Original subtitles

[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย]

=ยอดนักสืบพิชิตคดี=

=ตอนที่ 19=

มอร์ฟีนอยู่ในกระเป๋าเสื้อ

ส่วนเสื้ออยู่ในตู้เสื้อผ้า

ผมอยากไปดูห้องของอันชิวจื่อ

ค่ะ

ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง

อะไร

ไม่มีอะไร

ผมอยากเห็นภาพเก่าของคุณพ่อคุณ

ค่ะ

นี่คือห้องวาดรูปของคุณพ่อ

อันนี้คือ

นี่น่าจะเป็นผู้หญิงต่างชาติที่เขาวาด

มีเรื่องหนึ่ง

ผมคิดว่าน่าจะเป็นจริง

อะไร

ที่จริงคุณพ่อของคุณ

ไม่เคยคิดที่จะทอดทิ้งคุณมาก่อน

ที่จริงเขารักคุณมาก

ใช่

เขารักลูกของเขา

แต่กลับไม่รักแม่ของลูก

เขาจะไม่ทอดทิ้งลูกของเขา

แต่กลับทอดทิ้งทั้งครอบครัว

เขาเป็นคนเลว

อันที่จริงความผิดที่ใหญ่ที่สุดของเขาคือเห็นแก่ตัว

ไม่ใช่ทรยศ

ใช่สิ

ก็เหมือนกับที่ผู้ชายชอบพูดกันว่า

ยอมตายในมือของผู้หญิง

นี่คือสิ่งที่พวกคุณต้องการ

ผมไม่ได้หมายความแบบนี้

คราวนี้พวกเรา

ได้รับการฝากฝังจากลูกหลานของตระกูลโจว

และผมก็ต้องขอบคุณคุณมากที่ให้ความร่วมมือกับผม

ที่กลับมาสอบสวนคดีใหม่ในครั้งนี้

ขอบคุณคุณมากที่เดินทางไกล

จากรัสเซียมาที่นี่

สถานที่ที่เศร้าโศกเสียใจ

ผู้หญิงคนนั้น

ทำลายชีวิตของฉัน

ชีวิตนี้ฉันไม่มีทางลืมเธอ

ฉันอยากจะเห็นด้วยตาตัวเอง

ว่าเธอและลูกหลานของเธอโชคร้ายขนาดไหน

งั้นคุณอาจจะต้องผิดหวังแล้วแหละ

คุ้นเคยกับที่นี่สินะ

ใช่ค่ะ

ไม่เคยลืมเลย

ไม่มีบุคคลที่สามในโลกของความรู้สึก

มีเพียงแค่ผู้ไม่ได้รับความรักเท่านั้นที่เป็นบุคคลภายนอก

คนฉลาดควรจะรู้จักเรียนรู้

การออกไปอย่างมีศักดิ์ศรี

คุณ

แต่การจากไปของคุณกลับไม่มีศักดิ์ศรี

คนที่ควรจากไปไม่ใช่ฉัน

ผู้คนทั้งเฟิ่งเทียนต่างรู้ว่า

ฉันต่างหากที่ควรจะได้เป็นนายหญิงของที่นี่

เช้าวันเกิดเหตุ

หลี่หยวนผู่ได้ยินพวกเขาทั้งสองคนทะเลาะกัน

แต่ได้ยินเพียงแค่ไม่กี่ประโยคสุดท้าย

ผมคิดว่าคุณน่าจะได้ยินทั้งหมด

จะเป็นอะไรไปได้อีก

นอกซะว่าโจวเจ๋อพูดเรื่องหย่า

ฟางหวายจิ่นพยายามชักแม่น้ำทั้งห้าหาข้ออ้างมากมาย

ไม่ยินยอม

เดี๋ยวก็พูดเรื่องลูกของพวกเขา

เดี๋ยวก็พูดว่าอันชิวจื่อไม่สามารถอยู่คนเดียวได้

โจวเจ๋อไม่อยากโต้เถียงเรื่องพวกนี้

กับฟางหวายจิ่นอีกแล้ว

ตอนที่พวกเรากำลังวาดรูปกันอยู่

เธอก็ยังหาข้ออ้างมาทะเลาะอีก

[คุณเป็นอะไร]

[คุณต้องการให้ฉันทำอย่างไร]

[ผมอยากเพิ่มความเข้ม]

[เพิ่มความปราดเปรียว]

[เพิ่มความเร่าร้อน]

[แต่ทุกอย่าง]

[ขาดความรู้สึกเพียงเล็กน้อย]

[แบบนี้เร่าร้อนพอไหม]

[รบกวนหน่อยค่ะ]

[ฉันยังอยากพูดคุยกับคุณ]

[ฉันค่อนข้างหนาว]

[จะกลับไปเอาผ้าคลุมไหล่สักหน่อย]

ตอนที่ฉันกลับมาอีกครั้ง

พวกเขาก็ทะเลาะกันเสร็จแล้ว

พวกเราทะเลาะกันนานเท่าไร

นานมาก

โจวเจ๋อให้เธอไปหยิบเหล้า

ฉันเองก็บอกให้เธอรินให้ฉันหนึ่งแก้ว

เธอยังหันมามองฉันอย่างโหดเหี้ยม

ตอนที่เอาเหล้ามา

โจวเจ๋อยังเยาะเย้ยเธอ

[นี่]

[หลบไป]

[ฉันเองดีกว่า]

[นี่]

[ทำไมดื่มอะไรก็เปรี้ยวไปหมด]

ตอนที่ฟางหวายจิ่นได้ยินคำพูดนี้

เธอโกรธจนตัวสั่น

ตั้งแต่วันนั้นโจวเจ๋อ

มีการเปลี่ยนแปลงอะไรไหม

ไม่มี

เพราะฉัน

ทำให้เขาหาแรงบันดาลใจเจอ

ทำให้ไม่สนใจเรื่องอื่น

ข้าวก็ไม่กิน

ต้องการเพียงแค่เพลิดเพลินไปกับภาพวาดของตัวเอง

ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง

ดังนั้นฉันจึงคิดว่า

ไม่แน่ฟางหวายจิ่นอาจจะอยากฆ่าฉัน

แต่ด้วยความผิดพลาดอะไรสักอย่าง

ทำให้ฉันมีชีวิตอยู่ต่อ

แต่การมีชีวิตอยู่ของฉันสู้ยอมตายซะดีกว่า

พวกเขามีสิทธิ์อะไรเป็นสามีภรรยาคู่ตายได้

ระหว่างพวกเขา

ไม่เกี่ยวกับคุณด้วยซ้ำ

คุณรู้ไหม

อันที่จริงโจวเจ๋อ

ไม่ได้อยากหย่ากับฟางหวายจิ่นตั้งแต่แรก

ที่เขาไปมาหาสู่กับคุณ ตบตาคุณ

ก็เพียงเพื่อแค่อยากจะวาดรูปนั้นให้เสร็จเท่านั้นเอง

คุณเพ้อเจ้อ

ที่จริงคุณรู้

ว่าผมพูดความจริง

ทุกคนต่างรู้ว่าคนที่โจวเจ๋อรักก็คือฉัน

มีเพียงฉันที่ให้แรงบันดาลใจกับเขาได้

[น่าตลกจริงๆ]

บุคคลที่สามในโลกก็เหมือนกันหมด

รู้ทั้งรู้คนที่ตัวเองรักเป็นคนเลว

แต่มักจะคิดว่าตัวเองเป็นข้อยกเว้น

จินตนาการว่าตัวเป็นเป็นเพียงหนึ่งเดียว ของอีกฝ่ายใช่ไหม

ลุงหลี่ให้ฉันมารับพวกคุณ

ห้องแล็บพร้อมแล้ว

ผมวางแผนไว้เล็กน้อย

ทุกคนไปพูดคุยกันที่ห้องแล็บเถอะ

ที่เชิญทุกคนมาในวันนี้

ก็เพื่อจะฟื้นฟู

เหตุการณ์ในวันที่เกิดเหตุ และวันก่อนเกิดเหตุ

เพื่อช่วยพวกเราในการค้นหา

ฆาตกรที่ซ่อนตัวมาหลายปี

ฆาตกรก็คือฟางหวายจิ่น

อย่างไม่ต้องสงสัย

เช้าวันเกิดเหตุ

ตอนที่โจวเจ๋อทะเลาะกับฟางหวายจิ่น

คุณได้ยินอะไรบ้าง

ฉันเคยพูดไปแล้ว

ก็แค่คำพูดซ้ำซากเหล่านั้น

เถียงกันไปเถียงกันมาว่าใครถูกใครผิด

ไม่

ไม่ใช่แค่เท่านี้

[เรื่องนี้สำคัญด้วยเหรอ]

ฆาตกรคงไม่เปลี่ยนใจ

เพราะเนื้อหาในการทะเลาะกันหรอกนะ

งั้นถ้าโจวเจ๋อไม่ได้อยากจะหย่ากับฟางหวายจิ่น

แต่ฟางหวายจิ่นเป็นเดือดเป็นร้อนแทนเก่ออ้ายล่ะ

พูดเพ้อเจ้ออะไรอยู่

ฉันต้องการให้เธอมาเป็นเดือดเป็นร้อนแทน

เธอรู้ไหมว่าศิลปะคืออะไร

เธอรู้หรือไม่ว่าจิตรกรรมมีประเภทใดบ้าง

เธอคู่ควรกับรสนิยมทางสุนทรียภาพของโจวเจ๋อไหม

แม้แต่สีเธอยังซื้อผิดขวดเลย

โจวเจ๋อทนเธอไม่ได้มานานแล้ว

ครับ

เมื่อเทียบกับคุณแล้ว

ฟางหวายจิ่นธรรมดาจริง ๆ

ชีวิตเธอมุ่งแต่ครอบครัว

คุณสามารถมอบความหลงใหล และแรงบันดาลใจให้กับโจวเจ๋อ

เธอให้ไม่ได้

แต่คุณเองก็ไม่มีทางดูแล

ชีวิตประจำวันของโจวเจ๋อได้

ดังนั้นโจวเจ๋อจึงไม่มีทาง

หย่ากับฟางหวายจิ่น

ถ้าผมเดาไม่ผิดละก็

สิ่งที่พวกเขาพูดในเช้าวันนั้นก็คือ

รอโจวเจ๋อวาดรูปนี้จนเสร็จ

แล้วจะให้คุณเก็บกระเป๋าจากไป

ไม่มีทาง

โจวเจ๋อพูดว่าอยากจะหย่ากับฟางหวายจิ่น

นี่คือสิ่งที่พวกเราทุกคนได้ยินมากับหูตัวเอง

คุณลองนึกถึงคำพูดเดิมของพวกเขาอย่างละเอียดอีกรอบ

[ผมบอกกับคุณไปแล้วว่าไม่มีเรื่องแบบนี้]

[ตกลงคุณต้องการจะทำอะไรกันแน่]

[ต้องการหย่าใช่ไหม]

[ได้ หย่า หย่าสิ]

[ทำไมข้างกายของคุณ]

[มักจะมีผู้หญิงมากมายขนาดนี้]

[คนแล้วคนเล่า]

[ทำไมคุณถึงใจร้ายได้ขนาดนี้]

[ตอนนี้ผมไม่อยากพูดเรื่องนี้]

[เรื่องนี้อีกสองวันค่อยพูด]

[แต่ตอนนี้เรากำลังพูดถึงมันอยู่]

[คุณช่วยหยุดก่อเรื่องวุ่นวายจะได้ไหม]

[คิดเพ้อเจ้อทั้งวัน]

[คุณช่วยให้ความสงบกับผมหน่อยไม่ได้หรือไง]

[ฉันจริงจัง]

[คุณต้องการทำอะไรอีก]

[พวกเราไปสวนหลังบ้านกันเถอะ]

อันที่จริงผมกำลังคิดถึงปัญหานี้อยู่ตลอด

อารมณ์

ถ้าอ้างตาม

โจวเจ๋อต้องการหย่ากับฟางหวายจิ่น

อารมณ์ของทั้งสองคนในวันนั้น

ไม่มีทางเชื่อมกันได้เลย

ทำได้เพียงอ้างตามการคาดเดาต่อไปนี้เท่านั้น

เรื่องที่เกิดขึ้นในเช้าวันนั้นถึงจะมีเหตุผล

โจวเจ๋อไม่ได้อยากหย่ากับฟางหวายจิ่น

เขาไม่อยากโต้เถียงกันเรื่องนี้

จนทำให้เสียเวลา

เขาโกรธคุณ

ก็เพราะคุณทำให้ฟางหวายจิ่นไม่พอใจ

ซึ่งส่งผลต่อความก้าวหน้าในการวาดภาพของเขา

ในภาษาจีน

อย่างคุณนี่เรียกว่าฟังไม่ได้ศัพท์จับมากระเดียด

กำลังแต่งนิทาน

ซือถูเหยียน

ฉันรู้ว่านายเป็นคนที่มีความสามารถ

แต่ฉันจำเป็นต้องพูดว่า

การเดาของนายช่างไร้เหตุผลสิ้นดี

ไม่ไร้เหตุผลเลยสักนิด

ต่อมาโจวเจ๋อออกจากห้องนั่งเล่นไปวาดรูปที่สวนหลังบ้าน

ฟางหวายจิ่นยิ่งคิดถึงเรื่องนี้ยิ่งไม่สบายใจ

ยิ่งไม่มั่นใจเกี่ยวกับความคิดของโจวเจ๋อ

เธอก็เลยตัดสินใจไปหาโจวเจ๋อ

เพื่อไปถามต่อหน้าให้เข้าใจ

โจวเจ๋อก็เลยพูดคำพูดเหล่านั้นออกมา

[ผมพูดกับคุณไปตั้งกี่ครั้งแล้ว]

[ผมจะให้เธอจัดกระเป๋าทันที]

[ผมจะไปส่งเธอโอเคไหม]

[คุณทำกับเธอแบบนี้น่ะเหรอ]

[แล้วจะให้ผมทำกับเธออย่างไร]

[คุณบอกกับผมสิผมต้องทำกับเธออย่างไร]

[นี่ก็ไม่ได้]

[นั่นก็ไม่ได้]

[อยู่ที่นี่ก็ไม่ได้ ส่งให้ไปก็ไม่ได้]

[คุณพูดมา]

[ตกลงคุณต้องการทำร้ายอีกกี่คน]

[พอ]

[ผม ผมไม่อยากโต้เถียงกับคุณเรื่องนี้อีกแล้ว]

[ผมไม่อยากเสียเวลาอีกแล้วเข้าใจไหม]

โจวเจ๋อพูดนับครั้งไม่ถ้วน

เรื่องที่จะส่งอันชิวจื่อไปด้วยความโกรธ

แน่นอนว่าฟางหวายจิ่นรู้ว่า เป็นคำพูดที่พูดด้วยความโกรธ

ดังนั้นเธอจึงไม่ได้ใส่ใจ

ในเมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว

ทำไมเธอต้องไปทะเลาะกับโจวเจ๋อหลายครั้ง

เพียงเพราะเรื่องนี้กันล่ะ

ถ้าคนที่ถูกส่งตัวกลับไป

ไม่ใช่อันชิวจื่อ

งั้นในบ้านหลังนี้คนที่จะถูกส่งกลับไปก็มีเพียงแค่

ทำไมฟางหวายจิ่นต้องหยิบเหล้าให้คุณด้วย

ถึงขนาดรินเหล้าให้คุณ

เธอต้องการชดใช้ให้คุณแทนโจวเจ๋อ

เธอมองคุณด้วยความลึกซึ้งขนาดนั้น

ไม่ใช่เพราะรังเกียจ

ยิ่งไปกว่านั้นไม่ใช่เพราะความเกลียด

เธอสงสารคุณ

ใครอยากให้เธอมาสงสารกันล่ะ

ฉันสวยกว่าเธอ

สาวกว่าเธอ

ผู้ชายชอบมากกว่าเธอ

ฉันต้องการความสงสารจากเธอเหรอ

ใช่

ฉันได้ยินคำพูดเหล่านั้น

ถ้าผู้ชายคนนั้นไม่ได้จริงใจกับฉัน

แล้วจะยังไงล่ะ

ฉันต้องฆ่าเขาเหรอ

ตอนที่ฟางหวายจิ่นทะเลาะกับโจวเจ๋อ

คุณออกมาแล้ว

กลับไปอีกทำไม

สวมเสื้อผ้าน้อยรู้สึกค่อนข้างหนาว

ก็เลยไปเอาผ้าคลุมไหล่

คุณโกหก

เพราะวันนั้นไม่หนาวเลยสักนิด

[ตอนนี้ผมต้องการเหล้าหนึ่งแก้ว]

[ฉันไปหยิบให้คุณแล้วกัน]

[เบียร์ที่เพิ่งมาส่งยังเย็นอยู่เลย]

[ผมต้องการวอดก้า]

[เพียว เพียว]

ผู้หญิงต้องการผ้าคลุมไหล่

จำเป็นต้องเป็นช่วงฤดูใบไม้ผลิด้วยเหรอ

ถ้าเพียงแค่ไปหยิบผ้าคลุมไหล่ละก็

ระยะเวลาค่อนข้างนานไปหน่อยนะ

ไม่นานมาก

หยิบผ้าคลุมไหล่แล้วลงมา

คุณพูดเองว่า

คุณบอกว่าพวกเขาทะเลาะกันนานมาก

[พวกเขาทะเลาะกันนานเท่าไร]

[นานมาก]

ทำไมคุณต้องโกหกเรื่องนี้ด้วย

คุณโกหกเพราะคุณปกปิด

ความจริงที่ว่าคุณไม่ได้กลับห้องของคุณเอง

คุณไม่ได้ไปที่ห้องของตัวเอง

แต่เป็นห้องนอนของฟางหวายจิ่น

สิ่งที่คุณจะเอาไม่ใช่ผ้าคลุมไหล่

แต่เป็นมอร์ฟีนที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อของเธอ

เพราะคุณรู้มาตลอดว่ามีมันอยู่

ตอนที่คุณพูดคุยกับหลี่หยวนซุ่นที่หน้าประตู

คุณเห็นแล้ว

ตอนนั้นคุณอยู่ที่

ตำแหน่งด้านขวามือของคุณหลี่ตรงนั้น

ตอนนั้น

คุณหันหน้าเข้าด้านใน

[เก่ออ้าย ผมพูดกับคุณอย่างเป็นทางการ]

[ผมรู้]

[คุณคิดว่าตัวเองสวย สาว และยังเซ็กซี่]

[คุณก็เลยพยายามยั่วยวนโจวเจ๋อ]

[ให้โจวเจ๋ออ่อนไหวกับคุณ]

[แต่]

[โจวเจ๋อมีภรรยาแล้ว]

[ใช่ไหม]

[หวายจิ่นเป็นภรรยาอย่างเป็นทางการของเขา]

[เขาต้องการหย่ากับเธอเพราะคุณ]

[สิ่งนี้หมายความว่าอะไร]

[ฉันค่อนข้างหนาว]

[กลับไปหยิบผ้าคลุมไหล่สักหน่อย]

[ต่อมา คุณก็ไปที่ห้องนอนของฟางหวายจิ่น]

[และหยิบมอร์ฟีนขวดนั้นออกมาจากตู้เสื้อผ้า]

[เป้าหมายในการขโมยมอร์ฟีนของคุณ]

[ก็เพื่อฆ่าโจวเจ๋อ]

[แก้แค้นผู้ชายคนนี้]

[แล้วโยนความผิดให้ฟางหวายจิ่น]

คุณเอามอร์ฟีนกลับมา

ได้ยินโจวเจ๋อพูดว่าอยากดื่มวอดก้า

นี่เป็นโอกาสดีในการฆ่าคนของคุณ

ดังนั้นคุณเองก็ต้องการด้วยหนึ่งแก้ว

[ผมต้องการวอดก้า]

[เพียว เพียว]

[รินให้ฉันด้วยหนึ่งแก้ว]

[ฉันเองดีกว่า]

ประโยคที่โจวเจ๋อพูดว่าดื่มอะไรก็เปรี้ยวไปหมด

เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าคุณใส่มอร์ฟีนลงในเหล้า

มอร์ฟีนถูกทำให้บริสุทธิ์ด้วยกรดแอซีติก

มีกลิ่นน้ำส้มสายชู

หรือเขาไม่สมควรตาย

ฉันทุ่มเทความจริงใจทั้งหมด

แต่สิ่งที่เขาต้องการมีเพียงภาพเก่า ๆ

เขาบอกว่าจะแต่งงานกับฉัน

แถมยังบอกว่าจะหย่า

แต่เมื่อกลับถึงบ้านทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

เขาทำลายฉัน

ทำลายความรู้สึกของฉัน

ฉันอยากให้ความรักที่เขามีให้ฉัน

กลายเป็นแบบอย่างในความทรงจำของฉัน

เก็บไว้เฉพาะช่วงเวลาที่สวยงามที่สุด

คุณเลือกผู้ชายที่แต่งงานแล้ว

คุณก็ควรจะรู้ว่า

จุดจบของคุณถูกกำหนดให้ถูกทอดทิ้ง

นี่เป็นตรรกะที่

แม้แต่พี่สาวที่ไม่เข้าใจศิลปะของฉัน

ยังเข้าใจ

แล้วจะยังไง

ที่นี่ในบ้านของเราคุณไม่สามารถเอาชนะได้

พวกเขาตายไปแล้ว

มีเพียงแค่ฉันที่ยังมีชีวิตอยู่

ที่ฉันมาในครั้งนี้ก็เพื่อมาดู

คู่รักที่ตายไปแล้วคู่นี้อีกครั้ง

คุณไร้ยางอายจริงๆ

คุณทำให้พ่อแม่ของฉันตาย

คุณมีสิทธิ์อะไร มีสิทธิ์อะไร

คุณพูด พูดสิ

เดี๋ยวก่อน

ทำไมถึงเป็นแบบนี้

ผมใช้มอร์ฟีนที่ทำให้บริสุทธิ์ด้วยกรดแอซีติก

กรดแอซีติกของมอร์ฟีนสามารถละลายได้ในน้ำ

ละลายได้เล็กน้อยในแอลกอฮอล์

เหล้าแก้วนั้นเขาดื่มไปเท่าไร

ดื่มไปเท่าไร

[คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม]

[ผมคือวินเซนต์ แวนโก๊ะ]

[ผมคือโมเนต์]

[ที่รัก]

[คุณรีบมาดูเร็ว]

[นี่คือโมนาลิซา]

[มันต้องกลายเป็น]

[ผลงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกแน่ ๆ]

[ไม่ใช่ฉันเหรอ]

ถ้าฆาตกรไม่ใช่เธอ

งั้นโจวเจ๋อฆ่าตัวตายเหรอ

หรือฆาตกรคือคนอื่น

เป็นแบบนี้ได้อย่างไร

ไม่ใช่สิ ตกลงมีปัญหาตรงไหนกัน

[วางยาที่ไหน]

[ในแก้วเหล้าไง]

[นี่คือสิ่งที่ตำรวจพบในเสื้อโค้ท]

[ที่อยู่ในตู้เสื้อผ้าของเธอหลังเกิดเหตุการณ์]

[ในควันสิ่งที่ทำให้คนเสพติดก็คือมัน]

[มันทำให้คนตายได้]

[แต่ใครก็คิดไม่ถึงว่า]

[เธอจะขโมยมอร์ฟีนมาจากห้องแล็บการของพี่ชายฉัน]

[หวายจิ่น]

[ผมรอมาหลายปีมากแล้ว]

[หวายจิ่น คุณให้โอกาสผมสักครั้ง]

[ตอนเอาเหล้ามา]

[โจวเจ๋อยังเยาะเย้ยเธอ]

[ตอนที่ฟางหวายจิ่นได้ยินคำพูดนี้]

[เธอโกรธจนตัวสั่น]

[ทำไมดื่มอะไรก็เปรี้ยวไปหมด]

โจวเจ๋อพูดว่าดื่มอะไรก็เปรี้ยวไปหมด

เขายังดื่มอะไรไปอีก

เขาดื่มอะไรไปอีก

เขาดื่มอะไรไป

ที่เขาพูดว่าดื่มอะไรก็เปรี้ยวไปหมด

น่าจะไม่ได้เป็นการเยาะเย้ยใคร

แต่เขาดื่มบางสิ่งที่มีรสเปรี้ยวไปจริง ๆ

รุ่นพี่หลี่หยวนผู่

เขาดื่มน้ำที่คุณให้หนึ่งแก้ว

เขาดื่มไปจริง

มีปัญหาอะไรไหม

ฆาตกรต้องมีคุณสมบัติสามประการจึงจะฆ่าคนได้

ข้อแรก

รู้ว่าฟางหวายจิ่นมีมอร์ฟีน

ข้อสอง

มีโอกาสขโมยมอร์ฟีน

ข้อสาม

มีโอกาสให้โจวเจ๋อดื่มน้ำ

คนที่มีคุณสมบัติทั้งสามประการ

นอกจากเก่ออ้ายแล้ว ก็คือคุณ

ไร้เหตุผล

คุณเคยพูดว่า

วันที่ห้องแล็บสิ้นสุดวันนั้น

คุณย้ายไปด้านข้างเพื่อคุยกับโจวเจ๋อ

[คุณอย่าคิดว่าตัวเองสวย สาว]

[ขอคุยด้วยหน่อย]

[โจวเจ๋อมีภรรยาแล้ว]

คุณไปสารภาพรักที่ห้องของฟางหวายจิ่น

ฟางหวายจิ่นหนีไป

ในห้องเหลือเพียงแค่คุณคนเดียว

อะ อะไร

ทำไมนายถึงไปสารภาพรักกับฟางหวายจิ่นล่ะ

ใช่

ตอนนั้นฉันคิดว่ามีเพียงแค่ฉัน

ที่จะสามารถช่วยเธอออกมาจากตมโคลนนั้นได้

หยวนผู่

นายชอบหวายจิ่นตั้งแต่ตอนไหนกัน

ทำไมฉันถึงไม่รู้ล่ะ

ผมไม่อยากบอกพี่

เพราะพี่เป็นพี่ของผม

พี่เองก็ชอบหวายจิ่น

เดิมทีผมคิดว่ามีเพียงแค่เก่ออ้ายที่รู้ว่า

ฟางหวายจิ่นหยิบมอร์ฟีนมา

แต่คนที่ย้ายตำแหน่งอย่างคุณก็เห็นด้วยเช่นเดียวกัน

[เห็นว่าเหมาะสมตอนไหนก็หยุด]

[ก็จะไม่ทำให้คนเกลียดชังแล้ว]

[นายว่าเรื่องอะไรที่รอฉันไม่ได้]

[เอารูปนี้ไป]

[หวายจิ่น หวายจิ่น]

[เรื่องวันนี้]

[ฉันจะถือว่าไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน]

[คุณทำแบบนี้]

[ไม่รู้สึกผิดกับเพื่อนดีที่สุดของคุณหรือไง]

[คุณทำให้ฟางหวายจิ่นโกรธจนเดินออกไป]

[หลังจากนั้นก็ไปหยิบมอร์ฟีนออกมาจากเสื้อโค้ทของเธอ]

[ต่อมา ในเช้าวันถัดมา]

[คุณก็ฉวยโอกาสในช่วงที่ฟางหวายจิ่นและโจวเจ๋อทะเลาะกัน]

[หลอกให้เขาดื่มน้ำแก้วนั้น]

[วางยาพิษเพื่อจะฆ่าเขา]

ไร้สาระ

เพื่ออะไร

เพื่อจะได้อยู่กับฟางหวายจิ่น

ก็เลยฆ่าโจวเจ๋อเหรอ

ถ้าเป็นแบบนั้นละก็

ฉันก็จะอยู่เงียบ ๆ

รอให้พวกเขาหย่ากันก็ได้แล้ว

ในเมื่อฉันจะรักฟางหวายจิ่น

แล้วทำไมต้องใส่ร้ายเธอด้วยล่ะ

นายเป็นแค่คนนอก

อาศัยการคาดเดาฝ่ายเดียว

มาที่นี่เพื่อคาดคะเนความรู้สึกของพวกเรา

คิดเพ้อเจ้อในเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน

มาใส่ร้ายรุ่นพี่ของนาย

ฉันถามนาย นายมีเจตนาอะไรกันแน่

ใช่แล้ว

ทนายหลี่รักพี่สาวของฉัน

อันที่จริงผมก็แปลกใจตั้งแต่แรกแล้ว

ว่าทำไมคุณถึงได้ทำตามความปรารถนาของฟางหวายจิ่น

ไปต่อสู้คดีที่ไม่ได้ทำผิด

แต่ไม่ใช่การขอลดโทษให้เธอ

ทั้ง ๆ ที่คุณก็รู้ว่าการทำแบบนี้เป็นการยั่วโมโหผู้พิพากษา

ให้ตัดสินประหารชีวิตเธอ

ถ้าคุณรักเธอจริง ๆ ละก็

คุณจะเลือกทางให้เธอได้มีชีวิตต่อ

หรือว่าให้เธอตาย

คุณเป็นทนาย

คุณสามารถชั่งน้ำหนักข้อดีและข้อเสีย

แต่หลังจากที่คุณชั่งน้ำหนักแล้ว

คุณยังคงผลักเธอไปยังเครื่องประหารชีวิต

เพราะอะไร

เพราะในตอนแรก

แผนของคุณคือฆ่าโจวเจ๋อ

หลังจากนั้นก็โยนความผิดให้ฟางหวายจิ่น

แต่การฆ่าโจวเจ๋อก็เพื่อช่วยฟางหวายจิ่น

งั้นตอนนี้

ปลายทั้งสองด้านก็ว่างเปล่าแล้วสิ

ใช่แล้ว

ทำไม

เขาบอกว่าแม่ของคุณ เป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดที่เขาเคยเจอมา

คุณยังจำได้ไหมว่าเขาพูดว่าอะไร

เขาพูดว่า

เขาเห็นแม่ของฉันดื่มชาภายใต้แสงแดด

เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่สวยที่สุดในใจของเขา

ไม่ใช่ ไม่ใช่ ไม่ใช่

แม่ของคุณแพ้รังสียูวี

เธอไม่เคยตากแดด

เธอยังเคยมาเอายาที่ผมอยู่เลย

อีกทั้งคุณนาย

ไม่ชอบใส่ชุดกี่เพ้าสีสันสดใส

เธอชอบแบบที่มีสีอ่อนมากกว่า

[ตอนนี้ผมต้องการเหล้าหนึ่งแก้ว]

[ฉันไปหยิบให้คุณแล้วกัน]

นี่เป็นฉากที่ฉันคิดนับครั้งไม่ถ้วน

แสงอาทิตย์สีทอง

สาดส่องบนผิวขาวราวหิมะของเธอ

เพียงแค่เวลาผ่านไปค่อนข้างนาน

ฉันเองก็จำไม่ได้ว่าเคยเกิดขึ้นจริงหรือเปล่า

หรือว่าฉันจินตนาการขึ้นมาเอง

คุณเคยพูดว่า

ตอนที่อยู่ในห้องแล็บ

คุณเอาแต่หันไปมองเธอ

ตอนนี้คุณลองหันไปดู

ว่าคุณมองเห็นใคร

ตอนที่คุณบรรยายความรักที่มีให้ฟางหวายจิ่น

คุณเอาภาพในหัวแทนที่เธอ

โดยไม่รู้ตัว

ดังนั้นคนที่คุณรักไม่ใช่ฟางหวายจิ่น

แต่คือเก่ออ้าย

[แล้วโยนผ้าม่านหนาทึบที่ดูโง่ ๆ นี่ทิ้งไป]

[แบบนี้แสงแดดจากทางทิศตะวันออก]

[ก็จะส่องเข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่]

[จะทำให้สวยมากขึ้นใช่ไหม]

[คุณเอาตัวเอกใส่เข้าไปในตัวของฟางหวายจิ่น]

[ค่อยเป็นค่อยไปจนหลอกตัวเอง]

[หลายปีที่ผ่านมา]

[คุณคิดจริง ๆ ว่า]

[ตัวเองชอบฟางหวายจิ่น]

[แม้แต่ครั้งแรกที่คุณเจอโจวม่อหว่าน]

[คุณแสดงความรู้สึกที่แท้จริงออกมา]

[ต่อจากนี้คุณหุบปาก]

คุณคิดว่าพี่เขยของฉันจะแต่งงานกับเก่ออ้าย

คุณก็เลยฆ่าเขา

คุณทำให้พี่สาวฉันต้องตาย

หยวนผู่

เขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของพวกเราเลยนะ

นาย

คุณเห็นเก่ออ้ายเป็นทรัพย์สมบัติ

ดั่งดวงจันทร์ที่มองเห็นอยู่ไกลแต่มิอาจเอื้อมถึง

แต่ความเป็นจริง

ถูกโจวเจ๋อแตะต้องได้โดยง่าย

เพราะความอิจฉา

ในมุมมองของคุณทุกคำพูดที่เขาพูดออกมา

ล้วนคือการเสียดสีและการโม้โอ้อวด

คุณก็เลยทนไม่ไหว

คิดจะฆ่าเขา

[ความรักที่นายมีต่อเก่ออ้ายไม่ใช่ความจริง]

[ทำไมถึงอยากแต่งงานกับเธอล่ะ]

[นายถามเธอสิ]

[ทำไมถึงได้เทำตัวเหมือนปลิง]

[ที่ฉันสลัดยังไงก็สลัดไม่ออก]

[ดังนั้นนายจึงโกหกพวกเธอ]

[ทำไมนายถึงยังไม่เข้าใจล่ะ]

[คำโกหกคือสิ่งที่ผู้หญิงต้องการมากที่สุด]

[นายซื่อตรงเกินไป]

[ดังนั้นนายถึงได้โสดมาถึงตอนนี้]

นายไม่มีหลักฐาน

นี่คือภาพวาดของโจวเจ๋อ

สีเปลี่ยนแปลงไปตามแสงและเงา

ไม่ได้เป็นเพราะการก้าวข้ามบางอย่าง

แต่เป็นเพราะมอร์ฟีน

ถ้ากลับไปที่เกิดเหตุ

มันไม่ยากที่จะหา

แก้วน้ำมรณะที่แท้จริง

นี่ไม่ใช่หลักฐาน

พี่ชายของคุณเคยพูดว่า

กรดแอซีติกของมอร์ฟีนสามารถละลายได้ในน้ำ

ละลายได้เล็กน้อยในแอลกอฮอล์

หลี่หยวนผู่

พ่อแม่ของฉันดีกับคุณขนาดนี้

คุณกลับทำแบบนี้กับพวกเขาเหรอ

ผมทำได้แค่พูดขอโทษ

นี่เป็นคดีที่ปิดไปตั้งนานแล้ว

พวกคุณพลิกคดีไม่ได้

และก็ไม่สามารถทำอะไรผมได้ด้วย

พลิกคดีไม่ได้

ทำอะไรคุณไม่ได้

ได้

ผมจะทำให้คุณดู

อะไรที่เรียกว่าธรรมะชนะอธรรม

มานี่

เอาตัวเขาไป

ครับ ครับ

ไป

ขอบคุณมาก

ที่จริงคุณไม่ต้องขอบคุณผม

จะว่าไปแล้วคุณเองก็มีความผิด

เราจะนำการกระทำของคุณเข้าสู่กระบวนการทางกฎหมาย

แต่ผมคิดว่า

คุณได้รับการลงโทษแล้ว

ฉันได้รับผลกรรมนั้นแล้ว

ชีวิตของฉันถูกทำลาย

ฉันเอาภาพนี้ให้คุณดีกว่า

ฉันไม่อยากรับบุญคุณจากตระกูลโจวของพวกคุณ

ฉันอยากซื้อรูปวาดนี้

คุณตั้งราคา

ระหว่างพวกเรา

มีสิ่งที่ไม่น่าพอใจอยู่มากมาย

แต่ที่สุดแล้วมันก็เป็นของคุณ

ฉันอิจฉาคุณมากเลย

ที่ไม่เดินผิดพลาดซ้ำรอยแม่ของคุณ

แต่ฉันก็ยังไม่เข้าใจ

ทำไมคุณนายถึงได้เช็ดรอยนิ้วมือที่อยู่บนขวดออก

เป็นเพราะฉัน

เหล้าขวดนั้นฉันเป็นคนเอามา

พี่เอาไปให้พี่เขย

เธอไม่พูดอะไรเลย

คิดว่าฉันเป็นฆาตกรที่ฆ่าคน

ฉันคิดไม่ออกเลยว่า

ตกลงทำอะไรกับเหล้าขวดนั้น

ฉันเองก็จำไม่ได้ ว่าตกลงแล้วได้ทำไปหรือเปล่า

หรือว่า

บางทีฉันอาจจะขโมยมอร์ฟีน

และการปรากฎตัวของพี่สาวมาหยุดฉันไว้

คุณเปล่า

คุณแค่อยากเอาแมกนีเซียมซัลเฟต

ใส่ลงไปในแก้วเหล้าพี่เขยของคุณ

ทำให้เขาท้องเสีย

[วันนั้นไม่รู้เป็นใคร]

[เข้ามาเปิดม่านที่นี่]

[ผมเพิ่งรู้ตอนเที่ยงวันรุ่งขึ้น]

[คิดแล้วก็ยังกลัวอยู่เลย]

[ตรงนี้ ตรงนี้]

[ตอนนั้นถูกโรยด้วยผงกองหนึ่ง]

[โชคดีที่ไม่ใช่ชั้นนี้]

ไม่แปลกใจเลยที่พ่อพูดว่า

อันชิวจื่อมักชอบเล่นพิเรนท์

ที่คิดว่าตัวเองถูกเสมอ

พี่ทำเพื่อน้า

คุณน้า

หนูคิดถึงเธอมากเลย

น้าก็ด้วย

และหนูก็คิดถึงคุณน้ามากด้วย

ขอโทษค่ะ

ขอโทษค่ะ

ไม่เป็นไร

ไม่เป็นไร

ขอบคุณมาก

ไม่เป็นไร

ไม่หนัก

ฉันไม่ได้หมายถึงสิ่งนี้

แน่ใจนะว่าไม่เอาอย่างอื่นอีก

พอแล้ว

คุณคิดดีแล้วเหรอ

ที่จะขายบ้านที่เต็มไปด้วยความทรงจำหลังนี้

ถ้าเป็นเมื่อก่อน

ฉันไม่ขายแน่นอน

แต่ตอนนี้

แม่ฉันไม่ใช่ฆาตกรอีกต่อไป

ถึงแม้พ่อของฉันจะทำเรื่องไม่ดี แต่ฉันก็รักเขา

ชีวิตวัยเด็กที่นี่

คือความสุขที่สุดในชีวิตของฉัน

ช่วงเวลาที่อบอุ่นที่สุด

ในที่สุดฉันก็ไม่ต้องหนีจากความทรงจำนี้อีกต่อไปแล้ว

อย่าขายเลยดีกว่า

บ้านไม่สามารถเก็บความทรงจำได้

สิ่งที่สามารถเก็บความทรงจำได้

คือใจคน

ที่จริงก่อนหน้านี้ฉันเคยคิดว่า

จะมาหาคุณให้สืบคดีเก่านี้

แต่ฉันตัดสินใจไม่ได้

เพราะฉันรู้ว่าข้อเท็จจริงที่คุณหาได้

มันต้องเป็นความจริงอย่างแน่นอน

ฉันกลัว

ขอบคุณที่คุณผลักฉัน

งั้นก็ต้องขอบคุณผมด้วยสิ

ผมเป็นคนลากเขาขึ้นรถไฟ

แน่นอนว่า

คุณยิ่งต้องขอบคุณเขา

ถ้าเขาต้องการหา

ใครก็ฉุดเขาไม่อยู่

ไปเถอะ

พวกคุณสองคนใครกัน

ใครไปทำให้ใครไม่พอใจเข้า

เหล่าหลู

นี่มันหมายความว่าอะไรกันน่ะ

ถ้าคุณอยากจะหาผมละก็

แค่ส่งคนมาบอกก็พอแล้ว

อย่ามาตีสนิทกับผม

ผมได้ยินมาว่าช่วงนี้พวกคุณอยู่ที่ฮาร์บิน

มีความอดทนมากเลย

ถ้าคุณพูดแบบนี้กับผม

คุณพาผมมาอย่างไร

คุณก็ส่งผมกลับไปแบบนั้น

ทำไม

เล่นเกมส์กับผมเหรอ

รีบเอาของเล่นร้าย ๆ นี่ออกไปจากผมเดี๋ยวนี้

ระเบิด

นี่เป็นของดี

ที่ผมเพิ่งคิดค้นได้ในห้องแล็บ

มันเรียกว่า เรียกว่าตัวจับเวลา

มันสามารถตั้งเวลาได้

ถ้าคุณไม่เชื่อฟังละก็

คุณก็จะถูกผมระเบิดล่วงหน้า

กลายเป็นชิ้น ๆ

กลายเป็นชิ้น ๆ เหรอ

ผมจะระเบิดไปกับคุณ

เหล่าหลูผมจะบอกคุณให้นะ

ครอบครัวของเราดูแลคุณอย่างดี

ญาติพี่น้องของครอบครัวคุณ

ครอบครัวเราก็เลี้ยงดู

ลูกชายสองคนของคุณ

ทั้งกินทั้งใช้อยู่ในนบริษัทของเรา

เชื่อหรือไม่ ผมจะฉีกคุณเป็นชิ้น ๆ

อุดปากของเขาซะ

ออกไป

ดี ดี ดี

ผมจะทนกับคุณอีกสามชั่วโมงห้าสิบนาที

ถึงตอนนั้นผมจะให้ครอบครัวของคุณได้รวมตัวกัน

นายพลพาพวกเรามา

น่าจะมีเรื่องให้พวกเราทำ

ผมทำให้ก็พอแล้ว

อย่าทำร้ายคน

อย่าสิ ซือถู

พวกเขาไม่ได้จิตใจดี

ผมไม่สามารถเอาชีวิตของเขามาล้อเล่นได้นะ

ดี

ไม่เสียแรงที่เป็นนักสืบใหญ่

ฉลาดมากจริง ๆ

งั้นผมพูดตรง ๆ แล้วกัน

กงสุลคอนโด้ของสถานกงสุลญี่ปุ่นในเฟิ่งเทียน

เขาได้หายตัวไปหลังจากมาถึงฮาร์บินในวันนี้

ฝ่ายญี่ปุ่นขอให้มอบตัวให้ทันที

มิเช่นนั้นอาจก่อให้เกิดความขัดแย้งทางการทหาร

เดิมทีคิดจะไปหาพวกคุณที่ฮาร์บิน

แต่ได้ยินว่าพวกคุณอยู่ที่เฟิ่งเทียน

ก็เลยมาเชิญพวกคุณ

คุณเองก็รู้สถานการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้

ดังนั้นถ้าเขายังมีชีวิตอยู่ผมก็ต้องการเจอเขา

ถ้าตายก็ต้องการตัวฆาตกร

เข้าใจครับ

ปลดระเบิดบนตัวของลั่วเส้าชวนออกก่อน

ผมจะช่วยคุณหา

ไม่ใช่ช่วยผม

แต่เป็นการช่วยพวกคุณเอง

ถ้าท่านนายพลไม่วางใจละก็

สามารถเอาระเบิดมามัดไว้บนตัวผมก็ได้

พูดอะไรเพ้อเจ้อ

ซือถูนายไม่ต้องไปสนใจเขา

มัดไว้บนตัวผมนี่แหละ

ผมไม่เชื่อหรอกนะว่าคุณจะกล้าระเบิดผม

คุณนักสืบ

เวลามีไม่เยอะแล้ว

คอนโด้ถูกจับไว้ที่ไหน

เชิญทางนี้

เมื่อวานคนของผมกำลังคุ้มกันกงสุลคอนโด้

ระหว่างทางไปสถานีรถไฟ

โดนลอบสังหาร

กงสุลคอนโด้หนีรอดไปฮาร์บิน

คิดไม่ถึงเลยว่า

ฆาตกรมีกำลังหนุนอยู่ที่นั่นด้วย

หลังจากที่คอนโด้ลงรถไฟ

คนของพวกเขาสวมรอยเป็นคนของผม

รับตัวคอนโด้ไป

ตอนนี้เราเพิ่งค้นพบ

หวังเฉาเหวยล่ามประจำตัวเขา

แต่เขาถูกวางยาสลบ

ถึงตอนนี้ยังคงสับสนอยู่

ไม่สามารถสื่อสารได้เป็นปกติ

ลอบฆ่าภายใต้การคุ้มกันของพวกคุณเหรอ

จินเหยียนผิงคนขับรถของเขา

จู่ ๆ ก็เบี่ยงออกนอกเส้นทางที่กำหนดไว้

ตอนที่เราพบเขาอีกครั้ง

กงสุลคอนโด้ได้รับบาดเจ็บแล้ว

ถูกลอบสังหารที่ไหน

ระหว่างทางไปสถานีรถไฟ