Original subtitles

[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย]

=ยอดนักสืบพิชิตคดี=

=ตอนที่ 21=

เมื่อไรพวกเราถึงจะไปได้

ตอนนี้ทุกคนในที่เกิดเหตุ

ต่างถูกสงสัยว่าฆ่าเสิ่นเจี้ยนเสียนกับฟางเจี้ยนฉี

ดังนั้นก่อนที่จะหาตัวฆาตกรเจอ

ใครก็ไปไหนไม่ได้

พวกเราแค่ผู้ต้องสงสัยไม่ใช่ผู้ร้าย

คุณมีสิทธิ์อะไรกักตัวคนอื่น

แล้วถ้าฆาตกรหนีไปได้เพราะเหตุนี้

คุณรับผิดชอบไหวเหรอ

ในที่เกิดเหตุมีแต่คน

มีหน้ามีตาของฮาร์บิน

ความเสียหายที่เกิดขึ้น เพราะถูกคุณกักตัวอยู่ที่นี่

คุณรับผิดชอบได้เหรอ

ผมรับผิดชอบเอง

คือแบบนี้ครับ

ทุกคนไม่เพียงมีหน้ามีตา

ที่สำคัญกว่าคือพวกเราเป็นเพื่อนของ

ทนายเสิ่นกับคุณหมอฟาง

ให้ความร่วมมือสืบคดีกับตำรวจ

ผมคิดว่าเข้าใจได้

ได้ สืบสวนได้

แต่ฉันไม่เชื่อพวกคุณ

ฉันจะสืบเอง

คุณตู้

ช่วยเล่ารายละเอียดตอนเกิดเรื่อง

ให้ผมฟังได้ไหมครับ

งานเลี้ยงวันนั้นมีแขกมาหลายคน

[ไม่ค่อยได้มางานเลี้ยงสินะ]

[คุณลุงตู้]

[ถึงฉันจะเป็นเพื่อนกับลุงของเธอ]

[แต่ฉันก็อายุน้อยกว่าเขามาก]

[อย่าเรียกฉันว่าคุณลุงเลย]

[เรียกฉันว่าเหล่าตู้ก็ได้]

[หกท้ง]

[ฉันจะเอาดีไหม]

[คุณจะเอาไหม]

[เอา]

[ใช้ได้นี่]

[เล่นไม่ชนะเลย]

[ไม่ดื่ม]

[ใช่ไหม]

[ใช่]

[คุณลุง]

[นายท่านลั่ว]

[รองผู้กำกับเซี่ย]

[ลำบากแล้ว]

[ต้องทำอยู่แล้วครับ]

[คุณลุงคะ พวกลุงคุยกันไปก่อน]

[หนูจะไปทางนั้น]

[หนูจะไปที่อื่น]

[ห้องหนังสือไม่มีคน]

[เธอไปที่นั่นก็ได้]

[หกท้ง]

[หกท้ง]

[เก้าเสาะ]

[ไพ่ชุดเดียว เลขเรียงกัน]

[ขอโทษทีนะครับ]

[ทำไมเขาถึงมือขึ้นแบบนี้ล่ะ]

[พอชนะก็หนีไปเลยเหรอ]

[วันนี้ผมรู้สึกดีมากเลย]

[เลขเรียงกัน]

[ทนายเสิ่นอยู่ด้านใน]

[พวกเราไปหากันเถอะ]

[งั้นคุณก็พักก่อน]

[เหลาเสิ่น]

[ผมจะแนะนำให้รู้จักนะ]

[ตู้เหิง]

[เป็นตัวพระเอกหนุ่มที่ดังมาก]

[ของวงการงิ้วในสมัยนั้น]

[ช่วงนี้เขาชอบละครของตะวันตก]

[ตัวเขาเองยังชอบเขียนบทละครด้วย]

[มีชื่อเสียงโด่งดังเชียวนะ]

[คุณตู้]

[ยินดีที่ได้รู้จักครับ]

[นายท่านลั่วชมเกินไป]

[ความจริงผมก็แค่คนว่างงาน]

[คุณก็อย่าถ่อมตัวเลย]

[นี่ก็ให้คุณกับคุณเสิ่น]

[แลกเปลี่ยนข้อมูลกันยังไงล่ะ]

[แล้วก็ท่านนี้]

[นิติเวชชื่อดังของเมืองฮาร์บินเรา]

[ถ้าพวกเราที่นี่มีคนตาย]

[ถ้าเขาไม่พยักหน้า]

[ก็อย่าคิดว่าจะได้ลงหลุม]

[ที่ผมนี่ทางที่ดีพวกคุณอย่าได้เรียกใช้เลย]

[สหภาพทนายได้พวกคุณมาช่วยเหลือ]

[ผมรู้สึกขอบคุณมากจริง ๆ]

[มา]

[ไปเรียกต่งฉือซินกับเจิ้งไป๋มาที]

[ผมจะบอกให้นะ]

[ผู้หญิงสมัยนี้สู้เมื่อก่อนไม่ได้เลย]

[ทนายเสิ่น ทนายเสิ่น]

[เหลาเสิ่น]

[ทนายเสิ่น]

[เกิดอะไรขึ้นน่ะ]

[เกิดอะไรขึ้น]

[ทนายเสิ่น]

[ไม่รู้สิ]

[เหมือนจะเป็นลมล้มไป]

[คงไม่ใช่ว่าตายแล้วหรอกนะ]

[เหลาเสิ่น]

[ต้องรีบไปเรียกหมอ]

[เหลาเสิ่น]

[กะทันหันเหลือเกิน]

[ทนายเสิ่นเป็นคนดีขนาดนั้น]

[นี่คงไม่ใช่การฆาตกรรมหรอกนะ]

[ตรวจสอบอาหารและเครื่องดื่มในที่เกิดเหตุหมดแล้ว]

[ไม่มีปัญหา]

[ทางคุณนายเสิ่นผมจะหาคนไปช่วยดูแล]

[ลูกชายก็จากไปแล้ว ตอนนี้สามียังมาจากไปอีก]

[เหล่าฟางว่ายังไงบ้าง]

[น่าจะหัวใจวายเฉียบพลัน]

[ถ้าคุณนายเสิ่นไม่สงสัย]

[ทางตำรวจก็ไม่มีอำนาจผ่าพิสูจน์]

เหตุการณ์ในตอนนั้นก็ประมาณนี้

อาจารย์ดื่มเหล้าแล้วพิษถึงจะออกฤทธิ์

คุณหมอฟางก็ด้วย

เป็นไปได้มากว่านิโคตินจะอยู่ในเหล้า

หมายความว่ายังไง

ก่อนที่ทนายเสิ่นกับคุณหมอฟางจะหยิบแก้วไวน์

เหมือนคุณจะเดินอยู่แถวโต๊ะวางเหล้า

จะมาพูดมั่ว ๆ ไม่ได้นะ

ผมจะไปรู้ได้ยังไงว่าพวกเขาจะหยิบแก้วไหน

อีกอย่างนี่ก็เป็นงานเลี้ยงค็อกเทล

ผมเดินไปเดินมาอยู่ตรงนั้นก็ปกติไม่ใช่เหรอ

คุณก็อยู่ที่นั่นด้วยนี่

พูดจาอะไรของคุณน่ะ

ทำไมกัดคนมั่ว ๆ ล่ะ

ฉันจะทำร้ายพวกเขาได้ยังไง

งั้นทำไมเธอถึงคิดว่าเขาจะทำร้ายพวกเขาล่ะ

ฉันแค่พูดว่าใครอยู่ข้างโต๊ะวางเหล้าบ้าง

บางทีฆาตกรอาจจะมี

เหตุผลล้างแก้วที่เหมาะสมก็ได้นะ

พูด พูดถึงฉันเหรอคะ

ฉันเปล่านะคะ

ในบ้านไม่ได้มีแค่ฉันเป็นคนรับใช้คนเดียวสักหน่อย

จินหม่านถังเป็นคนเตรียมเครื่องดื่ม

ทำไมพวกคุณไม่สงสัยเขาล่ะ

จินหม่านถัง

คนรับใช้คนนี้รู้หนังสือ

แต่เพิ่งจะรู้หนังสือได้ไม่นาน

ยังคัด "พันอักษร" อยู่เลย

เขายังขาดเงินด้วย

หรือไม่ก็อยากหาเงินก้อนใหญ่

ฉันพูดผิดเหรอ

ไม่ใช่ครับ

ความหมายของผมคือ

ผมยังไม่เจออะไร

นี่ก็เห็นชัดเจนอยู่แล้วนี่

เจออะไรหรือเปล่า

ไม่เจอเบาะแสเกี่ยวกับนิโคติน

หรือข้อมูลส่วนตัวอะไรพวกนี้เลยเหรอ

คุณเป็นตำรวจ

ต้องถามตัวคุณเองถึงจะถูก

คุณนี่ นี่...

ลั่วเส้าชวน

เป็นยังไงบ้าง

หนีไปแล้ว

คุณยังจำได้ไหมว่าคนคนนี้หน้าตาเป็นยังไง

คุณจะทำอะไร

ถ้าคุณจำได้

ก็บรรยายออกมา

ฉันจะวาดเป็นภาพ

แล้วไปแปะไว้ในเมือง

จะต้องหาคนคนนี้เจอแน่นอน

เอาสิ

รอยน้ำหมึกเหรอ

ยังไม่แห้งสนิทด้วย

ปากกาน่าจะตกลงตรงนี้

เป็นเพราะเขาอยากจะเขียนอะไรหรือเปล่า

ปากกาหมึกซึมนี่สำคัญมากเหรอ

หรือเขาจะซ่อนนิโคติน

ไว้ในที่สูบหมึกได้งั้นเหรอ

ผมคิดว่านี่เป็นเบาะแสที่สำคัญมาก

บางทีหลังเกิดคดีขึ้น เขาเขียนอะไรบางอย่าง

จากนั้นถึงหายตัวไป

ดูจากเวลาแล้วก็เป็นแบบนี้

แต่สถานการณ์แบบไหน

ปากกาถึงได้ร่วงลงพื้นล่ะ

สมมุติตอนนั้นเขาอยากเขียนตัวอักษร

แต่หมึกออกไม่ดี

เขาก็เลยอยากจะสะบัดปากกา

แต่ดันทำหลุดมือ

ไกลเกินไป

เป็นไปได้ยาก

ก็ไม่ถูกเหมือนกัน

บางทีเขาอาจกำลังเผาของที่เขียนเสร็จแล้ว

ยอดมาก

ในตอนนั้นเขาอาจจะคิดว่าตำรวจมาแล้ว

หรือคุณชายลั่วกำลังหาตัวเขาอยู่หรือเปล่า

เขาเลยเอาของที่เขียนเสร็จแล้วไปซ่อนไว้

งั้นเขาจะเอาไปซ่อนที่ไหนได้

งั้นเขาจะเอาไปซ่อนที่ไหนได้กันนะ

นี่

นี่ก็ซ่อนไม่ได้

ตรงนี้ก็ไม่มีที่ให้ซ่อนนี่นา

ช่องพวกนี้ก็ยัดไม่เข้า

หรือจะตื่นตูมไปเอง

เขามาเอาของไปแล้ว

ตรงนี้มีของบางอย่าง

มือผมเข้าไปไม่ได้

ฉันเองค่ะ

ใช่ มือคุณเล็ก

อยู่ตรงนี้

มีก้อนกระดาษอยู่จริง ๆ ด้วย

คุณนี่ใช้ได้เลยนะ

ผมรู้ว่าคุณหมอฟางตายยังไง

มาพบผมสักหน่อย

ก่อนที่ผมจะไปหาตำรวจ

ผมว่าเราสามารถ...

คุยกันหน่อย

ผมเห็นทุกอย่างในคืนนี้

ผมไม่อยากให้มีเรื่องที่ไม่ ไม่

น่ายินดี

มีเรื่องที่ไม่น่ายินดีเกิดขึ้น

จินหม่านถังคนนี้

ถึงจะไม่ใช่ฆาตกร แต่ก็เป็นพวกไม่เอาไหน

คุณหมอฟางมองคนผิดตลอด

รับคนแบบนี้เข้ามาทำงานในบ้านได้ยังไง

ถ้าตอนนี้เขาคิดจะล้วงคองูเห่า ขู่เอาทรัพย์สิน

ผมว่าต้องตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายแน่นอน

นึกว่าเป็นฆาตกรฆ่าคน

แต่ดันเป็นพยานเห็นเหตุการณ์ไปซะได้

พื้นที่รอบ ๆ ที่นี่มีแต่หุบเขา

ดีไม่ดีถูกคนโยนลงไป

กลายเป็นผู้เคราะห์ร้ายไปแล้วก็ได้

ตอนนี้มีจุดหนึ่งที่ยืนยันได้

ฆาตกร

ก็อยู่ในหมู่พวกเรานี่แหละ

คุณลองดู หน้าตาแบบนี้หรือเปล่า

เหมือนทีเดียว

พี่ม่อหว่าน

ทำไมพี่ทำเป็นทุกอย่างเลยล่ะ

ไขคดีฉันทำไม่ได้นะ

อาจารย์โจว

ผมขอถ่ายรูปหน่อยได้ไหมครับ

ได้สิ รับไปสิ

พี่ซือถู วาดเสร็จแล้วครับ

วาดได้ไม่เลวนะ

แต่ว่าไม่จำเป็นแล้ว

ผมคิดว่าจินหม่านถัง ไม่เหมือนหนีไปเพราะกลัวความผิด

เขาจะต้องรู้ตัวฆาตกร

แล้วถูกฆ่าปิดปาก

เหล่าตู้

เรื่องนี้อันตรายเกินไป

คุณอย่าสืบเลย

ให้พวกตำรวจสืบเถอะ

ทางตำรวจสืบแล้ว

หัวหน้าเปา

จับพวกเขากลับไปแล้วค่อย ๆ สืบ

ได้หรือเปล่า

คุณชายลั่ว

คุณพูดเพ้อเจ้ออะไรของคุณน่ะ

จริงด้วย

เป็นคนมีหน้ามีตาของเต้าหลี่ หนานกั้งกันทั้งนั้น

ฆาตกรทุ่มเทความคิดวางแผน

คดีฆาตกรรมที่รอบคอบแบบนี้

ไม่มีทางเปิดเผยตัวง่าย ๆ เด็ดขาด

พวกเราต่างไม่มีอันตราย

แต่ทำไมเขาถึงต้องใช้วิธีการเดียวกัน

ฆ่าคุณหมอฟางกับอาจารย์ของผมล่ะ

ผมมีความคิดแบบนี้ครับ

หรือเหล่าฟางจะรู้ว่า

ใครเป็นฆาตกรที่ทนายเสิ่น

คุณลองคิดดูนะ

นิโคตินอยู่ในเหล้า

ใครมีโอกาสใส่ยาพิษลงไปบ้างล่ะ

นี่ก็ย้อนกลับมาที่เรื่องเมื่อครู่

ทนายเสิ่นอยู่กับใครตอนก่อนดื่มเหล้า

ทนายเสิ่นอยู่ด้านใน

พวกเราเข้าไปหากันเถอะ

งั้นคุณพักผ่อนก่อน

พวกคุณอย่ามองผมกันหมดสิ

ผมก็บอกแล้ว

ผมเดินไปเดินมา อยู่แถวโต๊ะวางเหล้าเป็นเรื่องปกติ

นั่นผมหาเหล้าอยู่

รอบของทนายเสิ่นก่อนหน้าเป็นเบียร์ ไวน์แดง

กับค็อกเทล

รอบนี้ยิ่งเด็ดกว่า

มีแค่ไวน์แดงกับแชมเปญ

ผมก็แค่จะหาวอดก้าสักแก้ว

ง่าย ๆ แค่นั้นเลย

คุณกับเสิ่นเจี้ยนเสียนคุยอะไรกัน

เราคุยอะไรกันเป็นเรื่องส่วนตัวของเรา

คุณไม่เกี่ยว

ยังจะมาใช้ลูกเล่นอะไรกับผม

ไม่ต้องมาใช้นิสัยคุณชายใหญ่ของคุณกับผมเลย

ใครบ้างไม่ใช่คุณชาย

ผมจะบอกให้นะ

ฆ่าพวกเขาสองคน ผมรู้สึกสกปรกมือตัวเองด้วยซ้ำ

คุณนั่นแหละเป็นคนฆ่าคุณหมอฟาง

เขาสวมเขาให้คุณ

เธอพูดอะไรน่ะ

เธอพูดบ้าอะไร

คุณหมอฟางดีต่อเธอมาก

เธอจะใส่ร้ายเขาแบบนี้ไม่ได้

ฉันไม่ได้พูดมั่ว ๆ

ฉันได้ยินพวกเขาพูดเองกับหู

[ผมเป็นหมอ]

[ถึงจะรู้ว่ายาอะไร]

[สามารถทำให้คนตายได้โดยไม่รู้ตัว]

[ผมก็ให้คุณไม่ได้]

[ยิ่งกว่านั้นความตายล้วนทรมาน]

[หรือชาตินี้ฉัน]

[ต้องใช้ชีวิตกับคนสารเลวนั่น]

[ไปตลอดชีวิตงั้นเหรอ]

[ทำไมคุณถึงไม่กล้าหาญอีกหน่อย]

[ผมจะยืนอยู่ข้างคุณ]

ร้ายนักนะ อยากจะฆ่าผมเหรอ

ผมจะส่งคุณไปอยู่กับชู้รักเดี๋ยวนี้แหละ

หยุดเดี๋ยวนี้นะ

ตีเลยสิ คุณตีเลย

หลายปีมานี้คุณตีฉันน้อยนักเหรอ

เรื่องพวกนี้เดิมทีฉันไม่อยากพูด

ตั้งแต่แต่งเข้าบ้านเขา

ฉันต้องใช้ชีวิตแบบนี้ทุกวัน

ผมจะบอกให้นะ

ที่ผมตีก็คือผู้หญิงนอกลู่นอกทาง

ผมจะหักมือคุณซะ

ปล่อยผมเดี๋ยวนี้

นี่ค่ะ

ปล่อยผมเดี๋ยวนี้

ไต้ลี่หมิง

ทุบตีผู้หญิงทำให้คุณดูเก่งมากใช่ไหม

คุณจะไปรู้อะไร

เขาไปมั่วอยู่กับผู้ชายด้านนอกทั้งวัน

จะให้ผมไม่ตีเขาเหรอ

ฉันออกไปก็เพื่อบริษัท

ถ้าคุณทำงานทำการได้สักหน่อย

ต้องให้ฉันออกไปหาเงินด้วยเหรอ

เรื่องบริษัทเขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

เป็นแต่เอาเงินไป

เอาเงินบริษัทไปทุกวัน

ไปซินซื่อเจี้ย ไปฮุ่ยฟางหลี่

ผมเป็นผู้ชาย

ผมสำมะเลเทเมาอยู่ข้างนอกแล้วยังไง

ผู้ชายคนไหนบ้างไม่ใช่แบบนี้

เจิ้งไป๋ ผมถามคุณ

ตระกูลไต้ก็ดีกับคุณไม่ใช่เหรอ

วัน ๆ คุณเอาแต่พูดว่าผม ไม่ดีอย่างโน้นอย่างนี้อยู่ข้างนอก

หมายความว่ายังไง

ฆ่าผมให้ตายแล้วเปลี่ยนผู้ชายก็จะดีใช่ไหม

ฉันไปพูดว่าคุณไม่ดีตอนไหน

ถ้าไม่ใช่เพราะแม่คุณ

เอาคุณไปว่าว่าเป็นลูกล้างผลาญอยู่ข้างนอก

ใครจะรู้เรื่องพวกนี้

ตั้งแต่ที่ฉันแต่งเข้าตระกูลไต้ของคุณ

ทุกวันมัวแต่ยุ่งกับเรื่องของบริษัท

กลับบ้านก็ยังต้องหวาดกลัว

เรื่องพวกนี้

คนในบ้านพวกคุณเห็นกันหมด

คุณบอกว่าพวกเขาดีต่อฉัน

ดีตรงไหนเหรอ

ผมเข้าใจแล้ว

ผมเข้าใจหมดแล้ว

ผมรู้ว่าทนายเสิ่นตายยังไงแล้ว

เขาเอายาพิษมา คิดจะวางยาฆ่าผม

แต่ครั้งแรกทำพลาด

เลยทำให้ทนายเสิ่นถูกพิษตาย

ครั้งที่สองก็ทำพลาดอีก

ทำฟางเจี้ยนฉีถูกพิษตายไปอีก

นี่เรียกว่าอะไร

นี่เรียกว่าหาเรื่องเองแล้วหนีไม่พ้น

เขาก็คือฆาตกร

จับเขา

ไม่ใช่แบบนี้นะ

ไม่ใช่

จับเขา

คุณเลิกอาละวาดส่งเดชที่นี่ได้แล้ว

ภรรยาคุณต้องการยา

ที่ทำให้คนตายโดยไม่รู้สึกเจ็บปวด

ไม่ได้ให้คุณ

แต่ให้ตัวเธอเอง

ถ้าเขาอยากจะวางยาฆ่าคุณ

จะสนใจด้วยเหรอว่าคุณจะทรมานหรือเปล่า

แต่คุณน่าจะไม่ใช่ฆาตกรฆ่าคนอะไร

เพราะพฤติกรรมของคุณ

ไม่มีความสามารถวางแผน คดีฆาตกรรมแบบนี้ได้แน่นอน

ถ้าผมเดาไม่ผิด

คุณวางแผนจะหย่า

อยากให้ภรรยาคุณออกไปตัวเปล่า

[บริษัทของคุณ]

[แต่บริษัทนี้เจิ้งไป๋หามรุ่งหามค่ำ]

[ทุ่มเทสร้างมา]

[คุณอยากใช้การหย่า เพื่อให้ได้ต้นไม้เงินต้นนี้มาฟรี ๆ]

[บอกคุณแบบนี้ก็แล้วกัน]

[เรื่องนี้ถ้ามีผมอยู่ ไม่มีทางเป็นไปได้]

[เหลาเสิ่น คุณอย่าพูดแบบนี้สิ]

[ผมเพิ่มค่าทนายให้คุณอีกห้าเปอร์เซ็นต์]

[ตกลงไหม]

ไม่หย่ากับคุณแล้วจะทำยังไง

รอให้คุณสวมเขาให้ผมหลาย ๆ อันหรือไง

ไต้ลี่หมิง

ฉันกับคุณหมอฟางบริสุทธิ์ใจกัน

คุณอย่าใส่ร้ายกันแบบนี้นะ

บริสุทธิ์ใจกัน

คนเขาได้ยินหมดแล้ว

บริสุทธิ์ใจกัน

คุณไม่มีอะไรก็ไปบ้านเขา

บริสุทธิ์ใจกัน

เขาจัดงานเลี้ยงก็เรียกคุณ

บริสุทธิ์ใจกัน

พอเขาตายคุณก็ทำอย่างกับสามีตัวเองตาย

นี่เรียกว่าบริสุทธิ์ใจงั้นเหรอ

ผมคิดว่าไต้ลี่หมิงฆ่าเสิ่นเจี้ยนเสียนก่อน

แล้วก็ฆ่าฟางเจี้ยนฉีต่อ

แรงจูงใจสมเหตุสมผล

ถ้าเป็นแบบนี้

ทำไมเขาถึงไม่ลงมือตั้งแต่

หลายเดือนก่อนล่ะ

ถ้าเป้าหมายของฆาตกรมีแค่ฟางเจี้ยนฉีล่ะ

หมายความว่ายังไง

คนที่ฆาตกรคิดจะฆ่ามีแค่ฟางเจี้ยนฉี

ทนายเสิ่นบังเอิญไปดื่มเหล้าแก้วนั้นเข้าพอดี

เป็นไปไม่ได้

เหล่าฟางไม่เคยดื่มค็อกเทล

เขาดื่มแต่ไวน์แดง

เพื่อนที่รู้จักเขารู้เรื่องนี้กันหมด

มีเหตุผล ๆ

ปวดหัวรักษาที่หัว

ปวดขารักษาที่ขา

ถ้าไขคดีได้ก็แปลกแล้ว

เดี๋ยวก่อนครับ

สองวันมานี้คุณหมอฟางเป็นหวัดใช่ไหม

คุณรู้ได้ยังไงคะ

นิโคตินมีกลิ่นเผ็ดฉุน

ถ้าผสมมันลงในไวน์แดง

คนปกติจะรู้สึกได้

ขอโทษด้วยครับ

เมื่อกี้ผมแอบฟังอยู่ด้านข้าง

จะมารายงานอะไรพวกคุณหน่อย

สองวันนี้ผมเป็นหวัด

เจิ้งไป๋รู้

เขาคิดจะฆ่าผม

แล้วหนีไปอยู่กับคนแซ่ฟางนั่น

พวกคุณเชื่อผมเถอะ เรื่องจริง

ไปให้พ้นเลย

ผมอยากดูแก้วของคุณหมอฟางอีกครั้ง

ตรวจสอบแล้ว

ในแก้วไม่มีนิโคติน

ฉันก็ไม่ได้พูดว่านิโคตินอยู่ในแก้วสักหน่อย

แก้วนี้ไม่เลวเลยนะ

นี่เป็นของขวัญที่คุณตู้

ให้คุณหมอฟางเมื่อสองปีก่อนค่ะ

เขารับไว้

แต่ก็ไม่ค่อยได้ใช้

งั้นกล่องยังอยู่ไหม

อยู่ค่ะ

อยู่ที่ห้องหนังสือ

คุณมาทำอะไร

มาหาของครับ

นี่ค่ะ

แก้วหนึ่งคู่เหรอ

แก้วอีกใบล่ะ

คุณผู้ชายอาจจะทำแตกแล้วมั้งคะ

แก้วชุดนี้

ตู้เหิงหิ้วมาฝากเขาจากต่างประเทศ

เก็บรักษาเหมือนของล้ำค่า

นอกจากตู้เหิงจะมา

เขาก็จะไม่เอาแก้วออกมา

จะแตกได้ยังไง

งั้นฉันก็ไม่ทราบแล้วค่ะ

พวกคุณยังมีเรื่องอื่นอีกไหมคะ

ฉันยังมีงานต้องทำอีก

ได้

สร้อยข้อมือคุณสวยดีนะครับ

ขอบคุณค่ะ

ตอนนี้แม้แต่แก้วใบเดียวก็เก็บไม่อยู่แล้ว

คุณชอบคุณตู้

คุณอยากจะถามอะไร

ขอบคุณมากนะคะ

ฉันอยากอยู่เงียบ ๆ คนเดียว

ฉันรู้ว่าคุณหมอฟางนิสัยดี

เอาใจใส่

และก็เป็นที่หลบภัยสุดท้ายด้วย

แต่ตอนนี้ที่หลบภัยนี้หายไปแล้ว

ฉันหวังว่าคุณจะเข้าใจ

การหลบหนีแก้ปัญหาของคุณไม่ได้

ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงตลอด

ต่างรู้ว่ารั้นไปก็เปล่าประโยชน์

กลับยังจะเฝ้าอยู่ตรงนั้น

โจวจิ้งเซวียนเทียบกับฉันแล้วจะมีอะไร

มีแค่ความสาว

ผู้ชายคนหนึ่งไม่ชอบผู้หญิง

เป็นเรื่องของคนสองคน

ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลที่สาม

งั้นพวกคุณก็คิดผิดแล้ว

เขาเคยรักฉัน

เพราะว่าคุณหมอฟาง

พวกคุณเลยไม่ได้ลงเอยกันใช่ไหม

ฉันกับตู้เหิง ฟางเจี้ยนฉี

รู้จักกันตั้งแต่เมื่อยี่สิบปีก่อนแล้ว

ตู้เหิงเป็นตัวพระเอกหนุ่มที่มีพรสวรรค์

เขาถึงขั้นที่เคยช่วยฉันแก้

หนังสือเล่มนั้นที่คุณเพิ่งอ่านด้วย

นั่นเป็นผลงานเล่มแรกของฉัน

นิยายเรื่องนี้หลังตีพิมพ์รายตอน ได้รับความนิยมมาก

ฉันก็กลายเป็นนักเขียนชื่อดัง

วันที่ตีพิมพ์ตอนจบ

ฉันสารภาพรักกับเขา

เขาปฏิเสธฉัน

เหตุผลคือฟางเจี้ยนฉีเป็นเพื่อนรักของเขา

นับจากนั้นมา

ตู้เหิงก็ไม่ได้ร้องงิ้วอีกเลย

ฉันก็ไม่ได้เจอเขามานานมากแล้ว

สองปีมานี้เขาถึงเพิ่งปรากฏตัวขึ้นอีก

ฉันไปสอบถามมาแล้ว

ไต้ลี่หมิงคนนี้

รู้ว่าเจิ้งไป๋กับคุณหมอฟางใกล้ชิดกันมาก

พวกคุณว่า

เขาจะแสร้งทำดีหลอกให้ตายใจหรือเปล่า

ไม่มีทาง

เพราะอะไร

เพราะว่าฟางเจี้ยนฉีไม่ได้รักเจิ้งไป๋

เธอรักต่งฉือซิน

พวกคุณรู้กันแล้วเหรอ

ผมยังรู้ด้วยว่าตู้เหิงก็รักต่งฉือซิน

เพียงแต่อุปสรรคมิตรภาพระหว่างเพื่อน สุดท้ายเลยถอยออกมา

ผมสงสัยว่าเขายังอาลัยอาวรณ์

ไม่ลืมผู้หญิงคนนั้นอยู่

ไม่อย่างนั้นทำไมเขาถึงไม่ยอมแต่งงานล่ะ

เพราะเขามีภรรยายังไงล่ะ

คนที่ตู้เหิงรักไม่ใช่ต่งฉือซิน

ที่แท้เขามีภรรยาแล้วยัง...

เขายังอะไร

ความหมายของคุณชายลั่วคือ

ในเมื่อเขาแต่งงานแล้ว

ก็ควรจะรักษาระยะห่างกับเธอ

ฉันกลัวว่าเธอน่ะ

ถูกคำหวานของคนหลอกเอา

เรื่องนี้คุณวางใจได้

คุณนายตู้จากไปนานแล้ว

ถึงจิ้งเซวียนจะแต่งงานกับเขา

ก็เป็นการแต่งงานที่ถูกต้อง

ยังไงก็ดีกว่าถูกใครบางคนทำให้เสียเวลา

เขาไม่คู่ควรกับจิ้งเซวียน

จิ้งเซวียนคู่ควรกับสิ่งที่ดีกว่า

พวกคุณเลิกพูดเถอะ

ฉันกับเหล่าตู้ไม่ได้มีความสัมพันธ์กันแบบนั้น

พวกเราเป็นเพื่อนกัน

ไม่ใช่ก็ดี

อย่าไว้ใจผู้ชายง่าย ๆ

ตอนที่ฉันอยู่ปักกิ่ง

เขาดูแลฉันดีมาก

ไม่มีอะไรแต่มาดูแล

แสดงว่าผู้ชายคนนี้คิดไม่ซื่อ

ตั้งแต่เล็กจนโต

ไม่เคยมีใครดีกับฉันขนาดนี้

คุณจะบอกว่าตู้เหิง

ไม่เคยรักต่งฉือซินเลย

เพราะกลัวว่าจะไปทำให้ต่งฉือซินเสียใจ

ฟางเจี้ยนฉีจึงไม่ได้บอกเธอมาตลอด

ความจริงตอนนั้นตู้เหิงมีคนในดวงใจแล้ว

เรื่องนี้ก็กลายเป็นโรคทางใจของฟางเจี้ยนฉี

ดังนั้นถ้าจะบอกว่าคุณหมอฟางรักษาเจิ้งไป๋

สู้บอกว่าสองคนนั้น ระบายความในใจกันและกันจะดีกว่า

ถ้าเป็นแบบที่คุณพูด

ทำไมตอนนั้นตู้เหิง

ต้องช่วยต่งฉือซินแบบนี้ด้วยล่ะ

ฉันคิดว่าน่าจะเพราะ

มิตรภาพระหว่างเพื่อนละมั้ง

ยิ่งกว่านั้น

คนในดวงใจของตู้เหิงชอบเรื่องนั้น

"ไม่มีใครรอดชีวิต"

ไม่ระวังตัวเลยนะ

ยังจะดื่มอีก

ถ้ายังดื่มอีก ได้ไปดื่มต่อไปในสถานีตำรวจแน่

ไม่ดื่มแล้วจะทำอะไรล่ะ

ก็ชอบแบบนี้

วันนี้ขายหน้าแล้ว

คิดว่าผมน่าหัวเราะมากเลยใช่ไหม

รู้ด้วยเหรอ

ฉันคิดว่านะ

ถ้าคุณไม่อยากอาศัยคนอื่นจริง ๆ

คุณหย่าไปเลยก็หมดเรื่องนี่นา

คุณเป็นสาวสังคมอันดับหนึ่งของฮาร์บิน

คุณรู้ว่าอะไรคืออาศัยคนอื่นเหรอ

ก็ไม่รู้หรอก

หลังจากนายท่านตระกูลเราตายไป

ทั้งตระกูลลั่วก็ฝากความหวังที่ฉัน

ฉันไม่เข้าใจผู้ชายแบบคุณจริง ๆ

เกาะผู้หญิงแล้วยังหน้าไม่อาย

ใครให้ความกล้าคุณ ถึงได้กล้าลงไม้ลงมือกับคนอื่น

เจิ้งไป๋กับฟางเจี้ยนฉีไม่ใช่แค่วันสองวัน

ผมรู้ตั้งนานแล้ว

เข้าใจแล้วใช่ไหม

"ไม่มีใครรอดชีวิต" ต่งฉือซิน

เล่มนี้ใช่ไหมครับ อาจารย์โจว

"ไม่มีใครรอดชีวิต"

เหล่าตู้เคยแนะนำให้ฉันอ่านเล่มนี้

ฉันยังไม่ได้อ่านเลย

ต่งฉือซินก็ถือเป็นตัวแทนของนิยาย

แนวความรักนกยวนยางผีเสื้อ

ออกนอกเรื่องแล้วมั้ง

เมื่อกี้คุณยังคุยอะไรกับเจิ้งไป๋อีก

หลายปีก่อนตระกูลเจิ้งให้ลูกสาวแต่งออกไป

ยังหวังว่าจะได้เกาะตระกูลไต้

ใครจะไปรู้ว่าตอนหลังตระกูลไต้ล้ม

เจิ้งไป๋ตอนนี้อยู่ตรงกลางจะพึ่งใครก็ไม่ได้

ความทรมานยาวนานที่เธอได้รับ

ต้องใช้ยานอนหลับถึงจะนอนหลับได้

พอจ่ายยาหลายครั้งเข้า

ก็เลยสนิทกับคุณหมอฟาง

เมื่อกี้ผมก็คุยกับต่งฉือซินมาแล้ว

เหมือนเธอจะไม่รู้ว่าตู้เหิงเคยแต่งงานมาก่อน

มีครั้งหนึ่งคุณหมอฟางดื่มเยอะจนเมา

เคยพูดกับเจิ้งไป๋

เขายังบอกว่านี่เป็นความลับ

กำชับเจิ้งไป๋ว่าห้ามพูดออกไปเด็ดขาด

ผู้ชายพอมาอยู่กับพวกคุณ ก็ไม่มีความลับอะไรเลยจริง ๆ

คุณจะหึงก็ให้รู้ขอบเขตด้วย

ผมไปหึงตั้งแต่ตอนไหน

ขอโทษด้วยครับ

รบกวนทุกท่านแล้ว

จิ้งเซวียน

ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ

เธอออกมาสักครู่ได้ไหม

เหล่าตู้ มีอะไรเหรอคะ

จิ้งเซวียน

ฉันจะไปมอสโควแล้ว

ตอนแรกสองวันนี้ว่าจะนัดเธอกับแม่

ไปกินข้าว ดื่มน้ำชาด้วยกัน

แต่มาเจอเรื่องแบบนี้เข้า

ไม่เป็นไรค่ะ

ไว้คุณกลับมาค่อยว่ากันก็ได้ค่ะ

ฉันอาจจะไปนานมาก

ฉันเอาของขวัญชิ้นเล็ก ๆ มาให้เธอ

ล้ำค่าเกินไปแล้วค่ะ

อันนี้ ฉันรับไว้ไม่ได้ค่ะ

ไม่มีค่าอะไรหรอก

เธอเอาไว้ใส่เล่นก็ได้

แบบนั้นก็ไม่ได้ค่ะ

ไม่เป็นไร จิ้งเซวียน เธอรับมัน...

ไม่มีราคาก็ไม่ต้องใส่หรอก

เส้าชวน

เราไม่ได้สนิทกัน

เรียกชื่อเต็มผมก็ได้

จิ้งเซวียนของเราน่ะ

ก็เห็นอะไรมาเยอะ

คุณเอาของเก่ามาหลอกเธอ

ทำให้ผมคิดว่าคุณไม่ให้เกียรติเธอ

ของขวัญนี่ให้จิ้งเซวียน

จะรับหรือไม่รับ

ควรจะให้จิ้งเซวียนเป็นคนตัดสินใจ

จิ้งเซวียน คืนเขาไป

เธอชอบใคร อยากแต่งกับใคร

ก็ได้ทั้งนั้น

แต่ยกเว้นเขา

ใครก็...ใครก็ได้

ใครก็ได้

เหล่าตู้

ขอบคุณค่ะ

ของขวัญนี่ฉันขอรับไว้ก็แล้วกันค่ะ

หิมะตกอีกแล้ว

วันหิมะตก

วันดื่มเหล้า

จะดื่มด้วยกันสักแก้วไหมล่ะ

ดื่มเหล้าก็ต้องดูอารมณ์ด้วย

บรรยากาศน่าอึดอัดแบบตอนนี้

ก็มีแต่คนที่ไร้หัวจิตหัวใจอย่างคุณเท่านั้น

ที่ดื่มลง

ถ้านิโคตินไม่ได้อยู่ในไวน์

แต่อยู่ในอาหารล่ะ

ตอนหลังมาเจอกับแอลกอฮอล์ แล้วออกฤทธิ์เร็วขึ้น

ดูแล้วเหมือนถูกพิษตายหลังจากดื่มเหล้า

ใส่ในอาหารเหรอ

ใส่นิโคตินไว้ในอาหาร

ถ้าเป็นแบบที่คุณว่า

ไม่ต้องส่งคนทั้งฮาร์บิน

ไปตรวจที่โรงพยาบาล

ว่ามีร่องรอยถูกพิษหรือเปล่าหรอกเหรอ

ถ้าคนคนนี้สามารถส่งพิษ

เข้าปากของเสิ่นเจี้ยนเสียนได้อย่างง่ายดาย

แล้วไม่ถูกคนสงสัยด้วย

คุณพูดถึงใครกันแน่

คุณนายเสิ่นยังไงล่ะ

ยังจะมีใครได้อีก

ตั้งแต่เริ่มสืบคดีคุณก็เอาแต่พูดเลอะเทอะ

เดี๋ยวก็ให้เราปล่อยคน

เดี๋ยวก็บอกว่าเราพึ่งไม่ได้

ถ้าคุณยังเป็นแบบนี้อีก

ผมจะใส่กุญแจมือคุณเดี๋ยวนี้เลย

ใส่กุญแจมือฉัน

ฉันพูดอะไรไปเหรอ

เขาพูดว่าคุณนายเสิ่นเป็นคนวางยา

ไร้สาระ ฉันพูดแบบนั้นที่ไหน

ก็คล้ายกันนั่นแหละ

เป็นกับตายก็ต่างกันแค่ตัวอักษรเดียว

นี่ก็คล้ายกันหมดเหรอ

ผมไม่สนว่าคุณจะหมายถึงอะไร

ถ้าคุณยังพูดจาไร้สาระไปทั่วอีก

ผมก็จะไม่เกรงใจแล้ว

ฉันนึกออกแล้วค่ะ

เมื่อวานคุณหมอฟางเหมือนจะไปเยี่ยมคุณนายเสิ่น

แบบนี้ก็สมเหตุสมผลแล้ว

ฆ่าสามีตัวเอง ถูกฟางเจี้ยนฉีพบเบาะแสเข้า

ดังนั้นเธอก็เลยตัดสินใจ

ฆ่านิติเวชทิ้งเสียเลย

เดี๋ยวก่อน

ที่คุณพูดว่า "เธอ" หมายถึงใคร

ก็ต้องดูว่าคุณจะเข้าใจยังไง

เห็นชัดว่านี่คุณกำลัง

พูดให้ร้ายคุณนายเสิ่น

ไม่ทราบว่าคุณนายเสิ่นนั่งอยู่ที่บ้าน

ฆ่าคุณหมอฟางทางจิตหรือไง

เรื่องนี้ก็ไม่รู้แล้ว

ฉันแค่กำลังวางโครงสร้าง ความสัมพันธ์ตัวละครในนิยาย

ถ้าตามทฤษฎีของคุณ

คุณก็มีแรงจูงใจฆ่าคนเหมือนกัน

ฉันเหรอ

นักเขียนนิยายเพื่อจะแต่งนิยาย

คดีฆาตกรรมให้สมจริงจนคนหวาดกลัว

ก็เลยลองลงมือเอง

เพ้อเจ้อ

เพ้อเจ้อไปใหญ่แล้ว

คุณมีหลักฐานอะไร

แล้วคุณไม่เพ้อเจ้อเหรอ

คุณมีหลักฐานอะไร มาว่าคุณนายเสิ่นแบบนี้ล่ะ

แม่จะบอกอะไรให้นะ

แม่คิดว่าที่ต่งฉือซินวิเคราะห์

ใช่ว่าจะไม่มีเหตุผล

เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ

คุณนายเสิ่นใจดีขนาดนั้น

จะฆ่าคนได้ยังไง

ก็ใช่ว่าจะไม่มีความเป็นไปได้เลยเสียเมื่อไร

เสิ่นเจี้ยนเสียนเป็นคนส่งลูกชาย เข้ากองทัพไปรบ

[ต่อมาทั้งกองทัพตายหมด]

[ก็เท่ากับว่าเสิ่นเจี้ยนเสียนฆ่าลูกชาย]

[คุณนายเสิ่นเสียลูกชายไปตอนอายุเยอะ]

ตำหนิทนายเสิ่นทุกวัน

แม่จำได้ว่าเคยได้ยินลุงของลูกพูดว่า

ทนายเสิ่นหนึ่งปีสามร้อยกว่าวัน

นอนที่ห้องทำงานทุกคืน

แม่คะ เราอย่าเข้าไปยุ่งส่งเดชเลยนะคะ

ให้พวกเขาไปสืบเถอะ

ลูกคนนี้นี่

อะไรเรียกยุ่งส่งเดชกัน

นี่เรียกว่าให้เบาะแสไขคดี

ไม่เป็นไร

ไม่ทำลายก็ไม่มีใหม่

มีข้อสงสัยถึงจะล้างข้อกล่าวหาได้

คุณตู้

เรื่องนี้คุณไม่ต้องเป็นห่วง

ซือถูจะไม่ปรักปรำคนดีแน่นอน

แน่นอนว่าจะไม่ปล่อยคนชั่วคนไหนไปเหมือนกัน

แรงจูงใจก่อคดีมีแล้ว

บวกกับเสิ่นเจี้ยนเสียนจะไม่ระวังตัวต่อภรรยา

เธอก็มีเวลาก่อคดี

หลังจากตัดความเป็นไปทั้งหมดทิ้ง

ที่เหลือนั่นถึงจะเป็นไปไม่ได้แค่ไหน

ก็คือความจริง

[ฉันเอง]

[ทั้งหมดเป็นเพราะฉันเอง]

[ฉันทำให้เขาตาย]

[อาจารย์แม่]

[เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณจริง ๆ]

[คุณอย่าโทษตัวเองอีกเลย]

[ตอนนั้น]

[เขาส่งซือฉีไปเป็นทหาร]

[ใครจะไปรู้ว่าทั้งกองทัพจะตายกันหมด]

[ฉันโทษเขา]

[ฉันเกลียดเขา]

[ไม่มีสักวันที่ฉันไม่ตำหนิเขา]

[เพราะว่า]

[เพราะว่ามีแต่ต้องทำแบบนั้น ฉันถึงจะรู้สึกสบายใจขึ้นหน่อย]

[แต่ความจริง]

[ความจริงในใจเขาก็เสียใจเหมือนกัน]

[แต่ว่าเขา]

[เขาไม่พูดอะไรเลย]

[เขาก็มาจากไปโดยไม่กลับมาแล้ว]

[พวกเขาทิ้งฉัน]

[ให้อยู่บนโลกใบนี้คนเดียว]

[อาจารย์แม่]

[ฉันเป็นเด็กกำพร้า]

[นานมากแล้วที่ฉันไม่ได้กิน]

[อาหารที่ทำที่บ้าน]

[เพราะว่าได้มาเจอคุณ]

[ฉันถึงได้นึกออกว่าที่แท้บ้านก็มีรสชาติแบบนี้]

[คุณเป็นคนดีแบบนี้]

[คุณวางใจ]

[พวกเราจะต้องอยู่เคียงข้างคุณไปตลอดกาล]

ไม่งั้นทุกคนลงคะแนนตัดสินก็แล้วกัน

คะแนนน้อยต้องยอมคะแนนมาก

ฉันคิดว่าคุณต่งพูดมีเหตุผล

คุณจะเล่นกับผมเหรอ

เอาแบบนี้ก็แล้วกัน

จับคุณมาปิดคดี

ทำไมคุณเอาแต่จับคนนี้ปิดคดี

เดี๋ยวก็จับคนนั้นปิดคดี

ผมว่าดีไม่ดีคุณ ลั่วเส้าชวนนั่นแหละที่เป็นคนฆ่า

ยังจะมาเล่นละครโจรจับโจรอยู่ได้

นักสืบซือถู หัวหน้าเปาอะไรนั่น

ก็เป็นคุณที่เรียกมาทั้งนั้น

พวกเราออกไปไม่ได้

พวกเราจะรู้ได้ยังไงว่าพวกเขาทำอะไร

จริงด้วย

คุณหมอฟางของเราเชิญคุณให้มาตั้งหลายครั้ง

คุณก็ไม่เคยมา

เขาให้ผมมา ผมต้องมาด้วยเหรอ

ผมว่างขนาดนั้นหรือไง

แล้วทำไมเมื่อวานคุณถึงว่างมาได้ล่ะ

แล้วพอคุณมานายท่านของเราก็ตาย

คุณพูดเพ้อเจ้ออะไรน่ะ

เมื่อวานก่อนมาถึงคุณชายลั่วยังอยู่บนรถไฟอยู่เลย

คุณเป็นใครน่ะ

ใช่ที่ที่คุณจะมาพูดไหม

ฉันก็เป็นพยานได้

ไม่เชื่อใช่ไหม

จะเอาตั๋วรถไฟให้ดู

การวิจัยทางพิษวิทยาของนิโคติน

แผนคุณแตกแล้ว ความลับเปิดเผยแล้วสินะ

ทำไมนี่ถึงมาอยู่ในมือฉันได้ล่ะ

คุณชายลั่ว

ขอผมดูหน่อย

นี่หนังสือพิมพ์ตงฟางเสี่ยวเป้าของสัปดาห์ก่อน

อาทิตย์ที่แล้วคุณชายลั่วอยู่ที่เฟิ่งเทียน

เขาจะตัดหนังสือพิมพ์ของฮาร์บิน

ที่เฟิ่งเทียนได้ยังไง

จะเป็นไปไม่ได้ได้ยังไง

นายท่านของเราจะทำอะไร

ก็ออกคำสั่งฉัน

เขาเป็นถึงคุณชายลั่ว

ยังต้องตัดหนังสือพิมพ์เองด้วยเหรอ

คุณ

ได้

ถึงจะเป็นของผม

ยอมรับแล้วเหรอ

ยอมรับแล้ว

ดูสิ ผมบอกแล้ว ผม...

เงียบ ๆ หน่อย

อาทิตย์ที่แล้วผมเพิ่งรู้จักพิษของนิโคติน

จากหนังสือพิมพ์ที่ตัดออกมา

แล้วผมทำยังไง เมื่อสองสามเดือนก่อน

ทั้ง ๆ ที่ยังอยู่บนรถไฟ

ฆ่าทนายเสิ่นที่อยู่ไกลออกไปพันลี้ล่ะ

นี่สมเหตุสมผลไหม

ตอนที่ทนายเสิ่นตาย

คุณชายลั่วไม่ได้อยู่ที่ฮาร์บินจริง ๆ

ผมรู้ว่าคุณไม่ได้อยู่ฮาร์บิน

แต่คุณสั่งให้คนอื่นทำก็ได้นี่

แล้วเขายัง...

เมื่อครู่ฟังพวกคุณทะเลาะกันเสร็จ

ผมได้จัดระเบียบความคิด

ผมกับหัวหน้าเปาหารือกันแล้ว

ในเมื่อคนที่เกี่ยวข้องทุกคนอยู่ที่นี่กันหมด

ถ้ายังไง

เรามาจำลองที่เกิดเหตุกันใหม่

เล่นซ้ำเหรอ

เล่นพ่อแม่ลูกเหรอ

คิดจะหาวิธีช่วยลั่วเส้าชวนหรือไง

เจ้าหนู

ใครไม่กล้าไป

คนนั้นก็มีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นฆาตกร

แสดง ๆ ๆ

แสดงซ้ำ

แสดงซ้ำร้อยรอบก็ไม่เกี่ยวข้องกับผม

ตกลง

ทุกคนเตรียมกันให้พร้อม

จินหม่านถังไม่อยู่

ผมเองก็แล้วกัน

ผมจัดงานเลี้ยงบ่อย ๆ

มีประสบการณ์อยู่บ้าง

ที่สำคัญผมแสดงเก่งไม่ใช่เหรอ

ต่างคิดว่าจินหม่านถังรู้ตัวฆาตกร

พอดีเลยผมจะได้ยืนในมุมของเขา

แล้วมองดู

ว่าจะมีเบาะแสอะไรได้บ้าง

รบกวนคุณตู้แล้ว

รีบมาเร็วเข้า

เลิกเดินวนไปวนมาตรงนั้นได้แล้ว

นักข่าวจิน ทำอะไรน่ะ

นั่งลงสิ

ยึกยักอยู่ได้

แค่เล่นไพ่นกกระจอก ไม่เอาเงินคุณหรอก

คุณนายรอง

เราก็แค่แสดง ไม่ต้องเล่นจริง ๆ หรอกมั้งครับ

เล่นละครก็ต้องให้สมจริงสิ

ผมต้องทำอะไรครับ

คุณตู้

คุณก็เดินมาอยู่ข้างผม

พูดว่านายท่าน คุณชายลั่วมาแล้ว

จากนั้นก็ให้ซองโทรเลขผม

ผมเปิดซองโทรเลขดู แล้วพูดว่า

วันนี้เป็นวันดีนี่

เรื่องมงคลมาติดต่อกันเลย

ได้เลย

เดี๋ยวนะ

เรื่องมงคล

เรื่องมงคลอะไร

ผมก็ไม่ค่อยรู้เหมือนกันครับ

โทรเลขเข้าโรงพยาบาลของเพื่อนเก่า

คุณก็รู้จัก

รุ่นพี่คนหนึ่งของฟางเจี้ยนฉี

คุณหมายถึงเหล่าจ้าวเหรอ

อายุมากแล้ว

จำอะไรไม่ได้

ฟางเจี้ยนฉีก็เลยให้เขาไปอยู่ที่ศูนย์พักฟื้น

โทรเลขที่ทางศูนย์พักฟื้นส่งมา

จำอะไรไม่ได้แล้ว

เหมือนจะเป็นโรคสมองเสื่อมอะไรนี่แหละ

โควตาศูนย์พักฟื้นแน่นขนาดนี้เลยเหรอ

ถึงต้องจัดการคนไข้คนหนึ่ง

ด้วยวิธีที่ซับซ้อนแบบนี้

นั่นก็ไม่เคยได้ยินแล้วละ

หรือว่าโรคสมองเสื่อมนี่

ตอนหลังนึกอะไรขึ้นมาได้

คุณว่าอย่างเช่น

เขารู้ว่าทนายเสิ่นตายยังไง

ตอนแรกลืมไปแล้ว

ตอนนี้จู่ ๆ นึกขึ้นมาได้

จะบอกคุณหมอฟาง

เดี๋ยวนะ

ถ้าเป็นแบบนี้ละก็

ตอนนี้คนคนนี้ก็มีอันตราย

มีใครอยู่บ้าง

ขอสามคน ไปศูนย์พักฟื้นกับฉัน

ตรวจสอบคน

ครับ

นายรู้ว่าฆาตกรเป็นใครแล้วใช่ไหม

ฉันไม่รู้จริง ๆ

ฉันคิดว่าเป็นต่งฉือซิน

เพราะอะไร

ข่าวนิโคตินที่ตัดจากหนังสือพิมพ์ ในกระเป๋าเสื้อฉันแผ่นนั้น

มีแต่เธอที่มีโอกาสแตะต้องเสื้อผ้าของฉัน

เหตุผลฆ่าคนมีเต็มเปี่ยม

เธอคิดว่าที่ตู้เหิงไม่ได้อยู่กับเธอ

เป็นฝีมือของฟางเจี้ยนฉี

จึงคิดแค้นในใจ

แล้วตู้เหิงตอนนี้ก็ชอบจิ้งเซวียนมาก

เธอทนไม่ไหวถึงได้ทำแบบนี้

งั้นจะอธิบายเรื่องเธอจะฆ่าอาจารย์ของฉันยังไง

เรื่องนี้ฉันยังคิดไม่ออก

แต่ว่าระหว่างพวกเขาต้องมีอะไรแน่

ไม่ต้องใจร้อน

ความจริงใกล้จะปรากฏแล้ว