Original subtitles

Hiszpańska legenda

Odcinek 6: Secrets

Dario, syn Cesaro.

Wreszcie się spotkaliśmy. Po raz kolejny jestem zwycięzcą, a ty przegranym.

Wygraliśmy ostatnią bitwę.

Ze względu na to, że Viriath zaatakował mnie od tyłu, nie brałem udziału w tej bitwie.

Wszyscy wiemy, że armia bez stratega przegrywa bitwę jeszcze przed jej rozpoczęciem.

- Więc, Fabius? - Tak ojcze.

Kim jest osoba, która się poddała?

Nie teraz, Claudia.

Powiedz mi, Hiszpanie, dlaczego się poddałeś?

Mów po hiszpańsku!

Porozmawiam z szefem bez jego podwładnych.

W porządku.

Spotkajmy się w następnym świecie.

Jesteście tacy sami jak wy wszyscy...

a skończysz jak oni... śmiercią.

Nie świętuj zwycięstwa z góry, pretorze!

W tym samym czasie jeden z naszych hiszpańskich asystentów poszedł do lasu, aby się przyłączyć

do armii Viriatha i przekaż nam informacje, aby go zakończyć.

- Mark, kiedy poznałeś zdrajcę? - Popołudnie, proszę pana.

Udzieli wszelkich informacji potrzebnych do pokonania rebeliantów.

Nie dotykaj go, dopóki tego nie zobaczy.

Jak jego przyjaciele idą do diabła.

Nie wiem, dlaczego się poddałeś, ale upewnij się, że u Ciebie będzie tak samo.

Na wynos.

Viriath, czy są jakieś wieści od Hectora i Eleny?

Nie. Jeszcze nie.

Jak on się ma?

On jest silny. Gorączka nie ustąpiła, ale powietrza nie brakuje.

A kiedy to się dzieje, ludzie wypalają się w jeden dzień.

- Sandro? „Znaleźli go wędrującego po lesie.

Bartar?

Jak udało ci się uciec?

Nie wiem. Wszystko było takie niejasne...

Zabiłem jednego legionisty i uciekłem przed generałem Markiem.

A ja znam las.

Twoje rany muszą zostać uleczone. Chodźmy.

Jestem w porządku.

Co się dzieje, Viriath?

Zaatakowała nas choroba

wiele osób zginęło, Bartar.

A jeśli szybko nie znajdziemy lekarstwa, więcej umrze.

Dlatego nie możemy zejść do wioski i cię uratować.

- Straciłem córkę. - Przepraszam, bardzo przepraszam.

Przysięgam, że Rzymianie za to zapłacą.

- Dario się tym zajmie. - Gdzie on jest? - W rzymskim obozie.

„Jest chory i zarazi ich. - W jaki sposób?

Ci, którzy używają tych samych przyborów, chorują.

Wkrótce wszyscy w tym obozie zginą.

- Czy wszystko w porządku? - Będzie...

Kiedy Rzymianie zachorują.

Co się dzieje z chorymi?

- Uspokój się, wszystko będzie dobrze. - Nie.

Mój ojciec nie żyje, a teraz zobaczę, jak umiera mój mąż.

Dario, jeśli ty też umrzesz, nie będę miał nikogo innego.

Jesteś dobrą żoną, Navia.

A ty jesteś odważnym człowiekiem.

Mam nadzieję, że wszystko ułoży się tak, jak powinno.

Zabijaka! Co Ty tutaj robisz? Ojciec i Alejo zaraz wracają.

Tak, wiem. Posłuchaj, Viriato potrzebuje twojej pomocy.

- Co jest nie tak? - Choroba sparaliżowała buntowników.

Nie znają zbawienia, wielu umarło. Potrzebują lekarstwa.

- Co jeszcze wiesz? - Myślą, że jest zaraźliwa.

Ci, którzy dzielą się jedzeniem lub wodą, dostają gorączki.

Wtedy nie mają wystarczającej ilości powietrza i umierają w ciągu kilku dni.

- Słyszałeś o tym wcześniej? - Nie.

Jeśli Rzymianie ich tak zastaną, nie będą mogli ani się bronić, ani uciec.

Wiem, kogo zapytać - Amiya, uzdrowicielka.

Amia? Ona jest szalona, ​​nie możesz jej uwierzyć!

Nienawidzi Rzymian i kiedyś mi pomogła.

Poza tym nie mamy wyboru.

Poczekaj na mnie w kuźni, pójdziemy do niej.

- Amia! - Co chcesz?

Jestem Elena, córka Teodoro. Czy pamiętasz mnie?

- I on? - To jest przyjaciel. „Rzymianie nie są naszymi przyjaciółmi.

Nie jestem Romanem, urodziłem się w Kaur. Przyjechaliśmy w imieniu Viriaty.

Potrzebujemy twojej pomocy.

- Mów. - Powstała choroba, która zabiła wielu żołnierzy.

Powoduje gorączkę, wymioty i silny ból.

Umierającym zaczyna brakować powietrza.

- I przenosi się przez wodę i żywność? - Tak. Znasz ją?

Widziałem to dawno temu w wiosce po drugiej stronie rzeki.

Wiele osób zginęło, wiele rodzin...

Aż stary pustelnik pokazał, jak ją leczyć.

- Więc jest lekarstwo? - Na końcu grzbietu jest góra.

Z małym źródłem. Jego woda jest zmieszana z ziemią.

Każdy, kto pił tę wodę, wyzdrowiał.

To jedyne lekarstwo. co wiem.

Podziękować.

Wielkie dzięki! Bez wątpienia uratowałeś wiele istnień.

Jeśli jesteś wdzięczny, chcę, żebyś coś dla mnie zrobił.

- Oczywiście. „Rzymianie zabrali mojego syna z resztą jeńców.

- I sprzedają go jak niewolnika. - A co mogę dla ciebie zrobić?

Jesteś niczym, ale twój ojciec może.

Jest nowym kundlem pretora, może go uratować.

Ale on nie ma takiej mocy.

- Galba nie chce go słuchać. - On posłucha.

Jeśli nie chcesz, żeby twój mąż wiedział, że jego syn faktycznie pochodzi z Viriath.

Zwiadowca! Dlaczego nie ma cię w obozie?

- Senor, ja... - Dobrze dobieraj słowa, bo nie lubię być okłamywanymi.

Senorze, w obozie nie ma nic do roboty. I dali nam pensję...

Dawno nie byłam z kobietą.

Kobiety...

od nich tylko zmartwienia.

Lepiej wydawać pieniądze na inne przyjemności.

Tak, senor, masz rację. To się więcej nie powtórzy.

Powtarza się. I nie raz. Bo tak stworzyli nas bogowie - słabi.

Skoro tu jesteś, pójdziesz ze mną do lasu.

Musimy udać się na ziemie hiszpańskie, możesz się przydać.

Oczywiście, senor.

Oficer, idziemy!

Co tu robimy, senor?

Przykazano ci nie zadawać pytań, ale robić to, co mówią.

„To jest miejsce, którego chcesz. - Dobra, musimy tylko poczekać.

Senor, mam interes w obozie i...

- Jeśli już mnie nie potrzebujesz, czy możesz odejść? - Jeszcze nie.

Ten obszar jest pod kontrolą rebeliantów. Nie chcę narażać ludzi na niebezpieczeństwo.

Mamy wśród nich szpiega.

Coś, na co jest już za późno, sir. Wygląda na to, że się nie pojawi.

Przyjdzie. Ten Hiszpan jest gotowy na wszystko dla swojej córki.

Wie, że umrze, jeśli się nie pojawi.

Bartar!

- Gdzie idziesz? - Sprawdzę wartowników.

Obawiam się, że choroba ich powali.

Nie, wszystko z nimi w porządku, Sandro już sprawdził.

W każdym razie musimy podwoić obszar straży. Dario jest już w obozie.

Kto wie, może już wiedzą, że nasi ludzie są chorzy.

Oboje wiemy, że Dario nic nie powie.

- Tak. „Jest coś, o co chciałem prosić.

Chcę, żebyś zrezygnował ze straży

- i zostałem w jaskini z Sandro. - Viriath,

dziękuję za zaufanie, ale zachowanie czujności jest bardzo ważne.

Bartar, ty i Sandro jesteście moimi najlepszymi ludźmi, potrzebuję cię po swojej stronie.

Nie wiemy, skąd się wzięła choroba.

Nie chcę już więcej ryzykować. Najpierw Paulo, teraz Dario.

Możesz na mnie liczyć.

Nie zabijesz Hiszpanów?

Dziś jestem szlachetny. Zostawię ich jako niewolników.

Możesz wybrać sobie kobietę, którą lubisz.

Jeśli chcesz znaleźć kolejnego niewolnika po odejściu Sabiny.

Nie, nie jest to konieczne.

- Jak sobie życzysz. „Biorąc pod uwagę, jak kształcić tych Hiszpanów, nie dziwię się.

Poza tym mamy już wielu niewolników.

Wyślij ich do kopalni. Tam mogą się przydać.

Utwardzaj drogi. Do naszego ładunku

nie jeździł na wieczność przez te ohydne góry.

- A my byliśmy trochę bliżej Rzymu. - A propos, o Rzymie.

Fabio, chciałbym z tobą porozmawiać.

- Czy zrobiłem coś nie tak? - Nie, nie, kim jesteś.

Fabiuszu...

Wiem, że nie spędzaliśmy ze sobą tyle czasu w dzieciństwie.

Okoliczności mi przeszkodziły...

Wiem, że wtedy tęskniłaś za swoim ojcem.

Byłeś dobrym ojcem.

Poprosiłem sędziego o zmianę nazwiska.

Chcę, żebyś był Sulpiciusem Galbą.

Nie ma potrzeby, ojcze. Jestem twoim synem. Imię, które noszę, nie jest dla mnie ważne.

Jesteś moim synem i chcę, żeby cały świat wiedział, że jestem z ciebie dumny.

Podziękować.

Noszenie nazwiska rodowego będzie dla mnie zaszczytem.

Teraz, jeśli przepraszam...

Wydaje się, że wszystko wraca na swoje miejsce.

Co jej zrobiłeś?

Fabio będzie mnie szukał.

- A kiedy znajdzie... - Nikt cię nie znajdzie, bo nikt nie wie, że tu jesteś.

Z wyjątkiem pretora.

Fabius cię zapomni,

i pomogę mu w tym.

Zrobiłem to w nocy

we własnym łóżku.

„Teraz jesteś dla niego niczym więcej jak zdradzieckim Hiszpanem. - Kłamiesz.

Powiedział mi to w nocy, kiedy był we mnie.

Legionista!

Legionista!

Zostaw ją!

Puścić!

Zapłacisz za to!

Według tej kobiety to jedyne znane lekarstwo.

- W takim razie musimy tam iść. - Tak.

- Góra i źródło znajdują się na terytorium rzymskim. „Wiem, że jest tam pełno patroli.

Ale Viriath, mamy pilniejszy problem do rozwiązania.

- Bardziej pilne? „Jest wśród was zdrajca.

- Co? - Generał Mark czekał na niego dzisiaj w lesie.

Aby zdobyć informacje i cię zaatakować. Ale on nie przyszedł.

Jeśli dowiedzą się, że jesteśmy chorzy, to koniec.

Istnieje sposób na pokonanie tej choroby.

Ale musimy najechać rzymską ziemię.

Możesz na nas liczyć, że zrobimy wszystko, co konieczne.

- Czy znasz źródło na końcu grani? Gdzie rośnie rukiew wodna? - Tak.

Wiem. To było święte miejsce w naszej wiosce.

„Widziałem go raz, gdy byłem dzieckiem, ale potrafię znaleźć drogę. - Nie, Nereya.

„Chcę, żebyś tu została. - Viriath, Paulo umiera.

Zrobię wszystko, żeby go uratować. Moje życie nie jest dla mnie tak ważne jak jego.

W porządku.

Pójdziesz pod przykrywką kupców, żony i męża.

Jeśli zostaniesz zatrzymany,

następnie powiedz, że idziesz do Toletum sprzedawać wino. Unikaj kłopotów.

Nie zwlekaj i przynieś tyle wody, ile możesz.

- Chcesz, żebym z nimi poszedł? - Nie.

Potrzebuję cię tutaj, Bartar.

Mamy problem.

Zdrajca wśród nas.

- Nie może być. Kto ci powiedział? - Nie ważne. Zaufane źródło.

Znajdziemy tego szczura i zabiję go własnymi rękami.

- Myślisz, że sobie z tym poradzi? - To silna bestia. Najlepsze, jakie mamy.

Nie zawiodę Paula.

Chodźmy.

Hiszpanie!

Zadzwoniłem do ciebie, bo potrzebuję twojej pomocy.

Dowiedzieliśmy się, że w nasze szeregi wkradł się zdrajca.

Posłuchaj mnie. Odtąd nikt nie powinien być sam.

Chodźcie ze sobą i nie rozdzielajcie się.

Jedzcie razem, jedźcie razem, śpijcie razem.

Jeśli ktoś znika lub zauważysz coś podejrzanego,

powiadom mnie lub Bartar natychmiast.

Zrób tak, jak powiedziałem, a zapewniam cię, że ten drań zostanie wkrótce złapany.

Vesio, idziesz z Corvisem.

Borno z Hadarem.

Wy czterej powiedz innym.

Ludzie zaczną się wzajemnie podejrzewać. Może to doprowadzić do katastrofy.

Wiem, ale nie ma innego wyjścia. I...

Będziesz moim partnerem.

Przywódca wioski musi być najlepszym wojownikiem.

Najsilniejszy i najodważniejszy, a Teodoro tego nie ma.

„Ale na razie chronił nas. - Zrobił to tylko dla publiczności.

Nie możemy go usunąć - mianuje go Galba.

Otóż ​​to. Mianowanie przywódcy przez Rzym jest obrazą rady.

A co będzie dalej? Czy narzucą nam swoje ubrania, swoich bogów?

Czy legioniści będą spać z naszymi kobietami i wychowywać nasze dzieci?

To nie może być dozwolone!

Pretor nigdy nie zaakceptuje innego starszego, dopóki Teodoro żyje.

Więc mamy tylko jedno wyjście.

- Musimy go zabić. Dzisiaj. - W jaki sposób?

Na pokładzie. Za zamkniętymi drzwiami.

Będziemy sami, Teodoro będzie bezbronny.

Nie będzie oskarżonego w tej zbrodni.

Wszyscy będziemy performerami i niczym więcej.

I nigdy nie będziemy rozmawiać o tym, co się stało.

Ale każdy powinien się na to zgodzić. Kto ma wątpliwości?

To jest moment, w którym musimy wziąć losy wioski w swoje ręce.

Teodoro to już historia dla Kaury.

Oni nie rozumieją. Nie rozumieją delikatności naszej sytuacji.

Galba może zabić każdego w Kaur, jeśli zechce.

Zapewniam, że pretor bardzo łatwo ulega emocjom.

Niewielu, mężu, jest tak dalekowzrocznych jak ty.

- Zazdroszczą ci i twojej pozycji. - Nie wiem.

Wiesz że to prawda. A co najgorsze - chodzi o to, kto jest ci najbliższy.

- Alejo? Nie. - Nie miałby nic przeciwko zostaniu liderem rady.

- I zwróci wszystkich przeciwko tobie. - Jesteś w błędzie.

Myślę, że jasno mu powiedziałem, że nie powinien występować przeciwko mnie, jeśli chce żyć.

Możesz być silny, kiedy tylko chcesz.

A więc musi być wpływowy.

Ojciec.

Chciałbym z Tobą porozmawiać sam.

Zostaw nas.

- Coś nie tak, córko? - Chodzi o Amiyę, uzdrowicielkę.

Rzymianie złapali jej syna i chcą go sprzedać jako niewolnika.

- A dlaczego mi to mówisz? - Możesz poprosić pretora o uwolnienie go.

Elena, myślałem, że wiesz, jak teraz sprawy mają się w Kaur.

Ojcze, ten facet nikogo nie skrzywdził!

Myślisz, że dlatego Galba okaże litość?

Nie chcę ryzykować dla tej kobiety.

Więc zrób to dla mnie!

Proszę cię.

Przepraszam córko. Nie mogę zrobić tego, o co prosisz.

Córka?

Co się dzieje? Dlaczego ten facet jest dla ciebie taki ważny?

- Nie zrozumiesz. Serwal umrze. - Co?

Co ty mówisz?

Ta kobieta zna mój sekret.

Powie to, jeśli jej nie pomogę.

Córka...

Jeśli coś się stanie, możesz mi zaufać.

Serval nie jest synem Alejo.

Viriata?

Czy rozumiesz? Alejo go zabije.

Zabije twojego wnuka i mnie.

Musisz porozmawiać z pretorem.

- Cześć. - Senora, co tu robisz?

- Chcę z tobą porozmawiać. - Jesteś żoną Teodoro,

- nie powinno cię tu być. „Rada nie powinna się zbierać bez mojego męża.

Nie bój się, nic nie powiem.

Widziałem, jak patrzysz na mnie, gdy spacerowałem po wiosce.

Czy lubisz to?

Powiesz mi, co zamierza Alejo?

Spotkamy się za 2 księżyce w Gadir.

Teodoro, jestem teraz zajęty.

- Jeśli to nie jest coś ważnego... - Ważne, pretorze.

Niedawne aresztowania bardzo zaniepokoiły ludzi w Kaur.

Nie czują się przyjaciółmi Rzymu, odkąd twoi ludzie przejęli wioskę.

Kaura jest pełna legionistów i wiele matek straciło...

Wreszcie pokazałeś, że potrafisz być wodzem, Teodoro.

W porządku. Wydam rozkaz przeniesienia wojsk na linię obronną.

Będziesz odpowiedzialny za porządek w wiosce, ale pod sztandarem Rzymu.

O co chodzi? Powiedziałem, że nie będzie więcej aresztowań.

Ale chciałbym mieć papier podpisany przez ciebie, żeby wszystkim to pokazać

że pretor faworyzuje nowego Kaura.

- Dobra, będzie papier. „Dziękuję, pretorze.

Ale chciałbym prosić o jeszcze jedną rzecz.

Twoi ludzie przez pomyłkę wzięli jednego młodego człowieka.

Nie ma nic wspólnego z buntownikami i nigdy z nimi nie współpracował.

To syn miejscowego uzdrowiciela, nazywa się Dosio.

Chciałbym cię prosić, żebyś go wypuścił.

Dosio? Więc mogę go uwolnić?

Jako kolejny gest dobrej woli.

Tak, rozumiem. Chciałbyś coś jeszcze?

Bo możesz zapytać, czego chcesz - dziwki, złoto

może chcesz moją żonę?

- Nie, nie, señor, po prostu chcę... - Nie kusz losu, Teodoro.

Senor, proszę, pomyśl. Ten młody człowiek jest niewinny.

Teraz mam ważniejsze rzeczy do zrobienia.

- Wyślę ci papier. - Dziękuję, pretorze.

- Mistrz. - Mark, co jeszcze powiedział informator?

- Nie pojawił się, panie. - I co Ty tutaj robisz?

Powinieneś był już nakarmić psy ciałem jego córki.

- Był inny problem, sir. - Nadal?

Jakaś choroba powaliła żołnierzy, sir.

Cała kohorta zachorowała.

Kilka osób zmarło, a infekcja szybko rozprzestrzenia się w całym obozie.

Przeklęci bogowie!

Powiedz mi.

Czy w Kaur są jacyś chorzy?

- Nie, o ile wiem. - Więc jak choroba się tu pojawiła?

Czy nie wydaje ci się podejrzane, że stało się to teraz?

Zakładam, że już wiesz.

Moi żołnierze są chorzy i nie mają siły do ​​walki.

Myślę, że wiesz, jak to się stało?

Przyniosłem chorobę do twojego obozu... a ty...

Wkrótce umrzesz, powoli, jak wszyscy twoi ludzie.

Nie będziesz się długo śmiać, draniu.

Natychmiast powiesz mi wszystko, co wiesz o tej chorobie.

Nie wiem nic poza tym, że umrzesz tak jak ja...

i całą twoją armię.

Tak, nie będziesz współpracować. Nie spodziewałem się niczego innego.

Ale bądź spokojny. Mamy tutaj ekspertów, którzy robią

wydać najciemniejsze sekrety.

Po prostu zdecyduj, wszystko od razu powiesz, żeby nie cierpieć.

Albo później, drugiego dnia agonii.

Znak.

Dziękuję wszystkim za waszą obecność.

Poprosiłem radę o spotkanie w celu rozwiązania sprawy o pierwszorzędnym znaczeniu.

- Co się stało, Teodoro? - Jak wiesz, rozmawiałem z Galbą.

Poznałam go przed tym spotkaniem.

Próbowałem go przekonać, żeby nie nadużywał władzy.

I dostałem to, czego chcieliśmy.

Od teraz Galba umożliwia samorządność, bez ingerencji z zewnątrz.

Żadnych legionistów w Kaur!

Odtąd tylko my kontrolujemy życie wioski.

Tworzymy prawa - nasze prawa.

Pretor zobowiązuje się do przestrzegania naszych praw i zwyczajów.

Powiedziałem, że pod moim dowództwem Kaur stanie się spokojnym miejscem.

- I udało mi się spełnić to, co obiecałem. - Nie!

Żałosny zdrajca.

Nie, Teodoro!

Zostaw nas samych.

„Nie sądzę, żeby to miało sens, Teodoro. - Rozkazałem wyjść.

Idź stąd!

„Muszę cię zabić na miejscu. - Teodoro, przysięgam, że ci wyjaśnię.

Członkowie rady zmusili mnie do tego.

Masz szczęście, że nie chcę, aby mój wnuk dorastał bez ojca,

ponieważ już bym cię wypatroszył.

Teodoro, przysięgam, że nie miałem tego na myśli!

Nie mogłem tego zrobić.

Znam cię, Alejo, mogłeś zrobić znacznie gorzej.

Alejo...

Od teraz jesteś wygnany z rady Kaura.

Od teraz jesteś nikim. Tylko cień, znikomy cień!

Chcę, żebyś wstawał każdego ranka, wiedząc, że jesteś mi winien swoje życie.

Wiedząc, że mogę cię zabić w każdej chwili

ponieważ twoje życie należy do mnie. Czy rozumiesz?!

Tak tak...

To twoja ostatnia szansa, nie przegap jej.

Nowy wódz Kaura w moim domu?

Jak zasłużyłeś na taki zaszczyt?

Moja córka mówiła mi o twojej... prośbie.

Gdzie jest mój syn?

- Przepraszam. Rozmawiałem z pretorem, ale... - Kłamiesz.

Musisz uwierzyć. Próbowałem. Ale Galby nie da się łatwo przekonać.

Obstawać! Jeśli nie, powiem Alejo.

I nie spodoba mu się to, co mówię.

- Nie możesz tego zrobić. Nie mogę. - Nie?

Nie pozwolę na to.

Nie możesz mnie powstrzymać. Jesteś tylko tchórzem.

Parszywy pies, który tylko jęczy i lizać pięty właściciela.

Cała wioska się z ciebie śmieje, Teodoro. Niech cię.

Nie mogę ryzykować.

Ojciec.

Co się stało?

Czy rozmawiałeś z pretorem?

Nie musisz się tym martwić.

Udało mi się to rozwiązać.

Co to znaczy?

Nie musisz już martwić się o swojego syna

i ten uzdrowiciel.

Teraz nikt nie będzie wiedział, że to dziecko pochodzi z Viriath.

Wybacz mi...

Wybacz mi ojcze...

Generale, wiem, jak można zabić Viriatha.

Córka...

Ojcze, dlaczego nie przyszedłeś wcześniej?

Jestem tutaj, przyszedłem.

Nie, nie przyszedłeś.

Twoja żona jest uparta jak osioł, przyjdzie na czas, zobaczysz.

Mamy jeszcze 20 spraw, Bartar.

Wielu wojowników jest w połowie drogi do następnego świata.

Potrzebujemy... Bartar! Czy wszystko w porządku?

Nie, Viriath.

Wydaje mi się, że jestem chory. Ja... Nie czuję się dobrze.

- Ale jak to możliwe? - nie wiem.

Być może choroba nie jest przenoszona tak, jak myśleliśmy.

Ale jestem taka gorąca i boli mnie klatka piersiowa.

Lepiej zostań z chorymi.

Muszę dowiedzieć się, ile zdrowych jest w innych jaskiniach.

Niedługo wrócę.

Uważaj na Paulo.

- A jakie są objawy? - Gorączka i omdlenie.

Ale ojcze, nie wyglądasz źle.

Pomimo tego, co próbował zrobić Hiszpan,

jesteś silny i nie zostaniesz zarażony.

Oczywiście.

I pocisz się?

Czy to nie jest objaw?

Mistrzu, musisz przyjść.

- Co się do cholery stało? - Twoja żona... nie czuje się dobrze.

Takie same objawy, jak u legionistów.

- Ona jest chora. „To moja wina, kochanie.

Ten barbarzyńca chciał na mnie splunąć.

Uwarzę wywar, żeby obniżyć temperaturę.

Nie martw się, pani.

Zapewniam, że wkrótce znajdziemy lekarstwo. Obiecuję ci.

Na co czekasz?

Czy mogę ci pomóc?

Zadzwoń do Gai... pozwól jej przyjść.

Przysięgam, że ten drań zapłaci za to, co zrobił.

Powoli umrze od moich tortur.

A jak to pomoże, Galba?

Potrzebujemy go.

Jeśli utrzymamy go przy życiu, możemy nauczyć się leczyć chorobę.

Powinienem był spać, nie ty.

Nigdy nie dostajemy tego, czego chcemy, prawda?

Wydaje się, że bogowie bawią się, bawiąc się naszym przeznaczeniem.

Szczególnie twój i mój.

Czy pamiętasz nasz miesiąc miodowy?

Jak kochaliśmy się każdej nocy.

Jak to się stało, że nasze małżeństwo stało się takie?

Oboje wiemy, jak to się stało.

Claudia, poradzisz sobie z tym.

Jeśli po tym wszystkim, co się stało, nie wykończyłem cię

wtedy wątpię, czy to może być choroba.

Gaia?

- Sabina? - Fabius!

- Sabina, co oni ci zrobili? - Gdzie byłeś tak długo?

Chcieli mnie przekonać, że uciekłeś, abym mógł przyzwyczaić się do tego pomysłu.

Wygląda na twojego ojca.

Jest zdolny do wszystkiego, aby osiągnąć to, czego chce.

Nie pozwolę, żebyśmy znowu się rozerwali.

- Gdzie idziesz? - Każ mu cię wypuścić. - Nie!

Nie możesz znowu wystąpić przeciwko swojemu ojcu.

Zrobi to ponownie. Fabius, jedyny sposób

wyciągnij mnie stąd bez rozpoznania twojego ojca.

- Potrzebuję kluczy do klatki. - Gaia. Gaia je ma.

Musisz znaleźć kogoś, kto może nam pomóc.

Mamo, jak się czujesz?

- Źle, Fabiusie. - Musimy porozmawiać. O Sabinie.

- Przestań się nękać. Sabina wyszła. - Nie mamo!

Sabina nie wyjechała, jest w obozie!

Jest przetrzymywana w namiocie.

- Jak to jest możliwe? - Widziałem to na własne oczy.

- Jest zamknięta w klatce. - Dlaczego?

Oczywiście ojciec chciał nas rozdzielić!

Chciał mnie przekonać, że odeszła, a ja pozostałem na jego smyczy.

Twój ojciec był zawsze dwulicowy.

Przysięgam, że zapłaci za wszystko, co zrobił.

- Nie pozostanie bezkarny. - Poczekaj chwilę, Fabiusie.

Możesz walczyć z ojcem, ale nie z bronią.

Znasz jego zbrodnie lepiej niż ja. Wyobraź sobie, że Senat wiedział o nich.

Twój ojciec wypadłby z łask.

Musisz pojechać do Rzymu, Fabiuszu.

Posłuchaj mnie.

Nie wyjdę bez Sabiny.

Mamo, musisz pomóc mi zdobyć klucze do klatki.

Idź, Gaia się tym zajmie.

Dzięki mamo.

- Dziękuję. - Fabius!

Będziesz dziś jadł kolację ze swoim ojcem.

- Jeśli przynajmniej coś zauważy... - Uspokój się, wiem jak sobie z nim radzić.

I przysięgam, że wielki pretor Galba otrzyma to, na co zasługuje.

- Mistrz! - Nie teraz. - Mistrzu, to jest ważne.

Wiadomość nadeszła od drużyny w lesie.

Jest z nimi zdrajca. Chce z tobą porozmawiać.

Rozwiąż to.

Gdzie mnie zabierasz?

- Zostaw ją. - Dario, dokąd mnie zabierają?

- Proszę... - Nie dotykajcie jej, dranie.

- Nie? Nie! - Zatrzymaj Hiszpana.

Nie, proszę, nie.

- Pożegnaj się z nim, chodź. - Nie, proszę.

Pocałuj go. Daj spokój!

Dobrze dobrze...

Masz szczęście, że ona wciąż żyje. Powinienem był ją zabić wczoraj, kiedy się nie pojawiłeś.

Wygląda na to, że nie tylko ty masz szpiega, senorze.

Poszli za mną. A zanim nie mogłem się stąd wydostać.

Mam nadzieję, że masz historię do opowiedzenia.

Hiszpanie zachorowali.

Choroba zabiła wielu wojowników.

Mój legion i żona pretora też są chorzy. Wiesz dlaczego?

Ponieważ nie dotrzymałeś słowa!

Więc porozmawiaj o lekarstwie, albo zabiję cię na miejscu!

Jedna z osób rozmawiała z szamanem.

Powiedziała, że ​​musisz znaleźć źródło pod rzeżuchą, woda w nim jest święta.

- Podobno leczy choroby, senor. - Gdzie jest to źródło?

W północnej. Nikt nie wie dokładnie, gdzie.

Na poszukiwania wysłano mężczyznę i kobietę.

Znajdź tych Hiszpanów. I wyślij wiadomość do wszystkich punktów kontrolnych.

- Znajdź źródło! - Tak jest.

Wróć do jaskini.

A jeśli Hiszpanie znajdą wodę, przyniesiesz ją nam, dobrze?

Nie mogę tam wrócić, senor. Wiedzą, że jestem szpiegiem, że uciekłem.

Viriath na pewno mnie zabije, jeśli wrócę.

Wtedy ci coś powiem.

Twoja córka jest zarażona, Bartar. Jeśli nie znajdziesz lekarstwa, umrze.

Myślałem, że go nigdy nie znajdziemy.

Musimy wrócić jak najszybciej.

- Hiszpanie! Co Ty tutaj robisz? - Sandro...

Jesteśmy kupcami. Wino przywozimy z Toletum.

Zatrzymaliśmy się na odpoczynek, a teraz przejdźmy dalej.

Jesteśmy bardzo daleko od domu.

- Chcielibyśmy wrócić przed zmrokiem. - Pokaż swój produkt.

Teraz, senor.

Sandro!

Jest dobrze...

Jak teraz zdobędziemy wodę?

- Nośmy to na sobie. - To niemożliwe.

Musimy to zrobić.

Chcesz wyjaśnić, co się stało na naradzie?

Zgodziliśmy się, dlaczego się wtrącałeś?

Okoliczności się zmieniły.

Okazało się, że Teodoro dba o naszą przyszłość.

Wiem, że coś ukrywasz.

Nie mam pojęcia, co masz na myśli.

Zobaczysz na własne oczy, jak wyjmuję ci wnętrzności z szyi.

Dlaczego zmieniłeś zdanie?

Byłem do tego zmuszony. Przekonany.

Kto sprawił, że zmieniłeś zdanie?

Kto sprawił, że zmieniłeś zdanie ?!

Żona Teodoro. Zmusiła mnie.

- Zatrzymać. - Co robisz?

Idź, jakby nic się nie stało.

- Co chcesz? - Bądź cicho.

Jesteś szalony?

Nie, nie, Alejo!

- Mylisz się, nie jestem twoim wrogiem. - Jesteś jego żoną.

I jesteś gotowy spać z innymi, aby przerwać moje plany!

- W ten sposób przekonujesz ludzi? - Mogę ci pomóc z Teodoro!

Wykorzystam swoją pozycję do zysku.

Chcę tylko zobaczyć martwego Teodoro. I Ty też.

Jeśli mnie zabijesz, nigdy nie poznasz prawdy.

- Próbujesz ocalić swoje życie? "Musisz mi uwierzyć.

Jest jeden sekret, który był przez długi czas ukrywany. O tobie i Servalu.

Co jest z moim synem?

Serval nie jest twoim synem.

- To nie prawda! - Długo to przed tobą ukrywali.

Elena była w ciąży, kiedy cię poślubiła.

Przekonałem cię, że to dziecko jest twoje, ale jego prawdziwym ojcem jest Viriath.

- Nie... - Wiesz, że to prawda.

Nie.

Alejo.

Nie spodziewałem się ciebie tak wcześnie.

Zrezygnowałem z kilku rzeczy, chciałem wrócić do domu.

I spędź trochę czasu z moim synem przed obiadem.

Gdybym wiedział, ugotowałbym coś do jedzenia.

Nie martw się i nie spiesz się.

- Dokąd idziesz z dzieckiem? - Przyjacielowi z Norby.

Chciałby go zobaczyć.

- Dlaczego nie zaprosić go na obiad? - Spieszy się.

I nie chce się tym przejmować.

Alejo, ale dziecko powinno wkrótce zjeść.

Nie martw się, zajmę się nim.

Oto klucz do klatki.

Kiedy zajdzie słońce, zabiorę cię stąd.

- Pójdziemy do Rzymu. - Razem? I twój ojciec?

Myśli, że mnie kontroluje. Podał mi swoje nazwisko.

Fabiuszu...

Czy na pewno chcesz to wszystko zostawić?

Jestem po prostu uwolnionym niewolnikiem.

Teraz, gdy masz już nazwisko, możesz zostać członkiem Senatu.

- Zawsze tego chciałeś. - Już nie.

Nie jest to dla mnie interesujące. Chcę tylko zacząć z tobą nowe życie.

Jeśli zaakceptujesz mnie w ten sposób.

Mam dobre wieści, sir.

Informator opowiedział o leku. Wysłałem, żeby go znaleźć.

Chwała bogom!

Mam nadzieję, że znajdą go na czas.

Fabio, gdzie byłeś?

Służył jako generał, ojcze.

Sprawdził stan naszej obrony i rozwiązał kilka problemów dyscyplinarnych.

Miło mi to słyszeć.

Musisz dobrze znać legion, jeśli chcesz zostać pretorem.

Mark, chcesz czegoś innego?

Sir, nie potrzebujemy już hiszpańskiego więźnia.

Musimy go zabić.

Może lepiej byłoby pozwolić mu umrzeć powoli.

Śmierć męczennika jest zawsze lepsza niż szybka.

Musiałem wyjść, Viriath. Nie było innego wyjścia.

Poszedł do lasu i chciał uciec.

Poszedł szukać Rzymian. Chciał nas zdradzić.

Vesio mógł wiele zrobić, ale nie zdradzić!

- Nie ufasz mi? „Nie wierzę ci, draniu! - Cisza.

- Dlaczego nie powiedziałeś nikomu z nas? - Nie było czasu.

I nie byłam pewna, czy odszedł, ponieważ był zdrajcą.

Nie jesteśmy tego pewni nawet teraz!

Poszedłem za nim, aby dowiedzieć się, z kim się spotyka, i usłyszałem rzymski patrol.

Znalazł mnie i nie miałem innego wyboru, jak go zabić. Albo on, albo ja.

Rzymianie zabili moją rodzinę, moją córkę.

- Nigdy bym ich nie oddał. - Wiem, Bartar, wiem.

Zrobiłeś, co musiałeś.

Zdrajca nie żyje, prawda? Nie mamy się już czym martwić.

Powiadom resztę.

Mam nadzieję, że to nie pogarsza sprawy.

- Co słyszysz o Nerei i Sandro? - Jeszcze nic.

Napij się wody, Bartar, poczujesz się lepiej.

„Nie, nie martw się, Viriath. - Pij.

Myślę, że żaden z obecnych nie jest przeciwko tobie wody pitnej.

Ty też, prawda? Drink.

Tata!

Dziel się wodą wśród ludzi we wszystkich jaskiniach.

Gdzie jest Viriath?

Althea, uciekaj!

Tata!

Wujek Sandro jest tutaj, ma lekarstwo.

Paulo...

Paulo!

Chodź, obudź się, musisz pić!

Paulo!

Dalej, wstawaj! Musisz pić!

Nie możesz mnie teraz zostawić. Obudź się!

- Nereya... - Tak, to wszystko.

Pij, na miłość boską, to lekarstwo!

Lubię to.

Po prostu to wypij.

Wszystko będzie dobrze. Więc?

Wszystko będzie dobrze.

Otworzyć! Jestem Bartar z Norby, chcę porozmawiać z generałem Markiem!

Mam... lekarstwo.

Usuń wodę! Daj wkrótce wszystkim chorym!

Moja córka... Navia?

Twoja córka?

Wciąż żywy.

Kopie własny grób.

Jeśli Mark nie znajdzie lekarstwa, przysięgam, że zapłaci.

Jestem pewien, że wykona to zadanie.

Mama nie umrze.

Claudia nie chciała jechać do Hiszpanii.

Kiedy zostałem tu powołany, namówiłem ją, żeby poszła ze mną.

Obiecał jej złoto, biżuterię, bogactwo...

Dlaczego to zrobiłeś?

Claudia to najbardziej nieprzyjemna ze wszystkich kobiet. Ale ona jest moją żoną.

Bez niej nie wyobrażam sobie życia na tej barbarzyńskiej krainie...

A teraz, jeśli umrze...

Ojcze, wszystko będzie dobrze.

Przynajmniej z tobą i ze mną wszystko będzie jak dawniej.

Wiem, że ostatnie dni były dla ciebie trudne.

Ja też byłem młody.

I wiem, co to znaczy dać się ponieść kobiecie.

Ale cieszę się, że się obudziłeś.

Sabina to wąż o niewinnej twarzy, która dobrze manipuluje.

Ale nikt nie może manipulować krwią Sulpicii, prawda?

Masz całkowitą rację, ojcze.

Sir, mamy lekarstwo.

Uwaga.

- Weź to. „To jedyna rzecz, którą powinnaś pić, pani.

Mam nadzieję, że to działa, ponieważ jest to najgorsza rzecz, jaką kiedykolwiek próbowałem.

Będę zadowolony, kiedy wyzdrowiejesz.

Wkrótce znowu zacznie nas narzekać.

Teraz chciałbym odpocząć.

W porządku. Chodźmy.

Do widzenia.

Znak!

Tak?

Czy chciałbyś być znowu jedynym generałem w obozie?

- Wiesz, że tak. - Przyniosę ci głowę Fabiusa na tacy.

- Znak. - Zabrać go! - Co robisz?

Zatrzymać! Co robisz?

Nie śmiesz słuchać rozkazów swojego szefa?

Jesteś hańbą tego legionu.

I jego ojciec.

Daj mu odejść.

Zabierz go do pretora.

Co to znaczy, Mark?

Chciał uciec do Rzymu, panie.

I wyślę cię do sądu. Twój własny syn cię zdradził.

Czy to prawda, Fabiusie?

Powiedz mi, że Mark jest szalony i to wszystko kłamstwo.

Powiedz mi.

- To prawda. - Na litość boską! ..

Jesteś krwią mojej krwi.

„Wychowałem potwora. - Potwór?

To nie ja zamknąłem kobietę w klatce, żeby powoli umierała.

Nie zabijam dla przyjemności. To nie ja, ojcze.

Po wszystkim, co dla ciebie zrobiłem?

Po wszystkim, co ci dałem?

Prawie oświadczyłem, że jesteś moim prawowitym synem.

Nie potrzebuję twojego imienia.

Nie chcę, abym pozostał w historii jako syn Serwiusza Sulpicjusza Galby.

Skorumpowany pretor, tchórz i morderca.

Mów o mnie z szacunkiem. Nadal jestem twoim ojcem.

Nie mam ojca.

Wtedy zostaniesz potępiony jako zwykły plebejusz.

I jako zdrajca.

Mark, przejmij dowodzenie nad armią w tym obozie.

Na wynos.

Drink!

Nadal!

- Jemu też to daj. - To tylko dla ciebie.

Rozkaz generała.

Powiąż to.

- W rezultacie wszystko się ułożyło. „To nie koniec, Mark.

Masz rację, Fabius.

To dopiero początek.

Synowie przywódców obu stron trzymani są razem.

Wreszcie masz coś wspólnego.

Generał!

- Mistrz. - Mark, to nie jest najlepszy czas. „Wiem, proszę pana.

Nie zawracałbym sobie głowy, gdyby to nie miało znaczenia.

Co tu robi ta nieszczęsna kobieta?

To córka Bartara, panie, szpieg.

Chcę zająć miejsce mojego ojca. Rebelianci nie będą podejrzewać kobiety.

- Co więcej, ja. - A jak ich o tym przekonasz?

Wszyscy myślą, że nie żyję, senor. Wystarczy, że powiem, że biegłem.

Jabłko spada niedaleko jabłoni. Czy tak mówią?

Ojciec zaryzykował życie, żeby mnie uratować, senor.

OK, hiszpański.

Mam nadzieję, że będziesz bardziej przydatny niż twój ojciec.

Tym razem nie będę tolerować błędów.

Niech tak się stanie, senor. Ale jest coś, o co chcę prosić.

A jeśli chcesz, żebym pomogła, nie zostawiaj tego bez odpowiedzi.

To był jedyny sposób, aby się stamtąd wydostać i spróbować uratować Dario.

- Wygląda na to, że zadziałało. „Pracowałeś dobrze.

Jesteś pewien, że niczego nie podejrzewał?

Jestem pewien.

Chcę naprawić błąd mojego ojca, Viriath. I zrobię to.

Zrobię wszystko, o co poprosisz.

Uratujmy Dario. Koniec jest bliski.

I zapewniam, że tym razem zwycięstwo będzie nasze.

Alejo!

- Gdzie jest Serval? - Nie powinnam była cię poślubić, pasterzowa dziwko.

- Gdzie jest mój syn? - Twój syn? Obrzydliwy szczur.

Przez cały ten czas żyłem w kłamstwie i wszyscy się ze mnie śmiali, prawda?

- Alejo. gdzie jest mój syn? Gdzie on jest? - Twój syn zapłacił za twoje błędy.

Zabiłem go własnymi rękami.

Nie...

Nie!

Nie!