Original subtitles

ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.

‫سرقت.

‫داداش امروز صبح عجب اتفاق پشم‌ریزونی افتاده.

‫- فقط باید تعریف کنم. ‫- باشه.

‫سرقت.

‫خبر یه سرقتِ بزرگ!

‫این یکی کارِ «دینو» بوده.

‫خدایی دمِ دینو گرم.

‫خیلی با دینو حال می‌کنم.

‫سرخط خبرها:

‫حادثه واژگونی کامیون زرهی ‫حامل پول در بزرگراه تگزاس،

‫به یک صحنه‌ی غارت پول توسط مردم تبدیل شد.

‫پشمام.

‫ادامه‌ش...

‫چپ شدن محموله پول نقد از یک خودروی زرهی،

‫ در بزرگراه دالاس تورنتون،

‫موجب انسداد شدید ترافیک گردید.

‫مردم از ماشین‌هاشون پیاده شدن ‫و همه‌ی پول‌ها رو جمع کردن.

‫مسئولین اعلام کردن راننده‌ها باید پول رو برگردونن،

‫وگرنه باید منتظر مجازات قانونی باشن.

‫روی تیک‌تاک دیدمش.

‫مردم داشتن وسط بزرگراه ‫می‌دوویدن و پول جمع می‌کردن.

‫عالیه؛ منم اگه بودم ‫همین‌کار رو می‌کردم.

‫تازه از خودشون فیلمم می‌گرفتن.

‫ماشاالله به این هوش.

تـرجمه از «آیــدا و امیرعــلی» :::. illusion & Ayda.NDR .:::

جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez

« مسدود می‌باشد »

« بن‌بست »

« زره »

‫...به گفته‌ی سازمان ملی هواشناسی

‫حالا، می‌‌پردازیم به آخرین وضعیت رودخانه‌های

‫تالاپاسای جنوبی و رودخانه‌های آلاباما

‫سلام، من دیک دوچی هستم، کارشناس هواشناسی

‫و قراره نگاهی داشته باشیم ‫به مهم‌ترین هشدارهای هواشناسی

‫خودتون رو آماده کنید

‫احساس می‌کنم همسرم رو نا اُمید کردم.

‫احساس می‌کنم بچه‌هام رو نا اُمید کردم.

‫دائم به‌خودم می‌گفتم من ‫هیچ مشکلی ندارم،

‫اما وقتی که توی اتاقِ دخترم بیدار شدم

‫و دیدم دیوارش رو با مشت‌هام سوراخ کردم،

‫فهمیدم که با مشکلات جدی‌ای ‫دست‌وپنجه نرم می‌کنم.

‫اما دیگه فایده‌ای نداشت...

‫همسرم دو ساعت قبل از این‌که بیدار بشم ‫ماشین رو برداشته بود و رفته بود.

‫حتی نمی‌دونم الان کجـان...

‫ممنون که باهامون درمیون گذاشتی.

‫یعنی خب، مشروب دقیقاً ‫همچین تاثیراتی داره دیگه، نه؟

‫آدم رو دروغ‌گو می‌کنه.

‫ آدم رو بدترین و پست‌ترین حالت خودش تبدیل می‌کنه.

‫و از نظر من، سخت‌ترین بخشش...

‫پذیرفتن انسانیـه که بهش تبدیل شدی.

‫برای من خیلی طول کشید تا بفهمم ‫به چه آدمی تبدیل شدم...

‫مطمئنم اگه به‌خاطر این گروه و پسرم نبود...

‫الان باز داشتم یه گوشه‌ای مشروب می‌خوردم.

‫این رو، بدون شک می‌گم...

‫می‌گم...

‫ببخشید که یهو زدم زیر گریه...

‫شروعِ خوبی نبود.

‫بی‌خیال بابا.

‫من خودم واسه اولین جلسه‌‌ام اینقدر استرس داشتم...

‫یه گوشه نشسته بودم و به‌خودم می‌چیدم.

‫عادت می‌کنی...

‫باید برم.

باز هم بهمون سر بزن.

‫چشم.

‫بس‌کن.

‫آروم بگیر.

‫خواستم مطمئنم بشم بفهمی رسیدم.

‫چون می‌دونی که پیرمردها شنوایی‌شون ضعیفه!

‫بذار یه‌چیزی رو صادقانه بگم، ‫اگه هی همینطوری پررو بازی در بیاری،

‫یه‌کاری می‌کنم مثل بوق همین ماشین صدا بدی.

‫باشه‌ بابا، آروم باش. ‫وگرنه خبری از ناهار نیست.

‫برو، برو، برو.

‫بریم.

‫خب، سارا واسه ناهار چی آماده کرده؟

‫کره بادوم زمینی و خیارشور.

‫اوه!

‫دقیقاً تا کی می‌خوای این رژیم رو ادامه بدی؟

‫راستش رو بخوای اونقدرها هم که ‫فکر می‌کنی بد نیست.

‫چرا، هست.

‫ببین، هرچقدر دلت می‌خواد ‫من رو قضاوت کن...

‫اما تو تمام کتاب‌ها نوشته هرچی بیشتر ‫به هم کمک کنید و هم‌کاری داشته باشید،

‫این حس ایجاد می‌شه که انگار ‫دوتامون حامله‌ایـد.

‫که فکر کنم...

‫خیلی خوب باشه دیگه.

‫حالا که بحث‌ش شد، راستش رو بخوای

‫سارا گفت هنوز بهش خبر ندادی که ‫برای سیسمونی میای یا نه!

‫هفته پیش برات دعوت‌نامه فرستاده.

‫بهش گفتم حتماً توی صندوق پستی گم شده

‫حالا واقعاً گم شده؟

‫نمی‌دونم.

‫بابا، اوضاع روبه‌راهه؟

‫آره.

‫نه، می‌دونم. می‌دونم.

‫منم دیشب داشتم به مامان فکر می‌کردم...

‫سارا همه‌ش دنبالِ اسم بچه‌ست...

‫این یکی که قراره پسر باشه،

‫اما واقعاً دلش می‌خواد بچه‌ی بعدی‌مون ‫دختر باشه.

‫برای همین باباش اسم «تریشا» رو پیشنهاد داد.

‫حالا تا بعد که درموردش تصمیم بگیریم.

‫و نمی‌دونم، مطمئن نبودم چه عکس‌العملی ‫نشون می‌دی...

‫اسم قشنگیه...

‫آره.

‫خب پس امروز ششمین سالگرد ‫پاک بودنتـه نه؟

‫دمت‌گرم...

‫مامان خیلی بهت افتخار می‌کنه بابا.

‫59326.

‫بله.

‫57291.

‫می‌دونید که مسیر امروزتون خیلی طولانیه، ‫درسته؟

‫قراره از جاده «دِد 10» برید،

‫و همین الانش هم دیر کردید. مثل همیشه!

‫خدایا، حتماً باید دوباره همه‌شون رو چک کنی؟

‫دستورالعمل‌مون اینـه فرانک.

‫دستورالعمل‌مون اینه که هرچه‌زودتر این ‫آشغال‌ها رو بار بزنی پشت کامیونت

‫تا من برم به مشتری‌هام برسم جیمز.

‫از روزهای قبل کمتر غر زد.

‫20248.

‫49826.

‫تموم شد.

‫- بکشش. ‫- آره.

‫چقدر این داخل گرمه.

‫لعنتی.

‫هنوز ظهر هم نشده که اینقدر گرمـه!

‫این کار می‌کنه؟

‫یا خدا.

‫چی توشـه که اینقدر سنگیـنه؟

‫به ما ربطی نداره.

‫خیلی‌خب.

‫می‌برمش. می‌برمش.

‫حالت خوبه؟

‫کیرم توش.

‫- حالت خوبه؟ ‫- نه، نه، نه، نه، نه.

‫خودکارم افتاد زمین.

‫- لعنت بهش. ‫- خودکارت افتاد؟

‫چراغ‌قوه‌ی خودکاری.

‫سارا بهم داده‌ش و اسمم روش نوشت

‫چون همیشه‌ی خدا وسایل‌م ‫رو توی این کامیون گم می‌کنم.

‫بیا بریم.

‫بیا.

‫کیرم توش.

‫کیرم توش، بریم.

‫خوبم. چیزی نیست.

‫ببین، من نمی‌دونم داخل این جعبه چیه...

‫اما اگه بشکنه خودمون باید پول‌ش رو بدیم.

‫- فهمیدم. ‫- فهمیدی؟

‫آره. فهمیدم.

‫به سارا درمورد این قضیه چیزی نگو

‫چون کلی نگران می‌شه و با خودش می‌گه

‫نکنه یه‌وقت تفنگ‌ام هم گم کنم

‫اون‌وقت بیا جمعـش کن.

‫یعنی الان مشکل اصلی‌ همینه؟

‫مشکلی درکار نیست، فقط نمی‌خوام ‫تا وقتی بچه به‌دنیا میاد

‫نگرانِ چیزی باشه.

‫به‌خاطر یه خودکار؟

‫آره، نگران می‌شه...

‫بذار یه نصیحتی بهت بکنم...

‫استرس و نگرانی اصلی وقتی که ‫بچه به‌دنیا میاد شروع می‌شه.

‫- فهمیدی؟ ‫- بابا، خواهش می‌کنم.

‫باشه.

‫به سارا نمی‌گم چراغ‌قوه‌ی خودکاری‌ات که ‫اسمت روش نوشته شده بود رو گم کردی.

‫آره.

‫هیچی آرامش‌بخش‌تر از یه رانندگی 16 کیلومتری با یه کامیون پول

‫ تا یه جای خلوت و دور افتاده نیست.

‫- خوشگل! - یه جای خلوت و دور افتاده‌ی خوشگل.

‫بابا؟ حالت خوبه؟

‫آره.

‫کامیون لعنتی داره می‌ریزه.

‫بلاخره ویژگی‌های خودش رو داره دیگه...

‫آهای...

‫باید مجبورت کنم

‫یا خودت با پای خودت واسه شام میای پیش‌مون؟

‫امشب جلسه دارم، ببخشید.

‫می‌دونستی که غیر از اون جمع، ‫یه خانواده‌ی واقعی هم داری؟

‫آره، اما نه کسی که با کامیون

‫از وسط خونه‌ی مردم رد می‌شه.

‫هنوز که همچین اتفاقی نیفتاده.

‫خیلی‌خب، ببین، پیشنهادم هنوز سرجاشه ‫باشه؟

‫هرموقع تونستی بیا پیش‌مون.

‫با خودم گفتم شاید خوب باشه

‫یکم از کار و بار فاصله بگیری.

‫کیس...

‫براتون پـای بیارم یا...

‫- مراقبِ سی4 باشید. ‫- داداش می‌دونم.

‫- اصلاً قابل‌اعتماد نیست. ‫- این‌جا هیچی قابل‌اعتماد نیست...

‫از طرف خودت حرف بزن.

‫آره؛ دیر کردی.

‫نه. ما آماده‌ایم. ‫تو چی؟

‫باشه.

‫بریم تو کارش.

‫عینِ حقیقتـه.

‫نه. حقیقت نداره. حقیقت نداره.

‫چرا؛ حقیقت داره.

‫اولین روزِ کاری کیس کوچولو...

‫یه نی‌نی کوچولو رو می‌دیدی ‫که جلیقه ضدگلوله پوشیده بود.

‫- خودش الان بچه‌دار شده... ‫- کارت شناسایی‌ش هم رو جلیقه‌ش بود،

‫تازه چاپ‌ش کرده بودن و هنوز داغ بود،

‫داشت اولین محموله پول‌ش رو جابه‌جا می‌کرد.

‫یه محموله خیلی بزرگِ پول.

‫خیلی استرس داشت، ‫شُر شُر عرق می‌ریخت.

‫- داره اغراق می‌کنه. ‫- والا کل پیاده‌رو...

‫خیس شده بود؛ این رو خوب یادمه.

‫به‌هرحال، برگردیم به اصل ماجرا.

‫خیلی هول شده بود، مثلاً، ‫یکی اومد سمت‌ش

‫و زد رو شونه‌ش و ساعت رو پرسید.

‫اونم یهو دقیقاً مثل «هری کثیف» برگشت توی صورت

‫پیرزن 147 ساله‌ی بیچاره.

‫باشه دیگه، بزرگ‌ش نکن

‫ته‌ش می‌خورد 50 سالش باشه.

‫شایدم 128.

‫کم کم دارم از این‌که دعوتت کردم پشیمون می‌شم.

اما، من خوشحالم که دعوتم کردید.

‫دلم برای غذاهای خونگی تنگ شده بود.

منم دلم واسه اینقدر خندیدن تنگ شده بود.

‫خب، به سلامتی 30امـین روز هم‌تیمی شدن‌تون.

‫به‌سلامتی.

سفر امروزتون چطور بود؟

‫پیرزنی کسی نمی‌خواست با کامیون‌تون تصادف کنه؟

‫باشه بابا؛ چقدر بامزه بود. ‫خندیدیم.

‫نه، پیرزن‌میرزن درکار نبود. ‫هیچی.

‫خیلی عالی و بدون‌دردسر رسیدیم.

‫من و پسر کوچولومون دوست ‫داریم همیشه اینطوری باشه.

‫نمی‌دونم.

‫راستش رو بخواین دلم هیجان می‌خواد.

‫مثلاً کاش یه معتاد به‌تورم ‫بخوره که تفنگ داشته باشه

‫و بتونم از شوکـرم استفاده کنم، یعنی حداقل.

‫بعداً می‌فهمی تو همچین شرایطی ‫بهترین کار اینه که هیچ کاری نکنی.

‫بهت قول می‌دم.

‫جرمی بنده‌خدا چقدر این جلسه گریه کرد...

‫هفته‌ی اول خیلی سخته، می‌دونی که...

‫آره، خودت بهتر از همه بدونی.

‫همینطوری ادامه بده و قوی باش داداش.

«هر سال پاکی، یه فرصت دیگه برای لغزشه»

‫دقیقاً.

‫ممنون پیت.

‫به‌به، ظاهراً هیچ عجله‌ای هم نداری.

‫فرانک حسابی عصبانی می‌شه.

‫همیشه عصبانیه.

‫خب، غذای امروز چیـه؟

‫بوقلمون و چرت‌وپرت‌های دورش.

‫باز هم دیر کردید.

‫باید ده دقیقه پیش بار می‌زدید.

‫توی ترافیک بودیم فرانک.

‫جون عمه‌ت.

‫بی‌خیال برودی؛ من واسه این ‫بهونه‌هاتون وقت ندارم.

‫کُلی آدم توی بانک منتظر من نشستن.

‫چرا چهارتاست؟

‫اینجا نوشته سه تا.

‫چی؟

‫برای تو چه فرقی می‌کنه؟

‫زود بار بزنید برید.

‫فرانک، ما یه‌سری ‫قوانین و پروتکل داریم،

‫و توی این برگه خبری از جعبه چهارم نیست.

‫توی برگه چیزی ننوشته؟

‫نظرت چیه به رئیس‌ت زنگ بزنم و بگم

‫هر روز به‌خاطر شرکت توی جلسه‌های ‫ترک مشروب دیر میای سر کارت؟

‫شاید خبر نداره به‌خاطر

‫اعتیاد به الکل از نیروی انتظامی اخراج شدی.

‫ببین برودی، نمی‌خوام ناراحتت کنم،

‫اما تو دیگه پلیس نیستی.

‫یه پست‌چی‌ای که صرفاً تفنگ داره.

‫کارـت جابه‌جا کردن مرسوله‌هاست.

‫بابا؟

‫فرمون رو مچاله کردی!

‫اشکال نداره؛ ما که کُلی جا داریم.

‫ممکنه دستگیر بشیم.

‫ما که نمی‌دونیم توی اون جعبه‌ها چیـه.

‫ممکنه هرچیزی توش باشه.

‫پول‌ فعالیت‌های غیرقانونی، ‫اسکناس‌هایی بی‌نشون،

‫شاید اصلاً داریم یه‌چیزی رو قاچاق می‌کنیم.

‫اگه بسته‌ای تو برگه‌ها ‫ثبت نشده، نباید قبول‌ش کنیم.

‫تقصیر خودمه.

‫مسئولیت‌ش هم با منـه.

‫نباید قبول می‌کردم.

‫خب پس منظورت اینه که...

‫سفر امروزمون عالی و بدون‌دردسر نیست؟

‫بهتره سعی کنیم عالی و بدون‌دردسر باشه.

‫بابا؟

‫بابا؟ آهای؟

‫بابا؟ چی شده؟

‫یه لحظه!

‫لعنتی!

‫چی شده؟

‫لعنتی!

‫این‌ها از کجا پیداشون شد؟

‫کیس، به مرکز خبر بده.

مرکز رو خبر کن.

‫مرکز مرکز، کیسی صحبت می‌کنه.

‫در جاده‌ی لینکلن به‌مون حمله شده

‫نیروی کمکی نیاز داریم، دریافت شد؟

‫دریافت شد؟

‫جواب نمی‌دن!

‫یه کانال دیگه رو امتحان کن.

‫لعنتی!

‫کیر توش.

‫سفت بچسب.

‫لعنتی.

‫جواب نمی‌دن!

‫الـو؟

‫432 هستم، برودی صحبت می‌کنه، ‫437، ما...

‫الـو؟

‫- چی شده؟ ‫- سیگنال‌مون رو مسدود کردن.

‫سیگنال‌مون رو مسدود کردن.

‫سمت راست‌مونه.

‫بسته‌ست!

‫داره چه غلطی می‌کنه؟

‫بابا؟

‫برید جلو.

‫حالت خوبه؟

‫آره، آره.

‫زود باش. زودباش.

‫در سمتِ چپ باز شد.

‫حالت خوبه؟

‫آره.

‫بالا، بالا ‫مسلح‌ان!

‫گوش کن ببین چی می‌گم.

‫هی، هی، هی، هی...

‫نفس بکش، ‫از پسش برمیای.

‫نفری سه تا شلیک می‌کنیم، ‫با دقت.

‫تو جلو وایمیسم، تو عقب.

‫باید تا وقتی می‌خوان ‫خشاب‌شون رو پر کنن صبر کنیم.

‫حالا.

‫فکر کنم زدمش!

‫بچه‌ها! وایپر...

‫وایپر...

‫مادربه‌خطا!

‫مادربه‌خطا!

‫برو.

‫پام داره ذوق ذوق میکنه.

‫خدایا، گلوله‌های زره‌شکن!

‫خیلی‌خب، رد شده... ‫رد شده...

‫- خیلی‌خب... ‫- این یعنی...

‫- قراره بمیرم؟ ‫- نه اگه خونسردی‌ات رو حفظ کنی،

‫باید ضربان قلبت رو پایین بیاری، ‫باید ضربان قلبت رو پایین بیاری.

‫عالیه، نفس عمیق بکش. آماده‌ای؟

‫آره.

‫عمیق و یکنواخت.

‫حرومزاده!

‫گفتی بی‌تجربه‌ان و گولم زدی‌.

‫قرار بود بی‌تجربه باشن!

‫همین مرتیکه‌ی بی‌تجربه بهم شلیک کرد.

‫طوری‌ت که نشده حالا.

‫خیلی‌خب...

‫- خیلی درد می‌کنه. ‫- آروم باش!

‫فشار.

‫فشار بده، باشه؟

‫نگه‌ش دار.

‫هاک!

‫وایپر و هاک تیر خوردن داداش.

‫- کیرم توش! ‫- دوتاشون مُردن.

‫حروم‌زاده‌ها توی کامیون قایم شدن.

‫لعنتی!

‫نفس بکش.

‫- نفس بکش. ‫- لعنتی. لعنتی.

‫این واسه چیـه؟

‫نفس بکش.

‫تموم شد.

‫آروم باش. آروم باش.

‫آروم باش.

‫باید درهاشو منفجر کنیم.

‫نمی‌شه.

‫چرا؟

‫- مک کجاست؟ ‫- اون سمت پُل.

‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. آروم باش.

‫خیلی‌خب...

‫فقط باید تا وقتی میان صبر کنیم.

‫تا وقتی که نیروی پشتیبانی بفرستن.

‫چطوری؟ ما که نه بی‌سیم داریم نه گوشی.

‫اصلاً آنتن نداریم.

‫آخه چطوری؟ ما که اونقدرها دور نشدیم.

‫دستگاه مختل‌کننده سیگنال دارن.

‫فشار بده؛ فشار بده.

‫خیلی‌خب.

‫کارشون رو بلدن.

‫بابا.

‫چه گُهی بخوریم؟

‫نمی‌دونم.

‫نمی‌دونم.

‫کسی خونه نیست؟

‫وضعیتِ الان ما دقیقاً مثل قانون مورفیه.

‫می‌دونی چیـه؟

‫به اندازه کافی بزرگ شدی که بدونی ‫قانون مورفی چیه، مگه نه جیمز؟

‫اسمم رو می‌دونی!

‫تحقیق کردم.

‫آهای کیسی، ببخشید که تو هم ‫قاطی این ماجرا شدی.

‫خب، قانون مورفی از این قراره:

‫« اگر امکان خراب شدن چیزی وجود ‫داشته باشد حتما خراب خواهد شد»

‫اونم توی بدترین زمان ممکن.

‫دقیقاً مثلِ همین الان.

‫پس فکر کنم انتظار نداشتی

‫دوتا از آدم‌هات رو بفرستم اون دنیا درسته؟

‫دقیقاً.

‫خب، تو که اسم من رو می‌دونی، ‫من تو رو چی صدا کنم؟

‫خب پس داریم شطرنج‌بازی می‌کنیم؟

‫ظاهراً که اینطوره...

‫می‌تونی بهم بگی «روک»

‫انگار گفتی «پوون».

‫ببین، وقت تلف نکن.

‫همین الان بیا بیرون.

‫پولِ خودتون که نیست، می‌گیری چی می‌گم؟

‫بچه‌ت تیر خورده. چقدر دیگه وقت داره؟

‫فکر کردی چقدر دیگه وقت داری کیسی؟ ‫4 ساعت؟

‫عقلت رو به‌کار بنداز.

‫همین الان بیاین بیرون و بعد ‫خودمون می‌بریم‌تون بیمارستان،

‫قول می‌دم.

‫یالا. عقل‌تون رو به‌کار بندازید.

‫من رو ببین، کسشعر نگو، ‫دوتامون خوب می‌دونیم...

‫همچین نقشه‌ی دقیقی رو ترتیب ندادی ‫که آخرش دوتا شاهد رو زنده بذاری.

‫و اگه می‌تونستی این درها رو منفجر کنی،

‫الان نمی‌اومدی باهام حرف بزنی.

‫حدسم اینه که نقشه‌ی اول‌تون با ‫پر پر شدن رفیق‌هاتون خراب شد.

‫از انتخابت پشیمون می‌شی.

‫بریم.

‫راست گفت 4 ساعت وقت دارم؟

‫اگه در رو باز کنیم فاتحه‌مون خونده‌ست.

‫خیلی‌خب...

‫آره، حق با توئـه.

‫شانسم رو امتحان می‌کنم.

‫گفت ما رو زیر نظر داشته درسته؟

‫برگه‌ی مرسولات رو دیده.

‫این وقت روزِ که چیز ارزشمندی با خودمون نداریم.

‫با عقل جور در نمیاد.

‫گلوله‌های زره‌شکن، دستگاه مختل‌کننده سیگنال.

‫هفت نفرـن و دارن به‌خاطر این 100 هزار ‫دلار که ته‌ش به‌ هر کدومشون 14 هزارتا می‌رسه

‫خودشون رو پاره می‌کنن.

‫لعنتی.

‫یعنی چی؟

‫چند میلیون می‌ارزه.

‫طلای خیلی زیادیه.

‫مال کیه؟

‫چند میلیون می‌ارزه.

‫اون علامت؟

‫مال کارتله.

‫موقع خدمت دیدمش.

‫باشه، حالا فهمیدیم.

‫اون چیه؟

‫«دیجــــی موویـــــز»

‫گاز اشک‌آور؟

‫چشم‌هات رو ببند.

‫کیف، بابا.

‫از کیف‌ها استفاده کن، ‫از فومِ توی کیف استفاده کن.

‫وصلش کن.

‫تمام دریچه‌ها رو کیپ کن.

‫هنوز میاد داخل.

‫نگهبانه عجب حرومزاده‌ی سرسختیه

‫که تونسته این‌قدر گاز رو تحمل کنه.

‫فوم تموم شد، بابا.

‫به نظرم احتمالش هست

‫که ریه‌هاشون ترکیده باشه و بیهوش شده باشن.

‫هی روک. فقط همین رو داشتی؟

‫آروم باش. یکم گاز؟

‫حتماً این لاشی‌ها سوراخ‌ها رو کیپ کردن.

‫خدایا...

‫عجب بگایی شد.

‫هی!

‫جیمز، می‌خوای بدونی یه قوطی فلزی

‫با گرمای نَهر یعنی چی؟

‫دوتا پلیس قلابی که تا غروب آفتاب از گرما پخته شدن!

‫راستی، طلاها رو پیدا کردم.

‫حرومزاده.

‫فقط می‌خودم بدونم ‫وقتی می‌خواید طلاها رو

‫به یه گنگی توی مکزیک بفروشید، ‫قراره چی بشه

‫وقتی بفهمن مال کارتله؟

‫بهش فکر کردین؟

‫جیمز، جیمز، گوش کن!

‫اگه به یه سکه از اون کیف تخمی دست بزنی،

‫بهت قول میدم تو و بچه‌ات بدجوری به فنا برید.

‫پس گمونم بهتره سریع عمل کنی.

‫دریل رو بیارید.

‫دریل رو بیارید!

‫♪ محل قرارمون باشه ♪

‫♪ جایی که آب توش... ♪

‫بس کن دیگه!

‫مشکلت چیه مرد؟

‫مشکلم صداته، تِکس.

‫تو دهنت نگهش دار.

‫این دنیای لامصب همین‌جوریش ‫به اندازه‌ی کافی زشت هست.

‫ممکن بود این کارت باعث بشه ‫یه مهره خروسکی رو رد کنم،

‫اون موقع چی‌شد؟

‫چقدر دیگه مونده؟

‫خب، مامانم همیشه می‌گفت ‫یا می‌تونی سریع‌تر انجامش بدی

‫یا درست انجامش بدی.

‫آره؟

‫خب، اگه به زودی درِ اون کامیون رو باز نکنی

‫می‌زنم درِ خودت رو باز می‌کنم.

‫عجب بگایی شد.

‫کونی.

‫کلی میگم، ‫من که تونستم توی کلاب ۴۴ بخونم.

‫تو به چی گوش میدی، وارانت؟

‫مریلین منسونِ کیری؟

‫گه توش.

‫آره، گرما داره روش اثر می‌ذاره.

‫دو ساعت دیگه این‌جا باشیم ‫بهمون نارو می‌زنه.

‫نه، چیزیش نمیشه.

‫کسشعره، روک.

‫چیزیش نمیشه، آروم باش.

‫کسشعره.

‫اینقدر مونده که رفتارش خشن بشه

‫چون هدف قبلی این‌جوری پیش نرفت.

‫با وعده‌ی یه سرقت ساده گول‌مون زدی.

‫گفتی چندتا ترقه می‌اندازیم دمِ درش، ‫راننده‌ها رو با شوکر می‌زنیم

‫و بعد تا مکزیک می‌تازونیم.

‫اگه تحملش رو نداری،

‫پس تا وقتی می‌تونی، برو.

‫شروع کنیم!

‫اگه سارا این زخم رو می‌دید ‫عصبانی می‌شد

‫یعنی، میگن دخترها از زخم خوش‌شون میاد،

‫ولی این دیگه خیلی ناجوره.

‫فعلاً بیا برت گردونیم پیش سارا، باشه؟

‫باید تمیزش کنیم، داره چرک می‌کنه.

‫این هست.

‫نه، عفونته،

‫باید به عفونت رسیدگی کنیم.

‫یکم الکل نیاز داریم

‫نمی‌خوام وسوسه‌ات کنم، بابا،

‫ولی الان حاضرم واسه یکم عرق سگی ‫آدم بکشی.

‫ودکا چطوره؟

‫اون هم جواب میده، ‫ولی فکر نکنم

‫- این‌جا ودکایی پیدا بشه. ‫- یه فلاسک

‫پُر از ودکا دارم.

‫درست میشه.

‫آروم باش، خب؟

‫- آره؟ ‫- آره.

‫حتماً.

‫روانی تخمی.

‫بابا، دوباره مشروب خوردی.

‫در اصل، هیچوقت کنار نذاشتمش.

‫من...

‫سعی کردم، واقعاً، فقط...

‫می‌دونی، هر روز اون فلاسک رو پُر می‌کردم،

‫و به معتادها می‌گفتم پاک بمونن و...

‫کل این مدت فقط داشتی بهم دروغ می‌گفتی؟

‫تلاش کردم.

‫من و مادرت فقط، درکش نمی‌کنی.

‫این حرف رو نزن، نگو...

‫بیشتر از چیزی که بدونی یادمه.

‫خیلی تحقیرآمیزه.

‫چی؟

‫شوخی می‌کنی؟

‫این مردم، حاضرن درست راست‌شون قطع بشه

‫که کنار لونه‌ی تمساح کمپ بزنن.

‫قوزک پای چپ.

‫- آرنجِ دست راست. ‫- آرنج.

‫زن.

‫هی!

‫خب، اکثر مردم چِپیده نشدن تو یه ماشین پلیس.

‫شبیه خلافکارها شدیم.

‫به نظرم بانمکه.

‫فکر می‌کنم دارم کنار دستِ راننده وارد یه یورش میشم.

‫پسر خودم کیس.

‫می‌بینی؟ به شغل باباش احترام می‌ذاره.

‫یکی تو این ماشین احترام می‌ذاره.

‫باشه، باشه.

‫مادر هیچ احترامی برای قانون نداره.

‫مسیر خیلی تاریکه.

‫آره، هیچ چراغی نیست.

‫عجب روانی‌ایه.

‫الان وقت بی‌کاریته.

‫ممکنه یکی رو بکشه.

‫- بابا، بیخیال. ‫- نگاش کن.

‫باشه، تو زمان بی‌کاریت هستی.

‫باید باهاش حرف بزنم، ‫باید آروم‌تر بره.

‫چیزی نیست.

‫- عزیزم. ‫- دو دقیقه، بیخیال.

‫اسلحه‌ام رو میدی؟

‫- لطفاً. ‫- نه.

‫- واقعاً؟ ‫- ممکنه به یکی صدمه بزنه.

‫باشه، تو ماشین بمونید.

‫گواهینامه و کارت ماشین.

‫شبیه پلیس‌ها نیستی.

‫گواهینامه و کارت ماشین، بچه.

‫داری تو محدوده‌ی ۸۰تا، ‫با ۱۶۰تا میری، خبر داری؟

‫بله قربان. دیگه تکرار نمیشه.

‫آره؟

‫ببین، حالم خوب بود ‫چون دارم خانواده‌ام رو می‌برم کمپینگ،

‫بعدش حالم گرفته شد

‫وقتی مثل موشک از کنارمون رد شدی.

‫می‌خوام دوباره حالم خوب بشه.

‫پس، آقای کوری مارشان، اگه بفهمم

‫جایی توی این منطقه، ‫حتی سه کیلومتر بالاتر از محدوده‌ی سرعت رفتی،

‫می‌برمت زندان.

‫فهمیدی؟

‫- بله قربان. ‫- آروم‌تر برو.

‫راه می‌افتیم.

‫چیه؟

‫گفتی این کار رو نمی‌کنی.

‫یه توقف کوچیک بود، تموم شد.

‫داشت با ۱۶۰تا می‌رفت، ‫ممکن بود یکی رو بکشه.

‫بابا، واقعاً؟

‫خیلی‌خب.

‫دیگه کارِ پلیسی نداریم، قول میدم.

‫ببخشید.

‫ببخشید.

‫بله، خودروی آتش‌نشانی شماره پنج داره می‌رسه.

‫مرکز درخواست کرده بالگرد اورژانس به صحنه بره.

‫آقا، خوبی؟

‫آقا؟

‫بچه‌ها، می‌خوام بیاید این پایین.

‫خانم، صدام رو می‌شنوی؟

‫تو برو اون طرف.

‫خانم، حالت خوبه؟

‫ازت متنفر بودم.

‫آرزو می‌کردم کاش تو می‌مُردی.

‫آرزو می‌کردم تو به جای اون می‌مُردی.

‫خیلی عصبانی بودم.

‫فکر کنم پونزده‌تا بالش رو ترکوندم، ‫اینقدر بهشون مشت زدم.

‫بهت گفتیم، بابا.

‫گفتیم نایست، فقط مسیر رو ادامه بده،

‫ولی حتماً بایستی آژیر رو روشن می‌کردی.

‫حتماً باید اون آژیر رو روشن می‌کردی.

‫ولی تو راننده‌ی کامیونی نبودی ‫که به مامان زد.

‫و دیگه نباید خودت رو

‫به خاطر چیزی که روش کنترلی نداشتی، ‫مجازات کنی.

‫اگه اون بود نمی‌خواست.

‫فکر کنم فقط دردناکه،

‫که اعتراف کنی به خاطر یه تصادف احمقانه، مُرده.

‫باید حرکت کنیم و این فلاسک رو بیاریم.

‫فقط باید با یه چیزی ‫اون چفت رو باز کنیم.

‫اون‌جا.

‫نه، سرت رو بچرخون.

‫توش هنوز گاز هست، برو عقب.

‫باشه.

‫ادامه بده.

‫بیشتر. بیشتر.

‫باشه، خیلی‌خب.

‫وضعش خوب نیست.

‫داره خیلی طول می‌کشه.

‫فکر نکنم لاف بزنه.

‫به نظر میاد الانه که در باز بشه.

‫چندتا گلوله داری؟

‫تفنگم رو روی پل انداختم،

‫الان فقط یه شوکر دارم.

‫بگیر.

‫فکر کنم بتونیم این شوکرها رو کار بندازیم،

‫بعد دوتاش می‌کنیم.

‫باشه باشه، فقط دوتا حرفه‌ای تا دندون مسلح

‫با گلوله‌های ضدِ زره.

‫مطمئنم با دست خالی ‫کاملاً از پسش بر میایم.

‫چی‌کار می‌کنی؟

‫مگر این‌که...

‫فندک و مقداری الکل سنگین داریم.

‫بیا شرایط رو برابر کنیم.

‫بابا، مولوتوف توی این فضا، یعنی خودکشی.

‫پای من غرق توی اون ماده است.

‫با یه اشتباه کوچیک همه میریم رو آسمون.

‫حالا بیا یکم هوا بخوریم.

‫می‌تونی؟

‫- آره. ‫- باشه.

‫زودباش.

‫هر لحظه ممکنه باز بشه!

‫هر لحظه ممکنه باز بشه!

‫بسه! بسه!

‫لطفاً!

‫لطفاً بس کنید، ‫دیگه نمی‌تونم تحملش کنم!

‫قطعش کن.

‫چی گفتی؟

‫دیگه تحملش رو ندارم

‫میام بیرون، باشه؟

‫میام بیرون.

‫باید برم بیمارستان.

‫فقط لطفاً به یه بیمارستان ببریدم.

‫بچه داره نقش بازی می‌کنه.

‫لطفاً بس کنید.

‫ببریدم بیمارستان، لطفاً.

‫باشه.

‫چی‌کار کنیم؟

‫بچه داره نقش بازی می‌کنه.

‫الان دیگه کم نیاری.

‫این برنامه‌ی تو نیست، می‌فهمی؟

‫واضحه؟

‫می‌خوای بذاری این دوتا لاشی بیان بیرون؟

‫ادامه‌اش بده!

‫الان!

‫اگه قتل بیاد وسط ‫حبس‌مون دوبرابر میشه،

‫پس هر شانسی گیر بیاد رو امتحان می‌کنیم.

‫باهم همکاری کن، مرد.

‫کیش و مات، جیمز.

‫فقط یه راه خروج ازش هست

‫که هنوز زنده باشی.

‫هی کیسی، سه ثانیه فرصت داری ‫در رو باز کنی.

‫یک.

‫دو.

‫سه!

‫برو سی۴ رو از توی ون بیار، برو.

‫پشمام.

‫زودباش!

‫شانست رو از دست نده، ‫چون داره از دست میره.

‫سریع داره از دست میره.

‫بیخیال بچه، احمق نباش.

‫هنوز می‌تونی زندگیت رو نجات بدی،

‫فقط باید در رو باز کنی.

‫بابام چی میشه؟

‫اون دیگه قبرش رو کَنده،

‫خودت رو باهاش نبَر توی قبر.

‫می‌دونی، دوست دارم بهت اعتماد کنم،

‫ولی بیا قبولش کنیم، ‫به جز بقیه‌ی ماجراها،

‫همه‌تون دروغگوهای کیری بدی هستین.

‫دریچه‌ی کیری رو باز کن!

‫هر جوری شده میایم اون داخل،

‫قولش رو بهت میدم.

‫مادرقحبه‌ها، آماتورهای کیری!

‫عقل کیریت رو از دست دادی؟

‫این دو نفر دیگه مُردن!

‫اگه بازم با اون شدت شلیک کنی،

‫اول ما رو سوراخ سوراخ می‌کنی!

‫آره، می‌دونی تو واقعاً

‫مادرجنده‌ی تمامِ بدشانسی‌هایی، می‌دونستی؟

‫- جمع‌آوری اطلاعات با کی بوده؟ ‫- من،

‫کونیِ روانی.

‫فقط به خاطر منه ‫که از این نقشه خبر داری!

‫آره، و این کار یه فاجعه‌ی تخمی بوده!

‫از خودت بپرس کدوم رو بیشتر می‌خوای،

‫پول یا یه گلوله توی سرت.

‫متخصص مواد منفجره‌مون تیکه‌تیکه روی پُل پخشه،

‫حفارمون جزغاله شده و این لاشی

‫حتی نمی‌ذاره این دوتا نگهبان رو بترکونم.

‫بهتره یه نقشه‌ای بریزی،

‫حرومزاده‌ی سگ صفت.

‫تهدید بود؟

‫ما چند وقته همدیگه رو می‌شناسیم، ها؟

‫دوازده سال؟

‫تهدید نبود، دوست من.

‫اسمش رو بذار اخطار قبلی.

‫- خوبی؟ ‫- آره. آره.

‫بیا این کار رو تموم کنیم.

‫از دست این کسکش.

‫تیر خوردی؟

‫فکر نکنم.

‫خدا رو شکر یارو اصلاً تیراندازی بلد نیست.

‫اوضاع اون داخل خوبه؟

‫تنش‌ها بالاست.

‫میشه گفت به پات رسیدیم.

‫قبوله؟

‫چی می‌خوای؟

‫چی می‌خوام؟

‫اگه افرادی مثل شما رو ‫تو تیم خودم داشتم،

‫این کار چند ساعت پیش تموم شده بود.

‫فقط یه راه خروج هست، کیسی.

‫خیلی طولش نده.

‫هوا داره گرم‌تر میشه.

‫تا یه ساعت دیگه می‌پزیم.

‫بخورش.

‫نمی‌خوام.

‫درخواست نبود.

‫زودباش.

‫به معجزه اعتقاد داری؟

‫نه.

‫بختِ خوب و بختِ بد داریم، همین و بس.

‫پس تمومش کن.

‫کیس.

‫ممنون.

‫آره، آروم میشه.

‫بیسیم هنوز ساکته.

‫به نظرت چقدر اون‌جوری می‌مونه؟

‫واقعاً معجزه است

‫که هنوز نگرفتن‌مون.

‫به نظرم راه بیوفتیم.

‫چی‌کار کنیم اون‌وقت؟

‫کامیون رو از پل بندازیم پایین.

‫- آره. ‫- درهاش

‫راحت باز میشن.

‫فقط طلا رو توی رودخونه گم کنیم، باشه.

‫بستگی به عمقش داره، آره.

‫من که شنا بلدم.

‫تو بلدی، بدشانس؟

‫هی، هواشون به زودی تموم میشه، باشه؟

‫اگه تیرت رو منحرف نکرده بودی ‫اون پیرمرد الان مُرده بود.

‫تا حدی میگم خودت می‌خوای زنده بمونه.

‫آخرین باره که این لاشی رو تحمل می‌کنم.

‫آخرین باره.

‫وقتی فقط خودمون بودیم ‫همچین مشکلاتی نداشتیم.

‫تا حالا دنبال اینقدر پول کیری نبودیم.

‫- آره؟ ‫- آره.

‫تا حالا کسی رو هم از دست نداده بودیم.

‫به نظرم همه رو نفله کنیم، ‫طلاها رو واسه خودمون برداریم.

‫می‌تونی انگشت‌های پات رو تکون بدی؟

‫آره، آره.

‫خوبه.

‫کیس...

‫متأسفم.

‫حق با تو بود.

‫من هوات رو نداشتم و...

‫باید می‌داشتم.

‫تو هوای من رو داشتی ‫و می‌تونستی هر زمانی

‫بیخیال بشی، ولی نشدی.

‫اگه اون کار رو می‌کردم ‫چه مدل بابایی می‌شدم؟

‫هی.

‫اگه از این‌جا خارج شدیم، ‫باید بمونی،

‫یه مدت کوتاهی بابابزرگ باشی.

‫می‌دونم این شش سال گذشته ‫دروغ بوده، اما

‫می‌خوام این شش ماه آینده صادقانه باشه.

‫می‌تونی؟

‫آره.

‫بهت قول میدم.

‫به زانو در آوردن این دوتا چی می‌خواد؟

‫به زودی.

‫کِی؟

‫وقتی حکم دستگیری‌مون صادر شد؟

‫زودباش، بیا همین الان ‫این لاشی‌ها رو نفله کنیم.

‫به زودی.

‫واقعاً می‌خوای تا خود مرز

‫آژیر دنبال‌مون باشه، نه؟

‫می‌دونی، می‌تونیم یه هدف دیگه پیدا کنیم

‫که توش قتل نباشه.

‫عجب کسکشی هستی، می‌دونستی؟

‫حالا می‌خوای کم بیاری، هوم؟

‫و تو.

‫تو، دوست من، عقلت رو از دست دادی.

‫نقشه این بوده و هست که نمیرن.

‫بعد از تمام اتفاقاتی که افتاده.

‫قرار نیست دردسر تخمی بیشتری واسه خودم درست کنم،

‫چته تو؟

‫داری دیوونه میشی؟

‫من هر طور شده به اون طلاها می‌رسم.

‫حالا چی؟

‫دیگه نمایش منه.

‫دیگه روش خودمه.

‫این افراد حسابی دیوونه‌ان.

‫می‌خوان از پل بندازن‌مون پایین.

‫تکون نخور.

‫صبرکن!

‫وایسا، وایسا، وایسا!

‫گوش کن، گوش کن.

‫هر کاری تونستی کردی، باشه؟

‫دوتامون می‌میریم اگه بمونی.

‫فقط برو.

‫فقط برو.

‫دوتامون می‌میریم، برو دیگه.

‫بابا، نمی‌تونم.

‫نمی‌تونم، فقط برو، فقط برو.

‫بابا.

‫زودباش.

‫بذار نفس بگیرم، ‫بعد می‌برمت خونه.

‫می‌برمت خونه.

‫می‌برمت خونه.

‫زودباش.

‫یه لحظه بهش تکیه بده.

‫- بشین. ‫- شما بازمانده‌اید.

‫حالا می‌خوای چی‌کار کنی، ها؟

‫می‌خوای چی‌کار کنی؟

‫من قاتل نیستم.

‫توی طبیعتم نیست.

‫کارم تمومه.

‫کارم تمومه.

‫یعنی چی؟

‫یعنی همین، جیمز.

‫منظورت چیه؟

‫وقتی پلیس‌ها یکم دیگه رسیدن، ‫من هیچوقت این‌جا نبودم.

‫خبر داری من پلیس بودم، درسته؟

‫هیچکس بی‌نقص نیست.

‫مشکلی باهاش نداری، کیس؟

‫ممنون.

‫تـرجمه از «آیــدا و امیرعــلی» ‫ :::. illusion & Ayda.NDR .:::

‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.

‫دیجی موویز در شبکه‌های اجتماعی ‫@DigiMoviez

‫برو.

‫زودباش.