Original subtitles

Hiszpańska legenda

Odcinek 11: Traitors (przetłumaczone przez Rojo Panda)

Mark, jesteś tutaj.

Chciałbym przeprosić, że wczoraj nie wysłuchałem waszych zamówień.

Nie martw się, rany generała Fabiusa są uleczalne.

I co wtedy?

A potem możesz wrócić z nim do Rzymu.

I z pretorem pani męża, pani.

Co?

- Mark, czy wszystko jest gotowe do podróży? - Tak jest.

Claudia, tu jesteś.

Twoi niewolnicy już zebrali wszystkie twoje rzeczy.

- Ty... - Tak, kochanie.

Ale umarłeś.

Nie żyje? JA?

- Widziałem to na własne oczy. - Nie pamiętam.

I zapewniam, że niczego nie zapominam.

Viriath zatopił miecz w twoich plecach.

Masz na myśli to: kiedy dźgnąłeś mnie mieczem w plecy

potem wszyscy uwierzyli, że to hiszpański buntownik?

JA?

Myślisz, że nie rozumiem, kochanie?

Wiem też, że próbowałeś zabić mojego syna Fabiusa.

- Co z nią zrobić, mistrzu? - Daj to legionistom, pozwól im się bawić,

- a potem chłosta. - Nie.

Nie lepiej...

Ukrzyżuj na krzyżu z niewolnikiem.

Nie!

- Wszystko w porządku, pani? - Nie.

Chciałbyś coś?

Chcę, żebyś skończył to, co zacząłeś.

- Mark patrzy... - Nie bój się!

Zrobiłeś to z legionistą i nikt go nie znalazł.

Z zewnątrz wygląda jak ugryzienie komara

ale wewnątrz ciała krwawi.

Oznacza to, że nikt niczego nie zrozumie.

Sabina...

Dobrze mi służyłeś przez te wszystkie lata

oddaj mi majątek mojej rodziny

i przysięgam na bogów, że was uwolnię.

Możesz żyć własnym życiem.

Jedź, dokąd chcesz.

Zostaniesz wolną Hiszpanką.

Pomóż mi zakończyć tę świnię.

- Co Ty tutaj robisz? „Polecono mi opiekować się Fabiusem.

Lekarz zbadał go i powiedział, żebym się nim zajął.

Wszedł generał Mark i kazał mi go obserwować.

Może nie jest zadowolony ze sposobu, w jaki się nim opiekujesz.

To zły bandaż. Musisz to zmienić.

- Możesz przynieść tkaninę? - Idź, Althea.

Wiesz, gdzie ona jest.

Pani...

- Dobrze? - Slave Fabia.

Nie opuszcza go ani na chwilę.

Cholerna kurwa.

Następnie musimy wyciągnąć go z jej łap.

Trzeba uważać, żeby nie dostał gorączki.

Pamiętaj, że bez mistrza jesteśmy niczym.

A jeśli on umrze?

Wtedy zostaniemy sprzedani.

I czy zostaniemy rozdzieleni?

Nie, moje życie. Nikt nas nigdy nie rozerwie.

Proszę bardzo.

Widzieć? Ułatwia mu to.

Dzięki tobie jest lepszy.

- Jak on się ma? - Ma gorączkę, madame. Ale to normalne dla jego stanu.

Nie jesteś lekarzem, który mówi, co jest normalne, a co nie.

- Nie, proszę pani. „Widziałem szefa straży.

Przywiezione wino z Nowej Kartaginy

a generał Mark chce wybrać najlepsze beczki dla swoich oficerów.

„Ale nie mogę zostawić generała. „Fabius będzie w dobrych rękach.

Sabina będzie z nim. A może odmawiasz posłuszeństwa?

Nie, proszę pani.

Czy to nie było trudne? Zajmij się tym. Natychmiast.

Althea, idź odpocząć w namiocie.

Iść!

Zimno mi.

- Sabina... - Tak, proszę pana.

Tak bardzo się zmieniłeś.

Pamiętam, jak przyprowadzono mnie do domu mojego ojca. Byłaś dziewczyną.

Płakała i kopała.

Odmówił posłuszeństwa.

Uderz mnie.

- Nie pamiętasz? - Nie proszę pana.

- Nie? - Nie.

Krzyczała, że ​​jesteś Hiszpanem.

I nigdy nie poddasz się Rzymianom.

Czy nadal tak myślisz?

Chciałbyś być wolny?

Nie proszę pana.

Wierzę.

Jak mi zimno.

Jak zimno.

Dario, znałem twojego ojca. Wiem, że był dobrym człowiekiem i byłby z ciebie dumny.

Dbasz o wioskę, udowodniłeś to.

A teraz musisz to kontynuować.

Twoja matka była córką potężnego hiszpańskiego przywódcy, kiedy ją poślubił.

Ale ojciec dziewczyny, do której się zalotujesz, jest prostym pasterzem.

Czyż Viriatus nie był pasterzem, który rozpoczął wojnę?

Nie będę cię w tym wspierać.

I nie sądzę, żeby inni członkowie rady to zrobili.

A co mi zostało?

Opuść radę i strać stanowisko wodza Kaury.

Moja rodzina przewodzi Radzie od pokoleń.

Wiem. Ale są chwile, kiedy człowiek musi zdecydować, co jest ważniejsze:

serce lub umysł.

Dario, to nie ci, którzy walczyli o miłość, pozostają w historii,

i ci, którzy bronili honoru.

Estena.

Dario, walczyłeś o mnie, wygrałeś.

Musimy tylko skończyć to, co zaczęliśmy.

Estena, jestem liderem rady.

Mam zobowiązania do zaakceptowania.

Jak mogę prosić ludzi o posłuszeństwo, o ofiary...

Ofiary?

Dario, o jakich ofiarach mówisz?

Musimy uszanować wybór twojego ojca.

Znalazł ci dobrego męża, który dzielnie o ciebie walczył.

Lepiej żebyśmy się więcej nie widzieli.

Powiedz, że mnie nie kochasz i już mnie nie zobaczysz!

Przepraszam, Estena.

Przepraszam.

Możesz u nas zostać, miejsca jest dużo.

- Dziękuję Ci. „Jesteś moją siostrą, chociaż nie pamiętam twojej twarzy.

Ja też nie rozpoznałbym cię, gdybyśmy się gdzieś spotkali.

Byłeś taki mały, kiedy wyszedłem.

Powiedz mi, czy przez cały ten czas otrzymywałeś wiadomości o mnie?

Kupiec powiedział mi, kiedy był w Ebor:

że mieszkałeś w Clounia ze swoimi dziećmi.

Gdzie są Twoje dzieci?

Zostali zabici przez Rzymian już kilka miesięcy.

Przepraszam.

Nic nie mogłem zrobić.

Poszła do lasu.

Niech mnie też zabiją.

Mama miała taki wisiorek.

Dała mi go, kiedy się ożeniłem.

To jedyna rzecz, która została z mojej rodziny.

Teraz masz rodzinę.

Możesz zacząć wszystko od nowa.

Szedłem kilka dni. Chciałbym wyprać i wyprać swoje ubrania.

- Nie mam innego. „Można pływać w rzece na wzgórzu. - Dziękuję.

Przepraszamy, nie wiedzieliśmy, że masz gości.

Sandro, Hector, poznaj moją siostrę Aldarę.

- Twoja siostra? „Opuściła Eborę, gdy byłem dzieckiem.

Sandro to kowal i jeden z najlepszych wojowników Kaury.

A Hector to jego brat.

- Ja też jestem wojownikiem. - To dla mnie wielki zaszczyt.

Pójdę nad rzekę.

Szukać mnie?

JA...

Przepraszam.

- Chciałem tylko... - Tak, wiem, tak samo jak wszyscy. - Nie. - Nie?

- Przypomniałeś mi kogoś. - Tak, ten, którego kochałeś?

Ten, którego nie pozwolono mi kochać.

- Jesteś z Kaura? - Co?

Nie, nie, ja mieszkam...

w górach.

Nie znam Kaury, senora.

Nie wstydź się, nie jestem senorą. Ile możesz zapłacić?

- Mam parę nóg... - Nogi królika?

Nie dostaniesz mnie, jeśli nie masz złota, biżuterii, rzymskich monet.

Nie potrzebuję niczego więcej.

Czekać!

Mogę to dostać... Jeśli zaczekasz.

Przyjdę w południe i zobaczę, co da się zrobić.

Tak oczywiście.

A jeśli spróbujesz mnie oszukać

wtedy nie będziesz pierwszym, który spróbuje.

- Czy rozumiesz? - Tak...

Senora.

Cieszę się, że Paulo znalazł swoją siostrę.

Tak, ma na imię Aldara, pochodzi z Clunia.

Rzymianie zabili jej dzieci.

Widzieć? Podobne wiadomości docierają zewsząd.

Rzeczywistości nie można zaprzeczyć.

Rzym za wszelką cenę próbuje przejąć półwysep w posiadanie.

Biedna kobieta.

Jak się teraz czuje bez dzieci?

Gdyby coś się stało Tirso, nie wiem, czy mógłbym żyć dalej.

Przepraszam, Viriath.

- Viriatus, musimy iść do rady. - Co się stało?

„Wódz Ursa zaraz przyjdzie. Musimy go poznać. - Ursa?

- Ursus nie jest w sojuszu z Rzymem? - Już nie.

Zbuntowali się i wybrali nowego przywódcę, chcą włączyć się do walki.

Mają ponad 2000 uzbrojonych i wyszkolonych ludzi.

2000!

W takim razie musisz przyjąć wodza Ursusa jako dobrego przyjaciela.

- Nie przyjdziesz? - Dario, polityka to twoja mocna strona.

Jestem pewien, że spotkasz tę osobę

dużo milszy i lepszy ode mnie.

- Czy on już tu jest? - Tak, chodźmy, czekają.

Dario, przedstawiam ci Alejo - nowego przywódcę Ursy.

I jego żona Helena.

Dario, to zaszczyt wrócić do Kauru.

Tak, Urs współpracował z Rzymem.

Nie mogliśmy się oprzeć ich legionom.

Więc utrzymywaliśmy pokój i handlowaliśmy z nimi.

Ale szaleli. To był świat pod ich rządami.

To nie był handel, ale rabunek.

Dlatego zostałem wybrany na przywódcę powstania i zerwaliśmy z nimi więzi.

Czy to prawda, że ​​zabiłeś swojego poprzednika?

Byłem do tego zmuszony. Rzymianie kupowali go z podrobami.

Ale teraz jesteśmy tutaj jako wolni ludzie, gotowi do walki razem z wami.

- Więc to prawda, wróciłeś. - Jak widzę - ty też.

Słyszałem, że zostawiłeś swoich braci w Kaur i uciekłeś.

Gdzie jest Elena?

Elena jest moją żoną i jest teraz w domu swojego ojca.

Pod okiem moich ludzi przygotuj się na narodziny mojego pierwszego dziecka.

- Cholera... - Wystarczy, wystarczy!

Nie pozwolę, aby rady zostały splamione krwią!

Plami go swoją obecnością!

Viriath, ten człowiek przybył do Kauru jako przywódca braterskiej wioski.

- Musimy go szanować! - Musimy przestrzegać prawa.

A prawo mówi, że jego głowa musi być oddzielona od ciała.

- Czy tak jest, Dario? - Tak, taka była decyzja.

Jeśli wróci do Kauru, zostanie ścięty.

Ale potrzebujesz ludzi z Ursa. Czyż nie?

Rzym wysłał wojska, wkrótce przyjdą i zaatakują Kauru.

Zabicie mnie nie byłoby mądre.

On ma rację. Proponuję zapomnieć o starych kłótniach

i zaakceptuj Alejo jako brata Kaury.

Jaki jest twój brat? Ten człowiek sprzedał nas Praetor Galba!

Rzym dobrze płaci swoim informatorom. Skąd wiemy, że już nas nie zdradzi?

Stamtąd zbuntowałem się i stałem się wrogiem legionów rzymskich.

Nie wierzę. Głosujmy przeciwko niemu!

- Jestem za sprawiedliwością! - I ja!

- Sandro, nie jesteś członkiem rady. - Nie ma znaczenia.

Ktoś jeszcze przeciw?

Dario?

Przyjmiemy ofertę.

Nikt nie dotknie Alejo i jego ludzi ani nie odpowie za konsekwencje.

Jasny?

Słabeusze.

Jesteś słaby i Rzym to wykorzysta.

Generał Mark nie będzie miał żadnych skrupułów, jeśli chodzi o prowadzenie na nas Arimyi.

Proszę bardzo. Musisz dużo jeść, żeby dorastać tak silnie jak twój ojciec.

Wiesz, siostro, wczoraj spotkałem Baro z Ebory.

Myślałem, że został zabity podczas ataku

ale udało mu się uciec i mieszka w górach.

- Dobrze słyszeć. - Nie pamiętasz go?

Baro, myśliwy. Miał dwie córki.

Nie pamiętam jego i obu dziewczyn.

Ale to było tak dawno temu...

Bracie, wyjdę za twoją zgodą.

Ja też pójdę. Teraz moja kolej na patrol.

Daj spokój! Daj spokój!

- Przyszedłeś. „Mam nadzieję, że nie poszło na marne.

Kilka sestercji? To wszystko?

Poczekaj minutę.

Mam więcej.

Pierścień?

Złoto.

Złoto.

- Co chcesz? „Proszę pana, przyszedłem, aby powiedzieć, że wybrałem wino, tak jak pan prosił.

Jakie wino?

Pani powiedziała, że ​​kazałeś mi go wybrać.

W ładunku z Nowej Kartaginy.

Wygląda na to, że to pilne, skoro musiałem zostawić właściciela Fabiusa.

Claudia kazała ci zostawić Fabiusa w spokoju?

Wraz z nim pozostał niewolnikiem kochanki.

Powiedziała, że ​​to twoje bezpośrednie zamówienie.

- Wygląda na to, że wyzdrowiałeś, sir. - Tak, czuję się lepiej.

Rana goi się, gorączka ustąpiła.

Myślę, że wkrótce wyzdrowieję na tyle, by wrócić do obowiązków.

Bardzo się cieszę, panie.

Wypłucz ranę i zmień opatrunek. Żywy!

- Mark, dzwoniłeś do mnie? - Tak.

Chciałem wiedzieć, dlaczego powiedziałeś niewolnicy Fabii, że chcę

żeby opuściła namiot, jeśli nie wydam rozkazu?

Czasami zamówienia w Twoim imieniu są realizowane znacznie szybciej.

Twoi ludzie i niewolnicy się ciebie boją. Przepraszamy, to się więcej nie powtórzy.

Czy wiesz, że Fabio sypia z twoim niewolnikiem?

- Z Sabiną? - Tak.

Widziałem je w łóżku na własne oczy.

Oboje wiemy, że ta osoba jest przyzwyczajona do używania cudzych.

Rozumiem, że nadal jesteś zły z powodu spadku.

Myślę, że ktoś odebrał mi rodzinne dziedzictwo

Ja też chciałbym, żeby jak najszybciej stracił życie.

Powiedz mi, Claudia...

Czy słyszałeś o Numeria Albia?

- Nie. - Numerius Albiy Siliy,

jedna z najważniejszych osób w pierwszych latach republiki.

Bardzo dbał o swoje bezpieczeństwo.

Mimo to pewnego dnia znaleziono go martwego w swoim domu.

To było jak naturalna śmierć.

Ale potem na jego piersi znaleziono maleńką ranę przypominającą ugryzienie owada.

Został zabity przez wbicie długiej i cienkiej igły w klatkę piersiową.

Jak ten.

Nikt nie mógł pomyśleć, że taki mały kutas

może zakończyć życie mężczyzny... lub kobiety.

- Bardzo pomysłowy. - Tak tak.

Genialny pomysł.

Godny przebiegłego i złośliwego umysłu.

Powiedz mi, Claudia,

twoja niewolnica Sabina zrobi dla ciebie wszystko, co?

To jest jej odpowiedzialność.

Więc powiedz mi, jak to się stało, że znalazłem to w namiocie Fabiusa?

- Skąd mam wiedzieć? Zostaw mnie! - Dlaczego nie zostawisz Fabiusa?

Dlaczego w ogóle słucham twoich bzdur?!

Ponieważ jestem generałem Quintus Mark Cornelius, musisz mnie szanować!

Czy uważasz się za ważną osobę?

Jesteś nikim.

Jesteś nikim bez moich pieniędzy.

Zdobyłem prawo do zostania pretorem.

Pretor? Ty?

Viriath za każdym razem cię pokonał.

Każdy żołnierz byłby zaszczycony mogąc za ciebie umrzeć, ale ty...

Nie masz nawet połowy tego, co miał Galba.

Więc wyszłam za niego. Dlatego nigdy się z tobą nie ożenię.

Honorowy mężczyzna bije patrycjuszkę?

A potem oczekujesz szacunku?

Zapłacisz za tego... legionisty!

Pani, wszystko w porządku?

- Dlaczego, dlaczego go nie zabiłeś?! - Ja nie... - Nie okłamuj mnie!

- Nie miałem okazji. - Oprócz tego, jak wskoczyć do łóżka?

- On mnie zmusił! "Niech cię! I twoja pieprzona głupota!

Mark nas ujawnił, głupcze!

- Czy Fabio cię lubi? - Co?

Czy będzie chciał znowu cię wykorzystać?

- Myślę, że tak. - Wtedy pójdziesz do niego, kiedy zechce, a zdobędziesz jego zaufanie.

Jeśli nie możemy go zabić, to przynajmniej będziemy go mieć na oku.

- Czy rozumiesz? - Tak.

Przysięgam, że ci dwaj albo uklękną przede mną, albo umrą.

Ponieważ nie ma wystarczającej liczby żołnierzy, musiałem zwerbować najemników.

Hiszpanie gotowi do walki z Hiszpanami.

W ten sposób zdobędziemy ludzi i zaostrzymy konflikt między nimi.

- Świetnie, Mark. To dobry pomysł. - Dziękuję.

Ale następnym razem, przed wydaniem zamówienia, skonsultuj się ze mną.

- Czy to jest jasne? - Tak jest.

Nie chcę, aby jakakolwiek decyzja w tym obozie była podejmowana beze mnie.

- Coś jeszcze, generale? - Tak jest.

„Otrzymaliśmy wiadomość od naszego człowieka z Kaur. - Dobrze?

Wygląda na to, że Hiszpanie przygotowują duże spotkanie przywódców plemiennych z całego półwyspu.

Chcą stworzyć wielki sojusz przeciwko Rzymowi.

Wiemy, że przywódca Turgalia przyjedzie dzisiaj, teraz chodzi po górach.

Dobra, przechwyć ich i zabij.

- Żadnych więźniów. - Panie...

Jeśli zaatakujemy ich, jak powiedziałeś, stanie się oczywiste, że czekaliśmy.

Hiszpanie będą podejrzewać, że jest wśród nich zdrajca.

Kto ci powiedział, że tego nie chcę?

Niech dowiedzą się, że jest wśród nich szczur. Jesteś wolny, generale.

Elena, wejdź do domu.

Co chcesz?

- Przyszedłem do Heleny. - Obawiam się, że to niemożliwe.

„Chcę tylko porozmawiać, za twoją uprzejmą zgodą. - Muszę odmówić.

Elena jest moją żoną i decyduję, z kim może porozmawiać, a z kim nie, dobrze?

Jesteśmy w Kaur. Tutaj również kobiety walczą i podejmują decyzje.

Bez wątpienia inni.

Alejo!

Zatrzymać!

Co robisz, Viriath? Jesteś szalony?

- Odejdź, Dario. - Przysięgałeś na radę.

- Obiecał nie walczyć z Alejo. „Chcę tylko porozmawiać z Eleną.

„Nie zmuszaj mnie do walki. „Nie każ mi cię zabijać.

Uciec.

Nie drgnij!

Co chcesz?

Jeśli mój brat się o tym dowie... Nie!

Oddaj mi to. Proszę proszę!

Proszę, potrzebuję go. Zrobię co chcesz.

Co chcesz? Daj spokój. Co chcesz?

Wiesz, ty i ja jesteśmy bardzo podobni. Twoje rzeczy mi nie pasują.

Możesz oszukać mojego brata i innych, ale nie mnie.

- Co chcesz powiedzieć? - Też dużo podróżowałem,

widziałem wiele kobiet w różnych sytuacjach.

Pamiętam jednego w Bracar, bardzo podobnego do ciebie.

Spała z każdym, kto mógł wypełnić jej portfel.

A co ja mam z tym wspólnego?

Nie byłem pewien, bo to było dawno temu, ale poszedłem za tobą nad rzekę.

Udajesz, że jesteś godną kobietą, ale w rzeczywistości oddajesz się każdemu za kilka monet,

co o tym pomyśli Paulo?

To, co robię ze swoim ciałem, to moja sprawa.

Ten człowiek nazywa się Teodoro, został wyrzucony z Kaury za zdradę.

Czy dlatego nie może być z kobietą?

Nie chcę, żeby ktokolwiek wiedział o tej części mojego życia, to wszystko.

Paulo jest młody i dumny, nie zrozumie. Daj mi to!

Daj mi to!

Co się stanie, jeśli znajdą rzymskie monety

otrzymane od zdrajcy? Ludzie się denerwują.

O uciekinierach mówią, że są sprzedawani do Rzymu, nie wiem, czy to prawda.

Zatrzymam je przy sobie dla twojego dobra, aw zamian nic nie powiem.

- Cholerny drań. - Obserwuję Cię.

Mój brat to dobry człowiek, wystarczająco wycierpiał.

Zostaw go w spokoju albo ja to zrobię.

Przepraszam, Viriath, ale nie zostawiłeś mi wyboru.

- Co zrobiłeś, Dario? - Nie pozwolił ci umrzeć.

- Może bym nie umarł! - Nawet jeśli zabiłeś Alejo,

Rada potępiłaby cię i uznałaby za winnego.

A dlaczego myślisz, że to nie było tego warte?

Bo bez ciebie i Alejo tracimy Urs i nie wiadomo, ile jeszcze wiosek.

Rzym ich zniewoli, zginą tysiące Hiszpanów.

Oto, ile może to kosztować.

Tak wiele konsekwencji śmierci jednej osoby?

Masz rację. Musisz zacząć wypełniać swoje obowiązki.

Moim obowiązkiem jest zabicie Rzymian.

Nie, odpowiadasz za dowodzenie armią.

Jak zamierzasz uczyć ludzi dyscypliny, jeśli najpierw ją złamiesz?

Łatwo ci powiedzieć.

- Tak myślisz? - Tak.

Myślisz, że nie mam żadnych zobowiązań?

Muszę poślubić kobietę, której nawet nie znam

- a nie ten, którego kocham. Czy to nie wystarczy? - I akceptujesz to?

- Nie mam wyboru. - W takim razie przepraszam za ciebie.

„Ale Elena tam jest, jest więźniem. - Skąd wiesz?

Skąd wiesz, że nie poślubiła Alejo z własnej woli?

Viriath.

Pojechałeś do Rzymu, rozumiem dlaczego.

Ale nie mogła wiedzieć, czy wrócisz, mogłeś zostać zabity.

Kobieta w jej wieku musi wyjść za mąż i mieć dzieci.

Albo... jej miłość nie wystarczyła, by na ciebie czekać.

Dlatego muszę z nią porozmawiać.

- Dowiedz się... - Nie możesz, Viriath. Jest teraz żoną Alejo.

Weź to i zostaw ją w spokoju.

W przeciwnym razie skieruję cię do rady.

I wiesz, że nie będą to zrozumienie.

W porządku.

Nie było innego wyjścia.

Idź, draniu!

Świnia!

Idziemy do rady.

Spotkaliśmy się z delegacją Turgalii.

Ale oni już na nas czekali.

Udało nam się wydostać z okrążenia, ale wielu zginęło.

- A przedstawiciele Turgalii? - Nie zostali uratowani.

Jak możemy uzyskać wsparcie plemienne, jeśli nie gwarantujemy bezpieczeństwa?

To nie wszystko.

Złapaliśmy go podczas ucieczki.

Powiedz, co nam powiedziałeś. Słowo po słowie.

Czekaliśmy na nich w górnym biegu kilka godzin.

„Wiedzieliśmy, kim są i dokąd jadą. - Skąd wiedziałeś?

Z zamówienia. Nie wiem, kto to jest, ale cieszę się, że się udało.

- Czy wiesz co to znaczy? - Tak.

Jest wśród nas zdrajca!

- Czy wiesz, kto to jest? - Nie.

A gdybym wiedział, nie powiedziałbym.

Viriath!

Dlaczego to robisz? Mógłby nam powiedzieć więcej!

To mogłoby być niebezpieczne.

Jeśli jest wśród nas zdrajca, lepiej dla niego nie wiedzieć, że my wiemy.

A jeśli on jest w tym pokoju?

Wtedy musimy modlić się do bogów, ponieważ przegramy wojnę.

- Co było na naradzie? - Nic dla ciebie interesującego.

Alejo!

Alejo, proszę!

Alejo, dziecko!

W porządku. Mam nadzieję, że to chłopiec.

Złożyłeś wiele ofiar, bogowie cię usłyszą.

- Co chcesz? - Rozmawiać z tobą

coś ważnego do porady.

Wchodź.

Zostaw nas, Elena.

Mówić.

Wiem, że w Kaur jest zdrajca.

I wiem, że wielu, jak Viriath, źle o tobie myśli.

- Przyszedłeś mi to powiedzieć? - Nie, nie, co ty, senor.

Bez wątpienia jesteś godnym przywódcą.

Aby jednak usunąć wszelkie podejrzenia, musisz ujawnić prawdziwego zdrajcę.

Czy wiesz coś?

Obiecaj, że mi nie powiesz, że mówiłem ci o tym.

Daję słowo. Trwać.

Wiem, kto ma rzymskie monety.

Skąd to masz, Hector of Kaura?

Dlaczego mężczyzna walczący z Rzymem ma swoje monety?

- Nikt w tej wiosce ich nie akceptuje. - Zatrzymuję je.

- Wygrałem je. - WHO?

Jeden człowiek, wojownik. Nie znam jego imienia.

- Czy to twoja ochrona? Za jego radą. - Nie słuchać.

Przysięgam, powiem prawdę! Okradłem tę dziwkę.

Słuchać!

Mówię prawdę!

Mylisz się! Puścić!

Pozwól mi odejść!

Hej!

Sandro?

- Co Ty tutaj robisz? - Praca twojej żony?

Tak, to Barbara. Nie lubię być dotykany.

Byłem też tkaczem.

- Jeśli chcesz... - Mówiłem ci, że nie możesz go dotykać!

- Przepraszam. - Nie, przepraszam, jestem winny.

Wiem dobrze, jak to jest tracić bliskich.

Przyszedłem ci powiedzieć, że Alejo złapał twojego brata.

Mówi, że sprzeda go Rzymowi. Pilnie zwołał radę, bez Viriatha.

Musisz go znaleźć, zanim będzie za późno.

Myślę, że lepiej usiądźmy i spokojnie porozmawiajmy.

- Więc nie prowadzimy interesów. - To właśnie robią ze zdrajcami.

Alejo!

- Dość! - Co to jest? - Twój przyjaciel...

wydaje się, że zyskał potężniejszych przyjaciół.

Kilka sestercji?

Czy to dlatego go za to winiłeś?

Rzymianie oferują pieniądze każdemu, kto chce być po ich stronie.

W ostatnich dniach było wielu uciekinierów. Czy jest wiele zbiegów okoliczności?

- Viriath, nie możesz temu zaprzeczyć. - Nigdy nie był uczciwy.

„Mój brat nie jest zdrajcą. - Twoje słowa niewiele ważą.

- A jego pięści? - Paulo!

Paulo, czy bronisz człowieka, który nazwał twoją siostrę zdrajcą?

- Co? - Według Hectora wziął od niej pieniądze.

Mówi, że jest prostytutką.

Co powiedziałeś, Ector?

Bracie, jestem niewinny.

Znalazłem je, przysięgam. Pomóż mi, pomóż mi.

Rada zebrała się i podjęła decyzję.

Czy jesteś gotowy sprzeciwić się życzeniom rady, której przysięgałeś być lojalny?

A jaki jest werdykt, Dario?

Śmierć przez ścięcie głowy. Egzekucja o zachodzie słońca.

Brat...

Nie jestem winny. Pomóż mi, pomóż mi.

Sandro, Sandro!

To nie są twoje słowa. To jest strach przed Rzymem.

Myślisz, że zabicie go zabije twój strach?

Ale prawdziwy zdrajca będzie żył wśród nas.

Rozumiem, że to cię boli

ale decyzja została podjęta. Nie można tego zmienić.

Chyba że chcesz zostać oskarżony o zdradę.

Naprawdę mi przykro z powodu twojego brata.

- Tato, co się stanie z wujem Ectorem? - Nie wiem, synu.

A jeśli mają rację?

- Wszyscy wiedzą, że Hector zawsze był chciwy na pieniądze. - Nie.

Nie pasuje.

Musimy wierzyć, że Ector przez cały ten czas dostarczał Rzymianom wiadomości.

- Coś byśmy zauważyli. - Zapytałem strażników.

Nie był wczoraj na straży.

Nie możesz go osądzać na podstawie zwykłego podejrzenia.

- Jeśli zabiją niewłaściwego, nie ma odwrotu. - Masz rację.

Panika ogarnęła radę. Nie możesz im na to pozwolić.

Paulo? Paulo, co porabiasz?

Paulo, posłuchaj, twoja siostra...

- Paulo, chciałem powiedzieć... - Wiem.

Podziękować.

Obserwuj wioskę. Wszyscy spotykamy się na rozdrożu.

Stąd wyruszysz sam.

Uważaj, musisz przejechać przez rzymską ziemię.

Weź tam trochę jedzenia.

Podziękować.

Jestem naprawdę niewinny, musisz mi uwierzyć.

W każdym razie, teraz jesteś sam.

Masz możliwość rozpoczęcia od zera w innym miejscu.

Mam nadzieję, że dobrze go wykorzystasz.

- Obiecuję ci. - Powodzenia, Ector.

Bogowie niech będą z tobą, bracie.

Przywitaj się z Tirso.

To są córki 3 hiszpańskich liderów.

Poślubienie któregokolwiek z nich będzie rozsądne i posłuży naszemu wspólnemu celowi.

Jedną z nich jest moja córka. Nie wskażę który, dam Ci wolny wybór.

Wszyscy trzej są dobrze wychowani i gotowi do małżeństwa.

Do narodzin potomstwa.

„Możesz poprosić ich, żeby się rozebrali, jeśli chcesz. - Nie.

Niekoniecznie.

Powiedz mi, dlaczego chcesz się ze mną ożenić?

Moja rodzina wywodzi się od wielkich wojowników.

Chcę przyjąć imię potężnego człowieka

daj mu dzieci, które staną się wielkimi przywódcami.

A ty?

Twoje imię jest szanowane i budzi strach w całym regionie. To będzie dla mnie zaszczyt.

Obiecuję, że będę posłuszną żoną godną twojej rodziny.

- Mów. - Mój ojciec mnie stworzył, nie mogę się oprzeć.

- Jak masz na imię? - Navia, senor.

Navia, zostaniesz moją żoną.

Inni mogą iść do swoich rodzin.

Co chcesz?

Przyszedłem w imieniu żon Kaury.

Chciałbym wyrazić swój szacunek żonie wodza z Ursy poprzez tę ofiarę.

- Senora, coś ci przynieśli. - Dzięki, zostaw nas.

Znam Cię.

- Byłeś niewolnikiem w obozie pretora. - Tak, teraz jestem wolny.

„Helena, jestem przyjacielem Viriatha. - Viriata? Jak on się ma?

On...

Prosi o przebaczenie. Chce wiedzieć, czy dobrowolnie poślubiłeś Alejo.

Samemu? Alejo mnie porwał i zabrał ze sobą.

- Przez cały ten czas trzymał mnie na siłę. - Uspokój się.

Próbowałem biec więcej niż raz... ale Alejo jest zbyt potężny.

Służy mu wiele osób i zawsze byłem złapany.

- Pobity za karę. - Viriath cię stąd wyciągnie.

- Powiem mu, przejdę wszystko... - Nie, nie, nie ma czasu.

Po porodzie będzie mi trudno biegać.

Alejo jest w radzie, wróci dopiero dziś wieczorem.

Musisz mi teraz pomóc w biegu.

- Chodźmy do mnie. - Nie, najpierw tam zajrzą.

Następnie udajemy się do lasu.

Będziesz tam bezpieczny, a ja znajdę Viriatha.

Wybrałem współmałżonka, jeśli chcesz wiedzieć.

Wiem. Poślubisz moją córkę.

Okej, więc będziemy jedną rodziną.

Moja rodzina pochodzi od szanowanych przodków.

- Mam nadzieję, że spełniasz nasze oczekiwania. - Ja również.

- Porozmawiajmy o posagu. - Będzie czas.

Teraz mamy większy problem. Więzień uciekł.

- Hector? W jaki sposób? - Ktoś mu pomógł.

Może wśród nas jest więcej niż jeden zdrajca?

Ale mógł sam uciec.

Tak. Kto wie.

Znasz swoich ludzi lepiej niż ja.

Czy Hiszpan jest zgubiony?

Jesteś daleko od swojej armii.

- Tak, opuściłem Kaurę. - Z jakiej przyczyny?

Wiem, że potrzebujesz najemników, a ja potrzebuję pieniędzy...

Chcę zostać legionistą.

Wiem, że jestem trochę dobry, ale w jakiś sposób będę przydatny.

Zobaczmy, co możemy z tobą zrobić. Zwiąż to.

Nadal musisz odpocząć, mistrzu.

Jestem generałem legionu, moim obowiązkiem jest wstać tak szybko, jak to możliwe.

Podziękować.

Podziękować.

Pan.

Legioniści!

- Centurion, co tu się dzieje? - Nic, sir. Tylko Hiszpan.

- Więzień? - Chciał wstąpić do legionu,

ale myślę, że to nie pasuje.

- Był rozkaz - przyjąć wszystkich ochotników, prawda? - Tak jest.

Powiedz mi, dlaczego chcesz wstąpić do rzymskiej armii?

Senorze, myślę, że Hiszpanie nigdy nie pokonają Rzymu.

To niemożliwe. Muszę więc jakoś zarobić na chleb.

Nie jesteś dobry dla wojowników. Jeśli ustawisz się w szeregu, zginiesz w pierwszej bitwie.

- Myślałeś o tym? - Cóż, mogę zrobić coś innego.

Pomoc z końmi lub harcerzem.

- Mamy zwiadowców. „Znam dobrze te ziemie.

Wychowałem się tutaj, znam wszystkie drogi.

Mogę cię zabrać, gdzie chcesz.

Czy znasz przejście do Kauru?

- Tak, senor. - Świetnie, możesz nam się przydać.

Służcie dobrze i zdobywajcie jedzenie i pieniądze dla dziwek.

Weź go jako zwiadowcę. Daj jedzenie i odzież.

Senor, proszę...

Zabrali moje rzeczy, czy mogę je dostać?

Sir, to było w jego rzeczach.

To jest moje, nie mają prawa go brać.

To jest pierścionek mojego ojca! Skąd to masz?

- Gdzie? - Ja to ukradłem! - WHO?

Jedna kobieta, dziwki z Kaura!

Skąd ona to wzięła?

Zapłacił to człowiek, który mieszka w górach, znam go.

Weź 2 najlepszych ludzi i konie.

- Zgłosić się do generała Marka? - Nie, to moja sprawa.

Zabierzesz mnie do niego! I lepiej znajdź tego mężczyznę

w przeciwnym razie spadnie na ciebie cały gniew moich przodków!

To on?

Tak, proszę pana, miał pierścień.

Dlaczego to takie ważne?

Lepiej się zamknij.

Stoisko!

Chodźmy za nim.

Gdzie jest Elena?

- Senor, zostaliśmy przechytrzeni! - Gdzie ona poszła?

Moja żona uciekła. Zabierz konie i przeczesz las, szybko!

To bezpieczne miejsce, pozostaniesz tam, dopóki nie znajdę Viriatha.

Zgodzić się?

Elena!

- Nie! - Elena! - Nie dam rady.

Nie mów tak!

- Oddychaj powoli! - Pomóż mi!

Spokój, spokój.

- Aaron! - Viriath!

Helena uciekła z Nereyą do lasu. Alejo i ludzie jej szukają.

Chodźmy!

- Pójdę po pomoc, dobrze? - Nie, już się zaczyna.

- Zaczyna się! - Elena, nie wiem co robić!

Pomóż mi, pomóż mi proszę!

Pomóż mi!

- Pomocy... a co jeśli dziecko umrze? - Nie, nie, to się nie stanie, Elena!

Tak się nie stanie, uspokój się.

Pchaj pchaj.

Czy on żyje?

Czy on żyje? Płacz?

- Czy on żyje? Na litość boską! - Daj spokój!

Nie...

To jest chłopak.

- Głupi! - Nie? Nie!

Nie Alejo, nie!

Alejo, nie, mój synu, proszę!

Nie? Nie! Nie, mój synu, proszę!

To jest chłopak.

Będziesz nazywał się Servar.

Syn Alejo, przyszłego przywódcy Ursy.

A jeśli chcesz, możesz odejść, ale wtedy już nigdy więcej nie zobaczysz swojego syna.

- Zrozumiałeś? - Nie. - Opuszczali.

Nie, na miłość boską, nie rób tego!

- Nie, proszę, nie! - Elena, cicho, uspokój się.

- Nie, proszę! - Znajdziemy Viriatha, on pomoże.

Nie.

Co?

Teraz najważniejszy jest mój syn.

Pomóż mi.

Alejo!

Alejo, chodźmy do domu.

- Gdzie jest Elena? „Viriath, Elena właśnie urodziła.

„Nie chciała problemów. - Gdzie ona jest? - Wrócił do Kauru z Alejo.

- Dała do zrozumienia, że ​​nie chce, żebyś ją śledził. - Musi mi to powiedzieć.

- Nie musisz iść ze mną. - Pójdziemy za tobą do następnego świata.

- Alejo ma dużo ludzi, zabiją cię. - Musimy to zrobić.

Alejo!

Alejo!

- Odejdź, Viriath. - Nie wyjdę bez Eleny!

Nie odejdziesz żywy.

Dość! Dość!

Zatrzymać!

- Elena, idź do domu! - Nie, Alejo, powiem ci, proszę.

To jest mój Syn. I syn Alejo.

Nazywa się Servar of Ursa. Właśnie się urodził.

Dziś jest dzień radości, a nie walki.

- Odejdź, niczego od ciebie nie chcę. - Więc powiedz mi, dlaczego uciekłeś do lasu?

Chciałem urodzić dziecko w jedności z bogami, zgodnie ze zwyczajem Kaura.

- Mąż bał się o moje bezpieczeństwo i zabronił mi tego robić. - Elena, proszę.

Moje miejsce jest tutaj z nim.

Alejo dał mi dom

imię, z którego jestem dumny i syn. Nic mi nie dałeś.

Jeśli tak chcesz, nie będę się więcej do ciebie zbliżać.

- To moje życzenie. - Słyszałeś.

Jeśli kiedykolwiek usłyszę, że ją obrażasz, to w tej samej chwili

Przyjdę i zabiję cię jak bestię.

- To, co robię z żoną, to moja sprawa. - Ostrzegałem was.

Co chcesz?

Idź stąd.

Hiszpanie!

Co chcesz?

Co?

„Powiedz mi, gdzie to jest, albo wyłupię ci oczy. - Co?

Gdzie jest ciało mojego ojca?

Fabius.

Fabiusza.

Ojcze, czy to ty? Żyjesz?

Ojciec!

Zostaw nas.

- Co chcesz? - Przepraszam, że cię uderzyłem.

To było niegodne mnie. A ty.

Zrozum, Claudia... Zrobiłem to raz i nie mogę tego zrobić drugi raz.

- Nie mogę pozwolić, żeby moje życie... - Nie możesz pozwolić na wszystko, co chcesz.

Możesz stać się tak potężny, jak chcesz.

Jeśli zapomnisz o wątpliwościach i lękach.

- Jak Galba. - Jak Galba. Tak!

Jeśli ktoś stanie na drodze, usuń go.

Tak właśnie robi się w Rzymie, podobnie jak Galba. Nie może być inaczej.

Aby zostać pretorem, potrzebujesz pieniędzy z mojego dziedzictwa.

A żeby rządzić Hiszpanią, potrzebna jest śmierć Fabiusza.

Czy jesteś gotowy zrobić wszystko, co trzeba?

- Tak. - Byle co?

- Byle co. - Wtedy dostajesz to, czego chcesz.

To takie proste.

Znak...

Claudia...

Co się stało? Widziałeś jak duch.

W następnym odcinku