Original subtitles

[fluistert] Een poging tot zelfmoord. -O, o, o.

U heeft zelfmoord willen plegen?

Er zijn getuigen.

U heeft toch zelfmoord willen plegen?

Dat is strafbaar.

Dat wist u toch?

U wist niet dat zelfmoord bij de wet verboden is?

U hoort de wet te kennen, meneer.

Zelfmoord moet langs officiële weg worden aangevraagd.

U wil toch ondertekenen?

[man] Ja.

Naam: Stefan Pielek.

Pool.

Maar toch genaturaliseerd.

Ongehuwd. Bon.

Adres: Drievuldigheidstraat 12.

Beroep: bloemist.

Geboren: Bydgoszcz.

Dertig oktober, '37.

[titelmuziek]

[muziek sterft weg]

[gekraak van een eierschaal en gesis]

[zucht]

[treurige cello- en pianomuziek]

[drie bonzen]

[drie hardere bonzen]

Ik kom al, ik kom al.

Wie is daar? -[man] Felix Bollen.

Wat wilt u? -[Felix] Bloemen, alsjeblieft.

Ik heb ze dringend nodig. Kan u even openmaken? In naam van de naastenliefde…

Wat zegt u? -[Felix] In naam van de naastenliefde.

Er is een wonder gebeurd. Mijn vrouw… Vijf jaar ligt ze te bed. Ziek.

En nu opeens genezen, springlevend. Dankzij Onze Lieve Vrouw van Zeven Weeën.

Ik heb haar een ruiker rozen beloofd. De mooiste die ik vinden kon.

Wie, uw vrouw?

Hè? Nee, nee, nee, Onze Lieve Vrouw van Zeven Weeën.

En daarom wil ik die nu meteen naar de kerk brengen.

Ja, ziet u, meneer, zo ben ik, hè. Een man een man, een vrouw een vrouw.

Het is over tienen. Die kerk zal wel gesloten zijn.

Hè, o, maar ik kom er wel in. Als u maar even wilt helpen.

Ja.

O, u is vriendelijk, meneer.

Erg… vriendelijk.

Ha.

U hebt wel mooie rozen.

Zijn ze echt?

Plastic rommel verkoop ik niet, meneer. Dat zijn Baccara's.

Ruikt u maar eens.

Ja, die moet ik hebben. Wat kosten ze?

[Stefan] Veertig franc.

Da's duur.

Ze zijn duurder geweest… U wou toch de mooiste?

Het is voor een mirakel… zei u.

Zei ik dat?

O ja, u heeft gelijk.

Nou, geef ze maar.

[Stefan] Allemaal?

Oh, een dozijn.

Nee, nee, nee, u hoeft niet te betalen.

Hoef ik ze niet te betalen? -Nee.

Dat noem ik nou nog eens echte naastenliefde.

Goh.

Binnenkort is de boel hier toch dicht.

Houdt u ermee op?

Ik heb mezelf…

…failliet verklaard.

Zo. Wilt u ze even vasthouden? Ga ik even papier halen.

Graag.

Een mirakel, zei u toch?

Als je vrouw meer dan een week in coma ligt, opgegeven door de dokters…

…en dan plots weer springlevend wordt…

…nou, is dat dan geen mirakel?

Da's ongelofelijk, meneer.

Net als deze rozen.

[Felix] Wat bedoelt u? -Nou, u hebt het zelf gezien.

Ik gaf u 12 rozen…

…en nu zijn het er 16.

Da's ook een mirakel.

Alstublieft, meneer.

Nou, dan, eh…

Nou, dan ga ik maar.

U is een goed mens.

Ik zal voor u bidden.

In de kerk. -Ja, doet u dat, meneer.

Goedenavond. -[Stefan] Ook goedenavond, meneer.

En de groeten aan uw vrouw.

[twee klikken]

[kalme fluitmuziek]

[man] Goedemorgen, meneer Stefanek. -Morgen, meester.

Eh, wat gebeurt er?

Opruiming?

[Stefan] Ja, ik hou ermee op.

En nu zet u de bloempjes buiten.

Dat mag u wel zeggen, ja.

U vindt het misschien vervelend, maar ik moet u toch wijzen op een klein foutje.

Er ontbreekt een N.

Het is niet 'weges', maar 'wegens'.

Da's erg vriendelijk dat u me daarop wijst, meneer Buckings.

[Buckings] Het is tenslotte mijn vak. Misschien mag ik enkele bloemen meenemen?

Margrieten, voor de klas. -Tuurlijk.

Hier, alstublieft. Die blijven wel een paar dagen goed.

Hé, juffrouw Schatteman!

Je neemt de vaas ook mee. -Ja, en dan?

Het staat er toch? 'Gratis mee te nemen'? -Ik bedoel natuurlijk alleen de bloemen.

Ja, ja, maar dat staat er niet, hè.

Had u moeten schrijven: 'Bloemen gratis mee te nemen.'

U denkt toch zeker niet dat ik een vaas zou willen stelen? Ik ben geen dievegge.

[kalme instrumentale muziek]

[muziek sterft weg]

[tik]

Hé! Daar kan u niet in. Die is dicht, meneer.

O ja? -Ik ken een andere weg.

[gedempt kabaal]

Godverdomme!

Kunt u niet lezen, mevrouw? Toegang verboden aan bedelaars en leurders.

Zie ik er soms uit als een bedelaarster? -Nou, het is duidelijk. U bedelt toch?

Ik bedel niet.

Ja. En wat is dat dan? -Dit? Dat is een collectebus.

Ja, precies. -Maar ik collecteer niet.

Ik kom hier gewoon iets drinken. Of mag dat misschien niet?

Wat drinkt u? -Wodka.

We hebben geen wodka. -Dan maar een limonade.

Zo'n onbeschoftheid. Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt.

Hebt u dat gehoord? De brutaliteit tegenover een klant.

Pff. Die dacht dat ik kwam collecteren.

Pas op de bloemen, mevrouw.

Ach, man, lul toch niet over bloemen.

Wie maakt zich nu nog zorgen over bloemen, terwijl twee derde van onze vrouwen…

…nog niet eens een bontmantel hebben. Tss.

'Welvaartstaat' noemen ze dat. Mooie welvaartstaat.

Het zal veranderen.

De prijs van het bont moet omlaag. Dat is een eerste voorwaarde.

Zoals de toestand nu is, kunnen de meeste vrouwen…

…zich zelfs geen geverfd konijn veroorloven.

'Iedere vrouw haar eigen bontmantel.' Dat is de leus van onze beweging.

Het doel van de Zusterschap van de Pelzen.

Misschien, eh, wil u wel een steentje bijdragen voor ons liefdadig doel?

U hebt toch gehoord dat u hier niet mag collecteren?

[vrouw] Hè, gat.

Meneer staat aan de kant van de wet. Meneer doet nooit iets wat niet mag.

Met zo'n mentaliteit kun je je beter van kant maken.

Daar heb je toestemming voor nodig. -Dat verwondert me niks.

Ik ben het anders wel van plan. -Ah.

Hebt u hier de ideale gelegenheid voor. Moet ik je een zetje geven?

Hè? Waarop wacht u nog?

Op de toestemming, mevrouw.

Mooie uitvlucht om niks te geven, hè. Pff. Ach, er zijn geen gentlemen meer.

Vijf franc voor een liefdadig doel kan er niet meer af.

Dan zal ik m'n eigen consumptie ook maar zelf betalen, zeker?

Dag, meneer. En nog eens wel bedankt.

[kalme instrumentale muziek]

[muziek sterft langzaam weg]

[aanhoudend gedempt gepraat]

[man 1] Zie je wel? Ik heb gezegd dat Pirotto het zou halen.

[man 2] Oh, nee, commissaris…

Ja, commissaris. -[radio] We blijven dus nog 70 kilometer…

Wat heb je gedaan? Wat is er? -Niks, commissaris…

…maar u hebt gezegd dat ik… -[commissaris] Ah, niks!

Daarom komt u op het moment dat iedereen naar de aankomst van de renners kijkt?

U hebt gezegd dat ik moest komen in verband met de aanvraag.

[telefoongerinkel]

Commissaris Van der Velde.

Wat zegt u? Het Zuiderplein. Dan moet u het tweede district opbellen.

[radio] …komen om deze grote prijs van België te winnen.

Ik heb gezegd 'over een paar weken'.

Wanneer ik zeg 'over een paar weken’, hoeft u niet na drie dagen terug te komen.

Of denkt u misschien dat we niks anders te doen hebben?

[radio] …velen met klapbanden moesten afhaken…

…en helemaal niet meer in aanmerking kwamen…

…om met dat hoge tempo dat er vooraan opgelegd werd weer bij te komen.

We rijden op dit moment naast de renners aan de leiding…

[geroezemoes en getoeter]

Mevrouw. -Is me dat toch schrikken.

Zal ik u helpen dragen?

Niks van. Ik ben wel oud, maar niet versleten.

Zoals u wilt, maar ik moet toch die kant op.

Ah, nu je toch meeloopt, jongeman…

Anders weegt het nogal zwaar.

Moet u ver, mevrouw? -Naar de bushalte voor Driebeek.

Die is verlegd.

Voor de wielerkoers. Dan loopt u de verkeerde kant op.

Oh… Moet ik daar weer helemaal doorheen, door al dat volk?

Of wachten tot de koers afgelopen is. -[vrouw] Nee, ik ga er nu heen.

Zal ik u er even naartoe brengen? -Da's lief, da's vriendelijk.

Ik ga naar m'n kleindochter. -Och.

Ik ben weggelopen uit het rusthuis.

Zie je, een echte afzetterij.

Slecht eten.

Slechte behandeling.

En opgesloten ook. -O ja?

En nu ga ik naar m'n Betty.

Ze heeft me al zo dikwijls gevraagd om bij haar te komen.

[draaiorgelmuziek speelt] -[geroezemoes]

[gefluit]

[draaiorgelmuziek sterft langzaam weg]

[kalme synthesizermuziek]

[telefoongerinkel]

Jij alweer? Ik heb je daarstraks nog gezegd dat je vergunning er nog niet is.

[man] Ja, mevrouw… -Ja, dat weet ik, commissaris, maar…

[commissaris] Als u het weet, hoeft u ook niet te komen.

Dit is geen wachtzaal voor zelfmoordenaars.

[man] Overbroek, ja. En hoe oud, zegt u?

Zeven jaar. Hm, hm.

En hoe is de naam van het kind, mevrouw?

Patrick… Palinckx. Ja, C-K-X.

Jij hebt geen jongetje gezien?

Zwart haar, zeven jaar, Tiroler broek? -[man] Dag, mevrouw.

Da's dan jammer.

Maar ze is dood, commissaris. -Wie is er dood?

Een vrouwtje. Ik weet niet hoe ze heet. Een oud vrouwtje.

Ze is onder de voet gelopen op het Zuiderplein.

Hier, dit pak is van haar.

Wat moet ik met dat pak? Kijk eens hier, meneer.

Het Zuiderplein valt onder de bevoegdheid van het tweede district.

Toevallig zijn we op de hoogte. Toch bedankt, hoor.

[kalme fluitmuziek]

[deurbel]

Zoekt u mij? -[Stefan] Ja, eigenlijk wel.

Als ik me niet vergis, ben jij Betty. -Betty Tichel, ja.

Ik ben Stefan, Stefan Pielek.

Dag.

Dag. -Je woont een heel end buiten de stad.

Hoe kent u me eigenlijk?

Door je grootmoeder.

O, kent u haar? Werkt u soms in het tehuis?

Nee… Dat niet.

Ik ben bang dat ik niet zo goed nieuws voor u heb.

Er is toch niks ergs met oma?

[treurige pianomuziek]

Ik heb het gevoel dat je heel veel voor haar betekende.

Zoals ze over je sprak…

Wil ik koffie maken?

Nee, echt niet. Doe geen moeite.

Ga je weer terug naar de stad?

[Stefan] Ja, zo meteen.

Of kan ik nog iets voor je doen?

Vind je het goed als ik met je meega?

Tuurlijk.

Graag.

[kalme muziek]

[Stefan] Hé, wat een prachtige rozen. Hoe kom je daaraan?

Dat? Dat zijn Golden Ophelia's. Die heb ik zelf gekweekt.

Kweek jij rozen? -[Betty] Ja.

Vind je dat zo vreemd? -Ik vind het geweldig.

Ik heb zelf… Dat wil zeggen, ik had een bloemenzaak in de stad.

Maar zulke prachtige rozen als jij hebt, zie je toch niet vaak.

Het waren de lievelingsbloemen van m'n oma. Daarom neem ik ze voor haar mee.

Daar heb ik altijd van gedroomd, om zelf een nieuwe roos te kweken.

Het moeilijkste lijkt me om een goeie naam te vinden.

Hoe zou je die roos dan willen noemen?

Golden Betty.

[kalme instrumentale muziek]

[muziek sterft weg]

Mogen wij meerijden?

Maak het jullie maar gemakkelijk, hoor. Ik ben ook jong geweest.

Als jullie maar niet in het midden van m'n spiegel gaan zitten.

[grinnikt] Pasgetrouwd, zeker? Ja, ja, dat zie ik.

[grinnikt]

Trouwens, bloemen spreken een duidelijke taal.

Die van de liefde… of die van de dood.

[grinnikt]

Ik hou het maar bij de liefde. Hè?

[kalme, vrolijke muziek]

Kocham cię. -Wat zeg je?

Ik hou van je.

[commissaris] Zo. Hebt u weer een ongeval zien gebeuren?

Of bent u zo ongeduldig om er een eind aan te maken?

Nee, commissaris.

Ik kom gewoon vragen of u mijn formulier zou willen vernietigen.

De aanvraag.

Zo…

Meneer komt gewoon vragen of ik z'n aanvraag zou willen vernietigen.

Meneer Pielek heeft plots weer zin in het leven gekregen, nietwaar?

Meneer Pielek heeft een zwaluw zien vliegen of een bijtje op een boterbloem…

…en de mensen zijn zo aardig…

…en meneer Pielek zou wel 100 jaar kunnen worden. Nietwaar, meneer Pielek?

Welnu, nee, meneer Pielek. Verstaat u me goed? Nee!

Waarvoor denkt u dat wij hier eigenlijk zitten?

Om ons belachelijk te laten maken door kerels van uw soort?

Denkt u dat een vreemde zomaar onze administratie kan komen overhoop halen…

…en zomaar kan zeggen 'bedankt voor de moeite, maar het hoeft niet meer'?

Ha, ha, nee, meneer Pielek. Nog voor geen 100 Hongaren.

Polen, meneer de commissaris. -Om het even.

Maar ik meen het, ik heb een goeie reden.

Zo… Meneer heeft een goeie reden.

Kijk eens hier, Pielek.

Ziet u dit papier?

Uw aanvraag tot zelfmoord met de vermelding 'toegestaan'.

Officieel toegestaan.

Weet u wat dit betekent?

Dat betekent dat u virtueel uit het bevolkingsregister geschrapt bent.

U bestaat niet meer, meneer Pielek.

Officieel bent u dood.

Maar u kunt me toch opnieuw laten inschrijven?

[commissaris] Dacht u dat? Schrappen, inschrijven, schrappen…

Morgen opnieuw inschrijven… Zo gaat dat hier niet.

Het is geen spelletje.

Kunt u de zaak niet voorlopig klasseren? -'Seponeren' bedoelt u.

Uitgesloten. Wet is wet.

En de wet is er om nageleefd te worden. Zelfs door een commissaris.

Ik begrijp het niet. Zelfs een terdoodveroordeelde kan gratie krijgen.

Waarom ik dan niet?

U kunt dat inderdaad niet. U hebt uzelf ter dood veroordeeld.

En wie dat doet, hoeft op geen genade meer te rekenen.

De maatschappij geeft de misdadigers altijd nog een kans…

…maar niet de moedelozen.

Uit boeven kunnen soms nog bruikbare elementen en…

…zelfs voorbeeldige burgers groeien.

Uit de moedelozen niet.

Het spijt me, meneer Pielek.

Ik kan niets meer voor u doen.

Meneer de commissaris, ik wil trouwen.

[harmonieuze instrumentale muziek]

[muziek sterft weg]

[gekef]

[Betty] Stefan.

Wat heb je? Je bent zo stil.

Wat is er?

Het is net of je iets voor me verbergt.

Ik wou het je gisteren al zeggen.

Maar…

…ik durfde niet.

Voordat ik jou leerde kennen…

…vlak daarvoor…

…wou ik me van kant maken.

Ik kon niet verder. Ik zag het niet meer zitten.

Ik was volslagen moedeloos.

Het is gek, maar… ik heb altijd m'n hele leven lang…

…geprobeerd om mezelf klein te maken.

Zo nietig mogelijk.

Ik wilde mezelf helemaal wegcijferen.

Tenslotte wou ik niet meer leven.

Maar de politie kwam ertussen.

Als je geboren wordt, heb je papieren nodig…

…maar je hebt ook papieren nodig om dood te gaan.

Vanmorgen was ik bij de commissaris om te zeggen dat het niet meer hoefde.

Dat ik… Dat ik m'n aanvraag introk.

Maar ze hadden me al afgeschreven.

Ze hadden me uit het register geschrapt, doodverklaard.

Ik besta niet meer.

Stefan.

[instrumentale muziek]

Maar da's toch te gek?

Je zit hier naast me.

Je praat tegen me. En ik kan je voelen.

Hoe kan de politie nou zeggen… -Die maken alleen maar gevolgtrekkingen.

Maar je leeft, Stefan. Je bestaat.

Ik doe maar alsof.

We zouden samen weg kunnen gaan. Naar Polen.

[fluisterend] Polen…

Heb je daar geen vrienden die je kunnen helpen?

Vrienden?

Czubek.

Czubek van de Poolse Legatie.

Zo, zo.

Dat is geen vrolijk verhaal, m'n duifjes. [grinnikt kort]

Ja, wat je in het leven allemaal niet meemaakt, hm?

Nu, het lijkt me wel de moeite waard om van mening te veranderen.

M'n complimenten, meneer Pielek.

Maar ja, wat kunnen we eraan doen?

Nee, dank u.

Als ik de zaak zo van alle kanten bekijk, dan, eh…

…kan ik me voorstellen dat u lelijk in de nesten zit.

Wat natuurlijk niet wil zeggen dat er geen mouw aan te passen is.

Dus u denkt wel dat u ons kan helpen?

[Czubek] Niet zo vlug, jonge vriend. Niet zo vlug.

[klik]

Persoonlijk…

…kan ik niets doen. Ja, dat kan zelfs de gezant niet.

Tenslotte bent u geen Pools onderdaan meer, begrijpt u?

Onze tussenkomst zou kunnen uitgelegd worden als een soort…

…inmenging in binnenlandse aangelegenheden.

We lopen liever geen risico's met bevriende naties, begrijpt u?

Maar er is wel een oplossing.

Maar dan moet u me vast beloven dat u aan niemand vertelt dat u ze van mij hebt.

Daar kunt u op vertrouwen, meneer Czubek.

Komt u eens mee, meneer Pielek.

[naderende gedempte voetstappen]

Ik weet niet hoe ik u moet bedanken. -Och, landgenoten moeten elkaar helpen.

U bent wel geen Pools onderdaan meer, maar u hebt Pools bloed in de aderen.

Overigens…

Ik hou van verliefde jonge mensen. -Hm.

Gaat u onmiddellijk naar de commissaris? -Ja.

Mooi. Laat ik u dan een voorstel doen.

Gezien de omstandigheden is het misschien beter dat u alleen gaat.

U komt dan daarna onmiddellijk hiernaartoe en u vertelt ons hoe het afgelopen is.

Intussen kan de jongedame me misschien gezelschap houden.

Weet u nog wat u moet zeggen? -Ja, precies, meneer Czubek.

Mag ik dan het boek van u hebben? -Het boek?

O ja, het boek.

Hier. Ik sta erop dat u het terugbrengt.

Helbice zal u wel uitlaten.

Tot straks.

Zo.

Dat is dan in orde.

En wat gaat u drinken?

Zo'n onzin heb ik nog nooit gehoord.

Wilt u dat eens, eh, herhalen? Een beetje langzamer als het kan.

'De aanvraag tot zelfmoord kan worden opgeheven indien de petitionaris…

…intussen toegetreden is tot een geloofsgemeenschap…

…die zelfmoord afkeurt of verbiedt of indien hij overvallen wordt…

…door ernstige morele twijfels aan zijn voornemen.'

Nooit van gehoord.

Hebt u dit van een advocaat?

Inderdaad. U hebt gelijk.

Het staat er zwart op wit. Ja, kijk eens, meneer Pielek.

Wij kunnen ook niet alle addenda en corrigenda bijhouden.

Wij zijn ook maar mensen. Af en toe kan er ons weleens een artikeltje ontsnappen.

Maar wij zijn niet doof voor geldige argumenten.

Vooral niet wanneer die, zoals in uw geval…

…gestaafd worden door wettelijke documenten.

Goed, maar wat gaat er nu gebeuren?

Maakt u zich maar geen zorgen, meneer Pielek. Het komt allemaal voor elkaar.

Zo. Ik ben blij dat die geschiedenis van de baan is…

…en dat we u als een tevreden man kunnen teruggeven aan de maatschappij.

Dus mijn naam komt weer in de registers? -Wees maar niet ongerust.

Dat breng ik wel voor u in orde.

Nou… Dag, meneer Pielek.

[geblaf]

[kalme, vrolijke muziek]

[muziek sterft langzaam weg]

[deurbel]

[Stefan] Dag, mevrouw.

Hier ben ik weer.

Ah, ja, u bent meneer Pielek.

Inderdaad. -[Helbice] Wat wilt u?

Meneer Czubek heeft me gevraagd nog even langs te komen.

O, het spijt me, maar meneer Czubek kan u niet ontvangen.

Eh…

Waar is m'n meisje dan? Ik had haar beloofd hier haar te komen afhalen.

Ah, ja, de juffrouw is nog boven. Ik zal haar verwittigen dat u hier bent.

Het boek. Meneer Czubek stond erop dat ik het onmiddellijk zou terugbrengen.

O, is dat van hem? Goed, ik zal het hem teruggeven, hm?

Wie ben ik? -Wat is er gebeurd?

Wat zie je eruit. -Nou, Steffie.

Waar ben je zo lang gebleven? -Je bent dronken.

[Betty lacht]

Moet je hem horen. Ik, dronken? Omdat ik één glaasje met Nicolai heb gedronken?

Met wie? -Met Czubek natuurlijk. Met wie anders?

Hij was zo lief voor me. En zo attent.

Jaloers, m'n kleine Pooltje? Jaloers?

Mag ik dan niks? -Noem je dat niks?

Je bent ook altijd zo ernstig.

Wat zei de commissaris? Je hebt nog niet verteld hoe het is gegaan.

Interesseert je dat nou? -O, wat ben jij onaardig.

Ja, ja. Czubek is natuurlijk veel aardiger dan ik.

En zo attent, hè?

Het zou me niks verbazen als jullie…

Je hoeft je nergens over te verwonderen, Stefanski.

De wereld is nu eenmaal een poel van zonden, een stinkende rotzooi.

En alle mensen dragen maskers. Alleen jij niet?

[titelmuziek]