Original subtitles

[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย]

=ยอดนักสืบพิชิตคดี=

=ตอนที่ 2=

โดนแทงมาหลายแผลขนาดนี้

มันเป็นการระบายความแค้นน่ะ

เห็นได้ชัดเลยว่าคุณโดนคนเกลียดมากแค่ไหน

ประตูเชื่อมถูกล็อกไว้จากอีกฝั่ง

หน้าต่างเปิดกว้างขนาดนี้

ฆาตกรหนีไปแล้วหรือเปล่า

ที่คุณบอกว่าฆาตกรยังอยู่บนรถ

หลอกพวกเขาหรือเปล่า

เปล่า

ฆาตกรยังอยู่บนรถจริง ๆ

ตามผมมาสิ

ไม่มีรอยเท้าจริง ๆ ด้วย

ไม่มีใครหนีออกมา

แล้วก็ไม่มีหิมะตกด้วย

เพราะฉะนั้น

การเปิดหน้าต่างเป็นแค่ตัวล่อ

คนเอาชนะธรรมชาติไม่ได้สินะ

รถไฟหยุดมาทั้งคืนแล้ว

จะเรียกว่าโชคช่วยก็ได้

ผมจะต้องหาตัวฆาตกรให้เจอให้ได้

นั่นมันอะไรเหรอ

ยานอนหลับ

ยังเหลือเต็มเลย

ระวังตัวน่าดูเลยนะ

ลวดล้างกล้องยาสูบ

ไข่มุก

ไข่มุกเหรอ

ลวดล้างกล้องยาสูบ

ทนายซือถู

ทนายซือถู

หลักฐาน

นี่คือหลักฐานค่ะ

นี่คือ...

นี่เป็นของฆาตกรค่ะ

ตามฉันมาสิคะ

ไม่มีใครเชื่อที่ฉันพูดเลย

ไม่มีใครเชื่อสักคน

ทำไมพวกคุณถึงไม่เชื่อที่ฉันพูดเลย

พอกลับมาฉันก็ตกใจมาก

นั่งตัวสั่นอยู่บนเตียง

คุณต้องช่วยฉันนะ

ช่วยฉันด้วย

ไม่เป็นไร คุณไม่ต้องกลัวนะ

พวกผมอยู่นี่แล้ว

เกิดอะไรขึ้น

คุณค่อย ๆ เล่านะ

ตอนนี้แค่เห็นประตูนั่น

ฉันก็กลัวแล้ว

จากนั้น

ตรงนั้นไง

ที่ฉันเห็นกระดุมนี่

มันไม่ใช่ของฉัน

พิสูจน์ได้ว่าเมื่อคืนนี้

ต้องมีคนเข้ามาในห้องฉันแน่ ๆ

นั่นก็คือฆาตกรไงล่ะ

เขานั่นเอง

แต่พวกคุณไม่มีใครเชื่อ

อย่าเพิ่งตื่นตูมไป

คุณใจเย็นก่อนเถอะ

ถ้าคุณยังเอาแต่พูดไม่หยุดแบบนี้

รายต่อไปก็จะเป็นคุณนั่นแหละ

ประตูเชื่อมนั่นล็อกเอาไว้ตั้งแต่ตอนไหน

เมื่อคืนค่ะ

เลี่ยวอวิ๋นเป็นคนล็อก

เลี่ยวอวิ๋นเหรอ

ค่ะ ผู้หญิงที่ไอไม่หยุดคนนั้น

เธอไออยู่ตลอด

ไอไม่หยุดเลย

อยู่ข้างหน้านี่เองค่ะ

[ฉันรำคาญมาก]

[เลยพาเธอไปเอายาแก้ไอ]

[ตอนที่เอายาให้เธอ]

อยู่ในกล่องน่ะ

[ฉันขอให้เธอช่วยดูว่า]

[ประตูเชื่อมได้ล็อกหรือเปล่า]

พี่อวิ๋น

ประตูเชื่อมนั่นน่ะ

ช่วยดูให้หน่อยสิคะว่าประตูล็อกหรือยัง

ได้สิ

[แต่เธอกลับซุ่มซ่าม]

[เปิดประตูออกไป]

[แล้วตัวเองยังถลาเข้าไปอีก]

[จากนั้นก็ถอยกลับมาด้วยท่าทางตกใจ]

[ใช่]

[เธอต้องลืมล็อกประตูแน่ ๆ]

หายาเจอแล้วค่ะ

[ฉันก็ไม่ได้ตรวจดู]

[นึกว่าเธอล็อกแล้ว]

ขอบใจนะ

ไม่เป็นไรค่ะ

[ดังนั้นฆาตกรฆ่าคนแล้ว]

[เลยใช้ประตูเชื่อม]

[หนีมาที่ห้องฉัน]

แล้วฆาตกรจะทำแบบนั้นทำไม

สร้างห้องปิดตาย

ทำให้ใครบางคนคิดว่า

ฆาตกรกระโดดลงจากรถหนีไปแล้ว

ใครบางคนเหรอ

จริงสิ

ผมคิดว่า

นี่คงจะไม่ใช่ไข่มุกที่

หล่นมาจากตัวคุณสินะครับ

ถ้าฉันมีปัญญาซื้อไข่มุกราคาแพงแบบนี้ละก็

คงไม่มาทำงานแบบนี้หรอก

ฉันหมายถึง...

ผมเข้าใจครับ

เช่นนั้นบางที

คุณอาจจะมีกี่เพ้าสีแดงอยู่อีกชุดไหม

กี่เพ้าสีแดงอะไรเหรอคะ

ผมคิดว่าไข่มุกเม็ดนี้

ก่อนกี่จะหล่นออกมา

น่าจะอยู่บนตัวของคุณนายสักคน

หรือไม่ก็บนคอของผู้หญิง

และลวดล้างกล้องยาสูบนี่

ผมคิดว่า

คงจะเป็นของผู้ชายสักคนที่สูบบุหรี่

ตู้โดยสารนี้ผมตรวจสอบมาแล้ว

มีทั้งหมดสิบสองห้อง

เลขคู่อยู่ทางซ้าย

เลขคี่อยู่ทางขวา

ส่วนห้องน้ำ

อยู่ติดกับห้องหมายเลขหนึ่ง

ห้องที่หนึ่งถึงเจ็ด

เป็นซือถูเหยียน

หม่าซื่ออิง

ฉี่หง

หรงเซียงเก๋อเกอ จงเหยียน ไป๋ลู่

และเลี่ยวอวิ๋น ตามลำดับ

ส่วนห้องที่แปดกับเก้าเชื่อมกัน

ของจอร์จ แบลร์

ห้องที่สิบเอ็ดคือว่านจี๋เสียง

ห้องที่สิบคือซือชุนซ่าน

พอแล้ว

ไม่มีธุระอะไรกับนายแล้ว

ไปได้แล้ว

ทิ้งกล้องไว้

นะ...นี่เป็นกล้องของผมนะครับ

ฉันยังต้องพึ่งกล้องพัง ๆ ของนายอยู่

พอล้างรูปเสร็จแล้ว

พวกเราจะคืนกล้องให้คุณทันทีครับ

ถ้าจับคนร้ายได้แล้ว

คุณมาแจ้งได้ทุกเมื่อ

เอ่อคือ...

เบามือหน่อยนะครับ

พูดมากจริง ๆ

มาคุยเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนกันเถอะครับ

ยิ่งละเอียดเท่าไรยิ่งดี

ครับ ๆ

ครั้งสุดท้ายที่รถไฟเข้าชานชาลาคือ

จิ่นโจว

[23:58 น.]

[จอดอยู่ประมาณสิบนาที]

[ไม่มีคนขึ้นลงรถแล้ว]

[จากนั้นพอรถไฟเคลื่อนตัวไปได้ 20 นาทีกว่า ๆ ]

[ก็หยุดจนถึงตอนนี้]

[รางรถไฟด้านหน้าถูกระเบิดเสียหายจากการต่อสู้นั้น]

[ถูกพบเห็นได้ทั่วไป]

[ผมคิดว่าไม่นานคงกลับมาเดินรถต่อได้]

หลังจากรถหยุดได้ไม่นาน

ผมก็ได้ยินหม่าซื่ออิงกดกริ่ง

ผมเลยไปดู

คุณผู้ชายครับ

ต้องการอะไรหรือเปล่าครับ

ไปให้พ้น

[แล้วเขาก็บอกให้ผมไปให้พ้น]

ผมคิดว่าเขาคงจะกดผิด

ก็เลยกลับไป

ในตอนนั้นเอง

ทางหรงเซียงเก๋อเกอก็กดกริ่งเหมือนกัน

เธอบอกว่าเธอปวดข้ออักเสบ

ให้ผมไปเรียกซือชุนซ่านสาวใช้ของเธอ

หรงเซียงเก๋อเกอ

ต้องการอะไรหรือเปล่าครับ

ฉันปวดข้ออักเสบ

ช่วยเรียกซือชุนซ่านที่อยู่ห้องสิบให้หน่อย

ได้ครับ ๆ

คุณซือ

หรงเซียงเก๋อเกอเรียกหาคุณครับ

เข้าใจแล้วค่ะ

ครับ

ผมไปเรียกคุณซือ

จากนั้นก็กลับไปทำงานต่อ

แต่เพราะว่าเบื่อมาก

ผมกับพวกว่านจี๋เสียงเลยดื่มกันนิดหน่อย

พี่จง

ไม่เลวเลยจริง ๆ

ไม่เลวเลย

กลับมาแล้ว

เหล่าหลิวกลับมาแล้ว

มา เติมหน่อย

ครับ

ถอดเสื้อคลุมออกเถอะ

ไม่เป็นไรครับ ๆ

มา ชน

เดี๋ยวยังมีงานต้องทำอีก

เมื่อกี้คุยกันถึงไหนแล้วนะ

ไม่เลวเลยจริง ๆ

คุณทำงานมากี่ปีแล้ว

หลายปีแล้วครับ

จนกระทั่งประมาณตีหนึ่ง

ก็มีคนกดกริ่งอีก

ก็คือคุณซือถู

กับคุณผู้หญิงคนนั้น

คุณต้องการอะไรเพิ่มเติมหรือเปล่าครับ

ตอนนั้นเป็นเวลา 01:15 น.

ใช่ ๆ ๆ

ปะ...ประมาณนั้นครับ

คุณผู้หญิงที่ห้องสามบอกว่า

ในห้องของเธอ

มีผู้ชายคนหนึ่งโผล่มา

ผมไม่ได้สนใจอะไร

คุณลองคิดดูสิ ผู้หญิงประเภทนี้

ในห้องมีผู้ชายโผล่มาคนหนึ่ง

จะเป็นเรื่องแปลกตรงไหน

ผมไปตรวจดูประตูเชื่อมให้เธอ

ประตูไม่ได้ล็อก

ใครจะไปรู้ว่าเธอตั้งใจเปิดไว้รอหม่าซื่ออิงหรือเปล่า

ผมล็อกประตูให้เธอ

แล้วก็ออกมา

ตอบรับกริ่งที่คุณซือกด

พอเอาน้ำมาส่งให้คุณแล้ว

ผมก็อยู่ในห้องปฏิบัติงานตลอด

ดูเหมือนผม

จะเก็บกระดุมของคุณได้เม็ดหนึ่ง

กระดุมของผมอยู่ครบ

มันไม่ใช่ของผม

งั้นเมื่อคืนมีพนักงานรถไฟคนอื่นอยู่อีกหรือเปล่า

ไม่มีครับ

นี่เป็นกฎ

ตู้โดยสารชั้นหนึ่ง

จะมีพนักงานแค่คนเดียว

เพื่อหลีกเลี่ยงการรับช่วงต่องาน

และดูแลลูกค้าไม่ถูก

พนักงานคนอื่นไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามา

แต่บางครั้งผมก็ไปพูดคุยกับพวกเขาบ้าง

คุณสูบบุหรี่ไหม

พวกเราไม่ถูกอนุญาตให้สูบครับ

งั้นเมื่อคืน

คุณเห็นคนอื่นที่ทางเดินบ้างไหม

มี มีครับ

เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง

สวมชุดกี่เพ้าหรือกระโปรงอะไรสักอย่างสีแดง

เดินไปเข้าห้องน้ำ

จำได้ไหมครับว่าเป็นใคร

ผมมองไม่เห็นหน้า

คงจะเป็นผู้หญิงสักคนที่อยุ่บนรถไฟละมั้งครับ

ขอบคุณมากครับ

ผมจะได้เงินเดือนอาทิตย์ที่แล้วของผมไหมครับ

ต้องรอให้ปิดคดีก่อน

งั้นรีบถามมาเลยครับ

ถ้าผมรู้อะไรผมจะบอกให้หมด

ทนายซือถู

เรื่องฆ่าคน

ผมไม่รู้จริง ๆ

ผมไม่รู้เลยจริง ๆ นะ

คุณไม่ใช่เลขาของเขาเหรอ

ใช่ครับ

แต่เรื่องฆ่าคนไม่เกี่ยวอะไรกับผมนี่

ผมพูดรัสเซียได้นิดหน่อย

ปกติแล้วคอยช่วยเขาจัดการเอกสารเล็กน้อย

พอเสร็จแล้วก็แปลนิด ๆ หน่อย ๆ

เขาน่ะไม่เข้าใจอะไรเลย

ส่วนเรื่องอื่น ๆ

ผมไม่ได้เข้าไปยุ่งเลย

เมื่อวานเขาจะต่อยคุณด้วยนะ

ผมเลยคิดหาวิธีช่วยคุณ

คุณจะลืมบุญคุณกันไม่ได้สิ

จะว่าไปเรื่องที่ทะเลาะกันเมื่อวาน

เขาว่าอะไรผมสักอย่าง

ก็แค่กลหลอกเด็ก

ปากกล้าจังเลยนะ

เล่นกลหลอกเด็กอีกแล้วสินะ

เอาสิ ฆ่าฉันสิ

มาสิ

หมายความว่าไง

คุณทำอะไรลงไป

คุณไม่รู้งั้นเหรอ

ผมทำอะไร

นั่น...

ถามอะไรคุณก็ตอบให้ตรงคำถามสิ

มันคือจดหมายขู่

จดหมายขู่เหรอ

นี่คุณไม่ได้เป็นคนเขียนเหรอ

เป็นรูปแบบเหมือนของคุณไหม

มีอย่างอื่นอีกไหมครับ

ไม่มีแล้วครับ

ทั้งสองฉบับ

ต่างก็ได้รับมาในสองวันนี้ทั้งนั้น

คิดไม่ถึงเลยว่าหม่าซื่ออิง

จะถูกกลหลอกเด็กแบบนี้ขู่เอาได้

เห็นด้วยเลย

เมื่อวานพอเห็นคุณ

ก็บอกว่าอยากเปลี่ยนตู้โดยสาร

แต่คน ๆ นี้

ยังไม่ทันจะได้เปลี่ยน

ก็ถูกฆ่าซะแล้ว

เมื่อเช้า

เหล่าหลิวมาหาผม

ผมรู้สึกว่ามันแปลก ๆ

ครั้งสุดท้ายที่คุณเจอเขาคือเมื่อไร

เมื่อคืนครับ

ตอนที่บอกว่าต้องการเปลี่ยนห้อง

แล้วคุณรู้ไหมว่าตอนกลางคืน

เขาใช้ยานอนหลับจนติดเป็นนิสัยหรือเปล่า

ผมก็ไม่แน่ใจ

แต่ได้ยินเขาพูดว่า

อยู่บนรถไฟนอนไม่ค่อยหลับ

พอออกจากห้องเขาไปแล้ว

คุณทำอะไรบ้าง

ดื่มไวน์กับจงเหยียนกับพี่จงน่ะ

ตอนที่รถไฟหยุดลง

พวกเรายังยืนสืบบุหรี่ด้วยกัน

ที่ประตูรถไฟอยู่เลย

ข้างนอกหนาวมาก

ผมไม่ได้ใส่เสื้อคลุม

สูบไปได้นิดเดียว พวกเราก็กลับเข้ามา

คุณสูบบุหรี่ของอะไร

รอเดี๋ยวนะ

ผมเลิกแล้ว

นี่ครับ

หลังจากสูบบุหรี่เสร็จแล้วล่ะ

พอสูบบุหรี่เสร็จ

ก็กลับไปดื่มและพูดคุยกัน

ถึงกี่โมงครับ

ใครจะไปจำได้กันล่ะครับ

แต่ก็คุยกันอยู่นานพอสมควร

พวกเราน่ะ

ยิ่งคุยก็ยิ่งถูกคอ

พอกลับมาถึงห้องผมก็หลับไป

จริงด้วย

ระหว่างนั้นเหล่าหลิวยังมาด้วยครั้งหนึ่ง

พวกเราดื่มกันอยู่สักพัก

แต่ไม่นานก็มีคนกดกริ่ง

เขาก็เลยต้องออกไปอีก

แล้วระหว่างนั้น

เห็นใครเดินผ่านไปบ้างไหมครับ

ก็พนักงานรถไฟน่ะครับ

เหล่าหลิวละมั้ง

มาแล้วก็กลับไป

หลังจากที่พวกเรากลับมา

เขาเองก็มาเหมือนกัน

จากนั้น

เหมือนว่าจะมีผู้หญิงคนหนึ่งผ่านไป

ใครน่ะ

ใส่ชุดกี่เพ้าสีแดง

ต้องอายุยังน้อยมากแน่ ๆ

เหล่าหลิวเพิ่งจะมาตอนที่รถใกล้จะออก

งั้นเหรอ

งั้นผมคงจะทำผิดไป

เมื่อคืนผมดื่มไปเยอะมาก

งั้น...

พวกคุณลองไปถามพี่จงดูดีไหม

เขาไม่ได้ดื่ม

ต้องจำได้แน่

เขาไม่ได้ดื่มเหรอ

เขาไม่ดื่มมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

เขาบอกว่า

ทหารแบบพวกเขาไม่ดื่มกันหรอก

ขอบคุณมากครับ

ผมก็เป็นแบบนี้แหละ

ไม่ดื่มมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

ในสนามรบแค่พริบตาเดียวอะไร ๆ ก็เกิดขึ้นได้

ภายในเสี้ยววิ

อยู่ระหว่างความเป็นกับความตาย

ผมต้องคอยตื่นตัวเอาไว้

ไม่เหมือนกับทหารหนุ่มที่หยิ่งผยอง

แบบคุณหรอก

เหรอครับ

งั้นผมคงต้องขอลองสักหน่อย

ทำไม มองอะไร

มองว่าคุณจะทำยังไง

ถ้าผมพกปืน

คุณไม่มีโอกาสยกปืนขึ้นมาด้วยซ้ำ

คุณจง

ที่พวกเรามาสำรวจก็เพื่อความปลอดภัย

ของคนทั้งขบวน

หวังว่าคุณจะให้ความร่วมมือนะ

ดูคนอื่นเขาสิ

ดูสิว่าเขาพูดจากันยังไง

อย่าขยับ

เห็นใครก็อยากใช้อำนาจข่มขู่เขาไปหมด

ผมเคยเห็นคนที่ออกไปรบแถวหน้า

ไม่มีใครเลยที่ไม่ดื่มเหล้า

เพราะงั้นทหารแบบพวกคุณถึงไม่ได้เรื่องไง

คุณจง

ว่านจี๋เสียงบอกว่า

ตอนที่พวกคุณสูบบุหรี่เสร็จและกลับมาที่ห้อง

มีพนักงานรถไฟคนหนึ่งเดินผ่านไป

เป็นแบบนั้นหรือเปล่าครับ

ใช่ มีอะไรแบบนี้ด้วย

เหล่าหลิวเพิ่งจะมาตอนที่รถใกล้จะออก

ผมบอกเหรอว่าผมเห็นหลิวจื่อเจีย

ที่ผมเห็นคือพนักงานรถไฟอีกคนต่างหาก

ที่เดินผ่านไปตรงนี้

เดินไปทางตู้เสบียง

เราดื่มกันตั้งสองขวดแล้ว

งั้นเหรอ

[ไม่ได้เดินกลับมาอีก]

คุณแน่ใจนะ

จำคนผิดหรือเปล่า

ไม่ผิดแน่นอน

ถึงผมจะไม่ได้เห็นหน้าเขาตรง ๆ

แต่ว่ารูปร่างของเขา

ตัวเล็กกว่าหลิวจื่อเจีย

พวกเราที่ผ่านสนามรบมา

มีความรู้สึกไวต่อรูปร่างเป็นพิเศษ

ไม่ใช่เหล่าหลิวแน่นอน

คืนนั้นพวกคุณคุยอะไรกันเหรอครับ

คุณหมายถึงผมกับว่านจี๋เสียงสินะ

ผู้ชายกับผู้ชายจะคุยอะไรกันได้

เรื่องผู้หญิง

สงคราม

คุยไปเรื่อย

คุยกันถึงกี่โมงครับ

ตีหนึ่งครึ่ง

หรืออาจจะดึกกว่านั้นนิดหน่อย

จากนั้น

เขาดื่มเยอะแล้ว

ผมเลยไปส่งเขาที่เตียง

ต่อมาก็เช้าแล้ว

พวกคุณเอะอะกัน

อยู่ที่ตู้เสบียง

ผมถึงได้รู้ว่าเกิดเรื่องขึ้น

พูดตามตรงนะ

ทนายซือถู

หม่าซื่ออิงจะเป็นหรือตาย

ก็ไม่เกี่ยวกับผมเลย

ทำไมผมถึงรู้สึกว่าคุณเป็นฆาตกรกันนะ

หม่าซื่ออิงเป็นนักฆ่า

คนที่จะแอบเข้าไปในห้องเขาโดยที่เขาไม่รู้ตัว

แล้วฆ่าเขาทิ้ง

คนที่ทำได้

ก็มีแค่คุณ

เมื่อกี้คุณไม่ได้บอกว่า

ฆาตกรจะต้องเป็นนักข่าวคนนั้นแน่เหรอ

คุณอยู่ข้างใครกันแน่เนี่ย

ความจริง

ผมคิดว่าในตู้รถขบวนนี้มีแค่คุณที่ใช้กล้องยาสูบ

งั้นเหรอ

นี่ใช่ของคุณหรือเปล่า

ก็อาจจะ

ของแบบนี้ก็ไม่ได้หน้าตาเหมือน ๆ กันหมดเหรอ

ที่ผมยังมีอีกหลายอันเลย

นี่จะช่วยไขคดีได้เหรอ

ผมจะให้คุณอีกสองสามอันแล้วกัน

นี่เป็นของที่พบในที่เกิดเหตุ

แล้วมันบอกอะไรได้กัน

คุณจงไปฮาร์บินงั้นเหรอครับ

เฟิ่งเทียน

เรื่องด่วนเหรอครับ

ผมจะไปมีเรื่องด่วนอะไร

ปลดประจำการมาหลายปีขนาดนี้แล้ว

ตอนนี้สิ่งที่ผม

มีมากที่สุดก็คือเวลา

คุณก็เลยไม่ต้องทำงานอะไรให้รัฐบาลอีกสินะ

ผมไม่อยากเสี่ยงชีวิตอีกต่อไปแล้ว

เบื่อแล้วล่ะ

แต่ถ้าไม่รีบละก็

ทำไมคุณถึงไม่รออีกวันแล้วค่อยออกเดินทางล่ะ

คุณลืมกระเป๋าเดินทางเอาไว้ที่โรงแรมไม่ใช่เหรอ

เรื่องมันเป็นแบบนี้

คือผมน่ะ

พอได้กำหนดการเดินทางแล้วไม่ชอบเปลี่ยนแปลง

ขอบคุณมากครับ

ไม่ต้องเกรงใจหรอก

เชื่อผมเถอะ

ลางสังหรณ์ของผมมันบอกว่า

เขาก็คือฆาตกร

เขาซื้อตัวว่านจี๋เสียงไว้แล้ว

และได้รายละเอียดการเดินทางที่แน่นอนของผู้ตาย

จากนั้นก็ซื้อตั๋วขึ้นรถมา

ให้เลขาคนนั้นหาข้อแก้ตัวว่าไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุ

สุดท้าย

ก็ฆ่าหม่าซื่ออิง

ถ้าเป็นไปตามแผนเดิม

ตอนเช้าตอนที่เราพบผู้ตาย

เขาก็ลงรถที่เฟิ่งเทียนแล้ว

ตอนนี้ผม

ขอเชื่อลางสังหรณ์ของผู้หญิงคนหนึ่งมากกว่า

เรียกผู้หญิงมาสักคนเถอะ

เก๋อเกอ

หรือไม่ก็คุณนายที่ไอคนนั้น

ไม่สิ คุณเชื่อผมสิ ต้องเป็นเขาแน่

เจ้าของลวดล้างกล้องยาสูบ

เจ้าของไข่มุก

ผู้หญิงที่สวมกี่เพ้าสีแดง

ชายที่สวมชุดพนักงานรถไฟ

ใครเป็นฆาตกรกันแน่

นั่นมันง่ายมาก

ผมรู้

ก็เหมือนกับกระดุมเม็ดนั้นไง

เบาะแสสองชั้น

ชายที่สูบกล้องยาสูบ

ต้องการที่จะโยนความผิดให้หญิงที่สวมไข่มุก

แต่สุดท้ายไม่ทันระวัง

ทำลวดล้างกล้องยาสูบหล่นเอาไว้ในที่เกิดเหตุ

ผมเรียนมาจากคุณทั้งนั้น

งั้นเราไปดูกันเถอะ

ว่าชายที่สูบยาสูบคนนั้น

จะโยนความผิดให้ผู้หญิงคนไหน

ผมขอดูหน่อยได้ไหมครับ

คุณต้องการสิ่งนี้ใช่ไหม

เป็นที่วางหมวก

แต่ว่าไม่ใช่แบบนี้ครับ

ถ้างั้นก็ไม่มีแล้วค่ะ

เก๋อเกอ

ผมขอถามเรื่องเมื่อคืน

กับพวกคุณหน่อยได้ไหมครับ

พูดมาได้เลยค่ะ

ผมอยากถามเรื่องเมื่อคืนกับทั้งสองท่านหน่อย

ว่าทำอะไรกันบ้าง

เมื่อคืน

ที่จริงฉันอยากเข้านอนเร็ว ๆ

แต่ว่า

อาการปวดข้ออักเสบของฉันกำเริบขึ้นมา

หรงเซียงเก๋อเกอ

ต้องการอะไรหรือเปล่าครับ

ฉันเลยขอให้พนักงานไปเรียกเธอมานวดให้

ประมาณกี่โมงเหรอครับ

ประมาณ

เกือบ ๆ ตีหนึ่งได้ค่ะ

ตอนนั้น

รถหยุดไปได้สักพักแล้ว

แล้วเธออยู่ที่ห้องของคุณนานแค่ไหนครับ

ครึ่งชั่วโมงได้ค่ะ

พออาการปวดขาของฉันเริ่มดีขึ้น

ฉันก็เลยให้เธอกลับไปพัก

เธอกลัวว่าฉันจะเป็นหวัด

ก็เลยไปหอบเอาผ้าห่มมา

ตอนนั้น

ประมาณ 01:15 น.

เมื่อคืนคุณเจอใครบ้างหรือเปล่าครับ

เหมือนจะเจอพนักงานรถไฟอยู่คนหนึ่งค่ะ

ใช่หลิวจื่อเจียไหมครับ

ไม่ใช่หลิวจื่อเจียค่ะ

ฉันไม่เคยเห็นเขามาก่อนเลย

แล้วหลังจากนั้น

คุณเห็นคน ๆ นั้นอีกบ้างหรือเปล่าครับ

ไม่เลยค่ะ

เขารูปร่างหน้าตาเป็นยังไงบ้างครับ

พอจะจำได้ไหม

ฉันไม่ได้ใส่ใจมากนัก

เก๋อเกอ

ผ้าห่มมาแล้ว

เข้ามาสิ

ตัวค่อนข้างเล็กและเตี้ย

ไม่ได้สูงใหญ่เท่าหลิวจื่อเจีย

นอกนั้นก็จำไม่ได้แล้วค่ะ

เพราะงั้นตอนที่คุณเห็นคน ๆ นั้น

คงจะเป็นตอน 01:15 น. สินะครับ

ประมาณนั้นค่ะ

เป็นตอนที่ฉัน

หอบผ้าห่มอยู่

ขอบคุณทั้งสองท่านมากครับ

ให้คนของคุณตรวจค้นทุกห้อง

พร้อมกับสัมภาระของพวกเขา

ผมคาดว่าน่าจะเจอ

ชุดพนักงานรถไฟ

ในกระเป๋าเดินทางของผู้หญิงสักคน

คุณนายครับ

ผมขอยืมนี่สักเดี๋ยวได้ไหมครับ

แน่นอนค่ะ

จริงสิ

คุณนาย ผมคิดว่านี่น่าจะเป็นของคุณ

มันหล่นอยู่บนพื้นน่ะ

นี่ไม่ใช่ของฉันค่ะ

งั้นเหรอครับ

งั้นผมคงต้องไปถามคนอื่นดูบ้างแล้ว

ดูเหมือนอาการไอของคุณจะดีขึ้นเยอะแล้วนะครับ

ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ

ต้องขอบคุณไป๋ลู่

ที่เมื่อคืนนี้คอยดูแลฉันอยู่ตลอด

ไป๋ลู่เหรอ

ค่ะ

นักเรียนหญิงที่อยู่ห้องข้าง ๆ น่ะ

ดูเหมือนเธอ

จะรู้สึกผิดมากที่

ให้ยากับฉันไม่ได้

เลยอยู่เป็นเพื่อนฉันจนถึงประมาณเที่ยงคืน

ตอนที่รถไฟหยุดลง

ฉันเลยให้เธอกลับไปพักก่อน

จากนั้น

ฉันก็ไอ

ทรมานจนนอนไม่หลับทั้งคืน

ฉันว่าน่าจะเป็นเพราะ

ยาออกฤทธิ์แล้ว

ตอนนี้เลยไม่รู้สึกทรมานขนาดนั้น

เสียงอะไรเหรอครับ

ประตูห้องของไป๋ลู่น่ะค่ะ

เหมือนจะมีปัญหานิดหน่อย

ตอนเปิดปิดประตู

ก็จะส่งเสียงตลอด

แล้วเมื่อวานหลังจากที่เธอกลับไป

ได้ออกไปไหนบ้างหรือเปล่าครับ

น่าจะไม่นะคะ

ไม่มีเสียงประตูห้อง

ดังอีกเลยทั้งคืน

ผมขอถามเรื่องที่ค่อนข้างส่วนตัว

กับคุณสักเรื่องได้ไหมครับ

ถ้าช่วยให้คุณไขคดีได้

ฉันคิดว่าน่าจะได้ค่ะ

พวกเราต่างหวาดกลัวกันมาก

คุณนายครับ ผมอยากรู้ว่า

คุณมีชุดกี่เพ้าสีแดงบ้างหรือเปล่า

ฉันไม่ชอบสีแดง

สีสดเกินไปไม่เหมาะกับฉัน

ได้ยินมาว่า

เมื่อคืนคุณเข้าไปในห้องของหม่าซื่ออิง

การทำให้คนแบบนั้นไม่พอใจ

ผมว่าจนถึงตอนนี้คุณคงสับสนน่าดู

ผมเคยมีประสบการณ์แบบนั้น

ฉันคงจะป่วยจนสับสน

ถึงได้จับประตูผิดและสะดุดเข้าไป

แต่เขากลับ...เขา...

ผมเข้าใจครับ

เพราะงั้นฉันเลยรีบถอยออกมา

ฉันไม่อยากจะนึกถึงเรื่องเมื่อคืนอีกแล้ว

ขอโทษด้วยนะคะ

คุณคงจะไม่ได้สงสัย

คุณนายที่ไร้เรี่ยวแรงคนหนึ่ง

ว่าเป็นคนฆ่าคน ๆ นั้นหรอกนะ

ผมก็แค่อยากได้ตัวต่อ

ที่อยู่ในมือเธอ

ขอบคุณมากครับ

ขอถามอะไรคุณสักหน่อยได้ไหมครับ

กี่เพ้าสีแดงไม่ใช่ของฉัน

คุณรู้ว่ามันเป็นของใครสินะ

ประตูของฉันมีปัญหานิดหน่อย

ฉันบอกพนักงานรถไฟไปแล้ว

เขาบอกว่าจะมาซ่อมให้

อีกอย่าง

คุณนายเลี่ยวไอตลอดทั้งคืน

ฉันเลยนอนไม่ค่อยหลับ

เมื่อคืนฉันเห็น

ผู้หญิงที่สวมกี่เพ้าสีแดงคนหนึ่งเดินผ่านไป

ผมมีอีกคำถามที่อยากถามคุณ

ไข่มุกเม็ดนี้คุณทำหล่นเอาไว้หรือเปล่า

คุณคงไม่ได้สงสัยว่า

เด็กนักเรียนคนนี้ฆ่าหม่าซื่ออิงหรอกนะ

ถ้าคุณได้ยินอะไร

เห็นอะไร

หรือรู้สึกมีอันตราย

ก็มาหาผมได้ทุกเมื่อเลยนะ

ก่อนที่รถขบวนนี้

จะไปจอดที่เฟิ่งเทียน

พวกเราจะต้องหาตัวฆาตกรให้เจอให้ได้

ไม่อย่างนั้นพวกคุณทุกคน

จะถูกจับไปที่โรงพัก

ถ้าถึงตอนนั้นแล้ว

พวกเขาจะไม่ใจดีกับพวกคุณเหมือนเราหรอกนะ

ผมน่ะ

เกือบจะเข้าใจทั้งหมดแล้ว

สรุปแล้วสิ่งที่พวกเขาพูดทั้งหมด

ก็คือรถไฟขบวนนี้จอดที่จิ่นโจว

จากนั้นก็มีคนตัวเล็ก

ที่สวมชุดพนักงานรถไฟ

ขึ้นรถมา

ใช้กุญแจของพนักงาน

ไขเข้าไปในห้องหม่าซื่ออิง

แล้วฆ่าเขา

สร้างห้องปิดตายที่คุณบอกขึ้นมา

สุดท้าย

ก็ใช้ห้องของฉี่หงในการหนีออกไป

งั้นเขาหายตัวไปบนรถไฟ

ได้ยังไงกันล่ะ

ก็รอให้คุณบอกอยู่นี่ไง

ได้

ผมจะบอกคุณเอง

หลักฐานทุกอย่าง

ก็เหมือนตัวต่อ

ตอนที่ต่อตัวต่อทุกชิ้นเข้าด้วยกัน

ความจริงก็จะปรากฏออกมา

คงจะไม่ใช่ว่าคุณไม่เคยเล่นตัวต่อหรอกนะ

สวี่

สวี่เหรอ

สวี่หวายชางเสียชีวิตในการรบทางทะเล

ตายในสงคราม

แต่ว่า

สวี่หวายชางตายได้ยังไง

นั่นไม่สำคัญ

ตระกูลสวี่ยังมีอีกเรื่อง

ที่พวกคุณน่าจะอยากรู้

เรื่องอะไร

โศกนาฏกรรมตระกูลสวี่

โศกนาฏกรรมตระกูลสวี่เหรอ

เกิดขึ้นที่ฮาร์บินเมื่อยี่สิบปีก่อน

ฆาตกรแทรกซึมเข้าไปปล้นตระกูลสวี่

และได้ฆ่าอวี้ฉินภรรยาของสวี่หวายชาง

กับลูกสาวของเขา

หลังเกิดเหตุ

มีรายงานจากนักเรียนคนหนึ่งของคุณนายสวี่

เธอบรรยายรูปพรรณสัณฐานของฆาตกร

ทางตำรวจสงสัยว่าฆาตกรคนนั้น

ร่วมมือกับสาวใช้ของตระกูลสวี่หรือเปล่า

แถมตอนที่สอบปากคำสาวใช้

ก็ให้การต่างกันด้วย

สุดท้ายถูกตัดสินประหารชีวิต

แต่ยังไม่ทันประหารสาวใช้คนนี้ก็ได้ฆ่าตัวตายไปก่อน

และยังทิ้งจดหมายลาตายแสดงความบริสุทธิ์ไว้ด้วย

เด็กกำพร้ากับแม่หม้าย

จะไปมีของมีค่าอะไร

ใช่เลย

เพราะงั้นตอนนั้นเลยมีข้อโต้แย้งมากมายเกี่ยวกับเรื่องนี้

หลังจากสวี่หวายชางตายไป

คุณนายสวี่ได้ใช้นามปากกาสวี่หวายชาง

แถลงข่าวสนับสนุนการปฏิรูป

อีกทั้งฆาตกรยังไม่ถูกนำตัวขึ้นศาล

เพราะงั้นสรุปแล้วเหตุผลที่ฆ่าคนคืออะไร

ตอนนี้ก็ยังไม่มีคำชี้แจงที่แน่ชัด

ในตอนนั้นตระกูลสวี่ยังมีใครอีกบ้าง

สวี่หวายชางมีน้องสาวอยู่คนหนึ่ง

ในบ้านยังมีแม่ครัวหนึ่งคน

แล้วก็สาวใช้อีกหนึ่งคน

สาวใช้ก็คือคนที่ฆ่าตัวตายนั่นแหละ

แต่ตอนที่เกิดเหตุ

พวกเธอต่างก็ไม่ได้อยู่ที่บ้าน

ตอนนั้นหม่าซื่ออิงทำอะไรอยู่

หม่าซื่ออิงเหรอ

ผมขอตรวจสอบดูก่อน

ผมกำลังทำรายงานพิเศษของเขาอยู่

นี่ไง

นี่เป็นรูปเมื่อ 11 ปีก่อนของหม่าซื่ออิง

ห่างจากตอนที่เกิดเหตุไม่กี่ปี

หม่าซื่ออิงอยู่ที่ฮาร์บินตลอด

คนร้ายในคดีโศกนาฏกรรมตระกูลสวี่

คงไม่ใช่หม่าซื่ออิงหรอกนะครับ

นายอย่าเพิ่งเขียนดีกว่า

ปลายปากกาของพวกนาย

น่ากลัวกว่าหม่าซื่ออิงซะอีก

จริงสิ

บนรถขบวนนี้มีอยู่คนหนึ่ง

ที่มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลสวี่นิดหน่อย

ใคร

หรงเซียงเก๋อเกอ

เธอเป็นแม่บุญธรรมของคุณนายสวี่

ลูกพี่ครับ

เราเจอชุดพนักงานรถไฟ

อยู่ในกระเป๋าของซือชุนซ่านชุดหนึ่งครับ

ถอยออกไปหน่อย

ยืนนิ่ง ๆ

ไม่ใช่ของฉัน

มันไม่ใช่ของฉันนะ

ยืนดี ๆ หน่อยสิครับ

ต้องมีคนอยากใส่ร้ายฉันแน่ ๆ

คุณซือถู

ไม่ใช่ฉันนะ ฉันไม่ได้ฆ่าคน

ชุดนี่ไม่ใช่ของฉัน

ฉันไม่รู้ว่าใครเอามาไว้ที่นี่ตั้งแต่เมื่อไร

ต้องมีคนใส่ร้ายฉันแน่

พวกคุณจะใส่ร้ายคนบริสุทธิ์ไม่ได้นะคะ

ผมคิดว่า

คุณดูแลเก๋อเกออยู่ตลอดทั้งคืน

คงจะไม่มีเวลาไปฆ่าคนแน่

ชุดพนักงานที่ฆาตกรใส่

แล้วหนีออกไปทางห้องหมายเลขสาม

พอมาถึงที่นี่ก็เปลี่ยนเป็นชุดกี่เพ้าสีแดง

และทิ้งชุดเอาไว้

คุณมีชุดกี่เพ้าสีแดงไหมครับ

ฉะ...ฉันไม่มีกี่เพ้าสีแดงค่ะ

แล้วไข่มุกเม็ดนี้ล่ะครับ

ไม่ทราบค่ะ

ฉะ...ฉันไม่มี

ผมอยากรู้ว่า

เก๋อเกอป่วยข้ออักเสบมานานแค่ไหนแล้ว

หลายปีมากแล้วค่ะ

ตอนที่ฉันมาติดตามเก๋อเกอ

เธอก็ป่วยอยู่แล้ว

โดยเฉพาะสองปีมานี้

พอถึงหน้าหนาว

เธอจะปวดจนเดินไม่ไหวเลยค่ะ

คุณติดตามเธอมาหลายปีแล้วเหรอ

ใช่ค่ะ

งั้นคุณก็น่าจะรู้จักสวี่หวายชาง

กับอวี้ฉินภรรยาของเขาสินะครับ

ค่ะ

โศกนาฏกรรมตระกูลสวี่ล่ะครับ

คุณอวี้ฉินจิตใจดีขนาดนั้น

ฉันนึกไม่ออกเลยจริง ๆ

ว่าต้องเป็นโหดเหี้ยมแบบไหนกัน

ถึงได้ทำเรื่องโหดร้ายแบบนี้ได้

ตอนนี้ผมเจออะไรก็สงสัยไปหมด

คุณคิดว่าไงบ้าง

ลางสังหรณ์ของผมบอกผมว่า

ทุกคนต่างก็เป็นฆาตกรได้ทั้งนั้น

ลางสังหรณ์ของคุณ

ช่วยมั่นคงหน่อยได้ไหม

ก็มันซับซ้อนเกินไปนี่

สมควรแล้ว

สมควรแล้วล่ะ

ถ้าฉันรู้ว่าฆาตกรเป็นเขาละก็

ฉันก็คงจะฆ่าเขาเหมือนกัน

ฉันจะทำแน่

คุณกับคุณนายสวี่

ไม่ได้ไปมาหาสู่กันมานานแล้ว

ฉันเป็นคนทำร้ายเด็กคนนั้นเอง

ฉันเฝ้าดูเธอเติบโตมา

แต่เธอก็ไปสนับสนุนของพวกนั้นของพวกต่างชาติ

เธอหักหลังฉัน

หักหลังพ่อของเธอ

ต่อมา

สามีของเธอเสียไป

เธอถูกตามล่าตัวที่หนานจิง

เลยหนีมาอยู่ที่เฟิ่งเทียน

แม่ของเธอใจอ่อน

อยากให้ฉันไปช่วยพูดกับพ่อเธอ

ว่าให้เธอกลับมาบ้านเถอะ

ฉันรู้ว่ายุคสมัยจะเปลี่ยนไป

ควรให้เธออยู่ที่บ้านหลังนี้

จะได้ไม่เกิดเรื่องแบบนั้นกับเธอ

ฉันเป็นคนทำร้ายเด็กคนนั้นเอง

ฉันทำร้ายเธอ

อย่างน้อยตอนที่เธอยังมีชีวิตอยู่

ก็ได้ใช้ชีวิตแบบที่เธอชอบ

ฉันน่ะแก่แล้ว

ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว

ผมขอคุยกับคุณเรื่องเมื่อคืน

หลังจากที่ซือชุนซ่านออกไปแล้วอีกหน่อยนะครับ

ว่าคุณทำอะไรบ้าง

หรือว่าคุณได้ยินเสียงอะไรบ้างไหม

เมื่อคืน

ต่อให้ฉันไม่ได้เรียกซือชุนซ่านมา

แต่ด้วยสภาพร่างกายของฉัน

ฉันก็หนีออกไป

ฆ่าหม่าซื่ออิงไม่ได้หรอก

ครั้งหน้าลองหนีหนาวไปทางใต้สิครับ

น่าจะสบายกว่านะครับ

ฉันเองก็ไม่คิดว่า

ปีนี้อาการจะกำเริบหนักขนาดนี้

บางที

การที่ฉันได้มานั่งอยู่บนรถไฟขบวนนี้

โชคชะตาคงจะกำหนดเอาไว้ละมั้งคะ

แล้วคุณยังได้ติดต่อกับคนตระกูลสวี่อยู่บ้างไหมครับ

หลังจากเกิดเรื่องกับตระกูลสวี่

ก็ไม่ได้ติดต่อมาหลายปีแล้วค่ะ

ได้ยินมาว่าคุณนายสวี่ยังมีแม่อยู่อีกคน

แต่ว่าสภาพร่างกายไม่ค่อยดี

การตายของลูก

ส่งผลกระทบกับเธอหนักมากทีเดียว

หลังจากเกิดเรื่องกับตระกูลสวี่

เธอคงจะป่วยหนัก

ฉันเองก็อยากส่งข่าวดีนี้ไปบอกเธอ

บางที

อาจจะช่วยเธอได้บ้างก็ได้

ตรวจสอบหมดทุกคนแล้ว

ก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าไข่มุกกับกี่เพ้าเป็นของใคร

เหลือแค่ห้องแปดกับเก้าแล้ว

บนรถยังมีผู้หญิงอยู่อีกคนหนึ่ง

เป็นไปไม่ได้

ตรวจจนหมดแล้ว

เขาสั่งอาหารสำหรับสองคน

ขอข้าวอีกสองถ้วยครับ

เสร็จแล้วไปส่งที่ห้องผมนะครับ

ได้ครับคุณผู้ชาย

เพราะงั้นผมเลยคิดว่า...

คุณเลิกคิดเถอะ

ถ้าคุณจะคิดก็คิดดูก่อนดีกว่า

เขาเป็นนักการทูตอเมริกา

ลูกพี่ครับ

ลูกพี่

หาชุดกี่เพ้าสีแดงเจอแล้ว

เจอที่ไหน

พาผมไปหน่อย

ครับ

กี่เพ้า

อยู่ข้างในจริงเหรอ

ดูเหมือนจะใช่

แต่ฉันว่าคุณซือถูไม่ได้ดูเป็นคนแบบนั้นนะ

ที่แท้ก็เป็นคนร้ายซะเอง

เป็นการท้าทายหรือเตือนกันนะ