Original subtitles

Bedankt. - Alstublieft.

Bedankt.

Vrede in deze tijd.

Wie wil er 'moord in het donker' spelen?

Dat is heel leuk. - Colin, ik ben hier.

Lulu.

Edgan - Mary, daar ben je.

Hou vol, vrienden. Het dansen...

Wat gebeurt hier? - De stroom valt hier vaak uit.

Ach, zo. Je hebt mijn telegram toch ontvangen?

Blij dat je even weg kon.

Ik heb je zo veel te vertellen, veel nieuws.

Maar we kunnen morgen praten. Wil je dansen?

Hij kwam van Cannes om haar te zien.

Hij heeft wel stijl.

Hij doet vast een aanzoek. - Is hij niet wat te oud?

Hij heeft andere kwaliteiten. En hij is een hoge piet in India.

Dan kan ze het beste ja zeggen. - Net of ze straatarm is.

Dat is ze ook. Ze heeft niets behalve de juwelen die ze draagt.

Zelfs de villa is niet van haar. - Zij zal niet verhongeren.

Er zal altijd iemand voor haar zorgen.

En als ze zestig is, Harold?

Zullen ze dan nog voor haar zorgen?

Dan neem ik een taxi naar het hotel.

De stroom viel in heel Firenze uit. - Inderdaad.

Wat doen ze?

Gaat het?

Ja. Maar zoiets is nog nooit gebeurd.

Ik begrijp het echt niet.

Het kan geen kwaad. We zijn ze kwijt.

Mary, wil je met me trouwen?

Ben je verrast? - Ja...

Eigenlijk niet. Ik verwachtte het wel, maar nu...

Je hoeft nu niet te beslissen.

Krijg ik een paar dagen bedenktijd?

Natuurlijk.

Is dinsdag goed voor jou? Dan kom ik terug uit Rome.

Ja, absoluut.

Gaan we naar het terras? - Prima.

's Ochtends ben ik hier het liefst. - Het is prachtig.

Ik moet echt gaan. Maar ik wil je eerst dit geven.

Waarvoor is dat? - Voor jou.

Leg het naast je bed. En neem het mee als je alleen uitgaat.

Edgar, ik zou niet weten wat ik ermee doen moest.

Ik laat het hier.

Ik wil je geen angst aanjagen, maar ik ben eerlijk.

Wat er ook gebeurt met ons, ik wil dat je Italië verlaat.

De vijandigheid gisteren bevestigt wat ik gehoord heb.

Wat heb je dan gehoord?

Als we Buitenlandse Zaken mogen geloven,

schuimen arbeiders zonder werk of geld het platteland af.

Er stromen vluchtelingen binnen, die van de nazi's weg willen.

Een vrouw alleen is een makkelijk doelwit.

Het komt wel in orde na München.

Lief dat je je zorgen maakt. Ik neem je wapen wel, als je dat wil.

Geloof niet alles wat je hoort.

We doen de deur 's nachts zelfs niet op slot.

Ik ben zo gek op je dat ik overal bezorgd zou zijn om je.

Dan blijf ik in de tuin tot je terugkomt. Ben je dan gerust?

Ik wil niet dat je je Firenze ontzegt, maar wees voorzichtig.

Het is prachtig, hè?

U hoeft niet in uw gids te kijken. Vooral die gids is waardeloos.

Ik kan u zeggen wat u wil weten.

Ik hoef niks te weten. Ik kwam kijken. Het is hier rustgevend.

Dat vind ik ook.

Hier ruik je de knoflook en de voeten niet door de wierook,

in tegenstelling tot in de musea.

U bent toerist, neem ik aan?

En u duidelijk niet.

Dat klopt. Ja. Ik woon hier.

Waar logeert u, als ik zo onbeleefd mag zijn?

In een villa van vrienden, de Rothmans.

Kent u ze?

Cetinale. Schitterend.

Ik ben er in geen jaren geweest.

Ik word niet gevraagd voor de feestjes.

Wat zijn interessante plekjes in Firenze, als u het zo goed kent?

Ik heb wel een uurtje tijd of zo.

Ga maar, MacDuff.

Het eerste wat u moet weten,

is dat er in Firenze altijd intriges en bedrog zijn geweest.

Hallo. Blijf maar zitten. Waar was je vanochtend?

Ik kwam langs en je was er niet. Laat maar.

Wat is er gisteravond gebeurd met Sir Edgar?

Ik sterf van nieuwsgierigheid. - Het was heel leuk. Bedankt.

En? - Niets.

Er was wel iets onaangenaams toen we terugkwamen.

Boeven vielen ons bijna aan. Heel eng.

Ik begrijp het niet. Firenze is de veiligste stad in Europa.

Ik zou het goed vinden als iemand me hier afzet na je feestje.

Ik weet wel iemand. Een heerlijke Amerikaan, zoals ik.

Hij is een oude vriend, en deftig. Sir Edgar vindt het vast goed.

Hij komt uit Parijs, maar hij is hier opgegroeid.

Hij is rijk en getrouwd. En hij brengt je wel thuis.

Dat zou leuk zijn. - Je mag hier niet wegkwijnen.

Ik heb me goed vermaakt.

Ik ontmoette Lucky Leadbetter in de stad.

Lucky kreeg je dus te pakken.

Nietsvermoedende toeristen zijn Firenze tonen is zijn hobby.

Hij verkiest een jonge Engelsman, maar die komen niet meer.

Ik kan hem uitnodigen als je wil.

Een feestje is zo moeilijk nu iedereen weggaat.

Straks zijn er enkel nog sodomieten en lesbiennes.

Maar dat maakt jou niks uit, want jij gaat ook, hè?

Hoe bedoel je? - Komaan, Mary.

Wat?

Zeg niet dat Sir Swift van Cannes kwam om met jou te dansen.

Hij heeft je een aanzoek gedaan, hè?

Ik wist het wel.

Maar ik heb nog niks beslist. Zeg het niemand, prinses.

Ik zwijg als het graf.

Waarom zei je niet meteen ja?

Ben jij er ook zo een die liefde nodig vindt?

Hield jij niet van je man? - Nee.

Hij was aartslelijk. Hij was rijk, had een titel en was Italiaans.

Dat trok me wel aan.

Hij heeft veel kwaliteiten en ik ben dol op hem.

Ik wil wel de vrouw zijn van de gouverneur van Bengalen.

Wat? Dat heb je nooit gezegd. De gouverneur van Bengalen.

Misschien wordt hij onderkoning.

Denk eens aan al die hulpjes die doen wat jij beveelt.

Het zal hard werk zijn, maar wel lonend.

Zeker. En anders kan je een minnaar nemen.

Dat doen fatsoenlijke vrouwen niet, prinses.

Onzin. Ik ben fatsoenlijk en ik heb veel minnaars gehad.

Nu kan ik bluffen. Niemand is nog geïnteresseerd.

Toen moest het heel stiekem gebeuren.

Dat maakte het zo leuk.

Kwam niemand erachter? - Dat zou het einde geweest zijn.

Er werd wel geroddeld. Daar teert een stad als deze op.

Brak niemand ooit je hart? - Nee.

Het was plezier. Seks en champagne na de middag en zo.

Nu weet ik nog amper met wie ik iets heb gehad en met wie niet.

Er was er één die ik nooit zal vergeten.

Te kort voor een affaire. Het was maar één nacht.

Dat zou niemand vermoed hebben. Hij was jong, arm, ongelukkig.

Hij had nooit plezier gehad, kende niks wat je met geld koopt.

Ik schonk hem de hemel voor een nacht.

Iets waar hij nooit van gedroomd had, iets wat eenmalig was.

Ik was erg mooi, weetje. Iedereen wou mij.

Ik gaf me aan hem zoals aan geen ander.

En daarna voelde ik me helemaal zuiver en goed.

Liefje, ik moet meteen weggaan.

Dr. Cohen komt iets aan mijn hart doen. En hij wacht niet.

Als je ooit iets mankeert, ga dan naar Cohen.

Goed, hij is een jood. En dan?

De fascisten zijn tegen, Leopardi wou hem deporteren,

maar ik hield hem tegen. - Hoe deed je dat?

De prinses weet over iedereen wel iets.

Tot vanavond.

Proost. - Op jou, Harold.

De Britten komen dus.

Fijn je te zien.

Mary, mijn liefste meisje,

ik wist dat je connecties had, maar dit verrast me.

Prinses San Ferdinando bekijkt me in geen 20 jaar meer.

En vanmiddag nodigt ze me plots uit voor het diner.

Ik neem aan dat jij voor deze ommekeer hebt gezorgd.

Het idee kwam wel van de prinses.

Jeetje. Wat zou ze van mij willen?

Is dat er een van de Duce?

Ja. En die hielenlikker bij hem is Archibald Grey,

van het Britse Instituut. Wat staat hij onnozel te glimlachen.

Hij vreest dat Leopardi hem het land zal uitzetten.

Kom eens. - Tot ziens.

Ik moest u dit geven van de prinses. Goedenavond.

Sorry. Beppino Leopardi. - Mary Panton.

Aangenaam.

Uw aanwezigheid hier is een hele opluchting.

Waarom?

Zo daalt de gemiddelde leeftijd met twintig jaar.

Maar u zou in elke menigte opvallen, hoe jong of oud ook.

Eindelijk ben je terug.

Net wat ik nodig heb.

Dames en heren, het diner is opgediend.

Laten we gaan zitten.

Meneer Leopardi. U zit hier, naast mij.

Meneer Leopardi, hoe gaat het? - Rowley.

Ga maar naast Mary zitten.

Zit iedereen gezellig? Goed zo.

De champagne was goed. Hopelijk het eten ook.

Mary Panton? Rowley Flint, je escorte vanavond.

Hoe maak je het? - Goed, hier naast jou,

terwijl Leopardi daar zit.

Mw. Panton? Mw. Panton?

Was Sir Edgar Swift gisteren bij u op het bal?

Ik dacht het al.

Ik kende hem vroeger in India. Had ik maar gedag gezegd.

Het was Edgar Swift, Archibald. - Zit hij nog in India?

Hij is gouverneur van Bengalen. - Hemel.

Dat is een moordbaan. - Ik wou altijd al in India wonen.

Trouw dan met hem. Hij is toch vrijgezel?

Is hij niet getrouwd?

Nog niet.

Het zou een goede alliantie zijn.

Maar zal het klimaat in Calcutta je bevallen?

Ik verkies nu tijdelijke allianties.

Daarom heb ik Rowley. Zijn bedoelingen zijn altijd oneerbaar.

Je had er gisteren bij moeten zijn.

Je had me kunnen onteren toen de stroom uitviel.

Met genoegen.

Tegenwoordig valt de stroom elke dag uit.

Het kost me een fortuin aan kaarsen.

De wapenfabrieken verbruiken al de stroom.

Ze bereiden de oorlog voor.

Lachen, Leopardi, het was maar een grap.

Er komt geen oorlog, sinds het akkoord van München.

Nu hebben we toch al fabrieken, onder de liberalen niet.

Nu komt de zanger. verbluffend.

Hij heeft een prachtige stem, heel Italiaans en emotioneel.

Vraag of de zanger dat liedje zingt dat hij toen ook zong, oké?

De zanger...

Is hij er niet? Wat vervelend, zeg.

Ik wou dat mijn vrienden hem hoorden.

Heb je niks anders? - Ja, prinses.

Ik heb de prachtige viool.

Goed dan. Ik heb te veel gedronken om zelf te zingen.

De prinses heeft me over jou verteld.

Geloof er niet te veel van. Ik geloof niet wat ze over jou zei.

Wat zei ze dan? - Maak je maar geen zorgen.

Ze was heel lovend over jou.

Maar ze is niet te vertrouwen. Vertel jij dus maar over jezelf.

Dat zou je vervelen.

Dan laat ik het je weten.

Een Engelse weduwe. Heel slim. Heel mooi.

Ongebonden, voor onbepaalde tijd in Firenze.

Zo omschreef de prinses jou.

Ik dacht dat je een pafferige matrone zou zijn.

Maar om jou naar huis te brengen, vechten mannen vast.

Meestal rij ik zelf.

Je bent de mooiste vrouw die ik ooit gezien heb.

Tegen hoeveel vrouwen heb je dat al gezegd?

Een heleboel, maar dat maakt het niet minder waar.

Dat zal wel niet. Daar houden we het bij, oké?

Waarom? Ik vind het een boeiend onderwerp.

Als meisje keek ik daarvan op, maar nu ik ouder en wijzer ben,

boeit het me niet zo erg meer.

Je bent een verstandige vrouw. - Dat compliment vleit me wel.

Dat was mijn bedoeling niet. - Nee?

Die openingszin heb ik al vaak gehoord.

Geef een gewone vrouw een hoed en een mooie een boek.

Dames en heren, nu volgt prachtige muziek.

Bedankt. Peppino.

Hij is vreselijk, vreselijk, Peppino. - Hij is niet goed.

Het spijt me, prinses.

De zanger is er morgen. - Daar kan ik niet op wachten.

Breng de volgende gang en wijn. We verdrinken ons verdriet.

Het spijt me. Het leek wel Jack Benny.

Bedankt.

Dat was erg gul.

Hij zag er zielig uit en speelde zo slecht.

Zullen we een ritje maken of ben je moe?

Ik ben wel moe.

In dat geval neem ik een binnenweg.

Dan was het toch die andere weg.

Ik wil hier eens rondkijken, als je het niet erg vindt.

Nee.

Het lijkt een oude kapel.

Ze zetten de citroenbomen hier als het kouder wordt.

Vredig, hè? - Inderdaad.

Hoe lang blijf je in Firenze?

Ik weet het niet. Ik hou niet van plannen maken.

Wat vindt je vrouw daarvan? - Zij vindt het niet erg.

We gaan elk onze eigen gang. - Heel modern.

Ga je met die Swift trouwen?

Erg onbeschaamd voor iemand die ik net ken.

Ik deel graag vertrouwelijkheden met vreemden.

Jij ook misschien, dacht ik.

Je kent Edgar Swift niet, hè?

Nee. Maar ik heb wel wat over hem gehoord.

Van de prinses, ongetwijfeld.

Ik ga met hem trouwen, ja.

Hou je van hem?

Denk je dat het leuk is als je niet van je man houdt?

Ik wil geen liefde.

Dat is heel vreemd.

Nee, hoor.

Ik ben er jaren alleen door vernederd.

Ik hield wanhopig veel van mijn man.

Hij dronk en gokte zich dood en liet me enkel schulden na.

Hoe lang was je getrouwd? - Twaalf jaar.

Iedereen raadde het me af, maar ik gaf er niet om.

Toen had hij nog veel geld.

Maar anders zou ik ook met hem getrouwd zijn.

Hij was zo leuk, hij had veel vrienden en...

we waren zo verliefd.

Maar hij ging bankroet en had geen vrienden meer,

behalve het uitschot dat hem uitzoog

en de vrouwen waarmee hij uitging en...

stomdronken werd.

Zo had ik het het liefst.

In het begin was ik jaloers en overstuur.

Maar als hij hen niet had, zou hij mij willen,

zijn adem stinkend naar whisky en zijn gezicht verwrongen.

Die passie groeide niet uit liefde, maar uit de drank.

Ik of een ander, dat maakte niet uit.

Ik werd misselijk van zijn kussen, zijn hartstocht verafschuwde mij.

Ik had moeten weggaan, maar dat kon ik niet.

Zelfs toen ik me dood schaamde en...

Zelfs toen hij me zwaar aanpakte...

Bleef ik toch.

Ik was het enige wat hem nog scheidde van de vernieling.

Hij zal alleen in de auto toen hij verongelukte.

Hij reed 90km/u op een gladde weg en reed tegen een boom.

Ik was er voor hij stierf.

Zijn laatste woorden waren: Ik heb altijd van je gehouden.'

Daarmee brak hij mijn hart.

Want ondanks alles hield ik nog van hem.

Wel...

Je kreeg meer dan je verwacht had toen je me hier bracht, hè?

Mag ik een sigaret van je?

Ik voel me al veel beter.

Ik rij wel.

Nee, ik wil rijden.

Je had wel pech met die man van je.

Mag ik er nog iets over zeggen?

Trouw niet met Swift, dan voel je je even gevangen als vroeger.

Wacht op de man die je echt gelukkig kan maken.

Edgar zal me gelukkig maken.

Hij is alles wat ik wil en ik ken hem mijn hele leven al.

Hij is sterk, slim, ambitieus, laat me nooit in de steek.

Alles wat ik niet ben dus.

Maar ik ben makkelijker om mee te leven.

Ik zal je op je woord geloven.

Het is al laat. We moeten gaan.

Zou je hem nog willen als het anders was, als je schatrijk was?

Dat ben ik niet.

Je weet niet hoe het voelt van anderen af te hangen,

ook al vinden ze dat niet erg. - Nee, dat weet ik niet.

Maar ik weet wel hoe een liefdeloos huwelijk voelt.

Daarom moet je wachten.

Tot er iemand is die je zenuwen laat knappen,

en van wie je mond droog wordt als je hem ziet.

Herinner je je dat gevoel?

Het kan gebeuren.

In een ogenblik.

Je verzamelt zulke momenten, hè, Rowley Flint?

Ik zal er geen van zijn.

Jij zegt het maar.

Dat was wel wat overdreven.

Vooruit, trouw maar met je oude machtswellusteling.

Het spijt me zo.

Het spijt me. Ik had je niet gezien. Het spijt me.

Het geeft niet.

Wees alstublieft niet bang. Ik doe u niks.

Jij bent de violist uit het restaurant.

En u bent de dame die zo gul was.

Wat doe je hier?

Ik woon in een huisje dichtbij uw villa.

Hoe weet jij dat?

Ik heb u zien voorbijrijden in uw auto, heel snel.

Maar ik weet dat u een prachtige tuin hebt,

en een prachtig drieluik van de dag des oordeels.

Heb je het al gezien?

Nee. Hoe zou dat kunnen? De boeren hebben het me verteld.

Wil je de tuin en het schilderij zien?

Dat is wel het minste. Ik heb je bijna gedood.

Dat zou ik erg fijn vinden,

maar helaas ga ik morgen weg uit Firenze, dus...

Ga dan nu mee.

Nu?

Waarom niet? De tuin is prachtig in de volle maan.

Dat zou me een genoegen zijn.

Spring erin.

Daar woon ik.

Het is prachtig.

Ik haal wijn en dan gaan we... - Geen wijn, bedankt.

Dat stijgt me recht naar het hoofd.

Je hebt nog niet gegeten, hè? - Dat maakt niet uit.

Kom naar de keuken, we vinden wel wat.

Ik ken je naam niet eens.

Karl Richter, ik studeer kunst.

Je bent niet Italiaans. Dat klinkt Duits.

Nee, ik ben geen Duitser.

Ik ben Oostenrijker. Dat was ik toen het nog bestond.

Ben je een vluchteling?

Hoe lang ben je hier al?

Zes maanden. Na de Anschluss.

Sommige studenten protesteerden tegen de Duitsers.

We wilden het verzet organiseren. Stom.

We maakten geen kans.

Twee werden er gedood, de rest ging naar een concentratiekamp.

Maar ik kon ontsnappen.

Ik stak de bergen over, naar Italië.

Mijn familie is daar nog steeds. Mijn ouders, mijn jongere zus.

Ik weet niet of... of...

Ik droom soms dat de Duitsers hen doodden om mij.

Maar daar wil ik nu niet aan denken.

Ik wil ervan genieten hier te zijn, in deze droom.

Met dit eten en deze wijn, en de mooie omgeving.

Kom, we gaan naar de tuin kijken.

Een Weense wals. - Dans je?

Ja, dat kan ik. Beter dan vioolspelen.

Toon het me dan.

Kom, volg mij.

Het is zo prachtig, bijna ondraaglijk.

U bent hier vast gelukkig. - Heel gelukkig.

Daar ben ik blij om. Dat verdient u.

U bent anders dan wie ik ooit ontmoet heb.

U bent aardig, medelevend, u bent een prachtig mens.

U verdient het alles te hebben wat u verlangt.

Ik heb alles waarop ik mag hopen.

Ik zou nu kunnen sterven. Ik blijf er altijd aan denken.

Wat er ook gebeurt, ik blijf me deze avond herinneren.

Uw schoonheid en de herinnering aan deze prachtige plaats.

Ik zal aan u denken als aan een godin in de hemel.

Bedankt. Welterusten.

Vaarwel.

Vaarwel.

Van wie zijn die? Ik zie geen kaartje.

Ik weet het niet. Ze lagen bij de deur toen ik aankwam.

Dus zette ik ze in een vaas. Het zijn wilde bloemen.

Het maakt niet uit. - Hebt u bezoek gekregen?

Er stonden borden in de eetkamer.

Ja, dat was ik. Sony, Nina. Ik had moeten opruimen.

Geen probleem, mevrouw.

Ja, mevrouw?

Hallo. Waarover gaat dit? - We hebben geen idee.

Mijn God...

Ducky en Pussy Daltry. Ik dacht dat ze dood waren.

Dat is ook zo.

Gegroet.

Bedankt voor uw komst.

Sony dat ik u zo plots bij me vraag, maar...

ik wou u spreken voor u het uit een andere bron hoort.

Vanaf volgende maandag

zijn alle buitenlanders verplicht hun papieren te tonen,

en hun naam en adres te laten registreren bij de politie,

elke week.

Alstublieft... Alstublieft.

Maakt u zich geen zorgen.

U helpt niet enkel de politie bij haar werk,

maar zo is ook uw veiligheid in de stad van de lelie gewaarborgd.

Dat was alles.

Zijn er nog vragen?

Waarom?

Het is Rowley Flint.

Waarom is het veiliger voor ons als de politie weet waar we zijn?

Ik wou u niet nodeloos ongerust maken met details,

maar nu u het vraagt, wil ik het u wel zeggen.

Zoals u weet,

was er hier de laatste maanden een toevloed van vluchtelingen.

Velen hebben geen papieren, we weten niets van hen.

Ze zijn hun land ontvlucht

en ze verwachten hier voedsel, kleren en werk.

Wat hun niet wordt aangeboden,

nemen ze met geweld, door te plunderen.

Dit kunnen we niet dulden.

Dit kunnen we niet dulden.

Zo maken we die zwervers en vagebonden duidelijk

dat ze niet welkom zijn in Firenze.

Is dat een antwoord op uw vraag?

Goed zo.

Bedankt, dames en heren. Er zijn thee en broodjes in de foyer.

Heb je de bloemen gekregen?

Heb jij ze gestuurd?

Ik heb ze eigenlijk geplukt.

Ik moest vannacht te voet gaan.

Het spijt me.

Was je bij de villa?

Om te kijken of je veilig thuis was. Ik zag de auto op de oprijlaan.

Ik wou steentjes tegen het raam gooien, maar hield 't bij bloemen.

Je liep vast uren terug naar de stad.

Dan kon ik nadenken.

Dat deed nog niemand. Me alleen achterlaten 's nachts.

Ik ben er niet trots op. - Ik ook niet, op wat ik wou doen.

Je had het recht me op mijn plaats te zetten.

Bedankt voor de bloemen. Erg mooi.

Graag gedaan.

Ik ga uit eten met wat vrienden, 'n restaurant in de stad. Ga mee.

Nee, ik kan niet. Het spijt me. - Komaan.

Ik zou graag komen, maar...

Het zou onverstandig zijn. - Als vriendin. Een vredesduif.

Kom alsjeblieft.

Nee, ik kan niet... Ik kan niet komen.

Geen kattenkwaad. Beloofd.

Alsjeblieft, laat me gewoon met rust.

Als je zegt dat je dat wil.

Dat wil ik.

Ik ben in het Bristol Hotel, als je je bedenkt.

Dat doe ik niet.

Prinses San Ferdinando belde weer.

Ik zei haar dat u haar morgen belt.

Bedankt.

Ik heb alles afgesloten. Wenst u nog iets?

Nee, ga maar naar bed, Nina.

Hij komt over twee dagen terug, mevrouw.

Ja. Ja, dat weet ik.

Ga nu maar.

Wat doe jij hier? - Het is oké. Ze slaapt.

En ik aanbid jou.

Nee, echt, je moet gaan. - Nee, het is veilig.

Ik wachtte de hele dag om jou te zien.

Je maakte me gelukkig. - Fijn.

Vertrok je vandaag niet uit Firenze?

Ik ben gebleven.

Hoe kon ik gaan met jou hier? Je gaf me iets om voor te leven.

Nee, doe dat alsjeblieft niet.

Dit mogen we niet doen.

Ik dacht dat je dat begreep.

We kunnen elkaar niet meer zien.

Ik ben niet vrij.

Ik ga hier binnenkort ook weg.

Ik ga trouwen.

We kunnen elkaar niet meer zien.

Maar... ik moet jou zien. Anders ga ik dood.

Dat was een ongeschreven afspraak.

Alsjeblieft, het is onmogelijk.

Maar ik hou van jou.

Hou jij niet van mij?

Waarom nam je mij dan?

Ik wou je iets geven om je gelukkig te maken.

Ik wou lief zijn, ik had medelijden.

Ik heb je nooit om medelijden gevraagd.

Waarom liet je me niet met rust?

Je toont me de hemel en nu gooi je me weer in de hel?

Ik heb je gekwetst. Dat spijt me.

Als ik iets kan doen, zeg het dan. - Wat doe je nu?

Bied je me geld aan?

Hoeveel geld heb je hier?

Twee- of drieduizend lire.

Genoeg om in Zwitserland te raken.

Betaal jij altijd voor je minnaars?

Denk je dat dat volstaat? Dan neem ik je parels ook mee.

Neem ze maar. Daar... - Ik wil ze niet.

Dan had ik iets kunnen regelen met de nazi's.

Ik hoefde niet te verhongeren.

Ik wou lief zijn, maar jij ziet het als kwaad.

Als ik je gekwetst heb, vraag ik je vergiffenis.

Ik wou goeddoen.

Jij bent een nutteloze, wulpse, waardeloze vrouw.

Heb jij ooit iets goeds gedaan?

Het spijt me, echt waar. - Je beging een vergissing.

Je hebt gelijk. - Een grote vergissing.

Vreemde mannen in huis nemen is gevaarlijk.

Ik dacht dat je een godin was, maar je bent een hoer.

Ik had je beter gedood, zodat je geen anderen kan kwetsen.

Dat zou ik kunnen. Wie zou me verdenken?

Als je niet gaat, schiet ik.

Als je dichterbij komt, schiet ik.

Schiet dan.

Denk je dat het leven iets voor me betekent?

Je zou me van een ondraaglijke last bevrijden.

Snel. Schiet.

Ik vergeef je alles. Schiet.

Had je de moed niet? Arm kind.

Wat ben je stom.

Heel stom. Heel stom.

Kom.

Je mag niet met mannen spelen zoals met mij.

Je vroeg me je niet te vergeten.

Ik zal je vergeten.

Maar jij mij niet.

Doe het alsjeblieft niet.

Wat is er? - Gaat het, mevrouw?

Ik heb iets gehoord. - Ik niet.

Ga maar naar bed.

Ja, mevrouw.

Hoe kom je hier zo snel?

De portier sliep. Ik leende zijn fiets.

Wat is er aan de hand?

Zeg geen woord. Kom.

Wie is hij?

Geen idee. Ik heb hem nog nooit gezien.

Heeft hij zelfmoord gepleegd?

Dacht je dat ik hem gedood heb?

Ik weet het niet. Wat is er gebeurd?

Stel me in godsnaam geen vragen.

Zijn wapen?

Van jou?

Van Edgar. Hij leende het me. - Oké.

Hoe kreeg die kerel het?

Verman je en vertel me precies wat er gebeurd is.

Heeft hij...? - Nee, maar dat dacht ik wel.

Het was vreselijk. Het was zo beangstigend.

We bellen de politie. - Dat kan niet.

Dat kan niet.

Ik kende hem wel.

Hij was de violist in dat restaurant.

Mijn God...

Mijn God... Wat een schandaal...

Edgar...

Nu kan Edgar het vergeten. - Zeg wat er gebeurd is.

Gisteravond overreed ik hem bijna toen ik terugkwam.

We praatten. Hij sprak over het schilderij en de tuin.

Ik had medelijden met hem, dus nodigde ik hem uit.

En toen heb ik...

Ik...

Wij... En toen...

Ik snap het.

Nee, je begrijpt het niet. Hij was zo eenzaam en ongelukkig.

Ik dacht dat ik iets goeds deed.

Ik dacht dat hij mij zou doden.

Maar hij doodde zichzelf.

Ik wou dat hij mij gedood had.

Als je je hoofd erbij houdt, kom je er wel uit.

Anders is het voorbij.

Je sliep.

Toen je wakker werd, was er een man.

Duidelijk een inbreker.

Hij had een wapen.

Jullie vochten, het wapen ging af.

Jij doodde hem, of hij zichzelf. Maakt niet uit.

Nee, hij was geen dief.

Ik misdeed hem genoeg. Ik wil geen smet op zijn naam.

Het maakt niet uit. Je hebt hem niet vermoord.

Zelfverdediging aanvaarden ze wel.

Of hij pleegde zelfmoord omdat jij riep en zo het personeel wekte.

Nina heeft het schot gehoord.

Ze kwam vragen of er iets was, ik heb nee gezegd.

Dat zal ze de politie ook zeggen.

Waarom deed hij het hier?

Dat is het. Het moet lijken alsof hij het niet hier deed.

Hoe?

We verplaatsen hem. Dan denken ze niet aan jou.

Trek kleren aan en kom me dan helpen.

Eruit.

Help me met hem.

Blijf kalm, dan is er niks aan de hand. Stap in.

Kom, dan lijken we minnaars.

Gaan we?

Hier is het goed.

We moeten gaan.

Komaan.

Het wordt licht. Ik moet gaan. - Ik loop even mee.

Ga alles opruimen en ga slapen. Je moet jezelf zijn morgen.

Ik kan niet geloven dat er een morgen komt.

Je zal je beter voelen. Ga je naar Lulu haar picknick?

Dat kan ik niet. Ik bel en zeg dat ik ziek ben.

Nee, je moet gaan. Doe alsof er geen vuiltje aan de lucht is.

Als de verdenking toch op jou zou vallen...

Ik weet het, mag je gedrag niet wijzen op een schuldig geweten.

Ik neem dit mee.

Ik maak het wapen schoon en geef het je morgen terug.

Zullen ze zich niet afvragen waar het is?

Nee. Ik ga nu naar het bos en schiet met mijn wapen.

Dat leg ik bij het lijk.

Swift had gelijk. Hier heb je een wapen nodig.

Maar hij gehoorzaamt de wet zo goed,

dat hij het vast heeft aangegeven. Het mijne is onofficieel.

Het is niet op te sporen.

Rowley, je hebt aan alles gedacht.

Echt. Hoe moet ik je ooit bedanken?

Ik zou het voor elke vriend doen.

Maar voor jou deed ik het bijzonder graag.

Ga naar bed.

Jij bent er morgen ook, hè? - Tenzij ik iets beters weet.

Grapje. Ik zal er zijn.

Wees voorzichtig. - Wees gerust.

De duivel zorgt wel voor de zijnen.

Mevrouw?

Mevrouw? - Wat?

Het is al erg laat, mevrouw. Bijna twaalf uur.

Ik kreeg u niet wakker. Prinses San Ferdinando komt zo.

Ik kon niet slapen nadat jij me gewekt had. Ik nam pillen in.

Het spijt me, mevrouw.

Ik hoorde iets en wou weten of er wat mis was.

Het was waarschijnlijk een auto. Geluid reikt ver 's nachts.

Ja. Er kwam vanochtend een telegram voor u.

Trein uit Rome, morgen 18u.45 Liefs, Edgar

Ze hebben hem vermoord.

U lijkt zo bleek. Ga toch zitten.

Een lijk in het bos. Het is verschrikkelijk.

Echt waar.

Mary, ze hebben verderop een lijk gevonden.

Dat is niet alles. wij kenden hem.

Ze droegen het lijk net uit het bos

en het laken gleed eraf. Het was afschuwelijk, vol bloed.

Vreselijk. - Ja.

Door het hart geschoten.

Weten ze wie hij was?

Ja. Zijn huisbaas heeft hem vanochtend gevonden.

Hij woonde vlak bij de Rothmans, waar Mary logeert.

Hij speelde viool bij Peppino. Daar waren we onlangs nog.

Hij speelde voor ons. Hij was vreselijk, hè?

Hij speelde niet goed. - Dat is mild van je.

Als ik zo speelde, pleegde ik ook zelfmoord.

Prinses, dat getuigt niet van goede smaak.

Je zal wel gelijk hebben. Ik voel me eigenlijk nogal schuldig.

Ik zeurde zo dat Peppino hem zou ontslaan.

Nu ontdek ik dat hij een vluchteling was.

Wat jammer.

Hij had wel een interessant gezicht, hè?

Ik heb niet zo op hem gelet.

Iemand wel. Volgens Peppino kreeg hij honderd lire.

Ik dacht dat enkel jij zo aardig was.

En?

Dat was ik, ja.

Ik gaf het hem omdat ik medelijden had.

Mary, wat ben jij aardig.

Misschien te aardig. Nu willen ze allemaal een dikke fooi.

Daar deed je goed aan.

Het laatste wat hij deed, was zijn huisbaas zijn schulden betalen.

Toen pleegde hij zelfmoord. - Wil je wat water?

Zei de politie dat hij zelfmoord pleegde?

Ja. Ze vonden het wapen, hij had het nog vast.

Kunnen we over iets leukers praten?

Bedankt, Lulu, voor de geweldige picknick.

Je was fantastisch.

Wees opgelucht. De politie vermoedt niks.

Hoe kan ik opgelucht zijn als ik aan die arme jongen denk?

Wist ik maar waarom hij het deed.

Mannen zijn ijdel, Mary. Vooral jonge mannen.

Jij schonk hem de hemel en gooide hem dan in de goot.

Zo bijzonder ben ik niet.

En zelfs dan zou hij toch eerder mij vermoorden?

Je hebt gelijk.

Je hebt gelijk. Als ik het was geweest,

zou ik het niet gedaan hebben. Ik hou van het leven.

Die kerel wou vast sterven.

Als jij het niet geweest was, had iets anders hem ertoe gedreven.

Ik probeer je wat op te beuren.

Dat is de enige verklaring. En het komt op hetzelfde neer.

Hij is dood. We kunnen dat betreuren

en blij zijn dat we niet betrapt werden.

Dit zeg ik je nu het voorbij is.

Als we waren betrapt, konden we onze onschuld niet bewijzen.

Welk motief had jij?

Een Italiaans agent kan wel tientallen dingen bedenken.

Ik heb geen goede reputatie wat vrouwen betreft.

Jij bent een bijna volmaakt exemplaar van 't andere geslacht.

Hoe konden we bewijzen dat er niks was tussen ons?

Ik kon hem bij jou betrapt hebben en hem gedood hebben.

Of hij ons in compromitterende omstandigheden...

Dan zou ik hem gedood hebben voor jouw reputatie.

Mensen doen stomme dingen.

Dat jij me hielp, was even gek.

Wat is het leven zonder risico's?

Daar gaat het toch om, hè?

Ik heb genoeg opwinding voor een heel leven gehad.

Ik kom om 16u. het wapen brengen, oké?

Het is schoon.

Bedankt.

Wat gebeurt hier? Als je niet uitkijkt, komen er praatjes van.

Ik zou jou nooit bedriegen, prinses.

Oh, hallo.

Ik sliep. Hoe laat is het? - Goedenavond, Mw. Panton.

Sony dat ik u stoor.

Meneer Leopardi, hallo.

Sony dat ik zomaar binnenval. Ik moet u spreken.

U verwacht iemand. Ik blijf niet lang.

Ga mee naar de zitkamer.

Ga alstublieft zitten.

Mr. Flint zegt dat u hem dit hier gaf.

Is dat zo?

Hij had het bij zich toen hij werd tegengehouden.

Het is van Sir Edgar Swift.

Hij gaf het aan toen hij het land binnenkwam.

Maar dat weet u al, hè?

Sir Edgar gaf het me voor hij vertrok.

En ik leende het aan Mr. Flint.

Waarom deed u dat?

Om hem te beschermen. Hij heeft het meer nodig dan ik.

Ik vrees dat ik niet eerlijk ben geweest tegen u.

Flint zei niet dat u het hem gaf.

Hij beweerde het tegenovergestelde.

Hij zei dat hij het van een boef kocht.

Zeg me eens, Mw. Panton,

betrok Flint u in illegale activiteiten?

Sony dat ik u in de val liet lopen.

Ik wist dat Flint loog. Ik wil weten wat er gaande is.

U hebt van mij niets te vrezen.

Ik bewonder u enorm.

Maar zeg me de waarheid, alstublieft,

of ik zal denken dat u en Flint iets te verbergen hebben.

Er is niets te vertellen.

Mr. Flint weet dat wapens lenen niet mag. Hij wil me beschermen.

Als u hem zegt wat ik zei, zal hij het wel opbiechten.

Flint heeft nog nooit iemand beschermd, alleen zichzelf.

Ik ken hem al jaren.

Ik kan u zeggen dat hij een man is...

zonder ruggengraat, moreel besef of integriteit.

Hij is de tegenhanger van de eerlijke man in het nieuwe Italië.

Maar zijn vlotte routine blijkt wel succes te hebben

bij winkelmeisjes en serveersters.

U keurt hem af, maar daarom is hij geen misdadiger.

Nee. Maar met dit hier kan ik bewijzen dat hij dat wel is.

Waar is Mr. Flint nu? - In de gevangenis.

Daar houden we hem, tenminste tot Sir Edgar Swift terug is.

Wanneer komt hij aan? - Morgen.

Goed zo. Zorg dat hij zich bij mij meldt als hij aankomt.

Ik wil er met hem over spreken.

Hij kan u niks zeggen. Hij weet hier niks van.

Daarin vergist u zich.

Door u zijn wapen te geven,

verloor hij het vertrouwen van onze en zijn regering.

Het was illegaal. Britse beambten staan niet boven de wet.

Toch niet in Italië.

Wat verzwijgt u voor mij?

Niets.

Denk niet dat ik een idioot ben. Want dat ben ik niet.

Als u zich bedenkt en wil praten, mag u me altijd komen opzoeken.

Geen nood. Ik vind de weg wel.

Mary, we werden al ongerust.

Je bent niet gekleed. We rekenden op je.

Sony, ik speel niet. Ik heb hoofdpijn.

Hemel. Komt het door het weer?

Waarschijnlijk. Waar is de prinses?

Oké. We gaan door. Vooruit. We moeten toch één spel winnen.

Hallo, liefje. - Hallo.

Het is heet, hè?

Wat drink jij?

Tonic.

Met een spatje gin. Echt verfrissend.

Wil je er nog een?

Nog twee, graag. Twee.

Drink het op. Het ijs smelt. - Bedankt.

De vrouw van de partijleider ging ervandoor met de chauffeur.

Spannend. Ze reden 's nachts naar het zuiden van Frankrijk.

Heel romantisch.

Was dat de vrouw van Leopardi?

Nee. Wie zou er met hem trouwen?

Hij leidt de partij tien jaar. Dit was lang daarvoor.

Hij trouwde niet omdat hij zoiets niet wou.

Juist.

Hij staat model voor 't nieuwe Italië. Geen lijken in de kast.

Zo ver zou ik niet gaan.

Hij is toch erg integer?

Als die hoge omes in Rome wisten wat Leopardi van plan is,

knalden ze hem zo neer. - Echt?

Dat kan ik moeilijk geloven.

Het is maar een roddel, maar luister eens goed.

Voor elk nieuw gebouw krijgt hij een som geld.

Vast al miljoenen. - Waarom komt het niet uit?

Geen bewijzen, liefje. Geen bewijzen.

Hoe hield je die deportatie tegen? Kon dat zonder bewijs?

Je bent niet alleen maar een mooi gezicht, hè? Ik ook niet.

Wat maakt het uit? Je gaat toch weg.

Cecil Budminster vertelde het me. Hij bezat een groeve in Carrara.

Drie jaar geleden stond hij voor mijn deur.

Hij had een pakje met alle bewijzen erin.

Hij gaf alles aan mij.

Hij lag op sterven en kon ze niet meer gebruiken.

Het is maar een hoop rommel met zegels en handtekeningen erop,

maar als één ervan uitkomt, is het gedaan met Leopardi.

Toen ze Cohen wilden deporteren,

stuurde ik zo'n papiertje op naar Leopardi.

Anoniem, natuurlijk. Met een briefje erbij.

Het werkte perfect. - Dat is prachtig.

Ja, inderdaad.

Als de nazi's ooit Italië binnenmarcheren,

zal ik die papieren nog nodig hebben om mezelf te redden.

God, wat ben ik Italiaanse opera beu.

Mary, wou je me dronken voeren? Ik ben ladderzat.

Echt? - Ja. Gezondheid.

Mary, waar ga je naartoe? - Kom nog terug, Mary.

Goedendag. - Dag. Bloemen voor de prinses.

Mary, wat doe jij hier?

Ik kocht die lelies waar je zo gek op bent.

Ze staan op je bureau.

Dat hoefde niet. Het terras staat er vol van.

Het was een bevlieging.

Daar kan ik niks tegen inbrengen. Bedankt.

Wil je blijven, liefje? Ik moet even dutten.

Nee, ik moet gaan. Toch bedankt.

Mw. Panton, ik ben blij dat u zich bedacht hebt.

Ik vraag u Mr. Flint vrij te laten.

Waarom zou ik?

Omdat hij me gewoon wou beschermen.

Dat hebt u al gezegd. Ga toch zitten.

Raak me niet aan.

Goed dan.

Ik wil dat u Mr. Flint nu vrijlaat.

Weet u, na ons gesprekje gisteren,

keek ik naar de misdrijven met vuurwapens de laatste 3 dagen.

Er waren er maar twee.

Een jaloerse echtgenoot die zijn vrouw neerschoot en een overval.

Er was nog een incident, een zelfmoord.

Het viel me op omdat het dicht bij uw villa was.

Ik wil niet eens weten wat u bedoelt.

Ik snap het.

Nee, dat denk ik niet.

Waar haalde u dit?

Dat maakt niet uit. Het belangrijkste is dat u weet

dat er nog meer papieren zijn. Neem het dus maar serieus op.

Het stelt niks voor. Ik kan het uitleggen.

Prima.

Zo doet men zaken in Italië. - Ja? Ook in het nieuwe Italië?

Zou de Duce daarmee akkoord gaan?

U bent een smerige chanteur.

U bent een dief die zijn eigen volk besteelt.

Eruit.

Ik ga niet weg zonder Mr. Flint.

Neem uw vriendje mee en verdwijn.

Ik wil het wapen ook meenemen.

Vooruit. Ga binnen.

Hoe kwam je hier? Wat heb je hun gezegd?

Haast jullie. Buiten.

Laten ze me vrij? - Ik leg het later uit. Kom.

Ik breng je naar je hotel.

Hoe voel je je?

Hongerig.

Het is 17u. Ik moet terug naar de villa.

Edgar komt vanavond terug.

Hij is er waarschijnlijk al.

Blijf alsjeblieft bij mij. - Dal wil ik wel.

Dat wil ik zo graag.

Maar ik weet het niet.

Ik weet niet wat ik doe.

Ik heb er een puinhoop van gemaakt.

Ik deed die jongen iets vreselijks aan en jij liep gevaar. En Edgar...

Ik wil het niet erger maken. Ik moet nadenken,

niet meteen doen wat in me opkomt.

Jouw probleem is net dat je nadenkt.

Kan je niet gewoon van dag tot dag leven...

en je laten leiden door wat je voelt?

We kunnen morgen op een trein stappen.

En we zien wel waar we terechtkomen.

Rowley, ik kan niet bij iemand als jij zijn.

Ik wil iemand waar ik altijd op kan vertrouwen.

En jij bent getrouwd.

Wat voor leven zouden we leiden, jij en ik?

We zouden ONS amuseren.

Ik hou van jou.

Is dat niet genoeg?

Wat als je teruggaat naar je vrouw of naar iemand anders?

Ik ga niet terug naar mijn vrouw. Dat staat vast.

Ik kan niet beloven dat het voor altijd zal zijn.

Maar kan iemand dat?

Edgar wel.

Dan moet je met hem trouwen.

Je hebt gelijk over mij, Mary.

Ik wil me graag amuseren. Zo ben ik nu eenmaal.

Ik kan je niks garanderen.

Daarom vraag ik het je ook niet.

We passen gewoon niet bij elkaar.

Dat zal dan wel niet.

Ik moet gaan.

Ik denk dat het zo beter is. Jij niet?

Jawel.

Vaarwel, Mary.

Vaarwel.

Mary, liefste, hoe gaat het? - Heel goed.

Je ziet er beeldig uit. - Hoe was het?

Heel goed. Wat heb jij zoal gedaan?

Lord Seafair zegt dat hij een man zoekt die een bemiddelaar is,

maar ook resoluut.

Hij zei dat niemand die kwaliteiten zo goed combineert als ik.

Hij heeft vast gelijk. - Het was vleiend.

Ik heb er lang voor gevochten.

En eindelijk sta ik haast bovenaan.

Maar het plezier dat ik eraan zal beleven en de eer die het inhoudt,

zouden niks voor me zijn, als ik niet hoopte het met jou te delen.

Je zou me je besluit vandaag meedelen.

Edgar, ik moet je iets vertellen dat je zal teleurstellen.

Wat?

Ik wil dat je luistert zonder iets te zeggen.

Misschien had ik het niet mogen zeggen.

Maar zo kon ik niet met je trouwen.

Ik zou er steeds aan denken, geen rust kennen.

Het spijt me zo.

Ik hou genoeg van je om je te begrijpen en te vergeven.

Je bent een romantisch, dom ding.

Ik snap dat wat je deed de enige mogelijkheid leek.

Wil je nog steeds met me trouwen?

Dacht je dat ik je in de steek zou laten?

Dat zou ik niet doen, Mary.

Ik wil dat je met me trouwt. Carrière is niet alles.

Hoe bedoel je?

Dit verandert de zaak wel. Ik kan de baan in India niet aannemen.

Als het zou uitlekken, zou dat rampzalig zijn.

Trek het je niet aan, Mary.

Ik zeg dat ik trouw en niet kan gaan.

Ik kan je niet de positie aanbieden die ik wou,

maar we kunnen ons wel amuseren.

Gooi niet alles overboord voor mij.

Luister. Deze baan vereist al mijn verstand en waardigheid.

Als ik ze nu aanneem, zou ik vrezen dat het ontdekt wordt.

Wat kan nu nog ontdekt worden?

Vergeet je dat niet enkel jij het weet, maar die Flint ook?

Rowley zegt het nooit.

Misschien in vertrouwen tegen een vrouw.

Eerst aan een, dan aan een ander. Dan horen ze het in India.

Zo'n verhaal zal hij gebruiken. - Nee, Edgar. Je vergist je.

Je beoordeelt hem verkeerd.

Hij is wild en roekeloos, anders had hij me niet gered.

Maar hij laat me niet in de steek. Hij sterft nog liever.

Je bent naïef.

Laten we niet kibbelen. Ik moet het eerlijk spelen.

Er mag niks aan te merken zijn op mij of mijn vrouw.

Onze situatie in India hangt af van de bestuurders.

Als ik ontslag moet nemen, heeft dat ernstige gevolgen.

Nee, ik moet doen wat ik juist acht.

Edgar, we mogen niet enkel aan onszelf denken.

Ze hebben je nodig in India.

Je mag je post niet verlaten, je aanwezigheid is van belang.

Het lijkt me zo zwak.

We kunnen niks anders doen. - Jawel.

Je hoeft niet met me te trouwen.

Je bent een prachtig man.

Maar ik hou niet van jou.

Ik weet dat ik veel ouder ben,

maar ik dacht dat wat ik aanbood dat zou compenseren.

Het spijt me dat wat ik nu te bieden heb, veel minder waard is.

Nee, dat is het helemaal niet.

Je werd verliefd op een meisje dat zo kinderlijk onschuldig was.

Ik ben dat kind niet meer.

Ik ben niet volmaakt, verre van.

Dat weet je nu.

En daarom wordt het nooit meer hetzelfde.

Daarom kan ik niet met je trouwen.

Als jij het zegt, Mary.

We hoeven er dus niet meer over te praten.

Dat heeft geen zin, hè?

Ik vertrek vanavond naar Londen.

Ik kan nu beter afscheid nemen.

Vaarwel, Edgar. Vergeef het me.

Hallo, liefje.

Ik belde, maar je nam niet op. Dus kwam ik maar langs.

Ik zie dat je weggaat.

En Sir Edgar?

Hij is al vertrokken.

Als een pijl uit de boog. Je hebt hem afgewezen.

We besloten niet te trouwen. Dat is alles.

Erg discreet van je.

Ik raadde je aan met hem te trouwen. Waarom deed je 't niet?

Na ons gesprek wou ik het verstandige doen, Edgar huwen.

Maar toen gebeurde er iets wat alles veranderde.

Wat dan?

Rowley Flint.

Wees je Sir Edgar Swift af voor Rowley Flint?

Wat een slim idee.

Je ontzegde jezelf een leven waar je alles kon hebben,

voor een getrouwde man die je zo laat zitten voor een ander.

Ik ben niet zo praktisch als jij. - Ik dacht niet dat je dom was.

Iedereen maakt keuzes. Jij maakte de verkeerde.

Je hebt gelijk, maar nee zeggen tegen Edgar was niet verkeerd.

Hoe bedoel je?

Toen ik Rowley ontmoette, wist ik dat hij voor mij was.

Maar ik wou het niet toegeven.

Ik was er zo van overtuigd dat ik met een ander sliep.

Herinner je je dat je met die arme, eenzame man naar bed ging?

Daar dacht ik aan toen ik die violist meebracht.

Ik deed het voor één nacht, maar hij kwam terug.

Toen ik zei dat ik hem niet wou, schoot hij zich dood.

Hier, in deze kamer.

Ik legde hem in het bos, opdat niemand het zou weten.

Wie is hiervan op de hoogte?

Edgar...

Rowley... en jij. Zeg het wie je wil, ik verstop de waarheid niet meer.

Dag.

Dag.

En dat verhaal over die minnaar...

Dat heb ik verzonnen.

Kom je me opzoeken in mijn kamer in Balham of zo?

Als er oorlog uitbreekt. Dan trek ik bij jou in.

'Versleten hart in een versleten tijd,

bevrijd je van goed en kwaad.

Lach, hart, in de grijze schemering.

Zucht, hart, in de dauw van de morgen.'

Yeats.

Je redt het wel. Dat weet ik zeker.

Ik wil niet dat je wacht. Je mag niet met me gezien worden.

Maak je geen zorgen. Ik heb geen goede naam hoog te houden.

Dag.

Tot ziens.

Zal ik je helpen?

Ik ga naar Parijs. En jij?

Ik ga naar Londen. Ik stap over in Parijs.

Kom.

Heb je een coupé?

Nee, ik zit hier.

Wist je dat ik deze trein nam?

Natuurlijk heb ik 't gehoord van... - Edgar.

Ik zit aan de andere kant. Misschien kunnen we wat drinken.

Het is een lange reis. - Ja, dat zou leuk zijn.

Wat dacht je van nu?

Tenzij je andere plannen hebt.

Ik maak geen plannen, dat weet je.