Original subtitles

Rok 1815. Odsuni�ty od w�adzy Napoleon schroni� si� na Elbie.

Jego zwolennik�w, pragn�cych, by wr�ci�, zwalcza rojalistyczna w�adza.

Klimat wojny domowej pot�guj� liczne aresztowania i egzekucje.

W sztormow� noc niedaleko przyl�dka Korsyki

statek kupiecki �Faraon� napotyka uszkodzony �aglowiec.

Ocali�e� jej �ycie.

Dajcie koc!

Z�ama�e� m�j zakaz!

Do �adowni! Nie chc� ci� widzie�, p�ki nie przybijemy do Marsylii.

No co? Uwa�asz, �e jestem okrutnikiem?

Nie tylko to wiem, ale si� tym szczyc�!

Id�!

Wszyscy na stanowiska!

Zanie�cie j� w suche miejsce, niech nie zamarznie. Czekajcie.

Id�cie.

Dobrze si� spa�o?

Masz pan co�, co do mnie nale�y.

Nigdy nie widzia�em pisma cesarza.

Oddaj mi ten list.

Wol� nie.

Czego chcesz?

Dobrego powodu, �eby ci� nie wyda�.

Radz� spr�bowa� z pieni�dzmi.

- Cz�sto si� udaje. - Nie mam pieni�dzy.

Ale mam przyjaci�.

Je�li komukolwiek powiesz o li�cie,

odnajd� ci� i zabij�.

Kapitanie Danglars.

Panie!

Chyba sprawi�am panu k�opot.

Jak mog� si� odwdzi�czy�?

Ju� to uczyni�a�, pani.

Prosz� na siebie uwa�a�.

Panno...

Angela.

Edmund.

Nigdy nie zapomn� pa�skiej odwagi,

lecz pan niech zapomni, jak mam na imi�.

- Do zobaczenia, Edmundzie. - Do zobaczenia, Angelo.

Morrel chce ci� widzie�.

Ledwo wymienili�my statek blisko przyl�dka Korsyki.

Wysokie fale... Byli�my ze 200 s��ni od wraku.

Daj dziennik pok�adowy.

P�yn�li�my w�r�d szcz�tk�w. Dantes chcia� opu�ci� szalup�.

Zakaza�em. To by�o szale�stwo.

- Czy to prawda? - Tak, panie.

Jednak�e dla swoich by�my to zrobili.

Decyzja nale�a�a do mnie. Kaza�em zmieni� kurs,

a on wskoczy� do wody.

Wskoczy� pan?

Tego kapitan Danglars nie zakaza�.

- Wystarczy. - Widzi pan, jaki zuchwa�y?

Panie Morrel, nad tym ch�opakiem nie da si� zapanowa�.

Wi�cej z nim nie wyp�yn�.

Nie, nigdy wi�cej.

Uprzedza�em!

Bo nie b�dziesz pan ju� p�ywa� dla mnie.

Co prosz�?

Jak mog�e� zostawi� j� na �mier�?

Ratowa�em pa�ski �adunek.

- Dantes uratowa� m�j honor, Danglars. - Kapitanie.

Ju� nim nie jeste�.

Zabierz pan swoje rzeczy,

a ja przygotuj� wyp�at�.

Nie wie pan, kim ona jest.

Wiem, co zrobi�e�. To mi wystarczy.

Podejd� tu, m�j ma�y.

�wawo!

Niech to b�dzie dla ciebie lekcja.

M�czyzna nie kryje si� za swoim stanowiskiem...

ani pod sto�em.

Edmundzie, przedstawiam mego wnuka Maksymiliana.

Bardzo mi przyjemnie.

Maksymilianie, przedstawiam ci kapitana Dantesa.

- Dzie� dobry, kapitanie. - Ile masz lat...

- Kapitan? - Tak.

Poka�, �e jeste� tego wart.

Oczywi�cie, panie.

Oczywi�cie.

Ju� dobrze.

Edmundzie!

Nie wierz�, �e jeste�!

Musz� ci co� powiedzie�.

�e mnie kochasz.

- To tak�e. Ale... - �adnych ale!

Czekaj.

- Ale... - Nie zaczynaj.

Ca�ujesz przysz�ego kapitana.

- Tak? - Tak.

- Teraz b�dziemy mogli... - Tak.

B�dziemy mogli.

T�skni�em za tob�.

T�skni�em, t�skni�em, t�skni�em...

Do zobaczenia niebawem.

- Edmundzie! - Juliette.

- Dobrze si� miewasz? - A ty?

Jak si� masz?

To syn Ludwika.

- Dzie� dobry panu. - Dzie� dobry.

- �pieszno mi do ojca, gdzie jest? - W domu.

Do zobaczenia.

U�miechnij si�. To dobra wie��.

Ale masz min�!

To z rado�ci.

Tak bardzo jestem z ciebie dumny.

- Kapitan! - Kapitan.

Powiedzia�e� pa�stwu de Morcerf?

Jeszcze nie, ty jeste� pierwszy.

Wszystko si� zmieni, papo.

Musz� o tym us�ysze�.

- Im to zawdzi�czasz. - Tobie r�wnie�.

Nie ja op�aci�em ci studia w Akademii Morskiej.

Id�, synu.

Z�� im uszanowanie.

Wznie�my toast.

Wypijmy za pami�� twej matki, Edmundzie.

Po pierwsze, bo mi jej brak,

a po drugie, bo urodzi�a najm�odszego kapitana w Marsylii!

Tak, bijcie mu brawo! Niech si� zawstydzi.

Doskonale.

A ponadto Matylda Dantes

by�a mamk� przysz�ego para Francji,

przysz�ego bohatera, jednego z najprzystojniejszych oficer�w Europy,

tu obecnego Fernanda de Morcerfa, do us�ug!

Ludwiku, prosz� z nami wypi�. Taka okazja...

Dzi�kuj�, panie.

Mo�e p�niej.

Zbesztaj Mercedes. Mnie nie s�ucha.

Sp�ni si� na w�asny �lub.

Wreszcie!

Wybacz sp�nienie, ciociu. Dzie� dobry, wujku.

Horacy de Belios zn�w rozrabia�. Chcia�am mu spu�ci� manto.

Mercedes, doprawdy!

Kim jest ten pan?

To ko�, mamo. Szlachetnego pochodzenia.

- Dzie� dobry, kuzynko. - Kuzynie...

- Edmundzie. - Mercedes.

Przygotuj si� na �wi�towanie. Nasz Edmund ma wspania�� nowin�.

Tak.

Tak, zostan�... kapitanem.

Kapitanem �Faraona�. Decyzja zapad�a.

Naprawd�?

- Brawo! - Za kapitana!

Mam!

Twoje zdrowie! Bardzo si� ciesz�, przyjacielu.

I ja si� bardzo ciesz�, przyjacielu.

B�dziesz mia� nowy mundur?

I nowe pobory.

Zacznie korzysta� z �ycia,

dobrze si� bawi�. Poka�emy mu, jak to si� robi.

No i b�d� m�g� si� o�eni�.

- Co to ma znaczy�? - Chcesz by� moim �wiadkiem?

- Nie licz na to. - Tak!

Mam by� �wiadkiem marnotrawstwa? Mercedes, powiedz co�.

Pr�bowa�am, ale jest zakochany do szale�stwa.

Bez reszty.

A ona?

Wie o tym? To jest, czy si� zgadza?

- Z tego, co mi m�wi�a... - Wiem.

- To Juliette. - Kto?

Praczka o zalotnym spojrzeniu.

Nie, to nie Juliette.

Nie, to...

szlachetna kobieta.

Pi�kna.

I nie tylko pi�kna.

- Tajemnicza, czaruj�ca... - Tak.

Ale kto to jest?

Twoja kuzynka.

Mercedes Herrera de Morcerf.

Ty?

- Tak. - We�miemy �lub.

Postradali�cie zmys�y.

Twoja matka nie pozwoli.

My�lisz, �e zdo�a mi czegokolwiek odm�wi�?

Zreszt� przekonasz j� ty, jej ulubiony bratanek.

Oto podpisany przez pana de Villeforta, kr�lewskiego prokuratora,

nakaz aresztowania niejakiego Edmunda Dantesa.

- Idziemy. - Co si� dzieje?

Zostawcie go!

- Musi by� wyja�nienie. - Idziemy!

Pu��cie mnie.

- Czekajcie! - Fernandzie, pom�.

M�j syn nic nie zrobi�.

Z pewno�ci� zasz�o nieporozumienie.

Dok�d go prowadzicie? P�jd� z nim.

- Ma i�� sam, panie. - Poruczniku!

Porucznik Fernand de Morcerf.

Prosz� powiedzie� przyjacio�om, by nas przepu�cili. Mamy rozkazy od kr�la.

Zajm� si� tym.

Prosz� z nami.

Edmundzie!

Nie martw si�, ukochana. Wr�c�.

- Edmund Dantes, panie prokuratorze. - Zostawcie nas samych.

Zawsze podziwia�em marynarzy takich jak pan, Dantes.

Nie jestem l�kliwy, ale morze...

te bezkresne otch�anie...

te mroczne wody!

Jakby zaraz mia� si� wy�oni� potw�r i nas po�re�.

Co mi zarzucaj�, panie prokuratorze?

Dlaczego zabrano mnie ze �lubu?

Ma pan jakiego� wroga, panie Dantes?

Wroga?

A mo�e kto� panu zazdro�ci?

Zosta� pan kapitanem, po�lubia jedn� z najlepszych partii w regionie...

Wie pan, jak zawistni s� ludzie.

Nie wiem.

Ostatnio por�ni�em si� z cz�onkiem za�ogi...

ale o co m�g�by mnie oskar�y�?

Nie wiem.

- O dzia�anie na rzecz Napoleona? - S�ucham?

To nie ma sensu.

W pa�skiej kajucie znale�li�my t� Bibli�.

Nale�y do pana, prawda?

Jest podpisana pa�skim nazwiskiem.

To jeszcze nie zbrodnia.

Rzeczywi�cie.

Lecz w �rodku znale�li�my tak�e rozkazy...

podpisane r�k� Napoleona.

A to ju� jest zbrodnia.

Zaraz, zaraz.

Daj� s�owo, pierwszy raz widz� ten list.

Skoro nie ma pan wrog�w, kto go tam wsun��?

U wybrze�y Korsyki uratowa�em z topieli m�od� kobiet�.

- Podzi�kowa�a panu w kajucie? - Nie.

Ale kapitan Danglars mnie zamkn�� i wypu�ci� dopiero w Marsylii.

Mo�na to sprawdzi�.

Prosz� spyta� Caderousse�a.

Kwatermistrza Kacpra Caderousse�a.

- Caderousse? - Tak.

- Co pan wie o tej kobiecie? - Nic.

Panie Dantes,

przes�uchiwa�em dziesi�tki spiskowc�w i czuj�, �e pan do nich nie nale�y.

Ch�tnie pomog� przyjacielowi rodziny Morcerf.

Pan jednak musi pom�c mnie.

Nic o niej nie wiem, przysi�gam.

Powiedzia�a jedynie, �e ma na imi� Angela. To wszystko.

Czy zdradzi� pan komu� imi� tej kobiety?

Nie.

Nawet temu Caderousse�owi?

Nie.

Nikomu. Kln� si� na honor.

Widzi pan, Dantes, ja panu wierz�.

Jednak�e b�d� musia� zatrzyma� pana na d�u�ej.

�eby przes�ucha� reszt� za�ogi.

Je�li potwierdz� pana zeznania, w co nie w�tpi�,

to niech�e pa�ska narzeczona

znienawidzi mnie za ten k�opot.

Nie omieszka.

Fernand go przywiezie.

Nie znios� tego. Jad�!

Nie zdzia�asz wi�cej ni� on.

Ucieszy�aby� si�, gdyby go nie uwolnili.

Jak mog�a� powiedzie� co� tak okropnego?

Gerardzie, r�cz� za pana Dantesa.

Zechc� panowie nas zostawi�.

Fernandzie, ubolewam nad losem twego przyjaciela.

Wiem, jaka ��czy was wi�.

Obawiam si� jednak, �e nie znasz ca�ej prawdy o nim.

Mia� w swych rzeczach rozkazy misji dla cesarza.

Cz�onkowie za�ogi potwierdzaj�, �e jest bonapartyst�.

Zdajesz sobie spraw� z powagi tych oskar�e�.

Opatrzno�� sprawi�a, �e nie zd��y� w�eni� si� w wasz� rodzin�.

Je�li jednak jeste� got�w za niego por�czy�,

je�li s�dzisz, �e ci dwaj ludzie k�ami�,

je�li jeste� sk�onny podj�� ryzyko,

to go uwolni�.

Wystarczy jedno twoje s�owo.

Nie.

Nie?

Nie jest wart...

Czeg� nie jest wart?

Szargania imienia naszej rodziny.

Je�li Dantes nas zdradzi�,

niech�e za to zap�aci.

Mog� zadba�,

by �aden proces s�dowy nie zaszkodzi� rodzinie de Morcerf.

B�dzie mi potrzebne twoje zeznanie.

Rozumiesz, co si� dzieje?

To trzymaj g�b� na k��dk�.

Pan Dantes?

- Rozmawia� pan z panem prokuratorem? - Tak.

Nie zapomn� tego dnia.

- Zapewne nie odwieziecie mnie do domu. - Rzeczywi�cie, nie.

Ju�.

Zaraz, co si� dzieje?

Pu��cie mnie!

Zawiadomcie prokuratora. Rozmawia�em z nim!

Wezwijcie go tu!

Jestem niewinny! Nic nie zrobi�em!

Pu��cie mnie.

Winni zawisn�.

Pewno wiesz co�, czego niekt�rzy nie chc� s�ysze�, wi�c milcz.

Zabra� go.

Zatrzymajcie si�! St�jcie!

Pu�� mnie!

Zostawcie mnie!

Gdzie on jest?

Nie mog�em nic wsk�ra�.

Mercedes!

Pu�� mnie.

To nic nie da.

- Mercedes. - Przesta�.

Prosz�.

Co si� dzieje, Wiktorio?

Nie cieszysz si�, �e mnie widzisz?

Jest tu twoja siostra.

Panno de Villefort.

�ycie w ukryciu ci s�u�y.

Niestety nie mog� odwzajemni� komplementu.

Koniaku? �a�uj�, lecz wody morskiej ju� nie mam.

Z racji mego zawodu musz� wiedzie� wszystko.

Wiesz wi�c, �e Dantes jest niewinny.

Niewinny...

- Kto dzi� jest naprawd� niewinny? - On nic nie zrobi�.

- Czemu go zatrzyma�e�? - Te� pytanie! Aby ci� ocali�.

Czy swoj� reputacj�?

Oboje zajmujemy si� polityk�.

A w polityce nie likwiduje si� cz�owieka, lecz przeszkod�.

W tej rojalistycznej pracy cechuje ci� okrucie�stwo,

ale liczy�am na twoj� uczciwo��.

Skoro ty jeste� uczciwa, oddaj si� w r�ce w�adz.

Ocal� go, Gerardzie.

Je�li nie ty, to ja.

Nie chcesz, by wiedziano o istnieniu moim,

Wiktorii

i twego nienarodzonego dziecka.

Tak w�a�nie my�la�am.

WI�ZIENIE W ZAMKU D�IF CZTERY LATA PӏNIEJ

�yw?

�yw!

�yw?

�yw.

�yw?

�yw.

U brzegu... u brzegu...

Ale kt� zna drog�? Kto wie, jak dok�adnie jest?

Tam kto� jest. Kto� jest!

Kto� jest?

Kto� tam jest.

Jest tam kto?

Kto� jest.

Kto� jest.

Kto� ty?

Dantes. Edmund Dantes.

Ile masz lat?

- M�wisz g�osem m�odzie�ca. - Mam...

Sam ju� nie wiem.

Mia�em 22 lata,

kiedy mnie zamkn�li.

16 maja 1815 roku.

To by�o cztery lata temu.

Masz 26 lat.

Cztery lata...

A pan? Kim pan jeste�?

Wi�niem.

- Jak ty. - Od jak dawna?

Sza!

- Co si� dzieje? - Id�.

Prosz� nie odchodzi�!

Kim pan jeste�? Przedstaw si� chocia�.

Podaj nazwisko!

34! �yw?

�yw.

Czeka�em na ciebie.

Naprawd� pan s�dzisz, �e zdo�asz st�d uciec?

W sze�� lat wydr��y�em 30 metr�w.

By okr��y� tw� cel� i wydosta� si� na zewn�trz,

trzeba by kopa� dwa razy d�u�ej.

- Dwana�cie lat? - Mo�e nieco mniej,

teraz, gdy jest nas dw�ch.

Dlaczego? Masz inne plany?

Nie.

Jestem... ksi�dz Faria.

Edmund Dantes.

I nigdy nie widzia�e� tego listu?

Nie, nigdy.

A ksi�dz?

Wie ksi�dz, dlaczego tu jest?

Tak.

Ciebie chcieli uciszy�, mnie sk�oni� do m�wienia.

A ja sam wybieram, komu si� zwierza�.

Nie rozumiesz w�oskiego?

Angielski?

Arabski, �acina, greka? Nie?

Znam tylko morze.

Naucz� ci�, je�li chcesz.

Je�li nie zabraknie ci cierpliwo�ci i ch�ci, to w...

sze��-siedem lat posi�dziesz ca�� m� wiedz�.

Historia, filozofia,

matematyka.

Te nauki s� niczym or�.

Uwalniaj� cz�owieka tak samo jak to.

Co uczynisz najpierw,

je�li zdo�amy uciec?

Odnajd� Mercedes.

A je�li na ciebie nie czeka�a?

Wtedy nie pozostanie mi nic.

Co� ci opowiem, Edmundzie.

Siedemset lat temu

w Jerozolimie, podczas pierwszej krucjaty,

rycerze strzeg�cy grobu Chrystusa

za�o�yli zakon templariuszy.

Nie byli nazbyt liczni, lecz wiar� mieli ogromn�.

Dzi�ki ich zwyci�stwu

zakon zgromadzi� fortun�.

Poka�n�.

Poka�n�.

Olbrzymi skarb, jakiego �wiat nie widzia�.

Z up�ywem czasu

pot�ga i bogactwo zakonu zacz�y budzi� zawi��.

W pi�tek 13 pa�dziernika 1307 Filip Pi�kny, kr�l Francji,

kaza� aresztowa� templariuszy

i skonfiskowa� ich dobra.

Jednak�e skarbu nikt nie odnalaz�.

Wiesz,

co ci ludzie Boga uczynili ze sw� fortun�?

- Nie. - Nic!

Edmundzie, nic.

Zbyt zaj�ci, by si� m�ci�,

by kara� tych, kt�rzy ich zdradzili,

wszyscy poumierali. Jeden po drugim.

Prawie wszyscy.

Pozosta� tylko jeden, kardyna� Spada.

U kresu �ycia

zaszy� si� na wyspie Monte Christo,

gdzie zd��y� wykszta�ci� ostatniego rycerza.

Ten m�ody cz�owiek nazywa� si�

Giuseppe Faria.

Ja jestem ostatnim, kt�ry pozosta� przy �yciu.

I wiem, gdzie znajduje si� skarb.

Od dzi� po�owa nale�y do ciebie.

Co zrobisz z t� fortun�?

Uczynisz co� dobrego,

czy pozwolisz, by twe serce wype�ni�a nienawi��?

WI�ZIENIE W ZAMKU IF DZIESI�� LAT PӏNIEJ

Opr�ni� worek.

Edmundzie.

S�ona. Woda jest s�ona.

Brakuje tylko metra lub dw�ch.

To kwestia kilku dni.

Uda�o nam si�!

Zaraz wr�c�.

Cofnij si�, ksi�e!

Ksi�e!

Ksi�e!

Ju� dobrze.

- Edmundzie... - Nic nie m�w.

Wezw� kogo� na pomoc.

Mam przebite p�uca.

Nie smu� si�.

By�e� mi w �yciu jedyn� pociech�.

B�g mi ci� zes�a�.

P�no, lecz jednak zes�a�.

Nie jestem ob��kany.

Wiem.

Skarb istnieje.

Wiesz, gdzie go szuka�.

Odnajdziemy go razem.

Nie zapomnij.

Monte Christo.

Monte Chri...

Ksi�e...

Ksi�e!

Nie opuszczaj mnie.

Nie zostawiaj.

- �yw? - �yw.

�yw?

Numer 17!

17!

Ksi�e!

Ej, ksi�e!

Nie �yje. Zrzu� worek.

- Kt�ry to? - Ksi�dz.

�yw?

�yw.

�yw?

�yw?

Wstawaj. No, ju�!

Wstawaj, m�wi�!

Alarm!

- Raz... - Alarm!

Dwa...

Alarm!

I trzy!

Ej!

Nic tu po tobie! Wyno� si�.

Przychodz� do Ludwika.

Ludwika Dantesa.

Zna�e� Ludwika?

Tak.

Pochowali�my biedaka.

Ju� dawno, m�j ch�opcze.

Niemo�liwe.

Zag�odzi� si� po �mierci syna.

Chcia� do niego do��czy�.

Jego syn nie umar�.

Przykro mi.

Ty te� by�e� marynarzem?

Tak.

Dam ci co� do jedzenia, ale potem si� st�d zabieraj.

A... Mercedes?

A Fernand de Morcerf?

B�dzie z siedem albo osiem lat, jak nie przyje�d�aj�.

Od narodzin syna mieszkaj� w Pary�u.

Sp�ni�e� si�.

Nie p�y� Morzem Liguryjskim,

kt�re nieustannie patroluj�.

Obierz kurs na Sardyni�.

Mo�esz przybi� do brzegu w Santa Teresa di Gallura.

Monte Christo

znajduje si� na zach�d od Wysp Toska�skich.

Przybijesz do po�udniowego brzegu.

Wiem, �e poruszy ci�

to surowe pi�kno.

Zazdroszcz� ci, �e zobaczysz to pierwszy raz.

Ju�. To tutaj.

Grobowiec znakomitego rodu Spad�w.

Reszta, Edmundzie,

b�dzie twoj� histori�.

Histori� cz�owieka, kt�ry trzyma �wiat...

w gar�ci.

MARSYLIA ROK PӏNIEJ

- Zap�ac� ci jutro. - Ej�e!

- Precz! - Ten pan jest moim znajomym.

Na �o�u �mierci Edmund Dantes kaza� mi to rozdzieli� mi�dzy tych,

kt�rzy si� dla niego liczyli.

S�dzi�, �e doni�s� na niego niejaki Danglars.

By� jednak przekonany, �e dwaj ludzie pozostali mu wierni.

M�wi� mi, �e jeden zwa� si� Kacper Caderousse,

a drugi - Fernand de Morcerf.

Zachowajcie sw�j diament. �aden z nas nie zas�uguje na nic.

Chwileczk�, synu.

Je�li powiem wam, co wiem, odkryj�, �e to ja.

Ci ludzie s� bogaci i wp�ywowi.

Nie masz powodu do obaw.

Wi��e mnie tajemnica spowiedzi.

Usi�d�.

Dantes nie myli� si� co do Danglarsa. To on doni�s�.

Ale Fernand de Morcerf by� jego przyjacielem.

Przyja�nisz si� z kim�, kogo �ony po��dasz?

Z mi�o�ci do Mercedes

po�wi�ci� Edmunda.

Pozostanie przy �yciu, lecz dla wszystkich b�dzie martwy.

Prawdziwie wierny Dantesowi by� tylko Morrel.

Armator.

On jeden walczy� o jego uwolnienie.

Lecz i z nim Opatrzno�� nie obesz�a si� �askawie.

Po aresztowaniu Dantesa

musia� zn�w naj�� Danglarsa jako kapitana.

Danglars zdradzi� te� jego.

Pozbawi� go po�owy floty,

zrzucaj�c win� na pirat�w.

Zrujnowany Morrel musia� sprzeda� kompani�.

Niech ksi�dz zgadnie, kto j� kupi� za bezcen.

Danglars.

Dwa miesi�ce p�niej jakim� cudem statki si� odnalaz�y.

Prokurator Villefort nawet nie chcia� s�ucha�.

Ci dwaj mieli wsp�ln� tajemnic�.

Wiktoria, kochanka Villeforta,

zosta�a pani� Danglars.

Dzi� jest baronow�.

Morrel umar� w n�dzy.

A pan jak� rol� odegra�e�, Caderousse?

Jak by�o z tob�?

C� m�g�bym zdzia�a�

przeciw kapitanowi, hrabiemu i prokuratorowi?

Gdybym mia� wi�cej odwagi,

sko�czy�bym jak ona.

- Ona? - Angela.

Posz�a do brata, chc�c ocali� Dantesa.

Usun��em Dantesa,

teraz wy usu�cie j�.

Widzisz? Ja te� mam przyjaci�.

I co si� wydarzy�o?

Zosta�a zabita?

To oszcz�dzi�oby jej cierpie�.

Danglars mia� inny plan.

Sprzeda� j� braciom Maillard, kt�rzy trz�s� tulo�skim p�wiatkiem.

By�a �adna,

dosta� dobr� cen�.

Wiedzia�e� wszystko, ale nic nie zrobi�e�.

Wstyd mi, ojcze.

Kiedy� tu powr�c�

i b�dziesz m�g� odkupi� swoje winy.

Nie przychodz� po to, by si� do Ciebie modli�,

lecz aby Ci� ostrzec.

Uczyni� to, czego Ty uczyni� nie umia�e�.

Od teraz to ja nagradzam i karz�.

Chcesz czego�, panie?

Kim pan jeste�?

Przed laty powiedzia�a� mi:

�Nie zapomn� pa�skiej odwagi, lecz pan niech zapomni, jak mam na imi�.

Nie zapomnia�em ani pani imienia,

ani pani odwagi.

Dantes!

Przyszed�em po ciebie, Angelo.

Dla mnie jest ju� za p�no,

ale mo�esz uratowa� dziecko.

Dziecko?

Kiedy tu przyby�am,

my�la�am tylko o jednym:

o zem�cie na bracie.

Tygodniami szuka�am sposobu, by zbiec.

Pewnego dnia nadarzy�a si� okazja i uciek�am.

Z klientem.

Paryskim sukiennikiem.

Wiedzia�am, �e Gerard otrzyma� stanowisko w Pary�u.

Zdoby�am adres Wiktorii.

Jego kochanki.

Chcia�am wr�ci� do chwili, gdy historia zosta�a przerwana.

By� wtedy mr�z.

Tamtego wieczoru

Gerard mia� umrze�.

Nic nie mog�oby mnie powstrzyma�.

Wci�� czuj� w d�oni metal no�a.

Sprawy nie potoczy�y si� zgodnie z przewidywaniami.

Us�ysza�am krzyk.

Krzyk Wiktorii.

Gerard wyszed� do ogrodu,

nios�c skrzyni�.

Ruszy�am za nim.

Podesz�am bli�ej.

Us�ysza�am st�umiony p�acz dziecka.

Nie chcia�am go zostawia�.

Na jego ciele by�a jeszcze matczyna krew.

Maj�c wyb�r mi�dzy zemst� i �yciem,

wybra�am �ycie.

Uciek�am z dzieckiem.

W Pary�u nie zna�am nikogo.

Wr�ci�am wi�c do mego sukiennika.

Tylko �e bracia Maillard wywiedzieli si�, gdzie mieszka�.

Czekali na mnie.

Angelo...

Co si� sta�o z dzieckiem?

Dzie� dobry, Andrzeju.

- Angela kaza�a, bym ci� przywi�z�. - Dlaczego?

Jest umieraj�ca.

Zawioz� ci� do niej, aby� m�g� si� po�egna�.

A potem wyjedziemy.

Po�wi�caj�c tyle czasu, ile b�dzie trzeba, przygotujemy si�.

Do czego?

Do zemsty, Andrzeju.

Na trzech ludziach, kt�rzy zrujnowali �ycie jej,

twoje

i moje.

- Chc� ich zabi�. - To nazbyt �atwe.

Nazbyt �agodne.

Nie.

Musimy wyrwa� im serca.

Kim pan jest?

Hrabi� Monte Christo.

PARY� PI�� LAT PӏNIEJ

Genera� de Morcerf postanowi� odej�� z armii

i po�wi�ci� si� polityce w Izbie Par�w.

Armia traci wielkiego �o�nierza,

lecz Francja zyskuje wielkiego cz�owieka.

Fernand de Morcerf walczy� nad rzek� Moskw�, pod Lipskiem

i w Turcji.

Z nara�eniem �ycia broni� idei kr�lestwa Francji.

Fernand za cen� w�asnej krwi

dochowa� zobowi�za� i dotrzyma� danego s�owa.

Przed dziesi�ciu laty,

gdy twierdz� sojusznika Francji, Alego Paszy z Tepeleny,

oblegali Turcy,

pu�kownik de Morcerf postawi� wszystko na jedn� kart�.

Na czele szwadronu dzielnych �o�nierzy

zaatakowa� tylne stra�e otoma�skie,

przybywaj�c z odsiecz�.

Ten akt niebywa�ego m�stwa

niestety nie wystarczy�,

lecz ka�dy Francuz powie: �Nie dla zwyci�stwa walczymy.

Znacznie pi�kniejsza jest walka daremna�.

Czy ju� lepiej?

Nie by�e� zbyt mi�y dla m�odej Eugenii Danglars.

Ojcze!

Wniesie w posagu dwa miliony.

Winienem wi�c by� mi�y nie dla niej, lecz dla jej fortuny?

Dzi� jedno zero wi�cej liczy si� bardziej ni� medal.

Nasz syn to cz�owiek swych czas�w. Romantyk, kt�ry wierzy...

Oddaj medal!

Tutaj!

Wystarczy.

Panowie, gdybym wiedzia�, przygotowa�bym si� na odwiedziny.

Panowie, gdybym wiedzia�, przygotowa�bym si� na odwiedziny.

Na dw�r!

Panowie,

gdybym wiedzia�, przygotowa�bym si� na odwiedziny.

Przykro mi przyjmowa� pan�w w prowizorycznym domostwie.

We Francji jestem ledwie kilka tygodni.

O�mielamy si� zak��ci� pa�ski spok�j,

by wyrazi� wdzi�czno�� za ocalenie Alberta.

Zwa�ywszy, jak walczy�, nie w�tpi�, �e to samo zrobi�by dla mnie.

Panie hrabio, zawdzi�czam panu �ycie.

Mi�o mi widzie�, �e stan�� pan na nogi.

Kaza�em go naprawi�. Kolba by�a p�kni�ta.

Teraz nale�y do pana.

Stukrotne dzi�ki, hrabio, lecz nie mog� go przyj��.

Ju� mam wobec pana d�ug, kt�rego nie spos�b sp�aci�.

Lubi� panowie bro�?

Prosz� za mn�.

Chluba mej kolekcji.

Pistolet w stylu otoma�skim.

Tak, ale kurek i z�ocenia

wskazuj�, �e t� bro� wykonano raczej w Europie.

Istotnie, w Wenecji.

Jest pan znawc�.

Ojciec walczy� przeciw Kurszydowi rami� w rami� z Alim Pasz�.

Morcerf...

S�awny genera� de Morcerf?

Imponuj�ce!

Wypr�buje go pan?

Niestety oczekuj� mnie w Izbie.

- Mo�e innym razem. - To potrwa chwil�.

Pa�ska reputacja jest w pe�ni zas�u�ona, generale.

Zmieni� cel dla pana, Albercie.

Musz� pami�ta�, by nigdy nie wyzwa� pana na pojedynek.

Dzi�kuj�, �e zostawi pan tu syna na par� godzin.

�pieszno mi pozna� cz�owieka, z kt�rym zetkn�� mnie los.

W niedziel� baron Danglars urz�dza polowanie. Przy��czy si� pan?

Chcia�bym, lecz nie mog�. Przyjmuj� syna ksi�cia Cavalcantiego.

Prosz� przyj�� z nim. Jeleni wystarczy dla wszystkich.

Do zobaczenia wkr�tce.

W niedziel�, mam nadziej�.

Wszystko w porz�dku?

Po otoma�skiej wycieczce zosta�a mi ma�a metalowa pami�tka.

Woli pan �piew od muzyki broni?

Prosz� za mn�.

Prosz� o wybaczenie.

Nie chcia�em uchybi� pa�skiej ma��once.

Hayde nie jest moj� �on�, lecz chrze�nic�.

Prosz�.

Hayde.

Cudowne imi�.

W Grecji do�� pospolite.

Mo�na je przet�umaczy� jako �Wstydliwo�� lub �Niewinno��.

Mog� prosi�, by przedstawi� mnie pan Hayde?

Wydaje si� pan godny zaufania.

Przedstawi� pana Hayde, lecz przedtem musi pan co� obieca�.

Przyrzekam z g�ry.

Nie �artuj�.

Nie spr�buje pan jej uwie��.

- S�dzi pan, �e jestem niebezpieczny? - Nie pan,

lecz ona.

Je�li nie dotrzyma pan s�owa,

z�amie panu serce. I sobie r�wnie�.

- Ale... - Nie jest jeszcze gotowa, by kocha�.

Sekret jej g�osu tkwi w przesz�o�ci.

Po �mierci rodzic�w

zosta�a sprzedana do wo�oskiego plemienia na Ba�kanach.

Tam j� pozna�em i wzi��em do siebie.

Widzi pan, s� �ale i rany, kt�re zabli�niaj� si� latami.

Pozostawiaj� welon na duszy.

Nigdy nie pr�buj podnie�� tego welonu, Albercie.

Obiecuj� to panu.

Dobrze.

Id� wolno, nie patrz�c na nas.

Odwr�� si� dopiero wtedy, gdy zawo�am.

Hayde!

Albercie de Morcerf, przedstawiam panu Hayde.

Bardzo mi przyjemnie.

Mnie r�wnie�, pani.

A je�li nie zechce mnie pozna�?

Zechce.

Trzymaj si� prosto!

Od twojej postawy zale�y, czy prze�yjesz.

Nie pokazuj, �e wychowa�e� si� w biedzie, to przetrwasz. Pojmujesz?

Dlaczego?

Bo jestem ksi�ciem Andre� Cavalcantim.

- A to nie znaczy po hiszpa�sku �koza�? - Co?

Nie okazuj zdziwienia! �adnych �Co?�. Jeszcze raz.

Ksi��� Andrea Cavalcanti.

Cudownie pan m�wi, bez obcego akcentu. Jak to mo�liwe?

Surowy nauczyciel wbi� mi poprawn� wymow� kijem.

Lekcewa�enie. �okcie.

Drogi hrabio, mi�o mi pana pozna�.

Pozwoli pan, �e co� wyznam. Obyczaje francuskie s� mi jeszcze nieznane.

Dlatego moje maniery mog� si� wyda� zbyt s�owia�skie, neapolita�skie, arabskie.

Przyjaciele, oto hrabia Monte Christo i ksi��� Andrea Cavalcanti.

- Panowie... - Panie hrabio.

Ksi���...

Cho� spotkanie z ojcem na pewno ci� poruszy,

nie zapomnij o celu:

baronie Danglarsie.

Ukrad�szy statki, zbi� fortun� na handlu niewolnikami.

Wiele o panu s�ysza�em.

Nie daj si� zwie�� u�miechowi.

On jest okrutnikiem i si� tym szczyci.

Mog� panu co� wyzna�?

Francuskie obyczaje s� mi jeszcze nieznane, zatem...

z g�ry przepraszam

za me maniery, mo�e nazbyt s�owia�skie, neapolita�skie czy arabskie.

U cz�owieka bogatego nic nie jest �nazbyt�.

Ma s�abo��: c�rk�.

- Ksi���... - Baronie.

Eugeni�.

- Niez�y teren, prawda? - Doskona�y.

Ruszajmy zatem. W konie!

Prosz� czyni� honory.

Dzi�kuj�, baronie.

Dawno temu przysi�g�em zabija� tylko w obronie w�asnej.

Pozwolisz, panie, �e ja ci� obroni�.

Doskonale.

Ksi���?

Prosz�.

Udajmy si� na obiad.

Eugenio?

Dzi�kuj�.

Zuzanno, oto ksi��� Andrea Cavalcanti,

- w�oski protegowany hrabiego Monte Christo. - On mnie pilnuje.

Boi si�, �e paryskie damy zwiod� mnie na manowce.

Znakomita francuszczyzna!

Surowy nauczyciel wbi� mi poprawn� wymow� kijem.

To straszne!

I nieprawdziwe. Moja matka jest Francuzk�.

G�uptas z pana!

Ciesz� si�, widz�c dzi� pan�w w�r�d nas.

Pa�skiemu protegowanemu d�o� nie zadr�a�a.

Zwierz� nie cierpia�o.

To rzek� specjalista od egzekucji.

Cz�sto wysy�a pan ludzi na �ci�cie?

Znacznie rzadziej ni� kiedy�...

Przyjaciele, wybaczcie, �e porw� hrabiego. Musz� mu kogo� przedstawi�.

- Hrabio... - Panowie.

Moja droga,

wreszcie przedstawiam ci hrabiego Monte Christo.

Pani de Morcerf... to dla mnie zaszczyt.

Dobrze si� czujesz, matko?

Tak, to...

ze wzruszenia, �e poznaj� cz�owieka, kt�ry oszcz�dzi� mi �ez.

Zawdzi�czam panu �ycie syna.

B�ogos�awi� pa�sk� dobro�.

Pani, to zbyt hojna nagroda za ten prosty uczynek.

Ciesz� si�, �e mog�em oszcz�dzi� pani smutku.

Zaprosi�em hrabiego do nas,

lecz na razie odmawia.

Mo�e tobie si� poszcz�ci.

Uczyni mi pan ten zaszczyt i przyjmie zaproszenie?

Oczywi�cie, pani.

Oddal� si� teraz, by zbyt d�ugo pana nie zaprz�ta�.

Co ci dolega?

Wezwa� kogo� do pomocy?

Albercie...

Co wiesz o tym cz�owieku?

Matko...

wiem, jeste� nieufna wobec mych nowych znajomych,

lecz hrabia ocali� mi �ycie.

Jest bogaty jak kr�l.

Czego mia�bym si� l�ka�?

Masz racj�.

Moje obawy s� szalone.

Panie prokuratorze,

kln�c si� na m�j honor porucznika armii kr�lewskiej,

za�wiadczam, �e niejaki Edmund Dantes

w mojej obecno�ci po wielokro� wyra�a� sympati� do uzurpatora

oraz pragnienie, by kiedy� si�gn�� po bro� i obali� monarchi�.

Smuci mnie to, gdy� by� mi przyjacielem,

lecz ta zbrodnia nie mo�e mu uj�� bezkarnie.

Zbyt wielu ju� straci�o �ycie z powodu zdrajc�w ojczyzny.

Tak nie za�niesz, hrabio.

Wcale nie pr�bowa�em.

Obawiasz si� koszmar�w?

Obawiam si� tego, �e znikn�.

Dzi�ki nim moje rany pozostaj� otwarte.

Widzia�e� j�?

Tak.

Jest tak pi�kna jak we wspomnieniach?

My�la�em, �e �al j� zmieni...

ale musia� by� kr�tkotrwa�y.

Jej oczy nie wyp�aka�y wielu �ez.

�zy pop�yn�, gdy odbierzesz jej m�a.

Pas.

Dwie�cie.

I jeszcze pi��set.

Ja si� wycofuj�.

Nie zaprosi�bym ci�, gdyby� umia� gra�.

I prosz�.

Zostali�my tylko we trzech.

Zostawi� pan�w we dw�ch.

Dwie pary.

Brawo.

Kolor.

Zbyt wiele masz tu serc, baronie.

Uciekam, nim zrujnuj� ojca.

Chod�my, Albercie.

Tak, id�cie do pa�.

Pech w kartach, szcz�cie w mi�o�ci.

Polubi�em pa�skiego ksi�cia. Jest uroczy.

Szczerze m�wi�c, ledwo go znam.

Robi� interesy z jego ojcem.

Dobra rodzina, jak s�dz�?

Je�li przez dobr� rozumie pan bogat�... Tak, to druga fortuna W�och.

Druga?

Wyobra�am sobie, �e zna pan i pierwsz�.

Nie chc� by� nieskromny.

Wreszcie kto� bogatszy ode mnie!

Rodzina chce, by o�eni� si� w Pary�u,

ale je�li syn jest niesta�y jak ojciec, radz� si� strzec.

Zapewniam pana,

�e jestem nieufny wobec wszystkich,

a zw�aszcza wobec cudzoziemc�w.

Ja jestem cudzoziemcem.

Nic to, �e hrabia, gdy du�o zarabia.

I do rymu!

Poeta z ciebie!

A propos cudzoziemc�w, wiecie, �e �Impartiala� kupi� Anglik?

Owszem, niejaki Halifax.

Pono� lord.

Skupuje gazety, by szerzy� fa�szywe wiadomo�ci

i spekulowa� na gie�dzie.

Bandyta najpodlejszego sortu.

Chyba nie przepada pan za lordem.

C�, lubi� wiele os�b,

a nienawidz� jedynie kilku.

Nienawidzi� Anglika to nie grzech, lecz zdrowy rozs�dek.

Ju� nas pa�stwo opuszczaj�?

Dochodzi p�noc. Nasza karoca zaraz zmieni si� w dyni�.

Albercie.

Zapomnia�a� wachlarza, pani.

Dzi�kuj� panu.

- Licz� na pana. - W jakiej sprawie?

Zapraszam na kolacj�,

kt�r� niebawem wydam w Pary�u. Wreszcie znalaz�em lokum.

Oczywi�cie.

Dobrze.

Do zobaczenia niebawem.

Panie hrabio.

Pani de Morcerf.

- Wyje�d�a pan, gdy ja przybywam? - To bez zwi�zku, pani.

Chcia�abym pana przeprosi�.

Przeprosi�?

Za tamto zas�abni�cie.

Przypomina mi pan kogo�, kogo zna�am dawno temu

i kto zgin�� w straszliwych okoliczno�ciach.

Przez chwil�...

I znowu. Brak mi s��w.

To ja przepraszam, �e przywo�a�em z�e wspomnienie.

Ju� si� rozwia�o.

Tym lepiej.

�ycz� mi�ego wieczoru.

Hrabio...

Albert.

Hayde, nie powinienem do pani pisa�,

nie pisz� wi�c.

Nie wolno mi si� z pani� widywa�,

nie proponuj� zatem spotkania w Ogrodzie Botanicznym

jutro o pi�tej po po�udniu.

W tym miejscu, gdzie mnie nie b�dzie,

rosn� najbardziej tajemnicze kwiaty Pary�a.

Kraj, z kt�rego pochodzisz, pani, s�ynie z chmur i ja�minu.

Chmury zapewni nam paryskie niebo,

a ja�min w�o�� do butonierki.

Nie �egnam si� zatem do jutra

ani nie m�wi�, �e od kiedy ci� ujrza�em,

wci�� mam w my�lach d�wi�k twego g�osu i obraz twarzy.

Albert

Nie wyda nas?

Wiernie s�u�y hrabiemu,

lecz chyba ma do mnie s�abo��.

To jest strelicja.

W mej ojczy�nie takie ros�y przy drodze prowadz�cej do morza.

Nazywa si� je r�wnie� rajskimi ptakami.

Dobrze.

Dlaczego nie masz narzeczonej?

A mo�e masz?

Ojciec chce, abym po�lubi� c�rk� barona.

A ja...

szukam czego�, czego ta panna nigdy mie� nie b�dzie.

Tego nienazwanego uroku, kt�ry jest dla kobiety tym,

czym zapach dla kwiatu albo smak dla owocu.

Mo�e pary�anki lubi� by� zrywane i degustowane, lecz ja nie.

- Przepraszam, nie chcia�em... - Drocz� si� z panem.

B�dziesz w sobot� na kolacji u hrabiego?

Nie, mam s�u�y� matce jako alibi.

Brzydzi si� socjet�.

A ty, pani?

Nie znam pa�skiej matki

i nie wiem, w czym gustuje, lecz podzielam jej niech��.

Ani on, ani matka nie wybieraj� si� na kolacj�,

ale Fernand de Morcerf przyjdzie.

Co si� dzieje?

Nie powiesz mi wi�cej o Albercie?

Nie mam o nim nic do powiedzenia.

W�tpliwo�ci s� naturalne.

Strach r�wnie�. Rozumiem ci�.

Lecz w najwa�niejszej chwili musisz pami�ta�.

Nie trzeba mi przypomina�, co jego ojciec zrobi� mojemu.

Z�o�y� na nich poca�unek.

Dzi�kuj�, m�j drogi.

Dobry wiecz�r, przyjaciele.

Dobry wiecz�r, Wiktorio.

Ja te� oczekiwa�em czego� bardziej efektownego,

ale nie r�b tej miny.

Mo�e niespodzianki b�d� w �rodku.

Nie ma pan dzi� apetytu, de Villefort?

Ale� mia�em, przed wieprzowin� i drobiem.

Ten dom jest... wspania�y.

A jednak wyczuwam zaskoczenie.

Nic panu nie umknie.

Spodziewa�bym si�, �e taki cz�owiek wybierze dzielnic� w centrum.

Jak Pola Elizejskie czy Saint-Germain.

Kupi�em ten dom dlatego, �e mi go odradzano.

Z jakiego powodu?

C�, pono� jest nawiedzony.

Rzekomo pope�niono tu zbrodni�.

Straszliw�, przed laty.

- Uwaga, jest w�r�d nas prokurator. - W istocie.

Podobno ofiar� pad�o dziecko.

To straszne!

A pan mimo to kupi� ten dom.

S�usznie pan post�pi�.

Te opowie�ci o duchach to bujdy

wymy�lane przez z�o�liw� s�u�b� lub zazdrosnych s�siad�w.

Jest pan w b��dzie.

Bywa�em w Azji, w Indiach.

Trudno wr�ci� z takiej podr�y bez przekonania,

�e istnieje niewidzialny �wiat zamieszkany przez duchy.

Odwiedzaj�c ten dom po raz pierwszy,

od razu co� poczu�em.

Mia�em dziwne prze�wiadczenie, �e naprawd� dokonano tu zbrodni.

Poprosi�em, by na noc zostawiono mnie samego.

I... nie ba�e� si� pan?

Cz�owieka o czystym sumieniu duchy nie dr�cz�, lecz do niego m�wi�.

- I co powiedzia�y? - W�a�nie, co powiedzia�y?

Tamtego wieczoru

usiad�em tutaj,

przed tym kominkiem.

Zapali�em opium, by silniej odczuwa�.

Nic bardziej ni� opium nie poszerza naszej �wiadomo�ci.

W �agodnych oparach

poczu�em si� jakby... zawieszony.

Nagle s�ysz� uderzenie w �cian�.

I drugie.

Przyk�adam d�o�...

i teraz s�ysz� krzyki na pi�trze.

Wchodz� po schodach.

Krzyki staj� si� wyciem.

Dobiegaj� z pokoju

w ko�cu korytarza.

Pcham drzwi i jestem w sypialni.

Po�rodku stoi ��ko.

Dotykam go.

Widz� kobiet� wij�c� si� z b�lu.

Wydaje na �wiat dziecko.

Jest sama, opuszczona. Krzyczy.

W tej chwili wyczuwam czyj�� obecno��.

I nagle...

Przera�a pan damy.

Lecz nas - zachwyca.

Prosz� opowiada� dalej.

Opanuj si�, moja droga. Psujesz zabaw�.

Odwracam si�, dr��cy,

i s�ysz� jakby szept w uchu.

To g�os dziecka.

Dziecko b�aga, abym je uwolni�.

Wtedy zauwa�am drzwi,

ukryte, kt�rych nie dostrzeg�em w mroku.

Pcham je.

Schody prowadz� do ogrodu.

Zn�w s�ysz� g�os dziecka,

kt�re m�wi, �e od dawna jest samo.

P�acze,

wo�a sw� matk�.

Tamtego wieczoru

szuka�em, ale...

ogr�d jest zbyt du�y.

I co pan zrobi�?

S�ucham?

Za du�y ogr�d.

Co pan zrobi�?

Tak...

Nazajutrz zacz�li�my kopa�.

Wsz�dzie.

Wyrwali�my jab�onie, przekopali�my �cie�k�.

Nic.

Sprowadzi�em z P�rigord �wini� na trufle.

I?

Poniewa� niczego nie znalaz�a,

dzi� j� zjedli�my.

Wyborna opowie��!

Jak m�wi�em, to bajka.

Bajka, w rzeczy samej.

Ja r�wnie� tak my�la�em. Do wczoraj.

Gdy wbijali�my w ziemi� pochodnie na dzisiejsze przyj�cie,

jedna z nich si� z�ama�a.

Zacz�li�my kopa� w tym miejscu.

- Znale�li�my skrzyni�. - I co?

Co by�o w �rodku?

- Nie wiem. - Jak to?

Z jej otwarciem czeka�em na pa�stwa.

A je�li jest tu cia�o?

To z�o�ymy je w grobie.

Panie prokuratorze, mo�e pan zechce otworzy�?

- B�agam, nie... - Wystarczy, Wiktorio!

Abrakadabra!

Nie wiem, ile prawdy kryje si� w tej historii, ale pan, hrabio, jest magikiem!

Jak to mo�liwe? M�wi�, jakby przy tym by�.

Te wszystkie szczeg�y!

- My�la�am, �e trac� rozum. - Uspok�j si�, prosz�.

- Gdzie jest nasz syn? - Nie wiem.

- Ale tam go w�o�y�e�. - Tak.

M�wi�e�, �e jest martwy.

- M�wi�e�, �e jest martwy! - Bo by�.

- To gdzie teraz jest? - Nie wiem.

Gdzie nasze dziecko?

Milcz, histeryczko!

Nie wiem.

Uspok�j si�.

Wiem jedno.

Nie minie tydzie�,

a dowiem si�, kim jest ten Monte Christo,

sk�d przyszed�, dok�d zmierza

i dlaczego m�wi nam o dziecku zakopanym w ogrodzie.

Danglars ma obsesj� na punkcie pieni�dzy. Nie pro� wi�c o nie.

Morcerf ufa mi bezgranicznie, od kiedy ocali�em jego syna.

Pozostaje Villefort.

To prokurator. Jest podejrzliwy.

W nast�pstwie naszej kolacji Wiktoria za��da wyja�nie�.

Aby uspokoi� j� i siebie,

Villefort przeprowadzi �ledztwo.

A �e najwi�cej dowiadujemy si� od nie�yczliwych,

uda si� do wroga hrabiego.

Do Lorda Halifaxa.

Co chce pan wiedzie�?

Je�li mog� mu zaszkodzi�, uczyni� to z rozkosz�.

Czy hrabia by� ju� w Pary�u? Twierdzi, �e nie.

Gdyby by�, wiedzia�bym o tym.

A wie pan, gdzie si� znajdowa� 15 lat temu?

Tak. W Indiach.

I musz� powiedzie�,

�e wtedy jeszcze mnie bawi�.

Ale po...

Po czym?

Pewnego wieczoru kara�em s�ug�.

Sam si� prosi�!

Jednak�e...

Monte Christo zakocha� si� w tych dzikusach.

W tych ich poga�skich b�stwach

i w ich g�upiej magii.

Te ich wierzenia to kpina!

Wyzwa� mnie na pojedynek.

- Z powodu tubylca? - Tak!

Z powodu tubylca, dasz pan wiar�?

Gor�co mi, panu nie? Duszno tu! Dajcie wachlarz, na mi�o�� bosk�!

Udusi� si� mo�na!

Nie ten.

Dzi�kuj�.

A jak by�o z panem,

panie de Villefort?

- Co panu zrobi�? - Nic.

Nie wiem, czy zalicza� go do przyjaci�, czy do wrog�w.

Gdyby by� pa�skim wrogiem, ju� by pan o tym wiedzia�.

Ma wady, owszem, lecz nie kryje si� ze swymi zamiarami.

Prosz� jednak uwa�a�,

panie prokuratorze.

Je�li on stanie si� pa�skim przyjacielem,

to pan b�dzie moim wrogiem.

Oczywi�cie.

Tak.

Dzi�kuj�, panie de Villefort.

Mi�o mi by�o z panem rozmawia�, lecz mam du�o do zrobienia.

Dzi�kuj�, Lordzie Halifax.

Panie prokuratorze.

Tak, panie hrabio?

Przygotuj konie, wracamy do zamku.

Villefort opu�ci� gard�,

mo�emy zatem przygotowa� atak.

Wyje�d�am na Po�udnie.

Wr�c� na przyj�cie, kt�re Danglars wydaje na 20. urodziny c�rki.

Andrzeju, podczas mojej nieobecno�ci zbli� si� do niej.

A ty, Hayde, oczaruj Alberta.

Pomie�ci sze�ciuset Murzyn�w. Siedmiuset, gdyby ich �cisn��.

Ale ja jestem ludzki.

Nazwa�em go �Herkules�.

Moja matka mawia�a,

�e tak� lini� maj� ludzie, kt�rzy wiele dokonaj�.

A to jest linia mi�o�ci.

Tu za� czytam, �e...

Andreo, musz� ci co� wyzna�.

Tak?

Chcia�abym ci� pokocha�,

- lecz nie mog�. - Wiem.

Nie obdarzysz mnie uczuciem, jakie �ywisz do Zuzanny.

To nasz sekret.

To nasz sekret. Nie zdradz� go nikomu.

Dobrze znam podw�jne �ycie.

Dobrze znam podw�jne �ycie,

gdy nie mo�esz ujawni�, kim naprawd� jeste�.

B�d� twym alibi.

LUDWIK DANTES

Nadszed� czas odkupienia.

W snach zn�w prze�ywam

ka�d� sekund� sp�dzon� z tob�, pani.

Nios� w noc wspomnienie twych oczu.

Z nikim nie rozmawiam, by nie zak��ci� echa twych s��w,

dr��cego jeszcze w mym sercu.

Zawsze mam przy sobie twe nuty

i kocham je za to, �e przywo�uj� tw�j obraz

a tak�e wspomnienie, kt�re nigdy mnie nie opu�ci:

wspomnienie jednej chwili w �yciu wartej ca�ego �ycia.

- Do zobaczenia niebawem. - Do zobaczenia.

Eugenio, to przyj�cie jest jak ty: pe�ne �ycia i rado�ci.

Dzi�kuj�, Andreo.

Czy w�r�d zaproszonych jest hrabia Monte Christo?

- Siedemna�cie. - Siedemna�cie?

Jest pan 17. osob�, kt�ra o to pyta.

I c� pani odpowiada?

�e osiemnastej nie b�dzie.

Oto i on.

Pa�stwo wybacz�.

Pani, panie hrabio...

- Czy podr� si� uda�a? - Wybornie.

Dzi�kuj�, Albercie.

Eugenia pragnie si� z pani� zobaczy�.

Pan hrabia pozwoli?

Z przyjemno�ci�.

Czy hrabia wie, �e si� widzieli�my?

Niczego mu nie powiedzia�am.

- S�dzisz, �e m�g�by odgadn��? - Kto wie, do czego jest zdolny?

S� wspaniali, nieprawda�?

Tak im �pieszno, by �y�.

Ka�dy zawsze �pieszy si� do szcz�cia.

Czy� nie?

Zechce pan poda� mi rami�?

Mam ochot� zrobi� par� krok�w.

Pani r�ka dr�y.

Jakby pani marz�a.

W mej rodzinie d�onie mamy zimne, lecz serca gor�ce.

Prosz�, to nas rozgrzeje.

Nie ma smaku sycylijskich winogron,

lecz prosz� o pob�a�liwo�� dla s�o�ca P�nocy.

�a�uj�.

Prosz� o wybaczenie, pani.

Nigdy nie pij�.

Mo�e wi�c co� pan zje?

Tak�e jestem zmuszony odm�wi�.

Panie hrabio,

arabski obyczaj

ka�e, by dla wiecznej przyja�ni dzieli� chleb i s�l pod jednym dachem.

Znam ten obyczaj.

Jeste�my jednak w Pary�u, nie w Tangerze.

We Francji nie ma ani wiecznej przyja�ni, ani dzielenia si� chlebem i sol�.

Ale przecie� jeste�my przyjaci�mi?

Oczywi�cie.

Dlaczego nie?

Zamiast chlebem i sol�

mo�e podzieli si� pan ze mn� wspomnieniami?

Co pragniesz wiedzie�, pani?

Czy to prawda, �e� tyle widzia�,

tyle podr�owa�,

tyle wycierpia�?

C� ci ka�e tak my�le�?

Pa�skie oczy.

M�wi�, �e podr�nik albo chce co� znale��, albo od czego� uciec.

Czy� pan znalaz�?

Nie uko�czy�em podr�y.

�yjesz samotnie?

Nie mam ani siostry, ani syna, ani ojca.

Mam tylko Hayde,

kt�ra niechybnie wkr�tce mnie opu�ci.

Jak mo�esz tak trwa�, gdy nic nie przywi�zuje ci� do �ycia?

Kocha�em m�od� kobiet�.

Mia�em j� po�lubi�.

Przed laty.

Gdy oddali�a mnie od niej wojna,

my�la�em, �e kocha mnie do�� silnie, by czeka�.

�e b�dzie wierna a� po gr�b.

Gdy powr�ci�em,

by�a ju� po �lubie.

C�, mo�e jestem s�abszego serca ni� inni

i cierpia�em bardziej, ni� oni cierpieliby na moim miejscu.

- To wszystko. - Czy ta mi�o�� pozosta�a w twym sercu?

Naprawd� kocha si� tylko raz.

Czy� nie?

Widzia�e� jeszcze t� kobiet�?

Nigdy.

Nigdy?

Nigdy.

Wybaczy�e� jej, �e zada�a ci b�l?

Wybaczy� mo�na tylko temu, kto prosi o wybaczenie.

A gdyby poprosi�a dzisiaj?

Kupujcie �Impartial�! Danglars traci flot� w Marsylii!

Panie i panowie, kupujcie �Impartial�!

Kupujcie!

Co? Kradzie� statk�w w porcie, w bia�y dzie�?

- By�e� ubezpieczony? - A jak my�lisz?

Jego akcje lec� w d�.

Dzi�ki wojskowemu telegrafowi

pierwszy si� dowie,

�e w Marsylii tak naprawd� nie sta�o si� nic.

Mia�e� ukra�� mu statki.

Wszystko w swoim czasie.

Wiedzia�em! Statki s� bezpieczne.

�Impartial� k�amie.

�Flota Danglarsa ma si� dobrze,

zacumowana w marsylskim porcie�.

Dzi�kuj�, przyjaciele.

Danglars przypomni sobie moje s�owa i pomy�li...

�e to sprawka nowego w�a�ciciela �Impartiala�. Drogiego Lorda Halifaxa.

Ot� to.

Monte Christo mia� racj�.

- Ten angielski wieprz chce spekulowa�! - Dementuj natychmiast!

- Wykluczone. - Nie rozumiem. Trzeba...

S�yszycie?

Pos�uchajcie.

Ten mi�y szmer.

�adny szelest.

To szum deszczu pieni�dzy.

Ja te� nie rozumiem.

Pomy�l.

On wie co�, czego nie wiedz� inni.

Wyobra� sobie, �e grasz w pokera

i znasz karty przeciwnika.

- Co robisz? - Podbijam stawk�.

Akcje spad�y.

Je�li je odkupi�, to za dwa dni ich warto�� poszybuje w g�r�.

M�j najlepszy ruch!

Odkupisz akcje?

Ile trzeba?

500 milion�w.

Nale�y zd��y� dzisiaj,

przed zamkni�ciem gie�dy i zanim ubiegnie mnie ten �mie� Halifax.

Jak przed wieczorem zbierzesz 500 milion�w?

Zwracaj�c si� do najwi�kszego wroga Lorda Halifaxa.

�a�uj�, baronie, ale...

morze zawsze przynosi�o mi pecha.

Nie kupi� pa�skich akcji.

Hrabio.

Jednak zawsze ch�tnie pomog� przyjacielowi i ukarz� wroga.

Po�ycz� panu t� sum�, a pan zrobi z ni�, co zechce.

Mog� panu zagwarantowa� 20%.

Nie wezm� procentu.

Na Sycylii m�wimy: �Nie zarabiaj na przyjacio�ach�.

Nalegam.

Sporz�dzi�em hipotek� na ca�y m�j maj�tek.

Nie jest wart 500 milion�w, ale...

200 z pewno�ci�.

Pa�skie s�owo mi wystarczy.

We Francji m�wimy: �Z dobrych rachunk�w dobra przyja��.

Niech b�dzie. Na znak przyja�ni przyjmuj� pa�skie gwarancje osobiste.

Za tydzie� sp�ac� d�ug.

Z�apiemy tego Halifaxa za gard�o.

Pozew jest gotowy.

Sam b�d� go oskar�a� podczas procesu.

Nie mog� si� doczeka� rozprawy i wykonania planu.

Lord Halifax, w�a�ciciel gazety �Impartial�,

wezwany na dzi� do s�du

w zwi�zku z zarzutem znies�awienia,

musia� pilnie opu�ci� kraj.

Przyrzeka, �e jego pe�nomocnik stawi si� przed s�dem o 14.00.

Wysoki S�dzie, do�� tej komedii. Nie jeste�my w teatrze bulwarowym.

Je�li przedstawiciel pana Halifaxa jest obecny, niech�e si� zg�osi.

Co pan robi? To nie koniec.

Ja reprezentuj� Lorda Halifaxa.

Staj� w tym s�dzie,

bo gazet� �Impartial� oskar�a si� o szerzenie fa�szywych wie�ci.

Ja jednak twierdz�,

�e statki firmy Danglars naprawd� znikn�y.

Bzdura! Moja flota jest w Marsylii.

To farsa!

Jaki ma pan dow�d?

S�d mo�e powzi�� t� wiadomo�� z kapitanatu w Marsylii.

Podtrzymuje pan zatem swe stwierdzenie?

Podtrzymuj� i podpisz� si� pod nim.

Ale - mym prawdziwym nazwiskiem.

U�ywa pan fa�szywego?

Jestem znany jako Andrea Cavalcanti.

Po latach, kt�re sp�dzi�em na ulicy, przygarn�a mnie wielka,

bogata rodzina w�oskich arystokrat�w.

Dorasta�em jako z�odziej,

sko�czy�em jako ksi���.

Zapewniam, nie jest to fach uczciwszy, lecz znacznie przyjemniejszy.

To tutaj,

w Pary�u, trafi�em na �lad mego prawdziwego ojca.

Urodzi�em si� 3 listopada 1815 roku.

W Auteuil.

Panie s�dzio, czy...

oskar�ony

mo�e przedstawi� dowody?

Dochodz� do nich, panie prokuratorze.

Pa�ska cierpliwo�� zostanie nagrodzona.

Jestem b�kartem francuskiego arystokraty i jego kochanki.

Moja matka nie wie, �e �yj�,

gdy� m�j ojciec

powiedzia� jej, �e urodzi�em si� martwy.

Zawin�� mnie w chust� i pogrzeba� �ywcem.

M�wi pan o pr�bie dzieciob�jstwa.

Pr�ba ta by�aby udana,

gdyby nie moja ciotka, kt�ra us�ysza�a p�acz.

Kogo pan oskar�a?

To cz�owiek szanowany.

Znacie go wszyscy.

Na chu�cie jest jego herb.

M�j ojciec,

kt�ry omal mnie nie zabi�, siedzi przede mn�.

To prokurator de Villefort.

Cisza! Bo ka�� opr�ni� sal�!

To kalumnie! Pozw� pana!

Panie Cavalcanti, czy zdaje pan sobie spraw� z powagi tych oskar�e�?

Uprzedzam, chusta nie wystarczy, nawet splamiona krwi�.

Pan prokurator sam dostarczy dow�d.

- Pan bredzi. - Ojcze!

Nie zmuszaj mej matki do sk�adania zezna�.

Do�� wycierpia�a.

Zawieszam rozpraw�

na czas �ledztwa. Prosz� opu�ci� sal�.

Jeden.

Za�atwmy spraw�. Chod�!

Prosz� nas przepu�ci�.

Dlaczego nie powiedzia�e� mi prawdy?

Tw�j ojciec chcia� mnie na zi�cia, lecz...

to niemo�liwe, bo twoja matka jest r�wnie� moj�.

Nie zapomnij o swej linii �ycia. B�d� szcz�liwa, siostro.

Hrabio!

Hrabio.

Ca�a ta sprawa nie ma sensu. To przekr�t!

Moje statki wczoraj by�y w Marsylii.

Potrzebuj� wi�cej czasu na sp�at� d�ugu.

Straci�e� wszystko, baronie.

Ca�y tw�j maj�tek nale�y do mnie.

Zosta�y ci jedynie ubrania, kt�re masz na sobie.

Wyjed� pan,

to mo�e nie pozwol� pa�skiej �onie i c�rce umrze� z g�odu.

- Hrabio! - Uwa�asz, �e jestem okrutnikiem, baronie?

Nie tylko to wiem,

ale si� tym szczyc�.

Odprowad� �on� do domu.

Jest blada.

Drugi.

Ojcze!

To od Angeli.

- Z drogi! - Nie!

Dlaczego?

Dlaczego?

Nie p�acz.

Nie p�acz.

Wiedzieli�my, �e to si� tak sko�czy.

- Wiedzieli�my. - Hayde!

Nie chcia� s�ucha�.

Nie chcia� s�ucha�?

Czego nie chcia� s�ucha�?

Nauczy�e� go tylko nienawi�ci.

To ty w�o�y�e� mu sztylet w d�o�.

Przemawia przez ciebie �al.

Kocha�em go jak syna.

Mnie te� kochasz?

Mnie te� jeste� got�w po�wi�ci� dla zemsty?

To nie zemsta.

To sprawiedliwo��.

Nie zapomnij o swoich �zach!

O krzykach matki, o krwi ojca.

Nie zapomnij, kto ich zdradzi�.

Nie zapomnij jego nazwiska!

Panie, je�li kochasz mnie jak ja ciebie, nie pr�buj si� ze mn� widzie�.

Jeste� zbyt szlachetny, by nie zrozumie�.

Zbieram si�y, by nad sob� panowa� i po�yka� �zy.

B�d� szcz�liwy z dala ode mnie. Zas�ugujesz na to.

Albercie!

Albercie...

Postrada�e� zmys�y. Nie mo�esz zosta�.

Hayde, znam ci� ledwie par� miesi�cy...

Odejd�.

Ucieknij przede mn�, jak ucieka si� przed d�um�.

- Przynios� ci nieszcz�cie. - Ucieknij ze mn�.

Przysi�gam, Hayde,

miast rozpaczy, kt�ra nas tu czeka, dam ci szcz�cie.

Nie znasz mnie, panie.

Ani hrabiego.

- Hayde... - Je�li mnie kochasz jak ja ciebie...

po�egnaj si� ze mn�.

B�agam.

M�w!

Powiem wi�c.

Przed Bogiem, kt�ry zna sekrety mego serca,

�ycz� ci szcz�liwego �ycia bez mego wspomnienia.

�egnaj, ukochana.

To spojrzenie...

Bez ciebie me �ycie jest stracone,

czekaj� mnie tylko nieszcz�cia.

Co zrobisz?

B�d� spokojna, dotrzymam s�owa.

Ale, lito�ci, b�dziesz �y�?

C� ci po tej wie�ci,

gdy dla ciebie ju� jestem martwy?

Ucieknijmy.

Hayde.

Je�li pragniesz wej�� do rodziny Morcerf,

to Albert chyba zas�uguje na to, by pozna� tw� histori�.

Je�li zamierzasz milcze�, zamkn� ci� lub przem�wi� zamiast ciebie.

Czy naprawd� musz� za ciebie m�wi�?

Hrabio, prosz�.

Hayde jest c�rk�...

Przesta�!

Sama mu powiem.

M�j ojciec, wielki cz�owiek, by� znany jako Ali Tebelin.

Pasza Janiny.

Mia�am dziesi�� lat,

gdy zabito go na oczach moich i mej matki.

Przyj�� francuskiego �o�nierza,

naszego sprzymierze�ca.

Przeszyty tuzinem kul,

m�j ojciec znalaz� si��,

by utrzyma� si� na nogach

i strzeli� do cz�owieka, kt�ry go sprzeda�.

Trafi� w oko.

Nigdy wi�cej nie ujrza�am matki.

Ten oficer sprzeda� mnie w niewol� do wo�oskiego plemienia na Ba�kanach.

- Nazywa� si�... - Wystarczy.

Albercie.

Zwodzi�e� mnie, hrabio!

- Ostrzega�em. - Pos�u�y�e� si� mn�!

Nie m�w tego, czego nie mo�na cofn��.

- My�lisz, �e si� boj�? - Prosz�, nie prowokuj mnie.

Albercie, b�agam.

- Hrabio! - Odebra�e� mi wszystko.

Pr�cz nazwiska, kt�re teraz brukasz!

Nie.

B�agam!

Rzuci� pan r�kawic�.

Jutro o brzasku zwr�c� j� wraz z kul�.

Nie masz lito�ci?

Czy oni mieli lito�� dla Edmunda Dantesa?

Sp�jrz na mnie.

Jestem tylko zbrojnym ramieniem

g�uchego i �lepego przeznaczenia!

Fernand de Morcerf zazna tego, czego zazna� m�j ojciec.

Je�li zabijesz Alberta,

to nie b�dziesz ju� m�g� powiedzie�: �B�g jest dla mnie,

B�g jest ze mn��.

B�dziesz morderc�.

W Biblii jest napisane, �e synowie zap�ac� za przewiny ojc�w.

Jacopo, id� za ni�.

Zostaw nas, Jacopo.

Pani...

Co pani tu robi?

Edmundzie, nie zabijesz mego syna.

- Czyje imi� wym�wi�a�, pani? - Twoje.

I nie stoi przed tob� pani de Morcerf, lecz Mercedes.

Nie znam nikogo o tym imieniu.

Rozpozna�am ci� w pierwszej chwili.

Wystarczy�by tw�j g�os.

M�j rozum walczy�, serce wiedzia�o.

Obserwuj� ci�, chc�c wiedzie�,

czego chcesz od Morcerfa.

Czyli Fernanda?

Skoro przypominamy sobie nasze imiona...

To ja jestem winna.

Gdy ci� zabrak�o, by�am s�aba i samotna.

To ja straci�am wiar� na wie�� o twej �mierci.

Ja!

A dlaczego by�a� sama?

Dlaczego mnie zabrak�o? Czemu zosta�em aresztowany?

I czemu uznano mnie za zmar�ego?

Nie wiem.

W�tpi�, by wysy�a� ci jeszcze listy mi�osne,

ale bez trudu rozpoznasz jego pismo.

Prosz�.

Sp�jrz, Mercedes.

To napisa� tw�j m��

do Villeforta przed dwudziestu laty.

Musz� si� zem�ci�, Mercedes.

Tak trzeba.

Zem�cij si� wi�c, Edmundzie,

ale na winnych.

Na Fernandzie, kt�ry ci� zdradzi�,

i na mnie, ale Alberta oszcz�d�.

Gdyby� wiedzia�, ile si� modli�am,

gdyby� wiedzia�, ile przela�am �ez...

Czy w samotno�ci straci�a� ojca?

Czy widzia�a� ukochan� osob� w ramionach rywala?

- Widzia�a� to wszystko? - Nie.

Nie.

Lecz widz�, �e ten, kt�rego nie przesta�am kocha�,

pragnie zosta� zab�jc� mego syna.

Czego chcesz, Mercedes?

Chcesz, by tw�j syn zosta� przy �yciu?

B�dzie �y�.

Dzi�kuj�.

Dzi�kuj�, Edmundzie.

Odnalaz�am ci�.

Takiego, o jakim zawsze marzy�am.

Takiego, jakiego zawsze kocha�am.

A teraz trzeba nam si� po�egna�.

Po�egna�?

Nie b�d� ju� szuka� sprawiedliwo�ci,

porzucam jedyne, co trzyma mnie przy �yciu.

Pojedynek odb�dzie si� jutro.

�egnaj, Mercedes.

Panie Albercie de Morcerf,

wyzwa� pan na pojedynek hrabiego Monte Christo.

B�d� panowie strzela� z dwudziestu krok�w, na m�j znak.

Pierwszy strzela ten, kogo zniewa�ono.

Na miejsca.

Ruszajcie, panowie.

Ognia!

Ognia!

Chyba dostrzegam w twych oczach b�ysk zawodu.

Nigdy ci nie wybacz�, �e� wyrwa� mu �ycie,

a mnie serce.

Kocha�a� go wi�c?

Czy kocha�am?

Powinnam by�a go nienawidzi�, ale kt� zna �cie�ki mi�o�ci?

Pr�bujemy przywie�� si� do rozumu, ale to daremny trud. Za p�no!

Tracimy r�wnowag�.

G�os w naszej duszy szepcze, �e nie ma ju� przypadku.

Nie s�ucha�am g�osu duszy, lecz twojego!

Sprowadzi�am nieszcz�cie na niego i na siebie.

Co teraz poczn� z mi�o�ci�, kt�rej mu nie da�am?

Ze s�owami, kt�rych mu nie powiedzia�am?

Powiedzia�a�.

Us�ysza� je.

Hrabio!

Teraz uciekajcie.

Nie pozw�lcie nikomu skra�� waszego szcz�cia.

Edmundzie!

Edmundzie!

Poka� si�!

Czeka�em na ciebie.

Wreszcie pokazujesz prawdziw� twarz?

Ja chcia�em pozna� twoj�, Fernandzie.

Chcia�em wiedzie�, kim naprawd� jeste�.

Pod��y�em wi�c twym �ladem.

Uda�em si� wsz�dzie, gdzie by�e�.

I pozna�em ich wszystkich.

Twych przyjaci�, towarzyszy broni, wrog�w, wszystkich!

Kogo nie zdradzi�e�?

Komu pozosta�e� wierny?

Wsz�dzie pokaza�e� swe prawdziwe oblicze.

Straci�em wiar� w ludzi w dniu, w kt�rym ty mnie zdradzi�e�.

Trzeba by�o mnie zabi�.

Nigdy nie jest za p�no.

Wsta�.

Patrz na mnie.

Patrz!

Zabij mnie.

Martwym zawsze przypisujemy wielko��.

I w ko�cu im wybaczamy.

Nie chc�, by ci wybaczono.

Mercedes,

przyby�em ci� po�egna�

tam, gdzie �ycie rozdzieli�o nas przed dwudziestu jeden laty.

Od tamtej pory tyle p�k�o we mnie i wok� mnie...

Ten, kt�rego zna�a�, nie istnieje.

Przysi�g�em kocha� ci� do mej �mierci i jeszcze d�u�ej.

I zawsze b�d� ci� kocha�,

lecz ju� nie mog� da� ci szcz�cia.

Mam do zaoferowania tylko pocieszenie.

Tw�j syn b�dzie szcz�liwy.

Albert i Hayde prze�yj� to, co nam nie by�o dane.

�yczmy szcz�cia naszym dzieciom,

kt�re nas prze�yj� i zaznaj� s�odyczy mi�o�ci.

Pisz�c do ciebie, prze�ywam ostatnie chwile.

Pozostan� mi tylko wspomnienia.

Zabior� je ze sob� w morze,

bo tylko tam wszystko jest horyzontem

i nie ma �lad�w pozostawionych przez ludzi.

�yj i b�d� szcz�liwa.

I nie zapomnij, a� do dnia, gdy mo�e zn�w po��czy nas Opatrzno��,

�e ca�a ludzka m�dro�� zawiera si� w dw�ch s�owach:

oczekiwanie i nadzieja.

Edmund Dantes,

Hrabia Monte Christo.