Original subtitles

Hiszpańska legenda

Odcinek 7: Sons

Co się stało?

Alejo...

To był Alejo...

Zabrał mojego syna...

- Zabił Servala, ojcze! - Co?

Wziął go ode mnie i zabrał do lasu.

Dowiedział się, że jest synem Viriatha!

Niech go szlag. Przeklęty tysiąc razy.

Wszystko skończone.

Alejo!

Czy jesteś gotowy, aby podróżować do następnego świata?

Jesteś gotowy?

Pozwól mi go zabić. Dla Kaury!

Zabiję go!

Co ty zrobiłeś?

- Co ty zrobiłeś? - Dziękuję, że cię zatrzymałeś.

Wystąpię w sądzie przeciwko Twojej rodzinie.

O czym ty mówisz, szczurze?

O zbrodni twojej córki. Elena była mi niewierna.

Zgodnie z prawem Kaura mam prawo prosić o jej śmierć.

- Rozprawa odbędzie się dzisiaj. - Jesteś szalony.

- Nie masz nic przeciwko niej. - Jesteś pewny?

Przysięgam na bogów, że twoja córka w końcu zawiśnie na linie.

- I wkrótce do niej dołączysz. - Zostaw ją!

Naprzód!

- Puść ją natychmiast! „Jest winna cudzołóstwa!

- Takie jest prawo! - Nie pozwolę na to!

Obiecuję!

- Co się stało? - Udało mi się uciec.

Wędrowałem przez las, aż znalazłem to miejsce.

- Czy byłeś śledzony? - Myśle że nie.

W obozie moje życie jest w niebezpieczeństwie.

Nie mogłem dłużej tam zostać.

Udało mi się uciec, wykorzystując zamieszanie związane z aresztowaniem generała Fabiusa.

Czy zabrali Fabiusa, syna Galby?

- Po co? - Za zdradę własnego ojca.

Kiedy wyszedłem, zobaczyłem, jak był związany.

„Dlatego przyszedłem do ciebie. - Sabina...

Powiedzieli mi, że wróciłeś, nie mogłem w to uwierzyć.

Jak uciekłeś? Co Ty tutaj robisz?

Bardzo proszę o pomoc.

Viriath.

Fabio nie jest jak jego ojciec.

Walczył o mnie i oddał ci twoją córkę po ataku Kaury.

Jeśli zaprowadzisz go na swoją stronę, pomoże ci w walce z Rzymem.

Jest przeciwny ojcu.

A co możemy zrobić?

Pomóż mi uwolnić go i Dario, zanim zostaną straceni.

Zapraszamy.

Nieprzydatny.

Zmusisz tylko strażników do uspokojenia się.

- Wiem, co mówię. „Nie odważą się.

Nadal jestem synem pretora. I rzymski generał.

Rzymski generał na sąsiednim łańcuchu z hiszpańskim przywódcą.

Zrobiłeś coś, żeby się tu dostać.

- Nic nie zrobiłem. - Tak.

Jak ja.

Próbowałem wrócić do Rzymu

z dowodami zbrodni jego ojca popełnionych w Hiszpanii.

Są też Rzymianie, którzy cenią sprawiedliwość i honor.

- Claudia! - Fabius.

„Musisz coś dla mnie zrobić. - Zrobię co w mojej mocy.

- Musisz mi pomóc wydostać się stąd. - Fabiuszu...

Nie bój się, myślę, że ta osoba nikomu nie powie.

Twój ojciec postawił swoich najlepszych ludzi przy wejściu.

Ledwo mogłem do ciebie przyjść. Ale zrobię wszystko, co w mojej mocy.

Czy wiesz, jaki los ma dla mnie mój ojciec?

Chce pokazać obozowi, że nawet jego własny syn

nie może sprzeciwić się jego rozkazom i nie zostać ukaranym.

- A Sabina? Wiesz, co jej zrobił? - Sabina uciekła z obozu.

- Gdy? „Wykorzystała ten szum podczas twojego aresztowania.

Wtedy jestem gotowy na to, co nadejdzie.

Czy możesz mi powiedzieć, dlaczego nie ma tu generała Marka? Idź do niego ponownie i powiedz mu, że czekam!

Claudia kochanie, co cię sprowadza?

Przyjechałeś życzyć mi dobrej podróży?

Albo poprosić mnie o przywiezienie biżuterii z Gadir?

„Przyjechałem z powodu twojego syna. - Nie jest już moim synem.

- A co z nim zrobisz? „Wiesz dobrze, że muszę iść.

- Mam obowiązki pretora. - I tym razem utrzymasz go przy życiu?

Kiedy wrócę, zostanie ukarany.

Jesteś odpowiedzialny za ten obóz.

Czego chcesz, Claudia?

Nie potrwa to długo, kochanie.

Wszyscy wiemy o lojalności twoich ludzi.

Kto może to powiedzieć pod twoją nieobecność

nikt nie uwolni Fabiusa i nie przejmie władzy w obozie?

- Do tego jest Mark. - Mark jest pierwszy

przedkłada ideały wojskowe ponad swoje własne.

Co pomyślą ludzie, gdy zobaczą, że twój syn jest zdrajcą

pozostać bezkarnym?

Będą się z ciebie śmiać, Galba.

Stracisz szacunek. Żadnego pretora

nie zyskał szacunku Senatu za współczucie.

Zakończ ładowanie bagażu.

Patrol znalazł go w lesie, sir.

- Mówisz, że był sam? - Tak, proszę pana, został opuszczony.

Znak.

„Mam nadzieję, że masz dobry powód do opóźnienia. - Tak jest.

Patrol znalazł hiszpańskie dziecko w lesie i przywiózł go tutaj.

I po co? Zamienić ten obóz w kupę gnoju?

- Bez poczucia humoru umrzesz młodo, Mark. - Tak jest.

Co z nim zrobić, mistrzu?

Ładne dziecko. Zdrowy.

Zabij go. Ci, którzy nie wiedzą, jak opiekować się dziećmi, nie powinni ich mieć.

- Zrób to. - Panie... - Oficerze!

- Słyszałeś rozkaz pretora. - Tak jest.

Sir, dlaczego chciałeś mnie widzieć?

Chcę, żebyś przygotował wszystko do egzekucji mojego syna.

- Senor, ale to tylko dziecko. - To jest rozkaz pretora.

Wróć do swojej drużyny. Zajmę się zabiciem dziecka.

-Kochanka! - Co chcesz?

W lesie znaleźli porzucone hiszpańskie dziecko.

- I? - Praetor kazał go zabić.

W tym kraju codziennie umierają ludzie w każdym wieku.

Ani ciebie, ani mnie nie powinno to obchodzić.

Ale bogowie będą na nas źli, jeśli pozwolimy na śmierć niewinnego.

Jeśli tak, to bogowie już dawno o nas zapomnieli.

Naleję więcej wina.

Nie! Nie! Nie rób tego!

- Co tu robisz, niewolniku? Wyjść! - Zapraszamy.

- Nie rób tego, to tylko dziecko. - Nie, to Hiszpan.

A pretor wydał rozkaz zabicia go.

A jeśli pretor nigdy nie dowie się, że nie umarł?

Czy prosisz mnie o nieposłuszeństwo wobec bezpośredniego rozkazu mojego przełożonego?

Dlaczego miałbym to zrobić?

Ponieważ wtedy będę twój.

„I możesz robić ze mną, co chcesz. - Ubierz się i wyjdź.

- Odejdź albo też umrzesz! - Tak?

A co powiesz, gdy znajdziesz się obok nagiego niewolnika żony pretora?

Zostaw go w spokoju.

Będziesz miły dla mnie - a ja będę dla ciebie miły.

Cicho, teraz wszystko będzie dobrze.

- Gdzie mnie zabierasz? - Pretor nakazał natychmiastowe wykonanie egzekucji.

- Nie mógł przyjść i o tym opowiedzieć? „Po prostu wykonuję rozkazy.

Ależ oczywiście. Zapomniałem.

Na tym polega różnica między prostym wojownikiem a bossem.

Żołnierz zawsze wykonuje rozkazy i nie myśli o konsekwencjach.

Wyciągnij to.

Miałem zaszczyt spędzić z tobą ostatnie godziny.

Twoi ludzie mogą być dumni z takiego przywódcy.

- Spotkamy się w następnym świecie. - Out!

Wygląda na to, że nie powiedziałeś nowemu przyjacielowi, że ty i twój ukochany zdradziliście swoich ludzi.

To jest namiot, w którym przetrzymywani są Dario i Fabius.

- Ile osób go pilnuje? - Co najmniej 4 legionistów, ale...

Nikt nie pozwoli nikomu się do niego zbliżyć bez rozkazu od Pretora lub Generała Marka.

- Za każdym razem jest łatwiej. - Nie idź tam bez zaproszenia.

Następnie musimy ich zabić, aby zdobyć ciała.

- O czym mówisz? - Są zioła, które powodują śmierć

przez kilka godzin. Jeśli Rzymianie w to uwierzą, wyrzucą zwłoki.

Ciała najprawdopodobniej zostaną wrzucone do dziury w pobliżu obozu.

„Musimy tylko dać im trawę. - Tak.

Jeśli nie możemy ich usunąć, możemy spróbować podać im zioła.

Może dam radę. Pretor myśli, że dla niego pracuję.

Opowiedziałbym mu o buntownikach. Więc zostawił Dario, żeby żył.

Jeśli powiem mu coś ważnego, może wpuścić mnie do Dario.

Nie, zapomnij o tym. On na to nie pozwoli.

Używa swoich szpiegów, ale nigdy nie daje im nic w zamian.

Dla pretora nic nie wystarczy.

Chyba że jest to równoznaczne z jego życiem. Jeśli nie zostanie uratowany od śmierci.

Pomyśl Sabina, coś musi być.

Nie wiem. Siedziałem w klatce, nie słyszałem żadnych rozmów.

Ale zanim zostałeś zamknięty, powinieneś był dużo usłyszeć.

Trasy dostaw, ważne listy, cokolwiek!

Tak... myślę, że jest coś odpowiedniego...

„Pretor od dawna planował podróż. - Gdzie? - Do Gadira.

- Musi tam kogoś spotkać, nie wiem z kim. - Nie ważne.

Liczy się dla nas tylko to, że pretor myśli, że chcemy go zaatakować po drodze.

- Mistrz! - Czy wszystko jest gotowe do podróży?

Jest problem, sir.

O co chodzi? Co ona tu robi?

- Pretorze, nie jedź do Ghadir. - Skąd wiesz o Gadirze?

Przyszedłem ostrzec cię tak szybko, jak mogłem.

Hiszpanie są świadomi Twojej podróży i czekają na Ciebie w zasadzce po drodze.

Nie rozumiem. Skąd oni wiedzieli?

Pretorko, ktoś z obozu udzielił im informacji.

- WHO? - Uciekający niewolnik z obozu.

Nazywa się Sabina. Viriath przyjął ją.

- Sabina? - Tak.

Wyglądasz.

Ten niewolnik nigdy nie przestaje mnie zadziwiać.

Co z nią zrobić, mistrzu?

Zostaw mnie.

- Wyjść. - Senor, chciałabym zobaczyć mojego męża!

- Weź ją. - Tak jest.

Nie pozwolimy im niczego podejrzewać.

Zadziałało? Czy on ci uwierzył?

Wyciągnę cię stąd. Musisz tylko zjeść zioła, które przyniosłem.

Pomyślą, że nie żyjesz.

A potem wyciągną cię z namiotu, a Viriath cię zabierze.

- Zaufaj mi. - Już.

Powinieneś coś wiedzieć...

Syn Pretora, Fabiusza, z tobą?

Był tutaj, ale został zabrany. Do wykonania.

- Mów, Mark. - To koniec, sir. Twój syn nie żyje.

- Czy powiedział coś przed śmiercią? - Tak jest. Że przemyślał to.

I przeprasza za swoje błędy.

Że jest dumny z bycia synem Serwiusza Sulpicjusza Galby.

Co?

Powiedział też, że chciałby się z tobą pożegnać i powiedzieć, jak bardzo cię kocha.

- A dlaczego mi nie powiedziałeś? - Nie chciałem ci przeszkadzać, panie.

Ale jeśli chcesz, możesz się z nim teraz pożegnać.

Dlaczego to zrobiłeś, ojcze? Chciałem tylko, żebyś był ze mnie dumny.

Więc to już koniec.

Umrę samotnie jak pies.

Pretor nie chce, aby ktokolwiek wiedział, że jego syn jest zdrajcą.

Bądź ostrożny.

Jeśli mój ojciec nic nie kosztuje zabicie własnego syna,

wtedy zrobi to samo z tobą, gdy nadejdzie czas.

Nigdy nie zdradzę Republiki.

Ale jeśli nie wykonałeś jej rozkazów, to już to zrobiłeś.

Nie zasługujesz na to, by być synem Galby.

Stoisko! Pretor chce się zobaczyć z generałem Fabiusem.

Kiedy byłeś mały, stado bezpańskich psów włóczyło się po ulicach Rzymu.

Kiedyś była w pobliżu naszego domu, a ty gdzieś zniknąłeś.

Szukaliśmy cię cały dzień.

Dopóki nie znaleźli go w niewolniczej kuchni.

Był tam wielki, wściekły pies gryzący zakrwawiony kawałek mięsa.

Stałeś przed nią, patrzyłeś.

Dałeś jej mięso, żeby się zabawiała.

Patrzył cicho, z palcem w ustach.

- Pamiętam to. - Miałeś 12 lat.

I byłeś odważniejszy niż wielu wojowników, którzy walczyli ze mną.

I wtedy zdałem sobie sprawę, że bogowie przygotowali dla ciebie los pełen chwalebnych osiągnięć.

Myliłem się.

Zdradziłeś mnie.

Mięso dałem zwierzęciu tylko dla zabawy.

Nie pozwolę sobie na wyśmiewanie.

W Rzymie pomyślą, że zginąłeś walcząc z Viriathem.

Chwała Twojej śmierci będzie moją chwałą.

W międzyczasie będziesz powoli gnić na obrzeżach świata.

Będziesz miał dużo czasu na skruchę za swoje czyny.

Jestem za nie odpowiedzialny, ojcze.

Nie masz nawet odwagi, by mnie zabić.

Legioniści!

Na wynos. I żeby nikt w obozie go nie widział.

Znak!

- Mistrz. - Chcę, żebyś zebrał wszystkich, którzy wiedzą o zatrzymaniu mojego syna.

Tak jest. Ale czekają na egzekucję.

Nie słyszałeś mnie

Chcę, żebyś je odebrał i wysłał do Ghadir z moim synem.

Rebelianci dowiedzieli się o wyprawie. Chcą mnie zaatakować.

Nie pozwolę im. Ale...

Mój syn pójdzie zamiast mnie.

To znaczy Senat i reszta obozu będą tak uważać.

Każdy, kto zna prawdę, umrze.

Wszyscy oprócz ciebie, Mark.

Mam nadzieję, że rozumiesz, co to oznacza.

Co się stało?

Chyba łatwiej mu zabić setkę Hiszpanów, niż własnego syna.

A co się z tobą stanie?

Powiedzą, że zabili mnie Hiszpanie.

I będą się ukrywać, aby nikt nie odkrył mego wstydu, dopóki bogowie mnie nie zabiorą.

Być może nie będziesz musiał czekać tak długo.

Niedługo stąd wyjdziemy.

W jaki sposób? Mamy uzbrojonych strażników i sami jesteśmy w łańcuchach.

Ponieważ żyjemy. Nikt nie trzyma zmarłych.

Pomyślą, że to samobójstwo. Viriath zabierze nas, gdy ciała zostaną wyrzucone.

Dlaczego to dla mnie robisz?

Wiem, że nienawidzisz swojego ojca tak samo jak ja. Tak robi Viriath.

Pomogę ci uciec stąd.

Pomożesz nam zniszczyć Galbę.

A po tym wszystkim, co zrobił ten drań, nadal żyje?

„Fabiusz będzie zamknięty do końca życia. Będzie nam odpowiadać. - Nie bądź naiwny.

- Fabius wciąż może o nas opowiedzieć. - Nie, nie powie.

Nie skrzywdzi cię, bo myśli, że pomożesz mu uciec.

- Honor mu na to nie pozwala. - Mistrz.

Tak?

Wszystko gotowe.

W porządku.

- Mistrz. - Wszystko gotowe? - Tak jest. - Syn pretora musi jak najszybciej dotrzeć do Gadir.

Chodźmy!

- A Galba uwierzył w twoje słowa? - Pozwolił mi zobaczyć Dario. - Navia!

A Fabius? Czy był z nim?

Nie. Byli w tym samym namiocie, ale...

Pretor zarządził jego egzekucję. Przepraszam Sabina.

Fabio nie żyje.

Przepraszam Sabina.

- Co teraz zrobimy? - Musimy odegrać atak na kawalerkę pretora.

- Ale jeśli Navia powiedziała o zasadzce, to pretor nie pójdzie. „Tak, ale pretor jest sprytny.

Nie da nam żadnego powodu, by sądzić, że jest wśród nas szpieg.

Dlatego wyśle ​​ludzi, abyśmy nie wiedzieli, że jest ostrzeżony.

Dlatego musimy zaatakować, aby mógł nadal ufać Navii.

Stoisko!

- O co chodzi, oficerze? - Sir, myślę, że nie powinniśmy iść dalej.

Będziemy podążać wyznaczoną drogą. W ten sposób szybciej dotrzemy do Ghadir.

Ale proszę pana, ta ścieżka może być niebezpieczna.

- Żołnierzu, kto tu dowodzi? „Ty, mój generale.

- Wtedy pójdziesz na skróty i nikt nie będzie miał nic przeciwko, dobrze? - Tak jest.

Więc idź, nie ma czasu. Będę w tylnej straży.

Chodźmy!

Stoisko.

- Gdzie byłeś? Czekałem na ciebie od godzin. - Przepraszam, pani.

- Co to jest? - Gdzie, pani? - Nie bierz mnie za głupka.

Pani, nie mogłem...

Śmierdzisz.

Umyj, zmień na czystą i zanieś do mojego namiotu.

- A więc cię nie widzą. - Tak, gospodyni.

- Niewolnik! - Tak, generale?

„Weź wino i zanieś do mnie. - Nie mogę.

Najpierw muszę zanieść prześcieradła do gospodyni.

- Wezmę je. - Nie...

Niewolnik przyniósł ci prześcieradła.

- Pościel? - Tak.

Co słychać, Mark? Nie przyniosłeś mi prześcieradeł.

Teraz pluton moich najlepszych ludzi

przechodzi przez terytorium buntowników. Prawdopodobnie wszyscy zginą.

„To wojna, Mark. - Tak, wiem.

I muszę z nimi być.

A wszystko dlatego, że Galba chce uczynić swojego syna bohaterem.

Widzę, że Fabius nadal jest dla Ciebie problemem.

Trzeba go było zabić własnymi rękami.

Który generał opuszcza swoich ludzi i biegnie jak tchórz?

Kto jest posłuszny swojemu pretorowi, Markowi.

A kto powinien mnie więcej słuchać, prawda?

- Mistrz! - Tak.

Musisz podejść. Chodzi o niebezpiecznych więźniów.

Wyglądają na martwych.

Myślisz, że każdy zasługuje na szansę?

Gdzie jesteś. Szukałem ciebie.

- Nie mogę ci pomóc. - Mylisz się!

Myślę że możesz. Potrzebuję świadka przeciwko Elenie.

Kogoś, kto wie, że dziecko nie jest moje, ale Viriata.

- Chcesz, żebym wypowiedział się przeciwko Elenie - córce mojego męża? - Dokładnie.

Jesteś blisko Eleny, żony Teodoro,

i wystarczająco nieczysty, aby ich zdradzić.

Teraz, gdy straciłem żonę, mogę poszukać innej.

Pięknięjszy.

Aldara!

Co za ładne imię, prawda? Aldara.

Powiedz mi, czy lubisz to bardziej niż twój prawdziwy?

- Nie rozumiem o co ci chodzi. - Nie? - Nie.

Rozmawiałem z mężczyzną z Ebory, twojego starego sąsiada,

przyjaciel twojego męża. Dobrze cię pamięta.

Dobrze pamięta Aldarę, siostrę Paula. Czy wiesz, co się z nią stało?

Jak myślisz, co zrobi Teodoro, gdy się dowie, że go okłamałeś?

- Alejo, proszę. „Jesteś mądrą kobietą.

Myślę, że wiesz, co robić.

Alejo!

Sąsiedzi na Kaur,

zgodnie z prawami naszych przodków

karą dla żony, która zdradziła męża, jest szubienica.

Jako przewodniczący rady proszę szlachciców o położenie kresu tej farsie.

Elena cały czas przebywała z mężem.

Sam byłem tego świadkiem, jak wszyscy obecni.

- Ta zdrada się nie wydarzyła! - Niezupełnie, Teodoro.

Wyjaśnij mi, jak Serval, którego uważałem za swojego, okazał się synem Viriatha?

Znowu kłamie! Jak to udowodnisz?

Ojciec rozpoznaje swoje potomstwo.

Gdybyś zobaczył dziecko, zauważyłbyś, że jest to syn Viriatha, jak zauważyłem.

„W głębi serca wiedziałem, że to nie był mój syn. - Czy to dlatego go zabiłeś?

- Ponieważ w głębi duszy wiedziałeś? - Ponieważ jest to owoc cudzołóstwa!

- Dziecko było niewinne, był twój. - Wszyscy w tej radzie wiedzą o tym

Związek Eleny i Viriaty, dopóki nie wyszła za mnie.

To dziecko jest owocem ich randek i musiał umrzeć!

Prawa społeczne są po mojej stronie!

- Nie masz żadnych dowodów, żadnych świadków! - Kto Ci to powiedział?

Aldara co...

Ona nic nie wie!

Aldara, żona Teodoro z Kaury, przemówi na radzie.

Powiedz im, co mi powiedziałeś o zdradzie Eleny.

Potwierdzam słowa Alejo.

- To dziecko jest owocem zdrady. - Kłamiesz...

To nie prawda!

Cisza!

Słyszałem rozmowę, w której wyznała, że ​​dziecko pochodzi z Viriath.

Co ci obiecał?

Co?

Eleno z Kaura, czy przyznajesz się do cudzołóstwa?

Jestem winny kochania jednej osoby i poślubiania innej.

Wtedy nie ma już nic do omówienia.

Jako lider rady, Teodoro musi podjąć decyzję, aby wyegzekwować prawo.

Dziś zostanie skazana na śmierć i zapomniana na zawsze.

Tak czy inaczej umrze.

Teodoro!

- Teodoro, przepraszam... - Uratowałem ci życie! I tak mi się odpłacasz?

Obwiniasz moją córkę?

Prowokując śmierć mojego wnuka?

Naprawdę, bardzo mi przykro! Przepraszam, że Alejo mnie zmusił, przysięgam!

Kurwa!

Zabiję cię teraz.

Kochałem cię.

Wierzyłem ci.

- Teodoro... - Zamknij się!

Wynoś się stąd i nie wracaj. Albo przysięgam, że cię zabiję.

Teodoro, to nie jest najlepszy czas, żeby mnie dręczyć.

Senor, chcę cię o coś zapytać.

Chodzi o moją córkę.

Jej mąż oskarżył ją o zdradę i żąda kary śmierci.

Nie zaskakujący. Oboje wiemy, że twojej córki nie można nazwać bezgrzeszną.

Senor,

Alejo zabił mojego wnuka. Dziecko karmiące piersią!

Dlaczego Alejo miałby zabijać własnego syna?

Twierdzi, że to nie jest jego syn, ale syn Viriaty.

Zabrał go do lasu i tam zabił.

A teraz chce zabić moją jedyną córkę.

Ale on nie ma dowodów. Oszukał radnych i...

Dość!

I dlaczego, do diabła, zdecydowałeś zwalić swój problem na mnie?

Udowodniłem ci swoją lojalność, senor. Zawsze ci pomagałem!

I tak uczyniłem cię liderem rady.

Prosiłeś o władzę nad Kaurą, a ja ci ją dałem.

Ale wyjaśniłem to jasno!

Jeśli ktoś złamie Twoje prawa, musisz podjąć decyzję

nawet dla mojej córki. Albo zostaniesz ukarany na jej miejscu.

Senor, jesteś mi to winien!

- Uratowałem ci życie! - Wyjść! Idź stąd!

To dziecko było synem Viriatha i kazałem go zabić.

Wygląda na to, że bogowie postanowili mnie nękać, prawda?

- Mistrzu, Teodoro powiedział, że jego zięć zabił dziecko. - Nie bądź idiotą.

Ile porzuconych dzieci można znaleźć jednego dnia w lesie niedaleko Kaury?

Ten Hiszpan nie był w stanie zabić swojego syna.

Zaufaj mi, znam to uczucie.

W każdym razie z przyjemnością dowiesz się, że dziecko nie umarło.

O czym mówisz?

Niewolnik twojej żony, pan, zlitował się nad dzieckiem...

- A ja go nie zabiłem. - Dałeś jej to?

„Jednak twoje nieposłuszeństwo dobrze nam służyło. - Cieszę się z tego, sir.

Pamiętaj, aby się radować, gdy stracisz głowę

za nieposłuszeństwo pretorowi.

- Przyprowadź dziecko. - Tak jest.

- Nic. Oni są martwi. - Na pewno?

Oprócz tego, że są teraz w tym namiocie, generale.

- Jak coś takiego mogło się wydarzyć? „Nie wiem, proszę pana.

Przysięgam, że nikt nie wszedł do namiotu podczas mojej zmiany.

W porządku.

Wszystko, co widziałeś w tym namiocie, nigdy się nie wydarzyło, dobrze?

- Ale to jest syn pretora, panie! - Jeśli powtórzysz,

Sam wyłupię ci oczy i wyrwę ci język.

- Mistrz. - Mark, cieszę się, że cię widzę!

Nie masz pojęcia, co się stało podczas Twojej nieobecności.

Przywódca rebeliantów wydaje się być dość płodny.

Ma kolejne dziecko. Jest bardzo mały i przebywa w obozie.

Fortuna jest dla nas łaskawa.

Znak!

Nie widzę radości w twoich oczach.

Coś się stało, proszę pana... pański syn, Fabius...

Został znaleziony w namiocie z Hiszpanem...

Oni nie żyją, panie.

Wyjść.

- Chcę być sam z synem. - Oczywiście proszę pana. Będę na zewnątrz.

Fabio, synu...

Ja... nie wiem, jak mogliśmy tak bardzo się zranić.

I teraz...

Teraz nic nie mogę zrobić.

Przepraszam.

Wybacz mi synu.

Przepraszam...

Przepraszam Przepraszam...

Znak!

- Mistrz. - On nie umarł!

- Mistrzu, on nie oddycha! - Pieprzony idiota! Zapach!

To te same zioła, które podał mi Teodoro na powrót do zdrowia.

Spożywając je, za życia wyglądasz na martwego.

On żyje.

Są mądrzejsi niż myśleliśmy.

Wezwij ludzi, aby zabrali go z powrotem do namiotu więźniów.

Znak! Gdzie jest ciało Hiszpana?

Wkrótce zostanie wrzucony do dołu, sir.

Pośpiech! Niech za nim podążają.

Mam dla niego lepsze plany.

Wysłałem 2 zwiadowców, aby wyśledzili ciało.

Jeśli Hiszpanie przyjdą, pójdą za nimi.

Legioniści twierdzą, że nikt nie wszedł do namiotu podczas zmiany.

Coś się stało, gdy przyjechała żona Hiszpana.

Ta zdrajczyni suka o twarzy baranka.

Trudno to przyznać, ale Viriath jest godnym przeciwnikiem.

Prawie nas przechytrzył.

To nie będzie łatwe, sir. Góry są dobrze obserwowane.

Jednak nic nie tracimy, prawda? Może 2 zwiadowców.

- Pretor, generale... - Gdzie jest dziecko? - Do twojej żony, sir.

Gdzie jest dziecko, gdzie go trzymasz?

- Drogi... - Wiesz, Claudia, to pierwszy raz, kiedy to dobrze, że się nie posłuchałaś.

Nigdy nie myślałem, że zobaczę takie zdjęcie.

- Moja żona i instynkt macierzyński. - To się nazywa litość, kochanie.

To tylko dziecko. To nie jego wina, co zrobili jego rodzice.

„Można go wychować jak Rzymianin. - Chcesz go zostawić?

Co w tym takiego śmiesznego?

Jeśli cię zdradzi, będzie przynajmniej miał hiszpańską krew, a nie twoją.

Przepraszam, skarbie.

I przepraszam, że stało się to z Fabiusem. Ale powiedziałem ci, ostrzegałem cię

że taka zdrada zasługuje tylko na śmierć.

Skończyłaś, Claudia?

- Dobra, daj mi dziecko. - Dlaczego tak się interesujesz tym dzieckiem?

To dziecko...

syn Viriaty.

Teraz jest jasne, że wasze losy musiały się skrzyżować.

Niestety...

dla niego.

Powiedz mi, kiedy się obudzi.

Viriath, pójdę z Paulo do lasu. Ktoś idzie.

- Aldara? - Co Ty tutaj robisz?

- Przyszedłem... - Czy jesteście przyjaciółmi Rzymian? - Nie.

- Ale twój mąż. - Pozwól mu mówić.

- O co chodzi? „Muszę zobaczyć Viriatę.

Przyjechałem sam i muszę mu powiedzieć coś bardzo ważnego.

- Czy Elena jest zatrzymana? - Alejo zarzucił jej niewierność.

I dobrze wiesz, że może zażądać jej egzekucji na radzie.

Viriath, jeśli zostanie skazana, zostanie powieszona.

- Nie, nie pozwolę na to! - Jest jeszcze coś.

Alejo zabił dziecko. Zabrał go w góry i tam go zabił.

Dlaczego miałby zabić swojego syna?

Ponieważ on nie jest jego synem, ale twoim, Viriath.

Cholerny diabeł...

- Posłuchaj mnie. - Idź stąd. Wyjść.

- Byłem z Viriath, on cię uratuje. - O czym mówisz?

Viriath wie wszystko i nie pozwoli ci więcej cierpieć. Elena, spójrz na mnie.

Wkrótce przyjedzie po ciebie. Znowu będziecie razem.

Bez Servala to nie ma znaczenia.

- Proszę słuchać. - Po prostu chcę, żebyś miał dziecko,

niech bogowie zrobią z tobą to samo, co ze mną.

Kobieto, co tu robisz?

Zostaw nas.

Powiedziałem im, żeby nas zostawili.

Dlaczego wróciłeś, Aldara? Mówić!

Przyszedłem powiedzieć Elene, że Viriath ją uratuje.

- Co? - Teodoro, Viriath wie, że Serval był jego synem.

Jest gotów poświęcić wszystko, aby uratować życie Eleny.

Dlatego poprosił mnie o przybycie. Chce cię poznać.

W jaką grę grasz?

Przepraszam, nic osobistego.

Wiem, że zaryzykowałem sprowadzenie go tutaj, ale co innego mogłem?

- To była pułapka. - Tak. Nie wiem jak, ale wiedział, że Dario nie umarł.

Musiałem zabić legionistę, który ze mną szedł.

Ratowanie ciebie staje się dla mnie nawykiem.

Navia...

- Zrobiliśmy to. - Tak, zadziałało.

Przyjacielu, tęskniliśmy za tobą.

A Fabius?

- O czym mówisz? - Jadł też zioła. Musieliśmy razem uciec.

Jesteś pewny?

- Więc on nie umarł? - Nie żyje?

Wszyscy wiedzą, że Fabius pojechał do Ghadir.

- Ghadir? Nie było go tam. - Fabius był w obozie.

- Musimy mu pomóc. - Dario, to niemożliwe.

W obozie nie mamy nikogo, kto by mu pomógł.

Jest ktoś, kto jest gotów zrobić wszystko dla Fabiusa.

Viriath!

Teodoro w lesie czeka w wyznaczonym miejscu.

Teodoro, wielki przywódca Kaury.

Viriath, wielki przywódca buntowników.

- Wreszcie mamy coś wspólnego. - Nie daj się zmylić, Teodoro.

Ty i ja nie jesteśmy do siebie podobni, poza tym, że obojgu nam zależy na Elenie.

- Dlaczego mnie tu wezwałeś? - Żeby uratować twoją córkę.

Ale za to, Teodoro, musisz wydać wyrok.

- Jesteś szalony? Ja tego nie zrobię. - Posłuchaj, Teodoro,

zapomnij na chwilę o uczuciach.

Poderżnąłbym ci gardło, gdybym mógł, a ty zrobiłbyś to samo.

Ale wiesz, tak jak ja, że ​​tylko razem możemy uratować Elenę.

Więc rób, co mówię i nie zadawaj pytań.

Co mówisz?

Wysłuchaliśmy argumentów wszystkich, którzy chcieli zabrać głos.

Jako przewodniczący rady odpowiadam za interpretowanie przepisów i podejmowanie decyzji.

Ta kobieta została oskarżona o cudzołóstwo.

Jej mąż dał dowód, a prawo Kaura w tej sprawie jest jasne.

Był jej mężem i miał prawo decydować o jej życiu i śmierci.

Alejo jasno określił swoje stanowisko.

Więc nie mam innego wyboru, jak skazać moją córkę na śmierć.

Dziś zlecam wykonanie egzekucji.

Zgodnie z tradycją zostanie to zrobione przez powieszenie.

Każdy w Kaur, kto zechce, może przyjść.

Proces dobiegł końca.

Skończmy z tym wkrótce. Nie potrzebuję problemów.

- Dostałeś to, czego chciałeś? - Tym razem masz rację, Teodoro.

Parszywy pies!

Pozwól mi odejść!

Elena z Kaura,

zostaniesz ukarany za cudzołóstwo.

Niech bogowie zmiłują się nad tobą i przyjmą cię w swojej świętej piersi.

Poczekaj poczekaj!

Nie! Nie!

Nie!..

Co zamierzasz z nim zrobić?

Jeszcze nie wiem.

Nie wymyśliłem jeszcze nic trudnego.

Możesz mi pomóc?

Wiesz, Claudia...

Zastanawiałem się, gdzie poszedłem źle z Fabiusem.

Dałem mu wykształcenie, najlepszych niewolników i nauczycieli,

gdy byłem na wojnie, z dala od niego. Oto mój błąd.

- Błąd, którego nie powtórzę. „Nie oglądaj się za siebie, kochanie.

Fabius już dawno zaginął.

Ale mogę mieć inne dziecko. Prawne dziecko.

Wiesz, że nigdy nie chciałem mieć dzieci. Zwłaszcza teraz, Galba.

Nie wygląda to na to, jeśli spojrzysz na to, co myślisz o tej podrzutce.

Przez te wszystkie lata nie chciałeś mieć dziecka.

Nie przeszkadzało mi to, bo miałem Fabiusa. Ale teraz...

Potrzebuję syna.

A jeśli nie masz nic przeciwko daniu mi ich,

możemy zacząć już teraz.

Mistrz!

„Nie wiedziałem, że jesteś zajęty. - W porządku, Mark.

Ja już wyjeżdżam.

Sir, gdybym wiedział, że ty i twoja żona, nie odważyłbym się iść.

Znak!

Myślę, że cieszysz się, że nie przyszedłeś trochę wcześniej.

To byłoby bardzo żenujące

i musiałbym wyłupić ci oczy, żeby zobaczyć moją żonę nagą.

- To żart, Mark. - Rozumiem, panie.

Przepraszam pana.

Nieważne.

Ale od teraz nie atakuj tak mojego namiotu.

Jeśli nie jesteś wystarczająco złośliwy, aby cieszyć się takimi sytuacjami.

Moja żona i ja staramy się mieć potomka.

Godny nosić moje imię.

- Cieszę się, panie. - Nie, nie warto.

Teraz muszę zacząć wszystko od nowa.

Ta kobieta da mi tę Sulpicję, której potrzebuję,

nawet jeśli kosztowało ją to życie.

Teraz mów. Co cię do mnie sprowadza?

Hiszpanka miała rację, sir. Rebelianci zmiotli ich z powierzchni ziemi.

- Nikt nie pozostał przy życiu. - Kto by pomyślał?

Ta kobieta uratowała mi życie, żeby uratować męża.

Nie jesteś szczęśliwy, Mark?

Oczywiście, że się cieszę, sir.

Ale to byli moi najlepsi ludzie. Musiałem z nimi być.

I umrzeć w tej śmiesznej pułapce? Jesteś tutaj znacznie bardziej przydatny.

Kto miałby wykonywać moje instrukcje?

- Jakieś wieści od zwiadowców? - Jeszcze nie wrócili, panie.

Poczekajmy trochę dłużej.

Powiadom obóz o naszej stracie.

Mój syn Fabius nie żyje.

Nie chcę, aby ktokolwiek wymyślił nasz następny krok.

Co sir?

Wyślijmy Fabiusa w miejsce, w którym nikt nie będzie wiedział o jego istnieniu.

Nikt się o nim nie dowie.

Nikt go więcej nie zobaczy.

Gaia!

- Co Ty tutaj robisz? - Przepraszam, nie wiedziałem, że...

- Co chcesz? - Chcę porozmawiać o twoim mistrzu Fabierze.

Fabius nie jest moim panem. Dał mnie żonie pretora.

- Wiem, jak kapryśna jest ta rzymska kobieta... - Czego chcesz, Hiszpanie?

- Żebyś mi pomógł uratować syna pretora. - Co? Jesteś szalony.

„Tak, możesz mieć rację. - Fabiusza nie da się uratować, on nie żyje.

„Wpadł w hiszpańską pułapkę, cały obóz wie. - Ze względu na bogów.

Praetor chce, aby wszyscy tak myśleli, ale to nieprawda.

Trzymają go w namiocie. A jeśli nic nie zrobisz

wtedy zostanie zabrany i nikt go nie zobaczy.

Poczekaj minutę.

Niosę jedzenie więźniowi.

Dobra, wejdź.

Mistrzyni, obudź się.

Obudź się, mistrzu.

Mistrz.

- Gaia? - Mamy mało czasu.

- Gaia, co robisz? - Pomagam ci uciec.

Niemożliwe, zapomnij o tym. Te łańcuchy są utwardzone.

To może pomóc?

Poproś o pomoc Claudię. Nawet jeśli się uwolnię, nie mogę odejść.

Myślę, że to nie jest dobry pomysł, mistrzu.

Była dobra przed tobą. Ale zawsze chciałem cię zabić.

Więc pchnęła cię na twojego ojca.

Sam słyszałem, jak rozmawiała z twoim ojcem, że lepiej byłoby cię zabić.

Myślę, że zdradziła cię Markowi.

Zadzwoń do niej.

Zrób to. Powiedz Claudii.

- I powiedz mi, że porozmawiam z pretorem. - Tak.

- Pani. - Co jeszcze?

Monsieur Fabius. Pretor i ty czekacie w więziennym namiocie.

- Chce nas zobaczyć? - Tak, gospodyni.

- Nie sądzę, żeby to moja sprawa, pani, ale wygląda na to, że Fabio o tobie wie… - Co?

Uważa, że ​​odkąd jego ojciec skazał go na śmierć,

nic nie straci, jeśli będzie mówić o twoim związku z generałem Markiem.

O czym mówisz? Kto ci to powiedział?

Nie wiem, gospodyni. Wykonuję tylko polecenie pana Fabiusa.

Pretor Galba nic nie wie. Przyszedłem do ciebie pierwszy. Czy to prawda, pani?

- Zadzwoń do Marka. - On nie jest. - W jaki sposób? - Wyszedł z żołnierzami.

Poczekaj minutę.

Nie waż się opuszczać namiotu

i nie próbuj rozmawiać z pretorem, bo zapłacisz życiem! Rozumiem?

Tak, gospodyni.

Mama! Tak szybko.

Przyszedłeś na przedstawienie na czas.

Chyba nie przyszedłeś mnie uratować, prawda?

- Skąd wiesz? - Ojciec wkrótce przyjdzie.

Przepraszam, że cię zawiodłem, synu, ale twój ojciec nie przyjedzie.

Co zrobiłeś, aby uniemożliwić mu przyjście?

Sztuczka? Kłamstwo? Szantaż?

Ponieważ pasuje do twoich nawyków, prawda?

Musisz bardziej subtelnie pracować z ojcem.

Z tobą jest łatwiej. Jesteś bardzo nieostrożny.

Czy zawsze taki byłem dla ciebie? Niedogodność?

Tyle pracy, żeby ojciec zaczął nienawidzić syna.

Do widzenia, Fabiuszu.

Nie spodziewałeś się tego, prawda?

Tym razem byłaś nieostrożna, mamo.

To nie wystarczy?

Idź stąd! Okaż szacunek wodzowi Kaurie.

Chcę dać odpocząć mojej córce.

Wydaje się, że nie ma niebezpieczeństwa.

Córka!

Dziękuję ojcze.

Dzięki za pomoc.

Udaj się w bezpieczne miejsce.

Jesteś niewątpliwie synem wielkiego wojownika.

I, co dziwne, z powodu twojego ojca, moje imię też staje się wspaniałe.

Człowiek jest pamiętany ze swoich zwycięstw i wrogów.

Pan.

- Musisz podejść. - Co? - Chodzi o twojego syna i żonę.

Wejdź, ojcze, nie stój tam.

Co jeszcze to oznacza?

Jeśli chcesz, żeby twoja żona żyła, pozwól mi opuścić obóz.

„Są tu setki legionistów. - Setki legionistów słuchają jednej osoby.

I powiedz mi ojcze

czy jesteś gotowy zaryzykować życie swojej drogiej żony?

Nie możesz zabić swojej matki.

- To prawda, ale Claudia nie jest moją matką. - Pan,

nie możesz tego ryzykować.

- Nie poddam się temu draniu. - Galba, błagam cię...

W takim razie...

W porządku! Mówić.

Chcę, żeby koń i broń czekały na mnie przy wschodniej bramie.

A ścieżka była wolna od legionistów.

A gdzie ty pójdziesz?

Hiszpanom?

Zasługuję na to. Prawda, ojcze?

Złapałeś mnie jako Hiszpana.

A teraz, jeśli nie chcesz, żebym udowadniał, że jesteśmy tej samej krwi, zrób, o co cię proszę.

Mark, zrób to.

Natychmiast!

Wszystko, wszystko, wszystko... Teraz możesz iść.

- Nie mamo, idziesz ze mną. - Co? - Otwórz bramę! Szybki!

Nic nie zrobimy, sir?

Jeszcze nie.

W następnym odcinku: