Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
DEZE SERIE BEVAT BESCHRIJVINGEN VAN FYSIEK, EMOTIONEEL...
EN SEKSUEEL MISBRUIK EN GEWELD...
DISCRETIE WORDT AANGERADEN
Toen ik naar hem keek, stond hij helemaal stil...
kijkend naar de schaatsers.
Doodstil stond hij te wachten op mijn vrienden.
Het waren niet een paar jongens, maar één man.
Toen ik naar hem keek, was het zijprofiel...
omdat hij wat naar voren keek.
En wat ik me herinnerde was het korte, donkere haar en slank postuur.
En een krachtige neus.
De neus met het donkere haar...
en het korte, donkere...
De foto is wat me daar bracht.
Hij heeft wel een opvallende neus en hij was ongeveer 1 meter 80.
Hij ziet er... Ik bedoel...
Hij kende dit gebied als zijn broekzak.
Het voelt alsof ik kan huilen.
Ik weet niet wat ik moet voelen, weet je?
Wat doe je met zulke informatie?
Ik voel me gevalideerd. Ik heb heel lang hard geprobeerd om mensen...
naar me te laten luisteren.
Mijn moeder doet dat al vele jaren.
Dus ik dacht bij mezelf: oké, ik ben niet gek.
Maar dan in één adem door voel ik me bang.
Ik ben alleen in dit hotel en ik ben bang door wat ik hoorde.
Niets had me kunnen voorbereiden op toen ik Mary's gezicht zag.
En het werd duidelijk hoe bang...
en geschrokken ze was door Jim.
Ik wist niet wat ik moest doen.
DE DUIVEL EN JIM MORDECAI
Hé, goo.
- Goed je te zien. - Vind ik ook.
- Heb je honger? - Ja.
Dus ik heb al dat onderzoek naar Jim gedaan.
Oké.
En ik kom 'n beetje op dit punt...
waar ik het gevoel heb dat ik stukken mis.
En ik wil weten wat er gebeurd is.
Het is zo moeilijk als je teruggaat in de tijd...
en je probeert dingen te achterhalen waar mensen...
niet echt over willen praten.
Het is ongemakkelijk om contact te zoeken.
Want ik wil weten wat er gebeurd is met deze familie.
Maar ik wil geen trauma's openrijten die men achter zich heeft gelaten...
en waar men mee in het reine is gekomen.
Dus ik wil niet de bron zijn die iemand opnieuw traumatiseert.
- Juist. - Zelfs naar jou toe...
wil ik me niet opdringen. Het is niet mijn plaats.
Nou, als mensen 't willen doen, dan willen ze 't.
- Ja. - En als ze dat niet willen...
- laat je ze met rust. - Ja.
De stukjes bij elkaar leggen zou goed zijn.
Het zou goed zijn om Michael te spreken.
Michael Probst is Jeanne's tweede kind uit haar eerste huwelijk.
Michael is ook Christi's jongere broer.
Ik ken Michael niet, maar weet van zijn bestaan.
Ik wilde hem altijd ontmoeten...
maar er was altijd een soort barrière tussen mezelf...
mijn moeder, en ik denk Christi en Michael.
- Geweldig om je te ontmoeten. - Ik weet het.
- Is het niet gek, de eerste keer? - Ik weet het.
- Zo bizar. - Juist.
Ik wil je spreken, want als ik Christi spreek...
met haar trauma heeft ze het zwaar om details te herinneren...
over het dagelijkse leven met hem.
- Klopt. - Hoe heb je Jim ontmoet?
- Hoe was dat? - Hij dook gewoon op een dag op.
Weet je, hij was een macho, gespierde atleet.
Dus hij dwong macht en gezag af.
Mijn moeder zei: 'Dit wordt je nieuwe stiefvader.'
Ik dacht: hij kan geen deel uitmaken van m'n leven.
Het leek bijna niet echt?
Als mijn stiefvader leerde hij me vechten.
En mijn eerste gevecht vond plaats in groep 3.
Deze kleine jongen was altijd een soort pestkop. Hij viel me lastig.
Dat vertelde ik aan Jim, en hij zei tegen me:
'Je loopt naar die hoek en je gaat hem slaan.'
En ik zei: 'Dat doe ik niet.' Jim zei: 'Ja, dat doe je wel.'
En dus ging ik daarheen en Jim volgde me...
en ik haalde uit en sloeg hem. Jim zei: 'Doe het nog een keer.'
En ik bleef hem slaan in zijn gezicht en op zijn hoofd.
Jim zegt: 'Doe het nog een keer.'
Dat is gewoon niet mijn karakter.
En ik voelde me vreselijk.
- En dat vond hij leuk. - O, hij vond het geweldig.
Hij hield ervan angst aan te wakkeren en kijken waar het zou doordringen.
Heb je dat verhaal gehoord over de autorit?
Vertel het me.
Nou, toen Jim me meenam op deze rit. Ik weet niet hoe...
Ik bedoel, ik was, zes of zeven jaar oud.
We gingen naar de supermarkt.
En in die tijd, in de jaren '70, waren er landbouwgronden.
En het was juli, dus het was erg warm.
We reden, hij remde af om me te laten zien...
waar ze een lijk hadden gevonden.
En hij zei: 'O, ja, ze was naakt en vastgebonden.'
En ik had zoiets van: 'Wat?'
En ik herinner me achterover te leunen, zo van...
we moeten hier weg.
Dat is een gek verhaal.
Heeft mijn moeder verteld dat daar een reeks moorden is gepleegd?
Ze waren vastgebonden en in greppels gegooid.
Het is zo'n specifieke manier om iemand te vermoorden.
Nou, Jim hield ervan de ledematen samen te binden.
Hij deed dat bij ons met zijn handen en zei:
'Jullie zijn vastgebonden. Hoe kom je los?'
En hij kietelde ons totdat we moord en brand schreeuwden.
En we zouden hoesten.
Snakkend naar lucht en we waren kinderen en dat is...
Ja.
Ik ben blij dat dat achter de rug is.
Wat me echt verbaasde was dat Michael dit verhaal heeft van Jim die...
rondreed en plekken aanwees waar lijken waren gevonden.
Vooral naakte jonge vrouwen.
Hij vertelde me dat verhaal zonder dat ik Santa Rosa noemde.
Dus door deze echt specifieke details denk ik:
Jim was of geobsedeerd door deze zaak of hij was de dader.
De angstaanjagende autorit vond zijn oorsprong op Jims familieranch.
De Mordecai-ranch is dit landgoed in Occidental, Sebastopol...
wat ten westen van Santa Rosa ligt.
Het waren twee kleine hutjes op 14 hectare niemandsland.
Alles was zo enorm geïsoleerd.
Het is griezelig.
Het is ook de plek waar Jim Val Richey verkrachtte.
Ik denk dat ik probeer naar de ranch te gaan en kijk hoe ver 't is van...
waar de lichamen van de Santa Rosa-lifters werden gevonden.
En hoe het terrein eruit ziet.
Op een kaart lijkt het heel aannemelijk...
dat Jim deze meisjes oppikte op de 101...
en ze naar Sebastopol bracht, of dat hij...
deed wat hij wilde doen, ze dumpte en naar de ranch terugging.
Ik bedoel, dit is zo dichtbegroeid. Zo bosrijk.
Kijk hier eens naar.
Allemachtig. Het is echt precies daar.
Ik stap niet alleen uit deze auto in dit bosrijke gebied.
Ik heb een heel overweldigend gevoel nu ik hier ben...
omdat dit allemaal meer zin heeft dan naar een kaart te staren.
Ik ben in de buurt van waar Kim Allen gevonden zou zijn.
Dit is zo ontzettend afgelegen.
Onmogelijk dat iemand die niet in Santa Rosa woont en opgroeit...
of hier veel tijd heeft doorgebracht, wist waar dit was.
Dat was... Ik voel me zo ongemakkelijk nu.
Die arme kinderen.
Er zijn te veel toevalligheden in de verhalen over Jim...
en de moorden op de Santa Rosa-lifters.
Nu moet ik er een professional bijhalen met ervaring...
met het onderzoeken van onopgeloste moorden.
- Hoi. - Hoi.
- Aangenaam. - Hoi. Nina. Hoe is 't?
- Sierra. Aangenaam. - Neem plaats.
Wat doet je denken dat deze persoon een seriemoordenaar is?
Hij had een geschiedenis van meisjes verkrachten van 12 tot begin 20 jaar.
Ik deed veel onderzoek...
en ik trof deze onopgeloste zaak van een seriemoordenaar...
in Santa Rosa: de Santa Rosa-liftersmoorden.
En al die meisjes die vermist raakten in Santa Rosa...
en vermoord werden gevonden waren die leeftijd.
Oké.
En er zijn veel dingen die hij zei en deed...
waardoor we dachten: dat is echt specifiek en vreemd.
- Wanneer vonden de moorden plaats? - Dat was in 1972 en 1973.
Dus ik moet eerst horen wat je hebt.
Ik wil je er graag doorheen leiden. Ik heb deze kaart van Santa Rosa.
Oké.
We zetten een groene stip voor waar ze vermist raken.
En een rode voor waar hun lichaam is gevonden.
Oké. Dus de eerste meisjes die vermist raken...
zijn Yvonne Weber en Maureen Sterling.
Ze hingen op een vrijdagavond rond bij de schaatsbaan...
in dit gebied. En ze werden hier gevonden.
- Juist. - Samen.
Dus het volgende meisje dat vermist raakt, is Kim Allen.
- Oké. - Maar ze is hier gevonden...
- de volgende dag. - De volgende dag.
De volgende is Jeannette Kamahele.
Ze is het laatst gezien op de 101-afrit in Cotati.
- Ze is nooit gevonden. - Waarom is zij hieraan gelinkt?
- Omdat ze aan 't liften was? - Ja.
Het volgende vermiste meisje is Lori Kursa.
Ze is het laatst gezien in Santa Rosa.
Ze is gevonden bij Calistoga Road.
- Het volgende meisje is Carolyn Davis. - Juist.
Laatst gezien rond Humboldt County.
Ze is gevonden op slechts 3 meter van waar Yvonne en Maureen waren.
Dus hij gaat terug naar zijn geboortegrond.
Juist, en het is niet alsof het gemarkeerd is door iets groots.
Snap je? Je zou moeten weten dat je het daar deed.
Dus ik zou zeggen dat deze persoon zeker dezelfde persoon is.
Juist.
Het volgende meisje dat vermist raakt, is Theresa Walsh.
Ze was aan het liften richting Humboldt County.
Ze wordt later gevonden in Mark West Creek.
Ze lag onder een boomstam.
- Oké. - Van de laatste is de naam onbekend.
Gevonden 90 meter van Lori Kursa...
en ze is nooit geïdentificeerd.
Dus waar past Jim hierin?
Hij woonde in het huis van zijn oma in Sausalito.
- Wat ook ten zuiden van hier is. - Juist.
Maar hij heeft ook een familieranch rond Sebastopol...
die al generaties lang in zijn familie is.
En hij bracht daar naar verluid veel tijd door...
ten tijde van de moorden, gewoon wat rondhangen.
- Het is in niemandsland. - Juist.
Voor mijn begrip:
Toen deze moorden werden gepleegd...
- gebruikte hij de ranch? - Ja.
Wauw.
We weten dat hij daar in die hut meisjes heeft verkracht.
Is hij ooit gearresteerd? Had hij een strafblad?
Niet dat ik weet.
Ik heb nooit een politierapport of iets anders daarvan gezien.
Maar we weten: dit is een plek die hij gebruikt om misdaden te plegen.
Met alle informatie die ik heb, wat zijn de volgende stappen?
Wat we moeten doen is een pakket samenstellen.
En uiteindelijk naar de politie.
Maar van wat ik nu weet, is het erg indirect.
Ik moet veel meer weten. Je moet hard bewijs vinden.
- Oké. - Dat kan het verschil maken.
TAHOE CITY CALIFORNIË
Ik ga naar de opslagruimte...
om te kijken wat mijn moeder en oma bewaarden nadat Jim stierf.
Voor zover ik weet, ligt het daar zo goed als onaangeroerd...
sinds 2008, toen hij stierf.
Hij ging naar de dokter omdat hij dacht dat hij longontsteking had.
Maar toen ze een röntgenfoto maakten, ontdekten ze dat hij kanker had.
Het heette leiomyosarcoom...
en het begint in het maaggebied en verplaatst zich.
Het had zich naar zijn longen verplaatst en uiteindelijk...
zat het ook in zijn hersenen.
Hoe gaat het met je?
Jim had kanker die hem heel snel te pakken had.
En mijn moeder belt en ze zegt met een heldere, scherpe stem...
zoals ik nooit heb gehoord:
'Shannon, we zijn veilig, we hoeven ons geen zorgen meer te maken.'
O, mijn hemel.
Laten we dit eruit halen.
O, ik vraag me af wat hierin zit.
Welke willen we er eerst uit halen?
- De hutkoffer eruit? - Ja, die.
Dit handvat is kapot.
- De mijne ook. - O, wees voorzichtig.
Doe jezelf geen pijn.
Oké.
O, mijn hemel.
O, kijk naar de foto.
- Sierra. - Deze is zo schattig.
O, kijk eens naar Sierra.
- Wil je dit mee naar huis nemen? - Ja.
Timex horloge.
Wat is dat? Ik zie niet wat daar staat.
- Indigo WR 30M. - Het is een Timex.
- Hij droeg het altijd, toch? - Ja, dat deed hij.
- Is dat zijn handschrift? - Ik denk het wel.
Je zei dat hij niet veel schreef.
Hij vertelde me dat hij nooit iets opschreef.
- Dat... - Waarom?
- Het kon tegen hem gebruikt worden. - Op welke manier dan?
Ik weet het niet. Dat zet je aan het denken.
- Zijn tondeuse. - Pas op.
De laatste keer knipte ik al zijn haar af...
omdat hij chemo kreeg.
- Openmaken of laten zitten? - Ja, laat maar zitten.
Is het je opgevallen dat er niet veel foto's van hem zijn?
- Heeft hij foto's weggegooid? - Geen idee.
- Dit is de skitocht. - Wacht.
De laatste keer dat ik skiede, want het was zo'n vreselijke reis.
Waarom vreselijk?
Hij sloeg met de achterklep tegen m'n hoofd, gewoon omdat hij boos was.
- Dat wist ik niet. - O, ja, het deed heel erg pijn.
Ik moest hem in de gaten houden.
Waarom moest je dat doen?
Omdat hij altijd iets ging doen.
Ik denk dat ik bang was dat hij iemand pijn zou doen.
Nu we het er toch over hebben.
O, mijn god.
- Dat mes. - Ja.
Het mes dat ik in je garage vond.
Degene die was weggestopt...
in een hoek achter een hoop spullen, gewoon hier.
En ik vroeg jou: 'Wat is er met dit mes?'
En jij: 'Daar reed hij altijd mee rond.'
Ja, het lag in zijn truck.
Als jager kan dat.
- Hij jaagde niet. - Ik weet het.
Waarom dan zo'n mes, snap je?
Waarom zou je hiermee rondrijden?
Het is logisch dat de dader hiervan...
een wapen zou hebben gehad om deze meisjes te onderwerpen.
Veel slachtoffers werden pas ontdekt...
tot maanden na hun ontvoering...
dus het was moeilijk om te weten hoe ze vermoord waren.
Maar we weten dat Jim dat mes altijd bij zich had in zijn auto...
en soms had hij een geladen pistool bij zich.
En er waren meer wapens in huis.
Na zijn dood pakten m'n moeder en ik...
alles in om het naar de opslag te brengen.
Ik veeg onder het bed en ik vind drie pistolen...
en ze zijn volledig geladen, alle veiligheidspallen eraf.
Als wapenbezitter doe je dat niet en liggen ze niet onder je bed.
Ik vroeg: 'Waarom liggen die hier?'
Ze zei: 'Ik moet ze verstoppen. Hij wilde me neerschieten.'
- Hoi, oma. - Hoi, Si.
Oké.
Ik wilde even met je praten over de wapens...
die werden gevonden nadat Jim stierf.
Kun je me iets vertellen...
over wat er daarmee gebeurde?
Hoeveel waren het er ongeveer?
- Minstens vier. - Minstens vier, zo niet meer?
- Ja. - Weet je nog wat voor soort wapens?
Er was een pistool. En dat lag naast zijn bed.
Het was een revolver. En ik weet van het overlevingsgeweer.
Ik verstopte er een, ik was bang dat hij 't zou gebruiken.
O, jeetje. Was je's nachts bang toen je sliep?
Nee, dat is juist het rare. Ik denk dat dingen gewoon geleidelijk...
zo bizar werden, maar het leek normaal.
- Snap je wat ik bedoel? - Hij heeft het langzaam opgevoerd.
Beetje bij beetje.
Dus we hadden het hele huis doorzocht en vonden deze...
en brachten ze naar het politiebureau.
Oké.
We brengen de wapens naar het politiebureau.
Ik: 'Er zijn misschien mensen mee vermoord.'
Zij antwoordde: 'We zullen ze controleren en je informeren.'
En dat was het.
Ze dacht denk ik: 'Een gekke dame die denkt dat haar stiefvader...
een moordenaar is.'
Geen idee of we het ooit weten, maar als iemand genoeg aandringt...
kunnen we erachter komen of Jim de Santa Rosa-moordenaar was.
Mensen moeten erom geven om het te kunnen doen.
Ik heb deze herinnering die onlangs bij me terugkwam.
Ik was in 't huis van Judy en Jim.
Dat huis had een kelder. En in die recreatiekamer...
stond een grote kast met Jamie's Barbie-verzameling.
Ze had alle beste en dure Barbies...
en Jamie liet me nooit die Barbies aanraken.
Dat was de grote 'nee, nee, nee'.
En Jamie zegt tegen me: 'Ga beneden met mijn Barbies spelen.'
En ik was zo opgewonden, maar ik hoorde ook...
gestommel boven en geschreeuw. Ik dacht: wat is er aan de hand?
Er is iets aan de hand dat ik ermee mag spelen.
Mijn moeder kwam op een gegeven moment naar beneden...
en pakte woedend onze spullen in en zette ons in de auto.
Het ging eigenlijk van...
En in de auto was het van...
Ik wist dat er iets ergs was gebeurd.
Want daarna was mijn oma nooit meer in mijn leven.
Ik ging nooit meer naar Santa Rosa totdat Jim dood was.
Pas jaren later wist ik wat er gebeurd was...
tussen Jim en mijn moeder eerder die avond.
Haar auto had 't begeven...
en verbleven we bij Jim en mijn oma.
Zet mama op de foto.
Ik had nog één les nodig voor m'n onderwijsbevoegdheid.
Het addertje was: ik was die maand bij mijn moeder.
Daar is papa.
En Jim moest me naar school brengen.
Het was avondles. Mama paste op Sierra.
Het schemerde toen ik uitstapte.
Van Sonoma State naar Santa Rosa...
kun je de snelweg omzeilen via een parallel lopende weg...
parallel aan deze heuvels, wat gewoon een sluiproute was.
Ik ben niet meer op deze weg geweest sinds die rit.
Maar ik weet precies waar het is.
Ik zie de 101 daar en ik denk: oké, we komen aardig in de buurt.
We nemen deze weg naar huis.
- En hoe gedraagt hij zich nu? - Gewoon normaal.
En abrupt neemt hij een bocht naar rechts.
Hij zei niets over een andere weg.
En hij gaat snel in raceauto-modus en zijn gezicht verandert...
zijn stem verandert. Alles verandert.
Ik durf niet eens met hem te praten.
En ik herinner me dit hek nog, zoals...
Ik weet niet meer wat hij zei, maar het was hetzelfde gevoel...
dat ik kreeg van telefoontjes...
toen ik op de middelbare school zat.
Het geweld dat hij me zou aandoen.
En de seksuele dingen die hij met me ging doen.
Ik wist dat dat moment zou gaan gebeuren.
Ik dacht: ik moet eruit springen. Hoe kom ik weg?
Mijn linkerhanden aan de gordel, rechterhanden op de deur.
Ik was absoluut bang dat hij me zou vermoorden.
Ik denk bij mezelf: ik kan er nu uit springen.
Echt gewond raken, of ik ga proberen hem te slim af te zijn...
en hem uit dit ding halen waar hij in zit.
En hij vertraagt in een bocht en ik zeg: 'We kunnen beter teruggaan.
Het wordt al laat.' En Jim zegt: 'We kunnen beter teruggaan.'
En hij rijdt normaal weg.
En ondertussen denk ik: ik weet niet eens wie dat was.
Ik weet niet wat er gebeurde, maar ik ben klaar met dit gekke gedoe.
Ik stapte uit en ging het huis in...
en dacht: ik moet hier weg.
Ik wil hem nooit meer in m'n leven.
Ik pakte snel alles wat ik had en ik zei tegen mijn moeder:
'Zolang je met hem samen bent, kan ik niet bij jou zijn.
Sierra moet veilig blijven, en ik ook.
En ik voel me niet veilig bij hem.' En ze bleef met hem samen.
En meer dan tien jaar lang hadden we geen relatie.
Ik ben nu echt overweldigd, echt heel erg.
Dit is de weg die ik nam om Kim Allens lichaam te zoeken.
Haar lichaam ligt maar 7 meter verderop.
- Het ligt daar. - Het is echt dichtbij.
En geen steile heuvel.
Nee. Ik bedoel, je zou haar zien.
Misschien nam hij je hiernaartoe?
Maar zei hij: 'We gaan terug naar huis...'
en ging terug naar Santa Rosa.
Ik bedoel, het is echt...
Een maand lang bracht hij me op dezelfde manier en dan gewoon...
En de overeenkomsten van de weg die je nam.
Aan de ene kant een heuvel...
en aan de andere kant een helling.
En hij rijdt actief alsof hij kijkt: 'Is dit een goede plek?
Nee, misschien niet. Is dit een goede? Nee.'
En het is gewoon een ding...
dat als je kijkt naar alles wat hij heeft gedaan.
Het wijst niet van hem af...
- maar het wijst naar hem. - Naar hem.
- Wil je terug in de auto? - Ja.
Oké.
Ik onderzoek andere incidenten van ontvoerde vrouwen...
in Noord-Californië.
En één verhaal dat ik vind geeft me eigenlijk de rillingen...
en verlegt volledig de focus van mijn onderzoek.
Het was bijna letterlijk wat er met mijn moeder was gebeurd met Jim.
In 1970 is er de ontvoering van een vrouw genaamd Kathleen Johns.
22 MAART 1970 KATHLEEN JOHNS
Ze rijdt in haar auto en een persoon rijdt achter haar.
Hij knippert met z'n lichten.
Ze stopt omdat ze denkt dat er iets mis is.
Die persoon zegt haar: 'Je wiel zit los...
laat me hem aandraaien.'
Daarna gaat ze de weg weer op...
en plotseling begint het wiel los te komen.
De persoon had dus duidelijk 't wiel losgedraaid.
De persoon komt terug naar haar en zegt:
'Ik kan je naar 'n tankstation brengen...
voor hulp om hem te repareren.
Spring maar in mijn auto.'
Ze heeft haar baby bij zich.
Ze stapt in de auto en ze rijden...
en plotseling verandert deze persoon gewoon.
Hij treitert haar en vertelt haar hoe ze haar gaan vermoorden.
En ze slingeren en zijn grillig.
En nu begint ze te denken:
Ik moet uit deze auto, want hij gaat me vermoorden.
Ze ziet een kans om te springen.
Ze springt uit de auto en ze rent.
Ze stopt een auto en ze brengen haar naar het politiebureau.
Op het politiebureau ondervragen ze haar...
over wat er gebeurd is, en ze ziet deze schets op de muur...
en zegt: 'Dat is hem.
Dat is de man die me ontvoerd heeft.' De Zodiac-moordenaar.
Eind jaren '60 werd San Francisco geterroriseerd...
door een maniak die beweert 37 moorden te hebben gepleegd.
Een van de meest beruchte onopgeloste seriemoorden.
- Zodiac. - Zodiac.
De Zodiac.
We hebben reden te geloven dat hij 'n maniak is.
Hij is echter een sluw man.
Hij weet precies wat hij gaat doen.
Het lijkt ons dat hij alleen moordt voor de kick.
REED MET ZODIAC, BEWEERT VROUW
De politie linkt Zodiac aan vijf moorden...
maar misschien waren het er meer.
In 1970 schrijft de Zodiac een brief aan The Chronicle.
Hij schrijft dat hij zijn werkwijze gaat veranderen.
En rond deze tijd...
beginnen de Santa Rosa-liftersmoorden.
Data overlappen niet.
Als moorden op de ene plek stoppen, beginnen ze op een andere plek.
Als de Zodiac verantwoordelijk is voor de dood van deze meisjes...
is het dan mogelijk... dat Jim de Zodiac zou kunnen zijn?
De Zodiacs misdaadgolf in Californië...
vond plaats van 1968 tot 1970.
De Santa Rosa-liftermoordenaar was actief van 1972 tot 1973.
Dus er zijn veel mensen die geloven dat de Zodiac evolueerde...
in de Santa Rosa-liftermoordenaar.
Ik dacht: dit wordt vreemd, het is te raar.
Maar ik ken een foto van Jim waarbij ik dacht: O, mijn hemel.
Ze lijken zo op elkaar.
Weet je, hij ziet er echt uit op deze foto's van Jim in 1969.
Toegegeven, bijna elke kerel zag er zo uit...
je weet wel, met het kapsel en de bril met zwarte rand.
Dus begon ik het onderzoek voor gemoedsrust.
Om te weten: 'Sierra, je doet raar.'
En dat ik het ding zou vinden dat hem van de lijst zou halen.
Maar elke keer als ik dat doe, vind ik van die rare dingen...
die hem niet definitief kunnen uitsluiten.
Er is een man, zwaar gebouwd.
De Zodiac had een gedrongen atletisch postuur.
Jim was erg gedrongen, erg atletisch.
Kortgeknipt haar, draagt mogelijk een roodgetinte bril.
En de maat van de schoenafdruk die ze vonden was 43.
Jim droeg maat 43.
De Zodiac is volgens een beschrijving 1,73 meter tot 1,78 meter.
Jim was ook zo groot.
Dus dat is allemaal niets als je gewoon een persoon bent...
die een vrij normaal leven leidt.
Maar bij een persoon met een geschiedenis van geweld...
psychotisch gedrag en waanideeën begin je te denken:
Betekent dit iets of is dit echt een bizar vreemd toeval?
Als de Zodiac zich heeft ontwikkeld tot de Santa Rosa-liftermoordenaar...
moet ik beter kijken naar enkele Zodiac-misdaden...
om te zien of er connecties zijn met Jim.
Ik ben op weg naar Lake Berryessa, een groot recreatiemeer...
ten noorden van San Francisco waar de Zodiac een jong stel aanviel.
Afgelopen zaterdagavond vroeg zaten Cecelia Shepard en Bryan Hartnell...
allebei begin 20...
op deze heuvel met uitzicht op een deel van Lake Berryessa.
Ze dachten dat ze alleen waren, maar er was nog een man.
Hij had een mes en een pistool bij zich en was van plan ze te gebruiken.
Hij zei dat hij ze moest vermoorden.
Een man met een capuchon stak de vrouw dood...
en viel haar vriend aan toen ze daar zaten.
Ik heb een foto van Jim op een boot, op een meer...
dat Lake Berryessa kan zijn.
Geen idee wie hem genomen heeft, maar als ik de foto kan koppelen...
aan het landschap...
dan kan ik bewijzen dat hij inderdaad naar dit gebied kwam.
Hetzelfde gebied waar de Zodiac rondliep.
Dit is dus de foto.
Hij staat wat achteraf, de heuvels achter hem zijn niet groot...
hoofd erboven.
Dus ik moet naar het hoofdgedeelte van het meer denk ik.
We vonden dit jonge meisje aan de kustlijn.
Overal gestoken, op verschillende plaatsen.
Een van de ergste dingen die ik ooit heb gezien.
Er is iets met alle Zodiac-misdaden.
Ze hebben allemaal een echt voyeuristisch element.
En deze is bijzonder gruwelijk.
Wat me opvalt...
is dat Jim de neiging had om echt voyeuristisch te zijn.
Hij lag altijd op de loer...
en dat is echt wat de Zodiac hier deed.
Misschien is dat het wel.
Hij zit en hij is hier.
En de persoon die de foto nam zou daar zijn geweest.
Ik vraag me af, lagen ze in die kleine inham?
En dit hier dan precies daar...
zou dat eiland kunnen zijn, maar het water was hoger.
Hier is het niet, want er is daar een grote brug...
en die zou je kunnen zien op de foto.
Rond die schiereilandbocht is de parkeerplaats...
waar Bryan Hartnell en Cecelia Shepard hun auto hadden geparkeerd.
En toen werden ze aangevallen aan de kustlijn.
Van alle plaatsen waar hij een foto kon nemen...
is het best vreemd dat het precies hier was.
De Zodiac kende dit gebied en Jim Mordecai kende dit gebied ook.
SAN FRANCISCO CALIFORNIË
Nu ik denk dat er een mogelijkheid is...
dat Jim de Zodiac was...
praat ik met een topexpert om meer te weten te komen.
Wat was het eerste dat je aantrok in de Zodiac-zaak?
Een moordzaken-detective vertelde erover.
Hij woonde tegenover ons toen ik opgroeide.
Hij noemde de Zodiac een soort boeman.
Op een gegeven moment ging ik naar de bibliotheek...
om over de zaak te lezen.
Zoals bij veel mensen maakte het verhaal me doodsbang.
Het was zo'n fascinerend waargebeurd misdaadverhaal...
nog fascinerender door het feit dat de Zodiac nooit gepakt is.
Ik begon politierapporten te verzamelen...
autopsierapporten, dat soort dingen.
En toen kon ik beginnen betrokkenen te interviewen...
en de plaatsen-delict te bezoeken...
met oorspronkelijke onderzoekers voor de werkelijke feiten...
van wat er echt gebeurd is.
Dus dat helpt veel om feiten van fictie te scheiden.
De Zodiac-misdaden strekten zich uit van december 1968 tot oktober 1969.
Eerst een aanval op een jong stel...
de tweede was een aanval op een ander stel.
De derde aanval was op een ander stel bij een recreatiemeer...
en de vierde op een mannelijke taxichauffeur in San Francisco.
Dit was altijd al een stad vol mysteries...
en het heeft nu te maken met 'n nieuw mysterie.
Als enige seriemoordenaar schreef hij brieven naar kranten...
hij stuurde clues en tergde mensen met aanwijzingen naar z'n identiteit.
Hij belde de politie om zijn misdaden te melden.
We krijgen heel veel brieven en telefoontjes.
Er is geen specifiek persoon die we op dit moment verdenken.
In het begin stuurde hij brieven...
naar drie verschillende kranten in de Bay Area.
Maar hij hechtte zich aan The Chronicle.
En zij gingen ermee aan de haal.
De moordenaar zegt verantwoordelijk...
te zijn en belooft meer bloedvergieten in een reeks brieven.
Ik was verslaggever bij de San Francisco Chronicle...
in de jaren 1970.
Nu heb je een moordenaar die erover opschept en de politie...
beschimpt omdat ze hem niet kunnen pakken.
Of om te zien of ze deze puzzel kunnen oplossen.
Ik zag de Zodiac altijd als een vroege terrorist...
in de zin dat hij in staat was om de media te gebruiken...
om angst te zaaien in de gemeenschap.
Want ook al was de moord in oktober 1969...
de laatst bekende moord door Zodiac, hij bleef een aantal jaren...
dreigbrieven naar de krant sturen.
Daar stond 't in The Chronicle als 'n nieuwe nachtmerrie.
Een brief van de Zodiac.
Stilistisch vergelijkbaar verwees de brief naar de film The Exorcist.
Een film stimuleerde hem om de brief te schrijven...
en dat is het beste dat ik op dit moment kan vaststellen.
Dit is z'n eerste brief in bijna drie jaar.
Hij is dinsdag verstuurd...
uit de gemeente San Mateo of Santa Clara.
En de Zodiac was niet de enige die geïnteresseerd was in exorcisme.
Jim zou praten over een exorcisme uitvoeren.
Als eerstejaars ging ik gewoon naar mijn landbouwkundeles...
om mijn makkelijke 10 te halen van deze makkelijke leraar.
En Jim staat voor de klas...
en hij praat erover dat zijn huis bezeten is...
en dat hij een uitdrijving moet doen om van deze demon af te komen.
Dus moet hij wijwater halen, hij moet zijn bijbel pakken...
specifieke verzen lezen.
En ik herinner me dat ik in de klas dacht: hoort niemand anders dit?
Waarom denk je dat je grootvader...
mogelijk de Zodiac zou kunnen zijn?
Hij beschimpte graag mensen, had graag macht over mensen.
Interessant te horen...
want het lijkt deel van het spel dat Zodiac creëerde.
Weet je, hij daagt je eigenlijk uit om betrokken te raken.
Probeer me te vangen, hier is mijn naam in een code.
De Zodiac-zaak is jarenlang begraven geweest...
- in mythes en onwaarheden. - Ja.
De heilige graal van de ware misdaad.
Ik denk dat als de Zodiac-zaak vandaag was opgelost...
zou veel interesse afnemen...
want het mysterie is wat mensen boeit...
vooral omdat van de vier codes die de Zodiac stuurde...
er maar twee zijn opgelost.
In augustus 1969 werd de eerste Zodiac-code opgelost.
De Zodiac beweerde mensen te vermoorden...
omdat het zo leuk was.
Toen, 51 jaar later, in 2020, werd de tweede code opgelost.
En deze was nog vreemder.
Hij zei zijn slachtoffers als slaven te zien...
die hem in het hiernamaals zouden dienen.
Ze onthulden zijn identiteit niet...
maar ze geven ons wel een kijkje in zijn hoofd.
Ik weet zeker dat veel mensen vandaag deze vertaling lezen...
en denken: dat klinkt als een krankzinnige...
dat klinkt als een gek persoon.
Als ik het lees, klinkt het net als Jim.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.