Original subtitles

In dit kasteel heb ik twintig kandidaten uitgenodigd

voor een bloedstollend spel over goed versus kwaad.

Drie van hen heb ik aangeduid als verraders.

De anderen werden bondgenoten.

Ik ben een verrader.

Jonatan en Lotte werden al snel ontmaskerd

en verbannen aan de ronde tafel.

Ik kan daar niet tegen blijven liegen.

Wat een spel is dit?

Sean werd gechanteerd en Roman werd verleid.

Zij behoren nu samen met William tot het kamp van de verraders.

Ik wilde dit echt niet. Ik denk geen enkele bondgenoot.

Elke nacht komen de verraders samen in het conclaaf

en vermoorden een bondgenoot.

Die kandidaat moet het spel meteen verlaten.

Aan de ronde tafel kunnen de bondgenoten wraak nemen

en jacht maken op de verraders.

Na een stemming wordt er elke dag één kandidaat verbannen.

Verraders en bondgenoten gaan elke dag samen op missie.

Hiermee kunnen ze een schild winnen,

dat beschermt tegen een moord door de verraders,

én een dolk, waarmee ze een dubbele stem hebben aan de ronde tafel.

De bondgenoten krijgen tien dagen de tijd

om de verraders te ontmaskeren. Slagen ze erin of niet?

Dit is 'De Verraders'.

Vorige keer ontdekten de bondgenoten

dat het cocktailfeestje van de avond voordien

niet zo onschuldig was.

Er was dan wel geen conclaaf geweest,

toch bleek Wouter vermoord te zijn.

Wouter had geen schild. De schoenmaker is terug naar zijn leest.

Waarom? - Hoe kan dat nu?

Wat is daar gebeurd op die cocktailparty? Hoe kan dat nu?

Wouter kreeg van verrader Roman de kus des doods

en moest het kasteel die nacht nog verlaten.

Hoe kan dat nu? Er was toch geen conclaaf?

Dat nieuws sloeg in als een bom, vooral bij Ingeborg.

Verdomme.

Meen jij dat nu? Ik pak jullie, jongens. Ik pak jullie.

Ingeborg nam de erfenis van Wouter,

die zijn laatste stem aan de ronde tafel aan Slongs gaf, ter harte

en richtte al haar pijlen op Slongs.

Ik ga nu dezelfde taal beginnen te spreken.

Sorry, maar nu ga je er lichtjes over.

Ondertussen waren de verraders met hun eigen plan bezig.

Ze vonden het te gevaarlijk dat hun namen nooit circuleerden

en dus begon Roman met het verdacht maken van William.

Met wat ik nu weet, denk ik dat ik vanavond ga inzetten op William.

De bondgenoten waren stilaan het noorden kwijt.

Ze weten zelfs niet of ze naar twee of drie verraders moeten zoeken,

dus ook dat is... Dat moet superverwarrend zijn.

Tijdens de missie legden Slongs en Ingeborg hun ruzie bij.

Alles is vergeven, hè. - Alles is goed.

Merci, madam.

Maar dat kon de verbanning van Slongs niet meer tegenhouden.

Ik ben een bondgenoot, lieve bondgenoten. - Ik wist het.

Het plan van de verraders was bijna in hun gezicht ontploft,

want ook William kreeg meerdere stemmen aan de ronde tafel.

Het is fucking heftig. Het is fucking heftig.

Sean greep meteen zijn kans

om een nieuwe bondgenoot verdacht te maken.

Nu moest Ender eraan geloven.

Slongs heeft gezegd: Jij glimlachte, maar je ogen gingen niet mee.

Oké. Ender, hè. Ja.

In de wapenkamer kreeg Julie het schild te pakken.

Zij ging dus een rustig nachtje tegemoet.

Echt? Cool. Cool, cool, cool.

Net toen de verraders weer op adem konden komen in het conclaaf,

had ik voor hen een onverwachte boodschap.

Ik heb een opdracht voor jullie.

Het is de voorlaatste dag

en het aantal kasteelbewoners neemt zienderogen af.

48 uur voor de finale

breekt een cruciale fase van het spel aan.

Ah.

Ja.

Oh...

Oh, ik verschoot me kapot. Goeiemorgen.

Amai, ik verschoot echt.

Amai. - Ça va?

Ja. - Ja?

Amai.

Ik heb het gevoel dat ik een goeie pion ben geweest voor de verraders,

doordat ik elke keer met een theorie kwam die wel geloofwaardig klonk,

maar duidelijk fout was. - Er een beetje naast was.

Ja.

Misschien is dit het moment waarop ik moet stoppen met mijn theorieën en tactieken,

want zo maak je jezelf verdacht.

Er zijn er niet meer veel, hè. - Nee.

Wie... Wie zou er niet meer zijn?

Julie is degene die we allemaal aanwezen van: We vertrouwen je blindelings.

Maar zij zat bij mij in de wapenkamer, hè.

Ah.

Ja, ja. Zij, Ingeborg, Hans en ik.

Dan zou het al bijna Sean of William moeten zijn...

die eruit ligt vandaag.

Dan lijkt Sean eruit doen logisch, want iedereen vertrouwde Sean.

Nee, nee. Nee, dat wil ik niet. - En William, ja...

Als hij eruit ligt, heb ik mij gisteren grandioos belachelijk gemaakt.

Hoezo? - Ik heb hem als eerste eens opgeworpen.

Ja, maar ik denk dat William er zeker nog in zal zitten,

want hij had gisteren twee stemmen.

Als er vandaag nog maar één iemand jullie volgt, ligt hij eruit.

Als hij een bondgenoot is, is het nu niet interessant om hem eruit te gooien.

Sean zal er waarschijnlijk aan moeten geloven nu.

Hey. Goeiemorgen. - Goeiemorgen.

Ik dacht dat jij er niet meer zou zijn. - Dag, mannen. Serieus?

Ik dacht: Wij zijn niet naar de wapenkamer gegaan...

Nee, dat heb ik ook... - ...William was verdacht...

...dus jij bent de volgende. - Daar heb ik ook wel voor gevreesd.

Ik heb eigenlijk gedacht dat Sean eruit zou liggen

en ik dacht dat er nog wel wat mensen William verdacht vonden,

dus op zich was dat nog steeds een goeie bliksemafleider.

Daarna leek William een logische keuze,

omdat hij ook niet naar de wapenkamer was gegaan.

Heb je al geteld? Mis je weer niet één? - Ik ging net tellen.

Eén, twee, drie, vier, vijf, zes en we waren met zeven,

dus er is iemand dood.

Rustig, hè. - Hey.

Rustig, rustig. - Goeiemorgen.

Goeiemorgen.

Hola.

Ja. - Hallo.

Met hoeveel zijn we nog? - Je bent de laatste.

Julie, William is weg. - William is weg.

Wat? - Ja, William.

William is... weg.

Dat is waanzin, hè. - Oké, die had ik niet zien aankomen.

Dat betekent dat we het allemaal fout hadden gisteren, aan de ronde tafel.

Wrijf het er nog eens in.

Ik dacht: Vreemd,

want William staat op de lijst van mogelijke verraders.

Dus dat kan niet, want een verrader kan geen verrader vermoorden.

We gaan onze kop niet meer zot laten maken nu.

Gewoon even ontbijten eerst.

Dat geloof je nu toch niet?

Ik ben een beetje in de war. - Allee, jong.

Zijn reactie naar Slongs vond ik dan zo raar, dus ik... Allee.

Dus ik dacht: We zitten juist.

Ik ben vanmorgen wakker geworden met drie namen: Ender, Hans en William.

Dus ben ik opnieuw compleet in de war.

Ik leef nog.

Ik leef nog. Hoe kan dit?

Oei.

Hallo, lieve kindertjes.

We zijn compleet, net zoals de verwarring. - Er is niemand vermoord.

Wij dachten dat jij vermoord was.

Still alive, bitches.

What the fuck?

Wij waren net al afscheid aan het nemen van je goeie humor en zo.

Is er al een grafrede uitgesproken? - Nee, nog niet.

Ik had niet verwacht dat hij nog zou binnenkomen.

Total reset.

Opnieuw beginnen. Dag één.

Goeiemorgen. - Goeiemorgen.

Dag, Staf. - Goeiemorgen.

Een feestontbijt voor de bondgenoten, want er is niemand vermoord.

Maar dat zal vannacht mogelijks anders zijn, want er is...

Een dodenlijst. - ...een dodenlijst.

Iedere keer als je denkt dat je op een spoor zit,

komt er weer een twist en ben je weer compleet het noorden kwijt.

Ik verwacht van jullie vier namen. - Vier?

Morgen moeten jullie sowieso

één van die vier kandidaten op de dodenlijst vermoorden.

Echt een vervelend iets, die dodenlijst,

omdat ik die dodenlijst niet goed kan voorspellen.

Ik had veel liever meteen gemoord.

Denk eraan: Als je iemand opschrijft die een schild heeft,

verdwijnt die morgenvroeg van de dodenlijst.

Ik verwacht van jullie straks een enveloppe met de vier namen.

Succes. - Merci.

Een dodenlijst samenstellen, is moeilijk, omdat je nog maar met zo weinig bent.

Ofwel schrijven we alle bondgenoten op, of drie bondgenoten en één verrader.

Ik denk dat dat de twee scenario's zijn om van te starten.

Vier namen.

Eén verrader daartussen steken, denk ik, is altijd goed.

Als we een naam van een verrader opschrijven, zou ik de mijne nemen.

Omdat die toch al circuleert. Dat was ook mijn eerste idee.

Er zijn drie bondgenoten naar de wapenkamer gemogen

en wij weten niet waar het schild zit.

We gaan morgen al meteen merken als Staf de dodenlijst voorleest

of het nog steeds vier namen zijn, of dat het gereduceerd is tot drie namen,

wat betekent dat één iemand op die lijst wel degelijk het schild had.

Ik vond dat een heel moeilijke keuze.

En er is een wapenkamer geweest waar ik in zat.

Ja. - Ik heb niks. Geen schild.

Eigenlijk kan het schild bij iedereen zitten van de wapenkamer.

De vraag is: Nemen we het risico op Hans? - Of Ingeborg.

Of Julie. - Die hebben we nog niet genoemd.

Misschien ook rekening houden met wat onze tactiek voor morgen is

en wie we zouden beschuldigen.

Ender wordt al beschuldigd.

Als we Ender erop zetten, moet je mij er ook op zetten,

want wij twee zijn de meest verdachte.

Jullie zijn twee mogelijke verraders in de meeste mensen hun ogen,

dus dan denken zij dat er...

Dat één van ons twee de verrader zal zijn die erop staat.

Dan is het onze taak om richting Ender te sturen.

Ik denk dat we Ender er zeker moeten op zetten,

omdat hij al verdacht is.

Als we er dan toch een verrader op zetten, zou ik voor mij gaan,

omdat ik ook wel wat verdacht ben.

En dan moeten we er nog twee bondgenoten op zetten

waarvan we niet zeker weten wie het schild heeft.

We kunnen er Hans, Ender en mij op zetten en dan nog... een vierde.

En dat wordt dan Ingeborg of Julie.

Denk je dat Julie morgen terug op mij gaat stemmen?

Ja. - Ja, ik heb ook dat gevoel.

Ik heb ook dat gevoel, persoonlijk. - Julie is niet te sturen.

Er gaat morgen heel hard gefocust worden op die dodenlijst

en de rest gaat er weer wat vantussen vallen, denk ik.

Het wordt een heel belangrijke dag morgen. Het is morgen D-day.

Wie schrijven we eerst op?

Ik zou zeggen: Julie eerst. - Julie.

William.

Ender.

Hans.

Voor de volgende personen kan dit de laatste dag zijn.

William, mogelijks je laatste dag.

Ender, mogelijks je laatste dag.

Oh, dit is echt crazy. Wat een fucking plottwist, man.

En ook voor Hans mogelijks de laatste dag.

Ik voel me helemaal gejost.

Ik ben zo'n makkelijke speelbal voor de verraders in dit spel.

Voor jullie wordt de missie van vandaag bijzonder belangrijk,

want er is opnieuw een schild te winnen,

voor jullie bruikbaar, voor de rest waardeloos.

Weet ook dat er een dolk te winnen valt die voor iedereen interessant kan zijn.

Ik zie jullie graag straks voltallig na het ontbijt voor een missie.

Tot straks. Smakelijk. - Dank je wel.

Dank je, Staf.

Dat was voor ons een verrassing. We hebben vier namen opgeschreven

en plots staan er nog maar drie namen op.

Dan begin je te denken: Oké, Julie staat er niet op. Zij had dus het schild.

Dat maakt het voor ons wel plots een pak spannender.

Voor alle duidelijkheid: De verraders kunnen zichzelf er ook op zetten?

Ja.

Ik zou dat als verrader zelfs doen. Waarom zou je dat niet doen?

Niet allemaal, hè. Want je kunt niet... - Nee, niet allemaal.

Nee, ik weet het. - Je zet er toch één of twee...

Ik ben aan het proberen afleiden wat je hieruit kunt weten.

Heel weinig, maar we kunnen in ieder geval niet alle drie verrader zijn,

want er moet iemand dood en de verraders...

Nee, het is dat. Eén is misschien een verrader.

Of twee verraders en één bondgenoot.

Ender en William zijn al heel vaak genoemd als mogelijke verraders,

maar staat er dan één verrader of twee?

Ik vermoed zelfs met heel veel lef twee, want de verraders hebben wel lef.

Dat is toch duidelijk, hè. Allee.

Echt, ik dacht vanmorgen

dat ik voor het eerst misschien het licht zou zien.

Hou dat moment nog even vast. - Echt waar.

Ik dacht: Misschien komt er eens een dag dat ik niet verward ben.

Dat je opstaat en het weet.

Dus Ender, William en ik? - Ja.

En Staf zegt: Voor jullie is het schild nu van levensbelang

en voor de rest is het waardeloos,

dus als wij straks met ons drieën een spel spelen en in de wapenkamer mogen,

dan is het eigenlijk... - Tuurlijk, want die dodenlijst moet.

Ik denk dat in een groep die zo verward is als deze

verraders niet eens een andere verrader op de dodenlijst moeten zetten.

Ik denk dat het goed genoeg is

om twee mensen die al verdacht zijn, zoals William en ik,

op die lijst te zetten, zodat de anderen uitgaan van:

Als er een verrader op de lijst staat, dan is het één van hen.

Twee bliksemafleiders, William en ik.

Zijn we weg? - Zijn we weg? Ja.

Ik ga nog wat yoghurt nemen, want... dat is hier goed.

Maar de verraders hebben zichzelf in de nesten gewerkt,

want één van de vier namen op de dodenlijst was die van Julie.

Zij was in het bezit van het schild

en dat beschermt niet enkel tegen een moord,

maar ook tegen de dodenlijst.

Bijgevolg blijven er nog maar drie namen over op de lijst,

waaronder die van William zelf.

Dat brengt hen in een zeer gevaarlijke positie.

Hans staat op onze dodenlijst.

Het zou niet goed zijn, mocht hij nu een schild nemen,

want dan kunnen we hem niet vermoorden.

Laat staan, of dat is het plan, dat we Ender vanavond verbannen,

wie schiet er dan nog over? William.

Die kan zichzelf als verrader niet vermoorden,

dus dan moet hij morgenvroeg weer aan het ontbijt verschijnen

en dan... Ja, dan is hij eraan.

Dan is het een weggever voor alle bondgenoten om op te merken:

Dat was dus de verrader die zichzelf op de dodenlijst gezet heeft.

Want daar gaan de meesten wel van uit.

De verraders zitten in nauwe schoentjes.

Ze wilden vandaag Ender verdacht maken

en richting een verbanning leiden,

maar moeten hun plan bijsturen en iemand verdacht maken

die niet op de dodenlijst staat.

Om William te redden, proberen ze de aandacht af te leiden van Ender.

We moeten soms een beetje oppassen met Ingeborg,

want ik ben er nog niet uit of ze...

Allee, ik ga er nu van uit dat ze bondgenoot is,

maar zelfs als bondgenoot verwart ze ons wel heel veel.

Ja, ja. En zichzelf.

Oké, wacht. Ik kan Ender niet verdacht maken.

Dat mag ik niet doen. Ja, wat zijn mijn opties hier?

Dus ik heb Ingeborg verdacht gemaakt.

Ze zou ons als verrader megagoed verwarren,

maar als bondgenoot verwart ze ons toch ook best wel goed.

Van: Ik ben nu de leeuw. Nee, dat was niet goed, ik moet nu...

Ja, ik ga terug afzwakken.

Dan denk ik ook: Mannekes, kies iets, want...

Maar Roman is niet op de hoogte van de gewijzigde plannen

en gaat zoals afgesproken verder met de verdachtmaking van Ender,

waardoor hij zonder het te beseffen William in gevaar brengt.

Gisteren zei mijn gut feeling dan eerder... William.

Ik ben beginnen te denken

en vanochtend wijst het dan misschien een beetje meer naar Ender.

Ik schipper constant tussen de twee.

Dat is superraar, maar ik ben wakker geworden met drie namen

en dat waren Ender, William en Hans.

Nu zitten ze alle drie op die dodenlijst. Dat kan niet.

Dus...

Twee van de drie kan, maar zeker niet drie.

Ik heb me een bedenking gemaakt over Ender en dat is:

Hoe kan het dat die jongen nu al hoeveel ronde tafels opgeworpen wordt

als potentiële verrader... - En er altijd mee wegkomt.

...en er altijd mee wegkomt. - Ik weet het.

Wordt hij uit de wind gezet?

Wordt er... Ik weet het niet.

Wordt dat gestuurd?

Ik...

denk dat de kans reëel is dat de groep naar Ender neigt.

Ik denk dat ik het goed genoeg verkocht heb vandaag

om dat zonder wantrouwen te doen.

Ender zelf beseft ook dat zijn positie wankelt

nu hij op de dodenlijst staat.

Ik denk gewoon dat...

Ik was aan het kijken naar die dodenlijst en...

Er is zo weinig van af te leiden,

want je moet als verrader niet per se jezelf erop zetten, denk ik,

want er is...

Iedereen zou nu naar William kunnen kijken dat hij de verrader is op de lijst,

omdat hij gisteren ook al wat stemmen had gekregen.

Ja, klopt.

Ik weet het gewoon echt even niet meer. Ik ben eigenlijk...

Maar van die drie, is er dan geen één verrader volgens jou?

Het zou kunnen. De enige waarvan ik zeker weet dat hij geen verrader is, dat ben ik.

Dat is de enige zekerheid die ik nu nog heb.

Ik vermoed dat William of ik vanavond verbannen zullen worden

Zelfs als ik niet verbannen word, sta ik nog steeds op de dodenlijst,

maar misschien wint één van ons een schildje,

waardoor we nog een dag langer hier kunnen zijn

om de verraders te ontmaskeren.

Zo meteen:

Ze zien mij niet, Ingeborg. - Ja, ik ken dat gevoel.

We zitten een beetje in een vervelend parket.

Echt waar, ik win ook nooit iets, hè.

Het zou zomaar kunnen dat William straks hangt.

Het is tijd voor de missie

en die is meer dan ooit belangrijk voor de verraders.

Ze moeten alles op alles zetten

om Ender en Hans uit de wapenkamer te houden,

want in het slechtste scenario,

met een schild voor de ene en de verbanning van de andere,

komt William in gevaar.

William doet er dan ook alles aan om Ingeborg verdacht te maken.

Ik ken Ingeborg niet zo goed, maar ze verwart ons elke keer.

Ze verwart mij zeker.

Zoals jij zegt: Ze zou als verrader iedereen verwarren,

maar ook als bondgenoot. - Die Ingeborg, echt waar,

ik zie ze er nog altijd toe in staat.

Ik begrijp je. Ik begrijp je, Julie. - Maar echt...

Ik heb echt... - Ze is de derde of de vierde,

want ze voegt het gewoon toe. Ze verwart ons.

Ze komt altijd naar mij van: Wij, onder bondgenoten, en...

Dat is de vierde? - Ja, dat is de vierde verrader.

Dan doet ze iedere keer weer zo raar.

Iedereen zou een Ingeborg in huis moeten hebben,

maar ze wel op en af kunnen zetten. - Ja, met een aanknop en een uitknop.

Of opgezet.

Ingeborg, dat zaadje ben ik aan het planten

en ik denk dat Julie ook wel naar haar durft te kijken.

En dan hoop ik dat ik minder verdacht word.

De verraders zitten niet op één lijn,

want terwijl William een verbanning van Ender probeert te voorkomen

om zijn hachje te redden,

blijft Roman net wel de aandacht vestigen op Ender.

Die Ender...

Hoelang wordt hij nu al als potentiële verrader opgeworpen aan die ronde tafel?

Hij krijgt al keilang stemmen en op één of andere manier...

wordt dat gesprek toch altijd afgewenteld,

waardoor hij minder stemmen krijgt dan de persoon die verbannen wordt.

Helemaal akkoord. - En ik vraag mij af hoe dat komt.

Omdat er mensen rond die tafel zitten die gewoon voelen van:

Er is niet genoeg zwaarte richting Ender.

We gaan hem uit de wind zetten, omdat dat ons voordeel is.

Wat Roman zegt op dit moment is wet in Ingeborg haar hoofd.

Roman heeft Ingeborg wel op die manier mee op zijn pad en laat dat pad nu...

naar Ender leiden. Dat is heel gevaarlijk.

Het zou zomaar kunnen dat William straks hangt.

Even heel snel en heel mottig: Zijn er mensen die wij verdenken

die wij het wapenschild niet gunnen en zo'n missie willen...

Als we individueel moeten spelen, gaan we daar niks aan kunnen doen.

We spelen de missie om te winnen en we zien wel.

Ik speel om te winnen en dan hoop ik dat één van ons iets heeft.

Dat is goed. - Oké.

Hallo.

We moeten die missie deels proberen te saboteren

en vooral zorgen dat Ender of Hans, die op de dodenlijst staan,

niet in die wapenkamer komen,

want als zij een schild hebben, wordt het heel heet onder onze voeten.

Welkom, allemaal. - Hallo. Dag Staf.

Straks spelen we een spel met de katapult en die werkt zo.

Wauw.

Maar dat is voor straks,

want eerst gaan we een spelletje spelen met dertien kisten

en dertien is een ongeluksgetal,

maar misschien voor één iemand een geluksgetal,

want in de dertiende kist zit sowieso een sleutel naar de wapenkamer.

Nu... Die dodenlijst, ik sta daarop.

Op dat moment denk je en hoop je dat je naar de wapenkamer kan.

In de andere kisten hebben we drie verradersmunten verstopt.

Als je straks een verradersmunt vindt, speel je een spel met die katapult.

Om de beurt mag er één iemand een kist openen.

De kisten worden van 1 tot en met 13 geopend

in chronologische volgorde.

Elke kandidaat duidt de volgende persoon aan

die een kist mag openen. De vraag is dus:

Wie gunt het wie om kans te maken op de wapenkamer?

Maar de kandidaten weten niet in welke kisten de munten liggen.

Wie een munt vindt, kan misschien een wapenkamersleutel bemachtigen

in de tweede fase van de missie.

Eén van de drie kandidaten met een munt

zal toegang krijgen tot de wapenkamer.

De kandidaat die kist 13 opent,

krijgt sowieso een wapenkamersleutel.

Ik denk dat het minder boeit wie er als eerste gaat,

maar vooral wie er als laatste gaat, want die heeft sowieso een sleutel.

Ik wil wel naar de wapenkamer,

want je komt toch in een soort spotlight door op die dodenlijst te staan

en ik denk dat ik vannacht misschien weleens een schildje nodig kan hebben.

Ik wou gewoon vragen: Is er iemand die wij sowieso die sleutel gunnen?

Ik wil persoonlijk Julie zeggen, omdat ik haar het meeste vertrouw.

Julie is geen gevaar. Het zou goed zijn, mocht zij het schild krijgen,

want ze is er niks mee en dan snoept ze het voor Ender en Hans hun neus weg.

Ja, Julie is voor mij ook onschuldig, dus iedereen gaat jou dat gunnen.

Ik sta daar nog altijd wat versteld van.

Soms denk ik: Dat is geen compliment, want ze zien mij als geen bedreiging.

Ik ga ook wel akkoord. Ik vertrouw Ingeborg en Julie echt heel erg.

De kandidaten zijn het verrassend vlot eens

om Julie een wapenkamersleutel te gunnen.

Zij mag dus straks kist 13 opendoen.

Dat betekent dat de rest zal moeten hopen

om een munt aan te treffen in één van de andere kisten.

Wie gaat als eerste een kist openmaken? Dat is de vraag.

Ik zal beginnen. Iemand moet beginnen en we weten toch niet wat erin zit.

Succes. - Oké. Dank je wel.

Niks? - Niks.

Noppes.

Ingeborg. Dus ik neem Ingeborg, omdat we dachten:

Die kiest ook vaak Roman, haar maatje, haar 'bondgenoot' bij een missie.

Ik weet nu dat er een engelbewaarder bestaat.

Merci, merci.

En dan...

Ik dacht dat er een engelbewaarder bestond.

Er zat niks in. Roman. - Dank je.

Allee, jong. Dat is zwaar.

En? - Nee.

Hij is precies kleren aan het zoeken in een container.

Ja.

Het enige waar ik aan dacht bij die missie was ons plan om dingen te saboteren,

maar dat mag je niet laten blijken, hè.

Dus naar Ingeborg toe: Oh, I love you.

Oh, my god. Really? - Ja.

Ik weet nu dat er een engelbewaarder bestaat.

Dat is superfijn om dat te voelen,

dat je van Roman nog eens die sleutel krijgt

en echt zo dat vertrouwen voelt.

Yes. Yes, yes, yes. Dank je, dank je, dank je.

Ingeborg vindt de eerste verradersmunt.

Dankzij Roman maakt zij nu kans op een wapenkamersleutel.

Ingeborg speelt niet langer mee,

maar mag wel de volgende kandidaat aanduiden die een kist opent.

Het is echt onnozel wat wij gaan doen. - Nee.

Gasten, wij hebben een histoire d'amour, hè.

Die sleutels constant aan elkaar geven... Ja, wie weet zijn die twee de verraders.

Echt waar. Ik win ook nooit iets, hè.

Dank je.

Ja. - Yes.

De tweede keer was het meteen prijs en had ik zo'n munt, dus...

stap één was gelukt. Dit verloopt momenteel volgens plan.

Het is heel belangrijk dat wij, als verraders,

vanavond in die wapenkamer geraken, omwille van het feit dat we,

mochten we een schild of een dolk hebben, zo veel macht naar ons toe trekken.

Het is geen fijn gevoel om geen sleutel te krijgen.

Maar ja, kijk, Ender krijgt er ook geen en we weten allebei wel waarom.

Ik ga niks doen vandaag.

Ik heb het gevoel dat we... - Heel deze missie gaan toekijken.

Onderzoeksjournalistiek.

Niks. - Ze liggen niet verstopt.

Wil je hem? Jij? - Ik ga niks zeggen. Jij moet kiezen.

Dank je. - Oei, dat was precies...

Nee. Dank je, Julie.

Je ziet wel dat er toch kliekjes gevormd zijn in de school.

En? Niks? - Ja, maar ik win nooit iets.

Hoe kan dat nu?

Er zijn er nog drie die nog geen één keer gekeken hebben.

Het was duidelijk dat niemand zich wilde mengen

in het groepje van de drie ten dode opgeschreven personen:

Ender, Hans en William. William was een vogel voor de kat.

Niemand die hem als bondgenoot nog maar een kijk in die kisten gunde,

omdat hij heel hard verdacht wordt.

Ze zien mij niet, Ingeborg. - Ja, ik ken dat gevoel.

Het is oké.

Dank je wel.

Ik heb die keuze gemaakt omdat ik op die manier Hans aan mij kon binden.

Binden...

Ik heb toen ervoor gekozen van: Oké, als ik hiermee...

aan jou kan tonen dat ik jou dat gun en jou vertrouw...

dan denk ik dat jij mij ook extra gaat vertrouwen.

Ja, nu heeft hij wel macht. - Ja.

Oh, my god.

Oh, yes. - Toch?

Número ocho.

De munten zijn gevonden.

Toen zag ik ook Roman daar nog bij komen en ik dacht: We zijn heel goed bezig.

We weten nu alleen nog dat er in de laatste kist een sleutel zit.

Oké.

Oké, goed gedaan.

Julie is alvast zeker van een wapenkamersleutel.

Ook Sean, Roman en Ingeborg maken nog kans.

Maar wat ze niet weten, is dat ze daarvoor afhankelijk zijn

van de kandidaten zonder verradersmunt.

Jullie gaan straks teams vormen met de mensen die daar staan.

We gaan drie teams van twee hebben.

Het plan is straks dat degene die de munt gevonden heeft

het veld wordt ingestuurd, maar wel geblinddoekt, door de teamgenoot.

Die gaat bepalen waar jij je verradersmunt legt.

Daarna schieten we de katapult af

en het team dat het dichtst ligt bij de plaats waar de bal eindigt,

mag samen naar de wapenkamer.

Er is nog een kans.

Technisch gezien is er nog een kans op een sleutel voor de wapenkamer.

Ingeborg, jij mag een teamlid kiezen. - Oké.

Ik kies voor Hans. - Oh, dank je wel.

Sean, dan blijven er nog twee over.

Dan ga ik voor...

William. - Toch iemand die me vertrouwt.

Roman, jouw team is gevormd. - Top.

In elk duo zit er iemand van de dodenlijst.

Wie van hen bemachtigt zo meteen

de levensbelangrijke sleutel voor de wapenkamer?

Hans, Ingeborg is van jou. - Oh, dank je wel.

Ingeborgje, ga maar.

Maar wel recht blijven. Recht. Ja.

Links, links, links... En nu weer rechtdoor.

En nog naar links. Je gaat altijd naar rechts.

Ik wil dat je naar links gaat.

En ga maar.

Ze wijkt af naar rechts, dus dat gaat corrigerend zijn.

Oh, nu te veel naar rechts. Nee, nu terug naar rechts.

En... stop.

Leg daar maar neer.

Kom maar vooruit, Sean. - Ja.

Een beetje naar links, zou ik zeggen. - Zet nog maar één stap vooruit.

Gewoon rechtdoor. - Luid praten, want ik hoor soms slecht.

Je bent goed bezig.

Zeg maar. Ik vertrouw op jou. - Ja, leg hem daar maar neer.

Ja, perfect.

De blinddoek mag uit. - Ah, ja.

Ja? - Ik kan ermee leven.

Elk team heeft zijn verradersmunt ergens op het grasveld gelegd.

Ik vervang ze nu door vlaggen, maar bij welke vlag

zal de gekatapulteerde bal het dichtste eindigen?

Welk team gaat er samen met Julie naar de wapenkamer?

Zijn jullie er klaar voor? - Ja.

Tellen jullie maar af. - Drie, twee, één.

Kijk, kijk, kijk.

Amai, straks raakt hij die paarse nog. - Oké. Duidelijk, hè.

Duidelijk.

Die sabotage in de missie is totaal mislukt,

totaal in ons gezicht ontploft.

Het enige team zonder een verrader erin heeft natuurlijk die missie gewonnen.

We hadden drie kansen,

of als je de teams bekijkt twee kansen op drie

om een wapenkamer binnen te halen en die klus hebben we niet kunnen klaren.

Ik denk dat ik zelfs niet eens die kant op moet gaan.

Ik denk dat de winnaars bekend zijn.

Het jammere is natuurlijk dat Ingeborg net met Hans in een team zit

en dat die net winnen.

Dan denk ik: Dat meen je nu toch niet.

Oh, super. Merci. - Voilà.

Jullie drie mogen naar de wapenkamer.

Ingeborg vormt geen gevaar, dus dat is oké.

Julie vormt ook geen gevaar, maar Hans,

dat is nu degene die ons op vlak van het schild...

oh, toch nog wel eens zou kunnen de das omdoen.

Hans mag dus niet het wapenschild hebben.

Ik vond dat echt een mindfuck, deze missie.

Het ziet er niet zo goed uit voor de verraders.

Hans mag naar de wapenkamer,

waardoor hij straks zomaar het schild in handen kan hebben.

Als Ender dan ook nog verbannen zou worden,

komt William in gevaar.

Stel: Hans heeft een schild straks. Dat kan, hè, nu.

Dat kan nu wel. Hans heeft een schild.

Dan wordt hij geschrapt van de dodenlijst.

En morgen is er niemand dood, dan is het wel raar, toch? Of niet?

We moeten eerst nog een verbanning doen. - Juist, ja.

We hebben eerst nog een verbanning. Ik was te rap.

Kunnen we dat loskoppelen, die verbanning?

Ja, maar stel: We verbannen vanavond iemand die op de dodenlijst staat...

Stel dat we iemand verbannen van de dodenlijst,

dus Hans, William en Ender, één van die drie,

dan heb je twee scenario's: Het is een verrader, joepie,

of het is een bondgenoot. - Of het is een bondgenoot, boehoe.

Maar dan ga je de nacht in en moet er een moord gepleegd worden

op één van de twee resterende mensen.

Als dat...

Twee verraders zijn, dus als ze zich met twee daarop gezet hebben,

dan zitten ze met een dik probleem. - Ja, want er mag...

Want ze mogen elkaar niet vermoorden.

Als Hans het schild heeft en Ender wordt vanavond verbannen,

dan zit William met de gebakken peren.

Ze hebben de meest verdachten ook op de verraderslijst gezet.

Ja, op de dodenlijst. - En de onschuldigste ook.

Als er vanavond één van ons weggestemd wordt

en de andere vermoord,

dan is volgens de logica, want er staat sowieso één op de lijst,

dat sowieso een verrader.

Dan heb je er op zijn minst één geïdentificeerd.

Ja, we zitten een beetje in een vervelend parket, vind ik,

met die drie namen. Ik denk dat het heel spannend gaat zijn.

Het gaat tussen Ender en mij.

Ik ben ten dode opgeschreven door onze eigen dodenlijst.

Terug op het kasteel steken William en Sean

de koppen nog even bij elkaar,

want het lijkt erop dat ze zichzelf in de voet hebben geschoten.

Ik denk dat jij misschien een stem krijgt en Roman ook een stem,

maar dat jullie nooit een meerderheid gaan halen.

Het zal een dubbeltje op zijn kant worden. - Ja, dat sowieso.

Het enige wat voor mij vervelend kan zijn...

is dat als Ender eruit gestemd wordt en Hans het schild heeft.

Dan sterft er niemand

en dan is het heel logisch dat ik de volgende ben.

Er is maar één ronde tafelgesprek nodig dat de foute kant op draait als verrader

en ik zit in de gevarenzone.

Ik moet eerlijk zeggen: Dat weegt wel op mij.

Die gaan straks de wapenkamer binnen en dan is het ronde tafel.

Dat gaat hier weer...

Ik hoop dat hij de dolk heeft of niks. De kans is één op drie dat dat gebeurt.

Ja. De dolk of niets.

Julie, Hans en Ingeborg mogen naar de wapenkamer.

Het plan van vanochtend om de verdenking af te leiden van Ender

en meer naar Ingeborg te sturen, lijkt te werken,

want terwijl Ingeborg in de wapenkamer staat,

vindt Hans een moment om z'n nieuwe verdachte te delen met Julie.

Ik zit op Ingeborg en Roman.

Gewoon omdat Ingeborg een geweldig goeie actrice is ook

en zij is de original.

En ze heeft dan Roman gechanteerd.

En dat zijn van in het begin, nog voor die chantage, al vriendjes

en dat is nog versterkt en ik zie Roman ook meer en meer acteren.

Ingeborg, ja, fantastische actrice, hè.

Door zo veel verwarring te zaaien, moet zij het wel zijn.

En als je dan iemand moet meepakken bij een chantage, dan is dat Roman,

want die... was al helemaal into Ingeborg in het begin,

dus dat is makkelijk voor haar om te zeggen: Ik ga je daardoor loodsen.

Ik ga je daardoor loodsen.

Dus...

Ja, dat is nu de piste waar ik op zit.

Zo meteen:

Dan ben je echt wel onnozel, toch. Of niet?

Meer heb ik niet, dus bitter weinig.

Als jullie vragen hebben, ask away. Please.

Dat is met vuur spelen, makker.

Dat is een pure verradersmove in mijn gedachten.

Fuck dit kutspel.

Nog 24 uur voor de finale.

Het wordt heet onder de voeten van de verraders,

want opperverrader William ligt al twee dagen onder vuur.

Bij het opstellen van hun dodenlijst

hebben ze gegokt en verloren.

En de communicatie tussen de verraders loopt mank,

waardoor ze niet meer op één lijn zitten.

Iedereen maakt zich klaar voor de laatste raad voor de finale.

En die belooft heel spannend te worden.

Wordt het William, Ender

of slaat de verdenking op Ingeborg aan?

Ik weet nog niet wat er gaat gebeuren.

Ik denk dat ik er zelfs aan zal moeten geloven. William of ik.

Ik probeer heel rustig te blijven.

Nerveus worden, heb ik hiervoor niet gedaan,

dus dat gaat mij nu ook niet vooruithelpen.

Welkom, allemaal, aan deze ronde tafel.

Welkom bij misschien wel het belangrijkste gesprek

dat we zullen moeten voeren.

Want binnen 24 uur spelen we de finale.

Dat betekent dat we vandaag moeten beslissen wie daar niet zal bij zijn.

Wat de bondgenoten betreft: Het is vijf voor twaalf.

Ik kan me voorstellen dat als hier straks een bondgenoot op die stip staat,

dat dat balen wordt.

De debatten zijn geopend. Het woord is aan jullie.

Maak een verstandige keuze.

Kijk, ik voel het ook al hangen dat één van ons, William,

niet gaat ontbijten morgen.

Heel eerlijk snap ik niet dat ik er nog niet eerder uit gestemd ben,

want ik heb zo veel verdachte shit gedaan.

Ik kan alleen maar zeggen dat het altijd met de beste bedoelingen was.

Elke theorie die ik heb opgeworpen, was echt omdat ik dacht iets te zien.

Ik heb hier zelf ook geen alternatief voor jullie. Dat vind ik zo rot.

Ik wil mezelf verdedigen en een alternatief kunnen geven. Heb ik niet.

Ik heb mezelf per ongeluk heel verdacht gemaakt,

dus ik snap iedereen. Ik wou dat ik betere tegenargumenten had.

Ik wou dat ik bepaalde dingen op een andere manier had gedaan deze week.

Nee, ik... heb gewoon één denkpiste die ik nog even wou delen met jullie.

Ik wil ervan uitgaan, en dit is een hoopvol gegeven,

dat de verraders op een bepaald punt op Gilles zijn schild gemoord hebben.

In dat geval is er niet verleid geweest en zijn er maar twee verraders.

Ik wil dat geloven, want het is een heel hoopvol idee.

Als er dan nog maar twee verraders zijn,

lijkt het mij niet logisch om in een groep die zo verward is als deze

één van die twee op de dodenlijst te zetten.

Dat lijkt mij gewoon niet logisch. Weer: hoopvol.

Dus voor mij persoonlijk ga ik er straks van uit

dat er geen verrader op de dodenlijst staat.

Dat betekent dat wij drie daar niet op staan,

dat er nog twee verraders over zijn en dat die dus in jullie groep zitten.

Als ik dan straks gok, wat ik ga doen,

zou mijn kans vijftig procent moeten zijn dat ik op een verrader zit.

En dat is het enige wat ik heb.

In mijn hoofd heb ik straks vijftig procent kans.

En ik wil nog één ding zeggen: Mocht ik er straks uit liggen,

denk ik niet dat jij een verrader bent, William. Ik weet niet hoe het komt.

Misschien omdat wij gewoon heel verdacht gedrag vertoond hebben,

maar gewoon altijd hetzelfde en ik weet vanwaar dat bij mij kwam,

dus ik kan begrijpen waar het bij jou vandaan kwam.

Ender zegt daar: Misschien staan er geen verraders op die dodenlijst.

Dan denk ik: Yes, hij zegt het.

Dat is mijn trein. Dat is mijn trein, hier moet ik op mee,

dus ik moet hier heel hard die kaart spelen van:

Nee, er staan geen verraders op die lijst.

Ik wil je daar ook in bijtreden.

Ik heb ook het gevoel dat het tussen één van ons twee gaat.

Ik heb ook niet het gevoel dat Ender een verrader is.

En ik denk dat wat je net zegt

echt een superinteressante theorie is om mee te nemen.

En dan kwam daar een verrassing uit de bus die ik niet had zien aankomen:

William die zichzelf uit de wind wil zetten

en dan Ender gewoon heel goed verdedigt.

Ik weet niet goed wat er in zijn hoofd omgaat.

Nu zetten jullie elkaar plots uit de wind, van: Ik verdenk jou niet.

Ah nee, ik jou ook niet.

Dat is een pure verradersmove in mijn gedachten,

twee mensen die het meest verdacht zijn die plots zeggen:

Jij staat totaal niet op mijn lijst en jij totaal ook niet.

Maar ook wel een bondgenotenmove, want één van ons zal eruit liggen

en dat zal dan duidelijk worden.

Ik bescherm Ender, want als Ender verbannen wordt

en Ender zegt: 'Ik ben een bondgenoot', dan kom ik weer in een sterke positie.

Ik vind dat zo'n wijze exposé weer.

Allee, en daarom zou dat kunnen iemand van de originals zijn.

Allee. Sorry, maar dat zit zo goed in mekaar.

Je brengt dat prachtig, hè.

Zeg, maar gewoon om het even weg te halen van jou

en puur omdat er zo weinig... Een stukje van William.

Ik zie jou de eerste dagen je plek zoeken en ik zie jou plots je plek vinden.

Plots zijn er twee verraders naar huis, Lotte en Jonatan,

dus er is er maar één meer en er moet iemand gechanteerd worden.

Ja, dan zou ik jou wel een toffe vinden om te chanteren.

En door wie is hij dan gechanteerd? - Ja, wie is dan de originele?

Ja, dan zit ik bij Ender, hè.

Het enige wat ik heb,

is dat Ender een bondgenoot is en dat wij hetzelfde stemgedrag vertonen,

dus ik moet daarop spelen.

Als er nog feitelijke argumenten tegen mij zijn,

wil ik ze ook gerust horen, maar ik heb er eigenlijk ook geen tegen Ender.

Jouw stemgedrag, maar wij hebben altijd al exact hetzelfde gedaan.

Dus ofwel denk ik dat wij eens met onze vaders gaan moeten babbelen...

Als drie verraders moeten we ons eigen spel spelen,

maar er moet ergens wel een consensus zijn

of een soort plan of strategie voor hoe we bepaalde dingen bepalen,

maar ja, op dat moment in die stress en die adrenaline

kon ik even niet bepalen

of William een geniale zet deed en zich daarmee uit de wind zette

of dat hij een cavalier seul deed. Dat wist ik even niet.

Ik wil daar wel op inpikken als dat kan, want...

Er zijn niet veel mensen die al richting jou gesproken hebben in het hele proces

en ik denk dat ik gisteren misschien één van de eersten was

die wel een paar dingen wilde opwerpen.

Ik ben daarover blijven nadenken en...

eerlijk gezegd ben ik er niet in geslaagd om er meerdere bij te verzinnen.

Dat neemt niet weg dat ik het nog steeds een opmerkelijke positie vind

hoe jij je zet in bepaalde posities.

Met je humor bepaalde situaties ontmijnen, dat is een kracht.

Als een groep consensus heeft, volledig meegaan,

maar wanneer er verwarring is, je opwerpen als anker.

Dat zijn dingen die gewoon prachtige menselijke kwaliteiten kunnen zijn,

die ik ook heel erg in je zie,

maar in dit stadium begin ik ook aan heel veel te twijfelen.

Dan denk ik: Het zou ook gewoon fucking straf zijn

om je op die manier te positioneren.

Ik kan alleen maar zeggen: Humor is mijn reflex op alles.

Ik kan dat niet stoppen. Zodra iemand één zin zegt,

is er een tweede stem in mijn hoofd die zegt: Zeg dit.

Ja, maar dat...

Dat is al heel vaak geen goed idee geweest in mijn leven.

Ik weet het niet.

Ik werd heel zenuwachtig aan die ronde tafel.

Dat is met vuur spelen, makker.

Ik ben als de dood om nu een foute keuze te maken.

Ik wil dat er echt over iedereen nog eens wordt nagedacht

en ik heb voor mezelf vandaag een aantal dingen...

Wat valt mij op bij iedereen?

Bij Sean valt mij op dat hij door niemand genoemd is,

door niemand genoemd wordt en ook nu niet op tafel ligt.

Julie is een vrouw van feiten.

Julie moet harde bewijzen hebben en zever daar nog maar wat over.

Dat is goed, dat geeft mij ruimte om meer na te denken.

Jij zegt ook altijd tegen mij: Ik vertrouw je.

Ik voel dat als echt aan, maar dan denk ik tegelijk:

Ja, maar pas op. Dat kan een truc zijn.

Tot daar. Ik weet het niet, maar dat is wat ik opmerk.

Hans heeft het aura van: Hans kan niet de verrader zijn.

Je buit dat nu ook een beetje uit, die positie.

Ja, in de zin van: Allee, ik ben toch geen verrader.

Ik zit dan te denken: Kan Hans verrader zijn?

En de conclusie is: Ja, Hans kan dat.

En Ingeborg, je hebt heel emotionele reacties gehad.

Dat kan een uiting zijn van een rol die je toegewezen gekregen hebt

die je eigenlijk niet wou.

William, inderdaad weinig heel concrete argumenten tegen jou.

Je hebt geen rare dingen gezegd.

Het enige dat je inderdaad kunt zeggen, is:

Hij zou het supergoed aan het doen zijn. Supergoed.

Snap ik. - Door gewoon te zijn wie je bent

en te doen hoe je doet.

En het kan.

En Roman, doordat jij gisteren

al van 's morgens Slongs zag als bondgenoot en zo

en je zat ook op Jonatan en op Lotte juist.

En dat is wat ik heb.

Meer heb ik niet, dus bitter weinig.

Ik heb trouwens ook nog één ding, puur voor mocht ik er straks uit liggen,

en dat zijn de mensen die iets minder namen zelf hebben voorgesteld

en dat zijn de laatste dagen jij en Roman geweest.

Ik heb jou minder nieuwe namen horen opgooien dan anderen aan deze tafel.

Dat was een onverwachte kopstoot. Ik bedoel: Je davert even.

Ik was een beetje flabbergasted.

Dus jij zou tussen Sean en Roman spelen

en niet de hoofdverdachten van William en jullie?

Drie verraders onder vuur. De moed zakte echt in mijn schoenen.

Fuck dit kutspel.

Misschien is het omdat wij nu in zo'n gelijkaardige situatie zitten

en ik weet wat ik ben.

Ja, die solidariteit naar mekaar ook.

Ik denk echt dat er op die lijst geen verraders staan.

Dat kan niet. Dat kan echt niet, sorry. - Ik denk dat wel.

Dan is al die illusie die ik met die driehoek al dagen na elkaar heb...

Dan zou dat... - Bij mij is het geen illusie.

Wie is jouw driehoek? Roman en Julie?

Ja, met Roman en Julie heb ik al zo veel dagen opgetrokken.

Moet ik dat dan in één keer de voorlaatste dag in vraag stellen?

Dan ben je echt wel onnozel, toch. Of niet?

Ik ben echt nog niet klaar om een naam op te schrijven.

En toch moeten we stilaan naar een conclusie.

Ik wil even naar... Want ik wil ook nog jou horen.

Dat is nog niet veel gebeurd, want jij wordt ook niet genoemd.

Ask away. Ask away, ja.

Ik wil nu voor jou, Roman, de verdediging opnemen.

Niet omdat je die sleutel gegeven hebt, maar gewoon...

Ja, dat is voor mij een beetje een Astrid.

Dat is toch geen Astrid? Hij wordt toch niet geviseerd?

Nee, nee, maar ik heb toen haar te weinig verdedigd.

Oké, maar Ingeborg, ik heb nog niet het gevoel dat ik mij moet verdedigen.

Dat is ook niet mijn bedoeling, maar ik wil van iedereen argumenten horen.

Ja, absoluut. - Ik ben de luisterende partij.

Ik heb ook de voorbije dagen gezegd van: We moeten naar elkaar kijken.

We moeten onze blinde vlekken in kaart brengen.

Ik heb tegen veel mensen gezegd: Ask away.

En er zijn geen vragen gekomen,

dus als jullie willen, kan ik nu tien minuten praten

over waarom ik echt een bondgenoot ben,

maar ik weet het niet, dat is misschien een beetje bric-à-brac.

Als jullie vragen hebben, ask away. Please.

Dat is moeilijk. Je ziet dat niet aankomen.

Ja, er is nooit over gepraat, er zijn geen vragen gesteld, niks.

En ineens sta je daar en moet je je verdedigen,

terwijl je eigenlijk toch al de hele dag in de waan was...

dat het misschien wel zeker was dat je naar die finale kon gaan.

Oh, my god. Echt waar.

Nog iemand iets te zeggen?

Dan gaan we stemmen. Neem jullie schrijfplankjes

en schrijf de naam op van de persoon die jij verdenkt.

Wat zijn de opties? Hans en Ender staan op die dodenlijst.

Sean staat volledig buiten verdenking.

Ingeborg staat ook volledig buiten verdenking

en iedereen vertrouwt Julie. Wat moet ik doen?

We beginnen bij Roman.

Vertel ons op wie jij stemt.

Ja, op Ender.

William?

Ik weet echt heel zeker dat het Ender niet is.

Ik denk zelfs dat er niemand op staat, dus Roman.

Ik kon op Roman meesurfen daar.

Een beetje improvisatie, maar ik zag een trein waar ik op mee moest.

Ik vond dat heftig, omdat hij zichzelf uit de wind wil zetten

en omdat dat een fucking mes in de rug is.

Ingeborg.

Naar wie gaat jouw stem?

Wel, hè... Liefste Ender,

als het niet jouw missie is om een verrader te zijn,

dan is het misschien je missie om in de politiek te gaan,

want ik stem echt meteen op jou,

voor welke partij dan ook. - Dat is wel lief.

Hans, wie wordt het?

Ik heb het heel moeilijk om te geloven...

En als je het puur theoretisch bekijkt, klopt het wat je zegt.

Je zegt zelf ook van: Ik zou op mezelf stemmen.

Maar ik kan het zo moeilijk geloven

en een vader die zijn zoon vermoordt, is ook...

Maar dat is gevoelsmatig.

Dus ik ga voor de andere onschuld en ik ga voor Roman.

Ik dacht ook echt van:

William, je hebt gewoon een goeie zet gedaan om jezelf uit de wind te zetten

en ik was de meest voor de hand liggende.

Je kon niet inschatten dat Hans ook op mij ging stemmen.

Dat is echt heel valabel, maar aan de andere kant, ja...

Je spreekt ook over een meesterverrader die ook gewoon zonder boe of ba

één van zijn originele collega-verraders mee onder de bus geworpen heeft.

Twee stemmen voor Ender, twee stemmen voor Roman.

Ender, naar wie gaat jouw stem?

Ik dacht dat ik de enige ging zijn en ik...

Ja, ik heb het gezegd: naar...

Roman, omdat ik gewoon denk dat jij een fantastische acteur bent.

Ik weet niet waar dit heen gaat. Het is een dubbeltje op zijn kant.

Drie stemmen tegen Roman. - Onverwacht.

Dit zag ik niet aankomen. - Sean, naar wie gaat jouw stem?

Allee, jongens. Komaan.

Ik...

Ja, Ender, het is geen verrassing. - All good.

Het is het spel en daarom schrijf ik je naam op.

Drie stemmen voor Ender, drie voor Roman.

Julie, naar wie gaat jouw stem?

Ik wou hem niet. - Oh, my god.

Maar...

ik heb goed nieuws.

Ik ga niks bepalen.

Ik heb... En hij gaat boos zijn, want ik heb terug William opgeschreven.

We zitten met een ex aequo, drie tegen drie.

Dat betekent dat we opnieuw gaan stemmen.

Opgelet, wat nu volgt,

is dat we straks allemaal zullen moeten stemmen op twee namen.

Oh, my fucking god.

Ender of Roman.

Met andere woorden: Jullie krijgen elk nog een minuut de tijd

om een weerwoord te geven, Ender en Roman.

Dan gaan we opnieuw stemmen

en beslissen we alleen maar tussen die twee namen

wie verbannen wordt.