Original subtitles

Hiszpańska legenda

Seria 3-2: świat rzymski

Widzę, że podobała ci się gościnność rzymskich komnat. Przyzwyczaić się do tego.

A więc tacy są hiszpańscy zdrajcy.

- Nie jestem zdrajcą! - Cicho!

Nikt oprócz senatorów nie może tu mówić.

Stajesz przed rzymskim senatem.

Praetor Galba nam powiedział

jak garstka hiszpańskich wojowników była w stanie pokonać cały obóz.

- Kontynuuj, pretorze. „To prawda, że ​​Viriath mnie pokonał.

Nie mogę temu zaprzeczyć.

Proszę członków Senatu o wybaczenie.

Jeśli czegoś żałuję podczas hiszpańskiej kampanii,

następnie w tym strategicznym błędzie.

„Ale jedna bitwa to nie cała wojna. - Zwycięstwo!

Zwycięstwo!

Zwycięstwo!

Legionierze, poinformuj swojego pretora,

że generał Quintus Marcus Cornelius chce z nim rozmawiać.

Panie.

Mark, ile czasu minęło.

Chciałabym widzieć pana w bardziej sprzyjających okolicznościach, sir.

Ale sytuacja jest beznadziejna. Hiszpanie nas złapali

w pułapkę. Większość legionu wpadła w zasadzkę

rebelianci zajęli obóz. Moi ludzie potrzebują schronienia

- Lord. - Oczywiście, Mark.

Wyślę kilka stuleci na przeszukanie lasu.

Jeśli są ocaleni, wrócą na rzymską ziemię.

Sir, powinienem tam być.

Moim obowiązkiem jest chronić życie mojego pretora,

Nie wykonałem tego. Nie mogłem, sir.

Chyba nie masz się o co martwić, generale.

Mark, Mark!

Chwała Marsowi!

- Wreszcie dobra wiadomość. - Cieszę się, że cię widzę, panie.

„Myślałem, że zostałeś schwytany. - Zrobiliby to, gdyby do nas nie przyszli

pomóc Fabiusowi. W tym właśnie momencie

on uratował mi życie. Nie jest łatwo przestać umierać

ojciec. I mimo wszystko jestem dla niego ojcem.

Ale powiedz mi, Mark, powiedz mi, że twoja obecność jest

to nie jedyna dobra wiadomość, jaką masz.

Powiedz, że otworzyłeś głowę tego śmierdzącego pasterza.

To była pułapka, sir.

Straciliśmy ponad jedną trzecią legionu i obozu.

On to zrobił.

Ten brudny pasterz kóz pokonał mnie.

Panie, jestem pewien, że możemy wrócić

i położyć kres temu przeklętemu hiszpańskiemu.

To był ciężki dzień dla wszystkich.

Zostawmy go w spokoju, on odejdzie i wróci

z pragnieniem zemsty. Znam go.

Ty też musisz odzyskać siły.

Powiem swoim niewolnikom, żeby przygotowali dla ciebie namiot.

Dziękuję Panu. Ale jeszcze jedno.

Jaka jest żona pretora?

- Czujesz się lepiej, gospodyni? - Ból ustąpił, tak.

Bez krwawienia, to dobrze.

Jeśli się uspokoisz i odpoczniesz, wszystko będzie dobrze.

- Zostaw nas. - Tak, gospodyni.

Myślałem, że nie żyjesz.

Znak.

Co teraz zrobimy? Co się z nami teraz stanie?

Nie pozwolę, żeby coś się stało. Przysięgam Ci.

Czy w obozie nie pojawili się Rzymianie?

Nikt.

- Pozwól mi pomóc. - Odcięli mi kciuk,

- nie ręka. - I jako strażnik

- na kordonie? - Brak.

Od ponad tygodnia nie widziano ani jednego Rzymianina.

Jestem pewien, że legioniści uciekli do Betiki,

- szukaj schronienia w obozieQuinta Servilia. - Quinta Servilia?

Nowy pretor, którego obóz znajduje się w Turgalium. Najwyraźniej Galba też tam uciekł.

- Myślisz, że spróbuje nas zaatakować? - Nigdy nie widziałem mojego ojca

pokonany, nie wiem. Jest dla mnie tajemnicą, co zrobi w takiej sytuacji.

Twój ojciec był bliski śmierci i brakuje mu ludzi.

Chociaż jest wojownikiem, jest także strategiem.

- Nie odważy się. - Wtedy zdecydujemy.

Jeśli Galba zabierze żołnierzy z nowego Praetor...

- Paulo, jest za wcześnie na atak. - Teraz mamy więcej sił,

niż kiedykolwiek, wiele wiosek w okolicy przeniosło się do twojego

po stronie, pójdą walczyć, wiedząc, że ich poprowadzisz. Wszyscy pójdziemy.

- Prawda, Dario? - Wszyscy mamy powody

zemścić się. A ja jestem pierwszym z tych, którzy chcą wziąć i skończyć z tymi draniami. Jestem gotowy na wszystko

tylko po to, by pomścić Navię i jego ojca. Ale Viriath ma rację

musimy się przygotować. Zbierz armię, uzbrój ją,

- uczyć. - Paulo, dobry wojownik

musi umieć zrobić więcej niż tylko walczyć. Powinien też się cieszyć

zwycięstwo razem z przyjaciółmi.

Próbuję zaciągnąć go do łóżka.

Pocałuj go.

- Cześć. - Idź po talerze, Altheo.

Rośnie tu głóg. Jeśli to wysuszysz

i napar, będzie dobrym lekarstwem na spokojny sen

i złagodzić bóle głowy.

- A dlaczego jest to potrzebne? - Jeśli zrobisz z nią okład

i załóż otwartą ranę,

to pomoże w wyzdrowieniu. To jest nazwane...

- Lawenda, to jest lawenda. - Skąd wiesz?

Uleczyłeś dla niej tę ranę, kiedy byliśmy dziećmi.

Ale to było tak dawno, jak pamiętasz?

Ponieważ wtedy zdałem sobie sprawę, czego chcę

spędzić z tobą resztę życia. Wyjdź za mnie.

Fabio, nie uwierzysz, co się stało!

- Viriath i Elena pobierają się. - Świetnie, cieszę się z ich powodu.

- Nie wyglądasz na szczęśliwego. Coś sięstało? - Nie, właśnie zaskoczyłeś mnie.

Elena jest taka szczęśliwa.

W rzeczywistości każda Hiszpanka chce wyjść za mąż,

postępuj zgodnie z tradycjami, żyj w pokoju z bogami.

O co chodzi?

- Nigdy nie widziałem cię tak szczęśliwego. - Nie taki byłem.

Teraz wszystko jest inne, teraz ty i ja możemy

rób co chcemy i kiedy chcemy,

jak chcemy i gdzie chcemy.

- Chciałeś mnie widzieć. - Tak, musimy porozmawiać.

Ja też chciałem porozmawiać. Utrata obozu to krok

wstecz, ale to już przeszłość.

Twoi ludzie, razem z moimi, mogą dobrze uderzyć Viriato.

Są spokojni i zrelaksowani, nie czekają...

- Co? - Rzym wie o twojej porażce.

Wcześniej czy później i tak by się dowiedzieli.

Podbijanie ludzi to wielka sprawa,

- możesz w nim przegrać kilka bitew. - Nie będzie więcej bitew, Galba.

Chcą zawrzeć pokój z Viriath. Rzym nie chce już wydawać denarów

Republiki polujące na tego człowieka,

co przynosi tylko stratę.

To porozumienie sporządzone przez Senat.

Jeśli Viriathus go podpisze, zostanie przyjacielem Rzymu.

- I król Hiszpanii. - Hiszpański król?

Rzym wie, że nie wystarczy zaoferować pokoju, nie po tak wielu

rozlew krwi. Tytuł jest raczej formalnością,

ale jest potrzebny, aby uspokoić tego pasterza.

Sam Maxim Servilian napisał artykuł.

Przyszła mu do głowy myśl o sojuszu,

i wiesz, jakim on jest osobą. Nie pozostawi go bez odpowiedzi.

Więc to mu zaoferuję. Nie możemy ustanowić pokoju.

Nie przegraliśmy, nie poddaliśmy się.

„To nie zależy od ciebie ani ode mnie. - Więc powiedz Senatowi, że tylko my

wiedzą, jak radzić sobie z tymi dzikusami. Jeśli teraz zaoferujemy im pokój,

wtedy Republika uklęknie przed pasterzami!

Rzym wydał rozkaz. Kiedy to się stanie

wtedy pretor wykonuje bezwarunkowo bezwarunkowe posłuszeństwo.

Kiedy zapomniałeś, jak to się robi?

Zaczynam myśleć, że to nie dla Republiki

ale z powodu twojej dumy, która chce zemsty.

Dla dobrego wojskowego porażka jest zawsze czymś osobistym,

dlatego nie chcę, żebyś podpisywał tę umowę.

Mam nadzieję, że dla twojego dobra nie było groźby w twoich słowach.

- Nadal jestem rzymskim pretorem. - Wygnany pretor,

bez obozu, bez podwładnych,

wiesz doskonale, że pretor bez legionu to nikt!

Teraz, za twoją zgodą, muszę przygotować się do podróży do Kauru.

Nigdy nie widziałem zdrowszej osoby. Mógłby się oderwać

- Głowa Sandro w jednej chwili. - I byłbyś zadowolony!

Posłuchajcie przez chwilę! Słuchać!

Wypijmy za naszych nowożeńców, Viriatę i Elenę.

Za ich długie wspólne życie. I żeby nikt ich nie rozdzielił.

Nadchodzą Rzymianie! Są o ligę od kordonu!

- Quintus Servilius. - Człowiek, który przyjął Galbę

- w twoim obozie? - Jest pretorem ze szlacheckiej rodziny,

ma wielu przyjaciół w Senacie. Jako dziecko często widywałem go z ojcem.

Woli rozmawiać niż walczyć. Więc uważaj na swoje słowa.

Nie wygląda na to, że przyszli walczyć.

„Może po prostu przejdą. - Jest tylko jeden sposób, żeby się dowiedzieć.

Stać! Viriath z Kaury mówi do ciebie. Masz zamiar wejść do naszego

ziemia, ale tutaj Rzym nie jest mile widziany!

Zatrzymać!

Sen.

- Nie mogę w to uwierzyć. - A jeśli poprosisz ich o upadek

- i toczyć się w błocie? „Myślisz, że to pułapka?

- Gdyby tak było, zaatakowaliby. - Broń!

- Rzuć tak, żebyś mógł to zobaczyć. - To jest niemożliwe.

Przyjechaliśmy bez broni. Daję słowo.

Co Ty tutaj robisz? Galba nic nie powiedział

jak traktują rzymskich pretorów w Hiszpanii?

Widzę, że nie muszę się przedstawiać.

Fabio, dziękujemy za zaoszczędzenie czasu.

To koń czystej krwi

jeden z najlepszych w mojej osobistej kolekcji.

Właśnie przybył z samej Susa.

Mam nadzieję, że przyjmiesz go jako prezent na swój ślub.

Zaledwie tydzień temu byłem największym wrogiem twojej Republiki

a teraz dajesz mi prezent. Czy coś się zmieniło?

W porządku. Jeśli nie chceszprzyjąć konia w prezencie,

wtedy mogę zaoferować ci pokój.

- Pokój? - Senat wyraził chęć zaprzestania

powstrzymać działania wojenne między naszymi narodami.

Chcą pokoju z Viriatem, królem Hiszpanii.

W Hiszpanii nie ma królów, Roman. Niczego nie kontroluję.

Jednak Rzym tego chce, a także chce przyjaźni z tobą.

Senat pragnie nazwać cię przyjacielem Rzymu.

Los twojego ludu spoczywa na twoich barkach, Hiszpanie.

Zastanów się dokładnie, jak chcesz ją widzieć.

Jestem pewien, że ten Rzymianin czegoś nam nie mówi.

Dario, czytałem gazetę. Dokument jest prawdziwy.

Rzym chce zawrzeć rozejm.

I musimy wierzyć w to, co jest napisane na tej kartce papieru?

- Wierzę tylko w swój topór. - Co o tym myślisz, Viriath?

- Ten człowiek jest przyjacielem Galby, nie ma o czym

myśleć. - Wręcz przeciwnie, musisz to przemyśleć.

Rzym przyjął nas takimi, jakimi jesteśmy

wolni ludzie. I czy nie tego chcieliśmy

- o co walczyliśmy przez te wszystkie lata? - Zaczęli to wszystko.

Nie zaprzeczam wam, ale wierzę

- z tym musimy się zgodzić. - Nie będę cię w tym wspierać, Viriath.

- To szaleństwo. - Czy zapomniałeś o ofiarach?

Wszyscy straciliśmy kogoś na tej wojnie.

Nereya, Barbara, Hector, Aaron,

Naviu, Sesaro. Świat zdradzi ich pamięć.

Tak myślisz, Paulo?

Nie sądzisz, że Nereya chciałaby żyć w pokoju?

Abyś zaczął żyć w nowy sposób, bez konieczności ponownej walki?

Czy ty naprawdę tak sądzisz?

Dario, czy Navia też by tego nie chciała?

I oczywiście Ector chciałby, żeby świat zamiast znowu się podnosił

falkat. Otwórz oczy. Walczymy

przeciwko imperium. Jak długo możemy wytrzymać tę walkę?

Tym razem wygraliśmy, ale nie zawsze możemy wygrać.

W końcu potraktowano nas poważnie i zaczęliśmy komunikować się z nami na równych zasadach.

W porządku. Załóżmy, że umowa jest ważna.

Jak myślisz, co zrobi Galba? Ten człowiek nie przestanie, dopóki

nie zakończy nas, wiesz.

Masz rację. Masz rację.

Więc musimy użyć tego świata, aby go zakończyć,

- raz na zawsze. - A jak ty to robisz?

- Czy zaakceptowałeś umowę? - Rzym przedstawił swoje warunki.

- Teraz Hiszpania opowie o swoim. - Umowa to umowa.

- Można go zaakceptować lub odrzucić. - I zaakceptujemy to,

jak tylko Rzym da nam głowę Galby

na znak ich dobrej woli.

Dwa narody tworzą przymierze, by współistnieć w pokoju,

i nie siać więcej wrogości.

Wrogość.

Mówisz, że wrogość?

Dla mieszkających tu Hiszpanów było to więcej niż

niż konflikt zbrojny, bardziej niż wojna.

Jeśli mój lud i ja chwyciliśmy za broń, to tylko dla dobra

położyć kres czynom Galby.

O czym mówisz?

Mówię o masakrze. Porwanie, gwałt,

tortury, oszustwo, zdrada...

O wszystkim, co Galba zrobił na tej ziemi!

Mam nadzieję, Hiszpanie, że nie okłamujesz mnie dla własnego dobra.

Czy będziesz mógł przysiąc to przed Senatem?

Nie mogę ci dać Galby.

To przekracza moje możliwości.

Ale co mogę zrobić, to sprowadzić go do rzymskiego senatu

i potępiaj za zbrodnie, które powiedziałeś.

Tylko w tym celu musisz przyjechać ze mną do Rzymu.

I świadcz przeciwko niemu.

Zdecydować.

Galba.

Quint, jak poszło?

Przeklinasz śmieci?

Mam nadzieję, że nie pozwolili ci spróbować

łajno, które jedzą.

Można powiedzieć, że spotkanie było bardzo orientacyjne.

Servius Sulpicius Galba, zostałeś zatrzymany

i pozbawiony mocy pretora.

Sir, nie możesz tego zrobić.

Postradałeś zmysły? Co to wszystko znaczy?

Jakiś czas temu, niedaleko stąd

zagrałeś w oddaniu broni w celu eksterminacji

wszystkich mieszkańców Hiszpanii.

Wyrzeźbiłeś więcej niż 3 hiszpańskie wioski.

To kłamstwo.

Ale to nie wszystko.

Dla Senatu Hiszpanie jako pierwsi zaatakowali.

Ale w rzeczywistości tak nie było.

Uzasadniłeś te ataki i rzeź

podczas gdy mógł się wzbogacać w imię Rzymu.

To Viriath, prawda?

Ten prostak oszukał twoją głowę kłamstwem.

Czy wolałbyś zaufać Hiszpanowi niż rzymskiemu pretorowi?

Nie muszę ci wierzyć.

Zostawię to Senatowi.

Zabrać go!

Nie możesz tego zrobić. Nie ma przestępstwa bez dowodów.

Jeśli tak jest, nie martw się. Mam najlepsze dostępne dowody.

Viriath zwróci się przeciwko tobie. W Rzymie.

Kochanka!

Co się stało?

Pretor Galba i generał Mark.

O co chodzi?

Zostali aresztowani, pani.

Pretor Quintus Servilius wydał rozkaz zatrzymania współmałżonka

i wyślij go do Rzymu.

Wydaje się, że chce spróbować go w Senacie.

A Mark?

Generał był oburzony, gdy zatrzymano pretora.

Zostaje również aresztowany.

Cholera w dniu, w którym poślubiłem tego bezużytecznego pijaka.

Wiedziałem, że pociągnie mnie za sobą.

Co zamierzasz zrobić, pani?

Claudia. Nie spodziewałem się gości. Tym bardziej dla Ciebie.

Nie jadłem jeszcze obiadu. Pozwolisz mi?

Jak zasłużyłeś na taki zaszczyt?

Nic specjalnego, Quint.

Ale w rzeczywistości tak. Chciałem o coś zapytać.

Chodzi o Galbę.

Jego proces dał mi kilka przemyśleń

i chcę wiedzieć, czy możesz mi pomóc.

Chętnie spróbuję.

Słuchać...

Jeśli Galba jest prawie...

Jak mogę to lepiej ująć? Stracony?

I nie chcę, żebyś mnie okłamywał, Quint.

Jak myślisz, jaka przyszłość czeka mnie w Rzymie?

Na szczęście lub na smutek, Claudia,

twoja przyszłość związana jest z pretorem Galbą.

Nawet najsilniejsze więzi można zerwać

z proporcjonalną pomocą, nie sądzisz?

Jak przebiega twoja ciąża?

Czy wybrałeś już imię dla dziecka?

Masz tłuszcz. To już staje się zauważalne.

Nic dziwnego, że jesteś głodny.

Za Twoim pozwoleniem...

Weź to. Jeśli chcesz, weź resztki kurczaka.

Z radością.

Znalazłeś to?

Nie. Zrobiłem nalot na cały las

i poinformował przywódców wszystkich sąsiednich wiosek.

Urs, Erisane, Kapor - ani śladu Alejo.

A Tucci?

Wysłałem tam dwie osoby, ale jeszcze nie wróciły.

Musi zapłacić za wszystko, co zrobił.

Alejo zapłaci za całe spowodowane cierpienie.

Wkrótce przyjdziesz. Co tam masz?

Słyszałem, że Praetor Galba uciekł

do obozu jakiegoś Quinta.

Quinta Servilia?

Wielcy ludzie, tacy jak Galba, mają wiele żyć.

Jak się masz, co?

Nie będziesz mógł się cały czas ukrywać.

Co zamierzasz zrobić?

Kiedy wszystko się uspokoi, wrócę do Urs.

I ponownie połącz się z moimi najlepszymi ludźmi.

I wtedy?

Zaatakuję Kauru i zabiję wszystkich, którzy mnie skrzywdzili.

Tak, wszyscy.

Brzmi prosto, ale wiesz, że tak nie będzie.

Będzie. Pomożesz mi w tym.

Dlaczego jesteś tego taki pewien?

Z tego samego powodu kradniesz owoce Kaurowi.

Ponieważ jestem jedyną rzeczą, którą masz, Aldaro.

Jak głodny jestem.

Jadłeś już?

Co to jest?

To jest twój ojciec.

Skąd to masz?

Nie chcę wymówek, chcę tylko prawdy.

Pomogłem mu uciec z obozu.

W jaki sposób?

Paulo był w swoim namiocie. Był gotów go zabić.

Wszedłem w samą porę.

Nie mogłem patrzeć, jak umiera i nic nie robi.

Ale można było patrzeć, jak zabija, torturować

i nic nie rób, zanim będziesz mógł usiąść.

To nieprawda, wiesz Sabina.

Gdybym się nie przejmował, nie byłoby nas tutaj.

Jaka to różnica, jeśli nas zdradziłeś?

Masz rację.

Popełniłem błąd.

Ale to mój ojciec, a nie taki, Sabina.

Może teraz wygląda jak potwór

ale ja go tak nie widzę.

Przepraszam ale nie mogę.

Fabius, Galba w przeszłości.

Teraz jesteś tu ze mną.

Jedyne, czego chcę, to zacząć nowe życie

z Tobą. W Hiszpanii, w Rzymie - gdziekolwiek chcesz.

Zostaw cały ból, przez który przeszliśmy.

Ale muszę wiedzieć, że jesteś na to gotowy.

To jedyna rzecz, której chcę.

Hiszpanie.

Zebrałem cię tutaj, ponieważ dziś jest najważniejszy dzień

podczas tej wojny.

Dzień, który wszystko zmieni.

Dzień, który przyszłe pokolenia będą wspominać jako święto.

Rzym chce pokoju.

Żadnych więcej walk, żadnych więcej śmierci.

Dwa narody zjednoczy się w świecie, który zapowiada się, że będzie trwały.

Ale jeśli tego chcemy,

wtedy nasz najgorszy wróg Servius Sulpicius Galba musi upaść.

I po to pojadę do Rzymu

sprzeciwić się mu przed Senatem.

Będę żywym dowodem zbrodni Galby.

I obiecuję ci, że krew naszych bliskich,

rozlany w tej wojnie nie poszedł na marne.

Obiecuję, że nie wrócę z Rzymu

bez wiary w śmierć Galby.

Dla Hiszpanii!

Dla Hiszpanii!

Obiecuję, że wszystko będzie dobrze, nic się nie stanie.

Ty tego nie wiesz.

Czy warto ryzykować wszystko, przez co tyle przeszliśmy

za położenie kresu Galbie?

Wyjeżdżasz do Rzymu i nie wiesz, kiedy wrócisz

nie wiem, co cię tam czeka. W najbardziej niebezpiecznym mieście.

- Byłem tam wcześniej. „Ale nie byłeś sam.

A teraz nie sam.

- Jedziemy z tobą. - Nie.

Senat tylko mnie wysłucha i zgodzi

- ochroni mnie, ale nie ciebie. - Umowa.

Spróbuj włożyć ten kawałek papierumiędzy siebie, a rzymski miecz

i zobacz, jak ona cię chroni.

Zaczęliśmy to razem, razem i skończymy.

Okradziono mnie. Okradziono!

Co to jest, ty też chcesz mojej roli?

- Ty, Alejo? - Mówiłem ci, żebyś się upewnił

że nie jesteś śledzony, głupcze!

Rzuć nóż.

Alejo z Ursy, słyszałeś słowa rady.

Jesteś oskarżony o zdradę stanu, spisek przeciwko mieszkańcom

Cowra, pomagająca Rzymianom w zabijaniu ludzi,

uprowadzenia dzieci i kobiet.

Twoim okrucieństwom nie ma końca.

A ty, Aldara z Ebory,

przybyłeś do tej wioski jako jeden z nas,

jako siostra jednego z naszych najbardziej szanowanych przyjaciół.

Otworzyliśmy ci drzwi i jak nam się odpłaciłeś?

Sojusz z najgorszym wrogiem Kaury.

Czy ktoś chce coś powiedzieć w ich obronie?

Nikt cię nie broni. Czy masz coś jeszcze do powiedzenia?

- Chcę powiedzieć. - Miałeś okazję, nic nie powiedziałeś.

Okay, to jego prawo.

Pamiętam dzień, kiedy przybyłem do tej wioski.

Świeciło słońce.

Niebo odbijało się w jeziorze. Kaura była cudowna.

Cholera tego dnia i was wszystkich.

Jesteście tylko bandą dziwek, brudnych pasterzy

z urojeniami wielkości. Twoje usta

pełne słów o patriotyzmie, wolności, miłości.

I osiągniesz tylko to, że Rzymianie oddają mocz na twoje prochy,

a jeśli cię nie zabiją, wrócę z innego świata

i poderżnę każdemu z was gardła, przede wszystkim dla ciebie, Viriath.

- Zamknij się albo skrócę ci język. - Paulo.

Słyszeliśmy wystarczająco. Wybrałeś swoje przeznaczenie.

I nie opuścił rady, nie mając innego wyboru.

Jutro o świcie zostaniesz stracony.

Fabiusza. Co za niespodzianka.

Powiedziano mi, że w namiocie czeka na mnie Rzymianin,

nie Hiszpański. Co Cię tu sprowadza?

- Chcę zobaczyć mojego ojca. - Pretor zostaje zatrzymany w oczekiwaniu na proces.

Nie wolno mu widzieć nikogo z obozu.

Wiem, ale Quint proszę

Wiem, że będzie sądzony w Rzymie, a to może być ostatnia szansa

zobaczyć go. Za przyjaźń, która związała cię z twoim ojcem,

Proszę tylko, abym pożegnał się z nim na zawsze.

Ojciec.

Przynajmniej to nie jest klatka.

Ale kiedy jesteśmy sami, możemy przynajmniej nazwać rzecz po imieniu.

Synu, jestem wdzięczny za to, co dla mnie zrobiłeś

w obozie, chociaż prawie na to nie zasługuję.

Wiesz, że to tylko kwestia czasu - kiedy

w Rzymie będą wiedzieć o wszystkich twoich sprawach.

Fabio, jeśli tak się stanie, to mam tam wrogów,

który będzie próbował stoczyć moją głowę ze schodów Senatu.

Moją jedyną opcją jest próba ucieczki.

- Ojcze... - Fabius.

Fabio, skontaktuj się z Alejo z Ursa.

Jeśli to zrobisz, będę miał okazję.

Alejo z Ursy zostaje złapany. Jutro świt

zostanie stracony za swoje okrucieństwa. Nic więcej nie mogę powiedzieć.

Uwolnij go. Raz mnie uratowałeś

- dlaczego nie zrobisz tego ponownie? - Ponieważ od tego czasu

jedyne, co zrobiłem, to żałować. Nie zdradzę

- Hiszpanie po wszystkim, co dla mniezrobili. - Możesz mieć swojego ojca?

Wychowałem cię, nauczyłem, uczyniłem moim generałem. Beze mnie byłbyś niczym.

- Jesteś mi to winna. - Nic nie jestem winien, ojcze,

bo jedyne, co zrobiłeś przez całe moje życie, to

zmanipulował mnie, żeby dostać to, czego chciał

i spróbuj zrobić to ponownie.

Jestem tylko ojcem, który chce być ze swoim synem.

- Od kiedy to jest coś złego? - Do widzenia, ojcze.

Claudia i ja spodziewamy się dziecka. Czy to nie wspaniałe?

Pozwolisz swojemu własnemu bratu

dorastał bez ojca?

Zabicie Viriatha to moja jedyna szansa.

O świcie rozstrzeliwują Alejo. Musimy działać natychmiast.

- Musisz go dziś wieczorem uwolnić. - JA?

A dlaczego miałbym ci nagle pomóc?

Utrzymanie życia przy życiu nie wydaje się złą rekompensatą za pomoc.

Nie rozumiem.

Wszystko jest bardzo proste.

Czy ci się to podoba, czy nie, nadal jesteś żoną pretora.

A kto w Senacie uwierzy, że wierna żona

czy nie pomogłeś mi we wszystkim, co wydarzyło się w Hiszpanii?

„Nie możesz tego zrobić. - Mogę i zrobię.

Twój los będzie dokładnie taki sam jak mój.

Jeśli upadnę, spadniesz ze mną, kochanie. Coś za coś.

Chcę, żeby Viriath umarł, a ty chcesz żyć.

Pomożesz mi, pomogę ci. Wszystko jest uczciwe.

Co powinienem zrobić?

Jeszcze nie czas. Nie!

Wiedziałem, wiedziałem! Wiedziałem, że przyjdziesz po mnie!

Przeciąć liny, nie ma czasu do stracenia.

- Co robimy? - Idź i uspokój się.

Alejo!

Atak.

Chodźmy! Co zwlekasz? Chodźmy!

Nie mogę tego więcej robić.

Nie martw się, chyba się odsunęliśmy.

Wiedziałem, że przyjdziesz po mnie. Nie przestałeś mnie szukać, prawda?

Za pomoc dobrze nam zapłacono.

Nie rozumiem. Kto zapłacił?

- Kto to jest? - Claudia, żona pretora.

Przyszedłem w imieniu Galby. Musimy porozmawiać, on chce twojej pomocy.

A dlaczego nie mógł tego zrobić sam?

Okoliczności mu przeszkodziły. Chodźmy.

Jak rozumiem, Senat żąda od nieczystych pretorów.

Nie wiem, kim jest ta dziwka i dlaczego słucham jej słów.

Mam na imię Aldara i nie obchodzi mnie, do której rodziny należysz.

„Nie pozwolę ci tak ze mną rozmawiać. - Uratowałem ci życie.

- Mógłbym okazać choć odrobinę szacunku. - Oboje wiemy, że to zrobiłeś

- we własnym interesie. - Zamknij się.

Przyszliśmy posłuchać.

Więc posłuchaj dobrze.

Viriatus musi umrzeć, zanim Galba dotrze do Rzymu.

Bez jego świadectwa Galba nie zostanie potępiony.

Jego ludzie też muszą umrzeć.

Możesz zabrać jego żonę w prezencie.

Nic nie zadowoli mnie bardziej niż zabicie wszystkich jego ludzi

ale jeszcze nie wiem, jak to zrobić.

Gaia.

Jestem pewien, że jest sposób, coś wymyślimy.

A to dopiero początek. Jeśli sobie z tym poradzisz

Galba obiecuje ci część swojego majątku.

Znajdź najdroższych i najbardziej okrutnych ludzi

i upewnij się, że Viriath nie odejdzie.

Na wszystkich bogów, Viriath nie dotrze do Rzymu.

Nie, Sandro, nie.

Zapewniam, że rzymskie kobiety nie są piękniejsze od hiszpańskich kobiet, które też są odważne.

- Sam się przekonasz. - Nie wiem.

Piosenki mówią, że kobiety wabią swoim śpiewem

- i taniec. Jak syreny marynarzy. - To wszystko legendy, kobieta to kobieta,

co tu jest, co jest w Rzymie, co jest w Kartaginie. Nie spotkałem ani jednej syreny.

To dlatego, że nie szukał od łóżka do łóżka.

Pamiętaj, że nie jedziemy do Rzymudla kobiet, ale po to, by dobić Galbę.

Płeć żeńska! O co chodzi?

Płeć żeńska.

Umrzesz.

Co robicie, dzieci?

Nie graj tutaj, nie graj.

Przyjaciele, jak długo się nie zbieraliśmy,

jak tam jedna spokojna rodzina? Jako rodzina, która może zostawić w domu

sokoły, łuki, strzały i ciesz się jedzeniem, piciem,

dobre towarzystwo. Podnoszę puchar za to, za spokojną Hiszpanię.

Dla pokoju.

Dla pokoju.

Wreszcie Galba odpowie za swoje okrucieństwa.

- Na oczach swoich ludzi. - Zostawiłem falcatę w pobliżu,

na wypadek gdyby minął generał Mark lub Praetor Galba.

Niech tylko się odważą.

Ta mała świnka nie ma nic do jedzenia.

Gdyby mi dali, zjadłbym surowego Rzymianina.

Viriath.

Kim jesteś? Czego odemnie chcesz?

Umrzesz.

Przepraszam siostro.

Przepraszam.

Powiedz mi.

Skąd wiesz, że chcę coś powiedzieć?

Teraz wiem.

Pójdę sam.

Pójdę sam do Rzymu, aby zeznawać przed Senatem.

- Bez pomocy przyjaciół. „Tak, rozumiem, Viriath.

Po prostu nie wiem dlaczego. To jest bardzo niebezpieczne.

Dlatego Elena, nie stać mnie na wsparcie.

Po raz pierwszy po wszystkich naszych stratach

staliśmy się wolni, żyjemy w pokoju. Nie mogę ich prosić o ujawnienie

ryzyko po wszystkim, co nas kosztowało.

A twoje życie? Nasze życie? Czy kosztuje mniej niż ich?

Nie, nie jest. Ale ja jestem za wszystkie odpowiedzialny.

Rozpocząłem tę wojnę i moim obowiązkiem jest jej zakończenie.

Samemu.

Jasny. To twoja decyzja.

I myślisz, że powinienem powiedzieć, że go popieram

- że się z nim zgadzasz? - Nie, powiedz mi, że we mnie wierzysz.

Chodź tu.

Nic się nie stanie, córko. Niedługo wrócę.

Potrzebuję kogoś, kto zajmie się Eleną i Servalem.

I on się nimi zaopiekuje. Zaufam tobie.

Claudia.

Myślałem, jak się stąd wydostać.

Nigdzie się nie wybieramy, Mark.

- Nie rozumiem. - Jeszcze nie, ale wkrótce wyjdziemy.

- Musisz tylko poczekać. - Czekaj? Co?

Claudia, jestem tu zamknięty jak jakiś przestępca.

Nie mogę siedzieć spokojnie, kiedy decydują się wysłać mnie na galery,

do Afryki czy na szubienicę.

Musimy wyjechać wcześniej, aby stać się wolnymi, zostać rodziną.

Nie, Rzym podąży za nami. Nikt nie może uciec

spod panowania republiki znasz to najlepiej.

Ale jeśli Galba zostanie uznana za niewinną,

wtedy możemy wyjść.

Jak myślisz, co zrobi twój mąż, kiedy oczyści swoje imię

ogłosić nasz ślub, pobłogosławić nasze małżeństwo?

Nie boję się Galby, Mark, boję się Senatu.

Moim jedynym życzeniem jest, aby mój syn zajął to miejsce

na co zasługuje. Ty chcesz tego samego.

Kto dał ci pozwolenie, legionisto?

- Przepraszam, panie, gość do pana. - Nie widzisz, że jestem zajęty?

Kto ośmieli się przeszkadzać mi o tej porze?

Viriath z Kaura.

Nie spodziewałem się ciebie.

Co mogę Ci zaoferować - wino czy piwo?

Teraz udaj się do Rzymu.

- Teraz w nocy? - Myślę, że to najlepszy czas.

- Czy mogę zapytać dlaczego? - Kiedy jesteśmy sami.

Idź, niewolniku.

Hostessa.

Muszę ci coś powiedzieć.

- O co chodzi? - Viriath jest tutaj.

Odroczenie podróży psuje twój plan.

- Chcą natychmiast porozmawiać. - Ten cholerny Hiszpan

zadaje mi ostateczny cios, nie wiedząc o tym.

Nadal mamy czas, aby poinformować Alejo, żeby nie atakował Kauru.

Jeśli nie ma tam Viriaty, zabicie tych ludzi niewiele ci pomoże.

- A jeśli nie jesteś ostrożny... - Tak, wiem! Cholera!

Będę miał kolejną zbrodnię przeciwko Senatowi.

Poczekaj minutę.

Pójdę z Viriath.

Będę miał do niej dostęp.

Jesteś pod kluczem, ale tak.

Plan będzie następujący.

Co powinienem zrobić?

Wiem, wiem, przepraszam. Jestem ostatni, jak zawsze.

Nie, dzisiaj wyprzedziłeś Viriatę.

Dziwne, on zawsze jest pierwszy.

- Zgadza się, żegnając się z Eleną. „Nie wiem, wczoraj był taki dziwny.

Pójdę do jego chaty.

Viriatus udał się sam do Rzymu.

Zrobił to, aby cię chronić, i poprosił, abyś nie szedł za nim.

Centurionie, dlaczego stoimy?

To jest postój na obiad i odpoczynek.

Czy jesteś już zmęczony? To jest grupa leniwców.

Czy ktoś przyniesie mi coś do jedzenia?

A może chcesz, żebym umarł przed przybyciem do Rzymu?

Claudia.

- Zrobiłeś co powiedziałem? - Ależ oczywiście.

Jestem najbardziej posłusznym małżonkiem.

Na co się gapisz, Hiszpanie?

Nigdy nie widziałeś rzymskiego pretora jedzącego?

Rozumiem, boisz się, że ucieknę.

Uspokój się, nie zrobię tego. Poza tym gięcie żelaza -

to nie jest jeden z moich talentów.

Nie możesz biec, nawet jeśli chcesz.

Wyobraźmy sobie przez chwilę, że moglibyśmy.

Aż gdzie byś mnie ścigał?

Aż do następnego świata.

Tak tak.

I powiedz mi, na co jesteś gotowy, żeby mnie zakończyć?

Nie wiem, w co grasz, ale lepiej się zamknij.

Odpowiedź.

Czy mógłbyś... nie wiem... zamienić swoje życie na moje?

A życie twoich przyjaciół?

Czy możesz ich poświęcić, żeby mnie wykończyć?

Nie mam czasu na twoje gry, Roman. Porozmawiajmy w Senacie.

To nie jest tajemnica, Viriath.

Opowiadam ci o tym, co się w tej chwili dzieje.

Twoi ludzie umrą w każdej chwili.

Jeśli nadal żyją.

O czym mówisz?

Czy znasz pewnego Alejo z Ursy? Oczywiście, że tak.

Ten Hiszpan dobrze mi służył.

Na moje polecenie Alejo zatrudniał najwięcej

zaciekli wojownicy do ataku na Kauru.

Gwałciciele, mordercy są najgorsi.

Twoi trzej zastępcy przejdą do historii.

Podobnie jak twoja żona i córka.

Okłamujesz mnie, draniu.

Być może to kłamstwo, tak.

Możliwe, że dwóm z nich nie udało się uniknąć śmierci i to wszystko jest pułapka.

Albo może nie.

Alejo powiedział mi, że jego przemówienie na posiedzeniu rady rozgniewało wielu.

Ale pod koniec nadal miał rację, nie okłamał cię.

Że w końcu oddamy mocz na twoje prochy.

Zabiję cię teraz.

I wypatruj to przed swoim ludem!

Daj spokój.

Zamienię się w męczennika, a Rzym nigdy się nie zatrzyma

polowanie na was i was wszystkich.

Drań.

Jeśli będziesz krzyczeć, zabiję cię na miejscu. Chodźmy!

Jeśli mój lud zginie, ona też umrze!

Co to jest? Gdzie poszedł Viriath?

- Co się dzieje, Galba? - Nic nieoczekiwanego.

Zobacz, co zrobił twój rzymski przyjaciel.

Odważny głupiec.

Gdzie jest generał Mark? Niech ktoś go przyprowadzi.

A co z pretorem? Kto wypuścił go z klatki?

Kim jesteś, aby żądać wyjaśnienia?

Teraz wszyscy jesteśmy pod dowództwem pretora Galby.

Mistrzu, to niemożliwe. Otrzymaliśmy jasny rozkaz!

Musimy dostarczyć pretora...

Teraz ja tutaj wydaję rozkazy, legionie.

Rozkazuję, a ty jesteś posłuszny!

A jeśli ktoś tego nie zrobi, to z nim będzie tak samo.

Wszyscy to rozumieją!

Teraz twoim pretorem jest Servius Sulpicius Galba.

Czy ktoś mi powie, gdzie jest generał Mark?

Jest w namiocie, sir.

Umieść Quint w środku.

I wrzuć tego biedaka do rzeki.

Zostałeś zwolniony. Wiedziałem, że ktoś przyprowadzi pretora Kwintusa do zmysłów

o tobie, panie.

Tak, dokładnie to zrobiłem.

Mark, nie ma czasu na wyjaśnienia. Rozwiąż go.

Viriath uciekł, jest w drodze do Kauru, musisz iść za nim.

Pójdę teraz, panie.

Coś innego.

Zabrał ze sobą Claudię.

Zatrzymać! Viriath, czekaj, nie wiesz, co robisz!

Galba cię dopadnie!

Musisz szybko go dogonić.

Głupiec wpada w pułapkę, o której nawet nie wie.

Chcę, żebyś uratował Claudię.

Przypominam, że Viriata ma moją żonę,

nie zmienia pierwotnego planu.

Cokolwiek przyjdzie, ale pasterz musi dziś umrzeć.

Przyniosę ci jego zwłoki, panie.

Koń jest gotowy na generała.

Znak!

Uratuj mojego syna.

Wiesz wszystko, co masz do zrobienia. Nie rzucaj się w oczy.

Poruszaj się jak cienie. Walcz ze wszystkich sił.

Rzym zapłaci nam tylko wtedy, gdy mu się uda

więc nie można popełnić ani jednego błędu.

Jeśli nam się uda, dziś wieczorem Kaura będzie nasza.

Rebelianci upadną, a Viriath w końcu

spotka poranek w następnym świecie.

Wszystko?

Cóż, skoro senoryt nie ma nic więcej do powiedzenia, czas spać.

Ale nie mogę.

Jak możesz nie? A czemu to?

Jasny.

Nie bój się o swojego tatę.

Wszystko będzie z nim dobrze w Rzymie, teraz jest przyjacielem Rzymian.

Ale ja...

Marzę o czymś.

I co?

Złe rzeczy.

Więc.

Tata wróci, zanim zdążysz się opamiętać, zobaczysz.

To już mi się przydarzyło. Udał się do Rzymu, aby cię uratować i wrócił.

A teraz wszystko będzie dokładnie takie samo, zobaczysz.

Teraz śpij, dobrze?

I pozwól marzyć tylko o dobrych rzeczach. Dobranoc.

Sandro! Prawie umarłem ze strachu!

Czy prawie umarłeś?

Wchodź.

Chciałem się upewnić, że nic ci tu nie jest

Teraz jestem spokojny.

Widzę, że możesz się doskonale bronić.

Chcesz jeść? Zostało mi dużo z obiadu.

Nie, nie kłopocz się. Niekoniecznie.

Nie przeszkadza mi to, Sandro, jedzenia jest aż nadto.

Jakby Viriath wrócił dziś wieczorem.

Czy nie ma nic dla nowego gościa?

Nie wiem, czy jesteś odważny, czy głupi, Alejo z Ursy.

Jak śmiesz tu wracać?

Oczywiście nie wróciłem tu sam.

Widzę, że wszystko jest prostsze niż proste.

Dwóch buntowników w cenie jednego. Zabrać go.

Nie ruszaj się.

Złap dziewczynę!

Althea, uciekaj, uciekaj!

Nie!

I zapomniałem o dzieciach.

- Nie dotykaj ich, proszę. - Zapraszamy?

Kiedy się pobraliśmy, nie byłaś taka grzeczna, Eleno.

Jeśli pozwolisz mi doradzić, lepiej się nie martw

o dzieciach, ale zacznij się martwić o siebie.

Kim jesteś? Kto Cię przysłał?

JA.

Aldara?

I naprawdę pomyślałem, że zapomniałeś mojego imienia, jak w sądzie

jakbym tego dnia został wymazany z twojej pamięci.

Jeśli jesteś moją siostrą, nie oznacza to, że jesteś niewinny.

Wiesz co? Nie jestem twoją siostrą.

Tc-s.

Jeśli się ruszysz, zabiję ją.

Co to znaczy?

Mój ojciec cię przysłał.

Pomogłem mu uciec, kiedy był otoczony

powiedział mu, gdzie byłeś i tak mi dziękuje.

Fabiusza.

Zabierz tę dziwkę do reszty kobiet i dzieci.

A ty, Roman, idziesz ze mną.

- Zabierz ją. - Sabina!

- Nie! Nie! - Sabina! Pozwól mi odejść!

- Pozwól mi odejść! Sabina! - Nie, proszę, nie!

- Pozwól mi odejść! - Nie! Nie!

Połóż ich na kolanach.

Rada Kaury... Kto go tak nazwał, co?

Miejsce pokoju, sprawiedliwości, miejsce, w którym ja sam

nie tak dawno został skazany, stał się tym samym miejscem,

gdzie zrodziła się większość zdrad,

- zdrada twojego króla. - On i twój król, szczurze.

Viriath jest królem szczurów. Dobrze powiedziane, Paulo.

Myślę, że po śmierci nie zasługuje na lepsze imię.

O czym mówisz? Wyjeżdża do Rzymu, aby zeznawać przeciwko Galbie.

Wygląda na to, że skłamałeś, mówiąc, że znasz swojego ojca. Do Galby

- tak łatwo się poddałeś? - O czym ty mówisz, Alejo?

Viriath musi się tu teraz spieszyć, żeby uratować

twoje bezwartościowe życie. On tak myśli.

Ponieważ faktycznie jest na najlepszej drodze do śmierci.

- Syn tysiąca dziwek! - Cichy!

Rada Kaury nie powinna się tak zachowywać, powinieneś o tym wiedzieć.

Cichy!

- Oderwę ci głowę. - Zamknij się.

A może chcesz stracić drugi palec? Czy cała ręka?

Dlaczego to groźby, Alejo? Dlaczego nas nie zabrać i nie zabić?

Jeśli zamierzasz zabić Viriatha, to po co nas tu trzymać?

Oto jest pytanie. Proste pytanie

ponieważ żyjący jesteś bardziej przydatny niż martwy.

I ponieważ będę cię winić za zabójstwo twojego przywódcy.