Original subtitles

‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.

‫جی‌جی!

‫- می‌دونم اونجایی! ‫- چیکار کنیم؟

‫باید جسد رو قایم کنیم.

‫- کجا قایمش کنیم؟ ‫- خفه‌شو. همین‌کارو می‌کنیم. باشه؟

‫پشت مبل. زودباش. ‫مبل رو جابه‌جا کن.

‫پشتِ مبل؟

‫- می‌خوایم واقعاً جسدش رو... ‫- بچه‌ها، ساکت!

‫پاهاش رو بگیرین.

‫بهتره که...نه نکشش!

‫اینطوری رد خونه‌ش سرتاسر ‫خونه پخش می‌شه!

‫کلیو؛ تو برو بالا. برو بالا. ما حل‌ش می‌کنیم.

‫پوپ، اگه زحمتی نیست بیا این‌جا!

‫شوپ‌ام. در لعنتی رو باز کن.

‫- بذاریدش روی این تا هلش بدیم. ‫- راست می‌گه. بیاین...

‫واقعاً می‌خوایم بذاریمش روی اسکیت؟ ‫ناموساً؟

‫- یالا. ‫- باشه.

‫- کلیو! نگاه نکن. برو طبقه بالا. ‫- باشه.

‫جی‌جی!

‫جی‌جی!

‫شـوپ! من این‌جام.

‫جان بی، کمکم کن بلندش کنیم.

‫همین‌جا عالیه. ‫پوپ؟ پوپ.

‫پس این‌جایی...

‫حوصله‌ی کسشعرهات رو ندارم جی‌جی.

‫یه‌چیزایی به گوشم رسیده.

‫گفتم شاید بخوای تو هم از دیدگاه ‫خودت قضیه رو تعریف کنی.

‫والا نمی‌دونم درموردِ چی صحبت می‌کنی.

‫نمی‌دونی؟

‫نه. نه. اصلاً.

‫می‌شه بریم داخل؟

‫- پشه‌ها دهنم رو سرویس کردن. ‫- آره؛ بیا بریم اون سمت.

‫تو اون‌جا رو ندیدی. ‫بیا یه‌سر بریم همه‌جاش رو بهت نشون بدم.

‫نمی‌دونم داری چه غلطی می‌کنی، ‫ولی لطفاً این نمایش رو تموم کن.

‫من کاملاً جدی‌ام.

‫باید این قضیه رو روشن کنیم. ‫بریم داخل.

‫باشه.

‫وایتکس!

‫- چرا اینقدر چسبنده‌ست! ‫- وایتکس کو؟

‫- بریزش رو زمین. ‫- باز هم حوله بیارید.

‫خب حکم ورود به منزل داری؟

‫نه، نیازی هم نیست که داشته باشم.

‫نذار به اون‌جا بکشه. ‫بیا بریم داخل و حرف بزنیم.

‫باشه. هرجور تو می‌خوای. ‫بریم داخل.

‫صبر کنید. تفنگ! تفنگ! ‫تفنگ رو یه‌کاری کنید!

‫بعداً از شرش خلاص می‌شیم. ‫فعلاً اثر انگشت‌های روش رو پاک کن.

‫اه، این در قفله ‫بیا از اون یکی بریم.

‫رفیق یکم داری عجیب‌غریب رفتار می‌کنی.

‫داره میاد. جان بی داره میاد. ‫بشینید.

‫هنوز راهرو پر خونه!

‫آم...

‫اینم از خونه‌ی نُقلی من.

‫نمی‌دونستم میای واسه همین ‫یکم به‌هم‌ریخته‌ست.

‫اوه. گندش بزنن. ‫چطورین بچه‌ها؟

‫سلام شوپ.

‫- داشتیم یکم وقت می‌گذروندیم. ‫- آره.

‫پس همه‌تون هم هستین!

‫سلام.

‫اینقدر های بودین که نشنیدین ‫یه‌ساعت داشتم در می‌زدم؟

‫روز خیلی سختی رو گذروندیم...

‫اشکال نداره یه چند دقیقه من و دوست‌تون ‫رو تنها بذارید تا یکم با هم صحبت کنیم؟

‫آره. آره. حتماً شوپ.

‫- مزاحم‌تون نمی‌شیم. ‫- می‌ریم بیرون.

‫آره. باشه. ‫چند دقیقه دیگه میام پیش‌تون.

‫از دیدن‌تون خوشحال شدم.

‫الان بالا میارم.

‫همه‌چی اوکیه دیگه؟

‫حالت خوبه؟ ‫یه جسد پشت اون مبله!

‫خیلی‌خب، می‌خوای چیکار کنی؟ ‫بری داخل و جاش رو عوض کنی؟

‫نه، اصلاً دوست ندارم برگردم اون داخل.

‫اصلاً نباید بهش دست می‌زدیم؛ ما که جرمی مرتکب نشده بودیم.

‫- اما الان مرتکب شدیم! ‫- دیگه هیچ کاری از دست‌مون برنمیاد.

‫کیرم توی این وضعیت.

‫بیاین فعلاً از این‌جا دور شیم و ‫بعد صحبت می‌کنیم.

‫بوش رو چیکار کنیم؟

‫چقدر بالشت این‌جاست!

‫نه، اوکیه.

‫خب بیا زود حرف بزنیم تموم شه. ‫وقت ندارم.

‫باشه.

‫بیا فعلاً با این شروع کنیم.

‫یه نگاهی بنداز.

‫اگه یه بار دیگه نزدیک اون ‫،یا یکی از ما بیاین،

‫برمی‌گردم و تک‌تکتون رو می‌کشم.

‫این تویی؟

‫هوش مصنوعی واقعاً پیشرفت کرده.

‫- هوش مصنوعی؟ ‫- آره.

‫خب، از نظر من‌که هوش‌مصنوعی نیست.

‫بی‌خیال داداش.

‫ببین شوپ، اون‌ها با یه کامیون به‌مون حمله کردن

‫از روی یه لونه‌ی لاکپشت رد شدن ‫و نزدیک بود کی رو بکشن، خب؟

‫گفتی تک تک‌شون رو می‌کُشی.

‫آره خب واسه دفاع از خودمون بود. ‫می‌فهمی چی می‌گم؟

‫می‌دونی چندتا خانواده بهم زنگ زدن؟

‫تازه از اورژانش هم بهم گزارش دادن

‫زدی یه محفظه‌ی فشار رو داغون کردی.

‫- این یکی قضیه‌ش چیه؟ ‫- اون موضوع یه سوتفاهم بود،

‫چون بیش از حد من رو اون داخل ‫نگه داشته بودن، خب؟

‫مثل یه مرغی شده بودم که ‫گذاشتنـش توی فر...

‫توی قانون نوشته شده باید با فرد ‫بیمار به بهترین نحو رفتار بشه

‫تا مثلاً وقتی منِ بیمار...

‫بس کن!

‫فقط بس کن. نیومدم که محکومت کنم با خودم ببرم،

‫اما ازت می‌خوام توی ‫یه موضوعی کمکم کنی.

‫فقط می‌خوام همه‌چی رو درست کنم.

‫یه نگاه به این بنداز. ‫می‌شناسیمش؟

‫- تا حالا این دور و ورها ندیدیش؟ ‫- نه.

‫نه واقعاً؛ تا حالا یه‌بارم ندیدمش.

‫خب پس.

‫اشکال نداره. من برش می‌دارم.

‫- خیلی خب. ممنون. ممنونم ازت. ‫- آره...

‫تموم شد؟ سوال دیگه‌ای نیست آقای پلیس؟

‫خب حالا که فکرش رو می‌کنم ‫یه موضوع دیگه هم هست.

‫فقط بین خودمون باشه...

‫چند مدتیه داریم درموردِ علتِ مرگ ‫وس جنرت تحقیق می‌کنیم.

‫وس؟

‫اوهوم.

‫شنبه شب چیکاره‌ای؟

‫واقعاً؟

‫- لعنت بهت شوپ. ‫- باید بفهمم.

‫خب ببین، این‌جا بودیم؛ ‫آره، این‌جا بودیم...

‫آتیش روشن کردیم و ماهی کباب کردیم.

‫چندتا آهنگ گذاشتیم و با هم خوندیم.

‫و فقط همین.

‫باشه.

‫ماهی کباب کردین و آهنگ خوندین؟

‫آره. همین.

‫هوم...

‫خیلی‌خب. می‌خواستم همین‌ها رو بدونم.

‫- البته فعلاً. ‫- باشه.

‫- خوشحال شدم کمکت کردم. ‫- ممنون.

‫اما پسرم بذار این رو بهت بگم، ‫یه مدت آروم بشین و دنبالِ دردسر نباش.

‫و تا می‌تونی با من صادق باش، خب؟

‫چشم قربان.

جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez

‫داره می‌ره.

‫این یعنی هیچی نشده.

‫- چی گفت؟ ‫- چیکار داشت؟

‫همه‌چی اوکیه. یه‌جورایی.

‫- داداش بگو جسد کوفتی رو دید یا نه؟ ‫- نه؛ جسد ترنس رو ندید. باشه؟

‫پس چرا فقط با تو صحبت کرد و ‫به ما گفت بریـم؟

‫چون کوک‌ها یه ویدیو ازم گرفتن که توش می‌گم ‫« تک تک‌تون رو می‌کُشم »

‫- یا بقیه‌ش که... ‫- خدای من.

‫- فقط همین؟ ‫-خب، قضیه‌ی محفظه‌ی فشار هم...

‫اصلاً مهم نیست. جسد رو ندید و ‫الان فقط همین مهمه. باشه؟

‫اما یه‌ قضیه دیگه هم هست...

‫شوپ فکر می‌کنه جنرت به‌قتل رسیده ‫و قتلش یه ربطی به ما داره.

‫ولی من بهش گفتم ما اون‌روز اصلاً ‫نزدیکِ خونه‌ش نبودیم.

حرفت رو باور کرد؟

‫همه‌چی رو باور کرد. منم مثل بابام دروغ‌گوی خوبی‌ام. می‌دونی؟

‫باور کرد.

‫حرفم رو باور کرد پوپ. جسد رو ندید.

‫به هیچ عنوان نیازی نیست نگران باشیم.

‫تو کار درست رو انجام دادی پاپ. ‫ما هوات رو داریم.

‫خیالت راحت.

‫به گوشم شوپ.

‫باید یه‌مدت این عوضی‌ها رو ‫زیر نظر بگیریم.

‫کلانتر کارل رو خبر کنید.

‫یکی‌شون همین الان کُلی دروغ تحویلم داد.

‫مطمئنم دارن یه غلطی می‌کنن.

‫10/4 شوپ. ‫به کلانتر کارل اطلاع می‌دیم.

‫منم سارا!

‫خواهرت! خواهش می‌کنم اینکارو نکن.

‫پس من چی؟

‫- هـا؟ ‫- نـه!

‫هیچ چیزی از خانواده مهم‌تر نیست.

‫هوای هم رو داشته باشید.

‫تـرجمه از «آیــدا» ‫:::. Ayda.NDR .:::

‫خیلی‌خب، اینم از این.

‫سلام «جزیره‌ی بُز».

‫خیلی‌خب...

‫تموم شد.

‫- بیا جشن بگیریم. ‫- جشن بگیریم.

‫دیگه به آرزوت رسیدی.

‫اینطوری‌ها هم نیست.

‫هنوز که تموم نشده.

‫چیه؟ نکنه فکر کردی نمی‌تونم ‫پولـش رو جور کنم؟

‫چی بگم...

‫خب باید یکم اطلاعات بهم بدی. ‫از شریک‌هات برام بگو.

‫برنامه‌مون چیـه؟

‫خیلی‌خب، وقتی که پول رو واریز کنی...

‫که می‌کنم حتماً.

‫با هم‌دیگه آشناتون می‌کنم.

‫و همه‌چی به خیر و خوشی ‫تموم می‌شه.

‫واقعاً برای این شراکت هیجان دارم ریف.

‫این کار رو برای خودم و سوفیا انجام می‌دم.

‫همونی که دیدیش؛ پس...

‫واقعاً خوش به حالت ریف.

‫اول از همه‌چی...

‫باید واسه تِرنس یه‌فکری کنیم.

‫- آره واقعاً. ‫- نمی‌تونیم بذاریم همین‌جا بمونه.

‫عذاب وجدان داره دیوونه‌ام می‌کنه.

‫کلیو راست می‌گه. ‫باید واسه ترنس یه‌فکری کنیم.

‫بعدش هم گورمون رو از این‌جا گم می‌کنیم. ‫باشه؟

‫- بریم یه سفری چیزی. ‫- چی؟

‫- کجا بریم سفر؟ ‫- من جان بی داشتیم با هم صحبت می‌کردیم.

‫فکر می‌کنیم ستاره‌ی شمالی و ‫باتری ماه نیمه‌کامل...

‫به چارلستون اشاره داره.

‫اگه قبل از اون عوضی‌ها برسیم چارلستون، ‫می‌تونیم گنج رو پیدا کنیم.

‫- چی؟ ‫- هیچ چاره دیگه‌ای نداریم.

‫شما می‌گین چیکار کنیم؟

‫- منظورت چیه چاره دیگه‌ای نداریم؟ ‫- اطلاعیه منطقه‌بندی رو یادت رفته کی؟

‫- پوگستان قراره از این‌جا جدا بشه. ‫- جان بی، اون‌ها ترنس رو کشتن!

‫بابا...

‫بدجور به‌گا رفتیم.

‫می‌دونم کی، ‫اما هیچ چاره‌ای نداریم.

‫صبح حرکت می‌کنیم.

‫جی‌جی؟

‫توینکی رو تا فردا آماده کن.

‫خیلی‌خب.

‫بقیه‌مون هم یه فکری به حال جسد ترنس می‌کنیم.

‫ساعت 7 همه‌مون دوباره این‌جا جمع می‌شیم.

‫اولین قایق ساعت 8 حرکت می‌کنه.

بیاین بریم چارلستون.

‫کلیو تو مشکلی نداری؟

‫توی چارلستون می‌تونیم کسی ‫که ترنس رو کشته پیدا می‌کنیم.

‫من‌که پایه‌ام.

‫طناب رو بگیر.

‫خبری نشد رئیس؟

‫پیداش نکردین؟

‫- ایول. ‫- ایول.

‫دقیقاً همون چیزی که حدس می‌زدیم ‫روش نوشته شده.

‫باتری ماهِ نیمه‌کامل. چارلستون.

‫پیش به سوی چارلستون. بگاز بریم.

‫واقعاً می‌خوایم بریم اون‌جا؟ ‫اونم بعد از این‌که یکی‌مون مُرده؟

‫می‌دونیم کارِ کی بوده.

‫قانون‌‌مون می‌گه هیچ ‫مرگی نباید بی‌انتقام بمونه.

‫نه به‌خاطر طلا، ‫نه حتی به‌خاطر رئیس!

‫مگه تو تصمیم‌گیرنده‌ای؟

‫عمر برای من هم مثل یه برادر بود.

‫و نگران نباش، انتقامـش رو می‌گیریم،

‫اما می‌دونی اگه شکست بخوریم ‫چه اتفاقی میفته؟

‫می‌دونی چه بلایی سرمون میاد؟

‫شنیدی؟

‫می‌ریم چارلستون. باشه؟

‫قربان، یه‌خبری دارم.

‫چندتا کیسه‌ی صدف دست‌شونه ‫و می‌خوان برن یه‌جایی

‫- خیلی‌خب، تعقیب‌شون کن. ‫- به‌روی چشم.

‫آهای؛ فکر کنم یکی داره تعقیب‌مون می‌کنه.

‫- گندش بزنن. ‫- باید یه‌کاری کنیم گم‌مون کنه. قایقـش کوچیکه.

‫سفت بچسبید.

‫سرعت‌شون رو زیاد کردن قربان. ‫نمی‌تونم به‌شون برسم.

‫خیلی‌خب، خیلی‌خب...

‫برگرد.

‫یک، دو، سه...

‫می‌دونم شما زیاد ترنس رو نمی‌شناختین اما...

‫وقت‌هایی که هیچکس پیشم نبود ‫اون هوام رو داشت.

‫برای مثل یه پدر بود.

‫و...

‫خیلی دوستش داشتم.

‫و دلم خیلی براش تنگ می‌شه.

‫از کسی که این‌کارو باهاش کرده نمی‌گذرم.

‫خیالت راحت رئیس.

‫متاسفم.

‫همیشه می‌گین متاسفـین!

‫هیچ دردی رو هم دوا نمی‌کنه.

‫ایول.

‫پشمام. خدایا. بازم تـو!

‫نزدیک بود قاتل بشم‌ها.

‫حالا که نشدی. یعنی فعلاً. ‫حالا بگذریم،

‫آقای جنرت بهم گفته بودی اگه اتفاقی افتاد ‫این رو بدم به شما.

‫گمون کنم الان وقتشه.

‫در به در دنبال‌تون می‌گشتم.

‫این...این چیه؟

‫نمی‌دونم. اما گفت به‌کارتون میاد.

‫« آقای جی‌جی می‌بنک »

‫پشمام عجب دست‌خطی!

‫یکی دیگه‌شون هم همین الان اومد.

‫دستور چیه قربان؟

‫فقط نذار این سری از دستت فرار کنن، باشه؟

‫چشم.

‫امروز سرم خیلی شلوغه،

‫اما نهایت تلاشم رو کردم تا یه وقت خالی ‫پیدا کنم و جزیره‌ی بُز رو بهت نشون بدم.

‫و این‌که جدای از اون...

‫یه‌چیزی هست که باید ‫درموردش صحبت کنیم.

‫ببین، من...

‫واقعاً متاسفم...

‫بابت اون اتفاق کسشعری ‫که دیروز توی ساحل افتاد.

‫هیچ بهونه‌ای نمی‌تونم بیارم، ‫این‌که مثلاً بگم...

پوگستانی‌ها فلان کردن، بهمان کردن...

‫- خب ریف، منم پوگستانی‌ام. ‫- آره. آره. می‌دونم. برام مهم نیست.

‫- من شبیه تاپر و بقیه‌شون نیستم. ‫- می‌دونم.

‫یعنی خب بابای خودم هم اوایل توی پوگستان بود. ‫حالا اصلاً مهم نیست.

‫و...

‫منم می‌خوام مثل اون باشم.

‫وارد بازار کار بشم. ‫خانواده‌مون رو دوباره دور هم جمع کنم.

‫و می‌خوام با خواهرم آشتی کنم

‫و واقعاً دوست دارم تو هم کنارم باشی.

‫وقتی که این معامله‌ی جزیره‌ی بُز ‫با هالیس تموم شد رفت پی کارش...

‫با خودم فکر کردم که...

‫می‌تونم یه بخشی از این‌جا رو واسه خودم نگه دارم تا...

‫با هم توش زندگی کنیم. می‌دونی؟ ‫من و تو.

‫ریف...

‫چیه؟ دلت نمی‌خواد؟

‫نه؛ می‌خوام...

‫من، فقط...

‫من...

‫از نظرم نباید با هالیس معامله کنی...

‫چی؟ فکر می‌کردم خیلی از این بابت

‫خوشحالی.

‫آره؛ می‌دونم. اما...

‫به‌نظرم خیلی ریسکیه. ‫بهتره یکم صبر کنیم.

‫چیه؟

‫چیه خب؟

‫هیچی، آخه من... ‫آخه من دیشب حواله رو امضا کردم.

‫این هفته انجام می‌شه. ‫تمام قول و قرارها رو با هالیس گذاشتیم.

‫ببین...

‫ده برابر پولی که دادیم رو در میاریم!

‫- باشه؟ ‫- آره.

‫دوتامون.

‫داریم آینده‌مون رو می‌سازیم.

‫می‌دونم ترسناک به‌نظر می‌رسه؛ ‫ولی به بهترین نحو پیش می‌ره.

‫آره.

‫باشه؟ بیا بغلم.

‫خوبی دیگه؟

‫- آره. ‫- واقعاً؟

‫چیـه؟

‫« همه‌ی وسایل رو چیدم تو ماشین. ‫یه‌کار ضروری داشتم...

‫شما برید چارلستون؛ من بعداً میام »

‫از کی تا حالا جی‌جی کار ضروری براش پیش میاد؟

‫هیچوقت.

‫« سلام؛ جی‌جی صحبت می‌کنه ‫می‌دونی وقتی بوق خورد چیکار کنی »

‫چی شد کی؟

‫جواب نمی‌ده.

‫عالیه. خب الان چیکار کنیم؟

‫خودش گفته بریـم.

‫بهتره بریم.

‫شماها برید.

‫من یکم صبر می‌کنم و اگه شد ‫با جی‌جی دوتایی میایم پیش‌تون.

‫تازه اینطوری می‌تونم چند ساعت ‫بیشتر توی مغازه باشم.

‫- باشه پس. ‫- حله.

‫خیلی‌خب...

‫بارکودا!

‫بیگ بی، این بیرون چیکار می‌کنی؟

‫مگه نمی‌بینی قراره طوفان بشه؟

‫چرا می‌بینم. ‫من‌که از چند قطره بارون نمی‌ترسم.

‫خب...

‫می‌خواستم یه سوالی ازت بپرسم.

‫دارم دنبالِ بابام می‌گردم.

‫احیاناً تو نمی‌دونی کجاست؟

‫آخرین باری که باهاش ‫حرف زدم توی جنوبِ بلیز بود.

‫پشمام، می‌دونم که درموردِ...

‫من اصلاً نمی‌بینمش داداش. ‫اون تحت تعقیبه.

‫منم شهروند قانون‌مداری‌ام.

‫قطعاً همین‌طوره. درسته.

‫حیف شد.

‫چون موضوع اینه که...

‫یه‌چیزی ازش دارم و می‌خواستم بفروشمش، می‌دونی؟

‫ممکنه خیلی ارزشمند باشه، پس...

‫اگه خبری ازش شد من رو در جریان بذار.

‫کُلی پول گیرش میاد و فکر کنم ‫یه‌چیزایی هم گیرِ تو بیاد، پس...

‫خبری شد بهم بگو.

‫صبرکن.

‫واقعاً نمی‌دونم کجاست.

‫اما شاید بتونم پیغامت رو به دستش برسونم.

‫شماره‌ت رو واسه‌م بنویس.

‫واقعاً ازت ممنونم.

‫- این سگت چرا هیچوقت خفه‌خون نمی‌گیره؟ ‫- خواهش می‌کنم درموردِ سگ‌ام حرفی نزن.

‫خیلی خب پس، منتظر باشم؟

‫آره، کنار اسکله منتظر بمون ‫تا ببینم جواب می‌ده یا نه.

‫می‌دونی...

‫راستشو بخوای اصلاً ‫انتظارش رو نداشتم.

‫- انتظارِ چی؟ ‫- این‌که دوباره درگیر این ماجراها بشم.

‫تازه داشتم به زندگی بی‌حاشیه‌ام ‫عادت می‌کردم.

‫تو؟

‫به زندگی بی‌حاشیه‌ت عادی می‌کردی؟

‫- چیه؟ ‫- نه راستش رو بخوای فوق‌العاده‌ست.

‫نه. آخه خیلی عادی و بی‌حاشیه ‫شروع کردیم. خونه داشتیم...

‫بیشتر شبیه خونه تیمی بود.

‫- خب ما... ‫- آره.

‫رفتیم سرکار.

‫« می‌رفتیم سرکار »

‫- درسته. ‫- می‌دونم داری تلاشت رو می‌کنی.

‫- اشکال نداره. به‌خدا دارم شوخی می‌کنم. ‫- باشه، گوش کن، گوش کن...

‫شاید، شاید...

‫بعد از ماهِ عسل‌مون، نمی‌دونم چیه...

‫بیشتر شبیه پیدا کردن گنجـه.

‫خیلی خب، برمی‌گردیم پوگستان...

‫- باشه. ‫- خونه‌ی خودمون رو می‌خریم.

‫یعنی دیگه دوست نداری با چهار نفر دیگه ‫توی یه خونه باشیم؟

‫- نه راستش. ‫- باشه پس. ادامه بده ببینم.

‫خب بعد شاید یدونه سگ‌ام گرفتیم.

‫بعداً بچه‌دار شدیم...

‫- و... ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب. پیاده شو با هم بریم.

‫- چیـه؟ ‫- دیگه زیاده‌روی کردی.

‫- چی؟ نه. صبرکن. ‫تا قبل از قسمتِ بچه‌دار شدن باهات موافق بودم.

‫- منظورم که همین الان نبود. ‫- پیاده شو با هم بریم.

‫یعنی خب منظورم توی آینده بود.

‫فقط دارم می‌گم کِی بچه‌دار باشیم خوبه ‫و به‌عنوان یه مرد...

‫کِی بچه‌دار بشیم خوبه؟

‫من 19 سالمه!

‫راست می‌گی.

‫فعلاً بیا گنج رو پیدا کنیم.

‫پول‌مون رو جور کنیم و خونه بگیریم.

‫واسه بقیه کارهای خسته‌کننده ‫یه عمر وقت داریم.

‫فعلاً این رابطه رو همینطوری ‫که هست دوست دارم.

‫آره. آره.

‫سلام جـی. منم بابات.

‫بابا. تویی؟

‫سلام پسرم. خوشحالم که صدات رو می‌شنوم.

‫خوبه.

‫خب الان کجایی؟

‫یه‌جایی وسطِ جنگل.

‫نزدیک یه رودخونه. ‫نمی‌دونم کجا می‌شه.

‫خب این قضیه این چیزی که می‌خوای بفروشی چیه؟

‫خب راستش من نمی‌خوام بفروشم.

‫خیلی طولانیه؛ ‫به وس جنرت مربوط می‌شه.

‫جنرت‌ها آدم‌های خوبی نیستن؛ ‫ازشون دوری کن.

‫نه، خب...

‫یکم واسه این حرف‌ها دیره، اما...

‫- وایسا ببینم، گفتی کجایی؟ ‫- آروم بگیر بچه!

‫- دوباره حرف بزن. ‫- گفتم آروم بگیر!

‫من باید برم. بعداً بهت زنگ می‌زنم.

‫مایک، در رو باز کن!

‫بارکودا!

‫کدوم گوریه؟

‫بارکودا مایک، در رو باز کن!

‫آهای! در رو باز کن.

‫بابا؟ بابا؟ کجایی؟

‫داری چیکار می‌کنی داداش؟ ‫این مسخره‌بازیا چیه!

‫خر خودتی بارکودا. می‌دونم بابام این‌جاست.

‫نمی‌تونی همینطوری بیای داخل ‫خونه‌م و داد و بی‌داد راه بندازی.

‫- آروم باش. بیا حرف بزنیم. ‫ - کسشعر نگو بارکودا مایک.

‫می‌دونم این «بوش‌لایت»های لعنتی ‫رو خودت نخوردی!

‫کجاست؟

‫تو هنوز خیلی بچه‌ای! ‫هیچی نمی‌دونی.

‫یا خودش با پای خودش میاد ‫بیرون یا خودم میرم داخل. فهمیدی!

‫سلام پسرم.

‫از دیدنت خوشحالم.

‫پس این‌جا واسه خودت عشق می‌کردی؟

‫تمام این مدت این‌جا بودی ‫و به منی که پسرتم هیچی نگفتی؟

‫دوتاتون؟

‫اومدم کارهای جزیره کیلدر رو ردیف کنم.

‫می‌رم و میام.

‫اکثراً بیرونم.

‫اما این‌جا می‌مونم.

‫بیا ببینم.

‫بی‌خیال!

‫ببین، واقعاً ببخشید که یهو غیبم زد.

‫می‌دونی که من تحت تعقیب‌ام...

‫نمی‌خواستم تو هم توی دردسر بیفتی، ‫من...

‫خب...

‫قضیه وس جنرت چیه؟

‫مُرده.

‫خب خدا بیامرزتش.

‫آدم خوبی بود.

‫من‌که نمی‌دونم.

‫اما این رو واسه من نوشته. ‫بعد از این‌که مُرد به دستم رسوندن.

‫سر در نمیارم چیه.

‫گفتم شاید تو بتونی بهم بگی چی نوشته.

‫بیا دنبالم.

‫آقای می‌بنک عزیز...

‫باید درموردِ یه موضوع خیلی مهم باهات صحبت کنم.

‫ببخشید که اینقدر یواشکی این نامه رو دریافت کردی.

‫ ‏اما یه سری چیزها، هم از جنس طبیعت و هم از جنس ماورا،

‫باعث شدن که این راز محفوظ بمونه.

‫‏با اینکه خیلی دوست دارم مستقیماً با تو ‫در مورد این موضوع صحبت کنم،

‫اما فکر می‌کنم بهتره اول با پدرت صحبت کنی.

‫ ‏ازش در مورد آلباتروس بپرس.

‫معطل نکن.

‫ ‏دعا می‌کنم که لطف خدا باعث بشه وقتی همه چیز رو شد،

‫افتخار دیدار دوباره با شما رو داشته باشم.

‫با احترام، وس جنرت.

‫خب یعن چی؟

‫آلباتروس؟

‫نمی‌دونم.

‫داری دروغ می‌گی.

‫نمی‌دونم.

‫- نمی‌دونم. ‫- نه؛ دروغه!

‫وقت‌هایی که دروغ می‌گی سریع می‌فهمم.

‫- من دروغ‌گو ام؟ ‫- آره. تو یه دروغ‌گویی!

‫- هرموقع دروغ می‌گی قشنگ می‌فهمم! ‫- حرف دهنت رو بفهم!

‫بی‌خیال بابا.

‫اومدی این‌جا و درمورد این کوک‌های ‫حرومزاده ازم سوال می‌پرسی.

‫می‌دونی چیه؟

‫اصلاً برام مهم نیست چی ازش دزدیدی...

‫ببخشید که عصابت رو خرد کردم بابا.

‫اصلاً نمی‌دونم چرا اومدم این‌جا.

‫قشنگ وقتم رو تلف کردم.

‫گندش بزنن.

‫لعنت بهت جی؛ ‫کشوندی‌شون این‌جا!

‫می‌بنک، برگرد!

‫لوک، حکم ورود به منزل دارم. تکون نخورید.

‫عجله کنید؛ دارن می‌رن سمتِ اسکله.

‫گندش بزنن.

‫آهای!

‫لوک، این‌جا چه غلطی می‌کنی؟

‫جرئت داری سوار اون قایق شو!

‫اینطوری نکن جی؛ ‫همه‌چی رو برات توضیح می‌دم.

‫با دوتاتونم؛ تکون نخورید!

‫خب الان چرا اون‌جا خشکت زده؟ ‫سوار شو دیگه!

‫- تکون نخورید! ‫- زود باش.

‫ایست! گندش بزنن.

‫ایست!

‫نیروی دریایی رو خبر کنید؛ ‫نزدیکِ «امیـتس پوینت»‌ان.

‫کجایی آخه؟

‫سلام، می‌تونم کمک‌تون کنم؟

‫نمی‌دونم. می‌تونی؟

‫سلام کی.

‫تو این‌جا چیکار می‌کنی؟

‫آهان، خب. فکر نمی‌کنی منم یه مشتری عادی ام که

‫می‌خوام از مغازه موج‌سواری و طعمه خرید کنم؟

‫نـه؟

‫با خواهرم کار دارم.

‫اون اصلاً دلش نمی‌خواد ‫تو رو ببینه ریف.

‫خب بلاخره که خواهرمه. اگه دلم بخواد می‌تونم ‫بیام و حداقل یه‌ذره باهاش صحبت کنم.

کارتون خیلی خفن بود.

‫دیروز موقع استراحت.

‫چقدر هوای اون لاکپشت‌ها رو داشتی؛ ‫واقعاً لذت‌بخش بود.

‫محشر بود.

‫می‌دونی که قراره این‌جا رو تعطیل کنن درسته؟

‫جدی می‌گی؟

‫بذار حدس بزنم. ‫نکنه خودت پشت این ماجرایی؟

‫ممکنه؛ اما نه...

‫من دخالتی ندارم.

‫راستش رو بخوای فقط اومدم بهت خبر بدم.

‫می‌دونی، من می‌خوام بهت کمک کنم

‫می‌خوام برادر خوبی باشم؛ ‫می‌خوام آدمِ بهتری باشم.

اما نگاه کن، من می‌خوام بهت کمک کنم

اما تو بهم می‌پری و باهام بد حرف می‌زنی،

‫مثل همیشه.

‫بعد شما ها، ‫همیشه براتون سواله که چرا همه‌ش...

‫این همه بلا سرتون میاد و این واقعاً...

‫غم‌انگیزه.

‫این رو بگیر.

‫کارت ویزیتمـه.

‫به سارا بگو یه زنگ بهم بزنه. ‫گمون کنم بتونم کمک‌ش کنم.

‫تو خیلی من رو اذیت کردی، کی.

‫واقعاً؟

‫اما می‌بخشمت. اوضاع بین‌مون رواله.

‫من دشمن‌ت نیستم.

‫طرفِ خودتم.

‫خیلی‌خب.

«دیـ.ـجـ.ـی‌مـ.ـوویـ.ـز»

‫« چارلستون »

‫‏خب، طبق دفترچه‌ی کاپیتان، ریش‌سیاه با کشتی‌اش ادونچر،

‫یه‌جایی همین سمت‌هاست،

‫و تحتِ تعقیب نیروی دریایی ‫سلطنتی بریتانیاست، درسته؟

‫میاد این‌جا، چند نفر رو گروگان می‌گیره.

‫بهش می‌گن، آم...

‫«محاصره‌ی چارلستون». ‫توی کتابِ تاریخ سال هشتم هم بود.

‫- محاصره چارلستون؟ ‫- فرق‌شون چیه؟

‫فرق می‌کنن. ‫خب پس این طرف تحت تعقیبه

‫و همه‌ی عالم می‌دونن ‫که یه گنج توی کشتی‌شه!

‫اما با این حال بهش اجازه می‌دن بیاد این‌جا ‫و دونفر از افرادش که مُردن رو خاک کنه؟

‫خب حالا گوش کنید.

‫توی دفترچه جنرت این رو نوشته؛ خیلی‌خب...

‫« خیلی دقت کردم که تابوت‌ها محکم ‫و از عوامل طبیعی در امان باشن. »

‫خیلی‌خب.

‫خلاصه، کشتی‌اش رو می‌بره یه‌ ‫جایی اون دور و برها تو بندرگاه.

‫لنگر می‌اندازه،

‫و افرادش رو از طریقِ باتریِ ماه‌ نیمه‌کامل به داخل شهر میاره.

‫نیمه‌کامل؟

‫باتری؟

‫پس فکرکنم ما هم باید ‫بریم داخل شهر.

‫عجله کنید.

‫باشه.

‫خیلی‌خب. من یه سوال دارم ‫یکم پیش گفتی تابوت،

‫این یعنی قراره دوباره بریم قبرستون؟ آره؟

‫این‌جا رو ببین. ‫دارن درمورد «ریش‌سیاه» حرف می‌زنن.

‫- یالا. ‫- فکر کنم داریم درست می‌ریم.

‫به‌نظرم تَه همین خیابونه.

‫پوپ، از صبح داریم راه می‌ریم ‫و من پاهام خیلی درد می‌کنه.

‫چه غلطی کنیم؟

‫ببین، به این کار می‌گن پیدا کردن گنج. باید ‫خودت گنج رو پیدا کنی. اون‌که نمیاد پیشت!

‫گفتی راه رو بلدی.

‫من فقط گفتم اون منطقه رو می‌شناسم.

‫- می‌دونی چی ذهنم رو درگیر کرده؟ ‫- چی؟

ریش‌سیاه یه گنج داره از ‫همه‌چی براش مهم‌تره.

‫حتی به‌خاطرش نیرو ‫دریایی سلطنتی افتادن دنبالش.

‫کل شهر رو قرنطینه کردن.

‫بعد میون این همه آشفتگی خیلی ‫راحت میاد آشپز و ناخداش رو خاک کنه؟

‫صبرکن. صبرکن. صبرکن.

‫داداش، مطمئنم توی اون تابوت‌ها ‫یه‌چیزی گذاشته!

‫100%.

‫ماه نیمه‌کامل، باتریِ ماهِ نیمه‌کامل ‫جایی که مرده‌ها و زنده‌ها با هم ملاقات می‌کنند.

‫- که به‌نظر من می‌تونه یه قبرستون باشه. ‫- پشمام!

‫- فقط کافیه بدونم... ‫- ستاره شمالی کجاست؟

‫چی؟

‫اون دیگه؟ اون‌جا؟ ‫احتمال زیاد اون ستاره‌ی شمالیه.

‫ستاره‌ی شمالی راه رو بهمون نشون می‌ده.

‫نزدیک شدیم.

‫سارا کامرون،

‫بهت گفته بودم چقدر عاشقتم؟

‫خدایی دمت گرم. خب نقشه‌‌مون از این قراره. ‫گوش کنید.

‫از شما دوتا می‌خوام حواس‌‌شون رو پرت کنید.

‫من باید برم داخل کلیسا یه‌چیزی رو چک کنم.

‫- قبرستون هم با تو. ‫- وایسا، چی؟

‫توی قبرستون دنبالِ «نگهبان» بگرد.

‫- نگهبان یه‌راست تو رو می‌بره پیش تابوت‌ها. ‫- نه!

‫بریم.

‫- تنها موندی! ‫- خیلی‌خب، بریم تو کارش.

‫- داداش من از قبرستون متنفرم! ‫- از پسش برمیای جان بی!

‫- آره. ‫- حواست رو جمع کن.

‫جایی که مرده‌ها و زنده‌ها با هم ملاقات می‌کنن. ‫جان بی از پسش برمیاد.

‫عجب شبی بشه امشب.

‫واقعی که نیستن. همه‌شون مُردن.

‫هیچی نمی‌شه.

‫- عصر به‌خیر. ‫- سلام.

‫خیلی‌خب، ببینید...

‫باید یه در پیدا کنیم که به یه مقبره باز می‌شه.

‫مقبره؟

‫آره. اوکیه؟ ‫همه‌ی این کلیساهای قدیمی یدونه از این درها دارن.

‫جایی که مرده‌ها و زنده‌ها ‫با هم ملاقات می‌کنن.

‫ازتون می‌خوام حواس کشیش رو ‫پرت کنید تا من برم یکم این‌جا رو بگردم.

‫سارا، آهای!

‫- حواست با منه؟ ‫- آره.

‫- حواسِ کشیش رو پرت کنید. ‫- باشه.

‫کاری نداره که.

‫- سلام. ‫- می‌تونم کمک‌تون کنم؟

‫بله. می‌خواستیم بدونیم امکانش هست ‫چند دقیقه‌ای رو همراه ما دعا کنید؟

‫برای دوستم.

‫اخیراً متوجه شدیم که یه بیماری خیلی بد داره.

‫- فلج اطفال. ‫- فلج اطفال.

‫من فکر می‌کردم فلج اطفال ریشه‌کن شده!

‫بعدش هم شما که دارین راه می‌رین!

‫فلج اطفالِ از نوع خیلی کُند.

‫که خیلی دیر خودش رو بروز داده. ‫واقعاً وحشتناکه.

‫خدا خودش رحم کنه.

‫خب، باعث افتخارمه که همراه‌تون دعا بخونم.

‫ممنونم.

‫ممنون پدر.

‫ ‏خداوند بخشنده و دوستدار،

‫آمدیم به درگاهت تا دعا بخوانیم.

‫به دنبال قدرت شفابخشیت برای ‫همه‌ی مریض ها و رنج کشیده ها هستم.

‫به ما کمک کن تا به تقدیر الهی تو ایمان بیاریم...

‫و به ما بیاموز تا زیر سایه‌ی ‫وعده‌هایت با آرامش زندگی کنیم.

‫به این دختر جوان قوت و پشتوانه بده

‫و در این زمان دشوار که با فلج ‫اطفال دیررس دست و پنجه نرم میکنه

‫او و دوستانش را یاری کن.

‫خداوند را سپاس.

‫از عیسی مسیح، پروردگار و ‫نجات‌دهنده ما درخواست می‌کنیم.

‫- آمین. ‫- آمین.

‫آمین. ممنون پدر.

‫تا هر وقت که دل‌تون بخواد می‌تونید ‫این‌جا بمونید.

‫ممنون.

‫آهای. بیا این‌جا.

‫بدو بیا.

‫پیداش کردم. فکر کنم پیداش کردم.

‫چی رو؟

‫والا ما که فقط خیس شدیم.

‫- چی شده؟ ‫- چتـه؟

‫چیکار می‌کنی؟

‫‏تو خیلی از این کلیساهای قدیمی، ‫زیر محراب‌هاشون یه مقبره‌ دارن.

‫مطمئنم مشکلی ندارن.

‫ببینید بچه‌ها، این کار بی‌احترامیه.

‫- آره. همین الانش یه‌گناه بزرگ مرتکب شدیم. ‫- مطمئنم خدا شرایط‌مون رو درک می‌کنه.

‫چه غلطی می‌کنی؟ ‫داری می‌رینی تو فرش‌هاشون!

‫پوپ!

‫می‌دونستم.

‫- می‌دونستم. ‫- چطوری آخه؟

‫- خیلی‌خب، یه‌لحظه صبرکن. ‫- خیلی‌خب...

‫الان دقیقاً دنبالِ چی می‌گردی؟

‫تاج آبی.

‫- معروف ترین جواهرِ ریش‌سیاه. ‫- ظاهراً توی تابوت‌شه.

‫تابوتی که 300 سال پیش دفن کرده.

‫باید بریم اون پایین!

‫خیلی‌خب؛ برنامه‌مون اینه:

‫دوتامون می‌ریم اون پایین و یه‌نفر ‫می‌مونه نگهبانی می‌ده تا کسی نیاد.

‫- من‌که عمراً برم. ‫- سنگ، کاغذ، قیچی!

‫سنگ، کاغذ، قیچی!

‫لعنت بهش.

‫این‌جا یه راست می‌ره توی جهنم. ‫من این بالا می‌مونم.

‫پس من و تو باید بریم.

‫خانم کامرون؟

‫خیلی‌خب...

‫- اگه اتفافی افتاد داد بزن. ‫- نکه کمک خاصی از دست‌مون برمیاد...

‫نگران نباش. همین یکم پیش دعا خوندیم.

‫واسه فلج اطفال بود.

‫آهای!

‫سارا. زودباش.

‫اومدم.

‫تابوت‌ها. تابوت‌ها.

« بیگ‌ جان راتلج » « پدر و محقق »

‫بابا؟

‫تو خونه می‌بینمت بچه جون.

‫دقیقاً دنبالِ چی می‌گردیم؟

‫دنبالِ یه فرشته.

‫یه نگهبان. ‫یکوچولو شبیه این یکیه.

‫سلام «استد بونت».

‫خدایی خوشگل نیست؟

‫عالیه. بریم.

‫ممکنه این باشه؟

‫آره، ممکنه.

‫تقریباً همون‌جاست.

‫این رو ببین.

‫پول دوران جنگ داخلی کنفدراسیون.

‫این یعنی بیشتر از 100 ساله که ‫کسی نیومده این پایین.

‫ریش‌سیاه هم 150 سال قبلش این‌جا بوده.

‫بریم جلوتر.

‫یه حس عجیب‌غریبی دارم پوپ.

‫پوپ، این رو ببین!

‫- پوپ؟ پوپ؟ ‫- بله؟

‫این‌جا رو ببین. ‫فکر کنم این دیوار جلوی یه‌چیزی رو گرفته.

‫یه‌لحظه صبر کن.

‫- این رو نگه دار. ‫- اینم یه راهشه...

‫مثل آب خوردن بود.

‫خب، حالا کی می‌ره داخل؟

‫اونی که بینی‌ش رو نگرفته.

‫لعنتی.

‫می‌خوای این‌جا تنها بمونی؟

‫پس تو اول برو.

‫می‌شه چراغ‌قوه‌م رو بدی؟

‫- آره. ببخشید. ‫- ممنون.

‫خیلی‌خب.

‫باورم نمی‌شه واقعاً دارم ‫همچین کاری می‌کنم.

‫خوبه می‌دونید از غار می‌ترسم؛ ‫جناب‌عالی هم می‌دونی از تونل می‌ترسم.

‫ریدم توی این وضعیت.

‫صبرکن ببینم. صبرکن.

‫چقدر دیگه مونده؟

‫مشخص نیست.

‫فکر کنم بهتره فعلاً همینطوری بریم جلو.

‫- بوی گـه میاد. ‫- می‌خوای تا آخرش همینطوری غر بزنی؟

‫نه. من‌که غر نمی‌زنم. ‫دارم واقعیت‌ها رو می‌گم.

‫هی، صبرکن. صبرکن. صبرکن.

‫فکر کنم یه‌‌چیزی دیدم.

‫خیلی سَرده.

‫پوپ؟

‫پوپ؟

‫جان؟

‫- صدای چیه؟ ‫- چی می‌گی؟

‫تو هم شنیدی؟

‫- چی رو شنیدم؟ ‫- این صدا رو.

‫آره.

‫خب صدای چیـه؟

‫نه. نه.

‫- نه. ‫- گندش بزنن. نترس.

‫- من رو هل نده! ‫- من از موش متنفرم.

‫مراقب باش! ‫اینطوری عصبانی‌شون می‌کنی.

‫داری عصبانی‌شون می‌کنی!

‫پوپ!

‫پوپ! پوپ!

‫پوپ، نه...

‫نه! نه! نه! ‫پوپ؟

‫نه!

‫- ببندش. ببندش. ‫- دارم همین‌کارو می‌کنم.

‫- بهت گفته بودم از موش متنفرم. ‫- مراقب باش.

‫صدای قفل بود؟

‫منظورت چیه؟

‫چیکار می‌کنی؟ ‫چیکار می‌کنی؟

‫برو کنار. برو کنار. برو کنار.

‫باشه. دمت‌ گرم مشتی.

‫- آروم بگیر. ‫- نه.

‫حتماً یه راه دیگه هست.

‫اسکله و جمجمه.

‫قبرستون واقعی این‌جاست. ‫جایی که مرده‌ها و زنده‌ها ملاقات می‌کنن.

‫- بیا بازش کنیم. ‫- زود باش.

‫ایول.

‫بزن بریم داخل مقبره.

‫نگهبان تو را هدایت خواهد کرد.

‫پشمام. پشمام.

‫کجایین بچه‌ها؟

‫تابوت‌ها.

‫فکر کنم تقریباً رسیدیم. تابوت‌ها همین‌جان.

‫پشمام.

‫می‌بینی‌شون؟

‫نزدیکیم. یکم دیگه مونده.

‫- چندتا دیگه. ‫- چراغ‌قوه‌ت رو خاموش کن.

‫فکر کنم باید از این سمت بریم.

‫خدای من. باشه. ‫بریم سراغش.

‫تو از اون سمت شروع کن. ‫من می‌رم سراغِ این یکی.

‫- این یکی اسم نداره. ‫- نشونه‌ی خوبیه.

‫صدای چی بود؟

‫چرا وایستادی؟

‫- فکر کنم یه صدایی شنیدم. ‫- احتمالاً صدای موش‌ها بوده.

‫فکر کنم این قبر «سم بلمی»ـیه. ‫ناخدای تیـچ.

‫- دقیقاً همین‌طوره فرمانده. ‫- پشم‌هات ریخته؟

‫آره.

‫وای!

‫بگیرش.

‫- 300 سالـه که این‌جاست. ‫- بهت چی گفتم؟

‫کی اون‌جاست؟

‫لایتنر؛ چیزی که می‌خواستیم رو پیدا کردیم. ‫بیا بریم.

‫زودباش. بیا بریم. ‫همین الان.

‫فکر کنم یه صدایی شنیدم.

‫رفتن؟

‫آره.

‫یه‌چیزی با خودشون بردن. ‫اما تاج نبود.

‫شبیه یه طومار بود.

‫- اصلاً چطوری اومدن این‌جا؟ ‫- از همون جایی که اومدن.

‫فکر کنم از اون سمت رفتن.

‫- خوبی؟ ‫- آره.

‫کلیو؟ سارا؟

‫کجایین؟

‫کجا رفت این پسره؟

‫چرا اینقدر لفت‌ش داد...

‫ای حروم‌زاده‌ی عوضی! ‫تو هم که این‌جایی.

‫- هی! ‫- پوپ!

‫سارا! یه نردبون این‌جاست. ‫فکرکنم با این می‌تونیم بریم بیرون.

‫باشه؛ اه، اه، اه.

‫- خوبی؟ ‫- آره.

‫خیلی‌خب. ‫فکر کنم از این‌جا رفتن بیرون.

‫باشه. نشکنه یه‌وقت!

‫نمی‌شکنه!

‫خطرناکه‌ها!

‫نه خطرناک‌ترین چیزی ‫که ازش رفتم بالا.

‫خوبی؟ حالت خوبه؟

‫آره.

‫فقط هیچی نمی‌بینم.

‫می‌تونی!

‫خیلی‌خب.

‫- باز می‌شه؟ ‫- تکون نمی‌خوره.

‫انگار 500 کیلوئـه!

‫کمک!

‫جان بی!

‫کلیو؟

‫کمک!

‫کلیو، کمک‌!

‫- لایتنر؟ ‫- هـی!

‫داداش! آهای!

‫- چته داداش؟ ولش کن! ‫- داره بهمون نگاه می‌کنه.

‫- پلیس خبر کنید! کمک! ‫- ولش کن.

‫چیزی که می‌خواستیم رو پیدا کردیم.

‫مطمئن باش دوباره هم رو می‌بینیم.

‫کلیو؟ کلیو؟

‫من رو ببین. من رو ببین. ‫حالت خوبه؟

‫- آره. ‫- حالت خوبه؟

‫- چی شد؟ ‫- برو دنبال‌شون!

‫همونی بود که ترنس رو کشت.

‫برو!

‫الان برمی‌گردم.

‫بابا!

‫کمکم می‌کنی پسرم؟

‫جان بی!

‫آهای!

‫- جان بی! ‫- کلیو!

‫خیلی‌خب. نقشه عوض شد.

‫برمی‌گردیم همون پایین ‫و یه راه دیگه پیدا می‌کنیم.

‫- اما در که قفل شد! ‫- می‌دونم. می‌دونم.

‫نمی‌تونم این رو تکون بدم.

‫خیلی‌خب. الان میام پایین.

‫اه!

‫- به‌نظرت عمق آبـش زیاده؟ ‫- معلومه که آره!

‫- یعنی چقدر زیاده؟ ‫- نمی‌دونم. روی دیوار خط آب نیفتاده ببینیم تا کجا میاد بالا؟

‫پوپ، فکر کنم بیرون داره بارون میاد. ‫آب داره میاد بالا.

‫صدف!

‫روی سقف صدف چسبیده.

‫این‌جا قراره توی آب غرق بشه.

‫به‌گا رفتیم.

‫بابا. صبرکن. ‫داریم کجا می‌ریم؟

‫بیا جی. از این سمت.

‫- بابا؟ بابا؟ ‫- باید بریم اون بالا. اون بالا

‫این‌جا جامون امنه. زودباش.

‫بیا بریم این بالا. بهم اعتماد کن.

‫زودباش جی‌جی.

‫جامون امنه. ‫عمراً پلیس‌ها بیان این‌جا.

‫اما خب فکر کنم دنبالِ من نیستن. ‫نه؟

‫دنبالِ توئـن.

‫من باید برم.

‫منم بدبختی‌های خودم رو دارم. ‫دیگه حوصله‌ی خراب‌کاری‌های تو رو ندارم.

‫جی، پسرم. ‫ازت خواهش می‌کنم.

‫- تو امروز جون من رو نجات دادی. ‫- آره؛ واقعاً نمی‌دونم چرا همچین کاری نکردم.

‫واقعاً؟

‫فکر کنم یه‌چیزایی درمورد ‫این آلباتروس بدونم. خیلی کم.

‫و..؟

‫اسم قایقی بود که

‫لاریسا جنرت توش فوت شده بود.

‫خیلی‌خب. اون چه ربطی به این قضیه داره؟

‫یعنی واقعاً هیچی بهت نگفتن؟

‫ببین بابا، من واسه این مسخره‌بازی‌ها وقت ندارم.

‫فکر کنم اون مرتیکه‌ی پیر ‫یه‌جورایی فهمیده.

‫منظورت چیه؟

‫من پدر واقعی‌ت نیستم جی!

‫چی؟

‫من پدرت نیستم.

‫یعنی پدر خونی‌ت نیستم.

‫اون زنی ام که فکر می‌کردی مامانته...

‫دوست دختر من بود.

‫مامانِ واقعی‌ت...

‫لاریسا جنرت بود.

‫لاریسا؟ همونی که مُرده؟ ‫همونی که گفتی؟

‫ببین. خب... ‫اون آدم خیلی خوبی بود جی.

‫و می‌دونی چیـه؟

‫باید به خودت افتخار کنی که ‫اون زن مادرت بوده.

‫داری سر به‌سرم می‌ذاری؟

‫- داری سر به‌سرم می‌ذاری؟ ‫- به جون تو قسم می‎‌خورم. به جون تو.

‫ببین، وقتی آوردمت پیش خودم، فقط می‌خواستم کمک کنم

‫خب پس اگه مامانم لاریسا جنرت بوده، ‫بابام کیـه؟

‫لعنت بهت جی‌جی.

‫واقعاً مشخص نیست؟

‫تـرجمه از «آیــدا» ‫:::. Ayda.NDR .:::

‫عجب شاهکاری بشه!

‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.