Original subtitles

ตอนที่ 93

เสบียงของเราใกล้จะหมดแล้ว

ประมาณดูแล้ว

คงอยู่ได้แค่อีกสามวัน

รู้รึเปล่าทําไมข้าถึงเรียกเจ้ามา

ใต้เท้าต้องการจะให้ข้า

ไปขนเสบียงจากเจียงเขอมา

ถึงแม้หลี่ฟางจะมีความสามารถ

แต่พอทางเส้นเจียงเขอพังลง

เขาเองก็ไม่สามารถขนเสบียงต่อมาได้

ส่งเจ้าไปจะต่างอะไรกัน

ถ้างั้นใต้เท้าหมายความว่า

หาครอบครัวที่มั่งคั่ง

แล้วขอยืมเสบียง จะช่วยเรารอดพ้นไปได้

ขอยืมเสบียง

ใต้เท้าครับ

หลงฉีนั้นประชากรไม่มาก

ใครกันจะมั่งคั่งขนาดนั้น

มีคนผู้หนึ่งที่รํ่ารวยเหลือล้น

และมีเสบียงนับแสนกระสอบเก็บไว้

ใครกัน

ซือหม่าอี้

ซือหม่าอี้

คลังเสบียงที่ฉางอัน

เพิ่งส่งเสบียงสามแสนกระสอบมาให้

ตอนนี้อยู่ระหว่าง

ทางที่หลงจงกับค่ายของซือหม่าอี้

ข้าอยากจะให้เจ้าไปยึดมันมา

ได้ครับ ท่านจะให้ข้านําทหารไปเท่าไหร่ครับ พันหนึ่ง

ใต้เท้าครับ ทหารพันเดียวไม่น้อยไปหรือหน่อยครับ

ไม่ใช่หน่อย แต่น้อยมากใช่รึเปล่า

เสบียงสามแสนกระสอบ

ต้องใช้ทหารอย่างน้อยสามพันในการขนส่ง ใช่รึเปล่า

ใช่ครับ

ใต้เท้าครับ ท่านให้ทหารข้าแค่พันเดียว

ที่ต้องเหนื่อยจากการขี่ม้าไปนับร้อยลี้

อย่าว่าแต่ชิงเสบียง

จะเอาชีวิตรอดมายังไม่ได้เลย

ข้าให้เจ้าได้แค่นั้น

หากพาไปเยอะเกินไป

จะทําให้ข้าศึกรู้ตัว

และทัพเว่ยจะพากันรัดกุม

ทหารหนึ่งพันที่เจ้าพาไป

ต้องสวมชุดทหารเว่ยและเดินทาง

แบบหลบซ่อน...

เข้าใจรึยัง

เข้าใจแล้วครับ

ซือจุน

เจ้ารู้ดีว่าเสบียงของเรายํ่าแย่แค่ไหน

ชะตาของทหารสามแสนสี่หมื่น

ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว

ในบรรดาแม่ทัพเก่ง ๆ ทั้งหมด

เจ้าเป็นคนเดียวที่เคยอยู่กับทัพเว่ย

คุ้นเคยกับพื้นที่ดี

ถ้าเป็นคนอื่นนั้น

คงทําไม่สําเร็จแน่

แต่ไม่ว่าเจ้าจะสําเร็จหรือไม่

เจ้าต้องรีบกลับมาก่อนยามสามพรุ่งนี้

ถ้าเจ้าไม่กลับมาหรือไม่สําเร็จในการชิงเสบียง

ข้านั้นจําเป็นต้องถอนทัพกลับฮั่นจง

ซื่อจุน ชะตาของพวกเราขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว

ข้าจะทํางานนี้ให้สําเร็จ

แม้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม

เอาละ ลุกขึ้นเถอะ

ใต้เท้า รักษาตัวด้วยครับ

หยุด

หยุด

มีธุระอันใดกัน

ข้ารับบัญชาท่านผู้บัญชาการ

ให้ขนเสบียงนี้ไปส่งยังค่ายหลงฉี

หนังสือยืนยันละ

พวกเราเป็นทหารอารักขาท่านผู้บัญชาการ

มาเพื่อตรวจดูเสบียง

ทั้งหมดอยู่ตรงนี้ ท่านต้องการอะไร

เราต้องการดูให้แน่ใจว่า ไม่มีการสับเปลี่ยนเสบียง

เพื่อตบตาท่านผู้บัญชาการ

ตรวจ

รับทราบ

เร็วเข้า ไปดูทางโน่น

ทางนี้ เร็วเข้า

ตรวจดูให้ละเอียด

ท่านแม่ทัพ เรียบร้อยแล้วครับ

ไม่พบอะไรผิดปกติครับ

โชคดี ท่านแม่ทัพ

ไปได้ ครับ

เดินหน้า

เร็วเข้า ๆ

เกิดอะไรขึ้น

แปลกมาก มันไม่ขยับเลย

ออกแรงมากขึ้นอีก

ไม่ไหว ไม่ขยับเลย

เกิดอะไรขึ้น

มันไม่ขยับเลยครับ

ไม่รู้เป็นอะไร

แต่รถไม่ยอมขยับเลย

ตรวจดูให้ดี ๆ

ครับ

ดูให้ดีมีอะไรติดอยู่รึเปล่า

กระแทก ๆ ดู

ยังไม่ยอมขยับเลยครับ

ทหารเมื่อสักครู่ต้องทําอะไรแน่ ๆ

ค่ายหลงฉีอยู่อีกไม่ไกลแล้ว

รีบไปตามคนมาช่วย

สลับกลไกคืน

แล้วรีบขนเสบียงออกไป

รับทราบ เร็วเข้า ๆ

เร็ว ๆ

ตรงนี้แหละครับท่านแม่ทัพ

เมื่อสักครู่ วัวไม้ไม่ยอมขยับเลย

แล้วมันหายไปได้ยังไง

มันงอกปีกแล้วบินหนีไปงั้นหรือ

แล้วไหนกองทหารที่เจ้าว่า

ท่านแม่ทัพ ข้าไม่ได้โกหกนะครับ

เมื่อสักครู่ ธงของทัพฉู่

โผล่ขึ้นมาเต็มไปหมดเลยครับ

ท่านครับ

พอแล้ว ประหาร

ข้าเข้าใจละ

จูเก่อเหลียงล่อข้าออกไปไม่สําเร็จ

ก็เลยหลอกเอาเสบียงข้าแทน

เขาแอบหลอกส่งวัวไม้ให้กับเรา

เพื่อให้เราเอาไปใช้ขนเสบียง

จากนั้นก็มาชิงมันไป

ถ้าจูเก่อเหลียง

ได้เสบียงไปมาก ๆ ละก็

เราไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นตามมานะครับ

รีบไล่ตามไปเถอะครับ

เส้นทางนับสิบ จากนี่มุ่งลงใต้

เจ้ารู้หรือว่าเส้นไหน

ถึงเจ้ารู้ แต่ถ้าเราพาคนไปน้อย

ก็ไม่มีปัญญาชิงกลับมา

แลัวถ้าเกิดพลาดท่าให้กับข้าศึกละ

เสียเสบียงแล้ว เจ้าอยากจะให้

เราเสียทหารอีกหนึ่งหมื่นด้วยงั้นหรือ

กลับมากันแล้ว

คารวะใต้เท้า

เจ้าได้เสบียงมารึเปล่า

ใต้เท้าลองดูสิครับ

ใต้เท้า ใต้เท้า

วิเศษ วิเศษมาก

เจ้าได้ช่วยข้าและพวกเราทุกคนไว้

ดูสิ

ราชโองการมาถึงแล้ว

ด้วยลิขิตสวรรค์ ฝ่าบาททรงมีราชโองการ

นับแต่ฉู่เริ่มสงครามกับเรา

ซือหม่าอี้ เจ้าได้แพ้ครั้งแล้วครั้งเล่า

เสียทั้งดินแดน ทหารและแม่ทัพ

ที่น่าเศร้ากว่านั้นคือ

เสบียงที่ได้มาอย่างลําบากที่ส่งไปให้

เจ้ากลับปล่อยให้

จูเก่อเหลียงยึดไปได้ในครั้งเดียว

ตอนนี้ใกล้หน้าหนาวแล้ว

ผู้คนในจงหยวน กําลังอดอยากแทบจะกินกันเอง

ลองถามตัวเองดูหน่อย

ว่าเจ้ายังกล้ามาพบข้าหรือไม่

เจ้ากล้าจะพบหน้า

ผู้คนที่ทนทุกข์ทั่วจงหยวนหรือไม่

แม้ตราผู้บัญชาการจะยังอยู่กับซือหม่าอี้

แต่ให้ยึดตําแหน่งคืน

เป็นการลงโทษ

หากในหนึ่งเดือนยังไม่พบชัยชนะ

จะโดนลงโทษตามความเหมาะสม

รวมทั้งคนอื่น ๆ ด้วย

ท่านผู้บัญชาการ

จบราชโองการแล้ว

ท่านควรจะรับและขอบพระทัยฝ่าบาท

ท่านผู้บัญชาการ รับไว้เถอะ

นี่เป็นราชโองการฝ่าบาทนะ

ข้าน้อยน้อมรับราชโองการ

ท่านพ่อ เขาไปแล้ว

ถูกของฝ่าบาทแล้ว

ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหาเสบียงมาได้

ตอนนี้ก็จะเข้าหน้าหนาว (เพาะปลูกไม่ได้)

เสบียงสองสามแสน

สามารถช่วยชีวิตคนสองสามแสนได้

จูเก่อเหลียง...

ไอ้โจรสกปรก

ถ้าข้าจับเขาได้

จะถลกหนังแล้วสับเป็นชิ้น ๆ เลย

อย่าไปสาปแช่งจูเก่อเหลียงเลย

โจรสกปรกเองก็มีความสามารถ

และก็เพราะจูเก่อเหลียงยังอยู่

ราชสํานักถึงยังให้ข้าบัญชาการทัพ

ถ้าไม่ใช่เพราะจูเก่อเหลียง

ฝ่าบาทคงสั่งตัดหัวข้าไปนานแล้ว

ท่านผู้บัญชาการดูสิครับ

ด้างล่างคือหุบเขาฉางฟาง

ตามที่สายรายงานมา

จูเก่อเหลียงเก็บเสบียงไว้ที่นี่ทั้งหมด

ทางเข้านั้น

ป้องกันแน่นหนาโดยเว่ยเอี๋ยนกับหวังผิง

ช่างเป็นที่ ๆ เหมาะแก่การเก็บเสบียงนัก

ด้วยทางเข้าออกแคบเช่นนี้

ยากมากที่จะบุกเข้าไป ไม่ว่าจะวิธีไหน

ท่านผู้บัญชาการครับ ทัพฉู่ใกล้เข้ามาแล้ว

พวกเรากลับกันก่อนเถอะครับ

ท่านผู้บัญชาการ

ฝ่าบาทให้เวลาเราแค่เดือนเดียวเท่านั้น

เส้นตายใกล้เข้ามาแล้ว

ท่านผู้บัญชาการ เราต้องรีบลงมือนะครับ

ท่านอย่ากังวลไป

เราใช้เวลาให้คุ้มค่าที่สุด

ดีกว่าด่วนตัดสินใจอะไร

ถ้าเราไม่ทันเส้นตาย

ผู้บัญชาการตะโดนปลด

มีข่าวจากราชสํานัก ว่าคนที่จะมาแทนคือแฮหัวป๋า

ฝ่าบาทเพิ่งตั้งให้เขาเป็นผู้บัญชาการทัพม้า

ข้ากลัวว่าเมื่อถึงเส้นตาย

ฝ่าบาทจะถอดท่านออกจากตําแหน่งแน่นอน

ยิ่งกว่านั้น เจ้าหมอนั้นโอหังและก็งี่เง่า

หากเขาได้อํานาจแล้วละก็ กองทัพล่มสลายเป็นแน่

เราไม่มีทางฟังเจ้าสารเลวนั่นแน่

ท่านผู้บัญชาการ รีบลงมือเถอะครับ

ท่านผู้บัญชาการ ลงมือเถอะครับ

ท่านผู้บัญชาการ อย่ารีรอเลยครับ

ฟังคําสั่ง

ลอบโจมตีฉางฟาง

ท่านผู้บัญชาการ

ทางเข้าที่นั่นป้องกันโดยเว่ยเอี๋ยนกับหวังผิง

และทหารห้าหมื่น

เป็นทัพเอกของฉู่

ถ้าเป็นแม่ทัพธรรมดา ๆ

มันก็ไม่มีประโยชน์ที่บุกใส่นะสิ

หมายความว่ายังไงครับ

ฟังให้ดี

จูเก่อเหลียง

ให้ทัพเอกไปคอยป้องกันเสบียง

ที่ค่ายฉางฟาง

ค่ายของเขาที่ภูเขาฉี

ตอนนี้มีเพียงทหารธรรมดา ๆ

ถ้าข้าส่งทัพเอกหนึ่งแสนไป

เข้ากระหนํ่าใส่ค่ายภูเขาฉี

จูเก่อเหลียงจะทํายังไงกัน

เขาต้องเรียกกําลังเสริม

ใครกันละ

เว่ยเอี๋ยน หวังผิง

ไม่เท่ากับหุบเขาฉางฟางเปิดโล่งงั้นหรือ

ข้าเข้าใจละ

โปรดมอบคําสั่งด้วยครับ ข้าอาสา

นําทัพไปบุกค่ายภูเขาฉีเอง

เจ้าจะไปกับซุนหลี่ จําไว้ให้ดี

บุกใส่จูเก่อเหลียง

โดยห้ามหยุดและผ่อนแรงเด็ดขาด

สู้ถวายชีวิต

ข้าขออาสานําทัพสามหมื่น บุกค่ายหุบเขาฉางฟาง

เมื่อเว่ยเอี๋ยนออกไปแล้ว

ข้าจะจัดการข้าศึกให้สิ้นซาก

ข้าจะนําทัพไปที่นั่นเอง

จูเก่อเหลียงแอบเป็นโจรกระจอก

ชิงเอาเสบียงของเราไป

ข้าจะไปชิงมันกลับมา

เพื่อให้ฝ่าบาทได้เห็น

หัวใจของกลศึกนั้น

ไม่ได้อยู่ที่ตัวกลศึก แต่อยู่ที่ผลของมัน

การแปรเปลี่ยนขึ้นอยู่กับหยิน-หยาง

ตัวกลศึกนั้นเป็นแค่ผิวหน้า หัวใจอยู่ที่ผลที่ออกมา

การเข้าใจแก่นแท้

สําคัญกว่ารู้จักกลศึกนับพัน ๆ

ใต้เท้าครับ

ใต้เท้าครับ

เราเพิ่งตรวจพบทัพเอกของเว่ย

จํานวนมากมาทางนี้ครับ

มาเท่าไหร่

ซือหม่าอี้ละ

ตามรายงานนั้น มีราว ๆ หนึ่งแสน

ส่วนใหญ่เป็นทัพเอกจากหยง-เหลียง

ซุนหลี่กับเกาหุยก็มาด้วย

และมีธงซือหม่าอี้โบกอยู่ใจกลางทัพ

ใต้เท้าครับ ซือหม่าอี้มาด้วยตัวเอง

ดูแล้วคงคิดจะสู้ตัดสินในครั้งนี้

ไม่ใช่เสียทีเดียว

เจ้าลืมไปแล้วหรือว่า "การปกปิดความจริง"

ถ้าธงของซือหม่าอี้อยู่นี่

แสดงว่าเขาไม่ได้อยู่ด้วย

ในทางกลับกัน

ถ้าซือหม่าอี้มาด้วย

ธงก็จะไม่โบกขึ้นมา

หลายปีมานี้ที่ข้าประมือกับซือหม่าอี้

ทั้งทหาร ทั้งแม่ทัพ และกลศึก ไหวพริบ

ข้าได้ศึกษาเขาอย่างละเอียด

เขารู้ดีว่าข้าให้ทัพเอกไปป้องกันเสบียง

ทําให้ค่ายภูเขาฉีอ่อนแอ

เพราะฉนั้นหากเขาบุกมาที่นี่

เขาคิดว่าจะจับตัวข้าได้

ซึ่งเขาไม่น่าจะคิดตื้น ๆ เช่นนั้น

การบุกครั้งนี้แสดงชัดเจนว่า

เป็นแค่การจงใจแสดงอะไรบางอย่าง

หุบเขาฉางฟาง

เป้าหมายซือหม่าอี้คือ

หุบเขาฉางฟางงั้นหรือ

ใช่แล้ว หุบเขาฉางฟาง

ถ้าข้าคิดไม่ผิด

ในตอนนี้นั้น

ซือหม่าอี้นําทัพไปที่นั่นด้วยตัวเอง

ทันทีที่เว่ยเอี๋ยนกับหวังผิงมาช่วยเรา

เขาจะเข้ายึดหุบเขาฉางฟาง

เผาเสบียงของเรา ตัดชะตาของเรา

ข้าจะรีบให้คน

รีบนําจดหมายไปเตือนเว่ยเอี๋ยน

กับหวังผิงทันที

ไม่ทันการแล้ว

เว่ยเอี๋ยนคงรีบนําทหารออกมาช่วย

ทันทีที่ได้ข่าวเราโดนบุก ใต้เท้าครับ

ถ้าเช่นนั้น

ซือหม่าอี้ก็สําเร็จตามต้องการสิครับ

ข้าได้เตรียมแผนสํารองไว้กับหวังผิง

ถ้าสถาณการณ์แย่ที่สุด

เราต้องเสียเสบียงไป

ซือหม่าอี้ก็จะไม่ได้ไปเช่นกัน

ท่านผู้บัญชาการครับ สายรายงานมาว่า

แม่ทัพซุนได้เริ่มโจมตีค่ายที่ภูเขาฉีแล้วครับ

ที่หุบเขาฉางฟาง

เว่ยเอี๋ยนรวมกําลังพลรึยัง

ไม่ครับ เว่ยเอี๋ยนยังไม่ทําอะไร

ทหาร

ครับ

สั่งไปที่เกาหุย

ให้เขาเข้าร่วมบุกค่ายภูเขาฉีด้วย

ให้บุกด้วยกําลังทั้งหมด

รายงาน ท่านผู้บัญชาการครับ

ทัพฉู่ที่หุบเขาฉางฟางเริ่มเคลื่อนไหวแล้วครับ

ได้มุ่งหน้าตรงไปยังภูเขาฉี

เว่ยเอี๋ยนไปด้วยรึเปล่า ทหารยังเหลืออีกเท่าไหร่

เว่ยเอี๋ยนนําทัพไปเองครับ

หวังผิงอยู่ในค่ายกับทหารสองสามพัน

ใต้เท้าครับ ทัพเว่ยบุกหนักมา

ด่านป้องกันตะวันออกของเราแตกสองครั้งแล้ว

เพิ่งจะยึดกลับมาได้

แต่ทางใต้ยิ่งแย่กว่าอีก

แม้แต่ทหารบาดเจ็บก็ยัง

ต้องออกไปสู้

ดูแล้วคงยื้อได้ไม่นาน

เข้าใจละ

ข้าไม่เคยเห็นทัพเว่ย

บุกหนักเช่นนี้มากก่อนเลย

ซือหม่าอี้ต้องอยู่ที่นี่ด้วยแน่ ๆ

ไม่เช่นนั้น ทหารเว่ยคงไม่สู้ขาดใจเช่นนี้

ซือหม่าอี้ไม้ได้อยู่ที่นี่

เขาอยู่ที่หุบเขาฉางฟาง

จากหน่วยสังเกตการณ์

หุบเขาฉางฟางนั้นสงบมาก

ซือหม่าอี้ต้องอยู่ที่นั่นแน่นอน

ไม่ต้องพูดแล้ว ไปต้านข้าศึกเอาไว้

รับทราบ

จูเก่อเหลียงเอ้ย

เหตุการณ์ที่เก๋เต๋งวันนี้จะเกิดอีกครั้ง

ซือหม่าจ้าว

ถ่ายทอดคําสั่ง

ให้ตามข้าไปหุขเขาฉางฟาง

ใต้เท้าครับ แนวป้องกันทิศใต้แตกแล้วครับ

ทางตะวันตกกับทางเหนือเองก็กําลังแย่

บางที...

ค่ายอาจจะแตกก่อนฟ้าสาง

มันยังแค่ "บางที"

ใต้เท้าครับ รีบหนีออกจากค่าย

ไปตั้งหลักที่เฉินฉางก่อนเถอะครับ

ไม่ได้ ถ้าข้าไป

ค่ายจะแตกอย่างง่ายดาย

แต่สถาณการ์แย่มาก

ท่านต้องรีบออกไปนะครับ

ข้าไม่ไปไหนถ่ายทอดคําสั่ง

ให้ทหารทุกคนสู้จนตัวตาย

รับทราบ

รายงาน ข้าศึกตอนนี้

ตีด่านทางตะวันออกแตกแล้วครับ

แล้วค่ายหลักละ

โดนโจมตีหนักมากครับ

ไปดูอีกครั้ง

รับทราบ

ท่านแม่ทัพ ถ้าเรายังไม่เข้าไปช่วย

ทัพเว่ยจะยึดค่ายหลักได้นะครับ

ท่านเสนาจะอยู่ในอันตราย

พูดจาเลอะเทอะ

ที่เจ้าพูดถึงนะท่านอัครเสนาบดีนะ เขาคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์

รอดูอีกสักหน่อย

หลังจากที่ข้าศึกเข้าถึงค่ายหลักแล้ว

เราจะบุกเจ้าไป

ท่านแม่ทัพ แย่แล้วครับ

ข้าศึกบุกไปถึงค่ายหลักแล้วครับ

เจ้าแน่ใจนะ

แน่ใจครับ

ข้าศึกเข้าประชิดค่ายหลักแล้ว

ฟังคําสั่ง

รับทราบ

มุ่งไปยังค่ายหลัก

ใต้เท้าครับ

ใต้เท้าครับ เว่ยเอี๋ยนกับทัพม้าหนึ่งหมื่นมาถึงแล้วครับ

ข้าศึกถอยไปหมดแล้ว

รีบส่งคําสั่งไปที่เหลียวหัว

ให้เขานําทัพของเขาไปที่หุบเขาฉางฟาง

เข้าร่วมกับหวังผิง

ทันทีที่ซือหม่าอี้เข้าไปในหุบเขา

ให้ปิดทางเข้า-ออกทั้งหมด

แต่ใต้เท้าครับ เหลียวหัวมีทหารอ่อนแอ

ไม่ถึงหมื่นเองนะครับ

ทําไมถึงไม่ส่งเว่ยเอี๋ยนไปละครับ

เหลียวหัวนั้นอยู่ใกล้กว่า

สั่งให้เว่ยเอี๋ยน เปลี่ยนไปบุกค่ายของซือหม่าอี้แทน

หยางหยี

ครับใต้เท้า

เรามีทหารเหลือในค่ายเท่าไหร่

แค่ สองถึงสามร้อยครับ

บอกให้ทั้งหมดไปหุบเขาฉางฟางกับข้า

ใต้เท้าครับเส้นทางไปที่นั่นไกลและลําบาก

ศึกทางนี้ก็เพิ่งจบ

และท่านเองก็ป่วยอยู่

ท่านต้องพักผ่อนนะครับ

เมื่อสองชั่วยามก่อน

เจ้าบอกให้ข้าถอยไปที่เฉินฉาง

แล้วทําไมตอนนี้

ข้าถึงจะไม่มีแรงพอจะไปถึงฉางฟางได้ละ

ใต้เท้าครับ เราเพิ่งไอ้ข่าวด่วนมา

ทัพเว่ยทั้งหมดถอยไปทางหุบเขาฉางฟาง

ถ้าพวกเขาโจมตีท่านระหว่างทาง

ทหารสองสามร้อย

จะคุ้มครองท่านยังไงกันครับ

ซือหม่าอี้กับข้าปะทะกันมาหลายปีแล้ว

แต่วันนี้จะตัดสินทั้งหมด

จะไม่ให้ข้าไปส่งเขาได้ยังไงกัน

ท่านผู้บัญชาการครับ ข้าได้ยึดค่ายฉางฟางไว้แล้วครับ

หวังผิงกับทหาร

ได้ถอยขึ้นไปบนเนินเขา

สถาณการณ์ตรงทางเข้าเป็นไงบ้าง

สายของเรารายงานมาว่า

ทหารที่ป้องกันอยู่

ได้หนีออกไปกันหมด

ทิ้งไว้เพียงค่ายร้าง

ท่านผู้บัญชาการ อย่ารอช้าเลยครับ

ไปชิงเสบียงกลับกันเถอะครับ

ไปตรวจดูทางเข้าอีกรอบก่อน

แล้วให้ทหารไปดูว่าทางภูเขาฉีเป็นยังไงบ้าง

ใต้เท้าครับ ดูนั่นสิ

ใช่แล้ว หุบเขาฉางฟางอยู่ข้างล่างเรา

ทัพเว่ยก็อยู่ที่นี่

และก็มีจํานวนมาก

ทัพเว่ยได้ยึดทางเข้าหุบเขาไปแล้ว

แต่ยังไม่ยอมเข้าไปในหุบเขาครับ

ซือหม่าอี้ลังเลใจอยู่

เขาเป็นจิ้งจอกเฒ่า

ที่ระวังทุกฝีเก้าที่ย่าง

ถ้างั้นเราควรทํายังไงดีครับ

เราทําอะไรไม่ได้

ข้าทําที่ทําได้ไปหมดแล้ว

ที่เหลือขึ้นอยู่กับสวรรค์

ท่านพ่อครับ เราเข้ามาลึกในหุบเขาแล้ว

ถึงขั้นนี้เราต้องตัดสินใจ

จะไปต่อหรือถอยกลับ

จะรีบไปไหน ดูรอบ ๆ ให้ดีก่อน

ทางเข้าหุบเขานั้น

เหมาะแก่การโจมตีหรือตั้งรับ

อดทนไว้ก่อน

เมื่อข่าวจากภูเขาฉีมาถึง

ข้าจะตัดสินใจว่าจะเอายังไง

ครับ

รายงาน ท่านผู้บัญชาการ

ท่านผู้บัญชาการ

เว่ยเอี๋ยนนําทัพไปที่ภูเขาฉี

และตอนนี้กําลังปะทะกับแม่ทัพเกาหุยอยู่

ทั้งสองฝั่งยื้อกันไปมา

ภูเขาฉีห่างจากที่นี่แปดสิบลี้

ต่อให้ทัพฉู่มีปีก

ก็ต้องใช้เวลากว่าสี่ชั่วยามกว่าจะมาถึง

ท่านพ่อ รีบออกคําสั่งเถอะครับ

ฟังคําสั่ง

ให้ทั้งหมดบุกเข้าไปในหุบเขา

แล้วยึดเสบียงทั้งหมดไว้

จากนั้นเผาค่ายอย่าให้เหลือซาก

บุก

ทัพเว่ยเข้าไปแล้วครับ

ซือหม่าอี้ติดกับแล้ว

บุกเข้าไป

ใช่ จริงด้วย

เขาตรงเข้าไปในหุบเขาแล้ว

ซือหม่าอี้

ในที่สุดเจ้าก็เดินลงหลุมศพของตัวเอง

ท่านผู้บัญชาการครับ

ทัพฉู่ที่เหลือโดนกําจัดหมดแล้วครับ

ยุ้งฉางก็ยังอยู่ครบ

เสบียงยังมีอยู่รึเปล่า

ท่านผู้บัญชาการ โปรดตรวจดูเสบียงได้ครับ

จูเก่อเหลียง เอ๋ย จูเก่อเหลียง

เจ้าพยายามแทบตายเพื่อชิงเสบียงข้า

ตอนนี้ข้าก็มาชิงกลับไปแล้ว

ข้าไม่เชื่อหรอกว่า

เจ้าจะมีปัญญาถอยทัพกลับโดยไร้เสบียง

ท่านพ่อ สั่งให้ขนเสบียงกลับเถอะครับ ลงมือ

เร็วเข้า ๆ

ลากเกวียนมาทางนี้

แย่แล้ว

เสบียงเปียกไปด้วยนํ้ามัน

ท่านผู้บัญชาการ ท่านผู้บัญชาการ

มีดินปืนฝังอยู่ใต้ยุ้งฉางครับ

แย่แล้ว รีบถอยเร็วเข้า

ท่านพ่อ เร็วเข้า

อย่าแตกตื่น ถอยออกไปตรงทางเข้า

ทางเข้าหุบเขาเรายังคุมไว้อยู่

ซือหม่าจ้าว

ท่านพ่อ ท่านพ่อ

ท่านพ่อ ท่านพ่อ ลุกขึ้นเร็วเข้า

ท่านพ่อ

อารักขาผู้บัญชาการเร็วเข้า

เร็วเข้า ท่านพ่อ รีบไปกันเถอะครับ

ถอยเร็วเข้า

ไป เร็วเข้า

ช่างเป็นไฟที่น่าตื่นตานัก ยิ่งกว่าตอนที่หยีหลิงเสียอีก

ใต้เท้าครับ ข้าเห็นซือหม่าอี้แล้ว

ใต้เท้าครับ ดูตรงนั่นสิ ใต้เท้า

ซือหม่าอี้ติดอยู่กลางทะเลเพลิง

หวังผิงปิดทางเข้าทั้งหมด

ซือหม่าอี้หมดทางรอดแล้ว

สวรรค์ก็ช่วยเขาไม่ได้แล้ว

ใต้เท้าครับ

นายท่าน หยง-เหลียงในที่สุดก็เป็นของเรา

จงหยวนเป็นของเราแล้ว

ราชวงศ์ฮั่นจะฟื้นคืนมาอีกครั้ง

บุกฝ่าทางเข้าออกไป

เราต้องฝ่าออกไปให้ได้

สั่งให้ทุกคนหยุดได้แล้ว

ทหารของข้าที่พามา

ล้วนกล้าหาญทุกคน

เมื่อไฟสงบลงแล้ว

พวกเราจะฝ่าออกไปได้แน่นอนครับ

เจ้าเองก็รู้ดีเหมือนข้า

ว่าเราคงไม่รอดแล้ว

เจ้ารู้รึเปล่าว่าอะไรที่จูเก่อเหลียงชอบที่สุด

การคิดคํานวณโดยใช้แท่งไม้

บนโลกนี้ไม่มีแล้ว

ที่จะเก่งกว่าเขา

ต้องใช้นํ้ามันเท่าไหร่

ต้องฝังดินปืนไว้เท่าไหร่

ต้องใช้เวลาเท่าไหร่

เพื่อจะทําให้หุขเขาฉางฟางกลายเป็นเถ้า

เขาคิดไว้หมดแล้ว

ไปได้ ไปบอกให้ทหารหยุดสู้ได้แล้ว

ให้กลับมาตรงนี้

ข้าอณุญาตให้ยอมแพ้ได้

ไม่ ท่านพ่อ เราจะยอมแพ้ไม่ได้

ไป

ไม่ เราจะยอมแพ้ไม่ได้นะครับ

เราจะยอมไม่ได้ ท่านพ่อ

ไม่

ทหาร

ท่านผู้บัญชาการ ท่านผู้บัญชาการ

ข้ารู้ดีว่าพวกเจ้าสู้สุดความสามารถ

เป็นความผิดข้าเอง

ที่เรื่องเป็นแบบนี้

ข้าเลยอณุญาติให้พวกเจ้าวางอาวุธ

เดินออกไปยอมแพ้กับข้าศึกได้

ท่านผู้บัญชาการ แล้วท่านละครับ

ใช่แล้ว ท่านผู้บัญชาการ แล้วท่านละ

ข้าเป็นผู้บัญชาการสูงสุด ข้าต้องตายในหน้าที่

ไม่นะครับ

ข้าจะไม่ยอมแพ้

ข้าจะขอตายในสนามรบพร้อมกับท่าน

ข้าก็เช่นกัน

ข้าจะก็ตายกับท่านด้วย

ท่านผู้บัญชาการ พวกเราพร้อมตายร่วมกับท่าน

พวกเรายอมตายดีกว่ายอมแพ้

พวกเจ้า คือทหารที่แกร่งที่สุดบนแผ่นดินนี้

ข้าขอขอบใจพวกเจ้าทุกคน

"ลมหนาวจากแม่นํ้าหยี"

ผู้กล้าไปแล้ว มิได้คืนกลับ

"ลมหนาวจากแม่นํ้าหยี"

ผู้กล้าไปแล้วมิได้คืนกลับ

ลมหนาวจากแม่นํ้าหยี...

ใต้เท้าครับ

ทัพเว่ยหยุดตีฝ่าออกมาแล้ว

พะ...พวกเขากําลังร้องเพลง

"ลมหนาวจากแม่นํ้าหยี"

เป็นเพลงที่เจียงเคอร้องที่ริมแม่นํ้าหยี

ก่อนจะไปทํางานลอบสังหารจักพรรดิ์ฉิน (จิ๋นซีฮ่องเต้) (ไม่สําเร็จ)

ด้วยแพลงนี้ ซือหม่าอี้จะสื่อว่า

เขานั้นจะไม่ยอมรับฉู่-ฮั่นเด็ดขาด

น่านับถือ เหมาะสมกับบทเพลงที่ร้องนัก

ซือหม่าอี้...นับเป็นผู้กล้าตัวจริง

"ดื่มสุราไปพร้อมเสียงเพลง เพราะชีวิตแสนสุขอันแสนสั้น" (กลอนโจโฉ)

"กว่าจะรู้ตัวนํ้าค้างยามเช้าก็แห้งหาย"

ฝ่าบาท (โจโฉ)

ข้าน้อย ซือหม่าอี้จะตามไปพบท่านเดียวนี้

ท่านผู้บัญชาการ ท่านผู้บัญชาการ

ฝนตก ฝนตกลงมา

ท่านพ่อ ฝนตกลงมา

พวกเรา ฝนตกลงมาแล้ว

ฝนตกลงมา

ฝน

ใต้เท้าครับ แย่แล้ว ใต้เท้า

ฝนตกลงมาแล้ว

พวกเรา สวรรค์อยู่ข้างเราแล้ว

ทัพฉู่จะพังพินาศ

พวกเรา ตีฝ่าออกไปกับข้า

บุก