Original subtitles

Normaal kan ze overal tegen. - Je doet alsof ze het niet aankan.

De nieuwe oppas begint morgen. - Ellen? Ik heb er nog gewerkt.

Als ik had geweten hoe ze was, had ik de baan nooit aangenomen.

Moet ik de kinderen komen verzorgen?

Het gedragsteam komt bij u langs. - Je hebt een prachtig leven, Laura.

Gooi dat niet weg vanwege een zwak moment.

Rob? - Betekent ons gezin dan zo weinig?

In welk jaar zit de jouwe? - Het zesde.

Dag, Flo.

Wie bent u? - De moeder van Florence.

Op een nacht...

had Eliza nachtmerries. Doodsangsten eigenlijk.

Ik ging bij haar kijken.

Ze deinsde achteruit en begon te roepen.

'Niet jij, niet jij.'

Het was alsof ze me doorzag.

Alsof ze wist...

Alsof ze wist wie ik echt was.

Jezus.

Eliza.

Om hem te vinden...

Eliza. - Om hem te vinden.

Emily zegt dat hij daar is. - Emily? Hoe bedoel je?

De jongen ligt nog steeds in het water.

Mama? - Rustig maar, lieverd.

Kalm maar.

Hou op met bellen.

Met Rob Conroy. Spreek een bericht in.

Rob, met mij weer.

Ik weet dat je nu niet met me wilt praten...

maar ik moet je spreken. Bel je me alsjeblieft terug?

Ik mis je enorm.

Eliza, trek je schoenen aan.

Ik wilde haar niet laten schrikken. - Rachel?

Is alles wel goed?

De deur stond open.

Echt waar? - Ja.

Ik bestierf het ook bijna.

Bedankt dat je dit wilt doen. Ik sta bij je in het krijt.

Ik hoop eind deze week een oppas te hebben.

Hoe gaat het, Eliza?

Rachel praat tegen je.

Ik vind het zo rot, wat zich tussen de meisjes afspeelde. Gaat het met Abi?

Laura, laten we het achter ons laten. Het zijn gewoon kinderen.

Gaat het wel met jou?

Jawel, ik ben gewoon een beetje moe.

Eliza slaapwandelde vannacht en liet het alarm afgaan.

Wat rot.

Heb jij ooit een black-out gehad?

Ik heb laatst een vreemd avondje uit met Emily gehad.

Ik denk...

Ga door.

Laat maar.

Vergeet het maar. Het is niks.

Negeer het geraaskal van een cafe�nejunk.

Ik ben gewoon nerveus voor het werk. Komt goed.

Zeker weten? - Ja, honderd procent.

Elliot ligt boven nog te slapen. Hij zal zo wel wakker zijn.

De schooltas van Eliza staat bij de deur.

Ik ben rond zes uur terug. - Dan zorg ik dat Elliot thuis is.

Zullen wij dan een wijntje drinken? - Klinkt goed.

Dag, Eliza. Fijne dag. Ik hou van je. Lief zijn voor Rachel.

Sleutels...

Wanneer is Rob er weer?

Nog even niet.

Bedankt.

Ik heb het verknoeid. Ik moet je spreken. Wanneer kom je naar huis? Bel me.

Dit past bij je. - Mam.

Welkom terug.

Dat zeg ik niet zomaar. We hebben je gemist.

Hoe is het met je? - Goed.

Mooi. Ik laat je eerst je draai vinden.

Het valt tegen om na een lange afwezigheid terug te komen.

De kinderen maken het ook goed.

Dat wilde ik net vragen.

Tuurlijk.

Daar heb je Steph, je nieuwe assistente.

Ze neemt je leven over als je het toestaat.

Succes.

Goedemorgen, Steph. - Maggie.

Je telefoon gaat. Zal ik opnemen?

Nee, dat is niet nodig.

Roep maar als je me nodig hebt. Ik zit vlakbij.

Super. Dank je wel.

Er is iets wat je kunt doen.

Kun je iemand natrekken? Strafblad en zo.

Wat is de naam? - Emily Furness.

Geen punt. - Super.

Dank je. - Graag gedaan.

Ik kom dit afgeven voor Eliza Conroy uit 2F.

Wanneer nemen die kinderen hun verantwoordelijkheid?

Reken daar maar niet op.

Dank u wel.

Hallo, met Laura Conroy weer.

Ik wacht nog op een lijst met beschikbare oppassers.

Die kan ik meteen doorsturen. - Heel fijn.

Ik wacht ook op referenties voor ene Emily Furness.

Een vriendin heeft haar aangeraden.

Geef me een paar minuten. - Goed, ik wacht wel.

Ik zie je straks.

Alles goed? - Ja, en met jou?

Met mij gaat het prima.

Sorry van laatst.

Hoe gaat het thuis?

Kunnen we dat... - Tuurlijk. Geen probleem.

Tom, over dat avondje uit.

Was er behalve Emily nog iemand bij ons? - Hoe bedoel je?

Ik blijf maar denken dat we door iemand gevolgd werden.

Daar weet ik niets van...

maar ik weet wel dat we te veel gedronken hadden...

en het beter kunnen vergeten. - Ja, natuurlijk.

Sorry dat ik erover begonnen ben.

De briefing is al begonnen.

Ik zie je zo.

Allereerst herinner ik jullie eraan dat de geniale Laura terug is.

Bedankt, allemaal.

Ander nieuws. De verklaring van Friday is definitief ontoelaatbaar.

De eiser kampt met geheugenproblemen. - Zoals altijd.

We moeten dus een nieuwe aanpak verzinnen.

Iets wat ons over de streep trekt.

Heb jij een idee, Stuart? - Wel...

Het spijt me vreselijk.

Moet je opnemen?

Nee, dat hoeft niet.

Iemand een idee?

Niemand?

Zal ik ernaar kijken? Frisse blik en zo.

Zeker weten? - Natuurlijk.

Goed. Bedankt, allemaal.

Laura? - Eerste nieuwe bericht.

Mw. Conroy, Eliza voelt zich wat slapjes. Kunt u ons terugbellen?

Laura? - Momentje.

Mw. Conroy, kunt u ons terugbellen? Eliza is erg ziek op school.

Verdomme. - De documenten waar je om vroeg...

Sorry, ik moet weg. Een noodgeval op school.

Maar je bespreking...

Sorry dat ik zo laat ben. Ik kom Eliza ophalen.

Ik kreeg het bericht dat ze ziek was.

Ze is al opgehaald door haar contactpersoon.

Pardon? - Ene Emily Furness?

Is alles goed met je? Je bent hier, het is goed.

Gaat het? - Ik was heel erg ziek.

Wat vervelend.

Arm kind. Ze was zo ziek op school. Ik heb geprobeerd je te bellen.

Gaat het wel? Je ziet zo bleek.

Hoe is het met onze prinses? - Nee.

Jij en ik gaan praten, hiernaast. - Prima.

Wil je een kop thee?

Gaat alles wel goed?

Wat is er?

Wie ben jij? - Pardon?

Wie ben jij?

Want ik heb de moeder van Flo ontmoet, Isla.

Mijn god, wat is dat een rund.

Waarom loog je tegen me? Waarom deed je je voor als Flo's moeder?

Dat deed ik niet. - Jawel.

Zeker wel.

Hoe moeilijk Flo het had zonder haar vader. De scheiding.

De problemen die je hebt als alleenstaande ouder.

Hoe verklaar je dat dan?

Haar ouders zijn uit elkaar en ze heeft het moeilijk.

En ik ben gescheiden.

Ik heb nooit gezegd dat ik haar moeder was.

Is er iets gebeurd? - Dat kun je wel zeggen, ja.

We hebben een band gevormd door onze kinderen.

Terwijl jij er geen hebt.

Je bent een leugenaar.

Dus omdat ik geen kinderen heb, weet ik niet hoe het is om moeder te zijn?

Eliza lag nu nog te braken als ik niet...

Ik heb je niet gevraagd om haar op te halen.

Niet iedereen is gezegend met kinderen.

Dus koos ik een baan waarin ik voor andermans kinderen kon zorgen.

Maar kennelijk ben ik jouw exclusieve moederclub onwaardig.

Ik weet niet of je nog komt...

maar ik heb de gegevens van Emily Furness hier.

Er is iets aan het licht gekomen. - Wat?

Een paar overtredingen.

Ik haal nu de details binnen.

Twee parkeerboetes en ze is ��n keer weggesleept.

Is dat alles? - Ja. Ze lijkt in orde.

Heb je wel uitgebreid gezocht? - Er is verder niks. Ze is in orde.

Bedankt, Steph.

Tom is trouwens woedend. Wanneer kom je terug?

Heb je mijn achtergrond laten screenen?

Nee. - Mijn hemel.

Je bent een leugenaar.

Je liegt, h�?

Het spijt me. Ik dacht echt dat je beweerde Flo's moeder te zijn.

Meen je dat?

Een klein misverstand en ineens ben ik de duivel?

Je bent verdomme advocaat.

Iemand is toch onschuldig tot zijn schuld bewezen is?

Ik dacht nog wel dat we vriendinnen waren.

Ik heb alles laten vallen om je kind op te halen en toch ben ik de schuldige?

Ik laat mezelf wel uit. - Niet doen, alsjeblieft.

Doe niet zo. Laten we erover praten.

Mam, ik heb buikpijn. Ik denk dat ik moet overgeven.

Blijf, alsjeblieft.

Ik ga wel.

Hoe gedroeg de kleine zich? - Als een engel.

Hij slaapt nog steeds, dus stil zijn.

Is Laura thuis?

Eliza heeft buikpijn. Ze brengt haar naar bed.

Wel, ik dacht dat we deze konden openen.

Wat aardig van je.

Ik zal het aan Laura doorgeven. Ze heeft nu haar handen vol.

Bedankt dat je Elliot gebracht hebt.

Zeg tegen Laura dat ik er morgen weer ben. - Dat hoeft niet. Alles is geregeld.

Ze heeft me niks gezegd.

Vraag of ze me wil bellen. - Prima.

Is Rachel weg? - Ja.

Doet ze altijd zo? - Hoe bedoel je?

Zo kortaf.

Wat zei ze dan? - Het gaat om wat ze niet zei.

Ze wekte de indruk hem liever niet te hebben. Nogal onbeschoft.

Echt?

Ter ere van je eerste werkdag. - Bedankt. Heel aardig van je.

Zullen we hem openmaken? - Ik ben niet in de stemming.

Ik ga naar huis.

Kunnen we opnieuw beginnen?

Ik weet het niet.

Misschien.

Het was... Het was nog maar een jongetje.

Emily? - Kunnen we praten?

Sorry voor het late uur. - Geeft niet.

Ik...

Ik moest aan daarstraks denken.

Ik wil mijn excuses maken.

Achteraf bezien...

vind ik dat ik duidelijker had kunnen zijn.

Ik vond het gewoon fijn jou te leren kennen.

Als je wist dat ik maar een oppas was...

zou je vast anders over me denken. Dat is me vaker overkomen.

Meen je dat nu?

Wel, dat zou ik nooit doen.

Kunnen we opnieuw beginnen? - Dat zou ik erg fijn vinden.

Mag ik je wat vragen? - Natuurlijk.

Die avond met Tom...

Was er toen nog iemand in het hotel?

Ik blijf maar denken dat iemand ons achtervolgde.

Kwel jezelf toch niet zo, Laura.

Laat het gewoon los. - Dat kan ik niet.

Het voelt...

Het voelt alsof ik gek aan het worden ben.

Alsof alles plotseling instort.

Want...

Rob zegt bijna geen woord tegen me.

Op het werk heb ik het alweer verknoeid.

Ik kan niet eens een oppas houden die me nog nooit gezien heeft.

Zo erg is het met mij gesteld.

Daar kan ik bij helpen.

Ik kan zolang voor de kinderen zorgen.

Zou je dat niet raar vinden?

Zeg nu maar ja, voor ik van gedachten verander.

Ik zeg ja. Bedankt. Dat is fantastisch.

Kan er een ongemakkelijke knuffel af? - Dat zou ik fijn vinden.

Dank je wel.

Zo ongemakkelijk voelt het niet, wel? - Nee.

Ontbijten, jij.

Dit klikt niet altijd... - Ga jij nu maar gewoon.

Goed dan. Dag, kleine jongen. Ik hou van je.

Red jij je echt? - Meer dan dat.

Dag, lieverd. Fijne dag. Ik hou van je.

Bedankt.

'Doordat Mw. Conroy de laatste afspraak heeft gemist...

treft u hierbij een nieuwe datum voor de afspraak.'

Liam, met mij. - Alles goed?

Ik denk dat ze gaat praten. - Echt?

Ik stuur je het adres. Morgenmiddag twee uur.

Dag, jongen. - Zeg maar dag.

Hoe gaat het met hem? - Het gaat goed.

En met jou? - Ik ben doodop. Maar het gaat wel.

Ik... - Is Eliza daar?

Eliza? Kom je even met papa praten?

Jammer dat je de gedragsmeeting mist. - Ik was er de vorige keer.

Blijf je nog steeds bij je moeder als je terugkomt?

Dat is beter.

Ik breng hem wel even.

Dag, Rob. - Hoe is het?

Ik ben aan het koken.

Ben je blij dat ik naar huis kom? - Ja.

Ik zie je vrijdag na school.

Wil je dat tegen Laura zeggen, Emily? - Natuurlijk.

Fijne avond. - Dag. Geef papa een handkusje.

Tijd om te slapen nu.

Vertel je een avontuur van het dappere meisje?

Morgen. Het is al laat. - Beloof je dat?

Ik zweer het.

Welterusten. - Ik hou van je.

Ik van jou.

Eliza, je hebt morgen die bijeenkomst met mama.

Ze willen weten of het goed met je gaat.

Of dat je soms bang bent van mama.

Zoals wanneer er geroepen wordt?

Precies. Dat soort dingen.

Zulke dingen moet je zeggen. Het is belangrijk dat je eerlijk bent.

Het is altijd goed om de waarheid te zeggen.

Ok�. - Flinke meid.

Kom.

Dat is de sociaal werker.

Hallo, jij moet Adam zijn.

Nee, ik ben Liam Stevens van de Daily Press.

Ik wilde even met je praten, Catherine.

Wat is er, Laura?

Heel even maar.

Wacht, ik... - Nee.

Ok�, ik doe niks. - Ik wil de waarheid weten.

Wie is Catherine?

Laura, wat is er?

Wie is Catherine? Wat is dit?

Zeg eens wat. Praat met me.

Een paar vragen maar, Catherine.

Wie is dat? Wat is er aan de hand?

Blijven ademen. - Help me.

Wat is er?

Eliza, dit is Adam. Hij heeft wat vragen voor ons.

Leuk je te ontmoeten.

Uw man is er niet bij, zie ik. - Hij is...

Altijd weg.

Hij is vaak op zakenreis.

Voor jou lijkt dat een eeuwigheid, h� lieverd?

Catherine, ik heb een paar vragen.

Dus u werkt intussen weer voltijds?

Gaat het wel, Mw. Conroy?

Sorry, wat was de vraag? - Of u weer voltijds werkt.

Hebt u een oppas voor de kinderen?

Ik laat ze meestal alleen achter met een pak koekjes.

Dat was een grapje.

Emily past op ons. - Emily?

Is ze familie?

Is dat een oppas? - Een vriendin. Ze logeert hier.

Eliza, vind je het leuk om de oudste te zijn?

Vind je het leuk om een broertje te hebben?

Natuurlijk vindt ze dat.

Eliza, vertel de aardige man...

Zeg niet wat ik moet doen. - Zeg nu...

Ik wil papa.

In godsnaam, zeg gewoon... - Hou je mond, mam.

Sorry, lieverd.

Ik...

Normaal doe ik zo niet. Sorry. - Toch wel.

Eliza. Echt, zo doe ik niet. Ik...

Eliza? Nee, ik...

Misschien kunnen we dit beter voortzetten als uw man terug is.

De camerabeelden van de 27e? - Of de 28e. Het was na middernacht.

Daar is een politiebevel voor nodig.

Kan ik een manager spreken?

Ik ben de supervising manager.

Wil je me alsjeblieft helpen?

Ik denk dat me iets overkomen is in die kamer.

Ik denk dat ik gedrogeerd werd.

Alsjeblieft.

Ik zal zien wat ik kan doen. - Bedankt.

Waar ben je naar op zoek?

Stop. Ga eens terug.

Wie is dat?

Zoom eens in.

Hij is het.

Maggie Gibson. Laat een bericht achter.

Dag, mam. Met mij.

Wil je me alsjeblieft terugbellen?

Ik moet je spreken.

Daar ben je eindelijk.

Ik maakte me zorgen. Gaat het wel?

Sorry, je liet me schrikken. Ik...

Ik had nog wat werk af te handelen. - Wil je erover praten?

Liever niet. Ik ben doodop, ik ga meteen naar boven.

Bedankt voor het oppassen.

Alles ok� met de kinderen? - Ja, hoor.

Welterusten.

Je hebt niks misdaan.

Een man was in het hotel toen ik daar met Tom was...

en nu ook bij mij thuis.

Met Tom? - Nee.

Na het werk kwamen we in dat hotel terecht.

Hij staat op de camerabeelden. Hij was daar en volgde ons.

Toen klopte hij bij me thuis aan.

Hij noemde me Catherine.

Wat zei hij nog meer?

Dat hij van de Daily Press was.

Hoe wist hij me te vinden? Wat als Rob erachter komt?

Rustig.

Mam...

ik heb die nachtmerries weer.

Het komt wel goed.

Luister naar me.

Het was een ongeluk, een vreselijk ongeluk.

Jij bent daar nooit geweest.

Je bent daar nooit geweest.

Papa, je bent thuis. - Dag, lieverd.

Ben je gegroeid? - Ik ben bijna zo groot als jij.

Ik wil je iets laten zien. - Momentje.

Laura?

Sorry, ik dacht dat je Laura was.

Geeft niet.

Hij komt eraan.

Verrassing.

Wat is dit? - Mooi? Ik heb het glazuur gemaakt.

Prachtig, Eliza. Dank je wel.

Eliza, zet de tv maar aan, dan eten we zo samen de taart op.

Ik dacht dat Laura er zou zijn.

Ik ook. Ik heb het vaak genoeg gezegd.

Ik dacht dat ze wilde praten.

Ze is zichzelf niet sinds die afspraak met de gedragstherapeut.

Hoezo?

Ze viel uit tegen Eliza. Best grof eigenlijk.

Verdomme. Wat heeft zij toch?

Ze is gewoon op, ze draait echt lange dagen.

Maar hoe is het met jou? Dit moet erg zwaar voor je zijn.

Ik ben er kapot van, eerlijk gezegd.

Ik weet niet hoe we hier weer uit moeten komen.

Sorry, ik moet jou er niet mee lastigvallen.

Het is juist goed om te praten.

Papa? - We komen eraan.

Ik pak de taart en schoteltjes.

De waarheid komt altijd boven

Het zou toch goed komen? Alles zou toch goed komen?

Doe de deur dicht.

Hij weet waar ik werk. Hoe is hij daarachter gekomen?

Praat niet zo luid.

Het komt allemaal uit. - Ga zitten.

Luister.

Ik stuur je naar huis. Ik meld je meteen af.

Doe voor niemand open. Begrepen?

Blijf ademen. Diep in en uit.

Goed zo.

Het komt goed.

Dat beloof ik.

Doe deuren en ramen op slot.

Je... Je bent weer thuis.

Waarom heb je me dat niet verteld? - Gaat het wel?

Mam, kijk: engelenvleugels. Help je met mijn kostuum?

Het is goed, Eliza.

Laat maar aan mij zien. Geef mama wat ruimte.

Nee, het is niet goed. Dit alles deugt niet.

Wat is er aan de hand?

Wat is er?

Wat heeft mama? - Praat met me.

Wat is er?

Dat kan ik niet zeggen.

We halen de kinderen hier weg. - Je snapt het niet, Rob.

Help me dan.

Praat met me. Zeg me wat er aan de hand is.

Dat...

Dat kan ik niet. Ik kan het niet.

Ik weet niet wat je hebt, maar je maakt de kinderen bang.

Ik breng ze naar mijn moeder.

Eliza, pak je spullen. We gaan naar oma.

Gaat het?

Ik heb de ramen boven gecontroleerd.

Neem je nooit een avond rust?

Ik weet het niet. Ik wil gewoon iets normaals doen.

Kijk jou eens. Het werkt, het rijdt, het stemt en naait.

Kan ik helpen?

Je mag de engelenvleugels afmaken, als je wilt.

Geen punt.

Wie is Catherine?

Je kunt me vertrouwen.

Ik heb niemand verteld wat je zei. Dat doe ik niet.

Maar ik wil niet dat je hier alleen door moet.

Ik ben Catherine.

Hoe bedoel je?

Toen ik klein was, heeft mijn moeder onze naam veranderd.

Waarom?

Een voorval met mijn vriendin en haar broertje.

Wat dan?

Je kunt me vertrouwen.

Weet je, als je op vakantie bent en vrienden maakt...

is dat erg intens. Je vormt in korte tijd een hechte band.

Zij was zo'n vriendin.

Millie.

Ze had het thuis zwaar. Haar ouders hadden altijd ruzie.

Ik had alleen mijn moeder.

We liepen soms van huis weg en deden een dag alsof we ergens anders waren.

Er lag een bootje.

Bij onze verblijfplaats.

Daar zouden we mee wegvaren en op avontuur gaan.

Dat klinkt nu dwaas, maar wij geloofden erin.

Wat gebeurde er?

Een vreselijk ongeluk.

En?

Er ontstond ruzie.

Het broertje van mijn vriendin verdronk.

Het was...

Het was heel beangstigend, dus ging ik terug naar mijn moeder...

en vertelde ik wat er gebeurd was.

Zij...

Zij droeg me op te zeggen dat ik daar nooit was geweest.

Dat heb ik gedaan.

Dat heb ik gezegd.

Ik heb het nooit iemand verteld.

Zelfs Rob niet.

Wat gebeurde er met je vriendin?

Dat weet ik niet.

Je vergat te zeggen dat je mijn broer hebt gedood.