde tafel kunnen de bondgenoten wraak nemen

en jacht maken op de verraders.

Na een stemming wordt er elke dag één kandidaat verbannen.

Verraders en bondgenoten gaan elke dag samen op missie.

Hiermee kunnen ze een schild winnen

dat beschermt tegen een moord door de verraders

én een dolk, waarmee ze een dubbele stem hebben aan de ronde tafel.

De bondgenoten krijgen tien dagen de tijd

om de verraders te ontmaskeren. Slagen ze erin of niet?

Dit is 'De Verraders'.

Vorige keer werd er geen moord beraamd,

want ik gaf de opdracht om een dodenlijst op te stellen.

Om verwarring te zaaien, hadden de verraders

er naast Julie, Ender en Hans ook William op gezet.

Echt een vervelend iets, die dodenlijst. Ik had veel liever meteen gemoord.

Maar tijdens het ontbijt ontdekten de verraders

dat er nog maar drie namen op de dodenlijst stonden,

want Julie was beschermd door het schild.

Dat zorgde voor een gevaarlijke situatie voor de verraders,

want als Ender verbannen zou worden

en Hans naar de wapenkamer zou mogen,

zou enkel William overblijven als logisch slachtoffer van de moord.

Aangezien hij als verrader niet vermoord kan worden,

zou dit hem extreem verdacht maken.

Maar ook de bondgenoten hadden kopzorgen,

want veel concrete aanwijzingen hadden ze niet.

Ze weten zelfs niet of ze naar twee of drie verraders moeten zoeken,

dus ook dat moet superverwarrend zijn.

Tijdens de missie deden de verraders er alles aan

om te voorkomen dat William in gevaar kwam.

Ze saboteerden erop los

om Hans en Ender uit de wapenkamer te houden.

Gewoon rechtdoor. - Wij gaan niks doen vandaag.

We gaan heel deze missie toekijken.

Maar dat mislukte.

Julie, Ingeborg en Hans mochten naar de wapenkamer.

Als Hans het schild heeft

en Ender gaat er vanavond uit, die wordt verbannen,

dan zit William met de gebakken peren.

De verraders wisten niet of Hans een schild bemachtigde.

Het werd voor hen dus cruciaal

om de verbanning van Ender te voorkomen.

Ik heb zo veel verdachte shit gedaan.

Ik kan alleen maar zeggen dat het altijd met de beste bedoelingen was.

William redde zijn vel,

maar gooide wel medeverrader Roman onder de bus.

Ik vond dat heftig, omdat hij zichzelf uit de wind wil zetten

en omdat dat een fucking mes in de rug is.

De stemming eindigde op een gelijke stand tussen Ender en Roman.

Ze kregen elk drie stemmen.

Wie zal deze ronde tafel overleven en wie wordt er verbannen?

Allee, jongens.

We zitten met een ex aequo, drie tegen drie.

Dat betekent dat we opnieuw gaan stemmen, maar maar op twee namen:

die van Roman en die van Ender.

De enige twee die niet mogen meestemmen, zijn Roman en Ender.

En de dolk blijft geldig.

Met andere woorden: Julie zal twee stemmen geven.

Oh, nee.

We luisteren naar Ender, nadien luisteren we naar Roman

en dan volgt er opnieuw een stemronde.

Echt alles trilt bij mij nu.

Ender, dan mag jij beginnen.

Ik heb op al jullie vragen proberen te antwoorden vandaag

en ik wil gewoon nog één keer zeggen: Elke theorie die ik hier gegooid heb,

is altijd met de beste bedoelingen geweest.

Elke verdachte move die ik gemaakt heb, was ook telkens met de beste bedoelingen.

Drie stemmen voor jou, Roman. Ik zeg het: Dit is een berekende gok geweest.

Dit is echt een gok geweest, dus ik weet het zelf niet zeker.

Ik wil jullie overtuigen,

maar ik wil niet Roman eruit om er zelf in te blijven,

want voor hetzelfde geld ben jij gewoon een bondgenoot.

Dus ik kan jullie niet helpen. Sorry.

Ik heb zelf gegokt op de beste acteur aan deze tafel.

Dus...

ik kan jullie niet helpen bij deze stemming. Sorry.

Het probleem met deze tafel was dat ik iedereen eigenlijk vertrouwde.

Dan ben ik gewoon beginnen te elimineren

en dan heb ik gewoon gecheckt: Wie zou het beste acteren?

Het was een heel berekende gok.

Ik ging ervan uit dat Roman de beste acteur was

van de overblijvende verdachten.

Dat waren jouw woorden? - Ja.

Roman, dan gaat jouw minuut nu in.

Ja, ik ben even heel verbaasd.

Ja, de eerste keer dat mijn naam genoemd wordt,

letterlijk omdat het een gok is.

Nu moet ik mij gaan verdedigen en ik heb daarjuist letterlijk gevraagd:

Vraag mij iets.

Ik heb de vraag naar iedereen gesteld en er is geen enkele vraag gekomen,

dus dan moet ik mezelf even gaan verdedigen,

maar ik weet niet voor wat. Ik weet echt niet voor wat.

Het enige dat ik kan zeggen, is:

Ik ben een bondgenoot. Ik ben dat altijd geweest.

Ik ben keihard meegegaan met Jonatan, met Lotte.

Ik heb mensen verdedigd.

Ik hoop dat jullie nu mentaal een lijstje hebben

en als daar inderdaad effectief argumenten tegen mij op staan, so be it.

Ik vond het hier fantastisch, but you do you.

Die tweede stemming, ik dacht: Dit meen je niet.

Ik zag Roman ook oprecht spartelen voor zijn leven

en ik was ook helemaal van mijn melk.

We nemen opnieuw de schrijfplankjes

en schrijven ofwel de naam Ender, ofwel de naam Roman op.

Alles gaat staan of vallen met de keuze van Julie.

Ik zit naast haar en ik hoor haar een naam opschrijven.

Als je gewoon luistert naar hoe iemand 'Roman' of 'Ender' opschrijft,

dan klinkt de manier van schrijven of het aantal letters een beetje hetzelfde.

Is hij meer te vertrouwen dan Ender?

Ik voelde wel vertrouwen,

maar tegelijk zit daar dan de angst van: Wat als, wat als?

Is het geen list?

Iedereen heeft geschreven? Dan beginnen we bij William.

Het spijt me, Roman. Ik kan me echt niet ontdoen...

En Ender, I don't buy it.

Jij bent het niet. Je bent een bondgenoot. - Het is oké.

Ik ben daar uit die gevarenzone en Roman zit erin.

Ik begin daar wat over na te denken, van: Oké, wat gaat er gebeuren?

Ik moet mijn ding blijven volhouden en op Roman blijven stemmen

en mij verder onverdacht maken.

Ingeborg?

Ja, ik vind dat ik consequent wil zijn

in mijn persoonlijke ervaringen van mens tot mens.

Misschien is het toeval, maar ik heb heel veel met je opgetrokken, Roman,

en ja, vandaar...

Ender.

Hans, naar wie gaat jouw stem?

Wel, ik heb hier allemaal leuke mensen leren kennen

en één van de meest getalenteerde, daar heb ik daarnet op gestemd,

want die kan alles. - Dat is niet waar.

Die kan alles. - Dat is niet waar.

Dus...

daarom misschien ook zeer goed acteren, dus ik moet consequent blijven,

voor vandaag alleen dan.

Hans. Oh, my fucking god. Het blijft echt spannend.

Ja, ik weet het niet. Oh, my god. Dit is zo stresserend.

Sean, naar wie gaat jouw stem?

Ik denk dat het zeer verrassend zou zijn, mocht ik plots switchen,

want Julie en Roman staan beiden in mijn minst verdachte hoek.

Ender, daarnet met een hartje, nu met drie kusjes.

Ik ben blij dat ik zo nog twee keer de liefde je kant kan uit sturen.

You know it, bro, maar ja,

ik zou niet weten waarom ik plots nu zou switchen naar Roman.

Julie, dit keer zal jouw dubbele stem zeker de beslissing maken.

Hetgeen dat ik niet wou, moet toch. - Echt, jongens...

Ik had mijn vingers gekruist dat Julie toch eerder zou volgen

in het aantal loze argumenten die er waren voor Ender

dan geen argumenten tegen Roman.

Ik stem tegen de goesting op Ender. - Nee.

Een belangrijke stemronde hier.

Ender, ik ga moeten vragen om naar het plekje te gaan

waar iedereen vertelt wie hij is, ook jij vandaag.

Wauw. Ik moet even nadenken.

Liefste bondgenoten, het begint cliché te worden,

maar ik ga zoals iedereen zeggen dat ik mij hier kapot geamuseerd heb

en heel blij ben dat ik jullie allemaal heb leren kennen.

Ik ben kapot. Ik ben heel blij dat ik het nu eindelijk kan zeggen

en dat jullie me gaan geloven,

maar ik ben ook een bondgenoot.

Voilà, zie. Verdomme. - Oh, my god.

Ik heb het toch moeten doen en ik wou het niet. Verdomme.

Oh, my god. - Merci, maat.

Tot snel. - Love you, Ender.

Oh, my god. - Missie geslaagd.

Missie geslaagd. Allee, bravo. Echt waar.

Als zo'n bondgenoot naar dat plekje gaat, dan denk ik altijd:

En nu gaat hij zeggen: Ik ben een verrader.

Iedere keer in mijn cowboyfilm zegt hij dat dan.

Ik zit in de verkeerde cowboyfilm.

Goeie fucking verraders, man.

Holy shit. Als ze dit klaargespeeld krijgen...

Het feit dat ik de zes mensen die nog aan die tafel zitten zo hard vertrouw,

betekent dat er minstens twee mensen zijn die verrader zijn

en mijn vertrouwen gewoon volledig gewonnen hebben.

Oh, man.

Echt het leukste en het kutste spel dat ik ooit gespeeld heb.

En er zaten nog minstens twee verraders aan die tafel.

Ik hoop dat het toch Roman is

en dat ik niet naar buiten ben gegaan als een dommerik.

Dat ik op zijn minst nog één keer juist zat.

Amai.

Ender zegt dat hij een bondgenoot is. Consternatie.

En ik denk: Dit is mijn kans.

We moeten echt stoppen met van die logische keuzes uit te gaan.

Het is toch superlogisch dat die verraders geen verrader op die lijst zetten?

Je denkt: Oh, dat is een goeie afleiding. Dus die doen dat juist niet.

Die zijn altijd een stap voor op ons en dat is gewoon frustrerend en...

Ja, nu met Ender... Je voelde het, je voelde het.

Ik heb het vandaag al twee keer gezegd en ik ga het nog eens zeggen,

want hoe ik nu aan het beven ben, dit had ik niet zien aankomen.

Ik vind dat ook eigenlijk, als ik dat mag zeggen,

ik vind dat niet fair dat ik nooit besproken ben geweest,

dat niemand ooit één vraag aan mij gesteld heeft

en dat dat nu hier staat te gebeuren. Ik vind dat echt niet oké.

Ik voel mij echt een beetje genaaid. - Dat snap ik.

Ik heb bewust mijn stem aan het wankelen gebracht...

en hen even wat tot de orde geroepen dat het echt, echt vies is

als je nul vragen krijgt en je naam nooit genoemd wordt.

Ik denk dat ik daarmee bij bepaalde mensen even dit gedaan heb.

Ik denk dat we nu 24 uur de tijd hebben om nog eens goed na te denken en te praten

en ik hoop dat als iemand morgen mijn naam opschrijft,

dat die mij vragen is komen stellen, want dit... niet met mij.

Ik zat op Roman, dus ik zag alleen nog een acteur.

Een acteur die plotseling heel erg aangedaan is.

Praat hierover gerust nog na in het kasteel.

Er zal wel gemoord worden, tenzij er gebotst wordt op het schild.

Veel om over na te denken vanavond. Mogelijks een slapeloze nacht.

Toch wens ik jullie een fijne avond. - Ja, oké.

Ja, het laatste avondmaal voor William of voor mij.

Roman heeft deze ronde tafel maar nipt overleefd,

maar zijn geloofwaardigheid heeft wel een flinke deuk gekregen.

Ben jij al negen dagen...

toneel aan het spelen tegen mij? - Nee.

Oké? Nee.

Gaat het? - Ik wil dat... Nee.

Ik hoop dat je mij gelooft

en ik hoop dat iedereen mij vanaf nu echt heel veel vragen gaat stellen.

Het punt is gewoon:

Roman heeft het ongelooflijk goed gespeeld door mijn vertrouwen te wekken

en ik denk dat ik daar een kapitale fout heb gemaakt.

Het zit echt in mijn hoofd dat Roman een verrader is.

Ik had niet verwacht dat er zo veel op Roman...

Ik ook niet. Ik had dit niet zien aankomen.

Gasten, wie heeft er nu op Roman gestemd?

Als Roman vraagt: Stel mij vragen, waarom stellen jullie dan geen vragen?

Ik heb het puur gedaan omdat het niet Ender was

en ik denk ook dat jij het niet bent en jij niet en...

Ik moest één naam kiezen en dan denk ik:

Met wie heb ik vandaag het minste gebabbeld?

Dat is je goed recht. Dat is echt je goed recht, hè,

maar ik denk dat we door dit spel heen meerdere malen gezegd hebben

dat at random een naam opschrijven het minst productieve is.

Ik denk dat hij aan het spelen is, maar...

ik moet wel zeggen dat er ook ergens wel iets in mij twijfelt van:

Hij is toch aan het spelen, of niet? Want...

Ik ga mijn kapitein vastpakken.

Kapitein, zie je mij nog graag? - Nu moet je gaan oppassen, hoor, foemp.

Allee, het is goed.

Op dat moment wist ik nog niet helemaal goed wat hij gedaan had,

maar bon, hij heeft mij toen hij mij vastpakte ook gewoon ingefluisterd:

Keigoed gedaan.

Toen dacht ik van: Oké, je hebt mij niet voor de bus gegooid.

Dit was gewoon... een gok,

een beredeneerde gok die uiteindelijk goed is uitgedraaid, gelukkig.

Dit is de laatste avond voor William of voor mij.

Ja, maar jij bent in de wapenkamer geweest.

Hans is mijn maat, maar er is geen andere keuze.

We hebben die dodenlijst gemaakt.

Tenzij Hans het schild heeft en die kans is er ook nog.

Ik wil een knuffel van jou, Hans. - Oh, mijn vriend.

Jij, partner op de dodenlijst.

Tijd voor het conclaaf.

De verraders moeten iemand vermoorden van de dodenlijst.

Enkel Hans en William staan daar nu nog op,

maar Hans is naar de wapenkamer geweest

en is dus beschermd.

William zou dan ook de logische keuze zijn,

maar als verrader kan hij niet vermoord worden.

Hans vermoorden, maakt William dus sowieso verdacht.

Als Hans en William morgenvroeg weer aan het ontbijt verschijnen,

dan weten de bondgenoten:

William was de verrader die zichzelf op de dodenlijst gezet heeft.

De meesten gaan ervan uit dat er minstens één verrader op de dodenlijst staat.

Hans mag dus niet het schild hebben.

We zijn er geraakt. - Wat was dat?

Ik weet niet of ik dit een geniale meesterzet vond,

of dat ik mij toch wat genaaid voel door een cavalier seul.

Dat is blufpoker die gespeeld is

en dat moest ik hem wel even duidelijk maken.

Ik moest improviseren, want Ender zat al de hele tijd te zeggen:

Hé, maar het kan ook zijn dat er geen één verrader op dat papiertje staat.

Dus ik denk: Daar moet ik op meegaan. Die trein moet ik meepakken

en ik ga Ender beschermen.

Ik vind het heel spannend, omdat ik nu wel echt op de kaart sta

op een niet zo aangename manier. - Snap ik.

Maar jullie hebben mijn betoog achteraf en mijn emoties gezien in de verrassing.

Ik wist dus ook niet...

dat het echt gebeurde. Dat je echt even...

Ik had ook wel echte paniek. - Ik zat daar wel met een paniekje.

Ik had niet gedacht dat Hans jouw richting ging op kijken.

Toen jij mijn naam had opgeschreven, dacht ik: Dit is ergens nog interessant,

een beetje de aandacht afleiden.

Maar toen Hans mij opschreef en ik wist dat Ender mijn naam ging opschrijven,

dan werd het ineens heel spannend.

We moeten vermoorden...

Hans.

Ja, we hebben geen andere keuze.

Wij zijn er dus van uitgegaan

dat Hans het schild niet heeft. We hadden toch geen keuze.

Hij is de enige naam die overblijft als bondgenoot op die dodenlijst.

En nu hopen dat hij niet aan het ontbijt verschijnt. Als dat wel is,

film dan onze kopjes, van William, Roman en ik,

want dan ga je onze mond zien openvallen.

De kandidaten ontwaken een laatste keer in het kasteel,

want vandaag spelen bondgenoten en verraders de finale.

Het is een spannende ochtend.

Hebben de verraders Hans kunnen vermoorden

en wie trekt de juiste conclusies uit deze opmerkelijke moord?

Heavenly father, divine mother,

I humbly offer these simple fruits of the soil

to serve thy and all mankind.

Jij zit hier alleen? - Ja.

Goeiemorgen.

Wat een beeld. - Ja.

Als Hans gestorven is, is het zeker een bondgenoot.

Maar ja, ontspan je. Koffietje?

Als Hans vermoord is, dan zou dat heel logisch zijn,

omdat dat voor mij een bondgenoot is.

Dat wil daarom niet zeggen dat William per se verdacht is,

want misschien hebben de verraders zichzelf toch niet op de dodenlijst gezet.

Dat is mijn probleem hier, hè. Ik ga te veel voor de vreugde

en dat verwart mij ook de hele tijd,

want het is zo gezellig dat ik niet meer kijk wat er echt gebeurt.

Als ik dan denk dat ik kijk, ben ik mis.

Even een vraagje: Roman, zou jij daar nu aan twijfelen?

In één keer komt Roman in beeld.

Maar ja, jij zit in de modus dat je twijfelt aan iedereen.

Ik heb dat altijd gezegd, dat weet je, dat ik niemand honderd procent vertrouw.

Maar ik zou niet kunnen leven dan. - Jawel.

Ik heb tot nu toe nooit een theorie gehad

en ik ben blij dat ik eindelijk een theorie heb die plausibel is.

Ik heb heel groot vertrouwen binnen de groep. Iedereen vertrouwt mij.

Roman pakt mij als knuffelbuddy en wint mijn vertrouwen.

Nu denk ik ook: Dat is superslim gespeeld om mij...

binnen zijn cirkel te nemen en zo de groep weer te proberen misleiden.

Want iedereen vertrouwt mij en als ik Roman vertrouw,

ah ja, dan kan hij toch geen verrader zijn?

Maar had jij gedacht dat je hier ging zitten de laatste dag?

Nee, maar ik heb dat alleen te danken aan mijn goedgelovigheid.

En is dat niet mooi?

Maar als er... Ik ga het niet meer zeggen, maar ik zal het hier zeggen:

Als er nu iemand is waar ik op vertrouw, is het Julie.

En wij zijn de bakens van licht.

Wil... Sean. - Goeiemorgen.

Ja, zo'n verrassing is dat niet, natuurlijk.

Nee, want je stond niet op de dodenlijst. - Nee.

Wat een contrast met in het begin.

En nu zo: Sean...

Laatste knuffel.

Ik heb wel wat nachtmerries gehad. Ik merk dat ik het heel spannend vind.

Ik zal ook heel blij zijn om eindelijk te kunnen vertellen

welke rol, of in mijn geval rollen, ik hier gespeeld heb.

Zeg, maar wat denk jij van Roman? Sorry. - Roman zou een verrader kunnen zijn.

Een topverrader, want het is een acteur. - Roman kan en William ook.

Ik denk dat straks William binnenkomt en Hans hier niet meer gaat zijn,

want Hans is mijn ogen minder verdacht dan William.

Ik vind William meer verdacht. - Ja, William is meer verdacht dan Hans,

dus als Hans binnenkomt, gaat mij dat eigenlijk ook helpen.

Hans vertrouw ik, door zijn...

Maar ja, ik heb heel veel vertrouwen in mensen.

Goeiemorgen. - Romanio, goeiemorgen.

Jou hadden we verwacht, natuurlijk, ook. - Goeiemorgen.

Je komt die kamer binnen

en mensen hebben een hele nacht gehad om na te denken, te reflecteren

en eventueel theorieën te verzinnen, dus je wordt daarin gedropt.

Dat is direct de antennetjes uitzetten, van: Oké, vanwaar komt de wind?

Ik heb misschien wel een idee over hoe ik vandaag wil aanpakken.

Serieus? - Ja, een idee als in:

Ik wil een Julietje doen, zijnde... - Ik weet het niet?

...bij iedereen lijstjes maken. - Ah ja, maar dat moeten we doen.

Dus liefste Ingeborg, ik ga jou bevragen vandaag.

Ja, ik jou ook. Dat is het spel, hè.

Het is met heel veel liefde en best heel veel vertrouwen, nog steeds.

Ik zeg het meteen. Jij komt hier binnen en ik heb je net genoemd als:

Jij kunt ook een verrader zijn.

Tuurlijk. - Dat vind ik een heel mooi compliment.

Nu zijn we er eindelijk bij dat je een topacteur bent.

Roman, daar is iets veranderd.

Vanmorgen aan het ontbijt zag ik opeens twee acteurs zitten.

Ja, eigenlijk slechte acteurs.

Dus nu zit ik in een positie dat ik Sean en Roman niet honderd procent vertrouw.

Wie gaat er nu dood? - Wie gaat er nu dood? Wat denk jij?

Wie is er vermoord? - We hebben het net gezegd tegen elkaar.

Dan denk ik... - We gaan nu rechtopstaand ontbijten.

Nee, dan denk ik dat Hans vermoord is. - Voilà.

Ik denk dat ook.

William is nog niet van mijn radar. - Jij hebt al op hem gestemd.

Ik heb op hem gestemd en dan weer niet

en dan ineens gooit hij mij zo voor de bus.

Ja, ik vind dat raar.

Hans heeft jou voor de bus gegooid? - Ja, maar William ook.

En William stond al veel langer op mijn radar.

Als er een verrader op de dodenlijst staat,

dan is het Hans of William.

Wie is er dood? Ja, dat is een bondgenoot.

Ja, en de andere is een verrader. - De andere is een verrader.

Wie is dat? - Nu gaan we het zien.

Zo meteen:

Ik vind het ook helemaal niet erg als je verrader bent. Zover ben ik ook.

Oké. Ingeborg, ik ben echt een bondgenoot.

Echt? - Ja, ik ben echt een bondgenoot.

Team Paars. - Team Paars mag opnieuw antwoorden.

Team Paars. - Wij gaan gewoon niet mogen spelen.

Oh god, I have some explaining to do.

William en Hans ontbreken nog aan de ontbijttafel.

Hebben de verraders Hans kunnen vermoorden

of had hij het schild?

Wie is dat? - Nu gaan we het zien.

William.

Ja. - Goeiemorgen.

Goeiemorgen, William. Het klopt. - Je bent de laatste, dus we weten het.

Het zit nog altijd in mijn hoofd dat William toch nog ook verrader kan zijn.

Met Hans had ik dat veel minder,

dus ik hield er rekening mee dat Hans eruit ging.

Het is geen... non-enthousiasme jouw richting uit.

Ja, het was nu niet echt... - William, blij om je te zien. Uiteraard.

Ja, sorry, William.

Goeiemorgen. - Ik snap het.

Eigenlijk, als William binnenkomt, ben ik teleurgesteld dat die jongen nog leeft.

Eigenlijk is dat wel erg.

Zeg, ben jij een verrader, William?

Ja, ja, ik geef het toe. Ik ben...

Oh, ik moet echt stoppen met die gibber, want dat brengt mij altijd in de war.

Dat is nog zoiets. De legacy, ik geloof er niet in.

Ja, de legacy van die en we moeten op die stemmen...

Maar Hans zat ook op dat spoor van Roman.

Ik ga eens naar zijn hotel in Antwerpen. - Ja.

Ja. Waar is dat eigenlijk, dat hotel? - Aan het MAS.

Wat?

Ik vind het zo raar dat hier gewoon op de ochtend van de finale

niet over dat spel gepraat wordt. Ben ik nu de enige die dat raar vindt?

Nee, maar...

Nee, want er zijn hier verraders hele speechen aan het afsteken.

Voilà, gewoon om... - Pas op, hè.

...de aandacht af te leiden.

Ik denk dat de conclusie over die dodenlijst is

dat er geen conclusie is,

omdat nog altijd beide theorieën staande blijven, van:

Er staat een verrader op de lijst, en dan is William dat,

of er staat geen verrader op de lijst

en we moeten alle andere richtingen uit kijken.

Exit Hans, maar zelfs met zijn exit en nu William bij het ontbijt verscheen,

is er nog steeds onwetendheid.

Goeiemorgen. - Dag, Staf.

Welkom bij het allerlaatste ontbijt.

En inderdaad slecht nieuws, want Hans is er niet meer.

Ik denk dat Hans geen schild heeft en ik heb dat gedubbelcheckt...

door hem een knuffel te geven en aan zijn zakken te voelen.

Meen je dat? Dat is een geniale move. - Jij bent toch echt een kastaar.

Wauw.

Oscar, William Boeva.

Ik wil een knuffel van jou, Hans. - Mijn vriend.

Jij, partner op de dodenlijst.

Er zat geen schild in. Er zat geen schild in zijn zakken.

Shit. Dat is echt verraderswerk, dat is echt...

Maar ja, ik kon het niet laten. Het was sterker dan mezelf.

Ja?

Dag, Staf.

Jij verwachtte mijn komst. - Ja, ik zou het ook gedaan hebben.

Ik heb een brief voor jou. Je mag hem openmaken.

Je weet wat erin staat?

Ik voel mij langzaam sterven.

Je bent vermoord, Hans. Wie denk je dat de verraders zijn?

Ik zit op Ingeborg en...

Roman.

Of ik heb een enorme fout gemaakt door Julie te vertrouwen.

En dan verlies ik alle vertrouwen in de mensheid, Staf.

Tof dat je erbij was. Ciao.

Het strafste wat ik hier heb meegemaakt, is wat er met mijn kop is gebeurd.

Je vertrouwt op den duur jezelf niet meer,

maar ook dat je zo in de war kunt gebracht worden,

dat had ik totaal niet verwacht.

Hans gaat er effectief uit omdat hij geen schild heeft.

Dan zijn we met vijf. Drie tegen twee. Wij kunnen heel de dag poker spelen

en 's avonds bij de stemming alles op één persoon zetten,

zelfs totaal onverwachts.

Uiteindelijk, wie van die deugnieten over die eindmeet gaat,

dat is niet van belang.

Het dream scenario is dat we de bondgenoten naar huis kunnen spelen.

De verraderstroep laten winnen, dat is het einddoel.

Dat zou de kers op de taart zijn.

Het was een eer en een genoegen om met jullie, verraders, te mogen samenwerken.

Ongelooflijke ervaring. - William, grootmeester. Petje af.

Zo blij dat je de finale gehaald hebt. Je hebt dit heel hard verdiend.

Met drie verraders eindigen, is voor mij bijna een...

Bijna een erekwestie.

Ik ben van mijn beide medeverraders enorm onder de indruk.

Hoe goed ze hierin zijn, hoe goed ze het kunnen

en hoe goed ze het tot hier toe gespeeld hebben.

Echt waar, hoedje af.

Het zou zo fantastisch fijn zijn om die eindmeet met drie te halen.

Dat moet toch ongelooflijk zijn?

Dan... denk ik dat ze wel ogen gaan trekken, ja.

Vandaag geen schild meer te verdienen. Het zou nutteloos zijn,

want er wordt niet meer gemoord. Er wordt alleen nog maar verbannen.

Dus een dolk kan heel goed van pas komen.

Daarom gaan we straks een missie spelen

en de teamverdeling van die missie werd bepaald door de verraders.

Er zijn twee teams van twee en één solospeler.

William speelt met Ingeborg.

Ingeborg heeft William al eens genoemd,

maar voor de rest heeft ze William wat links laten liggen,

dus William kan wel wat invloed uitoefenen op Ingeborg

richting één bepaalde naam om vanavond te verbannen aan de ronde tafel.

Sean speelt met Julie.

We willen proberen om Julie niet in de wapenkamer te krijgen.

Julie mag die dolk niet hebben,

dus we moeten haar samenzetten met de meest competitieve speler

en dat is Sean.

Sean moet de missie tussen hem en Julie gewoon torpederen.

En Roman speelt alleen. - Allee.

De beslissing van de verraders.

De tactiek is om Roman alleen te zetten omdat hij...

Dat maakt hem wat onverdachter.

Stel dat Roman een verrader is, dan is het toch veel slimmer

om Roman bij Ingeborg of bij Julie te zetten,

zodat die de missie kan saboteren? Maar Roman staat helemaal alleen.

Ik zie jullie straks na het ontbijt voor de missie.

Praat gerust verder. Vanmiddag wordt het hard tegen hard

en gaan we strijden voor een dolk. Tot straks.

Allee, veel plezier in jullie teams. - Amai, het enthousiasme is echt zo groot.

De verraders zijn nog met drie op deze finaledag

en zijn nu al zeker van de overwinning.

Straks wordt er gestemd tot er nog drie kandidaten over zijn.

Worden dat drie verraders?

Roman beseft dat zijn positie wankelt sinds de laatste raad.

Hij zet al zijn charmes in

om het vertrouwen van Ingeborg te behouden.

Alles in mij, maar echt alles in mij, wil zo graag dat jij een bondgenoot bent.

Maar echt.

Ik vind het helemaal niet erg als je een verrader bent. Zover ben ik ook.

Oké. - Want ja, ik heb daar ook vrede mee.

Oké, Ingeborg... - Ja?

Ik ben echt een bondgenoot. - Echt?

Ja, ik ben echt een bondgenoot.

Ik zou dat niet kunnen. - Maar jawel, je zou het wel kunnen.

Daar ben ik wel bij. Je zou het toch kunnen.

De rol... Iedereen gaat je boeken.

Als er drie mensen op Roman stemmen gisteren,

dan kijk je gewoon even anders naar die persoon.

We moeten wel.

Als je het zou zijn... het is puur dat je dat weet, hè...

dan besef ik nog meer hoe ik zo goedgelovig ben.

Maar ik ben er trots op.

Maar ik heb niet gelogen. Ik heb niet gelogen.

Ik ben een bondgenoot. Ik ben altijd een bondgenoot geweest.

Ja. Wie is dan de verrader?

Nog steeds vertrouw ik jou honderd procent.

Ik ben over Julie beginnen na te denken.

Maar nee. Echt niet. Roman. - Ja, ik weet het niet. Ze is zo...

bijna aanvallend met momenten.

Stel dat Ingeborg een dolk heeft, dan moet ik vandaag Ingeborg aan mij...

binden. Nog meer.

En als we Ingeborg aan boord krijgen om Julie te beginnen wantrouwen,

dan denk ik dat we al een paar stappen verder staan.

Ja. Weet je wat? Als jij nu 'Julie' zegt en Julie zou 'Roman' zeggen...

Ja, mijn heilige drievuldigheid is weg. Weet je wel? Dus dat vind ik niet zo tof.

Nee, dat is niet tof. - Stel je voor, zeg.

Dat wil ik niet geloven.

Als er nu iemand is waar ik nu nog altijd honderd procent op vertrouw, is het Julie.

Nu zegt hij in één keer: We moeten Julie in de gaten houden.

Nee, echt waar niet, zeg.

Het is ook wel een beetje een jonge wolf die zich wel graag zou laten zien.

Dus allee...

Gisteren liet ik dat niet binnen, omdat ik dacht: Het is mijn maatje.

Maar het is weer een dag later hier.

Ik moet durven in die instabiliteit te gaan vandaag

en die helemaal verdenken.

Er is sowieso geprofiteerd geweest

van het vertrouwen dat mensen in mij hebben

en ik denk dat Roman daar handig gebruik van gemaakt heeft,

want zij hebben heel ostentatief mij als medebondgenoot...

Van: my trust persons.

En dat is handig, want iedereen vertrouwt mij.

Ik ga daarin mee. Ik zie niet dat ze toneelspelen.

Ik weet redelijk zeker dat Roman verrader is

en ik ga gewoon nu vasthouden aan mijn theorie.

Misschien is het net nog een goeie zaak

dat ik zo lang dat vertrouwen heb kunnen gebruiken om hier te geraken

en dan pas, helemaal op het einde, de genadesteek te geven.

Het is de eerste theorie die ik verkondig, op de laatste dag.

Ik heb tot nu toe iedere keer op safe willen spelen en...

Ja, nu niet meer.

Julie heeft mij haar theorie uit de doeken gedaan.

Ze zegt tegen mij: Het is Roman.

Dus ik moet zorgen dat ik op de een of andere manier...

Roman kan zien te redden, maar eigenlijk is het spel gespeeld.

Het is nu nog de vraag: Gaan we ook met die drie de eindmeet halen?

Ja, daar ga ik vol voor.

Ik ga er vol voor dat we die eindmeet halen met drie.

Tijd voor de allerlaatste missie.

De verraders willen met drie eindigen

en willen Julie koste wat het kost uit de wapenkamer houden,

want zij verdenkt Roman en de dubbele stem van de dolk

zou het plan van de verraders om met drie te eindigen

nog kunnen dwarsbomen.

Welkom, allemaal, bij de allerlaatste missie.

Het doel is heel eenvoudig:

het team dat er als eerste in slaagt om een perkament te doen branden,

mag naar de wapenkamer.

Om dat te bereiken, moeten ze een metalen bal

via een balanceerplank op de houten brug krijgen.

De bal botst tegen een kruik met brandstof,

waarna het perkament in vlammen opgaat

en de sleutels vrijkomen.

Maar voor je daar raakt, moet je eerst drie vragen juist beantwoorden

en die gaan over de tien dagen die we samen hebben doorgebracht op dit kasteel.

Elk team bestaat uit twee personen.

Eén speler van elk team moet plaatsnemen op de tegels.

Per juist antwoord mag die speler een stap vooruitzetten.

Na drie juiste antwoorden mag de andere speler van het team

een poging wagen met de balanceerbalk.

Als de poging mislukt, mag de teamgenoot

opnieuw drie juiste antwoorden proberen te geven.

Roman, voor jou heb ik een aparte opdracht.

Jij wordt spelleider.

Jij moet inschatten welke vraag welk team het best zou kunnen beantwoorden,

want als er voor de achtste vraag een perkament ontbrandt,

mag ook jij naar de wapenkamer.

Dat betekent dat we minimaal twee mensen

en maximaal drie mensen naar de wapenkamer kunnen sturen.

Die maken dus kans op de, denk ik, toch wel felbegeerde dolk.

We willen proberen om Julie niet in de wapenkamer te krijgen,

want Julie is cognitief de meest intelligente persoon hier aanwezig.

Dus ik denk dat... het niet zo moeilijk zal zijn voor haar

om bepaalde puzzelstukjes samen te leggen.

Ga jij eerst? - Ja.

Ik blijf zeggen dat de bondgenoten gaan winnen,

omdat dat onze premisse is. Die dolken zijn gewoon allesbepalend.

Ik wil die dolk echt

en dan is het een kwestie van ze af te maken nu.

Roman, jij hebt geen enkel oogcontact meer met hen.

Jij kijkt die kant op. Helemaal die kant. Hier komt de eerste vraag.

Hoeveel stemmen had Sofie bij haar verbanning?

Lieve mensen, veel succes. Ik ben een bondgenoot.

Wie krijgt die vraag?

Team Paars.

Vijftien.

Het antwoord...

was acht.

Zo weinig?

Hier komt de tweede vraag.

Welke kleur had het bordje met nummer tien tijdens de nattevoetenmissie?

Wie mag die vraag beantwoorden? - Team Paars.

William opnieuw. - Grijs.

Is correct.

Je mag één stap naar voren.

Hier komt de volgende vraag.

Wie is er nooit in de wapenkamer geweest?

Wie gaat die vraag beantwoorden? - Team Paars.

Wij gaan gewoon niet mogen spelen.

Wij komen niet aan de bak

en ik ben daar eigenlijk op dat moment ook niet verbaasd over,

als het klopt dat Roman toch verrader is.

Team Paars weer. William?

Servaas?

Dat antwoord is correct. Je mag een stap dichterbij.

Hoeveel vogels stonden er op het eerste wijnetiket?

De vraag gaat naar...

Team Paars. - William?

Drie.

Het antwoord...

is juist. Je mag de bal overhandigen aan Ingeborg.

Succes.

Ingeborg mag als eerste proberen om de sleutels vrij te spelen.

Als ze erin slaagt,

mag ze samen met William en Roman naar de wapenkamer.

Dat was close. Goed gedaan.

William mag in de cirkel staan en Ingeborg begint opnieuw.

Hier komt de volgende vraag. Hoe heette de jongen

die bij de lunch in het Franse dorpje mee kwam zingen?

Team Paars.

Ik weet dat Ingeborg een beetje mijn richting uit kijkt

en ergens dacht ik ook van:

Als ik nu deze grote gesture naar haar kan doen,

dan kan ik misschien op deze manier haar klein beetje wantrouwen afkopen.

Noé.

Noé is correct. - Yes.

Welke kleur heeft de walkman van Ender?

Zeg, Roman, vraag het aan iemand anders.

Het was zeer eenzijdig, hè.

Omdat Roman heel sterk enkel Team Paars liet spelen.

Team Paars.

Team Groen, jullie worden geboycot. - Ja.

Zeer expliciet is hij gegaan op het vertrouwen dat wij opgebouwd hebben

en als zij dan een dolk heeft, gaat zij dat niet tegen mij inbrengen, of zo.

Dat is voor mij de interpretatie nu.

Ingeborg? - Geel.

Geel is correct. Je mag een stap dichter bij William zetten.

Eindelijk. - Ze kan hem van hier ook al aangeven.

Ça va. - Oké.

Hier komt de volgende vraag. Dit is nu heel cruciaal voor jou.

Van welke voetbalploeg zijn Slongs en Gilles allebei fan?

Team Paars.

Het is geen verrassing. Ingeborg, de vraag gaat naar jou.

Waren die fan van een voetbalploeg?

Beerschot? Antwerpen?

Ik wil één antwoord. - Cercle? Anderlecht?

Eén antwoord.

Jouw antwoord is... - Antwerp.

Antwerp is correct. Dit is heel belangrijk.

Roman, als dit nu lukt, mag ook jij naar de wapenkamer.

Ja.

Dat was echt bijna. - Wauw.

Het is foutu voor mij, hè. - Roman, het is foutu, man.

Er zit geen win meer in voor jou.

Geen wapenkamer voor Roman,

want Ingeborg en William zijn er niet in geslaagd

om het perkament te doen ontbranden voor de achtste vraag.

Ja, idealiter waren we met twee verraders in de wapenkamer geweest.

Dat is nu niet zo, dus nu all-in voor William.

Team Paars. - Opnieuw Ingeborg.

Wij gaan niet naar de wapenkamer. - Nee, dat is duidelijk.

Team Paars. - Team Paars.

Gisteren mocht ik nog gratis naar de wapenkamer

en vandaag word ik in een team gezet dat niet aan de bak komt.

Team Paars. - Team Paars opnieuw.

Ik trek daar de conclusie uit dat ik misschien op het juiste spoor zit.

Welke saus wou ik heel graag bij mijn Franse lunch?

Team Paars. - Team Paars.

Bearnaise? - Dat is helemaal correct.

William, geef het een kans.

Het is gebeurd. - Het spel is gespeeld.

Oh, my god. Really?

Voilà. Het is heel duidelijk:

Het perkament van Ingeborg en William brandt als eerste.

Dat betekent dat jullie twee naar de wapenkamer mogen.

Merci, merci, merci.

Goed gedaan.

De subtiliteit was zwaar zoek,

maar ja, mission accomplished dat Julie niet in die wapenkamer geraakt.

Oh god, I have some explaining to do.

Oh, my god, zeg. Maar waarom...

Wat is het spelletje dat hij jullie niet aan de beurt laat?

Ja, Ingeborgje... - Het is duidelijk nu, hè.

Allee... - Nu is het duidelijk.

Roman is nu een mogelijke verrader, hè.

Verdomme. Ik wou dat eigenlijk helemaal niet.

Ik wil dat de enige persoon die ik echt, echt vertrouwde de wapenkamer inging

en dat is Ingeborg.

Ik zou graag nog even voor de gemoedsrust de koppen kunnen bijeen steken en zeggen:

Mannen, wat gaan we doen vanavond? Het is de finale.

We kunnen ons het niet permitteren om nu niet één front te vormen.

Roman beseft dat zijn aanpak bij de missie

nog meer argwaan heeft gewekt bij de bondgenoten

en gaat te rade bij opperverrader William.

Ingeborg begint naar mij te kijken.

Ik weet niet of ze mij nog vertrouwt.

Ik kan het niet inschatten.

Ik vermoed dat de kans reëel is dat ze straks een zeer...

emotioneel geladen eerbetoon plus verdachtmaking naar mij uit.

Van: Je bent fantastisch en daarom ga ik op jou stemmen.

Ik weet dat niet goed. Ik heb geprobeerd om Julie in haar hoofd te planten,

maar dat is niet gelukt.

Ik heb met Julie gebabbeld en die zit heel hard op jou.

Ja, ik denk dat het voor Julie heel duidelijk is geworden op die missie

dat Roman een verrader is,

maar ik ben wel heel blij dat het Roman is die in de gevarenzone zit,

omdat hij zich heel goed kan verwoorden. Als er iemand het kan, is het Roman.

De enige vraag die ons nog rest dan, denk ik, is:

Met hoeveel verraders gaan we eindigen?

Maar mijn duidelijke keuze om niet voor Julie te kiezen in de proef

ga ik straks proberen te onderbouwen aan de ronde tafel

met dat zij een blinde vlek is. Stel: Ingeborg heeft de dolk...

Maar ja, zij mogen in principe met twee op jou stemmen.

Ja, maar als Ingeborg...

Een dolk heeft... Daar zal veel van afhangen.

Stel: Ingeborg heeft een dolk,

dat wil zeggen dat de bondgenoten drie stemmen zouden hebben

tegen drie stemmen van de verraders.

Dan is het hopen dat Ingeborg en Julie geen consensus hebben

over op welke persoon ze gaan stemmen.

En weet dat als je tijdens de ronde tafel vandaag voelt

dat de enige manier is om het verraad te laten winnen

door mij op te offeren, all-in op mij gaan, hè.

Veel zal afhangen van wie die dolk gaat hebben.

Die dolk gaat heel veel uitmaken.

Als wij samenspannen en één van die twee heeft geen dolk...

Ja, dan is het game over.

Oeps.

Spannend, hè.

Ik weet niet hoe dit gaat vallen, vriend.

Dit is... risicovol.

Vijftig procent kans op een dolk voor de verraders.

Vijftig procent kans dat ik de schietschijf word

en als eerste moet vertrekken.

Toi, toi.

De niet zo subtiele aanpak van Roman tijdens de missie

heeft ook Ingeborg haar wantrouwen in Roman bevestigd.

Wat is jouw interpretatie dan van de keuze van Roman

om volle bak voor mij te gaan? Roman zegt vertrouwen.

Ja, hij zegt vertrouwen.

Ik heb dat gelezen als: Hij vertrouwt Julie en mij niet.

Allee, dat was mijn eerste ding. Hij vertrouwt ons niet.

Het is niet nieuw dat hij jou vertrouwt, net zoals jij Roman ook blind vertrouwt.

Ja, maar te blind soms.

Julie, Roman en ik waren de drievuldigheid.

Allee, die krachtige driehoek van vertrouwen.

En nu daarnet de hele tijd William en mij laten spelen

vanuit: Ik vertrouw alleen nog Ingeborg. Ik vond dat wel raar.

Dat was zo megaverdacht.

Zeg, nu heb ik zoiets van: Ik moet op Roman stemmen, want...

Maar dan denk ik: Wie zegt er dat?

Even terug naar twee of drie.

Ik ben altijd van drie verraders uitgegaan,

omdat ik van het ergste wilde uitgaan en niet blind zijn voor dat dat zou kunnen

en om niet voor verrassingen te komen staan, dus ik heb...

Drie is veel, hè. - Ja, dat is veel wel.

Ja, maar het kan.

Jullie zijn alle drie in het zwart. - Ah, ja.

Ja, maar ja. Ik zie een gele walkman en zwarte T-shirts.

Ik heb niks anders bij, Ingeborg.

Ik ben metalliefhebber, dat is altijd in het zwart.

Vanuit alles, maar echt waar...

Ik moet Roman verdenken, William verdenken, Sean verdenken,

behalve Julie. Julie kan dat niet spelen. Sorry, hè.

Elk zijn job, hè.

Hij vertrouwt jou honderd procent, dus hij wil jou die dolk gunnen.

Wat superlief is.

Het probleem is ook: Straks is het wapenkamer...

met het gevaar dat Ingeborg een dolk heeft.

Ik heb nu met Ingeborg en met Julie gepraat,

maar niet meer kunnen terugkoppelen naar William en Roman.

Als ze dan samenspannen tegen één van ons met een dolk,

dan hangen we er alsnog aan,

want gisteren begon het plots te draaien naar Roman,

dus dat zou zich vanavond ook wel eens kunnen verderzetten,

dat soort beweging.

Ik zou wel het liefst met drie verraders eindigen.

Twee kandidaten krijgen toegang tot de wapenkamer:

één bondgenoot en één verrader.

De dolk kan straks aan de ronde tafel het verschil maken.

Die dolk maakt of kraakt het spel. Ik moet...

die dolk hebben. Ik moet die hebben. De kans is één op twee.

Ik vind dat helemaal niet tof dat ik naar die wapenkamer kan,

want nu moet ik dus een dolk pakken en dan zeggen: Tsjakka.

Dan moet ik honderd procent zeker zijn.

En omdat ik iedereen altijd het voordeel van de twijfel geef,

is dat moeilijk.

Die dolk baart me zorgen.

Ingeborg gaat waarschijnlijk op Roman stemmen.

Ja, met die dolk heeft zij dubbele kracht, maar ik wil wel echt vechten voor Roman.

Hij heeft zo veel gedaan voor de verraders.

Hij verdient het gewoon om op het einde mee aan die tafel te zitten.

Heftig, hè.

Ja, echt heftig. Maar ja, we moeten naar de ronde tafel, denk ik.

Zo meteen:

Dit kan toch niet de bedoeling zijn, dat ik zo door mekaar geschud word? Nee.

What the fuck is dit?

Ik weet het niet. Jij...

Hoe overduidelijk kun je zijn als verrader?

Damn, damn, damn. Straks gaat het verkeerd vallen.

Het uur van de waarheid is aangebroken.

Drie verraders en twee bondgenoten verzamelen in de raadzaal.

Slagen de verraders erin om alle bondgenoten te verbannen

en het spel uit te spelen met z'n drieën?

Ik heb niks kunnen afspreken met mijn medeverraders.

Dit is heel gevaarlijk, want dit is het moment van de waarheid.

We willen graag met de drie verraders de eindstreep halen.

Wie haalt het en wie niet?

Oh, ik ben zo benieuwd wat het gaat zijn,

omdat ik het gevoel heb van: Ik zit nu op de juiste piste te surfen.

Dat is: Roman. Ik moet mijn theorie verkondigen.

Ik zit hier nu in die finale en natuurlijk wil ik winnen.

Nu heb ik nog een kans om toch nog toe te slaan.

Ik had Roman niet meer gesproken, ik had William niet meer gesproken

en nu zitten we hier zonder zekerheid.

En we zitten hier in de finale. Hier mag het niet misgaan.

Welkom aan deze ronde tafel,

de plaats waar vanavond de maskers zullen vallen.

Vanavond komen we eindelijk te weten hoeveel verraders er nu eigenlijk zijn

en wie die verraders zijn. En dat doen we door te verbannen.

Denk eraan: Er is ook een dolk die ingezet kan worden

en die dolk kan maar bij één verbanning gebruikt worden.

Dus wees slim wanneer je die wilt gebruiken.

En anders dan anders zal na een verbanning

de persoon die daarnaartoe gaat niet meer zeggen wie hij of zij is,

maar gewoon buiten wandelen.

Het woord is aan jullie. Ik open de debatten.

Hier zitten we dan, maar er is precies niemand die wil beginnen.

Ik wil wel een vraag stellen aan jou, Roman:

Wat was jouw motivatie om Julie en Sean niet te laten spelen vandaag?

Er is aan deze tafel één iemand die ik helemaal vertrouw

en dat is Ingeborg.

En als ik dan een keuze moet maken wie eventueel een dubbele stem zou hebben,

dan wil ik die aan Ingeborg toevertrouwen.

En het is zo simpel als dat.

En dat is heel zwaar om te dragen.

Het is voor iedereen een spelletje, maar dat is een spelletje met mensen.

Die denkt gewoon: Ingeborg gaat vertrouwen hebben in mij en dat gaat blijven.

Maar ja, die is wel de verrader, of zo, en dan denk ik:

Potverdikke, jij hebt toch je kliekje daar in je torenkamer?

Weet je, deze driehoek was superveilig. Superveilig.

En ineens beginnen mensen iets naar jou te gooien en ik heb zoiets van:

Hé, dat is wel mijn Roman. Dat is wel de mijne. Wat doen jullie hier?

Weet je wat er heel verwarrend was, Roman?

Dat jij plots Julie verdenkt vanmorgen in onze babbel

en ik denk: Nee, Roman. Je moet Julie niet verdenken.

Dat is de enige zekerheid van onze driehoek.

Waarom zouden we nu Julie verdenken? Toen werd ik zot, hè.

Dit kan toch niet de bedoeling zijn, dat ik zo door mekaar geschud word?

Nee, mijn wereld is een wereld van waarheid, liefde en zorg voor mekaar.

Ik heb met jou gedeeld dat ik jou vertrouw

en dat ik me bij de drie anderen vraagtekens ben beginnen te stellen.

Er zijn heel veel blinde vlekken voor mij geweest.

Daar zat jij heel erg bij. - En heb je iets gevonden?

Ik heb gevonden... Dat is het moeilijke.

Ik denk dat we het allemaal heel moeilijk vinden om nu dingen op te lijsten,

maar omdat jij de intelligentste persoon aan deze tafel bent.

Sorry. No offence naar de anderen toe.

En dat dat ook wel gewoon een goeie positie zou zijn.

Dat is al van in het begin.

Ik was in het begin ook de journalist en nu nog altijd.

Dus ja, er is niks veranderd.

Eén dingetje: er is een moment geweest

dat wij een gesprek hebben gehad op het bordes.

Over William.

En ik heb daarna gehoord dat William een uitspraak had gedaan

in de trant van: Jullie gaan op mij stemmen.

Ik heb toen met Slongs gepraat en...

zij heeft toen gezegd: Maar Roman, ik heb dat niet tegen William gezegd,

jij hebt dat niet tegen William gezegd. Ja, dan blijft er nog één iemand over.

Ik weet niet of ik dat gezegd heb. - Dat wou ik dus vragen.

Ik weet dat echt niet meer. Jij spreekt over een paar dagen geleden.

Ik weet niet hoe dat verder gegaan is.

En dat maakt mij een verrader? Een non-argument.

Mijn vertrouwen naar jou,

is dat oprecht of zijn er inderdaad dingen gelekt?

Daar ben ik over beginnen na te denken.

Dus voilà.

Zeg, Roman, maar wat is het besluit over Julie nu voor jou?

Want voor mij kwam dat immens binnen.

Van: Allee, komaan, onze driehoek hier. Met alle respect voor jullie,

maar we hebben andere vibes gehad in de auto.

Als ik Julie ook moet verdenken,

dan is er geen enkele zekerheid meer in het leven.

En zij heeft volgens mij geen diploma van actrice.

De anderen... William is een acteur, eigenlijk, Sean zou dat ook kunnen,

Roman zeker.

Dit klinkt nu ineens alsof ik Julie volle bak aanval.

Zo kwam het gewoon binnen en ik wil het ook durven in vraag te stellen.

Ik wil het nog altijd durven in vraag te stellen.

Ingeborg, dan wil ik ook wel even zeggen: Misschien dat Julie als onverwacht kwam,

maar we hebben wel echt over alle drie gepraat.

Wie zou het kunnen zijn, bij wie hebben we een bepaald gevoel?

Oh, het is moeilijk om na te denken momenteel. Er gebeurt zo veel.

Ik moet mijn hoofd helder houden, maar het is even... zo veel.

Ik zat gisteren in een heel lastige positie

en ik heb een bondgenoot naar huis gestuurd,

omdat ik in de vibe zat van nog te vertrouwen in jou,

omdat jij op de goeie momenten de juiste namen hebt opgeschreven.

Maar Ender, ik wist eigenlijk honderd procent zeker dat hij bondgenoot was,

dus ik werd voor die keuze gezet, ik heb voor jou gekozen

en ik ben inderdaad naar jou gekomen van: Heb jij al die dagen tegen mij gelogen?

Jij zei: Nee, natuurlijk niet. En ik kon je niet honderd procent geloven.

Als dat klopt en wij zijn er zo lang in gelopen...

Hij is zo goed in dit spel.

Ik wil gewoon eens aan jou vragen: Wat voel jij, Ingeborg?

Als ik die lijn als zeker zie

en die lijn werd een beetje verstoord door één stomme opmerking, eigenlijk,

waarvan ik zoiets had: Roman, maak niet die opmerking nu.

Ja, dan kijken we naar jullie twee.

Allee, Sean, op wie ga jij stemmen?

Nu? - Straks, ja.

Ja, ik moet...

Roman zit mij dood te bliksemen met zijn ogen.

Ik wil een vraag stellen.

Mag ik daar nog even bij blijven? Want ik vind dat nu echt belangrijk.

Ik kan niet niet Roman noemen,

maar ik kan ook niet... volledig Julie verzwijgen.

Er schuilt een onderliggend gevaar,

want daar kan een bondgenoot wel op inpikken of zich door laten leiden

of denken: Tiens. Ja, ik ga op Roman stemmen straks.

Julie is naar mij gekomen met een heel goeie theorie deze ochtend

en ik dacht: Ja, die wil ik zeker in het achterhoofd houden.

Dus ofwel neem jij mij mee als bondgenoot...

Ik neem je mee als bondgenoot. - Ja?

Of je legt mij een masterplan voor dat ik nu volg als meegaand persoon

en trap ik nu in die val door daarna wat meer naar Roman beginnen te kijken.

En dan sluit jij mij uit bij de proef. - Dus jij gaat op Roman stemmen?

Ik neig een beetje naar Roman nu.

Ja, ik vraag mij af of dat dezelfde theorie als ik heb gekregen.

Ik vermoed van wel. Als... Julie een verrader is, lijkt me het sterk

dat zij andere informatie aan jou gaat geven dan aan mij.

Op wie ga jij stemmen?

Ik ben nog heel hard in dubio, eigenlijk. - Tussen wie?

Ik denk dat één van jullie twee effectief een verrader is,

want jullie wijzen naar mekaar.

Wel, dat zie ik hier nu ontstaan.

Het zou handig zijn voor de verraders dat er twee bondgenoten tegen mekaar...

Zo ben ik ook aan het denken. Ik ben bondgenoot, sowieso.

Ja, maar jij zegt net dat als het een tactiek is van de verraders

om twee bondgenoten tegen elkaar uit te spelen.

Hoeveel verraders zitten er nog in? - Ik weet het niet.

Als het er drie zouden zijn, dan wil dat zeggen dat je ook naar Ingeborg kijkt.

Misschien, maar ik heb altijd gezegd dat ik niemand vertrouw.

Ik weet niet zeker of er twee verraders zijn.

Het kunnen er ook drie zijn.

Ik begin opeens te denken dat het misschien dan toch Sean en William zijn.

Ik wil Ingeborg ook wel eens horen. Wat is jouw gedacht?

Jongen, om met de woorden van ik-weet-niet-meer-wie te spreken:

Mijn hersenen, dat is een fluffy pannenkoek.

En ik hoop eigenlijk dat er drie verraders zijn

en dat het gewoon de drie mannen zijn. Dan is het leven voor mij simpel.

Ik heb graag het leven simpel. Sorry, hè.

Maar ik ben zo veel mis geweest de laatste vier keren

dat ik gewoon niet meer durf. Ik durf niks meer op te schrijven.

Het is die en het is die... Ik word er zot van, jongens.

Ik ga jullie even allemaal aankijken. Ik ben bondgenoot van het begin af aan.

Ik heb altijd geprobeerd om voor mezelf te blijven denken

en op basis daarvan keuzes te maken.

Ik heb hier het minste onterechte bondgenoten verbannen.

Dat klopt. - Het minste.

Ik was zo zenuwachtig.

Ik dacht: Damn, damn, damn. Straks gaat het verkeerd vallen,

want Ingeborg kijkt naar mij en Julie kijkt naar mij en...

Door wat de boys zeiden, dacht ik:

Oké, die zijn hier gewoon aan het redden wat er te redden valt.

We hebben nog veel werk voor de boeg. Ik stel voor dat we gaan verbannen.

We nemen ons schrijfplankje en schrijven de naam op

van de persoon die we nu verbannen.

Alles staat of valt met het stemgedrag van Ingeborg.

Dat is niet te voorspellen, dus...

ik ben aan het trillen.

What the fuck is dit?

Ik hoop dat de mensen die naar dit programma kijken

heel veel plezier hebben met mijn miserie.

Wij hebben mekaar niet meer kunnen treffen als verraders

om nog een finaal plan te bespreken en om af te spreken

welke naam we nu naar voren gaan schuiven tijdens de ronde tafel.

En als er dan geen consensus is met de verraders,

dan zou het zomaar kunnen dat in de eerste stemronde Roman hangt.

Iedereen heeft een naam opgeschreven?

Denk eraan: Als je straks verbannen wordt, wandel je gewoon buiten

en zeg je niet wie je bent.

De eerste die aan bod komt en mag vertellen wie er verbannen wordt,

is Sean. - Oh, meen je dat?

Ik weet het niet. Jij... Ik was...

Oh, ik... Hoe ik buitenspel gezet werd

en geen één vraag mocht beantwoorden, Roman, tijdens de missie...

Ik dacht: Hoe overduidelijk kun je zijn als verrader?

Ik word dan ijskoud vanbinnen.

Zo: Oké, analyse. Wat gebeurt er hier? Wat komt er mijn richting uit?

Ja, uiteraard is er paniek.

Maar ik ben hier 180 graden gedraaid naar Julie.

Sorry, ik doe eens zot.

Het is misschien niet de dag om eens zot te doen in de finale, maar...

Doe eens zot en verban een bondgenoot.

Oh, dus ik laat... Sorry, ik laat me niet leiden door een theorie nu.

Julie? - Oké.

Ik heb Roman opgeschreven.

Roman?

Ik heb Julie opgeschreven en... - Ja, die voelde ik aankomen.

...ik wil je gewoon zeggen...

Ik vind je een fantastische vrouw.

Twee stemmen voor Julie, één voor Roman.

William?

Ik...

Ik ben vanmorgen buitengekomen

en ik heb ook direct een theorie gekregen van Julie.

En ik heb die heel de dag geloofd en nu zit ik hier aan tafel en denk ik...

Julie heeft heel het spel eigenlijk niemand openlijk verdacht.

Tot vanmorgen. - Tot nu.

Tot vanmorgen. En ik denk:

Sorry, het is de enige lead die ik heb. Het spijt mij.

Zeer goed aan het spelen, allemaal.

Ingeborg, naar wie gaat jouw stem? - Ja...

Ik vind dit supergrappig, hè.

Gasten... Komaan, op Julie?

De VTM nieuwsdienst? Hallo.

Allee, jongens.

Grappig. Nu vind ik het precies echt wel een komedie.

Jij hebt Roman? - Ik heb Roman, ja.

En ik dacht...

ik doe eens iets anders.

En? - Zoals ik.

Voor het plezier.

Mijn favoriete wasverzachter, Sean.

Is dat niet tof? - Ja, dan heb ik dat ook eens meegemaakt.

Je moet dat ook eens meemaken. - Dan weet ik hoe dat voelt, ja.

Dat betekent

dat er één stem is tegen Sean, één tegen Roman

en drie tegen Julie.

Julie, we nemen afscheid van jou. Je mag gaan.

Oké. - Wel thuis.

Dank je.

Er is nu van alles gebeurd aan die tafel.

Neem even bedenktijd. Ik zie jullie graag straks terug

en dan kijken we wie er nog aan de tafel zit.

Echt waar. - Tot zo meteen.

Jullie mogen allemaal beschikken. - Dank je.

Tuurlijk, als ze alle drie op Julie stemmen,

is het wel duidelijk.

Het zit er dik in dat er drie verraders zich zullen kenbaar maken,

als dat nog niet duidelijk was, en het is oké.

Tijd voor le moment suprême.

Welke drie spelers blijven straks over aan deze tafel?

We gaan een laatste keer verbannen. Wie gaat eruit?

Het woord is nog één keer aan jullie allemaal.

Wie wil er beginnen? Wie wil er nog iets zeggen?

Ik heb hier echt in een sprookje mogen meespelen.

Met heksen en draken en engelen en...

Het was een feest, eigenlijk. Ik ben dankbaar.

Ja, ik ben ook heel blij

en dan spreek ik voor alle twintig mensen die hier ooit gezeten hebben.

Ik ben heel blij dat ik elk van jullie heb leren kennen

en het was een onvergetelijk avontuur.

On-, on-, ongelooflijk. Ik had het me niet kunnen inbeelden.

Wat haal jij tevoorschijn?

Ik laat het nu weten, omdat ik dat leuk vind, de waarheid.

Ik vind dat tof. Ik vind daar rust in.

Als we de waarheid spreken naar mekaar, dan kan de liefde weer stromen.

Ook al is het geen leuke waarheid,

dus ik had zoiets: Ik ga mijn dolk op tafel leggen.

Je hebt het over waarheid en ik denk dat we heel erg naar de waarheid verlangen.

Ik ben heel blij dat ik straks gewoon kan doen.

Ik ben er klaar voor.

Het is goed geweest.

Wat er ook moge gebeuren hier en nu...

Ik kijk jullie allemaal in de ogen en ik geniet.

Ik ga jullie vragen om jullie schrijfbordjes te nemen...

en de naam op te schrijven van de persoon die jullie willen verbannen.

Iedereen heeft geschreven. Sean, jij mag beginnen.

Ik ben zo blij dat dit de laatste ronde tafel is.

Zo, zo blij om zo veel verschillende redenen.

Ik ga zo blij zijn

als ik straks met mijn twee medeverraders dit seizoen kan winnen,

maar ik ga nog meer content zijn dat ik mijn identiteit mag bekendmaken.

En ik hoop dat je kunt zeggen: Goed gespeeld, Sean.

En dat je het mij niet kwalijk neemt, dat je het mij vergeeft,

liefste bondgenoten Ingeborg en Julie.

Ingeborg, ik heb jouw naam opgeschreven

met heel veel dikke kussen erbij en die ga ik je straks in het echt geven.

We gaan naar Roman.

De ontmoeting van het jaar.

Met heel veel liefde.

William? - Ik heb hier aan deze tafel...

nog nooit een hartje bij een naam geschreven.

Ingeborg, ik zie je heel graag, chou,

maar wij zijn drie verraders en het spel is gespeeld.

Sorry.

Ingeborg, voor mij ben jij pure liefde.

Ingeborg... - Dat gaat nu veranderen.

Wat ik hier echt... Daarom heb ik die naam opgeschreven.

Wat ik echt nog nooit in mijn leven echt onder de knie heb gehad...

is wantrouwen.

Ik zou ook eens willen leren wantrouwen en dankzij Roman mocht dat ik eens leren,

om iemand die ik zo vertrouw ook eens te leren wantrouwen.

Een mooie les. Merci.

Ingeborg...

Ik ga jou moeten vragen om die kant op te gaan.

En mag ik het niet zeggen?

We gaan samen ontdekken

wie de mensen zijn die hier aan deze tafel zitten.

Sean, kan jij ons vertellen wie je bent?

Ja.

Liefste vrienden... - Durf niet, hè, smeerlap.

Wat een avontuur.

In mijn geval heb ik dat spel gespeeld...

als bondgenoot...

maar een bondgenoot die na vier dagen gechanteerd werd.

Ik heb die rol op mij genomen

en ik ben verplicht moeten overstappen naar de dark side.

En het was een eer om voor beide kampen, beide teams te mogen strijden.

Love you all, echt waar.

Roman, het is aan jou.

Ik ben begonnen aan dit avontuur ook als bondgenoot.

En halverwege het spel heb ik een uitnodiging gekregen om...

het next level mee te spelen. En ik heb daar...

instinctief ja op gezegd en geen moment spijt van gehad.

Lieve schatten, ik ben ook een verrader.

Yes.

Last but not least: William.

Ben jij een bondgenoot of een verrader?

Het is een lang parcours geweest.

Ik was de OV, de originele verrader.

Oh, wat fijn dat ik erbij ben om dit te weten.

Ingeborg, ik hoop dat je het mij kunt vergeven.

Ik heb je wel echt gezien zoals je bent en...

ik heb zo veel liefde voor jou gekregen, Ingeborg.

Echt waar, ik ga je vanaf nu elke morgen bellen

om te vragen welke kaart jij getrokken hebt.

Oh, zalige verraders, toch.

Laten we ook Julie er nog even bij halen.

Julie, jij mag even op de stip komen staan.

Yes. - Mogen we dat eens zeggen?

Please, Staf. - Wat wil je zeggen?

Wij zijn bondgenoten.

Even. Even zo.

Daar zitten de winnaars van De Verraders. - Dat wist ik.

Weet je wie ze zijn? - Die twee en hij daar zeker.

Sean, mijn wasverzachter, Roman, mijn steun in bange dagen

en dan William, de original.

Wauw.

Wat een avontuur.

Ik heb enorm intense momenten meegemaakt, ik heb ongelooflijk veel gelachen,

dus ja, het is van dat, hè. The gratitude before me.

Ik ben echt heel dankbaar.

Julie, het spijt mij. - Sorry, Julie.

Jij mag mij een optredentje geven. - Jij mag nog heel veel tegen mij liegen.

En jij ook. - Wij zijn gewonnen.

Oh, my god.

Dit was echt fucking waanzin.

De brains van William en het lieve van Sean en...

ik met andere kwaliteiten dan.

Ja. Damn, het is gelukt. Hoe graaf is dat?

Op de winnaars van De Verraders. Alsjeblieft.

Amai. - Dat het verraad mag zegevieren.

Waarom heb jij hem gechanteerd?

Omdat zijn naam Sean is en dan kon ik zeggen: ge-Sean-teerd.

Prachtig dit. Ongelooflijk.

Roman, die dat zo fantastisch gedaan heeft

en William, de original verrader. Man, wat een meesterstrateeg.

Schol. - Ja, santé.

Cheers, hè.

Game over.

We hebben het gedaan.

Al negen dagen lag dat T-shirt in mijn kast naar mij te blinken.

'Doe mij aan, William.'

En elke keer moest ik zeggen: Nee, nog even geduld.

Pas op de laatste dag.