Original subtitles

Hiszpańska legenda

Odcinek 5: Infected

Pomóż mi.

Panie, proszę...

Nie każ mi znowu cierpieć.

Zabij mnie. Proszę, nie pozwól mi zostać ukrzyżowanym.

Nie umrzesz, Sabina, nie bój się.

Ale panie...

Pretor nie pozwala mi żyć po tym, co zrobiłem.

Jest moim panem i decyduje o tym, co stanie się z moim życiem.

Nie posłuchałem go, Fabiuszu.

Uciekłem po tym, jak opuścili moje życie. Nie będzie drugiego razu.

Zostaw to mnie.

Cieszę się, że wróciłeś, mistrzu.

Potrzebujesz czegoś, mistrzu?

Chodź ze mną.

- Co się stało?! - Chciałbym ci dać tego niewolnika, mamo.

- O czym mówisz? - Gaia jest twoja. Możesz z nią zrobić, co chcesz.

- Sabinę zostawię samej sobie. - W jaki sposób?

Weź mojego niewolnika i zostaw to dla mnie?

Jak myślisz, dlaczego się zgodzę?

Bo inaczej powiem Pretorowi wszystko o tobie i generale Marku.

Daj mi do tego papier. Jeśli Sabina stanie się moja, to niech będzie zgodnie z prawem.

Po co ci papiery, Fabiusie? Niewolnicy należą do całej rodziny.

Tak czy inaczej, to nie będzie twoje przez długi czas.

Kiedy pretor ukarze ją za ucieczkę, będzie na krzyżu, a nie w twoim łóżku.

Więc ją uwolnię.

Twój ojciec nie pozwoli uwolnić jednego ze swoich niewolników.

Poproś o dokumenty z Rzymu. Zachowam twój sekret.

Mama.

Zajęliśmy wioskę, sir, a Teodoro został starszym rady.

Teraz więźniowie zostaną przywiezieni do obozu, sir.

- Więźniowie? - Tak jest.

Myślę, że jasno powiedziałem, że nie potrzebuję ocalałych.

Zabijemy ich po przybyciu, mistrzu.

A głowa Viriatha?

Udało mu się wydostać z wioski, zanim do niego dotarliśmy.

Mark, nie mów, że pozwoliłeś mu uciec.

- Przepraszam, panie. - Cóż, nadal nie byłoby szkoda!

Gdzie on jest?

Wygląda na to, że schronił się w górach z kilkoma ludźmi. W Star Ridge.

Biegli jak tchórzliwe wilki.

Ok, zabierzmy ich stamtąd. Zwróć więźniów do wioski.

- Na wieś? „Mark, Viriath nie jest głupcem. Nie odważą się wejść do obozu.

Musimy sprawić, by myśleli, że mogą ich uwolnić.

Zabierz ich do wioski i

- rozpowszechnij pogłoskę, że egzekucja odbędzie się jutro. - Tak jest.

A mój syn?

Czuje się dobrze, panie. Nie ma na nim zadrapania, teraz jest w swoim namiocie.

Jak sobie radził na polu bitwy?

Mark, zadałem pytanie.

Zachowywał się jak dzielny żołnierz, mistrzu.

Mark, jeśli znowu będziesz kłamać, będziesz czyścić garnki.

Czy mam jakiś powód, żeby się go wstydzić?

Hiszpanie poddali się, panie.

A twój syn zdecydował, że masakra wystarczy.

Dlatego mamy więźniów.

Powiedz mojemu synowi, żeby przyszedł do mnie. Mark, wróć do wioski

i upewnij się, że zakończysz Viriatha, kiedy przyjdzie ocalić swój lud.

Potrzebuję głowy mężczyzny, który próbował mnie zabić na tacy.

I wszyscy, którzy mu pomogli, cały jego lud i ich rodziny.

- Jak on się ma? - Dużo lepiej. Jego głowa jest mocna.

Paulo, moje kondolencje z powodu Aarona. Przepraszam.

To nie twoja wina.

Zapewniam, że zapłacą za to Rzymianie.

Mam nadzieję, że to miejsce jest bezpieczne.

Bezpiecznie? Przyjrzyj się bliżej.

Poza zwierzętami nie mieszkał tu nikt inny.

Gwiezdna Grań jest pełna takich jaskiń i będziemy z nich korzystać.

Umieścimy ludzi w różnych jaskiniach.

Jeśli Rzymianie zaatakują nas wszystkich razem, będziemy łatwym łupem.

- Jeśli tak myślisz, to śmiało. - O co chodzi? Nie zgadzasz się?

Nie sądzę, żeby moja opinia miała dla ciebie znaczenie, Viriath.

Oczywiście ważne, Dario. Jesteś liderem naszej wioski.

- Wiele osób zginęło z mojej winy. - Dario...

Wszystkie moje decyzje są nieszczęśliwe.

Myślę, że nie jestem godzien być przywódcą wioski. Mój ojciec by się mnie wstydził.

Dario, zabrali Kaurę, ale wojna wciąż trwa.

„Nie mogłem nawet uratować żony. - Więc zróbmy to!

Uratujemy ją i innych więźniów, a potem będziemy dalej walczyć,

- dopóki nie wygramy i nie odzyskamy swojego. - W jaki sposób?

Jak to robimy? Wiesz, że nie można wejść do rzymskiego obozu.

Coś wymyślę.

Kataron, rozbierz ludzi i zabierz ich do jaskiń.

Viriath, ze wzgórza wydobywa się dym.

„Myślałem, że coś ci się stało. - Jak leci?

- W Kaur wszystko jest teraz skomplikowane. - Widziałeś moją siostrę Aldarę?

Nie, myślałem, że była z tobą.

Rzymianie przejęli wioskę. Ale możesz dowiedzieć się, kto przeżył, a kto został schwytany.

W jaki sposób? Więźniów nie zabrano do obozu?

Nie. Zostali zabrani, ale potem wrócili.

Mówią, że pretor nakazał jutro egzekucję.

- Musimy wrócić do Kauru. - Nie, to jest... - Viriath,

Opuściłem już swoją wioskę, wielu z tego powodu zginęło.

Nie pozwolę już na to.

Jeśli pretor zostawił więźniów w Kaur,

to dlatego, że wiedział, że spróbujemy ich wydostać.

- Będzie czekał. - Mamy przewagę - wiemy o pułapce.

- Zaloguj się, to nam nie pomoże. - Zbierz ludzi w jaskini.

Ector, musisz coś zrobić.

Sprowadziliśmy tu więźniów.

I jesteśmy przekonani, że rebelianci spróbują ich uwolnić.

Mam nadzieję, że nikt w wiosce im nie pomoże,

bo inaczej nie będziecie tak przyjaciółmi, jak mówicie.

- Zapewniam, że tak się nie stanie. „Dla twojego dobra, niech tak będzie.

Bo jeśli nie złapiemy Viriatha, przysięgam, że za to zapłacisz.

To się nie wydarzy.

W porządku.

Nawiasem mówiąc, Teodoro, pretor rozkazał zabić wszystkich krewnych rebeliantów.

Potrzebuję nazwisk.

W Kaur, generale, nie ma już żadnych zbuntowanych krewnych.

Idealny.

Więc nie mam się czym martwić, prawda?

Generał!

- Tak? - Musimy porozmawiać.

Chodzi o twoje pytanie o krewnych buntowników.

- I co? „Wiem, gdzie oni są.

Teodoro powiedział, że nie ma ich w Kaur.

Czy chcesz powiedzieć, że człowiek, którego Rzym mianował przewodniczącym rady, jest kłamcą?

Nie, nie powiedziałem tego.

Trudno powiedzieć, kto jest w Kaur, a kto nie. Był zdezorientowany.

Dlaczego tam tego nie powiedziałeś? Z Teodoro?

Ponieważ chciał, aby pretor ogłosił mnie przyjacielem Rzymu przed wszystkimi,

w tym przed Teodoro.

Co za drań.

Nazwy!

Bartar z Norba. Były radny.

Jego córka Navia jest żoną przywódcy rebeliantów Dario.

- Słyszałem, że są we wsi. - Nadal.

„Aldara jest siostrą innego buntownika. - Gdzie on mieszka?

W domu mojego brata, w górnej części wioski.

- Elena, co się stało? - Musisz odejść - przyjdą po ciebie Rzymianie z Navią.

Navii tu nie ma.

Generał Mark wie, że ona tu jest i nie spocznie, dopóki jej nie znajdzie.

- Ojcze, zostaw to. - Navia, schowaj się. Jeśli Rzymianie cię znajdą...

Pomogę ci wydostać się z wioski.

W porządku. Idź z nią.

Nie, nie odejdę bez ciebie, ojcze. Zostaniesz zabity!

Wiem, jak się ich pozbyć.

Szybko z powrotem!

Bartar z Norba.

Ty i twoja córka zostaliście aresztowani za pomoc buntownikom.

„Chcę porozmawiać z Praetorem Galbą. - Oczywiście, dlaczego nie z samym Jowiszem?

Ponieważ Galba płaci mi za współpracę z Rzymem.

Bartar z Norby, jak długo widzieliśmy?

„Generale, przysięgam, że moja córka nie jest buntowniczką. - Tak oczywiście.

- W takim razie powiedz mi, dlaczego uciekła? - Ona nie biegła, senor.

Wyszła na zakupy, a potem dowiedziała się, że jej szukają i prawdopodobnie się przestraszyła.

Jest moją córką, nigdy nie zaprzeczała Rzymowi.

Poczekaj na zewnątrz.

Jak myślisz, kiedy twoi mili hiszpańscy przyjaciele zrobią to

dowiesz się, że zginą z winy zdrajcy takiego jak ty?

Może powiedz im wszystko, co wydarzyło się ostatnio

- i cię osądzą. - Zdradziłem dla ciebie mój lud!

Dzięki mnie zająłeś wioskę!

- Przysięgam, że moja córka do nich nie należy! - To dlatego pozwoliłeś jej poślubić Dario?

- Ja nie... - Albo odpowiedz na moje pytania, albo zamknij się!

Chcesz pomóc? W porządku.

Jeśli mnie do niej nie zabierzesz, sam ją znajdę.

Razem umrzecie na krzyżu.

Przeszukuj Kauru, dom po domu, patrz w każdy kąt!

Znajdź Navię - żonę Dario of Kaura!

Stoisko! Gdzie idziesz?

Nikt nie powinien wchodzić i wychodzić z wioski bez pozwolenia generała Marka.

- Jestem jednym z jego ludzi. - Ty? Najemnik?

Nazwij to tak, jeśli chcesz. On mnie zna. Jestem harcerzem - Hektorem z Kaury.

Znam go. Widziałem go w obozie i podczas bitwy.

- Szczęściarz. - Dziękuję.

Hej ty! Gdzie idziesz?

- Chodź ze mną. - Gdzie? - Nie słyszałeś rozkazu generała?

- Jaka kolejność? „Musimy znaleźć Navię, żonę Dario of Kaur.

- Musimy jechać do wioski. - Jesteś szalony? Nie możemy tego zrobić.

„Rzymianie nas wykończy, gdy tylko się zbliżymy. - On ma rację.

Twoja żona jest z nami, prawda, Kataron?

Ale nie wyobrażaj sobie. Chcesz ją uratować?

Viriath ma rację. Jeśli nic dla nich nie zrobimy,

ich śmierć będzie na naszym sumieniu. Noś taki ładunek...

Musimy się zemścić

za wszystkich poległych towarzyszy i wyrządzone zło.

Jeśli któryś z nas umrze i nie spróbujemy go uratować,

wtedy ten duch będzie nas nawiedzał do końca dni.

Gdybyśmy nie posłuchali Dario i zostali w Kaur, to by się nie stało.

- Szanuj swojego przywódcę! - Nie, Viriath.

Powiedział prawdę - myliłem się.

I z mojej winy wielu naszych braci nie żyje.

Straciliśmy nasz dom.

Dlatego zrzekam się stanowiska starszego rady Kaura.

A kiedy uwolnimy więźniów, to stąd odejdę. Na zawsze.

Tak chcę.

Wszyscy się zgadzają?

Wysłaliśmy człowieka do Kauru.

Porozmawia tam z naszymi przyjaciółmi,

i uratujemy ludzi przed czasem określonym przez pretora.

Może dojść do wielkiej bitwy, ale nie pozwolimy im wygrać.

Paulo!

Przeszukaj dom!

Jestem sam. Nikogo tu nie ma.

Kurwa Teodoro? Więc to ty - Aldara?

Nie sądziłem, że znasz moje imię, generale.

Weź ją!

- Nawet nie myśl. - Mogę przynajmniej dowiedzieć się, co zrobiłem?

Urodzony z tej samej matki z buntownikiem.

Zabierz to!

Nie jestem jak mój brat! Nie popieram jego ideałów!

Żyję z rzymskich monet. Popatrz!

Twoi ludzie im zapłacili.

Nie zabijaj mnie, bo nic nie wiem.

Poczekaj na zewnątrz.

Będziesz błagać?

Więc powiedz mi - dlaczego miałbym zostawić twoje życie?

Mogę sprawić Ci przyjemność, jakiej nie zrobi żadna inna kobieta.

Zbyt długo byłeś w obozie, sam.

Jest wiele hiszpańskich dziwek, niewolników.

Ale trzeba ich zmusić, ja - nie. Chcę to.

Chcę wiedzieć, czego potrzebuje rzymski generał.

- Generale! - Połóż ją z innymi.

Nie!

Nie!

Wy dziwki dzieci! Pozwól mi odejść! Nie mam nic wspólnego z tymi buntownikami!

Pozwól mi odejść!

Popatrz tutaj.

Odeszli?

Odszedł...

Nie nie nie...

Nie...

- Tu jest coś? - Nie, proszę.

Zapraszamy.

Skaut, słyszysz? Znalazłeś coś?

Nie, proszę pana, tu też jest pusto!

Więc dlaczego utkniesz? Chodźmy.

- Musimy się stąd wydostać. - W jaki sposób?

Musisz tu zostać, dopóki nie znajdę sposobu. Muszę iść.

Jeśli dowiedzą się, że ci pomagam, oboje zginiemy.

Czy rozumiesz?

Nie ruszaj się ani nie hałasuj.

- Wrócę po ciebie. W porządku? - Dobry.

- Aldara! - Teodoro, wyciągnij mnie! Oni chcą mnie zabić! - Zostaw ją!

„Generał Mark nakazał jej zatrzymanie. - I rozkazuję zwolnić!

„Jestem szefem rady Kaura. - I obywatel rzymski.

Kto wykonuje rozkazy, prawda, Teodoro?

Wydaje mi się, że wszystko jest tutaj bardzo jasne.

Musimy karać buntowników, a nie niewinnych.

-Czy uważasz ją za niewinną? „Była ze mną w obozie.

Pretor poprosił ją o pomoc, a ona posłuchała go.

Nasze źródło mówi, że jest siostrą buntownika.

Krew nie definiuje osoby. Oprócz...

nie jest już siostrą buntownika.

Teraz jest moją żoną. Powiedz mu.

Pobraliśmy się 2 dni temu.

To prawda?

Czy jesteś jego żoną?

Tak.

Czy poślubiłeś tego, który bierze pieniądze za usługi?

To moja sprawa.

Uwolnij ją!

Mam nadzieję, że ta hiszpańska suka dobrze wie, jak mało jest warte jej życie.

Zostaw ją.

- Nic? - Ogólnie.

Czy ta kobieta nie została zatrzymana? Jest siostrą buntownika.

Generał ją wypuścił, myślę, że to żona Teodoro.

- Kogo ?! - Lider Hiszpanów.

Jak myślisz, co się z nim dzieje?

Nie wiem. Otrzymał bardzo silny cios.

Może wstał za wcześnie.

Ale jestem pewien, że kiedy odpocznie, szybko wyzdrowieje.

Viriath!

Ector wrócił z Kaur.

- Co się stało, Ector? - Gdzie jest Paulo? - W jaskini. Co?

Bracie, Aldara żyje, nic jej nie jest.

Ale... Trudno to wyjaśnić...

- Próbujesz. - To dziwne... Ona jest teraz...

Ona...

- Co się z nią dzieje, na miłość boską! „Jest teraz żoną Teodoro.

- Żartujesz. - Nie? Nie.

Generał nakazał zatrzymanie krewnych buntowników.

Teodoro powiedział, żeby ją puścił, bo jest jego żoną.

Nigdy nie wyszłaby za zdrajcę.

Skłamała, żeby uratować swoje życie.

Nie, bracie, nie. Powiedziała to na oczach całej wioski.

Wygląda na to, że Aldara jest teraz żoną Teodoro.

- Jaki masz mocny żołądek... - Zamknij się.

Nie wiesz nic.

Dobrze, że mi powiedziałeś, Ector.

Jest jeszcze coś. Dario, tu chodzi o Bartara i Navię.

Mam nadzieję, że będziesz z nim ostrożny.

Wiesz, co robią tym, którzy rozmawiają - odcinają sobie język.

Daję słowo.

Generał!

O co chodzi, Claudia?

Kto dał ci prawo prosić o papiery dla niewolnika?

- zapytał mnie Fabio.

Chce dać jej wolność.

Wygląda na to, że zdecydowałeś mu pomóc.

Oczywiście nie!

Myślisz, że jestem w stanie wywołać taki skandal w Rzymie?

Może nie mam już majątku, Galba, ale wstyd pozostaje.

Chciałem tylko zdobyć zaufanie twojego syna.

Pomyślałem, że to może rozwiązać problem z Sabiną.

Ten niewolnik nie żyje. Sam ją dzisiaj zabiję.

Świetny pomysł!

W ten sposób ponownie wejdziesz w konflikt ze swoim synem.

Syn, który ufa twojej żonie bardziej niż tobie.

Musisz skorzystać z tego zaufania.

Wiem, co w takim razie zrobię, Claudia.

Bardzo dobrze wiem, co z tym zrobić.

A jeszcze bardziej z nią.

Przed moim mieczem rozpoznaje moje ciało.

Tchórz!

- Szanowna Pani? - Czy tak zdecydowałeś się zdobyć jego zaufanie?

Po wszystkim, co dla ciebie zrobiłem?

Bawisz się ogniem, Mark.

A jeśli masz szczęście, Galba sam cię nie oskóruje.

Dlaczego miałby to zrobić?

- Ponieważ walczyłeś z jego żoną, nie pamiętasz? - Tak, tak, pamiętam.

Myślałem, że nigdy nie dotrze do Galby.

I nie przyszedłby, Fabiusz nie powiedziałby ojcu,

gdybyś nie stanął mi na drodze!

A teraz módl się do bogów, żeby Galba nie był tak głupi jak ty, a ja mogę to rozwiązać.

Zostaw nas.

Sabina.

Jak długo nie byliśmy razem?

Chodź tu. Chodź, nie stój tam.

- Generale. - Znak?

Rozmawiałem z twoją matką.

- Przekazała mi twoją rozmowę. „Widzę, że nadal ci ufa.

Jego temat dotyczy nas dwojga, sir.

W takim razie, dla dobra dwojga, mam nadzieję, że matka wywiąże się ze swojej części umowy.

„Wierz lub nie wierz, ale zawsze byłem lojalny wobec pretora. - Wierny?

Czy wierność to rozpusta z żoną? Powiedz mi!

A może powinniśmy zapytać mojego ojca?

Jeśli się dowie, zabije ją.

I ja.

Dotrzymuję słowa, Mark.

Obiecałem mamie milczeć, jeśli pomoże mi uwolnić Sabinę.

- Generale, ojciec chce się z tobą widzieć. - Dziękuję za darmo.

Czy chciałeś mnie zobaczyć, ojcze?

Och, ty nie...

Nic, synu, wejdź.

Fabio, wiesz, że któregoś dnia pojadę do Ghadir.

Chciałbym, żebyś wziął na siebie odpowiedzialność za obóz.

Nie możemy teraz tracić czujności.

Niewolnik.

Dziękuję za twoją pracę.

Mamy informację, że uciekli w góry.

Wiemy, że nie zostaną tam długo.

Synu, wszystko w porządku?

Czy ten niewolnik ci przeszkadza?

Co robisz, ojcze?

„Wiesz doskonale, że jest moja. - Otóż to.

I wszystko, co należy do ciebie, synu, należy do mnie.

Ten niewolnik cieszy się ostatnimi dniami wolności... i życia.

Myślę, że dlatego przywiozłeś ją z Kaury, kiedy uciekła? Mam rację?

Nie pozwolę ci jej zabić.

Myślę, że nie słyszałem dobrze.

Chcę ją uwolnić.

Chcę, żeby pan pozwolił, sir.

Myślę, że oboje wiemy, ile wart jest ten niewolnik. Nic.

Wtedy nic cię nie kosztuje, żeby ją uwolnić.

Niewątpliwie jest dobra w łóżku, nie można temu zaprzeczyć.

Ale zapewniam, że jest lepiej.

Po to aby...

W porządku. Jeśli tego chcesz...

Nie będę się już z tobą kłócić.

Więc zrób to.

Myślałem, że gazety są w Rzymie.

Jestem panem tego niewolnika. Mogę z nią zrobić, co zechcę.

Poprosiłem urzędnika o napisanie tego, żeby nie czekać na gazetę z Rzymu.

Ale najpierw powiem ci, co się stanie.

Uwolnij niewolnika. Jak myślisz, co ona zrobi? Czy zostanie z tobą?

Czy opuści swój lud i rodzinę?

Poślub Hiszpankę i zhańb się w Rzymie.

- Nie znasz Sabiny. - Wiem synu. Tak samo jak wszyscy.

Ale wiele razy próbowałem cię ostrzec, a ty nie chciałeś słuchać.

Może czas przestać cię chronić jako dziecko.

To ty będziesz się wstydzić, jeśli się odważysz.

Ojciec.

Idź stąd.

- Sabina. - Idź stąd!

Wszystko zostało rozwiązane. To się więcej nie powtórzy.

Nigdy więcej.

On nic ci nie zrobi.

Jesteś wolną kobietą.

- Teraz możesz iść. - Iść?

- Gdzie? - Dom.

Poszukaj swojej rodziny. Rób co chcesz.

Ale ja chcę z tobą zostać.

I uwolniłeś ją?

Uspokój się, kochanie. Tylko z powodu, który podałeś.

Nie chcę walczyć z moim synem.

Mam lepszy pomysł, jak pozbyć się naszego problemu z niewolnikami.

Wolny niewolnik może iść, gdzie chce, prawda?

Sabina nie ma rodziny, Galba. Nawet nie pamięta, skąd pochodzi.

Jak myślisz, gdzie powinna iść?

Tym bardziej, jeśli jest faworytką syna pretora.

Myślałem, że jesteś mądrzejsza, Claudia.

Może nie odejdzie. Nie ważne.

Ważne, żeby mój syn pomyślał, że jej nie ma.

Wyobraź sobie, że generał został porzucony przez niewolnika

po starciu z moim ojcem.

Złamie mu serce i złagodzi dumę.

A człowiek bez dumy jest posłusznym synem.

Zaczęliśmy się rozumieć.

A teraz, gdy zdobyłem zaufanie mojego syna, kochanie,

też zasługuję na moje.

Wszystkie wejścia są pod kontrolą.

Możesz wejść i wyjść tylko za zgodą generała Marka.

Które masz. Możesz nam pomóc uwolnić jeńców.

Jedna osoba nie może uratować wszystkich.

Poza tym, jeśli zostanie złapany, stracimy jedynego informatora.

Słuchać.

Poczekamy do zmroku i wejdziemy do wioski od strony wody.

Jak uniknąć patroli?

Nie są dla nas przeszkodą, ponieważ nie będą w pobliżu wody.

- Gdzie oni będą? - Na szczycie wioski.

Połowa ludzi odwróci uwagę Rzymian, udając atak,

iw tym czasie reszta niezauważona wejdzie do wioski z wody.

Czy sie zgadzasz?

Kataron poprowadzi atak na szczycie.

Catharon?

Jest nieprzytomny.

Zabierzmy go do jaskini.

Dario, chodź ze mną.

Odłóż to.

- Viriath, powinieneś przyjść. - Co się stało?

Nereya.

Z nimi jest tak samo, jak z Paulo.

Rozchorował się po twoim odejściu, nie mogliśmy ci powiedzieć.

Wszyscy mają bardzo gorące czoła.

Sprowadził chorobę! Obraził naszych bogów i zdradził wioskę!

To jego wina! Musimy go poświęcić!

- Jesteś pewny? - Kłopoty nie ustaną, dopóki nie umrze!

Nie złość się, Sandro, on ma rację.

- Bogowie czekają na ofiary! - W jaki sposób?

Kiedy uspokoisz bogów, zrób to mi.

Dario jest przeklęty. Jeśli chcemy przeżyć, musi umrzeć.

Dobra, niech tak będzie.

Ale wtedy też musisz mnie zabić.

Oboje zginiemy, a bogowie przyniosą ci dużo szczęścia.

Dario!

Dario, czekaj!

Nie słyszałeś, Viriath, to moja wina.

„Zgadzam się, jestem przeklęty. - To bzdury!

Poszliśmy w góry nie po to, żeby rozmawiać o klątwach, ale żeby walczyć.

Taka jest wola bogów. Najpierw śmierć Esteny, potem utrata Kaury, teraz też.

- Dario. - Jakiego dodatkowego dowodu potrzebujesz?

Nie potrzebuję żadnego dowodu. Chcę, żebyś był tu ze mną.

- Potrzebuje Cię bardziej niż kiedykolwiek. - Bogowie nie...

Zapomnij o bogach i pomyśl o ludziach!

Jeśli chcesz odpokutować za swoją winę, pomóż mi znaleźć lekarstwo na tę chorobę.

Więc pomóż mi odbudować wioskę, którą tak bardzo kochasz.

I wtedy jestem pewien. że bogowie staną po naszej stronie.

- Córka. - Ojciec. - Przedstawiam wam Aldarę.

- Moja żona. - Twoja żona?

Elena, mam nadzieję, że będziesz ją odpowiednio traktować.

Jestem pewien, że się dogadamy.

Orestes!

Pokaż ją, pomóż jej się ustatkować. Tutaj możesz zostawić swoje rzeczy.

- Teraz jesteś w domu. - Dziękuję.

- Kiedy pobraliście się z siostrą Paulo? - Zamknij się i nie bądź niegrzeczny.

I pytam, dlaczego chowasz jedzenie pod ubraniem.

Nie mogliśmy znaleźć córki Bartara.

- Ale ktoś jej zdecydowanie pomaga. - Nic nie wiem.

Ukrywanie jej jest nieodpowiedzialne. Ktokolwiek to robi, zagraża całej rodzinie.

Ktokolwiek to uważa, uważa, że ​​to sprawiedliwsze

niż pozwolić Rzymowi szaleć dalej.

Rzym karze tylko tych, którzy są przeciwko niemu.

Reszta żyje z nim w pokoju.

Mam nadzieję, że dla mojego dobra

nie zagrozisz swojemu życiu, życiu swojego dziecka lub ojca.

Jeśli tak, dlaczego mnie nie oddasz?

Zrób to, pozwól mi umrzeć. Jestem wrogiem Rzymu.

Mam nadzieję, że nie zadzwoniłeś do mnie na próżno, Teodoro.

- Oczywiście, że nie, senor. - Mów.

Chodzi o Navię, córkę Bartara.

„Wiem, gdzie ona jest. - A dlaczego jeszcze jej nie zatrzymano?

Nie mogę jej przyprowadzić. Ale zapewniam cię, że nie ucieknie.

Myśli, że jest w bezpiecznym miejscu.

- Więc najwyraźniej znasz też tego, który jej pomaga? - Wygląda na nikogo.

Znalazłem ją, kiedy poszedłem odebrać rzeczy mojej żony z domu mojego brata.

Ukrywa się w kuźni.

Prawdopodobnie myślał, że nikt tam nie pójdzie, skoro rebelianci są w górach.

Żołnierzu, przyprowadź ją!

Myślałem, że w wiosce nie ma żadnych rebeliantów.

Kiedy zapytałeś, nie byłem pewien, czy nadal jest w Kaur.

Powiedz mi, skąd mam wiedzieć, że to prawda?

Jak tylko się dowiedziałem, poinformowałem cię. Jaki dowód jest nadal potrzebny?

A zanim wyjdziesz, senor...

Chciałem cię o coś zapytać.

- Zapytać? - O drobiazgach.

Udowodniłem swoją lojalność wobec Rzymu. I chcę, żeby nikt nie wiedział, że ją zdradziłem.

Myślę, że twoja wioska już wie, że jesteś zdrajcą.

Nie jestem zdrajcą!

Robię dla moich ludzi to, co ty robisz dla swoich.

Dla moich ludzi i mojej rodziny.

Elena!

Elena!

- Ona wyszła. - Jak się tu masz?

Myślałem, że Rzymianie schwytali wszystkich krewnych buntowników.

„Teraz jestem żoną Wodza Kaury. - Co?

Niewątpliwie dobrze sobie radzisz.

A jeśli Teodoro nie ma nic przeciwko temu, że tu jesteś, nie będę mu zaprzeczać.

Ogólnie,

Myślę, że ty i ja możemy się dobrze dogadać.

Czy rozumiesz?

Bądź miły dla mnie, a ja będę dla ciebie miły.

Jesteś dziwką, ale cię lubię.

Zdjął ręce z mojej żony.

- Teodoro... - Trzymaj ręce przy sobie. Nie słyszysz ?!

- Dzięki bogom, że przyszedłeś. - Teodoro, zaczekaj.

Nie wiedziałem...

- Tak, zabiję cię! - Nie, Teodoro!

Przepraszam Teodoro!

Teodoro, Teodoro, nie!

Przepraszam! Nie wiedziałem, że to twoja żona! Przysięgam!

Przysięgam, że nie wiedziałem.

- Poproś ją o przebaczenie. Daj spokój! - Przepraszam, senora, przepraszam!

Poza zasięgiem wzroku.

- Viriath, co będziemy robić? - Nie wiem.

Jeśli nie wiemy, co spowodowało chorobę, nie będziemy w stanie znaleźć lekarstwa.

- Może Elena nam pomoże? - Tak, jest to możliwe, ale najpierw

musimy znaleźć sposób, aby dostać się do wioski.

- Ale... Myślałem, że uwolnimy więźniów. - Nie.

Dopóki tego nie rozwiążemy, nic nie zrobimy.

Viriath, nie możemy zwlekać.

Jeśli nie pójdziemy, więźniowie zostaną jutro zabici.

A jeśli pójdziemy, mogą nas zabić.

Nic nie wiemy o tej chorobie, Dario.

I chociaż nie wiemy, co to jest, jak to wyleczyć,

lepiej się odizolujmy.

Ci, którzy pozostają w wiosce, są daleko, co oznacza, że ​​są bezpieczni.

Zginęło jeszcze dwóch: Dortes i jego żona.

Skąd to pochodzi?

Wiemy, że to nie jest jedzenie z wodą. W przeciwnym razie wszyscy byliby chorzy.

- Najpierw mężczyźni chorują, a potem... - Ich żony.

Poczekaj minutę. Mamy dużo chorych par, prawda?

Żona też zachoruje, gdy mąż zachoruje.

Czy piłeś wodę? Czy piłeś tę wodę ?!

Kochanie, powiedz mi, czy piłeś wodę?

Nosiłem to Paulo, ma kaszel.

- Sandro, zabierz dzieci. - Dawajcie ludzie.

Posłuchajcie mnie wszyscy!

Nikt nie powinien dzielić się jedzeniem i wodą z innymi.

Nie całuj chorych, ani nie zbliżaj się do nich podczas kaszlu. Czy dobrze rozumiesz?

Uważamy, że tak jest przekazywana.

Pocałowałeś go?

Zjadłeś jedno jedzenie, piłeś wodę?

- Nie, wydaje się, że nie. - Dobry.

Teraz możemy chronić zdrowych ludzi przed infekcją.

„Ale musimy znaleźć lekarstwo na chorych. - Viriath...

Nie zostawię Paula samego.

- Nereya, chcesz umrzeć? - Nie obchodzi mnie to.

- Nie chcę go zostawiać. - Nereya, zrób tak, jak powiedział Viriath.

Aarona już nie ma z nami. Muszę się nauczyć z tym żyć.

Ale ty... Nie mogę cię stracić.

- Paulo! - Zapraszamy. - Nereya, chodźmy.

- Gaia. - Tak, pani?

Czy wiesz, że jesteś dla mnie ciężarem?

A ja, ty też, nie udawaj.

Kochasz Fabiusa.

A praca dla mnie to ostatnia rzecz, jakiej byś chciał, poza wyjazdem do Rzymu.

Ale Sabina stała między wami, nienawidzisz jej.

Z każdym włóknem swojej duszy, prawda?

Więc zrobisz wszystko, co powiem, dobrze?

Tak, gospodyni.

- Co Ty tutaj robisz? - Przyszedłem posprzątać namiot pana.

Więc gotowe, idź.

- Kim jesteś, żeby mi zamawiać? - Teraz jestem wolną kobietą.

A twojego pana kocham bardziej niż życie. Dlatego mogę ci zamówić.

Wyjść!

Tak, Milady.

- Chciałbyś trochę wina? - Nie, panie, dziękuję. - Sabina, proszę.

Teraz jesteś wolną kobietą. Nie powinieneś tak nazywać mnie.

Musisz zacząć cieszyć się radością życia.

- Jak myślisz, co o tym myśli twój ojciec? - Czy to ważne?

Wkrótce będziemy w Rzymie. Nie będziesz musiał nikomu wyjaśniać.

W porządku. Do tego czasu będę nadal służyć mojemu byłemu panu.

Pewnie się zastanawiasz, dlaczego sprowadziłem was tu wszystkich razem.

Cały dzień szukaliśmy Navii. I nadal nikt

nikt z tej zdradzieckiej wioski nam nie pomógł.

Co o tym myślisz, Bartar?

Czy jesteś dumny, że twoja córka jest tak cenna dla Hiszpanów?

Ale myliłeś się. Znaleźliśmy ją.

- Więc rada może być spokojna. - Kto to zrobił?

Kto dał ci tę dziewczynę?

Przyjaciel Rzymu. Bardzo dobrze.

Nie myślałeś, że jesteś jedyny?

Oczywiście, że nie, senor.

Myślisz, że oddanie jej to zła decyzja?

Ktokolwiek to zrobił, postąpił słusznie, sir.

„Nie potrzebujemy zdrajców. - Moja córka nie jest zdrajcą!

Zamknij się! Kto pozwolił ci mówić?

Weź ją.

Wpuść mnie, proszę.

Ojcze, ojcze!

Cóż za wzruszająca scena rodzinna! Ale nie martw się Bartar

- jako następny zostaniesz ukrzyżowany. - Nie dotykaj jej!

Zrobię wszystko, co powiesz! Zapraszamy!

Przynajmniej umrzesz z godnością. Zabierz go! Z dala!

Nie, ojcze, nie!

Jutro będzie niezapomniany dzień dla Twojej wioski, Teodoro.

Kiedy nadejdzie godzina wyznaczona przez pretora, zaczniemy ich zabijać.

Dlaczego to zrobiłeś?

Po co?

A jeśli to była twoja córka?

Myślisz, że to ja?

Że nie znam uczuć mojego ojca?

Jak myślisz, dlaczego to ja?

Powiedz mi!

Nie chcę też śmierci niewinnych ludzi.

Ale ktoś to zrobił.

Chyba nie tylko ja wiedziałem, co robisz.

Jeśli ani ty, ani ja nie zdradziliśmy Aldary i Navii,

wtedy nietrudno zgadnąć, kto to zrobił.

- Viriath, myślałem, że już... - Nie zbliżaj się!

- Dlaczego, o co chodzi? - choroba rozprzestrzeniła się w jaskini,

- wiemy, że jest zaraźliwa. - Choroba?

- Jaka choroba? - nie wiem.

Gorączka, dreszcze... Uważamy, że jest przenoszona przez żywność i wodę.

Nie wiemy, co to jest, ale wielu już zmarło.

Ector, nie możemy teraz uwolnić naszych.

Musimy kupić czas, żeby to rozgryźć.

Wygrasz trochę czasu? Lubię to? Viriath, zostaną zabici!

Egzekucja to farsa, koniec życia

ci ludzie nic ich nie kosztują!

Jeśli przyjedziemy, wszyscy w końcu umrą z powodu infekcji.

To najlepsze, co możemy dla nich zrobić.

Posłuchaj, potrzebujemy twojej pomocy.

Porozmawiaj z Eleną. Tylko ona może znaleźć lekarstwo i pomóc nam.

Jesteś naszą ostatnią nadzieją.

Musimy znaleźć lekarstwo przed egzekucją, w ciągu zaledwie jednego dnia.

- Ty, zwiadowcy! - A to ty. - Tak, ja.

- Jak się masz? - Dobrze dobrze.

- Chociaż wojna to zawsze duży ból głowy. - Oczywiście.

Czy wiesz, że w końcu znaleźliśmy córkę Bartara, żonę Dario z Kaury?

Bardzo się cieszę.

- A wiesz gdzie? - Tak gdzie. - W kuźni.

A raczej z tyłu.

Ten, którego szukałeś, kiedy tam byliśmy.

Prawdziwe? Więc dobrze się ukrywała.

A może ją widziałeś i zdecydowałeś mnie okłamać.

Sabina?

- Gdzie jest Sabina? - Nie ma jej tutaj, mistrzu.

Okłamujesz mnie.

- Kłamiesz! Gdzie ona jest? - Nie wiem, mistrzu, nie wiem!

- Odpowiedz, gdzie ona jest! - Sabiny nie ma! - Kłamiesz.

- Spakowałem swoje rzeczy w środku nocy i wyszedłem. - Okłamujesz mnie!

Powiedziała, że ​​jest teraz wolna i pokazała gazetę!

- Ale ja nie umiem czytać, sir. - Kłamiesz!

Nie umiem czytać. Przysięgam, mówię prawdę!

Przysięgam.

Zabij mnie na miejscu, jeśli kłamię.

Synu, jak się masz?

Co chcesz usłyszeć, ojcze? Co było słuszne?

Nie przyszedłem, żeby szydzić. Myślałem, że mój syn potrzebuje teraz wsparcia.

Teraz widać, że zaufanie hiszpańskiej suce było szalone.

Mam nadzieję, że teraz bardziej ufasz swojemu ojcu

i nie działać za jego plecami.

I tak będzie.

Takie są kobiety, Fabiuszu.

Użyj ich, zanim cię wykorzystają.

A kiedy zdecydujesz się wyjść za mąż

następnie upewnij się, że przynosi to korzyści.

Na przykład miejsce w Senacie. Byłoby świetnie.

Nie oczekuję niczego mniej od mojego syna.

Chociaż jak na razie mamy tu dużo pracy, prawda?

Powiedziałem twojemu niewolnikowi, żeby przyszedł.

Myślę, że potrzebujesz towarzystwa.

Uspokój się, nie drgnij.

Nikt cię nie usłyszy.

Tak, wiem. Myślisz, że Monsieur Fabius będzie cię szukał.

Ale myliłeś się. Fabio myśli, że odeszłaś.

Użyłem go, aby stać się wolnym i zostawiłem go.

A wiesz, kto go pocieszy w łóżku?

Mówiłem ci - nie baw się ze mną.

Zabiję cię.

I będę się tym cieszyć. Stopniowo.

Nigdy cię nie opuszczę, mistrzu.

Znalazłem go podczas moich obchodów.

Wygląda na to, że w Caura wciąż są hiszpańscy rebelianci.

Jak to mogło się stać?

Nie wiem, proszę pana. Przepraszam.

Myślałem, że w Kaur nie ma już sympatyków buntowników.

Zaczynam myśleć, że nie powinniśmy pozwolić ci kierować radą, Teodoro.

- Znajdę tego, który to zrobił. - Bądź miły.

Bo jeśli nie dowiesz się, kto to zrobił

wtedy sam będziesz odpowiedzialny za konsekwencje.

Znajdziemy wspólnika, nawet jeśli będziemy musieli odwrócić wszystkie kamienie w wiosce.

Czy coś jest nie tak, proszę pana?

Tam nic nie ma.

Przyprowadź Bartara z Norby.

Jako pierwszy pokaże, co robią ze zdrajcami.

Stoisko! To miejsce jest w porządku.

O co chodzi, Bartar? Czekasz na coś lepszego?

Może chciał widzów do jego egzekucji?

Twoja córka umrze jako następna.

Odejść.

Szkoda, Bartar. Byłeś nam pomocny.

Miałem nadzieję, że nadal będziesz przydatny.

Zrobię wszystko, o co poprosisz.

Tylko nie zabijaj mojej córki. Modlę się do ciebie.

Nie rób.

W porządku. Rozwiązać.

Daję ci ostatnią szansę, Bartar.

Idź do Star Ridge, znajdź Viriath i przyprowadź ją do mnie.

A wtedy Rzym będzie hojny dla ciebie i twojej córki.

- Rozdaj buntowników. Zrobię to. - Dobry.

Widzisz, jakim jesteś szczurem?

Teraz idź do swoich przyjaciół.

Dzięki temu Twoja opowieść o ucieczce przed Rzymianami będzie bardziej przekonująca. Chodźmy!

Może rebelianci mają pomocników w Kaur

ale teraz jest wśród nich rzymski szpieg.

Chodźmy!

Nadszedł czas, ale nie ma żadnych wiadomości od Hectora.

Co będziemy robić?

Ci, którzy nie są chorzy, mogą spróbować ich uwolnić.

Nie, Sandro, nic nie zrobimy. Będzie nam przeszkadzać.

Poza tym, uwierz mi, tego chce pretor.

Viriath, czekaj. Musimy coś zrobić.

Dario, zostawiłeś swoje stanowisko w radzie.

„Nie musisz nic robić. - Posłuchaj... - To rozkaz!

Jak on się ma?

Bardzo źle.

- Ale jest silny, sobie z tym poradzi. - Bez wątpienia.

Paulo, napij się.

To wszystko moja wina. Ale ja wszystko rozwiążę. Obiecuję ci.

Nie jesteś winny.

Viriath! Dario jest chory.

Pił z miarki Paula.

Legioniści!

Jestem Dario z Caura, przywódca hiszpańskich rebeliantów!

Towarzyszu twojego wroga Viriata!

Przyszedłem się poddać!

W następnym odcinku: