Original subtitles

[duistere muziek]

[sirene]

[zachte interferentie, klik]

[getokkel op een elektrische basgitaar]

[zachte, gedempte, ietwat aarzelende pianomuziek]

[gitaarspel en pianomuziek door elkaar heen]

[wanklank]

Nee, fff…

Ja.

[zachte, gedempte pianomuziek]

[telefoon]

[telefoon]

Neem maar op! [telefoon]

[telefoon] Met Damiaan.

Ja.

Ja.

Ok… Oké. Bedankt.

Ja.

Dag.

En…?

Ik ben geslaagd. -Oh! O, geweldig!

Oh, wat goed jongen. O, wat goed!

[zachte, gedempte muziek]

[geroezemoes, muziek]

Jullie wat?

Ja, lekker. Dankjewel. -Hé, Aleid! Yo!

Ah! Deel even rond. Hé! -Hallo, schat. Hoi.

Gefeliciteerd. -Ja, dank je.

Goed gedaan. -Nou…

Ja, dat heb jij gedaan.

Hé, dit is Roel. -Hoi.

Hallo. -Ik ben Roel.

Rob had een dubbele afspraak gemaakt. Ze zouden gaan squashen.

Nou… -Dit is m'n zus.

Gefeliciteerd met je zoon. -Dank je.

Eh, hij is het, Damiaan. -Daar.

Mooi. -Nee, die zijn voor je zoon.

Hé. -Hé, man.

Ik dacht: Ik neem 'm mee, want hij is net gescheiden, een beetje zielig.

Oké. -Hij is binnenvaartschipper. Wel leuk.

Ik ben Roel, hallo. -Hoi, Damiaan.

Gefeliciteerd. -Hoe is het?

Hé, Daam! Kom hier, man. Wat ben ik trots op je.

Wat had je nou voor wiskunde? -Een 7,4.

Maar…? -Gespiekt. Ja.

Heb je dat gedaan zoals ik het zei? -Simon ook.

Ja? -Ja, het werkt vet goed.

Ja, werkt als een trein, hè. Ja. -Ja.

Hé, niks tegen mam zeggen. -Nee, tt! Tuurlijk niet.

Oh, mannetje. Wat zou je vader trots op je zijn geweest, echt waar.

Die zeerovers, of hoe noemen we dat, piraten?

Piraten. Nee, maar echt, hè.

Dami, laten we gaan. -Ja, ehm… Ik zit met één ding: m'n moeder.

Ach schat, die vermaakt zich wel. Ga maar!

Op dat moment pak ik m'n pistool…

Ssh, Roel heeft in z'n eentje de hele wereld rond gezeild.

Dat was zo'n lichtkogelpistool. Ik richt dat op de piraat en zeg:

'Hey! Fuck you, fuck you!' Weet je wel? Nee, echt.

En het gekke is: ze gaan weg.

Mam, ik wil even… -Ze draaien om en ze zijn weg!

Hé, gozer. Wat ga jij doen na de zomervakantie?

Eh, weet ik nog niet. Gewoon een beetje chillen.

Chillen? -Roel heeft antropologie gestudeerd.

Ik wil heel even iets aan je vragen. -Ja.

Eh, Simon heeft kaartjes voor een heel vet feest vanavond.

Dit is wel voor jou, hoor.

Ja, maar je hebt daar een heel leuke man staan. Toch?

Daar heb je mij niet voor nodig.

Hoe laat ben je thuis? -Eh, weet ik nog niet.

[ze lacht zuchtend]

[gepraat en gelach van de mannen op de achtergrond]

Het is net als dat verhaal van die gozer. Wat was dat voor een pech of zo?

Ja, dat klopt. -Daar trad ze op.

O, dat was dat bootje van jou. -Dat heb ik verkocht.

Hoe bedoel je? -Dan heb je 'n speciaal stopcontact nodig.

Nee, is een grapje. -Waarom is dat nou een grapje?

Die gaat hij opvoeren. -Dat is precies wat ik niet wil.

Dag, lieverd. -Dag!

Hé, doeg! -Dag.

Kijk uit! -O!

Oké.

Hé, Roel! -Ja?

Kunnen we jou een slinger geven? -Nee, ik ga wel lopen.

Oké. Hé, bedankt! -Hoi!

Moet je ver lopen? -Havens Oost.

[sirene in de verte]

Deze.

Dat is een kempenaar.

Dat is het grootste schip wat je nog in je eentje kan varen.

Ja? Oh! Hm.

Het is van een echtpaar geweest uit Werkendam, zwaar christelijk.

Altijd maar boenen en poetsen. Het zag er piekfijn uit.

En, eh… zelfs de luiken waren nog van hout.

O. Nu niet meer, hè? -Nee, aluminium.

O ja. -Ja.

Dat is, ehm… Dat is jammer hè, toch? Ja. -Ja, nou ja…

Vroeger deed je er drie kwartier over om ze te openen en weer te sluiten.

En nu minder dan een minuut.

Dus, ehm…

Ja.

[in de verte scheurt een motor]

Wil je even binnen kijken?

Ehm…

Eh, nou ja…

Ik zou thuis zijn als Damiaan thuiskomt, dus…

Ah.

Oké.

Nou… -Dag.

Bedankt. Dag. -Ja. Dag!

Dag.

[ze zucht]

[meisje] Naast het Rietveld. Komen, hè. Het is echt tof.

Hé, feestje van het Rietveld. -Lees, hier.

Wel komen, hè? -Ja.

Hé, feestje van het Rietveld!

Hé, hartstikke leuk feestje van het Rietveld. Feestje!

[dancemuziek]

[stilte]

[de deur piept zacht]

[zacht] Mam?

[zacht] Mam. Mam.

Slaap je al? [hij lacht, ze kreunt]

[zacht kreunend] O.

Hoe was het? -Leuk.

Ja? Wat is dat? Wat is dit?

Er komt een feestje van het Rietveld. -O.

Wellicht wil ik naar de Rietveld Academie. -O ja? Hoe dat zo ineens?

Hoe laat ben jij thuisgekomen?

Zijn jullie nog lang gebleven? -Nee, joh. Ik lig al uren in bed.

[plagend] En die man dan?

Hè? -Die man!

O. Die heb ik even naar z'n boot gebracht, hij moest een heel eind lopen.

[hij grinnikt, ze lachen]

Ik heb 'm gewoon even naar z'n boot gebracht!

M-hm.

[Engels] Weet je wie in Guantanamo Bay zit?

[Engels] Osama niet, die hebben we nooit gepakt. Het is z'n chauffeur.

[gesprek in Engels] Waarheen, Mr Osama? -Breng me naar m'n grot, Hoke.

Vreselijk! -[Damiaan] Ja!

[stemmen van tv] -Dat geschreeuw!

[Damiaan] Hou op! -[ze moppert zacht]

[Damiaan] Je verpest het voor mij.

Sorry, zet dan wat zachter. -[stem op tv]

Je hebt nog tien minuten. -En dan?

'En dan?' Dan komt m'n eerste leerling en dan ga jij naar boven.

Hier. [telefoon]

Met Damiaan.

Met wie?!

O ja, Roel.

Ik zal even kijken of ze er is. Wacht even, hoor.

[Damiaan] Mam! [hij lacht]

[Aleid, zacht] Kom! -Volgens mij is ze boodschappen doen.

Geef hier! -Hier, je schipper.

Hé. Hallo.

Ja. Ja, je had je tas vergeten.

Ja, die lag achter in de auto, ja.

[Aleid] O.

[Aleid] Ja.

Jij klinkt echt als een… -Wat, ik klink echt als wat?

[Damiaan beatboxt, Simon imiteert een trompet]

Wow, oh!

What the fuck?!! -Holy shit.

[geluid van vuurstoten en slagen op een hi-hat]

[zachte, gedempte muziek]

[rockmuziek]

[mysterieuze muziek]

[stem] the grasshopper lies heavy

[stem] the grasshopper lies heavy

[stem] the grasshopper lies heavy

[atonaal getokkel op een cello]

Hé! -Hé.

Nou, hé. -Hé.

Hoi. Tof dat jullie er zijn. -Ja.

Hé, ik zie je zo.

Gast, hoe ken jij die, echt? -Die woont hier.

Hier? -Twee pils. Ja.

[atonaal getokkel op een cello, iemand beatboxt]

Kijk eens. -Dankjewel.

[atonaal getokkel op een cello, iemand beatboxt]

[hij beatboxt]

[atonale muziek op een cello met een strijkstok]

[stilte, de vloer kraakt]

Weet ik het? Gewoon, een feestje. -Ja. Thanks.

[geroezemoes]

Hoi. -Hé, hoe kom je hier eigenlijk te wonen?

Je wordt voorgedragen.

Vet.

Vergis je niet.

Dank je.

Next. -Ik herinner me niet dat je erbij was.

Jawel, dat was… Ik was alleen op tijd weggegaan.

[telefoon] -Hm. Dat was nog heel leuk toen jij…

Ja, ik moest de volgende dag werken.

Hé, mam.

Ja, ik kom eraan.

Jahaa, ik kom eraan! -[eenden snateren]

Hé, eh… Later hè, Simon.

Damiaan? -[Damiaan] Ja?

Ben je wakker? -[Damiaan] Ja.

[Damiaan] Wil je zo'n Russische omelet voor me maken?

Ik moet nu gaan!

Ik heb een afspraak.

Ik ben tegen zes uur weer thuis, hoor!

[Damiaan] Maar met wie dan?

[Damiaan] Mam?

[scheepshoorn]

[ratelende werkgeluiden]

[ratelende werkgeluiden]

Daar ben je dan! -Ja.

Dank je. -Ja.

Zo. Nou, leuk dat je even komt.

Wil je even kijken?

Ja.

Voorzichtig hier, hè. -Ja.

Er is een heleboel olie. Smeer.

Kom maar.

Ik moet even de zuigsmering ompompen. -Watte?

Smeren. -O ja.

Ja, ik ga starten. Dat is niet zomaar even een sleuteltje omdraaien.

Hé, ga je mee?

Waarheen? -Ik ga zo varen.

Morgenochtend word ik gelost in Dordrecht, heel vroeg.

Pas op je oren. -[hard metalen geluid, luid geronk]

Wat mooi! -[luid geronk]

[Roel] Nou? -Ja…

Ja, ik moet koken voor Damiaan! -[luid geronk]

Het is mooi hoor, 's nachts, varen op de radar.

Sorry.

[luid geronk]

Hm?

[luid geronk]

[Damiaan zucht]

Ja?

O ja. Ja, ik heb 'm.

Oké. Ja, doe ik.

Hé, veel plezier.

Wat? Nee, mam, waarom zou ik?!

Oké.

Oké. Dag, mam. Doeg.

[zacht geluid van schoenen]

Moet ik m'n schoenen ook uitdoen? -Dat hoort zo op een schip.

Gasten zetten ze buiten en de schipper en z'n vrouw zetten ze binnen.

[lieflijke, vredige muziek]

[romantische muziek]

Kan dit wel?

Nee.

[romantische muziek]

Oeh, shit!

[scheepshoorn]

[rustige muziek]

[Aleid] Hm.

Laten we het rustig aan doen.

Mee eens.

Breng je me naar het station?

Ehm…

Ik wil niet zomaar wegblijven.

[achtergrondgeluid van tv]

[telefoon trilt]

[telefoon rinkelt]

Met Damiaan.

Wie?

Ja, tuurlijk, Desie.

Ja.

Nee, gewoon, goed.

Ja, cool.

Ja.

Is goed, ik kom eraan.

Oké.

Ja, er kwam dus weer wat leeg en ik was aan de beurt om iemand aan te wijzen.

Zo. Jij wilde toch heel graag? -Ja.

Hoe wist je m'n nummer? -O, van Simon.

Dit is het!

[Damiaan] Wow!

[Desie] Ja. Het is een beetje…

Je moet wel nú beslissen, anders pikt iemand anders 'm in.

Hé, het is te gek.

[Desie] Ja, gaat het lukken, denk je? -Ja, dankjewel.

Als er wat is, kun je altijd bellen. -Oké.

Ik woon op de derde.

De sleutel. -Dankjewel.

Slaap lekker. -[Damiaan] Jij ook.

[zich verwijderende voetstappen]

[de deur piept en gaat dicht]

[zacht gerinkel van de sleutel]

[zachte, rustige muziek]

[vredige muziek]

[de voordeur sluit, voetstappen]

[telefoon]

Hé, mam. Hoe was het varen?

In Noord.

Nou ja, kamer… Het is meer een soort, eh…

Ja, gewoon, via een meisje, het is gekraakt.

Eh… Ja, het is te gek.

Nu, vandaag?! Nou, laten we het vandaag nog maar even niet doen.

Maar ik wil gewoon een keer langskomen!

Maar waarom niet?

Ben je boos?

Ja, omdat ik het gevoel heb dat er iets is.

Maar je doet zo vreemd!

O, ja. Is goed. Dag.

[rustige muziek]

[rustige muziek]

Zes euro vijfenvijftig, alsjeblieft.

Ehm… Sorry, ik heb het net niet. Kun je die soep er voor me afhalen?

[rustige muziek]

[deurbel]

Anouk. -Ja, hoi.

Hoi.

Ja.

[Aleid] Heb je nog een beetje kunnen studeren?

[rustige muziek]

[rustige muziek]

[rustige muziek]

[het schip tuft zacht]

Solent, hier de Phanta Rhei, ik wil zo een draaitje over stuurboord maken.

Dan kunt u gewoon bakboord op bakboord blijven. Passeren, ja.

Dat is goed. Oké, goeie reis.

'Bakboord op bakboord.' -[hij lacht, telefoon]

Wacht even, het is druk vandaag. -[telefoon]

O, het is Ingrid. Die moet ik wel even nemen. Het gaat over de kinderen.

Oké. -Sorry.

Ja, met mij.

Kan je het kort houden?

Nou, omdat ik bezig ben.

Eh… Ja.

[gedempt gepraat, het schip tuft, het water kabbelt rustig]

[hij kucht]

[hij blaast zuchtend]

Mam?

[Damiaan] Mam?

[telefoon] -Hé!

Mijn kind.

Op het schip, bij Roel.

O. Hoelang?

Leuk.

Nee, niks.

Gewoon zomaar, dat het goed gaat, hier, in Noord.

O. Nou, daar ben ik heel erg blij om. Ben ik heel blij om.

Ja, ja. Pas goed op jezelf hè, lieverd.

Ja, oké. Dag!

[voetstappen lopen de trap op]

[Damiaan blaast zuchtend]

[Aleid] Nee, maar waar ben je dan?

Ja.

Nou ja. Nee, ik kom net thuis, maar…

Ik begrijp dit niet.

Waarom heb je niet even gewacht?!

Maar…

Maar waarom weet ik dit niet?!

O…

O, gaat dat zo?!

Nou…

Maar ga je niet veel te snel?

Ja, maar hoe ga je dat nou doen?

Met geld, bijvoorbeeld?

Goed, oké. Ja.

Ja.

Dag.

Heb je ooit met zo'n pompwagen gewerkt? -Eh, ja. Ja.

Dan kan je die dozen vast daar zetten. -Geen probleem.

Gewoon tegen die andere aan? -Ja, 93.

[gerinkel, geklots] -[jongen] Wow! Gast, gast, gast.

[Damiaan] Sorry.

Oké, nee…

Hij staat weer recht.

[jongen] Zo. -Thanks, man.

Even inkomen.

Ietsje sneller, ietsjes. -Ja.

Nu vooruit.

Ja, ontkoppel 'm zo maar, is goed.

Wil je thee? -Ja, lekker.

Oeh!

[claxon toetert]

[vrouw] Veel plezier, hè. -[kind] Ja.

[zacht gepraat]

Hé! O!

[Roel praat zacht]

[Roel] Kom maar.

Hé. -Hé.

Jij bent Aleid, hè? -Ja, en jij Vita.

Ja. -Toch?

Hoi, hallo. -Hoi.

[zacht gepraat]

[zacht gepraat]

[harde muziek: 'Ga maar lekker los' van Mimiet & Sébastièn Choy]

[gedempte stem van Vita klinkt boos door de muziek heen]

Hé! Jongetje. Wat klink jij slaperig.

Nou, het is elf uur!

O ja, sorry, sorry.

Ehm… Nou, ik ben op het schip en ik kook vanavond. Kom je ook?

Maar dan leer je 'm toch kennen.

Z'n kinderen zijn er ook.

Ja, tuurlijk, het hele weekend.

Maar dat is toch gezellig?

Nou, doe niet zo raar!

[meeuwen krijsen zacht]

Nou, jongens…

Ja, o ja. Hé, heel goed.

[zacht gepraat]

[ietwat droevige muziek]

[neerslachtige muziek]

[neerslachtige muziek]

[claxon toetert]

[zacht gepraat]

Hé!

Hé, pronto.

Hoppa.

[rustige muziek]

[geroezemoes]

[zacht gepraat]

[rustige muziek]

[zacht gepraat]

Ja, yo.

Kijk, deze mag iets dieper worden, ongeveer een centimeter of zo.

Oké. -Maak eerst maar die even af.

Dan, ehm… Hoi. -[Damiaan] Hoi.

Kan ik helpen?

Ja. Ja, is goed.

Eric. -Hoi, Damiaan.

Michel. Dit is Damiaan. -Hé, man.

Ehm… Je kan even… Dit moet wat dieper, dat kan je wel schuren.

Oké. -[gereedschapsgeluiden]

Ja… O, sorry. Ehm, alleen in rondjes. Anders dan…

Zo? -Ja. Super.

Zul je aan papa blijven denken, op Bali? -Ja.

Hè? Ga je ons een kaartje sturen? -Ja.

Wauw.

[Roel] Hier. Vergeet 'm niet. -[Vita] Doei!

Veel plezier, hè. -Wouter, kom eens terug.

[Aleid, zacht] Laat maar.

[Roel] Er staat hier nog iemand. -Geeft niet.

Kom eens terug! -Laat maar!

Heeft allemaal tijd nodig. -[de auto start]

Heeft allemaal tijd nodig. -[de auto rijdt weg]

[zachte klassieke muziek]

[zachte klassieke muziek]

Waarom kom je niet bij me wonen?

Is dat niet te snel?

Ik wil niet dat het vrijblijvend is.

[Aleid] Maar dan doe je niet zo spastisch. Ik kom eraan en je laat me gewoon binnen.

Omdat ik iets met je moet bespreken.

Nee. Nee, dat gaat niet door de telefoon.

Ja. Tot zo!

[hij zucht]

[hij blaast moedeloos]

[hij zucht]

[Aleid] Jezus.

Ja!

Ik sta voor je deur.

Waarom niet?

Hè?

Het maakt mij niet uit als het een rommel is.

[ze zucht] Nou, kom jij dan maar naar beneden.

Ja.

Hé. -[Damiaan, zacht] Hé.

Nou, wat is er zo belangrijk?

Ehm… Ga je mee lunchen?

Mam, ik lag net nog te slapen. Ik werk 's nachts, weet je nog?

Wat is er aan de hand? -Jij wilde mij spreken!

Ja… Kunnen we niet ergens heen, ergens zitten of zo?

Zeg nou gewoon maar wat je zeggen wil.

Ehm…

Ik wil weten of je nog, eh, terugkomt naar huis.

Roel heeft mij gevraagd om bij hem te komen wonen.

O, gefeliciteerd.

Maar ik wil heel zeker weten dat jij niet terug naar huis wil.

Nee.

Moet je doen!

Ja, maar… ik moet zeker weten of jij…

Mam, waarom zou jij in je uppie in ons oude huis blijven zitten?

Dus jij komt niet terug? -Nee.

Nou…

Het voordeel is dan dat jij al onze spullen mee kan nemen.

Anders moeten ze toch naar de opslag. -Hoezo dat?

Nou ja, er is geen ruimte op dat schip. Dus stoelen, tafel, bank.

Nee, dat hoef ik niet.

Kaasschaaf, wok, dat soort spullen? -Nee. Nee, dus niet.

Ehm…

[Damiaan] Ik ga weer slapen.

Ja. Dit is voor jou. Hier.

[Aleid] Volgende keer kom ik boven, hè.

[zacht getuf van een boot, het water klotst]

[een klokkenspel speelt een deuntje]

[zacht gepraat]

Hé, wie hebben we daar? -Hé.

Gaat ie? -Hé.

Hé.

Nou, dan is dat naar beneden, hè.

Hé! Mooi op tijd, man. -Hé.

Sorry. Verslapen, ik kom van m'n werk.

Kan ik nog wat doen? -Nou…

Kale boel.

Ik heb iets voor je.

Je kindertekeningen.

Wat moet ik daarmee? -O, ze zijn zo mooi!

En op het schip is geen bergruimte.

Ik heb nog iets.

Die foto van papa heb je al.

Hm? En die andere foto neem ik mee.

Ja. Die kan je dan leuk op Roel z'n boot ophangen, hè.

Schip. Dat heet 'schip'.

Dit huis…

Papa… Al die jaren, dat gaat niet weg. Dat zit in ons, dat nemen we mee.

[telefoon]

Hé, schat.

Ja. Ja.

Eh, nee. Alles is hier zo'n beetje weg, ja.

Ja, en vraag dan aan Rob of hij meteen doorrijdt naar die opslag.

[Aleid] Eh… City Box of zo, City Box.

[Aleid] Ja. O nee, wacht even. De piano gaat naar Mea.

[droevige muziek]

Hé, Daam.

Hé. -Hé.

We gaan zo met z'n allen bij ons eten, ga je mee?

Eh… Nee, ik eh…

Ik moet werken.

[droevige muziek]

[droevige muziek]

[droevige muziek]

[rustige, lieflijke muziek]

Zet die maar even daar achter neer, als je wil.

Het laatste beetje.

Yes!

[zacht gepraat]

[Desie] Je kan gewoon overal op.

Hè-hè.

Eindelijk!

Wat ga jij eigenlijk doen dit jaar? -Ik weet het nog niet.

Misschien wil ik ook naar het Rietveld. -Ja, moet je doen.

Ja, maar ik moet wel worden toegelaten, natuurlijk.

Wat moet je eigenlijk doen om toegelaten te worden?

O! Ik ga. -O.

Ik pak de trein naar Delft. Morgen begint m'n studie.

De mazzel, man. -Yo man, ik zie je snel.

Ja, veel plezier hier.

Jij ook in Mexico. -Dank je.

Doe-doei. -Doei.

Ga je naar Mexico? -Ja.

Stage lopen.

Bij een vriendin van m'n moeder, een schilderes in Mexico City,

Een halfjaar.

Oké, cool. -Hm.

[jongen] Hé Dees, champagne!

[ze lacht zacht]

[lieflijke muziek]

Wow! -Hé.

[Desie] Woeh! -[jongen] Ziet er goed uit, hè.

[Desie] Ja, tof hè. Leuk.

[lieflijke muziek]

[claxon toetert dwingend]

[zacht gepraat]

[Aleid gilt] -[Roel] Wat is er nou?

[Aleid] Ah, niet doen! -[Roel praat zacht]

[Aleid] Hé! Ah! Niet doen, hè!

Hé. Zal ik je even helpen met de was? -Nee, je hebt vieze handen.

Hé! Nou! Wat een verrassing, wat geweldig!

Leuk. Wat kom je doen? -[Damiaan] Gewoon.

Nou, we gaan zo varen alleen, dan gaan we onder de pijp.

[Roel] Laat hem het schip anders zien. -[Aleid] Ja, kom.

[Roel] Dan ga ik vast starten. -Ja.

Hoe moet dit? -Nee, daar.

O, shit, ja. -Hier.

Hier.

Onder de pijp? -Ja, dat betekent dat je geladen wordt.

Hier is de machinekamer, wil je het zien?

Nee. -Roel z'n trots!

Nee, het schip? Kom! Schoenen uit. -Waarom?

Het is een schip, dat hoort zo. -Ik ga echt niet m'n schoenen uitdoen.

Ach, doe niet zo flauw. Kom, uit! -Nee!

Ach!

Dit is onze slaapkamer. -O ja.

Badkamer.

Jezus, het is wel klein. -Maar wel gezellig, toch?

Oké.

Wel weinig plek voor jou hier.

Wat doe je hier?! Ik bedoel, wat doe je de hele dag?

[Roel] Lieverd, help je me hier even? Kan ik de lijnen losgooien!

[Roel] Damiaan, ga je mee? -Eh, nee.

Is leuk, man. Echt iets voor jou! -Nee. Ik moet werken.

Nou, goed.

Ik moet jou nog iets geven.

Dat was je vergeten, hè. -Mam, wat moet ik daarmee?!

Het is van jou. -Nee, ik hoef dat niet, echt niet.

Doei. -Dag.

Dag. -Dag, mam.

Loop niet de hele tijd zo… Dat is vies! -Laat gewoon los!

Je bent net een baby! -Hij is van mij, laat los!

Kom op! -Hou eens op dan!

Nou! Mijn muis, hè.

Jongens, moeten jullie je niet eens aankleden?

Geef hier! -Ah!

Loop niet zo te klieren met dat beest! Hé! -Jongens!

Kom op, nou! -Laat gewoon los!

Oké, oké, oké. Geef dat hier. Geef mij dat ding dan gewoon.

Nee. -Jij zit er al de hele tijd mee.

Geef gewoon even dat ding! -Nee!

Geef mij dat… -Geef gewoon!

[gekibbel op de achtergrond]

Het zijn jouw kinderen.

Je moet je met ze bezighouden, niet doorvaren als ze er zijn.

Je moet ze aandacht geven.

[Wouter, gedempt] Doe normaal! Geef hier! Hé!

Ik ben 18 jaar moeder geweest.

Ik ben er klaar mee. -[Vita] Los!

Pap, Wouter pakt m'n knuffel af.

[Roel] Woh! Kom maar even bij je papa zitten dan, hè.

Hm?

[zachte stem op de boordradio]

Aleid, met de klok mee, anders gaat het kinken.

Ja, dat doe ik toch? [gekscherend lachje]

[Aleid] Er is helemaal niemand. -Nee, het is zondag.

Wanneer worden we dan gelost?

Ja, morgenochtend, morgenmiddag? Ik wacht wel even af.

De kinderen moeten toch naar school? We gaan toch terug?

Nee. Die zijn vrij. Die blijven nog een paar dagen.

Waarom weet ik dat niet?

Moet ik alles ook nog een keer met jou overleggen?

[het schip tuft zacht]

[Roel] En nou weer recht.

Hé.

Goed zo.

[Roel] Hé. Ga je ergens naartoe?

Ehm…

Ik ga even naar buiten.

[Aleid snuft]

[Aleid zucht geëmotioneerd]

[Aleid snuft]

[Aleid zucht zacht huilend]

[Aleid snuft]

Hé.

Hé, wat is er nou met je?

Wat… -Ik… Ik wilde m'n eigen kind.

Kun je me aan wal zetten?

Natuurlijk.

[droevige muziek]

Het moet ook een beetje… een beetje vanzelf gaan, toch?

Het heeft tijd nodig.

[droevige muziek]

[lieflijke muziek]

[de deur gaat piepend dicht]

[gedempte gitaarmuziek]

[gedempte gitaarmuziek]

[geklop op de deur]

[Aleid] Damiaan!

Oh. Damiaan!

Nou laat je me naar binnen, hè! Ik ga niet weg!

Alleen als je je ogen dichthoudt. -[Aleid] Kom op!

Ja, dan niet.

Oké.

Ja? -[Aleid] Ja!

Oké, kom maar.

Hallo, lieverd.

Dichthouden, hè. -Ja-ja!

Zo, och. -Pas op.

Ja-ja!

[Damiaan lacht] -Och!

[geluid van kopjes en lepeltjes]

[Damiaan] Wil je een kopje thee? -Ja, graag.

[gekletter van water]

Koud hier, hè.

[Damiaan] Mwah, vind je? -Hm.

Het ruikt hier een beetje… muf. [ze snuift]

Heb je soms een piercing laten zetten dat ik je niet mag zien, of een tattoo?

[Damiaan] Ja, ik heb een enorm hakenkruis op m'n voorhoofd.

[hard gekletter] -[Damiaan] Kut!

[Damiaan, zacht] Shit. -[zacht gerommel]

[hij blaast]

Tt! Wat moet die koffer hier nou weer?!

Zulke lieve kindertekeningen.

Nu ben ik volwassen. Wat moet ik daarmee?!

Gewoon!

We hebben geen plek, je weet toch hoe klein het bij ons is!

[harde knal] -[Damiaan] Nou, ik heb hier ook geen plek!

Nou, doe toch niet zo ongelooflijk flauw!

Ruim die troep een keer op hè, als je zo volwassen bent!

[voetstappen sterven weg]

[het water kabbelt, eenden snateren]

[zachte stemmen op de boordradio]

[Aleid] Ja.

M-hm.

Ja, maar…

Lieverd…

A… Als jij naar de Rietveld gaat en die basisbeurs is niet voldoende…

…dan verzinnen we wel wat.

Ja, dat weet ik nog niet, maar dat komt wel goed.

Als jij wil gaan studeren, dan help ik jou gewoon.

Oké, nou. Dat is heel fijn, dankjewel.

Weet je eigenlijk al wat je gaat doen op je verjaardag?

Leuk. Op de boot?

Wie komen er?

En die kinderen?

Hm.

Ik weet het nog niet. Ik moet er even over nadenken.

Ik ga erover nadenken. Dag, mam.

[telefoon]

Hé! Was je nog wat vergeten?

Echt waar?!

Lieverd, je hebt geen idee hoe blij je me nu maakt!

Eh… Een uur of zes. Of zeven. Je mag ook eerder komen.

Ja. Dag, lieverd.

[zacht geroezemoes]

[zacht geroezemoes en gelach]

[reggaemuziek] [jongen] Waar is die joint, man?

[reggaemuziek]

Wat is er? -Niks.

Wat is er, kerel?

Gewoon, ik snap die boot niet, man.

[reggaemuziek]

Ja. Het is gewoon niks voor haar, weet je, zo'n boot.

Op een boot…

De Bereboot.

[geroezemoes] -Hé, dat zie ik!

Alsjeblieft. -Dankjewel.

Proost, hè. -Hé, proost.

[gezellige muziek]

Van wie is die wijn? -Van mij.

Nee, schat. -Jawel.

Nee, absoluut niet! Je mag toch geen alcohol, ben je gek geworden?

Nooit, hè. -Neem een sapje!

[Rob] Ik had ze horen spelen, echt te gek, joh. Geweldig!

Toen dacht ik: als ik nou met m'n saxofoon erbij ga…

…dan krijg je zo'n heel aparte sfeer. -Ah.

Dat moet ik een keer proberen. Maar ik vond het echt wel belangrijk…

Wil je wijn? -Ja, lekker.

Wit, hè? -Ja, wit.

Toch? -Ja.

Hoe laat zou hij komen?

Eh… Heeft hij niet gezegd.

Maar die komt wel. -Ah, ja.

Proost. -[Rob] Ah, lekker.

Proost.

Wil jij, eh…? Je kippenpootjes staan er. -[Rob] O, zijn er nog?

Er zijn er heel veel. -Dat had ik helemaal niet gezien.

Ja, oké. Nemen jullie niet?

[Roel] Wel thuis, hè. Hoi!

Hé. -[Aleid snikt]

Hoi. -Hoi.

[tante] Je had beloofd te komen, Daam. Je hebt niks van jezelf laten horen!

Hoe denk je dat ze zich voelt?!

Ja, ik was het vergeten.

Geloof je het zelf?!

Dat gedoe met die boot!

Aleid heeft het daar helemaal niet alleen maar leuk, hoor.

Ze zit daar met twee wildvreemde kinderen en die mist jou!

Is ze kwaad?

Nee. Ze mist je.

[tante] Hé. Hé.

Hé, mannetje. [ze zucht]

Het is ook allemaal veel te snel gegaan met jullie.

[meeuwen krijsen zacht]

Kijk eens aan, wie hebben we daar? -Hé.

Is mama thuis?

Kom binnen.

[Damiaan] Hoi.

Eh… Ik was je verjaardag vergeten. Sorry.

[Damiaan] Ik kom het goedmaken.

[Roel] Wat is het? -[Aleid] Een, eh… treinarrangement.

Naar Antwerpen, voor twee personen, volgend weekend.

Volgend weekend kunnen we niet.

Dan hebben we de kinderen.

Het is voor ons.

Ach.

Wat goed jongen, hé. Oh!

Oh, dat is heel duur! Hoe kom je aan dat geld?

Ik werk toch. -[Aleid] O ja.

Ah, gaan jullie maar lekker. Dan doe ik de kinderen wel, hm?

[lieflijke muziek]

[lieflijke muziek]

[lieflijke muziek]

Het was echt vervelend werk.

M'n voeten waren altijd nat. -Ja.

Ook al had ik waterdichte schoenen aan. -O, die had je wel?

Ja. Dus toen dat met m'n arm gebeurde, dacht ik: Ik ga gewoon niet meer terug.

Maar wat met je arm dan? -Die was gewoon uit de kom geschoten.

Hè?! Uit de kom?! Daar weet ik niks van!

Zo erg was het ook weer niet, hij zat er zo weer in.

Wie heeft dat gedaan? Waar was het? Waar ben je naartoe gegaan dan, ermee?

Gewoon daar, op de, op de…

Zo'n bedrijfsarts, zo'n vrouw. -Jezus!

Laat nou maar.

Goed, nou. Rietveld? Moest je dingen inleveren?

[Damiaan lacht]

[Damiaan] Wat is dit?

[Damiaan lacht]

Sjongejongejongejonge.

[Aleid, zacht] Damiaan!

[Aleid, zacht] Draai 'm eens om.

[Damiaan] Wat zit je nou te kijken? Jij hebt me dit nooit goed geleerd, hoor.

Ik heb het je wel honderd keer verteld, maar je wil gewoon niet luisteren.

Je zegt: Nee, ik kan het wel! -[telefoon]

[telefoon]

[telefoon]

We zijn toch aan het eten? -[lachend] Ja.

[telefoon]

Doe 'm gewoon uit. -[telefoon]

Ik zeg wel even dat ik zo direct terugbel. -[telefoon]

[Damiaan] Mam!

Hé, lieverd.

Ja.

[Aleid] Ik bel jou zo direct even teru…

[Aleid] O? -Mam!

[Aleid] Ja. Ach.

[zacht] Ik loop even daar…

Ehm… Heb je… de koorts opgemeten? Ja?

[Aleid, zacht] O, dat heb je gedaan?

[Aleid, zacht] Ehm, ja, in dat kastje, ja.

[Damiaan] Zet je 'm nu uit? -Vita is ziek.

Hij moet varen, kan niks doen, maakt zich bezorgd, ik ben er niet, heel vervelend.

Zullen we een wodkaatje gaan drinken in zo'n 'verkeerd' café?

Oké.

Geweldig. -Lekker.

Echt geweldig. -Hmmm!

Nou… waar zijn die foute kroegen? -[verkeersgeluiden]

Het ziet er daar wel fout uit.

[telefoon]

Mam!

Even vragen hoe het is.

Even. Hé.

Hé.

Ja.

Beter. Mooi.

Hier! Flikker op met dat ding! -Ben je gek geworden?! Hé!

We zouden toch samen iets doen?! -Geef terug! Geef hier!

Oké. Hier, stik er maar in. Ik ben weg. -Verdomme!

[gedempte muziek, de vloer kraakt]

[gedempte gamegeluiden, de vloer kraakt]

[gamegeluiden]

[gekraak van de vloer]

[gamegeluiden stoppen]

[harde verkeersgeluiden]

Hé!

Ik hoef je even niet meer te zien.

Gewoon, het contact verbreken, ik wil de navelstreng doorsnijden.

Ja. Lijkt me een goed idee.

Goed. Doei!

Succes!

[rustige muziek]

[rustige muziek]

[rustige muziek]

[rustige muziek]

[rustige muziek]

Hé, man. Jij speelt toch bas? -Ja.

[rustig kabbelende muziek]

[rustig kabbelende muziek]

[rustig kabbelende muziek]

[gedempte gil]

[harde gil] [Roel] Hé!

[Roel] Ah, Vita! -[Vita] Ah!

[speelse kreten, gelach]

[hij lacht quasigemeen]

Oeh! Ik heb het koud! Ik wil naar Tenerife!

[Roel lacht] -[Vita] Heb je al geboekt?

[speelse kreten, gelach]

[Vita] Heb je al geboekt?! -[Roel] Ja!

[Roel hijgt]

Tenerife? -Ja, daar gaan we altijd naartoe.

Wanneer? -In de vakantie. Is traditie.

[Vita] Heb je al hetzelfde huisje gehuurd?

Ja lieverd, hetzelfde huisje. Had ik beloofd.

[speelse kreten, gelach]

[Vita gilt]

Hé.

Waarom vraag je niet wat ik wil?

Misschien wil ik wel iets heel anders, met jou alleen op vakantie, of reizen.

Luister nou. Vorig jaar konden ze niet hè, vanwege Bali.

[Roel] Ja, en…

Ze verheugen zich zo! Het is ook traditie. Wat kan ik eraan doen?!

Wanneer gaan jullie?

'Jullie?' Is het nu ineens 'jullie'?!

Je gaat toch met ons mee!

Vier weken.

Vier weken?! Dat had je toch ten minste met mij kunnen overleggen!

Hoezo?! Ik overleg me al helemaal gek met Ingrid!

Jezus! Ik doe m'n best!

Ik trek dat niet!

Ik trek dat niet, vier weken met jouw kinderen in een appartement!

Weet je wat jij doet?! Bekijk het maar!

Zonder m'n eigen kind, bedoel ik!

[Roel, gedempt] Hé!

Goedemiddag, kan ik u helpen?

Ehm, nee. Nee, het is…

Het is, eh… Het is oké.

[het schip tuft zacht]

Als ik nou de eerste twee weken door Spanje reis…

…dan hebben de kinderen jou twee weken voor zich alleen.

En dan… vlieg ik van Malaga naar Tenerife.

En dan ben ik de laatste twee weken gezellig bij jullie.

[claxon toetert twee keer dwingend] -[Roel] Ja, ja, ja!

Nou, lieverd…

Heb het goed daar, hè. -Jij ook.

[claxon toetert twee keer dwingend] -O, Jezus.

O, je shirt. -Wat?

Dat eh, zit binnenstebuiten. -O! Ja.

Zo. Oké?

Het kraagje.

Haren.

Hé, we bellen hè, als ik aankom, oké? -Ja.

Het is maar twee weken. En dan ben ik er ook.

Hm? -We bellen.

[motor van de auto draait]

[portieren van de auto gaan open en dicht]

[de auto rijdt weg]

[geluiden van verkeer en vliegtuigen]

Dag, lieve schat. Oh!

Houd je Damiaan een beetje in de gaten? Zonder dat hij het merkt.

Bel je me, als er iets is? -Komt goed.

Geniet er een beetje van, hè. -Ja.

Zonder dat hij het merkt, hè. Ja?

Bedankt voor het brengen, hè.

Dag, lieverdje!

[meisje] Hé, Dees! Leuk dat je er weer bent.

[Desie] Dank je.

[allebei tegelijk] Hé.

Hoi. -Hier, ik help je.

O, thanks. Woeh!

Wauw. Hoe was het? -Ja… Super. [ze lacht]

Ik heb in het hele vliegtuig niet geslapen.

Oké. Eh, rust lekker uit. -Ja.

Zal ik voor je koken vanavond?

O. Oké.

Ja? -Ja.

Hoe laat? -Zeven uur?

Oké.

[verwachtingsvolle muziek]

[verwachtingsvolle muziek]

[Desie] Nou ja, op zich was er in Mexico City nog niks aan de hand.

Maar toen we op reis waren en bij de grens van Guatemala kwamen, zijn we beroofd.

Nee! -Ja.

En Jorge was echt álles kwijt, al z'n spullen, tot en met z'n tandenborstel.

Was dat een leuke jongen, die Jorge? -Ja, heel leuk.

Mis je 'm dan niet?

Hij komt binnenkort.

[hij wast z'n handen]

Ik vind het tof om je weer te zien.

[lieflijke muziek]

Mmm!

Ja?

[Damiaan] Wat is er? -[ze kucht]

[benepen] Het is heel heet. -O, shit.

Shit! -[ze hoest]

Hier, hier, hier! -[ze kucht en lacht]

[ze kucht en lacht] -Sorry.

[ze kucht]

[lieflijke muziek]

[zachte, vredige gitaarmuziek]

[hij speelt sneller en dynamischer]

Ah, wat ben je vet goed!

[hij stopt met spelen]

Weet je dat ik best vaak aan je gedacht heb?

En, eh… Gorgel dan?

Ben je jaloers?

Het is ook wel een heel leuke jongen. Jorge.

Heel charmant en grappig en… kan heel goed dansen en, eh…

Maar je zal 'm wel zien als hij komt, hierheen.

[ze grinnikt] Hij is hartstikke gay.

Tss! Shit. Ah!

Jij bent zo gemeen. -[ze lacht]

[vogeltjes fluiten, geluid van een krekel]

[vogeltjes fluiten]

[getoeter, verkeersgeluiden in de verte]

[telefoon]

Hé! [ze lacht] Lieverd.

Dat is vroeg!

Zijn jullie nog niet naar het strand?

Hm?

Wat is er dan?

Wat bedoel je?

Hè?!

Wat zeg je?!

Wat zeg je nou?!

[ze snikt]

[ze zucht huilend]

[ze snikt]

[ze snikt]

[ze snikt]

[Aleid] Mea?

Het gaat niet goed.

Ik mag niet komen.

Hij wil niet dat ik kom.

Ingrid is daar. Zij is daarnaartoe gekomen.

Z'n ex. [ze snikt]

Ze willen het nog een keer proberen… voor de kinderen.

[ze snikt] Ja. [ze zucht]

Ik vlieg terug naar Nederland, want ik kan daar niet heen…

…omdat zij, die vrouw daar zit, voor de kinderen, en ik heb nog drie dagen hier.

Niets tegen Damiaan zeggen.

[ze snikt]

[ze snikt] Die wil z'n eigen leven leiden.

[ze snikt] Mea, wat moet ik doen?!

[Aleid] Wat moet ik doen?!

Misschien nog wel even keren.

O. [ze lachen]

Wat doe je? -Even draaien.

O, deze nog.

Wat is er?!

[verkeersgeluiden]

[droevige muziek]

[ze snuft]

[droevige muziek]

[droevige muziek]

[droevige muziek]

[droevige muziek]

[droevige muziek]

[de bus rijdt weg]

[droevige muziek]

[terneergeslagen muziek]

[getoeter in de verte, gerinkel van flessen]

[vogeltjes fluiten]

[in de verte gaat een telefoon]

Si, thank you. Gracias.

[blij zuchtje]

[ze lacht blij]

[ze zucht blij] Wat is dit?

Ik kom je halen.

Hè?! -Ik kom je halen!

[ze lacht blij] -Kom hier.

[ze lacht blij en huilt]

Hé, het komt goed.

[ze zucht]

[ze snift en zucht]

[vredige muziek]

Kijk, dit is 'm, voor de toelating.

[Aleid, bewonderend] Oh!

Ja, o ja. Wat mooi, man!

Dat ik daar niks van weet, hè. Dat is toch erg.

Heb je wat gehoord? -Ja.

En…?

Afgewezen. -Echt waar?

Maar ik heb toelating gedaan voor het conservatorium.

Ja, echt.

Oh! En…?! -Ja, ging heel goed. Ik weet het nog niet.

[Aleid] Oh, wat goed! Wat goed, man!

[vredige muziek: 'Damn Heart' van Thomas Dybdahl]

♪ can't you tell ♪

♪ I know you will ♪

♪ mmm ♪

♪ mmmmm ♪

♪ damn heart, no friend of mine ♪

♪ and nothing ever comes my way ♪

♪ nothing ever does these days ♪

♪ nothing ever comes ♪

♪ my way ♪

♪ oh, no ♪

♪ oh, no ♪

♪ don't start ♪

♪ not now ♪

♪ mmm ♪

♪ and it's such a shame ♪

♪ I can't keep up ♪

♪ damn heart ♪

♪ I had enough ♪

♪ nothing ever comes my way ♪

♪ nothing ever does these days ♪

♪ and nothing ever comes ♪

♪ my way ♪

[gezongen klanken]