Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (SoranĂ®)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
[vogeltjes fluiten]
[rustige, ritmische muziek]
[rustige, melancholisch pianomuziek]
[poes miauwt]
[geroezemoes en pianomuziek]
Dat zorgt wel voor een beetje sfeer.
[aanzwellend gebrom helikopter]
[men praat door elkaar]
Geen commentaar. No comment.
Ik geef geen commentaar. -We moeten onmiddellijk beginnen.
Hoe is de situatie, meneer de minister? -Tragisch, dat is het woord.
The point of no return is nu bereikt.
De aanval van de vijand kan niet meer worden afgeslagen, niet meer onderschept.
Wat gaat u doen, minister?
Misschien is het waanzin, maar wij vervullen onze plicht.
Tot het bittere einde.
Daar kunt u op rekenen. -Wat betekent dat?
Bravo.
Bravo.
[zendergeluiden op de achtergrond]
Mijne heren, ik heb dit niet gewild.
Alle zenders zenden het uit.
Dames en heren, na Zijne Majesteit de koning…
…vertegenwoordig ik het hoogste gezag in dit land.
Ik verklaar de natie vanaf dit ogenblik…
…in alarmfase drie van het nationale rampenplan.
[ze lacht]
[man] Het is mijn plicht…
…informatie te verschaffen over aard en oorzaken van het gevaar dat u bedreigt.
Ik geef het woord aan generaal Adelbrecht Schimmelpenninck…
…de minister van Defensie.
Dit is niet het beloofde concert. Saint-Saëns, juffrouw Matti.
Meneer Clement, u blijft hier. Dat is uw plicht.
[generaal] Waarde landgenoten…
…weldra is er geen geschiedenis meer om over mij en anderen te oordelen.
Hoe de internationale toestand is geëvolueerd, weet intussen iedereen.
De afgelopen dagen hebben allerlei conflicten zowat overal ter wereld…
…hun hoogtepunt bereikt.
Het gebruik van tactische kernwapens had een onverwachte escalatie…
…van natuurrampen tot gevolg.
Landen die zich bedreigd voelden…
…hebben van hun kernarsenaal gebruikgemaakt.
Radioactieve golven verspreiden zich.
Aardbevingen en vulkaanuitbarstingen teisteren onze continenten.
Ik ontving de officiële bevestiging dat zowel in de VS als in de Sovjet-Unie…
…kernraketten met nog onbekende doelen werden afgevuurd.
We moeten ons op het allerergste voorbereiden. Het einde is nabij.
De directie is afwezig. -Axel is bij Mira.
Of bij Matti?
Over exact drie minuten en zestien seconden…
…zal ook ik de rode knop indrukken…
…opdat onze kernraketten op hun beurt operationeel worden.
Dat is mijn stoel. -Wie het eerst komt, het eerst maalt.
Zulke onbeschaamdheid pik ik niet.
Overleven is nutteloos.
Vluchten is zinloos. Lang leve de koning.
[zendergeluiden door elkaar heen]
[enorm kabaal en gepiep]
[gejuich] -Ja, prachtig.
Twee, één, vuur.
Mijn beurt.
[kabaal en gepiep]
[man] Zitten. Blijf zitten. -Wat zegt hij?
Schreeuw niet zo. -Ten aanval.
Voelt u zich niet goed? -Ik heb het alleen maar koud.
Ik ook.
Keulen. -Berlijn, Warschau.
[vrouw gilt]
En Parijs. -Nee, niet Parijs.
Parijs.
[gejuich]
[kabaal en gepiep]
Ga toch zitten.
Mevrouwen, mijne heren.
Dit is ons laatste offensief. Allemaal samen.
Vuur.
[applaus]
[trieste vioolmuziek]
Het is niet eenvoudig om de ondergang van de wereld te regisseren.
[trieste vioolmuziek]
M'n compliment. Het beste spektakel in maanden.
Behalve meneer Clement was iedereen tevreden.
De ondergang van de wereld. Je benadert de perfectie.
Ik weet er onderhand alles van.
Je wordt ook geniaal met springstoffen en vuurwerk.
Ik ben het al. -Als je maar niet overdrijft.
Ik pas wel op.
Promotie? -Nee, maar ik ben geniaal.
[vrolijke muziek]
[hij lacht]
Goeiemorgen, iedereen.
Meneer de directeur, hebt u even tijd? Eén minuutje maar.
Nu niet, meneer Clement. Morgen misschien. Wanneer je maar wil.
Natuurlijk, ik begrijp het. Dank u wel.
Je bent laat. -Ik was nog nooit zo vroeg.
Ik kreeg net telefoon van… -Dat kan wachten.
We zijn op het werk. -Hier niet.
[Matti] Je ziet er moe uit. -Dat denk jij maar.
Waarschijnlijk overbelasting, je zult het zien.
Ik moet er niet aan denken. -Het gebeurt vaak de laatste tijd.
Het mechanisme moet worden nagekeken. -Ook daar hebben we voor betaald.
Nog even geduld, er komt hulp aan! -Hij gaat weer schreeuwen.
Ik heb eens gelezen in een artikel dat iemand in een lift…
…twee dagen en twee nachten heeft staan kloppen. Net zo.
[gekreun]
[man] Maakt u zich niet ongerust. We komen u helpen.
Oh, fuck off. -[ze lacht]
Hou vol!
Gaat het nog? -[ze gilt]
Kunnen we niet helpen?
-De installatie is verouderd. Dat weet ik zeker.
We moeten de brandweer bellen. -Rustig maar, kalm aan.
Er zit iemand in de lift. -Hoelang al?
Wie zit er vast?
[iedereen praat door elkaar]
Goeiemorgen, dames en heren. -Goeiemorgen.
Stom, dat incident. Het was kortsluiting, misschien.
[begripvolle reacties] -Heb ik het niet gezegd?
[iedereen praat door elkaar]
[rustige muziek]
Bellina.
Dat ziet er niet zo best uit. -[Matti] Wat bedoel je?
Er zijn nieuwe boringen verricht. De hoeveelheid aardgas moet enorm zijn.
Straks wordt de hele streek een industriegebied.
Denk je?
Men spreekt ook voor het eerst over onteigeningen.
Met Pieter Paul Himmelsorge van rusthuis Semper Vivax.
De bloemen voor mevrouw Bellina Woestewey.
Liefst vandaag nog. Hetzelfde tijdstip. En naamloos.
Dank u zeer.
Het is ook amper bij te houden. Eén therapie om de twee dagen.
Het wordt ook moeilijker voor Pipo. Meneer Clement is niet gelukkig te maken.
Clement kan de instelling beter verlaten.
Wat staat er morgen op 't programma? -[Matti] Hoog bezoek.
Mevrouw Patricia Haegeman wil haar grootvader…
…de minister van staat, op de wachtlijst plaatsen.
Interessant. Wat kunnen we laten zien? -Puccini wordt verder afgewerkt.
[operazang]
93? -Ja.
Een professionele aanpak. Decor, kostuum, repetitie.
Elke maand geeft ze haar recital. Hoogtepunten uit het oeuvre van Puccini.
En iedereen gelooft er telkens in? -Ik ken geen uitzonderingen.
[vrouw] Onwaarschijnlijk.
-[Axel] Als de illusie vakkundig verpakt is…
…wordt ze voor velen zelfs onweerstaanbaar.
Enkele facetten van de werkelijkheid zijn aantrekkelijker dan de droom.
Ik bedenk het niet zelf. Dat doet m'n assistent, een absoluut genie.
Die man daar. -Die?
Pieter Paul Himmelsorge. En wij noemen hem Pipo.
Het hart van de instelling. Zonder hem was ik verloren.
[luid applaus en gejuich]
[feestelijk geroezemoes]
[vrouw] Ik had dit niet voor mogelijk gehouden.
Wij maken het onmogelijke waar.
En ons programma heeft nog heel wat meer te bieden.
Ik kan u spreken over de safari, de vlucht van onze montgolfière of het bal masqué.
Er is nog zoveel meer, als u begrijpt wat ik bedoel. Hm?
Of het proces. Kom eens kijken naar het proces.
Die man met de rode anjer, ziet u hem?
Dat is meester Krop, ooit aan de balie geniaal. Op elk proces een fenomeen.
Tot die moordzaak in 1937. De totale mislukking in de zaak Hulsthout.
Z'n cliënt kreeg levenslang. De hetze en het schandaal werden hem fataal.
Krop werd manisch-depressief, raakte aan de drank en kwam bij ons terecht.
Hier wordt om de maand het proces opnieuw geënsceneerd…
…alleen krijgt Krop steeds vrijspraak. -Dat is toch een beetje waanzin?
De therapie is doeltreffend en de resultaten liegen niet.
Hier is 100 worden niet uitzonderlijk. Meneer Himmelsorge?
Mijn rechterhand en de regisseur van wat u waanzin noemt.
Mevrouw Haegeman. Patricia Haegeman.
Ik ben blij u te ontmoeten. De directeur heeft veel over u verteld.
Mevrouw Haegeman komt haar grootvader, minister van staat, introduceren.
Dat wist je wel. -Dat wist ik niet.
We nemen hem beslist in overweging. -Zijn grote ideaal is dansen.
Zonder politiek was hij een zeer groot revuester geworden…
…maar in onze familie, u begrijpt dat…
Afijn, dat is nu z'n grote verdriet.
Wellicht is hier een grote danscarrière voor hem weggelegd.
We organiseren het geluk, maar nemen er zelf niet aan deel.
Dus pas als iemand sterft, komt er een plaats vrij.
Hier sterft men niet. Men verlaat de instelling, begrijpt u?
Hoe dan ook, de kans is voorlopig erg klein voor hem.
Dat heb ik niet gezegd. Integendeel.
Uw grootvaders politieke vrienden en oud-collega's moet u toch kennen?
Ja, natuurlijk.
In dat geval kunt u ons helpen.
Als u uw politieke invloed kunt laten gelden in verband met de onteigeningen…
…dan zouden wij uw grootvader beslist gelukkig kunnen maken. En u ook.
Neem me niet kwalijk. Ik ga me omkleden. Ik moet nog gaan wandelen met Mira.
Het was me zeer aangenaam.
Hebt u, mevrouw, een onvervuld verlangen? Een grote droom?
Dan realiseer ik hem voor u. Professioneel.
Maar met een hart.
Wie is Mira?
Ze maakt het niet zo best. Ze laat haar eten al twee dagen onaangeroerd staan.
Ook het instuderen gaat niet meer zo vlot. Ze reageert te traag op elk bevel.
Er is iets aan de hand, maar wat? -Ik hoop dat dit niet de verklaring is.
In minder dan een week. En altijd hier.
Dat gaat te ver, vind ik. -Jij drinkt toch niet, Mira?
[Mira trompettert]
Of wel? -[Mira trompettert]
Zij is een grote comédienne. -Axel is het grootste beest.
Hij zuipt zich nog eens dood. Op een morgen vind je hier z'n lijk.
Wat is er toch met hem? Hij heeft geen reden. Hoewel, Bellina…
Wat is er met Bellina? -Niks. Gewoon Bellina.
[onheilspellende muziek]
[man] Cabaret, naakt, met de mooiste meisjes van de stad.
[sirene]
Cabaret, naakt, met de mooiste meisjes van de stad.
Durf je niet binnen te komen? Kom maar.
Cabaret, naakt, met de mooiste meisjes.
[snelle, ritmische dansmuziek]
Wat zullen we drinken? -Champagne, natuurlijk.
Piper-Heidsieck extra. -Dat is het helemaal, natuurlijk.
Je hebt toch geld? -Wat dacht je?
Genoeg?
Maar natuurlijk.
Dan maken we er een feestje van. -Dat zou geweldig zijn natuurlijk.
Waarom zeg je altijd 'natuurlijk'? -Doe ik dat? Dat is dom van me natuurlijk.
[ze spreken Frans]
Wat zegt je vrouw van dit gepruts? -Ik ben niet getrouwd.
Nog nooit. Ik weet wel beter. -Ik had 't kunnen weten. Laat maar.
Een glaasje kan helpen.
Oh. Dat is het poesje niet gewend.
Poesje?
[ze lacht]
[snelle, ritmische dansmuziek]
[sirenes]
[gelach]
[sirenes]
Laat me los. Nee.
Smeerlap.
Nee, niks daarvan. Kom.
Verdomde idioot.
Cabaret, floorshow. De mooiste vrouwen van de stad. Kom binnen.
[man] Na drie rugoperaties ben ik in 1980 opnieuw begonnen te spelen.
En in twee jaar tijd stond ik weer aan de wereldtop.
Ik weet dat men van mij zegt: Goed, hij was een geweldig speler…
…maar hij zal nooit meer winnen.
Vandaag sta ik hier om het tegendeel te bewijzen.
Hoe was het op je rendez-vous? -Hm?
Een wilde nacht, zo te zien. -Dat is het woord, ja. Een wilde nacht.
Twee maanden geleden zag hij er beter uit.
Meneer Himmelsorge maakt zich zorgen, dat zeg ik je.
Jij mag toch ook niet klagen? -Ja, dat is waar.
De jacht valt dikwijls mee, maar omwille van de rechten van 't gezin…
…moet ik stichtende verhalen verzinnen over de vorige nacht en avond.
Ik speel alleen komedie op niveau.
Bij Eisenhower op de thee. Ik herinner het me nog heel goed.
Het Witte Huis. Z'n golfspel was best aardig.
Waarom hak je de knoop niet door? Je kunt weggaan.
Iedereen kan weggaan. -Wat houdt je tegen?
Je luistert weer niet. -Je hebt het al zo dikwijls verteld.
Hoe is het met Bellina?
Ze weegt nu 142. Ze eet niet meer en wordt almaar dikker.
142, je zou haar moeten zien. -Ja.
Leven met iemand die je haat…
Begrijp je dat?
Nee.
Als ik zeg dat ze te dik is, ben ik het monster.
Het kan haar niks schelen dat ze eruitziet als een groepsfoto.
Val dood, denk ik soms.
In m'n dromen maak ik haar soms zelfs kapot. Met een kogel of een mes.
Of verzuipen. Elke kilo van dat lijf verzuipen.
Dat is een kans voor jou. Jij kunt de volmaakte moord bedenken.
Zeg, Pipo.
Je moet nog eens een excuus verzinnen voor m'n nachtelijke afwezigheid.
Ik heb mezelf voorgenomen om vannacht niet naar huis te gaan.
Het aardgas misschien?
Ik ga vanavond bij Bellina langs met een mooi verhaal.
Jij hebt uit goede bron vernomen…
…dat op internationaal niveau werk wordt gemaakt van de onteigening.
Ik beleg een spoedvergadering. -Niet hier.
In Brussel op z'n minst. -Luxemburg is beter.
Mijn tekst voor het jaarfeest is al klaar.
Als u tijd hebt, zal ik hem voorlezen. -Met plezier. Ik ben benieuwd.
Vanavond moet het programma op papier staan. We zijn al laat.
Het moet een verbluffende demonstratie van onze therapieën worden.
De val van de Hindenburg? De tocht door de Rode Zee?
Of beter nog: een zuipende olifant. -Soms ben je een zwijn. Het is ernstig.
Dat weet ik, maar ik had het over Mira. Ze is ziek. Ook dat is ernstig.
[Mira jankt] -Wat is er, prinses?
HĂ©? -[Mira jankt en trompettert]
Als jij kon nu praten, zou ik meer te weten komen over je grote verdriet.
[Mira jankt]
Ook het intieme leven van een olifant is waarschijnlijk passioneel.
Hè? -[ze jankt]
Ben je echt ziek? Of is het alleen maar wat heimwee?
[ze jankt]
En het alleen zijn. -[ze trompettert]
Dat is de grootste ramp. Dat is bekend.
Eenzaamheid ligt me na aan het hart.
Ook na de 100 vrouwen die ik heb gehad en de 1000 anderen die ik nog wil neuken.
Ja. -[ze gromt]
En jij, jij kunt me ook niet helpen.
[Mira jankt]
Niet weggaan? -[ze jankt]
Moet ik blijven? -[ze jankt]
Zachtjes maar. Hm?
Wat tederheid misschien? Hm?
De kleine dood kan wachten.
Basaal metabolisme. Ik blijf het maar herhalen, mevrouw Woestewey.
Nu ook nog die verhoogde druk op beide voetgewelven.
[hij zucht] Het risico wordt erg groot.
U moet zich houden aan de voorschriften.
En nu even inademen.
En uit.
[deurbel]
[rustige, ritmische muziek]
Dag, Ansje. -Papa is er niet.
Dat weet ik. Is mama thuis? -De dokter is bij haar.
Mag ik op haar wachten?
Dat wordt al een hele familie. Van wie krijg je die poppen?
Van papa. Hij gaat veel op reis. -Dat weet ik, ja.
En mama krijgt bloemen. -Ook van hem?
Dat beweert ze wel, maar ik geloof haar niet.
Waarom niet?
[Ansje] Mama.
Mama!
Ze kosten een fortuin, denk ik.
Daar heb ik geen verstand van. Maar je wordt wel verwend.
Hoe zie jij eruit? Wil je iets drinken?
[Axel] Ja, natuurlijk.
Je ziet er stralend uit. -[lacht] Dat zei de dokter ook daarstraks.
Port? -Ja. Sorry, ik kom zomaar langs.
Ik moet je vertellen dat Axel onverwachts naar Luxemburg vertrokken is.
En overmorgen pas weer thuiskomt. -Natuurlijk.
Geweldig. -De reden voor dit onverwachte vertrek…
Kan me gestolen worden.
Bovendien is het avondeten veel beter aan jou besteed.
Is er iets? -Ik kijk gewoon.
Ik ben blij dat je er bent.
[Mira jankt] -Hè?
Jij ook wat? -[Mira zuigt]
Voelen jullie dat de dood nadert?
Hoe zit het met die wilde verhalen over schaduwrijke plaatsen…
…vol beenderen en ivoor waar jullie op het einde naartoe trekken? Huh?
Of sterven jullie gewoon en smerig, zoals iedereen?
Kun je me niet even helpen, prinses?
Hè? [hij lalt]
Til je poot op en zet hem op m'n kop.
Hè? Hè?
Dat kost jou geen moeite. Niemand doet jou iets.
Doe het dan. Doe het dan.
Doe het dan.
[hij jammert]
Je bent gewoon een stomme olifant.
[ze trompettert]
[Mira blijft jammeren]
[romantische muziek]
Je eet niet meer, had ik gehoord. -Vanavond wel.
Het is verrukkelijk om ernaar te kijken. -Kijk maar.
Je krijgt prachtige bloemen, zag ik. -Al veertien keer.
Ze zijn van Axel, zei Ansje.
[Bellina] Waarom ben jij niet getrouwd? -De vrouw van wie ik hou, is onbereikbaar.
Wie is het? Ken ik haar?
Jij, natuurlijk. Wie zou het anders kunnen zijn?
Je weet dat ik op springen sta, hè? Zelfs van water drinken, word ik dik.
Er is dus altijd meer om van te houden.
[luid geclaxonneer]
["Jump in the dark" op de radio]
[rustige pianomuziek]
Axel vindt je een genie.
Ik ben maar een vertegenwoordiger in dromen.
Soms zou ik er weleens bij willen zijn. Ik hoor de opwindendste verhalen.
Kom dan naar het jaarfeest. Je moet het me beloven.
Nee, dit lijf komt niet meer buiten. Nooit meer.
Al twee jaar niet. Ook vanavond niet.
Vanavond?
Er is toch het concert van Erika in Brussel?
Erika? -M'n zus. M'n mooiere uitgave.
[ze zingt "Jump in the dark"]
Magere mensen kunnen lelijk zijn.
Jij bent mollig en mooi.
En de dokter zegt: Mevrouw, u krijgt nog een hartstilstand.
Jij wordt heel oud. Jij overleeft ons allemaal.
Jij wordt ooit nog een lustige weduwe. -[lacht] Een wat?
[aanhoudend vervormd gelach]
Een weduwe?
[Erika zingt "Jump in the Dark"]
[applaus en gejoel]
Italiaanse kwartels? -Nee.
Je lievelingsgerecht. -Nee, dank je.
Misschien doodgewoon een ossobuco.
Nee. Waarom was je te laat? Waarom zie ik je zo weinig?
Je hebt gedronken. -Ja.
En met een gewichtig iemand.
Een dame, als je het wilt weten. -Bellina?
Die is toch allang geen dame meer? -Ze is nog altijd m'n zus.
Erger nog. Ze is mijn vrouw.
Er zit zand op je broek. Waar kom je eigenlijk vandaan?
Ik heb het zo geregeld dat ik vanavond bij jou kan blijven.
En als je wilt de hele nacht. Dat is toch geweldig, of niet?
Je bent mooi, geloof me. Ik ben zo blij dat ik je zie.
Dagenlang zit ik hierop te wachten.
Ik praat graag tegen je.
Alleen bij jou kan ik mezelf zijn.
Tegen jou kan ik dingen zeggen die ik nog aan niemand anders heb verteld.
Nee, echt waar.
Alleen hier, bij jou, wil ik niet liegen.
Goed. Met wie heb je gedronken? -[hij lacht]
[ze lacht]
Wie was het? -Je zou me niet geloven.
Wie? -Het was een olifant.
[hij lacht]
Dat siert je.
Een echte, grote, dikke olifant.
[Erika] Eruit. -[Axel] Dat was m'n voet.
En dat is m'n schou… -Eruit.
Ik doe het echt, hoor. -Ik zeg: Eruit.
Dat is m'n schouder. En m'n kin. -Eruit.
Hé, ho, ik doe het echt, hè? -Eruit.
Ik spring echt, hè?. Ik spring.
[hij lacht]
Oh. Erika, kom. [hij lacht]
Doe open. [hij lacht]
En de rest is voor een andere keer.
Dat meen je niet, hè? Erika, doe toch open, kom. Doe open. Hé!
Doe open, kom. Erika. Erika.
[harde wind] -[rustige, droevige muziek]
Ooit neem ik je mee.
Waarheen?
[komische muziek]
Jury, u hebt de procureur-generaal gehoord met z'n requisitoir.
Jan Hulsthout, 34 jaar, wordt er zoals u weet van beschuldigd…
…zijn vriend en werkgever Romain de Burghraeve…
…om het leven te hebben gebracht…
…door een springlading aan te brengen in diens auto…
…nadat hij door het slachtoffer was betrapt tijdens overspel…
Sssh.
…met Blanche de Burghraeve, zijn echtgenote.
Het woord is aan de verdediging. Leid de beschuldigde binnen.
Jan Hulsthout.
Meester Krop. -Kalm blijven. Niet reageren.
Gaat u zitten.
Meneer de voorzitter…
…dames en heren van de jury.
Het is al te gemakkelijk…
…om, zoals de openbare aanklager al deed…
…ons oordeel uitsluitend te baseren…
…op wat wij weten over het verleden van de beschuldigde. Het feit…
Waarom zit Mena in de jury? -Alweer problemen.
Met Clement? -Hm-hm.
Er moet iets gebeuren.
…hoe zwak zijn zaak is.
De beschuldigde heeft trouwens nooit ontkend…
…dat hij met de vrouw van het slachtoffer een verhouding had. Integendeel.
Hij heeft ons verteld, en dat heeft ons allemaal ontroerd…
…wat die verhouding voor hen beiden betekende.
Een kans op geluk, een einde aan de eenzaamheid…
…en in het geval van Blanche een einde aan een vernedering…
…door een echtgenoot die haar als vuilnis behandelde.
Die haar bedroog zonder enig respect voor haar vrouwelijke waardigheid.
Het verleden van mijn cliënt is niet vlekkeloos, dat geef ik grif toe.
Laten we zeggen dat hij geen volledig…
…of bevredigend contact met vrouwen had.
Lichamelijk was hij niet impotent…
…maar hij kwam niet over z'n frustraties heen.
Jan Hulsthout onderging een gedaanteverwisseling…
…toen hij Blanche leerde kennen.
Twee mensen die plotseling…
…het geluk ontdekten.
Geweld bleek voor hen de enige uitweg. Verkeerd, natuurlijk.
Dat ontken ik niet, maar ze wilden Romain de Burghraeve laten boeten…
…voor de ellende die hij zijn vrouw al die jaren had aangedaan.
We hadden hier te maken met twee mensen…
…die zich de pas afgesneden zagen op weg naar het geluk.
Ik vraag u om een mild oordeel.
Hem vrij te spreken durf ik nauwelijks te vragen.
Deze man was misschien wel tot een moord in staat…
…maar een moordenaar? Nee, dat is hij niet.
Ik heb vertrouwen in u. Ik dank u.
[geroezemoes]
Wil de beklaagde hier iets aan toevoegen?
Ik verklaar de debatten voor gesloten.
Jury, ik geef u de twee vragen waarop u antwoord moet geven.
Is meneer Hulsthout schuldig…
[dramatische muziek]
…moet u naar eer en geweten beantwoorden. -[hamerslag]
Ik had u niet zien binnenkomen. -Ik was te laat.
Het is gewoon uit interesse. -Ja, dat begrijp ik.
Hij wordt stilaan ongeduldig. -Wie?
M'n grootvader. -O, die.
Neemt u me niet kwalijk.
Wat fijn dat je er bent. -Gefeliciteerd.
Het ziet er weer prachtig uit. -Het is de 112e keer.
Ik ben nu wel helemaal overtuigd. -Alleen kan ik je nog niks beloven.
Dan kan ik voorlopig ook niks tegen de onteigening ondernemen.
[geroezemoes] -[hamerslagen]
[Axel] Het woord is aan de voorzitter van de jury.
Het antwoord van de jury op de eerste vraag…
…is nee.
[geroezemoes]
Jan Hulsthout wordt onschuldig bevonden.
Hij kan dus als een vrij man deze zaal verlaten.
[applaus en gejuich]
Hoe was het vannacht?
Zij was geweldig. Ik subliem. -Wie was het?
Je kent haar niet. En ze is niet te beschrijven.
Probeer het toch maar.
Ze kan in zeven talen neuken. Tevreden?
Je hebt me bijna drie jaar niet bezocht. -Ik heb het erg druk, dat weet je.
Vanavond moet ik naar Amsterdam. Ik heb niet veel tijd. Ben je alleen?
[Bellina] Axel is op zakenreis, zoals dat heet.
Alweer? -Jij bent goed op de hoogte.
Ga even zitten. -Wat zit erin, tante Erika?
Een cadeautje voor je papa.
Hoelang al?
Drie jaar. Op een week na.
Bedankt voor het detail. -Het spijt me.
[aanhoudend gerinkel telefoon]
Doe maar. Misschien is hij het wel.
Ja, met Woestewey.
Nee, mevrouw is er niet.
[kiestoon]
Ik wil dat je met Axel praat. -Dat zullen we wel zien.
Wat ga je nu doen?
Misschien moet ik ook eens onder de mensen komen.
En voor de hoofdattractie alstublieft twee ladingen extra.
Voor één explosie. Afstandsbediening natuurlijk.
Daar zorgt een medewerker voor. Ik leg het hem wel uit.
[onheilspellende muziek]
[miauwt]
Ik stel me voor dat jij hier op het podium staat.
Voor de toespraak? -Ja. Er moet wat afstand zijn.
En het totaalbeeld is belangrijk.
Het defilé van onze mogelijkheden moet overzichtelijk worden voorgesteld.
Vergeet het vuurwerk niet. -Het is besteld.
Jij denkt ook aan alles.
Ik heb ook een nummer uitgewerkt met Mira. -Mira?
De olifant verschijnt opgetuigd op het gazon…
…terwijl jij vertelt hoe ver we gaan met onze therapie.
Wat doen we op dat moment met onze oude koloniaal?
Als hij een olifant ziet, wordt hij gek. -Die houden we uit de buurt.
Ik vind er wel iets op.
[snelle actiemuziek]
De volgende keer iedereen op tijd of ik dien een klacht in bij de commissaris.
Iedereen moet zijn taak correct uitvoeren. Ik heb vandaag tien minuten staan wachten.
Ik duld dit niet meer.
Ook dat nog. Ze gaan te ver, vind ik.
Jij mag anders ook niet klagen.
[snelle actiemuziek]
Ja, dat weet ik ook.
[oerwoudgeluiden]
Voorzichtig.
Niet zoveel lawaai!
[allerlei dierengeluiden]
Hij moet hier in de buurt zijn.
[gebrul]
[getrompetter olifant]
[trompettert]
[allerlei dierengeluiden]
Zaterdag Madame Butterfly. Met Tosca ben ik nog niet klaar.
Wil je nou even zwijgen, Grete?
Niet bewegen.
[hij fluit kort en luid] -[hij gromt]
[schot] -[olifant jankt]
M'n 84ste exemplaar. Een prachtig schot, al zeg ik het zelf.
Met de opbrengst van het ivoor ga ik naar de hoeren. Een maand lang.
Kijk die poten eens.
Weet je dat de druk van zo'n olifantenpoot 675 kilo bedraagt?
Zevenhonderdtien. Ik heb het berekend.
[Mira trompettert]
Ze heeft het weer perfect gedaan.
Het koninginnetje van het bal wordt Mira met haar dikke poot.
Er komt een grote, zware knal en Onze-Lieve-Heer is dood.
Voel jij je niet goed? -Soms ben ik een dichter.
Ik maak me ernstig zorgen over hem.
Straks loopt het nog mis.
Ruikt beter dan een kut, of niet? -Wat zei je?
[Bellina] Je hebt me best verstaan. -Ze blijven maar komen, hè?
Mag ik eindelijk weten wie hiervan de milde schenker is?
Dat gaat je niets aan.
Je bent zo immens dat ik best kan delen.
Ik wil je best wel missen.
Als jou dat gelukkig maakt, blijf dan dik. Maar hou je mond.
Ik heb nog niks gezegd.
Dat hoeft niet. Ik ken het liedje al. Zelfs onze ruzies worden slaapverwekkend.
Ik heb er alles voor over gehad om jou comfortabel dik te laten worden.
Voor jou heb ik m'n idealen bijgesteld.
[Bellina] Ik zal nog dikker worden. -Dan krijg je een nog bredere spiegel.
Je hebt gedronken. -Kijk naar jezelf.
Je lijkt wel iemand die dood is en het niet wil toegeven.
Je wordt niet dikker door je klieren maar door je egoĂŻsme.
En op die vleesgeworden berg van onwil moet ik m'n lusten botvieren? Ha!
[rustige muziek]
Blijf maar lezen. Ik lig toch in de schaduw.
[rustige, trieste muziek]
[Pipo] God. -Wanneer is het gebeurd?
Hij was niet aan het ontbijt. We zijn onmiddellijk gaan zoeken.
Het was te verwachten.
Ik heb alles voor hem gedaan.
Niets hielp.
Z'n vertrek is voorbereid.
De heer Clement Vertriest heeft besloten onze instelling te verlaten.
Wij betreuren dit…
…maar wensen hem het allerbeste.
Hij laat u allen groeten.
Zijn plaats zal binnen de kortst mogelijke tijd worden ingenomen.
En de eerste kandidaat die statutair in aanmerking kan komen…
…is minister van staat, professor doctor Theo Haegeman.
De heer Haegeman is 88 en na een rijk gevulde politieke loopbaan…
…liggen z'n aspiraties onder meer op het gebied van de dans.
Zouden ze een autopsie doen? -Hierover mag niets uitlekken.
Hij was oud genoeg.
[vrolijke trompetmuziek]
Je kent hem toch? Hij deed mij altijd al aan Fred Astaire denken.
Defensie, als ik me niet vergis.
Cultuur.
Hij lijkt wel herboren. -De aanpak is belangrijk.
Als je Axel wilt spreken, zul je even moeten wachten.
[aanhoudende loftuigingen]
Wat ben jij populair.
[gezucht en gekreun Patricia]
Neem me niet kwalijk.
[gezucht en gekreun]
[nachtelijke geluiden]
[rustige pianomuziek op de achtergrond]
[ze neuriet]
[ze zingt operamuziek]
Mevrouw Muller, het wordt al laat.
Juffrouw Matti, dit is onuitstaanbaar. Eerst de muggen en nu ook nog dit.
Rustig. -Ik dien een klacht in.
Het komt in orde. -Het is elke nacht hetzelfde.
Ik ben dit gekrijs meer dan beu. Ik heb m'n buik vol van Puccini.
Als het nu nog Wagner was, maar nee, Sur La Mer.
Dit gebeurt niet vaak meer.
Het plan is uitgewerkt tot in de puntjes.
Ik weet wat ik wil.
U spreekt met het secretariaat van Axel Woestewey.
De directeur verwacht u zaterdag op het kasteel voor het jaarfeest.
Helemaal niet.
U bent van harte welkom.
Jij bent zwaar genoeg. Het mechanisme werkt perfect.
Alleen moet het gewicht heel precies op de juiste plaats neerkomen.
Uw naam staat duidelijk op het lijstje. Erika, mevrouw Erika Benz.
Wie?
Mevrouw Woestewey? Die komt hier nooit.
Graag gedaan.
In de toespraak valt het afgesproken woord en het orkest zet in.
Jij vertrekt dan op het ritme van de melodie.
De weg is aangeduid en het systeem goed ingebouwd.
Mevrouw Woestewey?
Jouw gewicht alleen veroorzaakt dan de knal…
…waardoor Axel uit elkaar springt.
[gezang mevrouw Muller op de achtergrond]
Een mooie avond. -Prachtig, inderdaad.
Slaap lekker.
Singapore, alstublieft.
3-7-3-8-9-0-4.
Meneer Driebergen.
[telefoon]
Hallo. -Henry?
Ik kan je niet zo goed verstaan. -Henry.
De verbinding is weer slecht vanochtend. -Ik mis je.
Zaterdag? Ja, dat staat vast. Iedereen zal er zijn.
Het is toch zeker dat je komt? -Vluchtnummer 301.
Aankomst 8 uur 30.
Nog twee nachtjes slapen.
Ik begrijp er niks van. Maandenlang verneem je niks.
Geen vergadering, geen correspondentie, geen telefoontjes, niets.
En dan dit. Had jij nog iets vernomen? -Helemaal niet. Ik? Nee.
[telefoon]
Semper Vivax, goeiemorgen.
Met wie spreek ik?
Ah. Alexandra. [hij lacht]
Ik zat net aan jou te denken, ja.
Wanneer? Morgen? Nee, dat is eigenlijk heel moeilijk. Uitnodiging? Wanneer?
Dat zal dan wel zo zijn.
Nee, ik vind het best. Ja, dat zien we dan morgen wel.
Ja, Alexandra. Zeg eens, wat heb jij… -[telefoon]
Ik ga de ontsteking voor het vuurwerk installeren.
Goeiemorgen, met wie spreek ik? Daar spreekt u mee, ja. Ja.
Ik denk Sylvia?
Ah, Isabelle. Nee, de stem. Alleen de stem.
Een uitnodiging voor morgen? Ja, maar… Nee, kom maar gewoon.
Nee, er zullen alleen heel veel mensen zijn.
Ja, dat spreken we dan morgen af. Ja.
Zeg, ik kan dat toch niet… -[telefoon]
Hallo!
Hallo. Hallo.
Hallo.
Tot morgen dan. Nee, Chantal. Fijn dat je gebeld hebt. Ja.
Morgen. Ik kan het niet meer volgen. Wie heb jij allemaal uitgenodigd?
Je wou toch een uniek feest? -Je weet best wat ik bedoelde.
Ik heb je vriendinnen uitgenodigd. -Ze hebben me bedankt voor de attentie.
Ik verwacht een grote opkomst. Alexandra, Isabelle en Chantal komen zeker.
Dat had ik al begrepen.
En verder…
…Patricia, Sylvia, Suzanne, Tia, Nina, Christel, Miep, Veerle, Giselle, Ilse…
…Gert, Martine, Annemie, Dolores en Erika.
[Axel] Ik begrijp het niet.
Maar waarom?
Je vrije grondoefening met Patricia Haegeman ging mij iets te ver.
Of vind jij van niet? -Ik had je niet gehoord.
Dan kun je nu even luisteren.
Er is nog meer.
Ik heb de afgelopen maanden af en toe correspondentie achtergehouden.
Waarover? -Over de onteigening.
Maar ik begrijp het niet meer.
Of juist wel.
Waarom?
Ik heb een ander soort gevoel voor humor. -Och, zwijg.
Ik zal zeggen waarom ik dit deed. Bezorgdheid, dat is het juiste woord.
Liefde lijkt me wat overdreven.
De waarheid is dat je dit maffe spel niet langer aankunt.
Bij elk klein incident grijp je weer naar de fles.
Ik heb je willen sparen.
Ik zag je liever zonder zorgen dan dat je je de vernieling in zuipt.
Zelfs mij wordt het stilaan te veel.
Ik kan het niet helpen.
Daarom.
[gepraat op de achtergrond]
Dit betekent mijn ontslag, vermoed ik?
Ik kan je niet missen.
Je broekriem kun je ook niet missen.
Tot morgen.
Meneer de directeur. -[gepiep microfoon]
Die muggen altijd. Elke nacht hetzelfde.
Zoek geen uitvluchten. -Wat zei je?
Je stinkt niet naar de goot vannacht. Dan moet er iets ergs gebeurd zijn.
Ik dacht eerst: misschien heeft hij wel kanker.
Maar ik weet wel wat er is intussen. -Jij weet niks.
Ik lees ook kranten.
Ze hebben het slim gespeeld. Semper Vivax glijdt uit m'n handen.
Ik vrees het ergste.
Wat gaat Axel Woestewey nu doen? -Ik wou dat ik het wist.
We hebben nog één kans. Morgen.
Morgen moet er iets gebeuren. -Ja.
Ja.
Ik ben bang. Ik ben nog nooit zo bang geweest.
Jij bent je speelgoed nog niet kwijt. Je weet de mensen altijd om te praten.
Ja.
Trouwens, ik zal er ook zijn.
Je bent gek. -Toch kom ik.
Dat wil ik niet. -Een directeur komt met z'n vrouw.
Jij overtuigt de prominenten en ik hou me met de dames bezig.
Ik verbied het je. -Wie gaat mij dat beletten?
Doe me een plezier.
Ik smeek het je. -Ik gun je alles, maar dat niet.
Morgen…
…kom ik onder de mensen.
Ik als eredame, het home in jaren en gewicht.
Ik heb een jurk besteld.
[hij zucht] Ja.
Helemaal lichtblauw en lila.
Wat trek jij morgen aan?
Je ruitjespak misschien. Dat is onlangs teruggebracht.
Zet ik een hoedje op?
Een hoed.
[kamermuziek]
Je bent laat. -Ik heb iets meegebracht.
Er is nog drank genoeg. -Een kleine attractie.
Bellina. -Ik had het je beloofd.
Natuurlijk. -Zo, daar zijn we dan.
Voorzichtig.
Blij dat u gekomen bent. Mag ik u voorstellen aan m'n echtgenote?
[Bellina] Aangenaam.
Mevrouw, goeiendag.
En dit is m'n substituut. Je hebt hem in de rechtszaal gezien. M'n echtgenote.
De schildklier, hoogstwaarschijnlijk. -Ik moet er ook iets aan doen, geloof ik.
Kijk niet onmiddellijk achterom. -[Axel] Goeiendag, iedereen.
[applaus]
Rustig aan. Ik dacht dat jij niet dronk. -Je denkt te veel.
Je laat je gasten wachten.
Ken jij die dames? -Welke dames?
Fijne snit. Nieuw, veronderstel ik? -Ik ben zo blij dat je er bent.
En ik ben niet alleen.
U ziet er nog altijd even jong uit. -We horen niks dan lof, echt waar.
Is dat nu uw verloofde?
De opkomst is bevredigend. Neem me niet kwalijk.
Jou had ik niet verwacht hier.
Ik heb je nog gebeld. -Wanneer?
Ik heb nog geprobeerd je te bereiken. -Ik ben er. Wat had je dan gedacht?
Ik wou je zeggen dat je beter niet… -Hoezo? Je hebt me zelf uitgenodigd.
Laat maar.
Bedankt voor de bloemen. -Natuurlijk.
Je ziet er schitterend uit. -Zullen we maar meteen beginnen?
Ja, natuurlijk. Neem me niet kwalijk. Vertel maar.
Eerst spreekt Koekelkoorn, daarna jij. Je weet wanneer ik Mira loslaat.
Ik heb het aangestreept. Is de koloniaal weg?
Daar heb ik het volgende op gevonden. -[vrolijke muziek]
Ik meen alles wat erin staat. -Daarom hebben we u gekozen.
Mevrouwen, mijne heren, in naam van alle bewoners van Semper Vivax…
…zal de heer Koekelkoorn, een van onze oudste vrienden…
…een woord van welkom uitspreken.
Meneer de minister.
Beste vrienden, ik weet bij benadering niet…
Hij wordt oud. -Ja.
Ik weet bij benadering niet hoeveel mensen hier aanwezig zijn.
Dat is ook niet belangrijk… -Hou op, je bent nu al dronken.
Dat denk je maar. Kijk naar jezelf. Ik zuip je onder de tafel, moeiteloos.
Je gaat te ver. Maak hier geen schandaal.
[Koekelkoorn] …een welgemeend woord van dank aan het adres van degene…
Hoeveel glazen heb je nu al op? -Die heb ik niet geteld.
Ik ben iets anders aan het bijhouden.
In de volksmond wordt gezegd: Dromen zijn…
…bedrog.
Met wie ga je naar bed?
[Koekelkoorn] Hier werd het tegenovergestelde waargemaakt.
Met welke van de aanwezige trutten ga je weleens neuken?
Dat roze frettenvel heb je ook vast uitgenodigd.
En je hebt ook wat met die hazenlip.
Daarom sta ik erop de directeur…
En van die twee weet ik het zeker. Je ziet zo dat ze nat zijn.
Oh. -Sorry, ik had het niet over jullie.
…dit unieke project dag in en dag uit…
…uur na uur, van minuut tot minuut blijven waarmaken.
Het is alleen te betreuren dat sommigen toch verkiezen…
…weer de wijde wereld in te trekken.
Wat zegt hij?
…geen schaduw werpen op de feeststemming waar u deel aan hebt.
En die ik iedereen van harte toewens. [hij snikt]
Dank u zeer. -[applaus]
Blijf ik hier? -Dat lijkt me het beste.
Geen sprake van.
Wat had je dan gedacht? -Ik kom naast je staan.
In geen geval.
[Mira trompettert]
Meneer de minister, meneer de gouverneur, meneer de burgemeester.
Dames en heren, raadsleden, mevrouwen, mijne heren, beste vrienden.
Stop. Stop, stop, stop.
[Axel] Hoe kunnen we deze dag noemen? -Een whisky, alstublieft.
[Axel] Er moet een speciale naam voor bedacht worden…
…want feestdag is te banaal.
Verjaardag is niet helemaal correct en herdenkingsdag is te plechtig.
Een dubbele graag.
Het feest dat we vandaag opnieuw in ons home vieren, heeft iets van dit alles.
[Mira kreunt] -Rustig, Mira.
[Axel] …dat men nergens anders vinden kan. Dit is hier een werk van jaren.
Dag, muis. -O, ik had je niet eens gezien.
Dat begrijp ik best. Ik val ook niet op.
Het werk staat onder leiding van bekwame mensen.
Jij kwam toch niet buiten?
Ik ben hier uitgenodigd, net als jij.
Ik kom luisteren naar die schat van me. Het is prachtig zoals hij praat.
We weten wat ons te doen staat. -En dat ga ik hem vertellen. Onmiddellijk.
[Erika kreunt]
De resultaten zijn dan ook…
Laat me los. Au!
…uniek. -[Erika foetert]
En dit alles wordt nu bedreigd door mensen.
Mensen die gedreven worden door bezitsdrang en materialisme.
[applaus] -Nee. Ah!
Een zangnummer misschien?
Aïda en Amneris, tweede bedrijf, eerste scène.
Een funest plan, dames en heren. Ik durf erop te hopen…
…dat iedereen zich er met alle middelen tegen zal verzetten.
Wat ben je van plan?
Ik ben de gastvrouw, zei je…
…en je hebt me niet eens voorgesteld aan je hoerentroep. Dat wil ik goed maken.
Overdracht van de macht. [lacht]
[Erika schreeuwt] -Ik wil een liedje zingen.
Uit.
Dames en heren, geacht gezelschap, wie ben ik?
Nog niet, Mira. -Dit schepsel links kent u wellicht.
Hij daar, Axel, is m'n man.
Ik moet dus z'n wettige echtgenote voorstellen.
Ik ben nog niet klaar!
[hij lacht] Dit is voorwaar een heel mooi feest.
Met heel veel voorname en vooral mooie meiden.
Ze zijn uitgenodigd door m'n man. Ze zijn de koninginnen van de nacht.
De natte droom en het ideaal van Axel Woestewey.
Wat een prachtige mise-en-scène.
Doe dan toch iets.
Geachte prominenten en de hele reutemeteut…
…ik stel een toast voor op de man die nu verdwijnt.
Hij was ons allen dierbaar, we zullen hem niet gauw vergeten.
Rustig.
[Bellina] We heffen daarom nu allen samen het glas.
[Pipo] Nu niet. Mira, nee. Stop.
Een olifant. -Ik kan alleen nog zeggen: Proost.
Mira!
Cheers. -Mira!
Daar. Hier stoppen.
Santé!
[hij jammert]
[gegil]
[sirenes]
[Mira trompettert]
[gerommel in de lucht]
Ze is dood, ze gaat dood. -We moeten haar afmaken.
[Mira kreunt]
Ze gaat echt dood. -[Mira kreunt]
Meneer de burgemeester, zou dit een aanslag kunnen zijn?
Daar mag ik niets over zeggen. De expertise zal dat moeten uitwijzen.
Zijn er aanwijzingen in die richting?
[kind] Lieve peetoom, voor het nieuwe jaar heb ik m'n wensjes klaar.
En zoals grote mensen wil ik u vele gelukkige dagen wensen…
Ik ben m'n tekst kwijt. Ik ben m'n tekst kwijt.
Wilt u daar aangifte van doen?
Ik kende hem uit het hoofd.
[Mira kreunt] -[schot]
[rustige, trieste pianomuziek] -[vogeltjes fluiten]
Bedankt. Ik hou u van het onderzoek op de hoogte en we zien elkaar morgen weer.
M'n dochter. Weet zij het? -Ze heeft een nieuwe moeder nodig.
Papa.
Kom je?
[rustige pianomuziek met dissonanten]
[titelsong: 'Jump in the dark']
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.