Original subtitles

[vrolijke wachtmuziek begint]

[publiek juicht, klapt]

[bel gaat]

[muziek stopt] -[stem] Bedankt voor het wachten.

[stem] Waarmee kan ik u helpen? -Ja, ik had via jullie een oppas besteld…

…en die zou hier zijn om 19.00 uur.

Het is nu 19.15 uur, dus ik denk: ik bel effetjes.

[stem] O, dat… dat snap ik. Eh, wie zou er komen? Weet u dat?

Eh, Esmeralda, geloof ik. -[stem] Ik ga even voor u kijken.

Dank u wel. -[wachtmuziek gaat verder]

[bel gaat]

[bel blijft gaan]

[bel blijft gaan]

[bel gaat sneller]

[stem] Daar ben ik weer. Die zou als het goed is al voor de deur moeten staan.

Ja, dat hoor ik nu ook, ja. -[bel gaat]

Sorry, ik… ik dacht dat het in de muziek zat.

Sorry. Ik kom eraan. Sorry. -[bel gaat]

[Niels grinnikt] Wow. Ben jij Esmeralda?

Ik had, eh, héél iemand anders verwacht. Maar goed, eh, kom erin.

Eh, hier is het. -[publiek lacht]

Oké. Eh… Oké. Dag.

Joris. -Esmer.

Esmer. Esmer Alda. -[publiek grinnikt]

[grinnikt] Ja, precies. Ik had echt héél iemand anders verwacht.

Sowieso een vrouw eigenlijk, maar een man kan natuurlijk ook.

Maar zó'n man… [grinnikt] Of zo'n man. Ook gewoon een man natuurlijk.

Nee, jullie hebben natuurlijk ook gewoon baantjes.

Soms. Vaak. Altijd. -[publiek lacht]

Iedereen. Iedereen. Nee. Eigenlijk had ik gewoon een Nederlander verwacht.

Niet dat u geen Nederlander bent, hè. Misschien bent u hier wel geboren.

Maar goed, alla… -[publiek lacht]

Esmer. Esmer. Esmer.

Of meneer Alda. Eh, welkom hier. In huis, bedoel ik dan gewoon.

Welkom hier in huis. [grinnikt] Dit is eh, de woonkamer.

Duh. [lacht] Dat spreekt voor zich. [schraapt keel] Goed.

Boven is belangrijk. Boven zijn de slaapkamers.

Daar slaapt mijn dochter Isis.

Iris. -[publiek lacht]

Die, eh… Die slaapt… Goed. Woonkamer. Eh, slaapkamer.

Nou. Daar is de keuken. In de koelkast staan, eh, biertjes.

Die kan je gewoon… niet pakken! Alcohol mag niet.

Laat maar staan. Biertjes. Alcohol. Mag niet. Mag wel. Niet.

Hele maand mag het niet en dan 's nachts wel.

En overdag niet. Overdag niet. Of 's nachts wel. Ik weet het niet, hè.

Hè, ik wil het ook niet opblazen, maar… -[publiek lacht]

Als je wil, moet je het pakken. Als je niet wil, is 't ook goed. Er is ook chips.

Dat lijkt me geen probleem. Halal! Halalchips. Dat is het niet.

Ik weet niet eens of het bestaat. Ik zeg maar wat. Als ik het had geweten…

…dan had ik het gekocht, maar ik wist het niet, dus ik heb het niet! Rustig maar!

[publiek lacht]

Chips, bier. Pak wat je wil. Dat is het belangrijkste. Pak wat je wil.

Eh, de tv. Niet pakken. Is van mij.

Of, eh, sorry. -[publiek lacht]

Mijn dochter. Ook niet. Mijn dochter. Mijn dochter, die slaapt door.

Die slaapt door, dus daar hoeft u niet naartoe.

Ga daar maar niet heen. Naar boven gaan. Nietie doenie. Niet nodigie. Hoeft niet.

Als ze wakker wordt, wél ernaartoe gaan, hè.

Rustig maar. Als ze wakker wordt, heel belangrijk…

…dan heeft ze een, eh, lievelingsknuffel. Eh, Biggie. Da's een varkentje.

En dat mag je helemaal niet vasthouden.

Doen we niet. Doen we anders. Ze heeft nog wel een andere knuffel.

Eh, ze heeft ook nog een, eh, geitje. Nou! [lacht]

[publiek lacht]

Eh…

Nou…

[blaast uit] Dit en dat. Nou, dan heb ik alles, eh, gezegd.

Dan ga ik, eh, met een gerust hart weg.

Zelf ben ik laat, maar Chris is hier om 23.30 uur.

En zij lost mij af? -Zij? Wat?

Eh, Chris, de moeder, lost mij af? -O, Chris, de andere vader.

[publiek lacht]

Dat kan natuurlijk ook. [grinnikt]

De andere vader. Twee mannen. [grinnikt] Dat kan natuurlijk ook.

Of natuurlijk… -[publiek lacht]

Het is niet natuurlijk natuurlijk, maar het kan wel.

En dat die dan een kind krijgen. Of nou ja, krijgen.

Jullie krijgen geen kinderen. Jullie nemen misschien eerder kinderen.

Eh, niet dat ik denk dat jij je kind neemt, eh…

Dat natuurlijk niet, eh… -[publiek lacht]

Eh… [grinnikt] Eh… -Nou.

O, ja! Mag ik je telefoonnummer? -Ja, natuurlijk.

O, zo bedoel ik het níet. -Nee, snap ik.

Ik bedoel gewoon, mocht er iets aan de hand zijn, dat ik u kan bereiken.

En verder natuurlijk niet. Ja, als u tenminste te bereiken bent vanavond.

Ja, je mag je telefoon natuurlijk helemaal niet meenemen in die sauna's.

Als u naar de sauna gaat. Ik weet nu wat u doet. Moet u ook helemaal zelf weten.

Gewoon een etentje. -Een etentje? O.

Met werk. Gewoon niks bijzonders. -Ja.

Gewoon de hele avond zitten en dat is het dan.

Ja, precies. Vervelend, hè? -Nou ja.

Hele avond zitten. -[grinnikt] Ja.

Niet dat ik denk dat dat pijnlijk is voor jullie om de hele avond te zitten.

[publiek lacht]

Sorry. -Sorry. Nee, ik sorry, joh. Sorry.

Sorry ook dat ik net zo schrok.

[lacht] Ja, maar u ziet natuurlijk wel vaker een man in een jurk.

[publiek lacht] -Niet dat ik denk dat jullie allemaal…

…in een jurk… Nee. Maar ja, het bewijs staat al voor me.

U heeft al duidelijk een voorkeur voor pijpen.

Beffen! Nee. -Ik ben ervandoor. Ik ben ervandoor.

Ik ben ervandoor. Ik ga, eh… Ik… Ik ben weg.

Nee! -Nee, ik geef geen hand…

…want dat zal wel niet mogen.

[publiek grinnikt] -Dag.

Zet 'm op. -[publiek grinnikt]

[Jeroen] Dag.

[geknip met vingers, geklap]

[ritmische gitaarmuziek begint]

♪ weet je wie ik altijd blind kan vertrouwen? ♪

♪ weet je wie me nooit teleur zal stellen? ♪

♪ weet je op wie ik elke keer weer kan bouwen? ♪

♪ wie me nooit beledigt en altijd maar verdedigt ♪

♪ weet je wie, dat weet je niet er is maar één iemand voor mij ♪

♪ en dat ben ik ♪ [knipt met vingers]

Hai. -Hai.

♪ als ik iets denk, denk ik altijd ♪ -[drieën] ♪ ja, dat denk ik ook ♪

♪ als ik iets vind, vind ik altijd ♪ -[drieën] ♪ ja, dat vind ik ook ♪

♪ van een ander weet ik niet waar die naartoe gaat ♪

♪ ik weet niet wat-ie doen gaat niet wanneer die toeslaat ♪

♪ anderen, die denken weer andere dingen ♪

♪ zeggen weer andere zinnen doen altijd iets anders dan ik ♪

[drieën] ♪ anderen, die denken weer andere dingen ♪

♪ zeggen weer andere zinnen waar ik van schrik ♪

[Jeroen] ♪ weet je wie me nou dus nooit zou bedreigen? ♪

♪ weet je wie me nooit, nooit aan zou vallen? ♪

♪ weet je wie nooit iets voor mij zou verzwijgen? ♪

♪ wie heeft geen geheimen? wie is altijd bij me? ♪

♪ weet je wie? nee, dat weet je niet ♪

♪ er is maar één iemand voor mij ♪

♪ en dat ben ik… ♪ Hai.

Hai. -Hai. Hé, wat? Hè?

♪ als ik iets denk, denk ik altijd ♪ -[beiden] ♪ ja, dat denk ik ook ♪

♪ als ik iets vind, vind ik altijd ♪ -[beiden] ♪ ja, dat vind ik ook ♪

♪ kijk, van een ander weet ik niet waar-ie naartoe gaat ♪

♪ ik weet niet wat-ie doen gaat niet wanneer-ie toeslaat ♪

[Jeroen] ♪ anderen, die denken weer andere dingen ♪

♪ zeggen weer andere zinnen doen altijd iets anders dan ik ♪

[beiden] ♪ anderen, die denken weer andere dingen ♪

♪ zeggen weer andere zinnen waar ik van schrik ♪

[allen] ♪ anderen, die denken weer andere dingen ♪

♪ zeggen weer andere zinnen doen altijd iets anders dan ik ♪

♪ anderen, die denken weer andere dingen ♪

♪ zeggen weer andere zinnen waar ik van schrik ♪

♪ anderen, die denken weer andere dingen ♪

♪ zeggen weer andere zinnen doen altijd iets anders dan ik ♪

♪ anderen, die denken weer andere dingen ♪

♪ zeggen weer andere zinnen waar ik van schrik ♪

[beiden] ♪ anders dan ik ♪

♪ anders dan ik ♪

♪ anders dan ik ♪

[publiek klapt] -[Jeroen] Dank je wel.

Op gitaar: Jeroen Woe.

[Niels] Op basgitaar: Niels van der Laan! -Yeah.

[Jeroen] Achter de drums: Jeroen Woe. -[Niels] Ja. En nog een Niels op piano.

Maar die krijgt amper applaus. Nee, joh. -Nee.

Wat een band, hè? -[Niels] Jullie kunnen gaan. Dank je wel.

Dank je wel. Ga maar weg. -Ja, doeg.

Zo. Zo. -[publiek grinnikt]

Ja, we hebben onszelf bij ons vanavond. -Ja, we hebben onszelf meegenomen.

Dat was een tip van Job Gosschalk, die zei: 'Jullie moeten met jezelf spelen.'

Dus toen zijn we dat meteen gaan doen. -[publiek lacht]

Zijn we gaan doen. Wat is de allergrootste hit aller tijden?

Ja, wat is het meest afgespeelde stukje muziek ooit ter wereld?

Jullie kunnen het weten.

Toen jullie binnenkwamen, hebben we liedjes gedraaid.

Daar zat-ie tussen. -[toeschouwer] 'Bohemian Rhapsody.'

Queen, 'Bohemian Rhapsody'. Is 'm niet.

Gek genoeg is dat 'm net niet, maar net juist die andere. Namelijk… Iemand?

[toeschouwer] 'Hotel California.' -'Hotel California.'

Ook niet. [zucht] Nee. -[publiek lacht]

[Niels] Tuurlijk niet. Sjongejonge.

Nee, het meest afgespeelde stukje muziek aller tijden, dat is deze…

[Nokia Tune speelt] -[publiek lacht]

De Nokia Tune, hè. Die ringtone van die oude mobieltjes uit de jaren '90.

Ja, wordt nou nog gebruikt in de theaters van:

'Liever telefoons uit' en 'Geen foto's' en zo.

Maar er was een tijd dat iedereen op de hele wereld een Nokia-telefoontje had…

…en zodoende is er een periode geweest van een paar jaar achter elkaar…

…dat dit melodietje meer dan een miljard keer per dag is afgespeeld.

En daardoor is het dus officieel tot op de dag van vandaag…

…het meest gehoorde melodietje ooit. -Ooit.

Het is ontiegelijk vaak afgespeeld. -Ontiegelijk vaak afgespeeld.

Heel vaak. -Heel vaak. Ontiegelijk vaak afgespeeld.

Goed woord is dat. Ontiegelijk vaak. -Is een lekker woord.

We hebben ontiegelijke zin…

…om voor jullie op te treden vanavond. -Ja, zeker, ja.

Ja, als we geen zin hadden…

…hadden we dus 'tiegelijke' zin, maar dat is dan niet zo…

…voor de duidelijkheid. -[publiek lacht]

Nee, klopt. Onze zin is niet 'tiegelijk'. Nee, wij zouden kunnen zeggen:

'Goedenavond, wij hebben 'tiegelijke' zin om voor jullie op te treden'…

…maar dat zou onbeschoft zijn, hè. -Ja, en zo zijn wij niet.

Nee. [snuift] -Nee, wij zijn 'beschoft'.

[publiek lacht]

Ja. Onze aanwezigheid is eigenlijk altijd 'heilspellend', hè.

Ja. Ja. Je ziet het ook wel een beetje… -[publiek lacht]

…we zijn echt twee 'gelikte' beren. -We hebben ons ook goed voorbereid…

…om te voorkomen dat het 'feilbaar' wordt of 'berispelijk'. Dat wil je niet.

Nee, je hoort het al, het wordt een fijnzinnig avondje, hè.

Geen flauwe grappen. Echt alleen meer 'derbroekenlol'.

[publiek lacht]

Die Nokia Tune is geïntroduceerd in 1992. Dat is 27 jaar geleden alweer.

Niet langer geleden, hè. Ook echt niet korter geleden.

Dat is echt 'geveer' 27 jaar geleden, ja? -[publiek lacht]

Was in de tijd dat je met een mobiele telefoon alleen nog kon bellen.

Ja, weet je nog? -Dat was overzichtelijk, hè.

Ja, sowieso. Hoe verder je teruggaat in de tijd, hoe overzichtelijker 't wordt.

Ja, joh. Die 90's waren natuurlijk veel overzichtelijker dan nu…

…maar ja, de 80's waren dan weer overzichtelijker dan de 90's…

…en die lijn kan je helemaal doortrekken tot het begin, hè.

Echt een paar honderd jaar voor Christus.

Nou, toen was het echt overzichtelijk allemaal.

Toen snapte je niet alles als je toen leefde…

…maar je wist wel precies waar je aan toe was, hè.

Als er toen bijvoorbeeld aan het donderen was of aan het bliksemen…

…dan wist je toen gewoon: blijkbaar is er ergens een god en die is boos.

En als je wilde weten wat je moest doen, dan ging je simpelweg naar een orakel…

…en dan vroeg je: 'Wat moet ik doen tegen dit onweer?'

[enge stem] Neem een van je lammeren en slacht het. [grinnikt]

Smeer je gelaat in met haar lammerenbloed…

…en verbrand haar lammerenvacht.

Voorts jouw jongste dochter, jouw liefste, jouw dierbare…

Sla haar hoofd in met een puntige kei…

…en offer haar aan de wilde zee!

Superduidelijk. Heel fijn. Heel helder. -[publiek lacht]

Je wist precies waar je aan toe was. Top. -Ja, man. Top.

Terwijl vandaag de dag, als het nu aan het bliksemen is…

…en als je nu, tegenwoordig, hardop zegt:

'Wat betekent dit onweer?'

[piepje] -[computerstem] Onweer is de generator…

…die de atmosferische elektriciteit in gang houdt.

Onweersbuien zijn wolken waarin een potentiaal verschil is opgebouwd…

…door ladingscheiding.

[publiek lacht] -Supervaag.

Wat moet je er nou mee? -Supertje vaag. Niet meer te snappen.

Hier kun je toch niks mee? Vroeger was het tenminste overzichtelijk.

Had je gewoon een telefoontje waarmee je kon bellen…

…met dat schitterende Nokia-melodietje…

…dat ze niet eens zelf hadden bedacht bij Nokia.

Dat melodietje komt oorspronkelijk uit een klassiek stuk uit 1902.

1902. -Ach, dat was overzichtelijk.

Goeie tijden. -1902. Dat was de tijd van de huifkarren.

Hè, dan zat je de hele dag in een huifkar en dan ging je naar bed.

Nou, heerlijk. -[publiek lacht]

1902, natuurlijk ook, hè. Het eerste afscheidsconcert van Doe Maar.

[gelach] -[gitaarmuziek]

Maar het was vooral ook de tijd van Francisco Tárrega.

Ja. Francisco Tárrega. Een componist, een Spanjaard.

Geboren rond, eh, 1850.

Deze Tárrega was een pionier, want iedereen componeerde op de piano.

Hij is de eerste geweest die belangrijke stukken schreef voor de Spaanse gitaar.

En die Francisco, dat was nog een echte muzikant, hè. Die had je toen nog.

Tegenwoordig komt een of andere puber met een koptelefoon op een dj-booth…

…op wat knopjes rammen waar alleen maar nieuwe tákkenherrie uitkomt!

Want een echt instrument spelen… [verheft stem] …dat kan-ie niet!

[rustige stem] …maar hij kon dat wel. -[gelach]

Hij componeerde zonder dat zelf te weten…

[speelt Nokia Tune]

[publiek lacht, klapt] -De Nokia Tune.

[piepje] -[computerstem leest tekst voor]

[publiek lacht]

Mijn naam is Francisco Tárrega. [ademt beverig] Ik ben zestien jaar.

Ik woon hier een eindje verderop in Villarreal…

…en ik ga een stuk voor u spelen op mijn Spaanse gitaar.

O, en dit is mijn vader.

[publiek lacht] -[grinnikt] Ja.

Ja, die helpt mij een beetje, want ik kan niet zo goed zien.

Hij is blind, hè. -[publiek grinnikt]

Ja. Later wil ik graag professioneel gitarist worden.

Of iets anders. -[publiek lacht]

Nee, hoor. Ik wil graag gitarist worden. -Of iets anders. Hij twijfelt nog, hè.

Helemaal niet. -Hij twijfelt nog heel erg, hè.

Ik snap dat je denkt: ik kan niks zien. Ik moet iets doen met mijn oren.

Ik word meteen maar muzikant. Hoeft niet, hè.

Je kan ook gewoon rietvlechter worden bij mij in de fabriek. Kan ook gewoon, hè.

Of wolwever of turfsteker. Eigenlijk kan je van alles worden…

…behalve bondscoach, want dat wordt echt helemaal niks als je blind bent.

[publiek lacht]

[publiek klapt]

Ja, maar ik wil graag gitaarspelen. [snuift]

Als hobby. -[publiek lacht]

Ik zie dat niet zo. -Hij ziet helemaal niks.

[publiek lacht]

Is ook een deel van het probleem. Hij ziet wel meer dingen niet, hè.

Hij ziet ook niet in dat dit een of ander nieuwerwets rotapparaat is…

…waar alleen maar nieuwerwetse takkenherrie uitkomt!

Want een echt instrument, zoals de piano, dat kan meneer niet spelen, hoor.

Nee, het moet allemaal hierop.

Plonkie, plonkie, plonk. -[publiek lacht]

Plonkie, plonk, plonk, plonk. -[publiek lacht]

[publiek lacht harder]

Ik ga een stuk voor u spelen dat ik zelf heb gecomponeerd.

Eh, het is zonder titel…

…want mijn vader zegt altijd dat mijn muziek geen naam mag hebben.

[publiek lacht geschokt]

[speelt rustige gitaarmuziek]

[muziek versnelt]

Ja, dit stukje spoelen we effe door. Ja. -[publiek lacht]

In 18-zoveel kon je mensen wel 'n kwartier naar klassiek gitaar laten luisteren.

Dat kan tegenwoordig hélemaal niemand meer aan…

…dus dit spoelen we effe door naar het einde.

[muziek gaat door] -[publiek lacht]

Dank u wel. -[publiek lacht, klapt]

[Niels] Nou. Dat hebben we ook weer gehad.

Gaan we lekker naar huis. -Nee, er komt nog een uitslag.

Laten we naar huis gaan. -Nee, pap.

Er is een jury. Die heeft een uitslag.

Wil je daar per se op wachten dan? -Ja.

Wachten we daar nog heel eventjes op. Gaan we daarna meteen naar huis, ja?

Oké. Ja, ja. -Spreken we dat zo af? Nou.

Eens effetjes kijken dan.

Daar zal je ze hebben.

Ach, een vier.

[publiek lacht geschokt] -[Niels] Een drie.

Nee, weer een drie.

En een één zelfs. Nou, zo slecht was het nou ook weer niet, hè.

Maar het is wel duidelijk. Je kan beter gaan rietvlechten, hè.

Ik wil ze nog wel bedanken. -Effe gauw dan. Effe…

[Jeroen kucht] Eh… -[rustige muziek]

Ik wil u nog graag bedanken voor deze kans en voor uw aandacht.

Ja, het is natuurlijk minder dan waar ik op gehoopt had…

…maar 't is wel duidelijk en ik ga door.

Nou, ik ga door? Met alleen maar enen en drieën zou ik denken:

we zoeken een wilg en daar hangen we deze aan of niet?

Jij staat ook te wachten, zie ik.

[toeschouwer hoest] -[publiek lacht]

[gelach]

[speelt rustige hobomuziek]

[muziek versnelt]

[Jeroen fluistert] Kom, schat.

Hé. -Hé.

Hé. -Hé.

[gekletter] -[publiek lacht]

Hé. Hé. -[hoog stemmetje] Hallo. Ja. Hallo.

Hé. -Lekker aan de wandel?

Ja, we gingen even naar het park, hè. [hoog stemmetje] Ja, ja.

Dan moet ik wel effe spieken. -Tuurlijk, kom kijken.

Dan moet ik even bij jou kijken. Kijk nou eens.

Hé. [lacht] Hé. Ah. -[hoog stemmetje] Wie is dat nou?

Wie is dát nou? -[publiek lacht]

Ach gossie, wat ben jij mooi. -Leuk, hè?

Wat klein. Ach. Hé. -[lacht] Ja.

Geweldig, hoor. -Leuk, hoor. Ja, ja.

Ach. Hé, hoe oud? -Elf dagen.

Ach gossie. -Ja, jij bent er pas net, hè.

Kom maar 's eventjes hier.

[zwoegt] Kom jij maar 's heel eventjes hier, oppelepoppelepee.

[publiek lacht] -Ach. Mag ik?

Tuurlijk. -Kom eens hier. Ach, wat mooi.

Ja, ja, ja. [grinnikt] -Wat klein.

Wat gaaf, hè. -Ja, dat is ook het eerste waar je op let.

Zit alles erop en eraan? -[publiek lacht]

Doet alles het zoals het moet doen? -Och hé, en elf dagen?

Elf dagen, ja. Ja, dat was spannend, hoor. -O ja?

Ja, joh, want ze hadden dus een datum gezegd van: die dag komt-ie.

Maar die dag kwam-ie dus helemaal niet. -Nee, joh.

Maar de dag erna ook niet en de dag erna weer niet. Het duurde lang, zenuwslopend.

Ik dacht: gaat het wel goed? Maar uiteindelijk, ja hoor, daar was-ie dan.

En dat was een bijzonder moment, hè. -Ja?

Ja, ik mocht er dus gewoon bij blijven. Joh, ik stond er met mijn neus bovenop.

Ik kon het gewoon zien dat-ie uit de doos kwam.

Ach gossie. -[publiek lacht]

Maar ja, hé, dan is het zo… -Dan is het zo.

…en dan gaat-ie ook niet meer weg, hè. -Nee. [grinnikt]

Nee, nu zijn er ineens allemaal nieuwe geluidjes in het huis die ik nog niet ken.

Moet ik steeds even gaan kijken: wat is er aan de hand? Moet-ie voeding?

[publiek lacht]

En heeft-ie nou veel voeding nodig? -Elke nacht aan de voeding, hoor.

O, vandaar die kleine oogjes. -Ja. [lacht] Ja, want dat is het stomme.

Ook 's nachts. Ik wil toch steeds even naar jou kijken.

[hoog stemmetje] Ja. Hallo, schat. Hallo. -[publiek lacht]

Maar ik snap het, ik… Ho. Ho, hij trilt. -O.

Dan geef ik hem even aan jou. -O.

Dat weet ik allemaal niet. [schaterlacht] -[publiek lacht]

Ach, ach.

Het staat je wel, hoor. Ja. -Ja? [grinnikt]

Kijk eens effe.

Hé, en jij dan? Want jouwe is alweer wat ouder, toch?

[publiek lacht]

Nou, die, eh…

[briest] Sorry. Die, eh… Die heb ik niet meer. [ademt beverig]

Oeh. -[publiek grinnikt]

Ik dacht eigenlijk dat je 't al wist, maar nee dus.

Wist ik niet. -Oké.

Nou, goed. Dan… Dan weet je het nu. [ademt beverig]

[snottert] Ja, sorry… s-sorry, die is er niet meer.

[snottert] Ik wilde helemaal niet… Sorry. Die is er niet meer. [snikt]

[snikt, stamelt] Die…

Die heb ik in de wc laten vallen! -[publiek lacht]

[huilt hard]

Je weet dat het kan, maar je denkt: het overkomt mij niet.

[snikt] En dan is het zo.

En je kan níks. Je bent zo fucking machteloos, man.

Er is nog hoop natuurlijk. Je houdt hoop! Natuurlijk hou je hoop!

En die eerste uren, die zijn cruciaal, hè. -[publiek grinnikt]

[hoog stemmetje] Als-ie die eerste nacht maar doorkomt.

[publiek lacht]

Maar die kwam-ie niet door. -[publiek lacht]

Ze kunnen zoveel tegenwoordig, maar dat konden ze niet.

[publiek lacht]

[kreunt]

Ja, sinds ik er dus zelf eentje heb, komen dit soort verhalen…

…ineens keihard bij me aan. -[publiek grinnikt]

En al plannen voor 'n nieuwe? -Ja, begint wel weer te kriebelen.

Ja, hè? Ik zag het aan je. -[gelach]

Als ik het zie, dan wil ik weer. -Je moet het gewoon doen, hoor.

Je krijgt er zoveel voor terug. [kreunt] -[kreunt] Bij mij in mijn omgeving…

…gaan ze allemaal voor de bijl. -Bij mij ook.

Bij mij in de straat woont een meisje, is pas negen jaar…

…en die heeft er al een. -Dat meen je niet, toch?

Ik zweer het. -N-Negen?

Een meisje van negen. -Een meisje op haar negende al?

Kan toch niet. Veel te jong.

Dat is veel te jong. -Vind ik ook.

Van wie? -[hoont] Ja. Van haar vader.

[publiek lacht geschokt]

[walgt] Daar moet je niet te veel over nadenken. Gatsiedarrie, zeg.

Wij gaan weer. [hoge stem] Dag. Joehoe. -Dag.

Nou, je bent nog heel erg voorzichtig, hè. -Ja, ik ben nog ontzettend 'besuisd'.

Leuk. -[publiek lacht]

En eerlijk is eerlijk, ik vind het een heel leuk wagentje.

Leuk ding, toch? Vond ik ook.

Heb je dat gewoon op internet gekocht? -Nee, joh. In een winkeltje.

O. Gewoon 'line'?

Gewoon 'line', ja. -[publiek lacht]

[swingende gitaarmuziek speelt]

[in koor] Los Videntes.

[piepje] -[computerstem leest tekst voor]

Ja. [snuift] Echt waar, ja. -De Zieners. Dus ze waren blind…

…maar ze hadden wel humor. -[grinnikt] Ja.

Een soort Vincent Bijlo's. [grinnikt] -Ja.

[computerstem] Maar dan dus met humor. -[publiek lacht]

Het is, eh, 1869.

1869, ja. -Ah, overzichtelijke tijd was dat.

Bijzonder jaar. 1869.

Dat was de invoering van de peseta… -Peseta, ja.

…in Spanje. In Spanje had je als muntsoort de escudo…

…maar in 1869 werd dat de beroemde peseta.

Daar heb ik warme herinneringen aan. -Ja?

Ja, was leuk toch vroeger naar Spanje met vakantie en wisselen met peseta's.

Had iets bijzonders. Vond ik leuk. Toen ik klein was…

…gingen we elk jaar naar Spanje op vakantie met mijn ouders, mijn zusje.

Elke keer naar de camping in Spanje. Altijd dezelfde plek.

En dan gaven ze mijn zakgeld in peseta's. -Ach. [speelt gitaarmuziek]

Vond ik leuk. Vond ik heel bijzonder. En dan voelde ik me ook heel rijk als kind…

…want dan kreeg ik van m'n ouders ineens 100 peseta's. Dat is echt waar, jongens.

Honderd peseta's, wauw. Een paar dagen later had ik gespaard.

Tweehonderd peseta's. In Nederland kreeg ik gewoon één gulden.

Ach, dat was overzichtelijk, hè.

De gulden. -[publiek grinnikt]

En ik spaarde al mijn peseta's op en aan het eind van de vakantie…

…mocht ik voor mezelf 'n cadeautje kopen in het campingwinkeltje.

Daar was een winkeltje en daar werkte een Spaans oud vrouwtje.

Ze liep slecht en had 'n doek om haar hoofd. Echt zo'n echte.

En die zag ik vaak eventjes en dan zei ze tegen mij:

[heksenstem] 'Jij bent zo'n wit, blank, Hollands mannetje. Jij verbrandt.

Koop nou toch zonnebrandolie hier. Jij verbrandt.'

[publiek grinnikt] -[hoont] Ja.

Maar ik wilde graag een bal hebben of zo. Vond ik veel leuker als kind.

Ik had er 'n mooie bal gezien meteen. Lag boven in het winkeltje. Een Spiderman-bal.

Maar ja, die was 500 peseta's en aan het einde van de vakantie…

…had ik 450 peseta's bij elkaar gespaard en toen zei mijn moeder tegen mij:

'Ah joh, lieverd. Hé, als jij die vrouw die 450 laat zien…

…mag jij die bal wel hebben. Dat zijn ze hier wel gewend, afdingen.

En ze vindt je toch hartstikke aardig. Ga maar, doe maar.'

Dus ik dat doen. Helemaal nerveus naar dat winkeltje toe…

…naar dat vrouwtje toe en ik laat haar mijn 450 peseta zien…

…en ik wijs naar die bal en ik zeg: 'Por favor. Por favor.'

En dat vrouwtje kijkt mij aan, met die grote bruine ogen…

…en ze legt haar rimpelige hand op de mijne en ze zegt:

No! -[publiek lacht]

Dus dat ging niet door. -[publiek lacht]

Eh, ja, dus toen heb ik van mijn 450 peseta's een fles cola gekocht…

…lampenolie, een theedoek en van mijn laatste peseta's…

…een aansteker, heb ik mijn allereerste molotovcocktail gemaakt.

Ja. -[publiek lacht]

Ook hartstikke leuk natuurlijk. Heb ik zo naar binnen gegooid, zo, wap, zo. [snuift]

Ja, want ik weet nog wel dat ik riep, hè:

'Wie moet er nou bang zijn dat-ie verbrandt!'

[publiek lacht]

Ja, kijk, in mijn tijd had je peseta's, weet je wel.

Ach, wat een heerlijke herinnering. -Toch?

Die peseta werd dus ingevoerd in 1869…

…en 1869 is ook precies een jaar na de talentenjacht van Francisco Tárrega.

En in dat jaar, na die talentenjacht, viel er bij Francisco thuis…

…op een zekere dag ineens een brief boven op de mat…

O. [lacht] -[publiek lacht]

[lacht] -Dat kun je dus vaak repeteren, maar…

O ja. Dank je wel. Ja. Dank je wel. -Sorry, hoor

Ook in 1869 werden pakketjes meestal bij de buren bezorgd.

[gelach]

Ja. Hé, kijk eens.

Er is post voor je.

Voor mij? -Ja, ik vind het ook gek.

[publiek lacht geschokt] -'Geachte Francisco…

…hier een schrijven van gitaristencollectief Los Videntes.

Afgelopen zomer waren we bij jouw optreden op de talentenjacht…

…en dat optreden is ons erg bijgebleven.

Wij reizen door het land op zoek naar nieuw talent…

…en daarom deze brief aan jou met een verzoek.

Wil jij je be…'

En dan? Wat staat er dan?

Niks. -[publiek lacht geschokt]

Hij stopt ineens. Het is een hele gekke brief.

[hoont] Nee. Ze zeggen: 'We zoeken een nieuw talent. Wil jij…'

Niks, zeg ik toch? Niks. -Pap lees nou voor. 'Wil jij…'

Wil jij…

Wil jij onmiddellijk stoppen met gitaarspelen?

[publiek lacht geschokt] -Zet het uit je hoofd.

Laat je droom nou varen. Er zit geen toekomst in gitaren.

Hé… [lacht] …dat rijmt. [lacht]

Wat? -Dat staat er.

Hé, haha. Dat rijmt, hahaha.

En als het rijmt, dan is het waar, dus stop met de gitaar.

Wij moeten jou adviseren om een ander vak te leren.

Waarom kies jij niet voor het vlechten van het riet?

Daarom sturen we je nu dit. Kom niet naar ons in Madrid.

En ze zitten in Barcelona.

Om vandaaruit door te reizen… -[publiek lacht]

…naar Barcelona. Hé, kijk daar, Jacques d' Ancona.

[publiek lacht] -Dat staat er niet.

Wat weet jij daar nou van, man? -Dat verzin je gewoon zelf!

Dat verzin je gewoon zelf. Wie denk je dat ik ben?

Dotan?!

[publiek lacht]

[stamelt] Staat er allemaal, hoor.

Staat er allemaal. Er staat ook dat je beter kunt gaan rietvlechten.

Ja, pap, dat wil ik niet. -'Ja, pap, dat wil ik niet.'

Dat wil je wel, jongen. Ik weet gewoon dat jij dat wil. Dat is mooi werk.

Dat is eerlijk werk. Hé. Bij mij in de fabriek. Voor jou een vast salaris.

120 escudo. -Peseta.

Peseta, dag!

Ik reken gewoon nog in escudo's, ja?! -[publiek lacht]

Peseta. Sodemieter op, zeg! Alles zeker stiekem twee keer zo duur maken, hè?!

Ik dacht het effe niet!

In mijn tijd had je de escudo, was er helemaal niks aan de hand, hè.

Dat je een brief gaat sturen uit de grote stad naar een kínd.

Nou. -Een kind nog, ja.

Met alleen maar chique woorden, hè.

[deftige stem] 'Geachte Francisco.' En hier: 'een gitaristencollectief.'

Toe maar, heren. En deze is helemaal mooi, hier.

'Wil jij je bij ons aansluiten als aspirant-lid van Los Videntes?

Wij regelen onderdak. Wij doen alles voor je.'

Ja, alles, maar effe overleggen met de vader, neuh.

Ik ga daarheen.

[gitaarmuziek] -Welnee. Ruk 'n kind gewoon uit 'n dorp…

…en zeg: 'Kom hier in de stad de hele dag op een gitaar hengsten.'

Weet je wat we doen, jongen? We zoeken een wilg…

…en daar hangen we deze brief aan, Francisco.

Francisco? [ademt beverig]

♪ zie je beren op de weg? ♪ -♪ nou, die beren zien wij niet ♪

♪ iedereen, die ziet problemen die geen van ons hier ziet ♪

♪ wij zien geen donkere wolken geen obstakels, geen gevaren ♪

♪ jij kan medelijdend kijken maar wij zien geen bezwaren ♪

[Jeroen] ♪ maar als alles donker is heeft het dan wel zin? ♪

[band] ♪ ja, want als je niet zingt zie je het ook niet somber in ♪

[publiek lacht]

♪ we zien wel, we zien wel misschien niet ♪

♪ misschien wel we zien wel, we zien wel ♪

♪ we zien niet ♪

♪ maar we zien wel ♪

[Jeroen] ♪ er is altijd maar de vrees dat het mis zal gaan misschien ♪

[band] ♪ wat geweest is, is geweest en wat nog komt, kun je niet zien ♪

[Jeroen] ♪ maar is er dan niets hogers? is er ook nog iets daarboven? ♪

[band] ♪ wij hebben hier een motto eerst zien en dan geloven ♪

[Jeroen] ♪ en alles dat je niet ziet zoals de schoonheid van een vrouw ♪

[band] ♪ nee, dat is natuurlijk jammer maar dan moet je maar bedenken ♪

♪ dat de blik die vrouwen hebben als ze ergens van balen ♪

♪ waar ze jou de schuld van geven ♪ -[publiek lacht]

♪ en dan vraag je of er iets is en ze zeggen dat er niets is ♪

♪ maar je ziet gewoon aan alles dat het echt wel het geval is ♪

♪ dat ze jou wel kunnen schieten want jij kijkt naar haar en ziet 'n blik ♪

♪ die met verwijt gevuld is dat het hoe dan ook jouw schuld is ♪

♪ ja, die blik die ze kan geven dat je haast niet meer wil leven ♪

♪ nou, de blik die je dan ziet zie je ook gelukkig niet ♪

[publiek lacht, klapt]

[allen] ♪ we zien wel, we zien wel misschien niet, misschien wel ♪

♪ we zien wel, we zien wel ♪

♪ we zien niet ♪ -♪ nee, niet ♪

♪ maar we zien wel ♪ Olé.

[publiek klapt, fluit]

[via megafoon] Hebben jullie het allemaal een beetje naar je zin?

[publiek maakt bevestigend geluid] -Is iedereen er klaar voor…

…en kunnen wij gaan beginnen?

Nee, joh. -Nee. Want?

Rugzakken. -O ja. [ademt diep in]

Eh, het is dit keer niet toegestaan om rugzakken mee te nemen op het terrein…

…maar daar gaan jullie niks van merken. Nou, volgens mij heb ik alles gezegd.

Security. -Ja, o ja.

Er is dit jaar her en der wat security… -Maar niet genoeg.

Maar niet genoeg voor alle zeven podia…

…dus dat aantal hebben we móeten terugschroeven naar één podia…

…maar daar gaan jullie niks van merken. Nou, volgens mij heb ik alles gezegd.

De tent. -De tent.

Ja, dit is de hoogste partytent van Europa, dus dat is leuk.

En gevaarlijk.

En gevaarlijk. Want? -[publiek lacht]

Nou, hoogste punten, blikseminslag, brand, honderden doden.

Precies, dus, eh, dat dak hebben we moeten weghalen…

…maar het podium… -Ook.

Ook. Ja. Want? -[publiek lacht]

Stagediven, hè. -Stagediven.

Levensgevaarlijk. -Veel te gevaarlijk.

Nee, dus het podium is weg. Het dak ook.

Eigenlijk is er helemaal geen tent, maar daar gaan jullie niks van merken. Nou…

Drankje. -Drankjes, ja.

Het is belangrijk om goed en voldoende te drinken.

Dat kan bij een van de barretjes. Eh, daar uiteraard geen glaswerk…

…maar plastic bekertjes. -Ook niet.

Ook niet. Nee. Want? -[publiek lacht]

Plastic is slecht afbreekbaar, hè. Plastic soep in de zee, stikkende dieren.

Precies, dus ook geen plastic bekertjes.

Nou, eigenlijk, eh, helemaal geen, eh, bekertjes…

…dus een verzoekje vanuit ons…

…bij de barretjes allemaal effe een kommetje maken…

…van je handen. Nou… -[publiek grinnikt]

Alcohol. -Alcohol.

Dit jaar géén alcohol. Want? -[publiek grinnikt]

Daar kun je dronken van worden. -Daar kun je dus dronken van worden…

…dus geen alcohol, maar frisdrank. -Ook niet.

Ook niet. Nee. Want? -[publiek lacht]

Want je staat ergens met je cola, iemand doet daar drugs in…

…en voor je het weet, word je helemaal ge-R. Kelly'd.

[publiek lacht] -Precies, dus ook geen frisdrank.

Eigenlijk helemaal geen drank, maar daar gaan jullie niks van merken. Nou…

Eten. -Eten. Ja, de foodcourt, die is…

Weg.

Weg? Want? -[publiek lacht]

Glutenallergieën, megastallen, bio-industrie…

Precies! Weg ermee. De toiletten…

Ja, daar kan iemand zich in opsluiten. Je weet niet wie dat is, wat-ie van plan is.

Hebben we weg moeten halen…

…maar de winkeltjes met allemaal leuke, hippe kleren…

Naaiateliers, kinderarbeid, sweatshops, uitbuiting.

Ben je gek geworden, zeg!

Weg met die winkeltjes! -[gelach]

Hé, maar kunnen we dan nu gaan feesten… [lange uithaal]

[lange uithaal houdt aan] -[publiek grinnikt]

Veenarend.

O ja, ja. Ja, we staan hier met z'n allen, zo blijkt…

…wel midden in het broedgebied…

…van de veenarend, dus sst! -[publiek lacht]

[schreeuwt] Hou het wel een beetje stil allemaal, hè…

…zodat die vogels wel kunnen broeden! -[publiek grinnikt]

Dus allemaal je schoentjes uit, alleen op je sokkies dansen…

…en alleen fluisteren bij nood!

Maar goed, mensen, hé, het is schitterend weer, hè…

…dus ik zou zeggen: tijd om in het zonnetje…

Huidkanker.

Niet in het zonnetje! -[publiek lacht]

Hier op dit grasveld… -Hooikoorts.

Niet op het gras… -[gelach]

…te gaan genieten van de muziek…

Gehoorschade. -…met je oordoppen in…

…van de internationale artiesten die wij speciaal voor jullie…

Hebben afgebeld. -[publiek lacht]

Want? -Die komen uit het buitenland…

…en van een ander weet je niet waar-ie naartoe gaat, wat-ie doen gaat…

Maar die hebben we afgebeld, maak je geen zorgen.

Er zal hier níemand komen optreden.

Hé, maar kan er dan nog iets misgaan?

Ja. -Ja, natuur… [stamelt]

Er kan altijd iets misgaan, hè. Wij als organisatie zijn ook maar mensen.

[door megafoon] En mensen maken fouten. -En mensen maken fouten.

Dus daarom dit jaar… -Dus daarom dit jaar…

…geen mensen. -[publiek lacht]

Geen mensen…

[Niels' stem door megafoon] Maar daar gaan jullie niks van merken.

[publiek lacht]

[Jeroens stem] Jij moet weg.

[Niels' stem] Oké, ja, eh, prima. Ik ga al.

[Jeroens stem] Nou, waar wacht je nog op?

[Niels' stem] Nee, nee. Nergens op.

[Jeroens stem] Zo snel mogelijk vertrekken. Hup.

[Niels' stem] Ja, ja. Ik ga zo snel als ik kan.

[Jeroens stem] Goed zo. -Nou, wij kunnen er niet bij zijn…

…maar jullie, ons geweldige publiek…

[Jeroens stem] Ook niet. -Ook niet.

[Jeroens stem] Wij weten niet precies wie jullie allemaal zijn.

[Niels' stem] Nee, dus daarom moeten jullie, eh, ook, eh, weg.

[Jeroens stem] Ja, met het oog op jullie eigen veiligheid…

…willen we jullie verzoeken om het terrein te verlaten.

[Niels' stem] Ja, want als er niks is, kan er ook niks misgaan.

[Jeroens stem] Pas als 't terrein helemaal leeg is…

…beginnen hier de festiviteiten.

[Niels' stem] Maar daar gaan jullie, eh, niks van merken.

[publiek lacht, klapt]

[zwaarmoedige pianomuziek begint] -[geklap stopt]

[dramatische toon] ♪ mijn opa ♪

♪ hij stond op het perron ♪

♪ hij was zo oud als ik nu ben ♪

♪ en in de lentezon moest hij die trein in ♪

♪ hij mocht geen koffer mee ♪

♪ en of hij terug zou keren ♪

♪ geen idee ♪ [dramatische uithaal]

Pfff, jezus. [stopt met pianospelen] -[publiek lacht]

♪ mijn opa ♪ -[muziek gaat verder]

♪ waar ging zijn reis naartoe? ♪

Nou, drie keer raden. -[gelach]

♪ zijn vrijheid als een fluisterkreet die in een vaas met bloemen ♪

♪ werd vermorzeld ♪ -[publiek lacht]

♪ zijn trein raasde maar door ♪

♪ mijn opa op het verkeerde spoor ♪

♪ mijn o… ♪ [stamelt] Hé, hé, hé. -[muziek stopt]

Het is nog niet afgelopen.

[zucht] Echt niet? -[publiek lacht]

[zucht]

[blaast uit]

[muziek gaat verder]

[dramatische toon] ♪ mijn oma ♪

Ook nog. -[publiek lacht]

♪ een meisje op haar schoot een meisje dat mijn moeder werd ♪

♪ mijn oma bracht haar groot ♪

♪ haar kind, mijn moeder ♪ -[publiek grinnikt]

♪ mijn tante was haar zus ♪ -[publiek lacht]

♪ mijn opa, dat was haar vader dus ♪

[brult] ♪ en elke avond als ik naar zijn zwart-witfoto kijk ♪

♪ en me loeihard afvraag of ik op mijn opa lijk ♪

[deftige stem] ♪ zegt hij niets terug hij lijkt dan wel te luisteren ♪

[zware stem] ♪ en op zo'n moment kan ik alleen maar fluisteren ♪

[muziek stopt]

Sst. Sst. -[publiek lacht]

Sst. Sst.

[fluistert, kinderstem] opa, lieve opa -[muziek gaat verder]

wat is vrijheid, zeg het mij -[publiek lacht]

de wereld aan mijn voetjes

maar ben ik wel echt vrij? -[muziek stopt]

hashtags als moderne tralies -[muziek gaat verder]

op mijn krant valt een traan

Deze gast, jongen. -[publiek lacht]

ik wil mijn handjes wassen maar er komt geen onschuld uit de kraan

jouw lasten op mijn schoudertjes

[bonk] -[publiek lacht hard]

jouw foto is mijn spiegeltje

jouw zwijgen, opa

jouw eeuwige zwijgen, opa

is mijn innerlijke

metaforische schreeuw -[muziek stopt]

[dramatische uithaal] ♪ o ♪ -[muziek gaat verder]

♪ o yeah! ♪

♪ o yeah! ♪

♪ ik dank je voor dit leven! ♪

♪ dat je vrijheid hebt gegeven! dat wij zorgeloos zijn als ♪

♪ vogels ♪ [hoge uithaal] -[muziek stopt]

♪ en nooit ♪

♪ bang meer zijn voor… ♪

[schot] -[publiek lacht geschokt]

[publiek klapt

[publiek lacht] -[zucht]

[Niels' stem] Het is tegenwoordig allemaal zo hard en zo grof.

Overal waar je kijkt, word je geconfronteerd met ongefilterde ellende.

Er is zoveel geweld en zoveel gescheld.

Wordt u nou ook zo moe van alle hedendaagse grofheid?

Dan is dit echt iets voor u.

Dit is de jaren '50-bril…

…met ingebouwde blikverzachter. -[publiek lacht]

Draag deze bril en de bril brengt u weer terug naar de jaren '50…

…toen alles nog oud en vertrouwd was.

Dat is een mooie bril of niet, meneer? -Wat is dit precies?

Dit is de jaren '50-bril. -Dat klinkt goed.

Dat is het ook. Wordt u ook zo moe van alle hedendaagse grofheid?

Ja, kankermoe. -[publiek lacht]

Dan is deze bril precies wat u zoekt. -Hoe werkt-ie precies?

Wilt u 'm proberen? -Heel graag.

Zullen we 'm testen? -Ja, nou ja.

Komt u maar even dan. Gaat u daar staan. -Oké. Ja.

Heeft u de bril in de aanslag? -Hier heb ik 'm.

Dan gaan we 'm proberen.

[verheft stem] Godverdomme, klootzak, met je kutgezicht!

Aidsmongool! Hou je kutbek dicht! Ik geef je nu…

[deftige vrouwenstem] …iets te verstaan, jouw tronie staat mij niet zo aan.

[publiek lacht] -Jij onvervalste schobbejak…

…jij riekt ietwat naar… [luide mannenstem] …hoerenkak.

[publiek lacht] -Jouw chick is dik, mijn bitch is slanker.

Krijg toch allemaal de… [deftige vrouwenstem] …kinkhoest.

Pfiew. -[publiek lacht]

Wauw, hij werkt echt.

Hij werkt geweldig. Maar werkt het ook bij film en tv?

Natuurlijk werkt-ie ook bij film en tv.

Wilt u het proberen? Bent u er klaar voor? -Jawel.

Bril in de aanslag? Daar gaan we. -Zeker.

[straattaal] Oké, gast. Nou heb je geen praatjes meer, hè, vuile kutlul.

Fok jou, gast, en die lelijke bek van je. -[publiek lacht]

En fok jou, bitch. Ik maak jou helemaal af met mijn…

[deftige stem] …vuist. Ken je deze?

Dat is een broertje van deze. -[publiek lacht]

[straattaal] Godver…

[deftige stem] …driedubbeltjes. -[gegrinnik]

Wij zullen duelleren, jij halvegare.

We hebben ons oog laten vallen op een en dezelfde schone deerne…

…en slechts een duel kan beslechten wiens hand weldra…

[straattaal] …in haar kut zal verdwijnen. -[publiek lacht]

[deftige stem] …meneertje koekepeertje. -Wauw, hij werkt echt geweldig.

Wordt u er ook zo moe van dat vrouwen tegenwoordig lustobjecten zijn?

Ze worden een bitch genoemd, een slet of een kech.

Nou, met deze bril gaat u terug in de tijd…

…en staan vrouwen gewoon weer… [deftig] …achter het aanrecht…

…waar zij thuishoren. -[publiek lacht]

Voltijd aan het zorgen voor de kinders zonder enig zicht op een carrière.

Wordt u er ook zo moe van dat donkere mensen vandaag de dag…

…steeds vaker worden uitgemaakt voor nigger?

Ze krijgen een banaan naar hun hoofd of een oerwoudgeluid.

Nou, met deze bril… [deftig] …zitten ze gewoon weer achter in de bus…

…daar waar ze horen. -[publiek grinnikt]

Of beter nog, ze zijn snoei- en snoeihard aan het werk…

…op die verduvelde pikepoelie plantages.

[publiek lacht] -Dus wacht niet langer en bestel 'm snel.

Alleen als je voor 23.00 uur vanavond bestelt…

[deftig] …ligt de bril over 17 weken in het plaatselijke postkantoor.

Dus aarzel niet. Www…

[deftig] …je gebeente als je deze kans laat schieten.

[straattaal] Oké, tjappies. M'n sannie is verraderlijk.

[deftig] Driewerf hoezee.

[straattaal] Laterrr. -[deftig] Vroegerrr.

[publiek klapt]

[geklap stop] -[zachte instrumentale klanken]

Het is dus, eh, hetzelfde liedje.

Dat liedje van Francisco Tárrega…

…dat uiteindelijk van Spanje de reis maakt naar Finland naar de Nokia-fabriek.

En die Nokia-fabriek stond in een klein, eh, Fins dorpje…

…en dat dorpje, eh… Hoe heette dat dorpje ook alweer?

Nokia. -Nokia. O ja. Zo kan je het onthouden.

In Nokia stond de Nokia-fabriek bij de Nokia-rivier…

…en dat werd een van de meest succesvolle fabrieken…

…uit de hele Europese geschiedenis.

Maar hoe dat daar nou is gegaan met dat melodietje…

…hoe dat daar terechtkwam en hoe het nou zo'n miljardenbedrijf werd…

…daar is daar in Finland een hele musical over gemaakt…

…en die musical, die hebben wij besloten om naar Nederland te halen.

Die hebben wij gekocht van de Finse musicalproducent…

Moet ik het goed zeggen. Jup Fun de Unde.

[publiek lacht]

Ja. Da's toevallig, hè. -Echt waar, hè.

Dat verzin je niet. -Heel gek toeval, maar wel waar.

Maar die musical duurt bijna vier uur, dus dat is veel te lang voor nu…

…maar we willen wel weten hoe 't verder gaat met Nokia.

Wij houden ook niet zo van musical…

…maar om het te weten, hebben we toch maar die hele musical over Nokia…

…speciaal voor jullie een klein beetje… ingekort.

Komt-ie. -Zo.

[muziek, traag basisritme met alternatieve instrumenten, vlot pianoritme]

♪ het leven is moeilijk, het leven is zwaar ♪

♪ het leven heeft bijna geen zin, want ♪

♪ het land is in crisis, de banen zijn schaars, in 1980 in Finland ♪

♪ vroeger was alles veel beter dan nu, in 1980 in Finland ♪

♪ hier in het dorpje Nokia, bij de rivier de Nokia ♪

♪ staat onze fabriek, waarvan we de naam ♪

♪ van de Reclame Code Commissie hier niet mogen noemen ♪

[gelach] -♪ Nokia, Nokia ♪

Het dorpje. -♪ Nokia, Nokia ♪

♪ houtpulp, houtpulp ♪ -In 1865…

…begon Nokia als een fabriek in houtpulp.

♪ we maken hier alles van houtpulp, houtpulp ♪

Maar in 1950, toen stapten ze over op rubber.

♪ rubber, toen stapten we over op rubber ♪

En eind 1960 werden ze de eerste ontwikkelaars van autotelefoons.

♪ toen stapten we over op autotelefoons, autotelefoons ♪

♪ we maakten alleen nog maar autotelefoons, autotelefoons ♪

Maar zoals je hoort: dat liep niet lekker. -[gelach]

Het is inmiddels 1980 en de fabriek verkeert in zwaar weer!

De werknemers moeten steeds harder werken voor steeds minder geld!

En een van die werknemers is Kalle Boa Thorvinnen, vader van vier.

[kinderlijk] Hallo, ik ben een vader van een vier.

[gelach]

O, Jezus Christus. Nee, van… O.

Nee, van vier. Van vier kinderen, vader van vier kinderen.

[gelach]

Ik vond het al gek. -Ja.

Papa is thuis!

[rustige muziek]

[hoge stem] Liefste! Hoi! -Lieveling, hoi!

[in koor] Papa! -[in koor] Papa!

Dag, lieve kinderen.

[Finse uitspraak] Dag, Leffe. Dag, Wieckse.

Dag, Westmalle. En dag, Radler.

[gelach]

Wat ziet Radler er slecht uit!

[Niels met hoge stem] Radler is niet lekker. Radler is echt niet lekker.

[gelach] -Nee, je bent niet lekker hè, Radler. Bah!

Die jongen moet nodig weer eens een echte maaltijd.

Kalle, heb jij eten voor ons meegenomen? -Eten?

[schraapt z'n keel] Oei, eh…

Kalle, als je geen eten meebrengt voor je gezin, wat ben jij dan voor vader?

O, het spijt me zo, Jack van Gelder!

Eh… Ja, z'n vrouw heette Lydia, maar hij noemde haar altijd Jack van Gelder…

…omdat ze overal commentaar op gaf. -Kalle!

Het spijt me, maar m'n baas doet zo moeilijk!

O, ik weet niet hoe ik het moet zeggen. -Maar Kalle, zing het dan.

♪ het is altijd: 'Wacht nog even, Kalle' ♪

♪ 'Je loon, dat krijg je morgen, Kalle' ♪

♪ en morgen is het: 'Sorry, Kalle, het wordt volgende week' ♪

♪ wij zitten hier met z'n allen ♪

♪ zo veel kilo's afgevallen ♪

♪ er moet nu iets gebeuren, Kalle, niet volgende week ♪

♪ nee, want weken worden maanden ♪

♪ traag als lege glazen ♪

♪ loze metaforen ♪

♪ en die slaan als kut op Dirk ♪

We hebben nog één witte kool.

Misschien kunnen we daar vanavond nog één keer een pan koolsoep van trekken.

Nee, Kalle! Waar is de tijd gebleven dat je met een mooi stuk vlees thuiskwam?

Een goed stuk eland, dat is wat wij willen!

Ach kinderen, hebben jullie trek in een lekker bordje wittekoolsoep?

♪ nee, want wij willen eland ♪

♪ niet die kenkergore koolsoep ♪

♪ maar iets substantieels ♪

♪ eland ♪

♪ wij willen eland ♪

Kalle, als je even had laten weten dat je geen eten had kunnen meenemen…

…dan had ik zelf nog iets kunnen verzinnen.

Hoe had ik dat moeten laten weten?

Nou, je hebt toch onlangs van de zaak een autotelefoon gekregen?

Maar we hebben toch geen auto!!

Een autotelefoon doet het niet in z'n eentje, schat.

Je moet er eerst een antenne inprikken en 'm aansluiten op het… draadloos netwerk?

Wacht eens, Kalle! Dat is geen slecht idee.

Het draadloos netwerk, natuurlijk! [blije kreetjes]

Heel Scandinavië heeft een draadloos netwerk.

Daar kunnen we telefoons op aansluiten, of er nou een auto omheen zit of niet.

Je bent briljant, Kalle! Dit moet ik aan de chef vertellen!

Nokia uit het slop, eland voor de kinderen!

Chef! Chef! Chef!

[zware stem] Kalle. -Chef, ik moet u spreken!

Kalle, wat doe jij hier? -Chef, ik heb een idee!

[gapend] Maar Kalle, weet jij wel hoe laat het is?

Half drie 's middags. -Ja, dat is ook zo.

Wat is er? -Als wij een autotelefoon kunnen maken…

…waarom niet een telefoon die het altijd en overal doet? Een draadloze telefoon.

Een draadloze telefoon?! Kalle!

Dat is een belachelijk idee! Wie zit daar nou op te wachten?

Chef, ik beloof het u.

Binnenkort houden mensen van hun mobiele telefoon alsof het hun kind is…

…zoals we hebben laten zien in een van de eerste scènes vandaag.

Ach, malle Kalle! Malle, malle Kalle!

Nee, nee, niet malle Kalle! Ik vind het niet leuk als mensen malle Kalle zeggen!

Malle Kalle, dit bedrijf is opgericht in 1865.

Mijn betovergrootvader, Selle Jan Pärssinen…

…was toen 24 jaar en werkte als tennisleraar in Leipzig.

Maar dat heeft hier niks mee te maken!

Vroeger was dit bedrijf een succes! -[Niels bauwt hem na]

In mijn tijd was dit bedrijf een succes! Toen bewerkten wij hier rubber!

Oh! Ik snap nu pas wat je probeert te zeggen! We moeten terug naar de rubber!

Nee! -Nee, verder terug, naar de houtpulp!

Nee! -Natuurlijk, toen ging het nog beter!

Dat ik het zelf niet heb bedacht! Je bent een genie, Kalle!

Make Nokia Great Again! -[Jeroen] Wat?!

Malle, we gaan terug naar de houtpulp!

♪ houtpulp, houtpulp ♪

♪ we maken weer alles van houtpulp ♪ -Nee, mannen! We moeten niet terug.

We moeten juist vooruit! -Huh?!

♪ als je omkijkt, dan zie je hetzelfde ♪

♪ o, en dan val je, dan val je ♪

♪ dan voel je vanzelf dat je in herhaling valt ♪

♪ als je alleen nog maar omkijkt ♪

♪ dan zie je niets voor je ♪

♪ waardoor je botst en dan zal je, dan zal je ♪

♪ uiteindelijk zelf met een knal in herhaling vallen ♪

♪ het is een kwestie van tijd ♪

♪ voordat je geheid in herhaling valt ♪

Ach, malle Kalle!

[op melodie 'Malle Babbe'] ♪ malle Kalle ♪

♪ malle Kalle, kom hier ♪ -Nee, niet malle Kalle!

♪ lekker stuk, malle Kalle ♪ -Stop, idioten! Niet malle Kalle!

Ik vind het niet leuk als jullie met z'n allen malle Kalle zingen!

Schakel! Chef, er moet iets gebeuren! Het bedrijf staat stil, we moeten vooruit!

En het enige dat ik kan bedenken, is een draadloze telefoon!

Of iets anders, natuurlijk. -[gelach]

Nee, nee, een draadloze telefoon! -Of iets anders.

Je denkt: we moeten iets nieuws, we verzinnen een nieuwerwets takkeding…

…waar ellende van komt, maar we kunnen ook terug naar de houtpulp!

Met terugkijken is niets mis, maar terug willen is gevaarlijk!

Ik begrijp je niet. Je moet met een heel goed verhaal komen, wil je mij overtuigen.

Nou chef, luister. [praat onverstaanbaar snel]

Dit spoelen we even door, want we hebben niet de hele avond de tijd.

We gaan even door naar de laatste cruciale zin…

…van deze 2,5 uur durende monoloog. -[Jeroen praat onverstaanbaar snel]

En toen ineens… [hij hijgt]

…zat iedereen…

…helemaal onder de crème fraîche!

Een zeer overtuigend verhaal, ik snapte alleen de laatste zin niet!

Maar we doen wat jij wil! Malle, het wordt een draadloze telefoon!

En de draadloze telefoon werd een geweldig succes!

Hahaa, ongelooflijk! -[snelle muziek]

[vrolijk deuntje]

♪ tring ♪ -♪ het is een rage, kijk maar ♪

♪ tring ♪ -♪ er was vraag naar, blijkbaar ♪

♪ tring ♪ -♪ overal bereikbaar ♪

♪ tring, tring, tring, tring ♪

♪ tring ♪ -♪ ga nu op één been staan ♪

♪ tring ♪ -♪ raak je linkerbal aan ♪

♪ tring ♪ -♪ en dan nu jezelf slaan ♪

♪ tring, tring, tring ♪

♪ tring, tring, tring ♪

[in koor] Musical! -[blij lachje, vrolijk deuntje]

Maar plotseling stortte de hele wereld zich op de mobiele telefoon!

Fabrieken popten op als kinderen van Anouk!

[gelach] -En Nokia verloor de grip op de markt.

♪ we verliezen de grip op de markt, we verliezen de grip op de markt ♪

♪ wat verliezen we? wat verliezen we? grip op de markt, grip op de markt ♪

♪ wat verliezen we? wat verliezen we? grip op de, grip op de markt ♪

♪ het is de grip op de markt ♪

♪ die we aan het verliezen zijn ♪

♪ wat hebben we niet meer op de markt? nou? ♪

♪ grip ♪

♪ wat hebben we niet op de markt? grip ♪

[applaus, rustige muziek]

♪ vroeger was alles veel beter dan nu ♪

♪ in 1990, Finland ♪

[Niels] Het zijn de zware jaren 90…

…de onoverzichtelijke jaren 90 en ik moet iets verzinnen voor m'n bedrijf.

Hé Kalle, loopt niet zo idioot weg. -[gelach]

Ik moet iets verzinnen, ik moet mensen gaan ontslaan.

En ik moet zelfs mijn beste mensen gaan ontslaan.

[Jeroen] Ja, ik begrijp het.

Fijn, ik zag erg op tegen dit gesprek.

Er moeten mensen uit, maar die kunnen we missen. Ik denk met u mee.

Ik weet niet hoe ik het jou moet zeggen. -Maar chef, zing het dan.

Dat kan ook, het is een musical en ik maar praten.

♪ het spijt me echt ontzettend, Kalle ♪

♪ maar jij bent ontslagen, Kalle ♪

♪ maar je hebt je vrouw nog, Kalle ♪

♪ en die is goed in bed ♪

Denk ik, weet ik natuurlijk niet. Eruit! Wegwezen, jij!

Dat kunt u mij niet aandoen! Hoe moet ik dit thuis aan mijn vrouw vertellen?

[hoge stem] Liefste, je bent er.

Nu al?! -Ja.

Wat gaat het snel in deze musical! -Ja, hè.

Liefste, ik heb slecht nieuws. Ik… O, God.

[rustige muziek] -♪ hoe moet ik haar zeggen ♪

♪ dat ik ben ♪

♪ ontslagen? ♪

Wat?! Ben je ontslagen?!

Kon je dat horen?! -Natuurlijk, idioot!

Ik sta naast je en je pompt het loeihard de zaal in.

[jammerend] Liefste, ze hebben me eruit gegooid bij Nokia.

Gewoon aan de straat gezet.

Ik was geliefd. Ik was de held van iedereen. Iedereen vond me fantastisch.

Maar ineens, van de ene op de andere dag: hup, wegwezen jij!

Ik ben eruit gegooid. [hij jammert]

Ik ben de Piet Paulusma van Finland!

[gelach, hij jammert] -Och, Kalle. Och Kalle, hé.

Hé, doe eens rustig, jij. Kalle. Kalle, Kalle, kalmeren.

Kalmeren, Kalle. Kalle, kalmeren. Kalmeren, Kalle.

Calimero. Calimero, Kalle.

Kalm aan 's. Calamares, calamares.

Inktvis, wil je inktvis? Zou dat helpen? Kalle.

Kalle, luister eens naar mij.

Kalle, weet jij nog, lieve schat, dat ik tegen je zei dat ik er altijd voor je ben?

Zeker, en misschien wel vooral, in moeilijke tijden.

Ja!

Dat was bullshit! Wat moet ik met een vent zonder cent?

Maar Jack van Gelder, ik beloof je beterschap!

Ach, misschien is dit de tijd van de maand.

Ja, jij zult hier veel lichter over denken als je weer gesteld bent.

[gelach]

Ik beloof je: het komt goed!

[rustige muziek] ♪ zeg niet dat het goed komt, kalle ♪

♪ want dat komt het toch nooit, Kalle ♪

♪ pak gewoon je koffers, Kalle ♪

Dan kun je me niet aandoen, liefste! En onze kinderen dan?

Die zoete Leffe, die frisse Wieckse…

…die sterke Westmalle en Radler, die echt niet lekker is!

Ik smeek je, geef me nog één kans.

Kalle, hier is mijn paspoort. Lees wat er staat bij mijn naam.

Lyydia Thorvinnen. -Precies.

En niet gekke Henkie! -Nou!

En nou eruit! Wegwezen! Wegwezen, jij! -Kinderen! Hou haar tegen!

Papa! -Stil effe, Leffe! Stil effe! Wegwezen!

♪ nu ♪

♪ en niet ♪

♪ volgende week ♪ -Nee! Nee, nee!

[slotakkoord]

[applaus, ritmische muziek]

♪ eland, wij willen eland ♪

♪ lalalalalalalalaaa ♪

♪ lalalalalaaaaaa ♪

♪ eland, wij willen eland ♪

Mannen, dat snap ik.

En ik zou jullie wel meer willen betalen, maar ik heb het geld niet.

We moeten vooruit met de fabriek, maar de enige die ons vooruit kan helpen…

…is Kalle en die heb ik zelf ontslagen.

Ik heb 'm zelf ontslagen, dan moet ik 'm ook zelf terug gaan halen!

En dat doe ik ook, met dit wandellied!

[verwijfd] ♪ langs de velden en de fjorden, door de regen en de wind ♪

♪ het maakt niet uit hoelang de reis is, ik ga door tot ik 'm vind ♪

♪ het maakt niet uit hoelang z'n reis is, hij gaat door tot hij 'm vindt ♪

[in koor] ♪ Kalle ♪

[echoënd] Kalle!

[gelach] -[echoënd] Kalle!

[gegrom]

Wat hoor ik daar?! -[dierlijk lachje]

Wat is dat voor geluid? -[ratachtig geluid]

Is het een mens? -[vogelachtig kreetje]

Of is het een beest? -[gegrom]

Kalle Boa Thorvinnen… -[vogelachtig kreetje]

…ben jij dat?!

[vervaarlijk gegrom]

Wie vraagt dat?!

J-j… je chef.

Jij?! Uit m'n ogen! Jij hebt mijn leven verwoest!

Door jou ben ik alles kwijt! [vervaarlijke grommetjes]

Maar Kalle, wilde Kalle, laat me heel even met je praten.

[vervaarlijke, grommende kreet]

Jij hebt mij ontslagen!

Ja, Kalle, ja.

Maar dat was gistermiddag. -[gelach]

Ja, weet je… Eh, je kan het ook overdrijven.

Ik heb er een nachtje over geslapen, ik denk er heel anders over.

Nimmer! Ik trek mij terug! -[Niels] Nee, Kalle, nee.

[slapjes] Laat me je tegenhouden met alles wat ik in me heb.

[gelach]

Kalle, was jij het niet die mij recentelijk zingend leerde:

♪ als je omkijkt, zie je hetzelfde ♪

[stevige muziek] ♪ we moeten niet terug, maar vooruit ♪

♪ dat heb ik van jou, dus kom met me mee ♪

♪ en ik was je ♪ -♪ yeah ♪

♪ en ik knip je ♪ -♪ o, yeah ♪

♪ en ik maak je weer de oude ♪

Denk na, Kalle! Kom op, jochie! -Denk na, Kalle! Denk na!

Red het bedrijf, Kalle! Red het bedrijf!

Ik heb het! De tring! Wij moeten af van die tring!

Maar elke telefoon heeft een tring! -Dus onze niet!

♪ tring ♪ -♪ dat kan niet langer ♪

♪ tring ♪ -♪ dus wees niet bang ♪

♪ tring ♪ -♪ die tring nu te vervangen ♪

[in koor] ♪ door iets mooiers voor de oren, door iets magisch om te horen ♪

♪ dus vervang de tring nu door een ♪

♪ een melodie ♪ -[dramatische akkoorden]

♪ een melodie ♪ -[melodieuze muziek]

♪ ik weet het niet ♪

♪ o, Stefanie ♪

♪ zo heet ik niet ♪

♪ dat weet ik, maar het rijmt ♪

[in koor] ♪ een revolutie ♪

♪ in telefonie ♪

♪ met de melodie ♪ -♪ door mijn ♪

[zingt steeds lager] ♪ melodie ♪

[vingerknip] Welke melodie dan, Kalle? Welke dan?

In de negentiende eeuw leefde er in Spanje een pionier, een vernieuwer.

Waar iedereen koos voor de piano…

…componeerde hij voor het eerst op iets nieuws: de Spaanse gitaar.

Zoals wij niet gaan voor iets dat er allang is, die tring…

…maar voor iets nieuws. -De melodie.

[Spaans accent] De faam van deze componist bracht hem over de hele wereld.

Ook hier in Finland. Zijn naam? Francisco Tárrega.

[pianomuziek]

[de man praat Spaans] -[gelach]

Hij lijkt op jou!

Maar dat klopt, chef, want zijn verhaal is Kalles verhaal.

Het melodietje dat hij toen speelde, dat liedje moeten we hebben!

Hetzelfde liedje? -Hetzelfde liedje!

♪ daar gaan we naartoe ♪

[melodieuze koorzang]

[vrouwenstem] Kalle Boa Thorvinnen was de grondlegger van de melodieuze beltoon.

Zijn bedrijf, Nokia, werd de eerste fabrikant van telefoons met een ringtone…

…en dat wordt gezien als een van de voornaamste redenen…

…voor het wereldwijde succes van de telefoonaanbieder.

Nokia trok in haar eentje heel Finland uit de crisis.

[in koor] ♪ een melodie, een melodie ♪

♪ hier in het dorpje Nokia ♪

♪ bij de rivier de Nokia ♪

♪ jahaaaaa ♪

[muzikanten spelen de Nokia-melodie]

♪ Noo-ho-ho-ho ♪

♪ ki-hi-hi ♪

♪ aaaaaaaa ♪

[slotakkoord, applaus, gejuich, gefluit]

[applaus]

[applaus sterft langzaam weg]

Zoooo. -[gelach, Jeroen schraapt z'n keel]

Nou. -Zo.

Dus, eh… Zo ging dat in Finland. -[Jeroen] Ja.

[gelach] -Ongeveer, hoor.

Ja. En wat is natuurlijk de moraal van deze hele musical?

Radler is niet lekker. -Nee.

[gelach]

Oh. Radler, ja. Gadverdamme, ja. Toch? Goor is dat, hè?

Ook weer zoiets nieuws, dat je denkt: hoezo?

Sinds wanneer hebben we Radler en waarvoor, waarom eigenlijk?

Vroeger was alcoholvrij bier… Ook weer zoiets.

Alcoholvrij bier, vroeger: nergens voor nodig.

Nee, joh. Vroeger mocht je gewoon drinken en rijden.

Veel overzichtelijker, hè. -Véél overzichtelijker.

En die lijn kun je helemaal doortrekken naar het begin.

Bij de aller-, allereerste auto's, toen was het écht overzichtelijk.

Toen wist je precies waar je aan toe was.

Toen móést je drinken. -[Jeroen] Ja, verplicht.

Je hoefde niet na te denken, het moest.

Want die auto's waren zo nieuw en groot en eng…

…niemand durfde daarin te stappen zonder eerst een paar borreltjes op te hebben.

Grappig, hè. Daar komt ook het woord 'proefrit' vandaan, hè.

[Niels] Ja. -[gelach]

Weten weinig mensen. Fun fact.

Maar ja, toen kwam dat alcoholverbod, hè. Ja, dat kwam.

Dat alcoholverbod, dat kwam er in 1970.

[vrouwenstem] 1974.

[bauwt na] O, 1974. Blijkbaar. Goed, in '74 kwam het alcoholverbod.

Toen mocht je ineens niet meer drinken en rijden.

Toen moest dat ineens alcoholvrij.

Ja, een lekker koud, schuimend vers getapt biertje, dat hebben ze van ons afgepakt.

Ja, gewoon een biertje. Gewoon één biertje, twee biertjes.

Niet meteen helemaal lam, maar gewoon drie biertjes, vier biertjes.

Nou, laat het eens twaalf bier worden.

En daarna achter het stuur kruipen, dat was gewoon traditie!

Traditie, dat deed je gewoon, dat deed iedereen. Niemand dacht er iets geks bij.

En ineens mocht dat niet meer…

…omdat er een paar slachtoffers waren gevallen in het verkeer.

Dus omdat een paar mensen er last van hebben…

…wordt het voor iedereen afgeschaft!

Heb je 'm door? Zo pakken ze een voor een al onze feestjes van ons af, hè.

Ze pakken alle feestjes af tegenwoordig.

Je wordt op alles gecorrigeerd en ze pakken alles af.

[met dubbele tong] Als ze je afpakken… [brabbelt onverstaanbaar]

Nou ja, zeg!

Dit is toch heel erg jammer, hè.

Vroeger werd je niet gecorrigeerd, gebeurde niet.

Dat gebeurde niet ten tijde van die eerste auto uit 1904…

[vrouwenstem] 1895. -Godv…

Wat scheelt, het een jaar of tien? -[vrouwenstem] Negen.

Godsamme!

Kech! -[gelach]

[ritmische gitaarmuziek] -♪ ondertussen, hier in Spanje ♪

♪ gaat het goed met Los Videntes ♪

♪ veel concerten, veel peseta's ♪

♪ en veel enthousiaste mensen ♪

Meneer Tárrega. -Ja.

Ja, u bent het echt! -Ik ben het.

Oh, dat ik u hier op straat tegenkom. Ik ben zo'n enorme fan van u.

Wat leuk. Dankjewel. -Ongelooflijk, wauw!

♪ kijk 'm spelen, kijk 'm shinen ♪

Wauw!

♪ iedereen, die roept 'm na ♪

♪ onze nieuwe grote ster ♪

♪ is Francisco Tárrega ♪ [slotakkoord]

[in koor] Olé!

Meneer Tárrega. -Ja?

Meneer, mag ik alstublieft een selfie met u?

[lachend] Een selfie? Bestaan die al? -Oh. Oh.

Oh, dat vind ik leuk. Oh, dat vind ik… -[gelach]

Zo. Zo, even zo naar achter, dan kunnen we er allebei op.

Oké. Ik moet wel zo gaan. -O, dit geloven ze nooit!

Ja, dit is goed, zo. Even m'n selfiekwast erbij en dan kunnen we.

[gelach]

Zo. Zo.

Even lachen! -[lachje]

[gelach]

[gelach]

Het is inmiddels 1871…

…en Francisco is uitgegroeid tot de ster, tot de frontman van Los Videntes.

Ja, was hij heel erg blij mee, hoor. Hij, eh…

[gelach]

Hij voelde zich thuis in Barcelona, in z'n element.

Bij de Videntes mocht hij in het midden zitten, de repetities leiden, prachtig.

Alleen z'n vader had hij al heel lang niet meer gezien.

Sowieso niet natuurlijk, maar ook niet gesproken.

Die woonde nog steeds op 289 kilometer bij 'm vandaan, in het verre Villarreal.

Maar toen, op een dag, na 1,5 jaar…

…stond z'n vader daar, bij de Videntes, ineens voor de deur.

[Niels, met zware stem] Francisco. -[dramatisch gitaarakkoord]

Papa? -Francisco.

Papa! Wat doe je hier, helemaal in Barcelona?

Ik kom je halen. Je bent al 1,5 jaar weg, het is tijd om naar huis te komen.

Maar ik blijf hier. -[Niels] Wat moet je hier, jongen?!

De stad is druk en vies.

De mensen zijn niet te vertrouwen hier! -Maar jij vertrouwt alleen jezelf.

Van een ander weet ik niet waar hij naartoe gaat.

[gezang] Ik weet niet wat hij doen gaat, niet wanneer hij toeslaat.

Kijk, anderen…

Mag ik het even zelf vertellen of niet, heren?!

Kijk, een ander… -[ze zingen mee]

Hé!!! -[gelach]

Kom gewoon naar huis. -Dit ís mijn huis.

Dit is niet jouw huis, jongen. Dit is Barcelona!

Het gore, grote, vieze Barcelona!

De broedplaats van de homeopathische verdunning!

Je kan je paard hier nergens kwijt. Het enige wat deze stad heeft…

…dat is die basiliek en die staat ook al jaren in de steigers.

Nou! De Sagrada Familia wordt prachtig en die is bijna af, hè.

Dat duurt echt geen honderd jaar meer! -[gelach]

[gelach]

Arrogant, dat zijn jullie allemaal in de stad. En maar neerkijken op het dorp, hè.

En maar zeggen: "Zo moet het anders. En dit moet beter en dat moet beter.

En zo moet het anders. En dit moet beter."

Waarom altijd die arrogantie en waarom altijd dat arrogante toontje?!

Waarom die arrogantie? En waarom allemaal zo'n baardje?

Waarom hebben ze hier een hip baardje? In mijn tijd hadden we gewoon een baard!

En waarom is het hier allemaal zo duur? Waarom is het zo duur, hè?

Waarom is het zo… Waarom heb ik ineens andere kleren aan?!

Waarom kost mijn drankje 47 peseta's in plaats van 47 escudo's?

Denken ze dat ik niet kan rekenen? Ik kan pri…

Verkeerde kant, vriend.

Ik kan prima rekenen, maar die hoge heren in Madrid pakken alles van je af.

Alles wordt… [hij brabbelt]

Vroeger werd m'n drankje mij gebracht…

…door een minderjarig, uitgebuit meisje uit Guatemala…

…dat toen nog van Spanje was. -Pap, ik blijf hier!

Dat kan niet meer. -Je kunt beter gaan.

[muziek] -Jongens! Even kappen met die herrie.

Kappen met die plonkie-plonk!

Dit is geen herrie en geen plonkie-plonk!

Maar ik ben helemaal hiernaartoe gekomen. -Je kunt beter meteen weer vertrekken.

Maar heb je even voor mij?

[gitaarmuziek]

♪ heb je even voor mij? ♪ -♪ heb je even voor mij? ♪

♪ maak wat tijd voor me vrij ♪ -♪ maak wat tijd voor me vrij ♪

♪ ieder uur van ♪

[muziek en zang stopt]

[gelach]

W-wat heb je gedaan?!

Je hebt naar mij te luisteren, jongen. Je hebt maar één vader en dat ben ik.

Maar dat geeft jou niet het recht om mijn vrienden op pauze te zetten!

Ach, doe toch niet zo opgefokt, jongen.

Dit heeft de stad met je gedaan en die heeft jou opgefokt.

Vroeger was je niet zo, in Villarreal, jongen. In Villarreal was jij rustig.

Denk aan Villarreal, zie het voor je, het mooie, schitterende Villarreal!

Ga toch weg man, Villarreal!

Het is er vreselijk! Het is er lelijk, het is er saai, er gebeurt nooit wat!

De tijd staat stil, maar het is terug naar de middeleeuwen, de hel gewoon!

Het is het Schiedam van Spanje! -[gelach]

Nou, nou, nou, nou.

Ho, ho, ho. Nee, dat kan je niet zomaar zeggen.

Want zo afschuwelijk is het nou ook weer niet, hè!

Schiedam! Villarreal, jongen!

Denk aan alle mensen in Villarreal en weet dat iedereen daar wil dat jij terugkomt.

Nou, de enige in heel Villarreal die mij iets interesseert, is Antonio…

…mijn oude gitaarleraar Antonio Exposé.

Nou, die Antonio wil ook dat je terugkomt. -Ja, dag.

Dat heeft die Antonio gezegd. -Ga toch weg, man!

Ja, tegen mij. -Dat zou Antonio nooit zeggen!

Heeft hij tegen mij gezegd. -Wanneer dan?

Net nog.

[Jeroen] Is hij hier? -Doet er niet toe.

Dat is fantastisch. Haal 'm binnen! -Nee.

Antonio! Je kunt zo'n oude man toch niet buiten laten staan?

[Jeroen] Antonio! -Antonio! Antonio!

[hoge stem] Ja?

Kom je binnen? [hoge stem] Nee.

Nee, dat wil hij niet!

Ik haal 'm zelf wel. Antonio! -Nee!

Nee, dan haal ik 'm. Blijf zitten.

Antonio! [hoge stem] Ja.

Kom toch maar binnen! [hoge stem] Oké.

[stapt hoorbaar] [hoge stem] Hé, Francisco.

Antonio, Antonio! -Hé.

Lieve, lieve, kleine, oude, man. -Hé.

Kom in m'n armen. -Hé.

Antonio, vertel me snel, hoe is het met je vrouw?

Goed, goed, lekker, lekker. -[gelach]

Ik had begrepen dat ze heel erg ziek is en op haar sterfbed ligt.

In dat geval een tikkie minder, eh, denk ik.

Antonio, wat brengt jou hier, helemaal in Barcelona?

Ik ben hiernaartoe gekomen om jou te vertellen…

…dat je naar je vader moet luisteren, hè. Er zit geen toekomst in je gitaren.

[Jeroen] En Los Videntes dan?

Daar zit ook geen vooruitgang in, joh. Die staan hartstikke stil.

Nee. Je moet gewoon naar huis komen. [lage stem] Mooi gezegd, Antonio.

[hoog] Dankjewel. [laag] Geen dank.

[hoog] Maar toch, leuk dat je het zegt. [laag] Oké.

[hoog] Oké.

[Jeroen] Antonio, dat jij dit zegt. Ik moet dit even laten bezinken.

Eet met ons mee. Er zijn voldoende bedden. Morgen praten we verder.

Nee, Antonio blijft niet eten en zeker niet slapen. Wij kunnen hier niet blijven.

Je kunt ook niet meteen weggaan. Jullie hebben dagen gereisd.

Meteen weer de weg op is onverantwoord. -We kunnen best meteen de weg op.

[afwisselend hoog en laag] Ja! Want? Eh… Eh… We hebben een koetsier.

[laag] Precies, een koetsier! [hoog] Dus we hoeven niet zelf te rijden.

[afwisselend hoog en laag] Nee. Nee. Dus. Dat. Gaat. Prima.

Die mag ook hier slapen. Haal 'm binnen. -Nee!

Koetsier! -Nee, die kan prima buiten blijven staan!

Antonio, zo'n koetsier kun je toch niet buiten laten wachten?

[hoog] Nee, je moet mensen binnen vragen. -Nou.

[laag] Antonio, wat doe je nou?! -Koetsier!

Koetsier! Koetsier!

[zware stem] Ja? -[gelach]

Och. -[gelach]

[laag] Kom je ook? [zwaar] Ja, graag.

[Niels maakt rare geluidjes]

Welkom in dit huis. Mijn naam is Francisco Tárrega.

[zwaar] Mijn naam is Koet… Sier. -[gelach]

Welkom, meneer Sier. -[zwaar] Hallo, ik ben meneer Sier.

[hoog] Hallo, ik ben Antonio. [zwaar] En ik ben meneer Sier.

Jullie kennen elkaar toch? Jullie hebben samen gereisd.

[hoog] Ja, dat is waar. [zwaar] We hebben elkaar niet gesproken.

[hoog] We hebben niet met elkaar gepraat. [zwaar] En niet met elkaar gesproken.

[hoog] En niet met elkaar gepraat.

[zwaar] Dat is hetzelfde, toch? [hoog] Wat bedoel je?

[zwaar] Met dat praten. [hoog] Ja?

[zwaar] En dat spreken. [hoog] Ja?

[zwaar] Dat is toch hetzelfde? [hoog] Ja.

[zwaar] Waarom praten we hierover? [hoog] Weet ik niet.

[zwaar] Dat weet ik ook niet.

[hoog] Dan stoppen we. [zwaar] Lijkt me beter.

[hoog] Nu stoppen? [zwaar] Ik denk het wel.

[hoog] Oké. [zwaar] Dag.

Ach. -[gelach, applaus ]

[normaal] Sorry.

[hoog] Sorry. [zwaar] Geeft niks.

[normaal] Oké.

Fran… Francisco… -[gelach]

[Niels schraapt z'n keel] Francisco! Francisco Tárrega junior!

Jij gaat nu met mij mee. -Nee!

Naar jou luister ik nooit meer!

Woh, nooit meer!

O ja, alsof je ooit wél naar me geluisterd hebt?

Ik kan me niet herinneren wanneer dat was. Je luistert nooit naar mij, man.

Je luistert naar niemand, je…

[vanaf nu hoog] Je luistert alleen maar naar mij. Nou, laat mij het dan zeggen.

Je bent eigenwijs. Je moet naar huis komen, je bent veel te eigenwijs.

Heb je van je moeder, hè. Die was precies hetzelfde als jij, hè.

Die had hetzelfde temperament, tot op het laatste moment.

Ze was helemaal mager, niks van haar over, maar ze had nog wel dat vuur.

Dat heb jij ook. Dat is leuk.

Maar dat is ook lastig.

En toen viel ze weg en jij was anderhalf, nog niet eens.

Je kon helemaal niks.

Maar je vader en jij, jullie redden het maar wel mooi, hè.

En was dat makkelijk?

[geëmotioneerd] Nou… Nou, nee. Oké, nee, maar het ging wel.

En toen het net allemaal een beetje ging, toen liet jij je vader heel erg schrikken.

Toen verloor je je zicht, een klap, in één keer.

We weten nog steeds niet hoe het komt, maar het was wel zo.

En ook toen dachten we: oké, kom op dan, dan gaan we toch door!

[hij snikt] Sorry, hoor.

En het ging toch? En het ging net allemaal een beetje leuk zelfs.

En toen het net een beetje normaal was, toen liet jij je vader alleen.

Waarom, jongen? W… W…

[gelach]

W-waarom, jongen?

Ik snap het ook wel en je kan er niks tegen beginnen, dat weet ik ook wel.

[zachte gitaarmuziek] Het, het is onontkoombaar.

♪ en dat weet ik best, elke vogel verlaat op een dag ooit het nest ♪

♪ maar denk aan jouw vader, die liet jou nooit vallen ♪

♪ die hielp jou met opstaan, hij doet wat hij kan ♪

♪ maar nu jij weg bent, is hij zo misbaar ♪

♪ geen vader meer ♪

♪ maar alleen nog een man ♪

♪ ah-ah-ah-aaaaah, aaah ♪

[muziek stopt met valse noot]

[gelach]

Antonio, toen jij mij zei dat ik m'n droom achterna moest, heb ik naar je geluisterd.

Dus nu jij zegt dat ik thuis moet komen, luister ik weer.

[Jeroen] Ik ga met jullie mee. Pap, kom hier.

Antonio, kom erbij.

[gelach]

Kom maar even staan. -[gelach]

[lang aanhoudend applaus]

[gelach]

Dit voelt vertrouwd. -[gelach]

Antonio, Antonio. Lieve, kleine Antonio.

Weet jij nog, Antonio, dat jij mij m'n allereerste gitaar gaf?

Het is de gitaar waar ik nog steeds op speel.

Leuk, hè. -[man, laag] Leuk.

[gelach]

Heb je zware shag gerookt, Antonio? -[gelach]

[man] Nee, nee.

Antonio, het is de gitaar waar ik nog steeds op speel.

En Antonio, voordat jij mij mijn gitaar gaf…

…speelde jij voor mij de Fuga Grande Majestica in E-majeur 9.

Speel dat nog één keer voor mij, Antonio. -[gelach]

Dan zal ik mij herinneren hoe mooi het was en ga ik met jullie mee terug.

Het is, eh… Het is heel belangrijk dat dit heel goed lukt.

[gelach]

O, die heerlijke vijfkwartsmaat. -[man speelt onwennig op gitaar]

[Niels, hoog] Ja, zo. Zo. Hup, zo.

Zo, ja. Zo, ik heb… Ja.

Zo, ik heb bijna gestemd. -[gelach]

[Niels, hoog] ♪ tsjing-da-ding-da-ding ♪

O kijk, daar ga ik. Zo.

♪ ta-ta-ta-petee, hoppeta, lalalala, lalalalalaaa, lalala ♪

Eén, twee, drie vier, vijf, één, twee, drie vier, vijf, één, twee, drie…

♪ jalalalaaa, jap-te-de ♪ Lekker zacht…

Dit is veel minder mooi dan ik het in mijn hoofd had.

Ineens is alles me duidelijk.

In je herinneringen maak je dingen veel mooier dan ze in werkelijkheid waren.

Ik blijf hier!

Lul! -[gelach]

Wat doe je nou, man?! Wat doe je nou? -[mannen zingen 'Heb je even voor mij']

Sjongejonge! Hé, zitten allebei! Die vrouw ook! Zitten!

Wat doe je nou?! -Vader, mijn gitaar!

Sjongejonge! Het is geen poesje, je moet 'm niet aaien!

Jullie kunnen gaan, ik blijf hier. -Sjonge! Ach, jongens! Jullie allemaal!

♪ we zien wel, we zien wel ♪ -[hij gromt]

♪ we zien niets, nee, niets ♪

♪ maar we zien wel ♪ [slotakkoord]

[in koor] Olé! [applaus, gefluit]

Dus, eh… [applaus]

Dus, eh… [applaus]

De vader, de vader van Francisco ging in z'n eentje op z'n paard…

…289 kilometer terug naar Villarreal, was daar een paar jaar behoorlijk eenzaam…

…en heeft toen z'n rietvlechterij verkocht…

…omdat hij zeker wist dat z'n zoon 'm nooit zou overnemen.

En toen, in 1883, was er de grote vulkaanuitbarsting…

…in Krakatau. -[gelach]

Maar, maar dat was in Indonesië. -[gelach]

Dussss… -[gelach]

Nou.

Nah, daar heeft hij helemaal niks van gemerkt.

[gelach]

Dus…

Met Los Videntes ging het heel goed. Los Videntes werd een fenomeen in Spanje.

Iedereen was fan van Los Videntes en Tárrega.

En later, in 1895, werd de auto uitgevonden.

En toen konden ze op tournee en dat deden ze ook.

En toen werden ze beroemd door heel Europa.

Dat was ook gevaarlijk, die tournee, want het waren de allereerste auto's, hè.

Dus ze waren allemaal starnakel bezopen voordat ze daarin durfden te stappen.

En ze waren allemaal blind. -[gelach]

Dat was een dingetje. Hm.

Maar ja, zo is het gegaan. -Ja.

Met iedereen.

Tenminste, dat hebben wij ook maar van haar hè, van de alwetende.

Zij heeft het ons verteld. Zij weet alles.

Prachtig, je kunt haar alles vragen en ze neemt elke twijfel weg.

Ze heeft alle antwoorden, schitterend.

En deze stem heeft ook feiten en de waarheid, weet je wel.

Dus niet meer de goden, dat je je kinderen moet offeren of andere rare dingen.

Nee, deze alwetende heeft feiten. -En elke dag heeft ze nieuwe feiten.

Er komt alleen maar informatie bij, dus we gaan alleen nog maar vooruit.

Het is echt prachtig, werkelijk. -Ja.

Zou ik u bijvoorbeeld iets mogen vragen? -Ja.

Ja? Zou ik mogen weten hoe u heet? -Ton.

Ton. Met een N, hè. En, eh… T-O-N.

En uw achternaam? -Schobben.

Schobben? Dat is S-C-H-O-B-B-E-N?

Ton Schobben. -Ja.

Ton Schobben. Dankuwel.

[gelach]

Mooi, hè. Meer hoef ik niet te vragen aan Ton. Dat probeer ik uit te leggen.

Meer hoef ik niet te vragen aan Ton. Dat is zo prachtig aan deze tijd!

Als ik meer over Ton zou willen weten, heb ik hemzelf feitelijk niet meer nodig.

Prachtig. Dan vraag ik het niet aan hem, maar aan de alwetende.

Dan vraag ik: 'Alwetende, wie is Ton Schobben?'

[bliep, vrouwenstem] Ton Schrobben is een beruchte pedofiel uit Rotterdam.

[gelach]

Hij is gevreesd in de wijde omgeving. Een aantal jaar geleden is hij veroordeeld…

Stop maar. Doe maar niet. -…maar hij mag zijn straf thuis uitzitten.

[vrouwenstem] Hij heeft een enkelband die het net redt tot het theater.

Superduidelijk! Superhelder, je weet precies waar je aan toe bent.

En dan kom je ook nog op televisie. -Ja.

Ach, dat is heerlijk, zeg. Ongelooflijk. -[gelach, applaus]

Alles is duidelijk.

Niks geen fakenieuws, het bestaat niet eens.

[Niels en Jeroen in koor, energiek] ♪ one, two, one, two, three, four ♪

[trage gitaarmuziek]

♪ mijn vriendin en ik zijn verliefd ♪

♪ en ik wil bij haar zijn, dit hele leven ♪

♪ alles wat ze wil, kan ik haar geven ♪

♪ maar toen ik haar ten huwelijk vroeg, moest ik ontzettend janken ♪

♪ voor zo'n mooie, lieve vrouw kan ik de hemel danken ♪

♪ niks staat ons in de weg ♪

♪ elke dag, elk ogenblik ♪

♪ mijn vriendin ♪

♪ en ik ♪

Het zal je maar gebeuren.

Je bent smoorverliefd op je eigen vriendin.

[gelach]

En op een dag komt ze naar je toe en zegt: 'Ik moet je wat vertellen.

Ik heb een ander. Ik ga bij je weg voor die ander. Ik verlaat jou voor die ander.'

En jij weet niks van die ander, alleen z'n naam, Nick.

♪ mijn vriendin en Nick ♪

[gelach] -♪ zijn verliefd ♪

♪ en ik wil bij haar zijn, dit hele leven ♪

♪ alles wat ze wil, kan ik haar geven ♪

♪ en toen ik haar ten huwelijk vroeg, moest ik ontzettend janken ♪

♪ voor zo'n mooie, lieve vrouw kan Nick de hemel danken ♪

♪ Nick staat ons in de weg ♪ -[gelach]

♪ elke dag, elk ogenblik ♪

♪ mijn vriendin ♪

[chagrijnig] ♪ en Nick ♪ -[applaus]

[applaus]

[Polygoonjournaal-achtig] Hebben jullie er al tezaam een beetje vreugd in?

We gaan aanstonds aanvangen, maar niet voor ik u vriendelijk heb verzocht…

…uw aardewerken mokken achter te laten in den vestibule wegens werpgevaar.

Tevens het verzoek van de artist om van het betreffende optreden…

…geen schilderijen te vervaardigen…

…en derhalve uw kwasten op te bergen in den plunjezak.

Welnu, uw ongebreidelde aandacht…

…voor het helegaar uit Espaniën gerezen gezelschap:

Francisco Tárrega en de Los Videntes.

[trage gitaarmuziek]

Good evening, Helsinki.

[gelach]

I will play for you my latest composition, El Gran Vals.

[vrouwenstem] Francisco Tárrega senior was een rietvlechter uit Villarreal…

…die jaren na het vertrek van zijn zoon besloot om zijn fabriek te verkopen.

Met dat geld kocht hij een van de allereerste auto's.

De laatste jaren van zijn leven…

…wijdde hij aan het rondrijden en assisteren van zijn zoon.

♪ als je omkijkt ♪

♪ zie je hetzelfde ♪

♪ o, en dan val je, dan val je ♪ -[Niels zingt in canon]

♪ dan voel je vanzelf dat je in herhaling valt ♪

♪ als je alleen nog maar omkijkt ♪

♪ zie je niets voor je ♪

♪ waardoor je botst en dan zal je, dan zal je ♪

♪ uiteindelijk zelf met een knal in herhaling vallen ♪

♪ het is een kwestie van tijd ♪

♪ voordat je geheid in herhaling valt ♪

♪ als je omkijkt ♪

♪ zie je hetzelfde ♪

♪ en dan val je, dan val je, dan voel je vanzelf dat je in herhaling valt ♪

♪ als je alleen nog maar omkijkt ♪

♪ zie je niets voor je ♪

♪ waardoor je botst en dan zal je, dan zal je ♪

♪ uiteindelijk zelf met een knal in herhaling vallen ♪

♪ aaaaaah ♪

[als Nokia-tune] ♪ in herhaling, in herhaling, in herhaling valt ♪

♪ laaa, dada, lada, ladadada ♪

[als Nokia-tune] ♪ in herhaling, in herhaling, in herhaling valt ♪

Zo. -[applaus]

Zo. Zo. -[applaus]

Hè.

Zo. Hè-hè. -[Jeroen] Zo.

Even zitten, hoor. -Avondje, hoor.

Avondje zeker, zeker. -Zo, ja. Ik kom bij je zitten. Zo.

Hé, man. -Hé, man.

[Jeroen zucht]

[zachte, rustige muziek] -[Jeroen blaast uit]

Jij zou toch eerder thuis zijn dan ik. -Ja, dat dacht ik ook.

Maar jij was vroeg. -Ja, ik had het vrij snel wel gezien.

Ik vond het niet heel erg om te zeggen: 'Sorry, ik moet de oppas aflossen.'

Dus ik ben gewoon weggegaan.

Alles goed gegaan? -Ja, hartstikke goed.

Ja? -Ja, Iris heeft gewoon doorgeslapen, dus.

Hé, hoe was ze, de oppas?

Ze? -Ja, Esmeralda.

Hij.

W-was het een man?! -Ja, dat kan toch ook?

Jawel, maar een man die Esmeralda heet… -Nee, Esmer heette hij.

Was het geen Nederlander?!

Nou, zeg! 'Was het geen Nederlander', meteen?

Eh, hoe zag hij eruit? -Gewoon.

Daar let ik helemaal niet op, joh. -[gelach]

Eh, w-wat voor kleren had hij aan? -Dat weet ik niet.

Een spijkerbroek, ik weet niet. Geen idee.

We hebben geen halal hapjes in huis!

Oh, is dat meteen je eerste associatie? 'Halal!'

[Niels] Tjongejongejonge, zeg.

Ik vind het gewoon een beetje een gek idee.

Mag het misschien een tikkie minder kortzichtig?! Dankjewel!

[gelach]

Hé, hoe was het bij jou? -Ja, leuk!

O, echt? -Ik heb zo'n leuke voorstelling gezien.

Ach. -Ja, het ging over een ringtone.

O. -Ja!

En ze deden het helemaal uit hun hoofd!

Oh! Dat vind ik altijd zo knap! -Nou!

[gelach]

Over een fabriek in Finland. En er was een muzikant, maar die kwam weer uit Spanje.

Joh, ze haalden er van alles bij. -Ah joh, het is vaak zo veel.

Na een uur heb je al geen idee meer waar het over ging.

Nee. Ja, ik vond dus alleen het einde heel gek.

Hoezo? -Nou, het was zo abrupt afgelopen!

Echt waar? -Ja, joh. Zomaar ineens.

Echt? -Midden in een…

[gelach, applaus]

Dankjewel. -[applaus, gejuich]

[Jeroen] Sieuwert Zwaagstra, Marco Steenks.

[applaus, gefluit]

[applaus]

Ah. -[applaus]

[juichkreten, applaus]

[gelach]

[applaus, gefluit]