Original subtitles

‫قوی‌تر از همیشه باشید ‫به امید ایرانی آزاد

‫مجموعا سی تا جعبه شد؟

‫باشه، پس بابت هر جعبه ‫سه هزار ین می‌دم.

‫مجموعا نود هزار ین می‌شه.

‫شما قیمت اصلیش رو می‌دونی؟ ‫جعبه‌ای چهارصد هزار ینه.

‫جعبه‌ای ده هزار ین مقطوع می‌گیرم.

‫شوخیتون گرفته؟!

‫دستمزد مجمع و درخواست ثبت اختراع بوده. ‫تازه هزینه طراحی هم بوده.

‫همگی هزینه‌های هنگفتی داشتن.

‫توسعه محصول باید چند برابر ‫قیمت تمام شده باشه!

‫آقای تونویاما.

‫اگه بخواید این زباله‌ها رو جمع کنید ‫خرج بیشتری رو دستتون میفته.

‫آهای آقا.

‫این دستگاه‌های درمانی رو ‫چطور قیمت‌گذاری می‌کنی؟

‫نمی‌دونم. بستگی به بازار داره.

‫ولی همچنان می‌خوای ‫سی تا ازشون بخری؟

‫آره.

‫اگه فروش نره چی؟

‫اون‌موقع خودم هزینه جمع کردن ‫این زباله‌ها رو تقبل می‌کنم.

‫شما کلا از روی غریزه و هوس ‫تصمیم می‌گیرین؟

‫هیچ زحمتی نمی‌کشین؟

‫کارم همینه.

‫تا حالا فکر کردین که شاید ‫دارین اشتباه می‌کنین؟

‫ولش کن. طرف مریضه. ‫حرف حساب حالیش نمی‌شه.

‫آره. الکی خون خودتون رو کثیف نکنین.

‫قبول کردن یا نکردنش با خودتونه، ‫من نود هزار ین رو می‌ذارم آقای تونویاما.

‫ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@

‫[دستگاه درمانی معجزه‌آسا]

‫[قیمت: دویست هزار ین]

‫[نصف قیمت بازار!]

‫[یک مورد در سبد خرید]

‫[فروخته شد]

‫[یک مورد در سبد خرید]

‫[فروخته شد]

‫کل بار همین بود؟

‫آره، خدمت شما.

‫باشه، مرسی.

‫یوشی.

‫آقای تاکیموتو باهات کار داره.

‫در مورد جایگاه مدیریتت باهات کار داشتم.

‫نظرت چیه فعلا ناظر ‫بخش کارکنان جوان باشی؟

‫عملا مثل استاد و معلم ‫نیروی کار جوان می‌شی.

‫تصمیمش که با...

‫این حرف‌ها رو قبلا زدی.

‫با این‌حال من صلاح دیدم ‫که تو مدیر باشی.

‫شخصا خودم ضمانتت رو می‌کنم.

‫فکر کنم من رو اشتباه گرفتین.

‫بعید می‌دونم.

‫تو آدم مدبر و متعهدی هستی. ‫قطعا مدیر خوبی هم می‌شی.

‫اگه بخوام تو رو همچنان یه نیروی کار ‫معمولی نگه دارم، کار اشتباهی کردم.

‫یه نگاه به بخش ارشد ما بنداز.

‫همه‌شون مشتی پیرمرد ‫سالخورده و بی‌انگیزه هستن.

‫هیچ‌کدومشون نمی‌تونه دست راست من بشه.

‫من فقط ادعای خاصی ندارم. ‫واسه این به نظر میاد انگار متعهدم.

‫انقدر بهونه نیار دیگه.

‫دستمزدت رو بالا می‌برم.

‫گمون نکنم بتونم قبول کنم.

‫فکر نکن بار اضافه روی دوشته.

‫فعلا به عنوان رئیس بخش جوان شروع کن.

‫[بروزرسانی حساب جاری]

‫[رتبه فروش بازی‌های ویدیویی]

‫[تعداد: ده عدد]

‫[ثبت سفارش]

‫ریوسکه، کی اومدی؟

‫تازه رسیدم.

‫تو کی اومدی آکیکو؟

‫یه ساعت پیش بود. ‫فکر کنم بی‌هوش شدم.

‫برو استراحت کن. ‫شام رو بریم بیرون بخوریم.

‫باشه.

‫[تعداد: بیست عدد]

‫[ثبت سفارش]

‫گمونم دیگه خونه رو تمدید نکنم.

‫اجاره‌اش زیاده؟

‫آره.

‫بعدش کجا بمونی؟

‫پیش مامان و بابام دیگه. کجا بمونم؟

‫از این حرف‌ها نزن.

‫پس چیکار کنم؟

‫بیا پیش من.

‫اینجا که نمی‌شه. ‫جات رو تنگ می‌کنم.

‫تازه الان جادارتر شده.

‫این خونه خوب نیست.

‫کلی از وسایلم رو تو کمد چپوندم.

‫راست می‌گی.

‫اصلا شاید بهتر باشه ‫وسایل من هم بفروشی.

‫با قیمت خوب رد کن بره.

‫جدی که نگفتم. شوخی کردم.

‫[موجودی به اتمام رسید] ‫[زمان تمدید موجودی: نامشخص]

‫مزاحم کارت شدم؟ ‫نتونستی خرید و فروش کنی؟

‫نه، صرفا یه چیزی چشمم رو گرفته بود.

‫از دستم که نپرید.

‫به نظرم یکی رو استخدام کن ‫که مدام پای کامپیوتر باشه.

‫اگه پولش جور شد، می‌کنم.

‫اون‌موقع من هم می‌تونم ‫از کارم استعفا بدم؟

‫آره.

‫کلی چیز میز می‌خرم. ‫هر چی دلم بخواد، می‌گیرم.

‫معلومه.

‫گوتو رو از هنرستان فنی حرفه‌ای یادته؟

‫- همون که هم‌کلاسیت بود. ‫- آها، گوتو. آره، یادمه.

‫شنیدم بازداشت شده.

‫چون تو کار خرید و فروش غیرقانونی ‫بلیت کنسرت زده بود.

‫کارهای خطرناک این مدلی ‫هیچ‌وقت آخر و عاقبت ندارن.

‫اصلا ندارن.

‫باید واسه خرید صف بکشیم؟

‫تامین کالای این مدلی واسه جوون‌هاست.

‫یوشی.

‫اطلاعاتی نداری؟ ‫یه چیز که امیدوارکننده باشه.

‫نه، ندارم.

‫واقعا؟

‫اگه داشته که بهتون می‌گفتم.

‫من یه سری اطلاعات دارم ‫که شاید به کارمون بیاد.

‫ولی فعلا نمی‌تونم بهت بگم.

‫- کنجکاو شدی؟ ‫- آره.

‫فعلا دندون رو جیگر بذار.

‫اگه سود خوبی داشت ‫تو رو هم وارد کار می‌کنم.

‫- مشکلی نداری؟ ‫- نه.

‫تاس انداختی. نوبتت رو بازی کن.

‫باشه.

‫خب، کدوم رو حرکت بدم...

‫گندت بزنن، داری می‌بری که.

‫راست می‌گین‌ها.

‫پدرسوخته زرنگ.

‫داری استعفا می‌دی؟ از اینجا؟

‫خوب بهش فکر کردی؟

‫بله.

‫جریان چیه؟

‫دوست دارم حرفه‌های دیگه رو امتحان کنم.

‫حرفه‌های دیگه چیه؟ مثلا چی؟

‫خودم هم هنوز مطمئن نیستم.

‫یعنی که چه؟ ‫چرا حرف منطقی نمی‌زنی؟

‫متوجهم. واقعا عذر می‌خوام.

‫مطمئنی این تصمیمت از روی ‫شور و انگیزه کاذب جوانی نیست؟

‫صرفا چون یهو دلت خواسته ‫زندگیت از بقیه بهتر باشه.

‫این شور آدم رو به خطرهایی ‫وادار می‌کنه که نباید به جون بخره.

‫چون اگه موفق نشی، ‫دار و ندارت تو یه لحظه از دست می‌ره.

‫مطمئنی می‌خوای خطر کنی؟

‫آخه، چی بگم...

‫به نفعته نکنی. ‫تو که همچین آدمی نبودی.

‫ما تو تجارت، همکار و شرکایی داریم ‫که عین خودمون هستن.

‫هیچ‌کس تک و تنها نمی‌ره ‫زندگیش رو قمار کنه.

‫عقل سلیم حکم می‌کنه. ‫درسته جوانی، ولی قطعا می‌فهمی.

‫اگه فکر می‌کردم نمی‌فهمی ‫که انقدر بهت امیدوار نبودم.

‫توانایی‌های خودت رو دست کم نگیر.

‫تو جوان متعهد و انعطاف‌پذیری هستی.

‫خواهشا یه‌خرده به خودت امیدوار باش!

‫سلام، چه زود اومدی. ‫هنوز شام هم درست نکردم.

‫اشکال نداره. عجله نکن.

‫چی شد؟ شیفت شب قبول کردی؟

‫نه.

‫از کارخونه استعفا دادم.

‫سه سال تو این کار مونده بودم. ‫وقتش بود کنار بکشم.

‫حس می‌کنم اونجا دارم ‫وقتم رو به بطالت می‌گذرونم.

‫مسخره‌بازی در نیار. ‫صرفا زیاد از خودت کار کشیدی.

‫آکیکو، تو هم از کارت استعفا بده.

‫حتما تو هم خسته‌ای که همه‌اش... ‫از بالادستی دستور بشنوی.

‫عوض شدی ریوسکه.

‫برنامه دارم.

‫چه برنامه‌ای؟

‫برنامه خفن و باحال دارم.

‫اون‌وقت چیه؟

‫باهاش زندگیمون زیر و رو می‌شه.

‫می‌تونیم بیشتر پول خرج کنیم.

‫جدی؟

‫آره.

‫پس ببینم چه می‌کنی.

‫اون اطلاعاتی که بهت گفتم رو یادته؟ ‫دیگه مستقیم اقدام کردم.

‫حالا چی بود؟

‫یه وبسایت نوپای حراجی آنلاین بود.

‫برنامه‌نویس هم براش استخدام کردم.

‫از اون سایت‌های مشکوک نیست.

‫اگه بخوام چنین سایتی بزنم، ‫می‌خوام همه ازش استفاده کنن.

‫چه خفن.

‫خب یوشی.

‫تو هم بلند شو بیا.

‫با یه سرمایه‌گذاری متوسط، ‫سود تصاعدی تو جیبت می‌ره.

‫یک میلیون بذار.

‫اونقدر پول که ندارم.

‫پس پونصد هزار بذار.

‫نمی‌تونم.

‫کلا چقدر می‌تونی بذاری؟

‫همین یه فرصت رو داری‌ها. ‫ردش کنی دیگه رفته.

‫نمی‌شه که تا آخر عمر ‫دلال جنس و کالا باشیم.

‫صبح تا شب پای کامپیوتر بشینیم،

‫قیمت‌ها رو بررسی کنیم. ‫همه‌اش در جا بزنیم.

‫واقعا به این زندگی قناعت می‌کنی؟ ها؟

‫نظرت چیه؟

‫نمی‌دونم چی بگم. ‫اندازه شما که تجربه ندارم.

‫اون زمان که شروع به کار کردیم،

‫به خاطر این بود که تو می‌خواستی ‫پول مفت در بیاری.

‫یادمه.

‫الان زندگیت راحت شده؟

‫نه.

‫حتی ذره‌ای راحت‌تر نشده.

‫به زور پول در میاری.

‫ولی نمی‌تونیم ازش دست بکشیم.

‫چی شد که کارمون به اینجا کشید؟

‫نمی‌دونم.

‫این چه قیافه‌ایه به خودت گرفتی؟

‫یه جور نگاه نکن انگار ‫این زندگی در حدت نیست.

‫از قیافه‌ام این برداشت رو کردین؟

‫ولش کن بابا.

‫خودم تنها تو این کار می‌رم.

‫از فرصت تغییر دادن زندگیم نمی‌گذرم.

‫بعدا پشیمون نشی که فایده نداره.

‫با اتوبوس برمی‌گردم. مستقیم می‌بره.

‫این فرصتی که بهت گفتم، ‫همین فروشگاه حراج آنلاین،

‫اگه فکر کردی نظرت عوض می‌شه، ‫حتما روش فکر کن.

‫باشه.

‫اگه هیچ کاری نکنم، بیچاره می‌شم.

‫ریوسکه.

‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟

‫داشتم سمت خونه تو می‌اومدم.

‫من هم دارم می‌رم خونه.

‫ایشون آقای مورائوکا ‫از هنرستان فنی و حرفه‌ای هستن.

‫مورائوکا هستم.

‫بنده هم فوجیتا هستم. ‫از آشناییتون خوش‌وقتم.

‫عه... خب...

‫- ایشون کیه؟ ‫- دوست‌دخترمه.

‫با هم زندگی می‌کنین؟

‫نه. یعنی، بعضی وقت‌ها.

‫می‌خوای باهاش ازدواج کنی؟

‫بله.

‫قصدش رو که دارم.

‫که اینطور.

‫فکر نمی‌کردم انقدر درک متعارفی ‫از خوشبختی داشته باشی.

‫ببخشید دیگه.

‫اون آقا کی بود؟

‫یکی از ارشدهای هنرستان بود. ‫اصلا لازم نبود معرفیش کنم.

‫خب؟ جدی گفتی؟

‫منظورت چیه؟

‫اینکه می‌خوام ازدواج کنیم؟ معلومه.

‫عجب.

‫معلومه که جدی گفتم.

‫زندگی جدید شروع می‌کنیم. ‫خیلی خوب می‌شه.

‫گفته بودم.

‫من که در هر صورت ‫می‌خواستم باهات زندگی کنم.

‫من هم همینطور. ‫این آپارتمان رو تحویل می‌دم.

‫بعدش کجا زندگی کنیم؟

‫خونه جدید پیدا کردم.

‫جاداره. ولی یه‌خرده دوره.

‫جدی؟ کجا می‌شه؟

‫- رو نقشه نشونت بدم؟ ‫- نشون بده، نشون بده.

‫بین این کوه‌ها، کنار رودخونه است.

‫حدودا... اجازه بده.

‫اینجا می‌شه.

‫خب، این هم خدمت شما.

‫ملک قشنگیه، نه؟

‫کمتر ملکی به این بزرگی ‫با اجاره هفتاد هزار ین پیدا می‌شه.

‫قطعا کم پیدا می‌شه. ‫باز هم دستتون درد نکنه.

‫می‌خواین اینجا کار کنین؟

‫بله.

‫کارتون چیه؟

‫دلالم.

‫جدی می‌فرمایید؟

‫بسیارخب، موفق و موید باشید.

‫ببین چه آشپزخونه خوشگلی داره!

‫آره واقعا، حال کردم.

‫انگار دارم خواب می‌بینم.

‫اصلا فکرش هم نمی‌کردم ‫تو زندگیم این لحظه رو ببینم.

‫الان دیگه رسما آشپز ما شدی.

‫می‌دونم. خوب بهتون می‌رسم.

‫این‌ها رو تو اتاق دوره بذارم؟

‫بله.

‫سانو، تو توی این روستا بزرگ شده بودی؟

‫آره.

‫هیچ‌وقت هم از اینجا نرفتی؟

‫نه، فقط بعد از راهنمایی ‫یه مدت توکیو زندگی کردم،

‫ولی اونقدر هوش و مهارت نداشتم، ‫واسه همین زیاد خوب پیش نرفت.

‫بعد برگشتی اینجا؟

‫بله.

‫ولی اینجا که کار خاصی برات پیدا نمی‌شه.

‫آره، از وقتی برگشتم اینجا بیکار شدم.

‫واسه همین خیلی ازتون ممنونم ‫که من رو استخدام کردین.

‫جدی؟

‫به‌هرحال روت حساب باز کردم.

‫[گورکن]

‫این «گورکن» یعنی چی؟

‫شناسه کاربریمه. ‫نباید از اسم خودم استفاده کنم.

‫ضمنا سانو، صفحه نمایش ‫برای آدم یه چیز شخصیه.

‫درسته. دیگه تکرار نمی‌شه.

‫می‌دونی این چیه؟

‫کیف دستی اصله؟

‫به ظاهرش میاد اصل باشه، نه؟

‫عه، مگه غیراصله؟

‫به نظر خودت چیه؟

‫فقط می‌شه حدس زد.

‫من هم نمی‌دونم اصله یا نه.

‫تو عکس دیده بودم. دونه‌ای ده هزار ین بود. ‫می‌تونم صد هزار ین بفروشمش.

‫اگه مشتری قانع نشد ‫پنجاه هزار ین رد می‌کنم.

‫اگر هم راضی شدن که فروش می‌ره. ‫به همین راحتی.

‫اصل با غیراصل بودنش مهم نیست؟

‫ابدا. خودم هم بدون اطلاع ‫از اصل بودن جنس رو آب می‌کنم.

‫کلید موفقیت این کار همینه.

‫عین بازی «خدمتکار پیر» می‌مونه.

‫آکیکو، چیزیت شد؟!

‫چیکار کنیم؟! چیکار کنیم؟!

‫این وامونده دیگه چیه؟

‫ریوسکه، می‌ترسم!

‫بذار یه سر و گوشی آب بدم.

‫نه! پیشم بمون!

‫زود برمی‌گردم.

‫تو همین‌جا بمون.

‫کسی رو ندیدم. لابد مزاحم بودن.

‫بیا برگردیم توکیو! ‫تو رو خدا برگردیم!

‫زندگی این‌طوری رو نمی‌خوام!

‫باشه.

‫فردا می‌رم شکایت می‌کنم. ‫پلیس حلش می‌کنه.

‫- همین بود؟ ‫- بله.

‫ظاهرا... قطعه ماشینه.

‫پس احتمالا کار بچه‌های گاراژی ‫یا پمپ‌بنزین بوده.

‫مزاحم ملت می‌شن دیگه. ‫مخصوصا کسایی که...

‫از توکیو میان اینجا زندگی کنن.

‫پس فورا دستگیرشون می‌کنین؟

‫قبلش شما باید فرم شکایت پر کنید.

‫پس می‌کنم.

‫شکایت می‌کنید؟

‫تشریف بیارید.

‫بی‌زحمت بخش‌های خالی رو ‫با مشخصات خودتون پر کنید.

‫- آقای یوشی خودتون هستین؟ ‫- بله.

‫- واسطه فروش هستین؟ ‫- بله.

‫چیز مشکوکی که نمی‌فروشین، نه؟

‫یکی از ماموران تحویل ‫اومد بهمون گفت.

‫می‌گفت حس می‌کنه جنس ‫غیراصل تحویل داده.

‫الان منظوری دارین؟

‫دفعه بعد که گذرتون افتاد ‫یکی از محصولاتتون هم بیارین.

‫دلم نمی‌خواد با حکم تفتیش ‫مصدع اوقاتتون بشم.

‫محصولات ما اصله.

‫حالا معلوم می‌شه.

‫آخه... همه رو فروختیم.

‫جدی؟ حتی یه دونه هم نمونده؟

‫اگه پیدا کردم براتون میارم.

‫سانو، همه کیف‌دستی‌ها رو جمع کن.

‫چشم. همه رو جمع کنم؟

‫همه رو بردار. باید رد کنیم بره.

‫با درصد سود؟

‫فقط رد کنیم برن.

‫[تغییرات اعمال شد]

‫پلیس چی گفت؟

‫می‌گردن پیداشون کنن؟ ‫دستگیرشون می‌کنن؟

‫تازه پنجره هم باید تعمیر بشه. ‫الان من چیکار کنم؟

‫چی شد؟ پرسیدم چیکار کنم.

‫الان شروع نکن.

‫مطمئنی می‌خوای با این قیمت بفروشی؟

‫آره.

‫- سانو، یه لحظه بیا. ‫- بله؟

‫می‌تونی بری ماشین قرض بگیری؟

‫تونستن رو که می‌تونم. ‫ولی باهاش چیکار کنم؟

‫همه این‌ها رو بار بزن.

‫خب، یهو تحویل شرکت حمل و نقل بدیم.

‫نه، می‌برم توکیو تحویل می‌دم. ‫به شرکت‌های اینجا اعتماد ندارم.

‫- تعدادش درسته؟ ‫- بله.

‫بی‌زحمت اینجا رو امضا کنید.

‫لطف کردین.

‫خودتی یوشی؟

‫سلام آقای مورائوکا!

‫چه خوب شد دیدمتون.

‫کجا غیبت زد؟ کم‌پیدا شدی.

‫خونه‌ات هم که نبودی. ‫کلی دنبالت گشتم.

‫شرمنده.

‫اگه خونه‌ات رو عوض کردی ‫آدرس جدیدت رو بهم بده.

‫خطت هم عضو کردی؟ ‫شماره جدیدت چیه؟

‫ولش کن.

‫حالتون خوبه؟

‫شما هم واسه تحویل محصول اومدین؟

‫آره.

‫تو هم کارت همین بود؟

‫من رو می‌گین؟

‫من که کلی کار جدید شروع کردم.

‫انقدر زیاده که تنها از پسش بر نمیام.

‫احیانا شما دستیار خوب برام سراغ ندارین؟

‫چقدر خنگم.

‫یکی به کاربلدی شما رو می‌خوام. ‫خیلی می‌تونین کمکم کنین.

‫خودم باهاتون تماس می‌گیرم. ‫هنوز خطتون همونه؟

‫یوشی.

‫کلا دیگه افسارگسیخته شدی، نه؟

‫صرفا دارم از الگوی شما پیروی می‌کنم.

‫خب، برم تو صف فروشگاه وایستم. ‫تو هم بلند شو بریم.

‫شوخی کردم.

‫خودم تنها می‌رم.

‫فعلا.

‫برگشتی؟ سانو مچ مزاحم دیشبیه رو گرفت.

‫سانو، این کیه؟

‫سلام آقای یوشی.

‫هم‌کلاسی راهنماییم بود. ‫یه‌خرده فشارش دادم به حرف اومد.

‫آخه از توکیو اومدین، وضعتون خوبه. ‫عصبانی شدم، بهتون حسودی کردم...

‫تو رو خدا من رو ببخشین!

‫اگه انقدر شرمنده‌ای ‫با رفتارت بهمون نشون بده.

‫پسره که بچه است. چه مسخره.

‫دیگه اون کارش رو تکرار نمی‌کنه.

‫لطف کردی.

‫راستی، ماشین به کارتون اومد؟

‫ها؟ آره.

‫اگه می‌خواین نگهش دارین.

‫جدی؟ به کارمون میاد.

‫بسیارخب. مزاحمتون نمی‌شم.

‫[تخفیف ویژه برای چرخ خیاطی ویژه! ‫فقط امروز با صد هزار ین!]

‫از این اسپرسوساز بدم میاد! ‫نمی‌شه باهاش کار کرد.

‫دارم می‌رم توکیو. شب برمی‌گردم.

‫خیلی‌خب.

‫سفارش کردم پنجاه تا از این‌ها رو ‫مخصوص این مراسم درست کنن.

‫بسیارخب. دونه‌ای دویست هزار ین برمی‌دارم.

‫آخه تاریخ فروشش رو مشخص کردم...

‫قیمت اصلی رو دونه‌ای ‫ده هزار ین مشخص کردین، نه؟

‫صادقانه بگم به نظرم خیلی ارزونه.

‫واقعا؟

‫قبول دارم.

‫ببین چه کیفیتی دارن.

‫هر چی نباشه محصول ‫هیروکی هایاشیه‌ها.

‫می‌دونم چقدر ارزشمندن. ‫همه‌شون رو می‌خرم.

‫دو برابر می‌دم.

‫دو برابر؟

‫ببین آقای موروتا.

‫جماعت فرصت‌طلبی ‫که ارزش این محصول رو نمی‌دونن،

‫با همین قیمت می‌خرنش...

‫که بندازن گوشه کمد خاک بخوره! ‫قبول ندارین حیف می‌شه؟

‫من خودم... ‫یک میلیون ین تقدیم می‌کنم.

‫خواهشا همه‌شون رو بهم بفروشین.

‫جای نگرانی نداره. بهم اعتماد کنین.

‫باز شد! باز شد!

‫[موجودی به اتمام رسید]

‫ریوسکه کجاست؟

‫تا توکیو رفتن جنس تحویل بگیرن.

‫مطمئنی اشکالی نداره باهاش بازی کنی؟

‫آره.

‫به ریوسکه می‌گم.

‫به چی فکر می‌کنی؟

‫هیچی واقعا.

‫دنبال چی هستی؟

‫هیچی.

‫نمی‌خوای بهم نخ بدی؟ ‫دستور ریوسکه بوده؟

‫خودم نمی‌خوام بدم.

‫که اینطور.

‫ها؟ دارین می‌رین خانم آکیکو؟

‫جواب آقای یوشی رو چی بدم؟

‫بگو پوسیدم بس که اینجا موندم.

‫عه، پس...

‫بذار یه جور دیگه بگم.

‫«دستت درد نکنه. ‫واقعا بهم خوش گذشت.»

‫همین رو بهش بگو.

‫[این کلاهبردار هنوز داره می‌فروشه؟]

‫[به من کیف‌پول غیراصل انداخت...]

‫[سر من که کلاه رفت. ‫شما از این شیاد جنس نخرید.]

‫[گورکن پدرسگ!]

‫[هم‌کلاسی من هم تو کار خرید و فروشه.]

‫[می‌خواستم بیام آبروش رو ببرم ‫دیدم یکی دیگه اقدام کرده.]

‫[دنبال آدرس این گورکن می‌گردم.]

‫سانو!

‫بیا کمک کن.

‫این چیه؟

‫فیگوره. اقلام کلکسیونیه. ‫کل محموله‌اش رو خریدم.

‫ارزششون بالا می‌ره.

‫آکیکو کجاست؟

‫رفت.

‫گفت پیغامش رو بهتون برسونم. ‫بگم چی گفت؟

‫«دستت درد نکنه. ‫واقعا بهم خوش گذشت.»

‫ای بابا.

‫حالا برمی‌گرده. ‫جایی نداره بخواد بره.

‫سانو، تو از کامپیوترم استفاده کردی؟

‫کردی دیگه. چیکار داشتی؟

‫به سودآوران احتمالی پیشنهاد دادم.

‫آقای یوشی، من از شما حمایت می‌کنم.

‫کسی نخواست چنین کاری بکنی.

‫شما بهم یاد بدین بازفروشی کنم. ‫قول می‌دم به کارتون بیام.

‫چی شد به این فکر افتادی؟

‫متوجه شدم اخیرا فروشتون کمتر شده.

‫به عنوان دستیارتون،

‫هر کاری در توانم باشه می‌کنم. ‫به انتخاب خودمه.

‫بسه. فهمیدم منظورت چیه.

‫حقوق پایان کارت رو بگیر.

‫دیگه بهت اعتماد ندارم.

‫پس می‌رم. اگه کمک خواستین زنگ بزنین.

‫آقای یوشی.

‫تا حالا اسم «گورکن» رو تو گوگل جستجو کردین؟

‫نه.

‫ملت کم‌کم دارن بو می‌برن.

‫دنبال هویت گورکن می‌گردن.

‫خیر پیش.

‫همه‌شون تقلبی بودن. ‫کل کیف‌دستی‌ها رو بهم انداخته بودی.

‫ببخشید! به خدا خودم هم خبر نداشتم!

‫با عذرخواهی که دیگه درست نمی‌شه!

‫همچنان سیصد هزار ین بهم بدهکاری.

‫ریدم به این زندگی!

‫به خاک سیاه نشستم! ‫چه خاکی به سرم بریزم؟!

‫[بازفروشان - شاخه داکسینگ]

‫[دنبال آدرس گورکن می‌گردیم.]

‫[یه نگاه به این سایته بندازین. ‫دشمنان گورکن! جمع بشید!]

‫[گورکن برامون دردسر ساخته! ‫باید بریم گوشش رو بکشیم!]

‫- [بمیر گورکن!] ‫- [بمیر گورکن!]

‫گورکن...

‫گورکن.

‫خودم می‌کشمش.

‫[سر حرفتون هستین؟]

‫سلام.

‫سلام.

‫- خوش‌وقتم. ‫- همچنین.

‫اسم واقعی گورکن رو پیدا کردم.

‫که اینطور.

‫ریوسکه یوشیه. ‫من یوشی صداش می‌کنم.

‫گفتی یوشی؟ متوجه شدم.

‫آم، اگه می‌شه اسم خودتون رو می‌گین؟

‫بهتره فعلا ناشناس بمونیم.

‫بیراه هم نمی‌گین.

‫باید چهره‌مون رو مخفی کنیم؟

‫هر کس تمایلات خودش رو داره.

‫فکر کنم یکی دیگه‌مون تو اون ماشین باشه.

‫همون ماشین؟

‫ولی نمی‌دونم کیه.

‫شما رئیسشون هستی؟

‫رئیس که نداریم. ‫هر کس کاری که دلش می‌خواد رو می‌کنه.

‫فهمیدم جریان چیه.

‫سابقه چنین کاری رو داشتی؟

‫راستش، عه... نه.

‫من دومین بارمه. زود تموم می‌شه.

‫سریع می‌ریم کار رو تموم می‌کنیم. ‫سعی کن استرست رو تخلیه کنی.

‫فرقی نمی‌کنه هدف چی باشه. ‫چه کینه، چه انتقام...

‫بیخود به خودت استرس نده. فرض کن بازیه.

‫باید باهاش کیف کنیم!

‫فهمیدم.

‫[قیمت فروش]

‫آقای تاکیموتو؟ باورم نمی‌شه.

‫خوب قایم می‌شی‌ها.

‫چرا دارین این کار رو می‌کنین؟

‫چرا می‌کنم؟

‫تو چرا علتش رو از خودت نمی‌پرسی؟

‫من که متوجه علتش نمی‌شم.

‫از اول اشتباه شناخته بودمت.

‫فقط بلدی دلم رو بشکنی.

‫آخه مسخره است! متوجه نمی‌شم!

‫واقعا به نظرم اشتباه گرفتین.

‫من اصلا از شما دلخور نیستم، ‫اتفاقا دست‌بوس شما هم هستم!

‫خودم تصمیم گرفتم استعفا بدم. ‫دلم شغل بهتری می‌خواست.

‫من که هیچ‌وقت براتون ‫مشکلی درست نکردم، کردم؟!

‫از این به بعد هم نمی‌کنم. ‫تو رو خدا باور کنین.

‫نه. یه بار تا دم خونه‌ات اومدم، ‫وانمود کردی خونه نیستی.

‫ولی مگه گناه کردم؟ ‫دلیل می‌شه بابتش بمیرم؟

‫نمی‌فهمم آدم چطور می‌تونه... ‫انقدر بی‌شعور بشه.

‫واقعا نمی‌دونی چیکار کردی؟

‫تو کی هستی؟!

‫من رو که تا حالا ندیدی.

‫من و امثال ما بودیم که عین پروانه ‫دور گورکن می‌چرخیدیم.

‫مثل ابر آسمونش بودیم.

‫زود تصمیم نگیرین. ‫با این کار زندگیتون سیاه می‌شه.

‫آقای تاکیموتو، شما که عاقل هستین.

‫اگه همین‌جا تمومش کنید، ‫قول می‌دم شکایت نکنم.

‫حالا تمومش کنید دیگه! ‫لطفا به ایشون توضیح بده.

‫دیگه کار از کار گذشته یوشی.

‫این کیه؟

‫یکی دیگه هم هست؟

‫این چه غلطی بود؟! گندت بزنن!

‫شما سه تا شاسی‌بلند رو بردارین، ‫از اون‌طرف برین.

‫- این تو رفت؟ ‫- لابد دیگه.

‫مهمون داریم.

‫آهای آقا! اینجا چیکار داری؟!

‫اینجا جزو اموال انجمن شکارچیانه. ‫شما جواز شکار دارین؟

‫اومدین خرابکاری، نه؟

‫شکارمون رفته این داخل قایم شده.

‫شکارتون؟ خرسه؟

‫آره.

‫جدی؟

‫بذار از بچه‌ها بپرسم.

‫مرده...

‫دست ما که نیست. پیش میاد.

‫دیگه راه برگشتی نداریم.

‫جنازه رو چیکار...؟

‫بلندش کنیم تو ماشین بذاریم.

‫تویی آکیکو؟

‫سلام ریوسکه!

‫باورم نمی‌شه!

‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟

‫خودت چیکار می‌کنی؟

‫خونه به هم ریخته بود. ‫همه‌جا رو دنبالت گشتم.

‫کلی دلواپست شده بودم.

‫حالت خوبه؟ زخمی شدی؟

‫چیزیم نیست.

‫محصولاتم هنوز سر جاشه؟

‫خدایا شکرت. هنوز اینجاست!

‫کمکم کن ببرمشون.

‫گوشیت تو آشپزخونه افتاده بود.

‫هنوز سالمه؟

‫نمی‌دونم.

‫آکیکو، گوشیت رو قرض می‌دی؟

‫جریان چیه؟

‫چند تا دیوانه به زور اومدن تو خونه. ‫می‌خوام به پلیس زنگ بزنم.

‫کدوم دیوانه‌ای؟

‫چه بدونم؟! یه مشت بدبخت! ‫من از کجا بدونم؟

‫آکیکو، گوشیت رو بده.

‫ولی اگه پلیس بیاد برات بد نمی‌شه؟

‫خاک تو سرم! راست می‌گی.

‫بیا این‌ها رو ول کنیم، ‫فقط اقلام مهم رو برداریم،

‫بریم یه خونه دیگه پیدا کنیم، خب؟

‫با این می‌تونم دوباره کارم رو شروع کنم.

‫کارت‌های بانکیت چی؟

‫یه مدت تو هتل می‌مونیم.

‫می‌رم چمدونم رو بیارم. ‫وسایلت رو جمع کن.

‫باشه.

‫شمایی آقای مورائوکا؟

‫همه‌اش زیر شما بود؟ ‫کل قضیه همینه؟

‫کارت تمومه یوشی.

‫باختی.

‫تفنگ واقعیه؟

‫شانس آدم یه جایی تموم می‌شه.

‫این تقاص کل گناه‌هاته که تا امروز ‫از زیرشون در رفتی.

‫یعنی انقدر... آدم بدی‌ام؟

‫از لحظه‌ای که آشنا شدیم... ‫ازت بدم می‌اومد.

‫من رو که یادته، نه؟

‫نه...

‫فروشنده دستگاه درمانی.

‫یادت نمیاد؟ الان یه کار می‌کنم بشناسی.

‫هنوز یادم نرفته. یادم نمی‌ره. ‫مگه می‌شه یادم بره؟

‫از آشناییتون خوش‌وقتم.

‫همچنین.

‫لطف کردین.

‫یه چیز دیگه مونده.

‫با این می‌تونین تلفنش رو ردیابی کنین.

‫دست شما درد نکنه.

‫می‌شه پولش رو بعدا بدم؟

‫آره، حرفتون که سنده.

‫ولی اگه اوضاع خراب شده،

‫چرا جای اینکه تنهایی اقدام کنین، ‫از اتحادیه کمک نمی‌گیرین؟

‫دیگه کنار کشیدم.

‫متوجهم. واقعا حیف شد.

‫لطفا سلامم رو به جناب مدیر برسونین.

‫بسیارخب. موفق باشی.

‫یوشی، چیزی نمونده ‫تا زندگیت تبدیل به جهنم بشه.

‫متاسفانه نمی‌تونم قول بدم ‫که زنده می‌مونی یا نه.

‫شکنجه‌ات قراره به صورت زنده ‫تو اینترنت پخش بشه، متوجه شدی؟

‫ایول بابا. ‫حالا این جهنم چه شکلیه؟

‫توش ذره‌ذره کباب می‌شه.

‫زمان قرون وسطی اول کف پا رو می‌سوزوندن.

‫نچ، ما سراغ صورتش می‌ریم.

‫خیلی‌خب، بذار بساط ‫پخش زنده رو علم کنیم.

‫می‌خوای نجاتت بدم؟

‫من رو با اون‌ها قاطی نکن. بیا معامله کنیم.

‫صد میلیون ین داری؟ نظرت چیه؟

‫نداری، نه؟

‫کلا چقدر داری؟

‫چی؟ هیچی نداری؟

‫کار خدا رو ببین، ‫تو هم مگس تو جیبت پر نمی‌زنه؟

‫ادا در می‌آوردی که وضعت توپه، نه؟

‫اون‌وقت با من مثل بدبخت‌ها رفتار می‌کردی؟ ‫آدم چقدر می‌تونه متظاهر باشه؟

‫عذرخواهی کن.

‫در این صورت می‌بخشمت.

‫تعظیم کن. از صمیم دلت ‫ابراز شرمندگی کن.

‫نمی‌کنی؟

‫پس مثل سگ بمیر.

‫[تلفن همراه یوشی]

‫محض اینکه پلیس‌ها بخوان مزاحم بشن.

‫می‌خوام با این برنامه ‫قضیه رو فیصله بدم.

‫راه دیگه‌ای هم نداره.

‫ریوسکه!

‫ریوسکه!

‫با ماشینت تعقیبشون کردم.

‫نمی‌تونی خودت رو آزاد کنی؟

‫انقدر اوضاع خرابه؟

‫وایستا، همون‌جا بشین. ‫الان برمی‌گردم.

‫تو دیگه کدوم خری هستی؟!

‫دستیار ریوسکه یوشی‌ام.

‫ریوسکه یوشی کجاست؟

‫همین داخله؟

‫درست فهمیدم؟

‫صدای چی بود؟

‫کسی تیر زد؟

‫مزاحم داریم؟

‫به نظرتون پلیسه؟

‫پیدامون کردن! بدبخت شدیم!

‫پلیس انقدر سریع تیر نمی‌زنه.

‫یعنی یاکوزاست؟ اون‌طوری که بدتره.

‫کسی از بین خودمون خبرچینی کرده؟

‫با پای خودمون صاف تو تله رفتیم؟

‫ما مشتی غریبه‌ایم که داریم سرخود ‫انتقام می‌گیریم. نباید اعتماد می‌کردیم.

‫تقصیر از خودمونه که اصلا...

‫آهای!

‫تا کی قراره این نقاب وامونده رو صورتت باشه؟

‫به خودم مربوطه.

‫تو هیچ نظری نداری؟ ‫صورتت رو نشون بده!

‫چرا؟ حق ندارم واسه تضمین ‫امنیت خودم ماسک بذارم؟

‫اگه اجازه نداشتم ‫پس می‌گفتین عضو نشم!

‫قیافه‌ات یاد کسی نمی‌مونه.

‫می‌رم سر و گوش آب بدم. ‫شما همین‌جا بمونین.

‫باشه.

‫هر کاری دلت می‌خواد بکن.

‫مزاحممون تفنگ داره. ‫دیگه قضیه مرگ و زندگیه.

‫بیاین بریم یوشی رو بکشیم ‫که قضیه تموم بشه!

‫بعدش تموم می‌شه؟

‫بعید می‌دونم.

‫پس چه خاکی به سرمون بریزیم؟!

‫تازه دارم کیف می‌کنم. ‫همیشه خواب این شرایط رو می‌دیدم.

‫بریم تیر هوا کنیم.

‫همین الان می‌تونم ‫از درد و رنج الکی خلاصت کنم.

‫از زنده‌زنده سوختن که بهتره.

‫شانس گورکن بالاخره ته کشید.

‫مال من خیلی وقت پیش ته کشید.

‫اجناس تقلبی که خریده بودم ‫کلی بهم ضرر زد.

‫مامان و بابام عاقم کردن. ‫عشقم خودکشی کرد.

‫کشتن گورکن تنها انگیزه زندگیم شده بود.

‫می‌بینی چه بدبختم؟

‫می‌تونی بخندی.

‫لطفا بخند.

‫به خاطر چسب نمی‌تونی بخندی؟

‫می‌خوای جداش کنم؟

‫می‌خوام خندیدن گورکن رو ببینم. ‫بعد یه تیر تو سرش خالی کنم.

‫پس چرا نمی‌خندی؟

‫اگه نخندی که نمی‌تونم بزنمت.

‫فقط وقتی کسی که تحقیرم کرده،

‫دوباره تحقیرم کنه، ‫تو اون لحظه...

‫می‌تونم بکشمش.

‫حتی نمی‌فهمه از کجا خورده. ‫جوری لهش می‌کنم که در جا بمیره.

‫می‌خوام همون‌طوری ببینمش.

‫حالتون خوبه؟

‫ممنون.

‫ولی چرا نجاتم دادی سانو؟

‫آخه دستیارتونم.

‫گوشیتون رو با جی‌پی‌اس ردیابی کردم.

‫در خدمتتونم آقای یوشی.

‫بریم باهاشون مقابله کنیم.

‫مقابله کنیم؟!

‫به روی چشم.

‫اصلا نمی‌فهمم منظورت چیه.

‫من این وسط قربانی شدم. ‫باید فورا از اینجا برم!

‫می‌خوام برگردم همون ‫زندگی سابقم رو داشته باشم.

‫تیراندازی بلدین؟

‫نه...

‫خشابش پره.

‫فقط گلنگدن رو بکشین و شلیک کنین.

‫پس این چی؟

‫مگه مهمه؟

‫همین‌جا ولش می‌کنیم؟

‫طرف کیه؟

‫من چه بدونم؟

‫پس شما هم ولش کنین.

‫چرا این کار رو می‌کنی؟!

‫من که بهتون گفته بودم ‫اگه کمک خواستین خبرم کنین.

‫بیاین دیگه، باید بریم.

‫اگه تیراندازی کنیم می‌ترسن.

‫مواظب جلوتون باشین.

‫[...تحت تعقیب به جرم قتل ‫زن و دو فرزند خودش...]

‫چی شد؟ نمیای؟

‫اسم «رهبر»مون رو می‌دونی؟ ‫ایچیرو تاکیموتو.

‫اخبار رو ببین. به جرم کشتن ‫زن و بچه‌اش تحت تعقیبه.

‫قطعا یه کاری می‌کنه با پلیس درگیر بشیم.

‫اصلا ذره‌ای... برام مهم نیست.

‫متوجه نیستی؟ می‌میری‌ها!

‫یکی اینجاست.

‫تفنگ شکاری داره...

‫مواظب باشین. بی‌هوا ندوئید.

‫می‌رم از بالا که دید داشته باشم. ‫تو هوام رو داشته باش.

‫با چی هوات رو داشته باشم؟

‫آقای یوشی، همین‌جا بمونین.

‫یکیشون فرار کرد! می‌رم دنبالش!

‫فرار کرد.

‫آقای یوشی؟

‫اون بالا رفتین؟

‫تحت تاثیر قرار گرفتم. ‫جونم رو نجات دادین.

‫دیدین آسون بود؟

‫آقای یوشی؟

‫آقای یوشی.

‫می‌تونین وایستین؟

‫آقای یوشی، من جونم رو به شما مدیونم.

‫راه بیفتین، باید بریم.

‫طرف یاکوزا و پلیس نیست. ‫اومده فقط بکشه!

‫پس تو هم می‌خوای فرار کنی؟

‫آره!

‫رحم کن...

‫بهم رحم کن...

‫رحم کن...

‫دیگه کار از کار گذشته.

‫- چی شد؟! ‫- دولول داره...

‫بعد از اینکه دو تا تیر می‌زنه، ‫طول می‌کشه تا خشاب عوض کنه.

‫سمت اون دیوار بدوئید.

‫نمی‌تونم!

‫می‌تونین.

‫برید!

‫یوشی!

‫اون کیه باهاته؟ دوستته؟

‫خوش به حالت. ‫حداقل یه دوستی داری.

‫من چی بگم که تک و تنهام؟

‫می‌رم اونجا با تفنگ شکاری بزنمش.

‫شما از اینجا شلیک کنین تا عقب بره. ‫از این هم استفاده کنین.

‫شلیک کنین!

‫مسئله اینه من تا مرگ تو رو نبینم، نمی‌میرم.

‫اگه قرار باشه بمیرم، ‫قبلش تو رو می‌کشم.

‫اینجا که نیست.

‫بندازش. تو هم بنداز! ‫تفنگ‌هاتون رو بندازین!

‫بنداز بی‌شرف.

‫زود باش!

‫همیشه که همه‌چیز ‫باب میل جنابعالی پیش نمی‌ره.

‫می‌خوای من رو فراموش کنی، ‫ولی بهت اجازه نمی‌دم.

‫کاری می‌کنم فراموشم نکنی.

‫بزرگترین پشیمونی زندگیت ‫روزی می‌شه که با من آشنا شدی.

‫پشیمونی و مرگت ‫همون روز رقم خورد!

‫ولی خیال نکن اون دنیا ‫قراره تو آرامش باشی.

‫تو یکی صاف می‌ری جهنم. ‫کل آخرتت کابوس می‌شه.

‫خودم همین الان... ‫می‌فرستمت بری جهنم!

‫درسته.

‫نه، چیزیم نشده.

‫فقط مونده محل پاکسازی بشه.

‫باز هم دستتون درد نکنه. ‫شما بفرمایید.

‫بسیارخب. متشکرم.

‫چند تا از آشناهام میان اینجا رو تمیز کنن.

‫به خوبی و خوشی تموم می‌شه. ‫خیالتون راحت باشه.

‫ضمنا، حواسم بود این رو ‫از خونه شما بردارم.

‫هارد کامپیوترمه؟

‫می‌تونین باهاش کارتون رو از سر بگیرین.

‫راستی، یادم نبود.

‫چی رو یادتون نبود؟

‫حواسم نبود موجودی ‫محصولاتم رو بررسی کنم.

‫ایول.

‫چقدر فروش رفت؟

‫کل فیگورها به موقع فروش رفتن.

‫- با احتساب سود؟ ‫- آره.

‫چقدر شد؟

‫حدودا... ده میلیون شد.

‫دمتون گرم! ‫دمتون گرم آقای یوشی.

‫شانسه دیگه.

‫آکیکو!

‫ریوسکه. زخمی نشدی؟

‫نه، چیزیم نشد.

‫خیلی دلواپست شده بودم.

‫تو زخمی نشدی؟

‫خب، خدایا شکرت.

‫بیا بغلم.

‫آقای یوشی.

‫الان چرا باید به این زن اعتماد کنید؟

‫بیا دیگه، بغلم کن.

‫شما که از اول بهش اعتماد نداشتین.

‫ریوسکه، کارت‌های بانکیت کجاست؟

‫بده... دست من باشن.

‫کارت‌هات رو بده.

‫واسه چی؟

‫مگه لازمه همه‌چی رو بدونی؟

‫فقط دنبال همین بودم!

‫گلنگدن رو نکشیدی. ‫نمی‌تونی تیر بزنی.

‫ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫در مورد شناسه کاربریتون، ‫همون گورکن باید بگم...

‫یکی از سرسخت‌ترین پستانداران دنیاست.

‫آره...

‫سلیقه‌تون رو دوست دارم.

‫آقای یوشی، لطفا تمام تمرکزتون ‫روی پول درآوردن باشه.

‫خودم بقیه چیزها رو حل می‌کنم.

‫تهش که چی بشه؟

‫همه‌چی براتون قابل دسترسی می‌شه. ‫هر چیزی که دلتون بخواد.

‫هر چی که بخوام؟

‫حتی چیزهایی که می‌تونه ‫دنیا رو به نابودی بکشونه.

‫من محکوم به نابودی‌ام.

‫آره.

‫پس آدم اینطوری جهنم می‌ره...

‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@

‫«زن، زندگی، آزادی»