Original subtitles

Als volwassene vrienden maken... Dat is onmogelijk, toch?

Daar is het leven te strikt voor.

Kinderen afzetten en ophalen, gaan werken...

en eindeloos de was draaien.

Het is gewoon allemaal...

gedoe.

Dus...

als je iemand leert kennen bij wie je je een beetje...

vrij voelt, een beetje wild...

dan grijp je dat met beide handen aan, toch?

Zelfs tegen beter weten in.

Klaar of niet, ik kom eraan.

Gaan we haar zoeken?

Ja? Gaan we je zus zoeken? Waar ben je, Eliza?

Waar ben je gebleven?

Eliza?

Heb je een meisje gezien met staartjes en een rood shirtje?

Nee, sorry.

Heb je een meisje gezien met paardenstaartjes en een rood T-shirt?

O, nee.

Eliza?

Eliza? Kom nu maar tevoorschijn.

Het spelletje is voorbij. Eliza?

Kom, laat je maar zien.

Eliza?

Eliza?

Hoor je me, Eliza? Roep gewoon.

Dat is mijn dochter. Stop.

Eliza.

Waar ga je met haar heen? - Sorry, ze zei dat ze verdwaald was.

We probeerden jou te vinden. - Heb je me dan niet horen roepen?

Je weet dat je het park niet uit mag. Waarom doe je zoiets?

Sorry, ik wilde niet roepen.

Ze was gewoon op ontdekkingstocht, denk ik.

Sorry, ik wilde niet... Het is gewoon...

Het leek alsof je mijn dochter meenam. - Geeft niets, ik had hetzelfde gedaan.

Een zelfstandige ziel, h�?

Da's de keerzijde als je een sterke vrouw opvoedt.

Maar goed, hou jullie haaks.

Eliza.

Dit bedoelde ik dus. Je mag niet zomaar weglopen.

Laat me met rust.

Dag, papa. Welterusten, papa. Nee?

Je eigenzinnige dochter heeft haar pyjama nog niet eens aan.

Kom op, juffrouw. Luister naar mama.

Nee, ik ga niet slapen. - Eliza.

Ja, papa? - Mama zei dat je was weggelopen.

Welnee. Ze maakt er een drama van. - Luister eens.

Je mag niet zomaar zonder mama weg.

Li? Eliza? - Ok�...

Succes daarmee. Ik vang ook bot en ik sta naast haar.

Pyjama, nu. - Jij bent de lieveling, Elliot.

Ik krijg dat beeld maar niet uit m'n hoofd, Rob.

Dat een vreemde haar meetroonde.

Het moet beangstigend geweest zijn, maar alles is ok�. Maak je geen zorgen.

Maar ze liep zomaar mee met een onbekende.

We hebben haar zo ingeprent dat vreemden gevaarlijk zijn, en zij...

Misschien haat ze me gewoon.

Dat is niet waar.

Zou je moeder niet komen helpen? - Wat denk je zelf?

Ben je op caf�?

Iets gaan drinken met de klanten, weet je nog?

Juist, succes. Ik hoop dat het goed gaat. - Ik ook, we hebben dat contract nodig.

Dat is je zoon, die beleefd om mijn aandacht vraagt.

Gaat het wel?

Ja, het is gewoon...

Ik hou van je, Laura.

Mama.

Toe, ik mag vandaag niet te laat komen.

Ik wil niet, ik heb een hekel aan school. - Ja, maar luister...

Iedereen heeft een hekel aan school. - Nee, ik wil niet.

Maak je toch niet zo druk. - Nee.

Ok�. - Ik ga niet.

Hou nu maar op met staren. - Nee. Ik wil niet naar school.

Laat me los. Ik wil niet.

Ik zei dat ik niet naar school wil. - Lukt het?

Abi loopt wel met haar mee. - Dank je.

Au. Eliza, in hemelsnaam. Ik weet me geen raad meer.

Ho, ho. Wat scheelt er?

Kom hier, Flo. Fijne dag, h�.

Ok�, dag.

Loop je weer weg van je mama? - Ik wil niet naar school.

Zal ik je een geheim vertellen?

Ik wilde ook nooit naar school. Maar weet je waarom ik wel ging?

Eliza?

Kom hier en bied je excuses aan.

Dit is g�nant.

Ik begin me een stalker te voelen.

Hoe heb je dat gedaan? Ik heb hier littekens van, serieus.

Hoe red je het met twee? Ik weet nu al niet waar m'n hoofd staat.

Je doet het er nochtans makkelijk uitzien.

In welk jaar zit ze? - Het zesde.

Onze ochtend staat nog niet helemaal op punt.

Haar vader bracht haar altijd, maar de rotzak is vertrokken.

O, sorry. - Hoeft niet.

Het is geweldig. Ik ben vaker bij Flo en ik maak nieuwe vrienden.

Dat we elkaar nog niet tegengekomen zijn.

We zijn hier pas heen verhuisd. Ik ben Emily, trouwens. Zeg maar Em.

Ik ben Laura en dit is Elliot. - Hoi.

O, god. Koop er nooit zo eentje. Ze hebben over alles een oordeel.

Blijkbaar heb ik nog niet genoeg gestapt.

Nog passief agressief ook. Net mijn moeder. Hier heb je ze.

Ik laat je opnemen. Morgen zelfde tijd? - We zullen wel moeten, h�.

Dag, mam.

Nee, ik moet terug gaan werken vandaag.

Nu is het te laat. Ik zal hem mee naar kantoor moeten nemen.

Met Liam Stevens. Ik kan nu niet opnemen, spreek een boodschap in.

Dag, Liam. Emily hier.

Ik wou je even laten weten dat het ze absoluut is.

Huil alsjeblieft niet. Alsjeblieft. Niet huilen.

Wees eens flink. Ja?

Kom maar.

Hallo.

Te laat, zoals gewoonlijk, Thomas.

Ze is er weer.

Nog niet officieel, dus hou op met je miskleunen door te schuiven.

Je hebt een nieuwe assistent, zie ik.

Nog agressiever dan de mijne, lijkt me. - En luidruchtiger.

Hij drinkt vast ook meer.

Dit is Elliot. Elliot, dit is Tom. - Aangenaam, Elliot.

Heb je al ooit een baby ontmoet?

Voor alles een eerste keer.

Goed, hoe gaat het hier? - Er is heel wat veranderd intussen.

Pogingen om jou te vervangen op Letselschade zijn mislukt.

En die lastige zaak-Robinson komt voor het hof van beroep.

Ik heb je nodig. Heb je het dossier ontvangen?

Ja, dat heeft Elaine doorgestuurd.

De hoorzitting is de 24e, dan ben je nog maar net terug.

Ik red me wel. - Zeker weten?

Ik kan mijn assistent ook inschakelen. - O, hou op. Nee, ik zal voorbereid zijn.

Fantastisch. Luister, ik moet ervandoor.

Maar we gaan vrijdag iets drinken. Kom ook.

Om er weer in te komen. - Goh, misschien.

Misschien.

O, proficiat trouwens. Met je promotie.

Hoe is je dat gelukt, met jouw bedenkelijke resultaten?

Fijn dat je er weer bent, Laura.

Dit meen je niet.

Hoe gaat het? - Goed, met jou?

Ja, prima.

Weet je het zeker? Zo zie je er niet uit.

O... - Ga zitten.

Nee, je hebt het druk. - Ach, dit kan wachten. Echt waar.

Ga zitten en zeg eens wat er scheelt.

Ik had met een man afgesproken in de stad om iets te gaan drinken.

Volgens zijn profiel hield hij van buitensporten en artisanaal bier.

Was het een 18-jarige die van bil wilde. Waarom zijn mensen niet gewoon eerlijk?

Daar ben je de dans ontsprongen dan. - Het is alleen alweer even geleden.

Echt waar?

Ja, denk je soms dat ik een sloerie ben? - O nee, ik bedoelde...

Grapje. - O, ok�.

Ik bedoelde gewoon... Kijk dan.

En jij dan. Heel leuk, het nette advocatenpakje.

Dank je. Hoe wist je dat ik advocaat was?

Ik heb een speurneus. - O ja, heel goed.

Hebben we een uur voor de school uit is? - Eliza heeft nog naschoolse activiteiten.

Perfect. Flo gaat naar haar vader. - Perfect waarvoor?

Pardon.

Mag ik de wijnkaart, alsjeblieft? - Zeker.

Perfect daarvoor. - Serieus?

E�n glaasje maar.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben dol op kinderen. Echt.

Maar laat ons eerlijk wezen, ze zijn nogal saai.

En raar. - Heel raar.

En hun verhalen. Jezus, maak je punt nu eens.

O wacht, je hebt geen punt.

Rob is fantastisch, echt waar.

Hij zwoegt zich te pletter voor het bedrijf.

Ik weet dat ik niet zou mogen klagen.

Maar het is gewoon...

Eliza kan zo...

Ze maakt het me moeilijk. Ze is een lastig kind.

En ondertussen geniet hij van het leven.

Hij rent er niet achter met een luizenkam. - Hoeft geen snacks te delen.

Kan alleen naar de wc. - Ik mag het hopen.

Nee, hou op.

Hou op, ik plas nog in mijn broek.

Nee, jij niet. Maar in mijn geval is de kans re�el.

Nu we het erover hebben, ik ga... Wil je even op hem letten?

Ja, natuurlijk.

Ja, dat wil ik wel.

Wat doet je mama?

Hallo. - Ik schaam me rot.

Hallo, mooie jongen.

Nog een fles, graag. - Prima.

Hallo.

Hallo, mijn mooie jongen.

Ja.

Laura? Ik ben thuis.

H�, lieverd.

Helemaal niet, ik ben nieuwsgierig.

O, hier is ze. - Waar zijn de kinderen?

Geen nood, die slapen.

Hoe laat is het? Hebben we Eliza opgehaald?

Ik heb haar opgehaald. - O, god.

Ik ben een vreselijk mens. - Welnee.

Je had het duidelijk nodig. Al zie je er beroerd uit.

O, bedankt. Fijn dat je terug bent. - Vind ik ook.

Jullie kennen elkaar dus al. Rob, Emily. Emily, Rob.

We hadden het over marktomstandigheden. - O, sorry daarvoor.

Ik laat jullie.

Ik loop even mee. - Welnee.

Jullie moeten bijkletsen. Ik zie je morgen aan de schoolpoort.

Fijn je te ontmoeten.

Waar zijn de kinderen? - Ik ben een slechte moeder.

Ik heb er geen uitleg voor. - Nee?

Ik heb me bezopen.

Ik heb mijn best gedaan om er sexy uit te zien voor jou.

Is dat mijn T-shirt? - Ja.

Begint de kater te komen?

Wat een idee, om haar proberen bij te houden.

Weet je, ooit dronk jij iedereen onder tafel. Mij ook.

Verleden tijd, net als m'n stevige borsten en gevoel voor humor.

Het zijn nog steeds mooie borsten. - Dank je.

Ik voel me niet erg aantrekkelijk.

Dat ben je wel.

Ik hou van je, hoe dan ook. Dat weet je toch, h�?

Ook al ruik je naar de drank. - Het spijt me.

O, nee.

Dat is niet goed. Ik moet overgeven.

Voorzichtig. Langzaamaan.

Ja?

Hallo. - Hoi.

Je bent langer dan ik me herinner.

Hoe noem je iets wat vliegt en wiebelt? - Wat?

Een jellykopter.

Dat was vreselijk. - Ik ben er nog de hele week.

Heb je Tom gezien toen je gisteren op kantoor was?

Heel even.

Niet te ver. - Laat haar spelen, ze redt zich wel.

En je moeder? Was zij op kantoor? - Niet dat ik gezien heb.

Heb je al vrij genomen voor als ik weer ga werken?

Rob... - Het komt nu niet goed uit.

Je zou bijspringen. Eliza heeft stabiliteit nodig.

Zij allebei. Er moet minstens ��n van ons voor ze thuis zijn.

Kun je je startdatum nog wat opschuiven?

Waarom? Waarom moet ik inbinden? Heb jij dat ooit al moeten doen?

Ik wil geen ruzie.

Ik vraag alleen om wat steun.

Geef dat aan mij, zei ik.

Laat los. - O, geweldig.

Los het maar op. Ik ga eten klaarmaken.

Had ik je dat niet gezegd? - Dat had ik wel onthouden.

Wie heeft er nu niet in de vrije natuur gevree�n?

Ik, eigenlijk.

Je hebt nog tijd. - Ik zag het aan Robs gezicht.

Hij wist het. - Klopt, ik was erbij.

Zeker weten.

Jouw beurt. Twee waarheden, ��n leugen.

Ok�. Ik ben ooit dakloos geweest.

Als kind was ik beroemd.

En ik ben nog nooit verliefd geweest. - Dat moet gelogen zijn.

Ik geloof het. - Je bent getrouwd geweest.

O, dat is heel schattig.

Inderdaad. - Hoezo?

Omdat niet iedereen die getrouwd is... - Wie is dat daar?

Een klein meisje dat in bed zou moeten liggen.

Jullie maken te veel lawaai. - Sorry, lieverd.

Maar vooruit, naar bed, want het is laat. - Ik ga wel mee.

Rob kan het wel. - Ik doe het graag.

Weet je nog hoe je je kinderen moet instoppen? Wil je wat oefenen?

Nee.

Flo is te oud voor m'n verhalen. Nu kan ik de droommachine toch nog 's opstarten.

Wat is een droommachine?

Je stopt er een verhaal in en dan droom je iets moois.

Ken je dat niet? Dan staat je wat te wachten.

Ze is fantastisch, niet? Het gaat haar goed af.

Op de droommachine. - Op de droommachine, en Emily.

Eindelijk nog eens een normale moeder. Die school is zo kritisch.

Twee meisjes, beste vriendinnen. Ze waren onafscheidelijk.

Ze vochten tegen piraten en zeemonsters, maar waren altijd terug voor het eten.

De krijgsters waren altijd maar ��n dag verwijderd van een nieuwe start...

en een nieuw avontuur. Wat zou de morgen brengen?

Dag, papa. - Hoi.

Je bent een natuurtalent. Ik laat je.

Wat gebeurde er toen? - Dat zul je moeten afwachten.

Kom, ga nu maar slapen. - Ok�.

Hoe gaat het met Abi?

Die zeurt aan m'n oren of Eliza mag komen logeren.

Alles ok� daarboven?

Verhalen over krijgslustige meisjes en avonturen.

Eliza is in haar element.

O, ben ik klaar? Heb ik je bijgehaald? Dan kun je gaan zitten en iets drinken.

Is Rachel vertrokken? - Ze laat je groeten. Alles ok� met Eliza?

Die slaapt als een roosje. - Echt? Je bent een ware engel.

Sorry Rob, ik verlaat je voor Emily, denk ik.

Slaapmutsje? - Nee, ik moet naar huis.

Kom op, eentje. Als bedankje voor je hulp met Eliza.

Wil je me dronken voeren voor 'n triootje? - Hou op, dat kan hij niet aan.

Nee, ik moet de babysitter aflossen.

Een andere keer, Rob.

Niet doen, je maakt hem nog gek.

Welterusten, jongens.

Kun jij Eliza nog steeds ophalen na je afspraak?

Ja, om 15u15. - 15u30.

Juist. Multitasken is m'n ding niet.

Dat is niet multitasken, dat is kinderen hebben, sukkel.

Denk je aan dat triootje? - Nee.

Jawel. - Echt niet.

Zeker dat jij er niet aan denkt? - Nu misschien wel.

Papa.

Alles ok�, lieverd? Wat is er?

Ik had een nachtmerrie. - Wat gebeurde er dan?

Ik vond het ouderschap...

ronduit beangstigend.

Niet dat ik dat ooit aan iemand heb toegegeven...

want dat is niet iets wat je zomaar even vertelt.

Ik had iets anders verwacht.

Je neemt gewoon aan dat je een band met je kinderen zult krijgen, want...

ze zijn van jou.

En ze lijken op jou.

Ze zijn een deel van jou.

Al zou je soms willen van niet.

Ja, ok�. Maar ik heb verplichtingen, ik moet het eerst vragen. Ik kan niet...

ja, zomaar vertrekken.

Ok�, ik laat nog iets weten.

Ja. - Dag.

Sorry, dat was... - Je geheime minnaar?

Een collega. Hij wil dat ik mee iets ga drinken.

Je moet van de voordelen van je werk genieten.

Zeg dat maar tegen hem. Of tegen Rob.

Rob zou gaan in jouw plaats, of niet soms? - Misschien niet als het z'n ex was.

Ik wist dat er iets was. - Het is jaren geleden.

Bloos je nu? - Wat? Nee.

Echt, het zijn ouwe koeien. Prehistorische koeien.

Ik herinner het me nog nauwelijks.

Gelukkig moet jij geen getuigen beschermen.

Wat? - Het staat op je gezicht geschreven.

Kom op, ik wil de details weten.

Wel, we hebben samen gestudeerd...

samen gewerkt... - Samen geslapen.

Ja.

Het had nooit lang kunnen duren.

En toen leerde ik Rob kennen.

Dus Rob was de rebound. - Nee.

De veilige optie.

Niet dat daar iets mis mee is. We horen de goeien te kiezen, toch?

Hoi, schat. Ben je...

Wat heeft ze gedaan?

Ok�. Ja, ik kom er onmiddellijk aan.

Is alles ok�?

Heb je Eliza ernaar gevraagd?

Natuurlijk. Ze was van streek en ontkent dat zij het heeft meegebracht.

Maar zoals je ziet...

Dit is een zorgwekkende escalatie.

Sorry... Escalatie?

Mis ik soms iets?

Eliza heeft zich dit jaar al meermaals opstandig en agressief gedragen.

Gezien de situatie vrees ik dat we een eerste hulplijn moeten inroepen.

De kinderbescherming? - Nog niet.

Eerst zal het gedragsteam met Eliza en jullie praten.

Ze zullen de thuissituatie bekijken. Problemen, dingen die veranderd zijn...

Wist jij van die problemen?

Het zijn kwajongensstreken. Het was vast voor een weddenschap of zo.

Een mes trekken is geen kwajongensstreek. - Ze is zeven. Ik bedoel...

Zelfs als ze het gedaan heeft, snapt ze niet hoe ernstig dit is.

Wel, eigenlijk...

Kinderen hebben geen besef van gevolgen tot ze negen of tien zijn.

Wij ervaren dat zevenjarigen wel begrijpen wat hun woorden en daden teweegbrengen.

Schelden, elkaar pijn doen... Ze weten wat dat met iemand doet.

Maar ze zijn niet in staat om in te zien dat het verkeerd is.

Dat hangt af van wat ze thuis als voorbeeld krijgen.

Sorry, zeg je nu dat het onze schuld is?

Of de mijne. - Ik snap je frustratie.

Ik wil niet dat ze een label krijgt. Ze heeft vast gewoon een foutje gemaakt.

We moeten de procedure volgen, Mw. Conroy. In het belang van al onze leerlingen.

Juist...

Er is niets mis met mijn dochter.

Het gedragsteam zal contact opnemen.

Ga nu maar naar binnen, Eliza.

Ik heb haar niet bang gemaakt. Het zat in mijn rugzak.

Ik heb het er niet ingestopt. - Wees eerlijk, Eliza.

Ik ben ook eerlijk. - We zullen niet boos zijn.

We kunnen je niet helpen als je liegt.

Papa, ik zweer het. Ik lieg niet.

Je kunt niet zomaar mensen bedreigen en al zeker Abi niet.

Dat heb ik ook niet gedaan. Waarom luister je nooit?

Ik haat je. - Eliza.

Ik wou dat je dood was. - Eliza.

Wou je daar nu echt niets van zeggen?

Je mag niet zo'n toon tegen je moeder aanslaan, ok�?

Wat er ook gebeurd is, dat doe je gewoon niet.

Laura.

Laura, kunnen we hierover praten? - Sorry, ik kan dit niet meer.

Rachel, alles ok� met Abi? Geef me een momentje.

Laura, waar ga je heen?

Hallo.

Is alles in orde? - Niet echt. Is Laura hier?

Ik heb Elliot net ingestopt. Ik heb haar niet horen binnenkomen.

Ze wil vast gewoon even alles op een rijtje zetten.

Heeft ze het je verteld? - Alleen wat jij aan de telefoon zei.

De juf sprak over Eliza alsof ze een of ander probleemkind is.

Ik wist niet dat het zo erg was. - Laura wilde je er niet mee belasten.

Ik heb steken laten vallen. - Denk je dat je het had kunnen voorkomen?

Dat ze heeft gefaald of het niet aankan?

Welnee, ik weet dat ze het aankan. Ze is een fantastische moeder.

Gewoonlijk lost ze alles op. Maar waarom heeft ze niks gezegd?

Jou ondersteunen, weer gaan werken, voor de kinderen zorgen...

dat is voor niemand eenvoudig. Ze doet haar best.

Wat moet ik nu?

Gun haar een pauze. Een avondje maar.

Ze zou er nooit om vragen, maar het zou alles kunnen veranderen.

Ik laat jullie.

Ze wil er geen ding van maken.

Rachel.

Dat is lief van haar.

Maar...

De meisjes waren zo goed bevriend. Ik snap het niet.

Je moet met me praten.

Waarom heb je me niets verteld?

Geloof jij wat de juf zei, over gevolgen?

Tja... Misschien.

Loog Eliza toch? Nam ze dat mes mee om haar vriendinnen bang te maken?

Ik weet het niet.

Ik ook niet.

Vind je dat niet beangstigend?

Het is maar een fase. Ze is een lieve meid.

En als dat niet zo is?

Wat als blijkt dat ze...

gewelddadig of agressief is?

Zit dat in haar aard of komt het door haar opvoeding?

Raad 's aan wie dat hoe dan ook ligt.

Aan mij.

Aan mij, want ik heb haar gebaard en ik voed haar zo goed als alleen op.

Je kinderen horen op een of andere manier toch...

een weerspiegeling van jezelf te zijn.

En op dit moment bevalt het me niet wat ik zie.

Het spijt me dat ik er niet was.

Ik heb mijn moeder gebeld. Ik breng de kinderen er morgen heen. Rust wat.

Denk je dat ik eronderdoor ga?

Ik denk dat je het vreselijk druk hebt met de zorg voor anderen...

maar dat niemand voor jou zorgt. Dat is mijn schuld.

Ok�?

Ik ben er nooit geweest.

Laura, wij vertrekken. Tot morgen.

Mijn moeder heeft een gezegde dat ze steeds herhaalt:

We moeten allemaal moeilijke keuzes maken.

Ik heb nog nooit voor mezelf gekozen.

Niet echt.

Tot nu.

Hallo. - Hoi. Ik kom er zo aan.

Ik wacht op de babysitter. - Het is hier zo stil...

Speel daar niet mee, je maakt het nog stuk.

Ik bestel pizza. - Klinkt goed.

Tot zo. - Dag.

Wauw. Ok�.

We gaan vanavond niet voor de tv hangen, h�?

We gaan iets drinken met je collega's. - Daar heb ik geen zin in.

Ach kom, je hebt een gratis uitnodiging gekregen.

Voor ��n keer wil ik de echte Laura Conroy zien.

Niet de echtgenote of de moeder. Jou. Gedaan met verstoppertje spelen.

En stel me voor aan die lekkere advocaat. - Die zal dol op je zijn.

Dus we gaan erheen?

Dat stelt Rob vast niet op prijs. - Sorry, zijn dit de jaren 50?

Hij heeft niets te zeggen. Vraagt hij jou om toestemming?

Nee.

Bijna klaar? Ik bestel een taxi.

Ja, ik heb gewoon al lang geen valse wimpers meer gedragen.

Potjandorie, waar heb jij verstopt gezeten?

Zie ik er een beetje goed uit? - Je ziet er prachtig uit.

Maar die pantoffels moeten uit. - Denk je?

Hier liggen nog wel ergens hakken onder het stof.

Ik zoek even.

De taxi is er over twee minuten. - Ok�. Nee.

Deze zijn prima.

Momentje.

Ik moet nog wat parfum opdoen.

Het wordt leuk vanavond.

Begrafenis van verdronken jongen...

tragedie op vakantie in Brae Point

De taxi is er.

Ik ben bijna klaar, ik kom zo.

Jongen gevonden...

lichaam van vermiste jongen gevonden...

verdrinking in Danger Cove

Dat deed hij zeker. Zeker weten.

Hij keek naar je, echt waar.

Hij droeg een wijde jeans. - Over mooie, bruine schoenen.

Bedankt. Ja, soms doet Rob dat ook.

Ik wil het niet zien, een nette schoen onder een jeans.

Nooit.

Klaar? - Ja.

Drie, twee, ��n.

O, ja. - Nog twee, graag.

Bedankt hiervoor. Ik had dit echt nodig.

Dit is jouw wereld, dit zijn jouw mensen.

Vanavond is Laura Conroy terug.

O nee, wat is je echte naam?

Wat? - Je echte naam.

Je...

meisjesnaam, van voor je trouwde. - O, Gibson.

Op Laura Gibson.

Ik wil wel thuis zijn voor middernacht...

anders word ik een zatte pompoen en zo wil ik er morgen niet uitzien.

Wat is er morgen? - Eliza's afspraak met het gedragsteam.

Zo komen bij ons thuis langs.

Vergeet dat. Er is niets mis met Eliza. Ze is perfect.

Allemachtig. De knapste man die ik ooit gezien heb, komt net binnen.

Als dat Tom is, sla ik op je gezicht.

Ik had meer moeten laten zien. - Hou op, je ziet er fantastisch uit.

Hij is niet al te snugger, als dat helpt.

Echt waar? - Nee, ik ken niemand die slimmer is.

Hij is perfect. - Ik haat je.

Eindelijk kom je nog eens buiten.

Dag, schoonheid. - Hallo, Thomas.

Je ziet er schitterend uit.

O, sorry. Dit is Emily. Ze wil met je naar bed.

Hoi. - Hallo.

Eindelijk kan ik een gezicht op je naam plakken.

Weet je man van je obsessie voor me? - Alleen Tom is geobsedeerd door Tom.

Heb je een chaperonne meegebracht? - Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.

Als jij het zegt.

Ze keek me aan, met doordringende blik, glimlachte...

en maakte mijn zaak met de grond gelijk. Ze maakte me helemaal kapot.

Wauw.

Ik was nooit vennoot geworden als zij niet was vertrokken.

Dat is waar.

Ok�, ik trakteer. - Ik betaal wel, ik sta erop.

Als je aandringt... Nog eentje. - Nee.

Nog eentje en dan gaan we. Beloofd. - Kom op.

Goed dan, nog eentje om het af te leren.

Flinke meid. - Ok�.

Fijn dat je terug bent.

Ik heb je gemist. Echt waar.

Gedraag je. - Op professioneel gebied, h�.

Kamer geboekt voor Laura Conroy

Ik hoef het je niet te zeggen, maar jij bent de beste advocaat.

Laat de rest maar zitten.

Ziezo.

Hallo. - Bedankt, Tom.

Ja, bedankt. - Geen dank.

Proost, jongens. - Proost.

Proost.

Volgende keer

Heb je gisteren iets in hun drankjes gedaan?

Ik dacht dat je hier ging slapen.

Wat heb ik gedaan?

Was er iemand bij je? - Ik blijf maar aan je denken.

Je hebt een prachtig leven. Gooi het niet weg voor een onbezonnen moment.

Waarom is dit verhaal zo belangrijk voor jou?

Omdat de waarheid boven moet komen.

Als mama's woede je bang maakt, mag je altijd met mij praten.

Ik ben bang dat ze het niet aankan.