Original subtitles

[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย]

♫พูดคำโกหกซ้ำสักร้อยรอบ มันจะกลายเป็นจริงใช่ไหม♫

♫ความขุ่นเคืองจะหายไปจริง ๆ ใช่ไหม♫

♫ฟังคำสาบานซ้ำสักร้อยรอบ ไม่ว่าใครจะหักหลังก่อน♫

♫ไม่ว่าใครที่ยังแสดงละครอยู่♫

♫ใช้เวลาที่มีจำกัดของพวกเราก่อนฟ้าสาง♫

♫ทำให้ความจริงร้อยเรียงเข้าด้วยกัน♫

♫อยู่ระหว่างสีแดงและสีดำ ขอบแห่งความอันตราย♫

♫ฉายภาพซ้ำใหม่♫

♫นี่คือโลกที่แสนบ้าคลั่ง♫

♫เพื่อน ถ้าไม่มีนาย ฉันเองก็ไร้หนทางกลับ♫

♫นี่คือโลกที่แสนบ้าคลั่ง♫

♫เมื่อฟ้าถล่มลงมาบนบ่า พวกเราจะต่อสู้เพื่อมัน♫

=ยอดนักสืบพิชิตคดี=

=ตอนที่ 16=

ดูเพื่อนที่เธอคบสิ

[ฉันรู้ว่าพวกเธอทำอะไรกับเสิ่นไป๋เฟิ่ง เตรียมเงินสดหนึ่งแสนไว้]

ต้องเป็นเฉิงเซียงจวินแน่ [ฉันรู้ว่าพวกเธอทำอะไรกับเสิ่นไป๋เฟิ่ง เตรียมเงินสดหนึ่งแสนไว้]

[ฉันรู้ว่าพวกเธอทำอะไรกับเสิ่นไป๋เฟิ่ง เตรียมเงินสดหนึ่งแสนไว้]

พอเขามาก็เกิดเรื่องแบบนี้

ฉันจะไปคุยกับเขา

เรื่องแบบนี้ ต้องมีปัญหาตามมาไม่จบสิ้นแน่

ฉะนั้น

[คุณเรียกเฉิงเซียงจวิน]

[มาที่สถานที่ลับของพวกคุณ]

[บ้านคุณนายเฝิงที่ซอยผิงหยวน]

ที่นี่ไม่เหมือนบ้านที่มีคนดูแลเลย

ช่วยด้วย

ช่วยด้วย

[จากนั้นคุณก็เปลี่ยนชุดและรองเท้า]

[แบบเดียวกับเฉิงเซียงจวิน]

[ส่องกระจกดู]

[ผมไม่รู้จริง ๆ]

[ว่าคุณยังรู้จักคนตรงหน้านี้อยู่ไหม]

[คุณยอมรับตัวเองแบบนี้ได้จริงเหรอ]

[ต่อจากนั้น]

[คุณก็ใช้ชื่อของเธอเที่ยวทำกิจกรรมไปทั่ว]

[จุดแรกก็คือร้านอาหารจัสมิน]

[จัสมิน] [จุดแรกก็คือร้านอาหารจัสมิน]

[จัสมิน]

ฉันมาจากปักกิ่ง [จัสมิน]

ฉันมาจากปักกิ่ง

ชอบร้านที่ท้องถิ่นก็ไม่ใช่ฝรั่งก็ไม่เชิง

แบบพวกคุณนี่แหละ

[คุณอาศัยอยู่ในโรงแรมเล็ก ๆ ละแวกเดียวกัน]

[แล้วคิดหาวิธีแจ้งหลี่เฉิงเหยียน]

[ให้มาพบกันที่นี่ในวันที่ 16 ตอนเที่ยง]

[และแนะนำสปาเก็ตตี้ซอสดำให้เขา]

ฝากจดหมายฉบับนี้ให้คุณหลี่เฉิงเหยียนด้วย

ได้ค่ะ

ไม่ทราบคุณชื่ออะไรคะ

เฉิงเซียงจวิน

[อวี๋ต้าเริ่นรับปากจะให้เงิน]

[วันที่ 16 ตอนเที่ยงเวลา 12:15 น.]

[เจรจารับเงินที่ร้านอาหารจัสมินตรงเวลา]

[เพื่อความปลอดภัย หยุดเจอกันชั่วคราว]

[เผาทิ้งหลังอ่านทันที]

น่าเสียดาย

คุณไม่ได้เจอเฉิงเซียงจวินมานานเกินไป

หลายปีในธุรกิจยา

ทำให้เธอกลายเป็นคนจ่ายเงินมือเติบ

แต่ความทรงจำของคุณที่มีต่อเธอ

ยังคงอยู่ที่เมื่อหลายปีก่อน

สิ่งนี้สร้างภาพสองภาพ

ที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

[คุณเฉิงเป็นคนดีมาก]

[แถมจ่ายเงินมือเติบอีก]

[ให้รางวัลดีเป็นพิเศษ]

เจ้านาย เธอไม่ขาดเงินซะหน่อย

กลับมาตระหนี่ถี่เหนียวกับผม

เดิมทีพวกคุณอยากให้ทางตำรวจเข้าใจผิด

ว่าม่อลี่ฆ่าหลี่เฉิงเหยียน

จากนั้นก็ฆ่าตัวตายเพราะกลัวความผิด

แต่พวกคุณก็รู้

วิธีนี้ไม่อาจรับประกันความสำเร็จได้ร้อยเปอร์เซ็นต์

ดังนั้นกลยุทธ์หลี่ตายแทนเถายังมีทางหนีทีไล่

คุณปลอมตัวเป็นเฉิงเซียงจวิน กลับไปที่ซอยผิงหยวน

และจงใจดึงดูดความสนใจคนอีก

ในระหว่างนี้ทางตำรวจก็จะวิเคราะห์ได้

ว่าผู้เสียชีวิตต้องเป็นคุณนายเฝิงแน่

และสิ่งที่พวกเขากำลังไล่ตาม

ก็คือเฉิงเซียงจวิน

ที่ล่วงลับไปนานแล้ว

สมบูรณ์แบบมาก

น่าเสียดายที่คนคำนวณมิสู้ฟ้าลิขิต

คุณใช้แผลถูกลวกมาแยก ความแตกต่างกับเฉิงเซียงจวิน

งั้นคุณหลี่

ขอดูข้อมือซ้ายของคุณหน่อยได้ไหมครับ

ใช่เธอจริง ๆ ด้วย

ความจริงยังมีอีกเรื่องที่ผมไม่ค่อยเข้าใจ

[ผมพอนึกออกว่าพวกคุณใช้วิธีอะไร]

[ทำให้หลี่เฉิงเหยียนมาถึง ร้านอาหารได้ในเวลานั้น]

[แต่พวกคุณแน่ใจได้ยังไง]

[ว่าเขาต้องสั่งสปาเก็ตตี้แน่]

หากเขาอยากชิมสเต๊กซอสปักกิ่งขึ้นมาล่ะ

เขาต้องสั่งสปาเก็ตตี้แน่

เพราะผมให้คน

ซื้อสเต๊กที่ตลาด

จนหมดเกลี้ยงแล้ว

แล้วจ้าวเสี่ยวหลิงนั่น

ผมเป็นคนกันเธอออกไปเอง

คุณช่างรอบคอบเหลือเกิน

พวกเขาหาเรื่องใส่ตัวเองทั้งนั้น

พวกเขาสมควรตาย

สมควรตาย

แม่ฉันปฏิบัติกับพวกคุณยังไง

เขายกธนาคารให้พวกคุณหมดแล้ว

ทำไมพวกคุณทำกับเขาแบบนี้ล่ะ

คุณถือสิทธิ์อะไร

ถือสิทธิ์อะไร

แม่เธอดีต่อฉัน

ดีต่อฉันเหรอ

เธอรู้ไหม

ในสายตาเสิ่นไป๋เฟิ่ง

ฉันก็แค่สุนัขตัวหนึ่ง

แม้แต่สุนัขยังสู้ไม่ได้เลย

เธอคิดว่า

เขาทิ้งทรัพย์สินไว้ให้ฉัน

เพราะรักฉันเหรอ

นั่นเป็นคาถาห่วงรัดที่เขาวางบนหัวของฉัน

ไม่ได้ดั่งใจหน่อย

ก็เอาเรื่องแก้พินัยกรรมมาข่มขู่ฉัน

ตีฉัน ด่าฉัน

ให้ฉันหมอบบนพื้นเห่าเหมือนสุนัข

ให้เธอมีความสุข

ฉันแทบอยากจะกัดเธอให้ตายเสียตอนนั้นเลย

ฉะนั้น

ฉันจึงทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างเต็มที่

ในการพัฒนาธนาคาร

ธนาคารจงจี้

ธนาคารจงจี้เจริญรุ่งเรืองขึ้นด้วยน้ำมือของฉัน

จนกลายเป็นธนาคารที่ใหญ่ที่สุดในฮาร์บินได้

ดังนั้นจากมุมมองนี้

ทั้งหมดนี้เดิมควรเป็นของฉัน

งั้นม่อลี่ล่ะ

เขาเป็นแค่พ่อครัวเท่านั้น

ซื่อสัตย์ทำตามหน้าที่

เขาสมควรตายงั้นเหรอ

คุณก็พูดแล้วไม่ใช่เหรอ

ว่าเขาเป็นแค่พ่อครัวเท่านั้น

ในฐานะพ่อครัว

สามารถตายเพื่อนายธนาคารได้

นี่นับเป็นเกียรติของเขาแล้ว

คุณผิดแล้ว

ชีวิตคนไม่มีฐานะสูงต่ำ

ความคิดนี้ของคุณต่างหากที่ต่ำที่สุด

อาหารเลิศรสฝีมือของม่อลี่

ดีกว่าจิตใจอันสกปรกของคุณมาก

คุณ

แล้วคุณด้วย

ไปกับผม

ครั้งนี้

ในที่สุดนายก็ยืนอยู่ข้างประชาชน

ผิดแล้ว

ฉันยืนอยู่ข้างความจริง และข้อเท็จจริงต่างหาก

พ่อหนุ่ม

ไม่เลวนี่

เมื่อครู่ฉันได้ยินหมดแล้ว

คุณมาได้ยังไงครับ ลุงเฮ่อ

สนใจคดีมากขนาดนี้เชียว

ลุงเฮ่อเป็นเพื่อนของม่อลี่

ต้องสนใจคดีนี้แน่อยู่แล้ว

ลุงเฮ่อ

เรื่องแปลกที่คุณว่านั่น

สเต๊กหมดแล้ว

นับเป็นเงื่อนงำจริง ๆ ด้วย

ใช่ไหมล่ะ

ผมน่ะ ก็แค่สงสัย

ว่าเฝิงเฉิงฉู่คนนี้

ทำไมจู่ ๆ ถึงมีภรรยาได้ล่ะ

สุดท้ายก็เป็นตัวปลอม

ลุงเฮ่อ

ผมขอเสียมารยาทถามชื่อคุณได้ไหมครับ

ผมเหรอ

เฮ่อหนีทัง

พี่ซือถู

ขอบคุณนะคะ

หากไม่มีคุณ

แม่ฉันคงตายตาไม่หลับแน่

คุณผลักความจริงมาไว้ตรงหน้าผมไม่ใช่เหรอ

คุณก็แค่ยืมมือของผมค้นหาความจริง

แล้วยืมปากของผมพูดเรื่องคดีออกมาอีก

ก็เหมือนที่คุณยืมมือของเฉินชิ่งซาน

ไปฆ่าอวี๋ต้าเริ่นเช่นเดียวกัน

ตราบใดที่อวี๋ต้าเริ่นเสียชีวิต

ธนาคารจงจี้ก็จะกลับสู่มือคุณ

ฉันก็เลยต้องยิ่งขอบคุณคุณไง

คุณยังช่วยพี่ชายกับพี่สะใภ้ฉัน

คลี่คลายปมในใจอีก

ฉันชอบคบค้ากับคนฉลาด

ผมไม่ค่อยอยากเป็นเพื่อน

กับคนที่ฉลาดเกินไปนัก

ลาก่อนครับ

ไปละ

งั้นคดีนี้นายทำเอาบรรณาธิการ

เขียนกันออกมาไม่ได้เลย

รอฉี่หมิงตีพิมพ์บทความนี้อีกครั้ง

ค่าไขคดีของเรา ก็ต้องเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว

จากรถด่วนโอเรียนท์เอกซ์เพรสจนถึงตอนนี้

คดีที่ผ่านมือฉัน

ฆาตกรหลายรายล้วนเสียชีวิตหมด

นายไม่ต้องรู้สึกผิดหรอก

นายไม่ได้ทำให้พวกเขาตายซะหน่อย

การยืนหยัดในความยุติธรรม และความจริงของนายต่างหาก

ที่ทำให้พวกเขาก้าวมาถึงจุดนี้

นายไม่คิดว่ามันแปลก ๆ บ้างเหรอ

คนก็ไม่ใช่ว่าแปลก ๆ เข้าใจได้ยากเหรอ

เอาละ ๆ

ผ่อนคลายหน่อย

นายน่ะ แค่หมู่นี้ตึงเครียดมากเกินไป

ตอนนี้ฉันต้องกลับแล้ว

อาสะใภ้ฉัน

ให้ฉันชดเชยงานเลี้ยง​ต้อนรับของจิ้งเซวียน

หากฉันไม่กลับไปต้องบ่นไม่หยุดแน่

ส่วนนาย ทำใจสบาย ๆ เถอะ

วันหลังจะพานายไปอาบน้ำ

กลับมาแล้วเหรอ

รีบมาดื่มชาร้อนตรงนี้สิ

หากมีเรื่องขอร้องผมละก็ พูดมาได้เลย

คดีของเหล่าม่อ

ขอบคุณนะคะ

เหล่าม่อก็เพื่อนผมเหมือนกัน

วันนี้ฉันจะเข้าครัวเอง

ขอยืมสถานที่เลี้ยงคุณกับคุณนายเสิ่นสักมื้อ

คุณคงไม่วางยาพิษหรอกนะ

วางยาพิษน่ะคงไม่

แต่ไม่รับประกันนะว่าจะทำสุกไหม

มา คุณกินถั่วก่อน

อีกเดี๋ยวข้าวก็เสร็จแล้ว

วันนี้คุณดูแปลก ๆ นะ

เพราะฉันจะไปแล้วไง

จะไปแล้วเหรอ

เร็วจัง

อะไรคือเร็วจัง

ผมหมายถึง

โรงเรียนกลับมาเปิดเรียนได้เร็วจัง

กลับสู่สภาพเดิมนานแล้ว

ได้เดือนหนึ่งแล้ว

เพราะคดีของเหล่าม่อ

ฉันเลยขอลากับทางโรงเรียน

เพื่อมาเป็นผู้ช่วยให้คุณ

งั้นผมจะคำนวณค่าจ้างให้คุณ

ฉันไม่ต้องการเงิน

คุณก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอ

เหล่าม่อเป็นเพื่อนของพวกเรา

งั้น...

คุณต้องถูกหักค่าจ้างไม่ใช่เหรอ

นั่นฉันสอนตามบ้านเพิ่มสองสามวิชา

ก็ชดเชยกลับมาได้แล้วไม่ใช่เหรอ

สอนตามบ้าน

แบบเสิ่นหัวถังนั่นเหรอครับ

ฉันจะไปทำกับข้าวนะ

ม่อหว่าน

ทำไมเธอจะย้ายออกไปล่ะ

ควรไปสอนก็ไปสอนที่โรงเรียนได้

อยู่ก็ยังพักอยู่ที่นี่ต่อได้

ซือถู

เธอว่าถูกไหม

ทำไม

เธอไม่อยากให้ม่อหว่านอยู่ที่นี่ต่อเหรอ

อาจารย์แม่คะ

คุณจะกลับไปโรงเรียนตอนไหนเหรอ

ผมจะไปส่งคุณ

ไม่ต้องหรอกค่ะ

ก็แค่ใกล้ ๆ นี่เอง

ไม่รบกวนยอดนักสืบซือถูหรอกค่ะ

พอคดีนี้ถูกตีพิมพ์

ที่นี่คุณ

ต้องมีคนเยอะคึกคักมากแน่

จริงสิ

ร้านอาหารจัสมินส่งการ์ดเชิญมา พวกเธอลองดูสิ

ไม่งั้น

รอร่วมพิธีเปิดกิจการของพวกเขาเสร็จ ค่อยว่ากันดีกว่า

เปิดกิจการ

ตั้งแต่ฉันมาอยู่ที่ฮาร์บิน

ก็ไม่เคยกินอาหารฝีมือเหอว่านเหนียนเลย

แต่เมื่อก่อนฉันเคยได้ยินเหล่าม่อบอกว่า

เดิมทีเหอว่านเหนียนก็เป็นพ่อครัวเช่นกัน

แถมเขายังเคยไปเรียนรู้ทักษะ ที่โซเวียตอีกด้วย

ไม่รู้ว่าตอนนี้

ยังหยิบจับได้อยู่ไหม

คุณไม่ใช่คนฮาร์บินเหรอ

ฉันบอกตอนไหนว่าฉันเป็นคนฮาร์บิน

งั้นคุณเป็น...

คนจีน

เธอดูสิ

ฉันละเลยไปเสียได้

อยู่มาตั้งนาน

ฉันไม่เคยถามสถานการณ์ทางบ้านของเธอเลย

ไม่งั้นให้ซือถูกลับไปเยี่ยมพ่อแม่ เป็นเพื่อนเธอดีไหม

ไม่ต้องหรอกค่ะ

อวี๋ต้าเริ่น

อวี๋ต้าเริ่น

อวี๋ต้าเริ่นเสียชีวิตแล้ว

อวี๋ต้าเริ่นเสียชีวิตแล้ว

อาจจะเป็นการฆ่าตัวตายตามแผน

เกิดเรื่องอีกแล้วเหรอ

อวี๋ต้าเริ่นฆ่าตัวตายในคุก

ตายยังไง

ได้รับพิษ

พิษจากเมล็ดละหุ่ง

พิษชนิดนี้พิษร้ายแรงมากไม่มีทางรักษา

พิษที่สกัดจากเมล็ดละหุ่งนี้

เพียงสองมิลลิกรัมก็ทำให้ตายได้

เขาคงผสมยาพิษ

ลงไปในอาหารเมื่อคืนนี้

พอรู้คนก็ตายสนิทแล้ว

ก่อนเข้าคุกผมตรวจสอบเขา อย่างละเอียดแล้วนะ

เขาพกยาพิษเข้าไปไม่ได้แน่

สองมิลลิกรัม

ซ่อนอยู่ในเล็บใครจะตรวจพบได้

เอาละ ๆ

คุณก็อย่าตำหนิตัวเองนักเลย

อวี๋ต้าเริ่นกับหลี่เยียนถง

เรื่องที่พวกเขาสองคนกระทำผิด

ก็ถูกตัดสินประหารชีวิตเช่นกัน

ยังไงก็ตามขณะที่จับกุม คำสารภาพทั้งหมดถูกบันทึกไว้แล้ว

ไม่เป็นไรหรอก

นายพูดถูกจริงด้วย

อวี๋ต้าเริ่นฆ่าตัวตายแล้ว

พาฉันไปที่เกิดเหตุที

อย่าไปเลย

เหล่าเปาให้คนทำความสะอาดแล้ว

ศพก็จัดการแล้ว

นายไปตอนนี้

ก็คงเหลือแค่กล่องแค่นี้

เมื่อวานตอนที่นายบอกกับฉัน

ฉันคิดว่านายกังวลมากเกินไป

นึกไม่ถึงว่าตอนนี้จะเหมือนอย่างที่นายคิด

ฉันไม่ได้ล้อนายเล่น

ฉันมักรู้สึกว่ายังมีคนอยู่เบื้องหลังอีก

คดีนี้เหตุผลแน่นหนาขนาดนี้

จะมีคนอื่นเข้ามาแทรกแซงได้ยังไง

รายละเอียดการตายของอวี๋ต้าเริ่นเป็นยังไง

พิษจากเมล็ดละหุ่ง

ดูเหมือนไป๋ลู่ก็สาเหตุนี้เหมือนกัน

แต่ฉันไม่ค่อยแน่ใจนะ

ชื่อนี้แปลกประหลาดเกินไป

หากนายบอกว่าสารหนูอะไรทำนองนั้น ฉันคงจำได้แม่น

พิษเมล็ดละหุ่งรุนแรงกว่าสารหนูมาก

แค่นิดเดียวก็ถึงตายได้

ฟางเจี้ยนฉีก็พูดแบบนี้เหมือนกัน

ความหมายของนายก็คือ

คดีที่เราพบในช่วงนี้

คงมีความเกี่ยวข้องกันไม่มากก็น้อย

ตั้งแต่หม่าซื่ออิง พ่อฉัน คุณน้าเว่ย

มาอาจารย์ ผอ. เลขาผอ.

มาถึงม่อลี่ เถ้าแก่ร้านเหล้า

นายธนาคารกับพยาบาลอีก

คนเหล่านี้ล้วนไม่เกี่ยวข้องกันเลย

เว้นแต่จะมีองค์กรอะไรจริง ๆ

งั้นต้องเป็นองค์กรแบบไหนเหรอ

ฉันก็บอกไม่ได้เหมือนกัน

แต่ฉันมีความรู้สึกแปลกมาก ๆ

บางทีในที่ที่พวกเราไม่รู้

ยังมีคดีประเภทนี้อีกมาก

อันนี้ไม่ยาก

ฉันจะค้นคดีในสองปีที่ผ่านมา

ออกมาดูให้ละเอียด

ขอบคุณ ขอบคุณครับ

เถ้าแก่เหอ

เขยิบเข้าอีกนิด

เขยิบเข้าอีกนิดครับ

มา หนึ่ง สอง สาม

ขอบคุณครับ

ขอบคุณ ขอบคุณครับ

มา ๆ ๆ

ทำไมจิ้งเซวียนไม่มาล่ะ

ไปปักกิ่งแล้ว

เจรจาธุรกิจได้แล้วจริง ๆ

ฉันว่าต่อไปครอบครัวพวกคุณ

จิ้งเซวียนคงเป็นใหญ่แล้ว

คุณต้องประจบประแจงเธอให้มาก ๆ นะ

ไม่งั้นเงินค่าขนมของคุณในอนาคต

คงเยอะไม่เท่าอาสะใภ้แน่

ดูถูกใครน่ะ

ฉันเปล่าดูถูกคุณ

คุณต่างหากที่ดูถูกจิ้งเซวียนแล้ว

รีบจัดการสิ

เธอ

พูดถูกแล้ว

ยินดีต้อนรับครับ ๆ

คุณทำงานเถอะ

ยินดีต้อนรับครับ ๆ

พี่ครับ ดูแลให้ดีนะ

หากม่อลี่รู้ว่าเหอว่านเหนียนเลิกเหล้าแล้ว

แถมกลับมาหน้าเตาอีก

คงดีใจแน่

คนไม่อยู่แล้ว

แต่ของสิ่งนั้นยังคงอยู่

ที่อยู่ไม่เปลี่ยน การตกแต่งก็ไม่เปลี่ยน

แต่เสียดายที่ไม่มีคน

ยกน้ำล้างกระทะรสชาติแย่ ๆ มาอีกแล้ว

และยังต้องให้ฉันพูดว่ารู้สึกยังไงอีก

ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกรา

คนจากไปแล้ว

แต่ร้านอาหารของคนยังคงอยู่

นับเป็นการสืบทอดแบบหนึ่งละมั้ง

แต่ฉันไม่ชอบการจากลา

ไม่งั้นแบบนี้แล้วกัน

นายก็แต่งกับเธอซะ

แบบนี้เธอก็ไม่ต้องจากลา

นายยังประหยัดค่าผู้ช่วยได้อีกด้วย

ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย

นักเรียนในโรงเรียนสตรียังรออาจารย์โจวอยู่

หยุดพูดไร้สาระเถอะ

พี่ซือถู

ก่อนนี้ผมได้ตีพิมพ์คดีของม่อลี่ต่อเนื่อง

ผลการตอบรับถือว่าไม่เลว

ผมเลยอยากให้ร้านกลับมาเปิดใหม่อีกครั้ง

เป็นการปิดท้าย

และถือเป็นการให้คำอธิบายแก่ม่อลี่ด้วย

คุณคิดว่าไงครับ

แต่คุณวางใจเถอะ

ไม่มีใครโจมตีคุณแน่

ผมได้ประมวลผลข้อมูลของคุณแล้ว

เขามีโจวม่อหว่านทั้งคน

เรื่องหยุมหยิมแค่นี้

ไปไม่ถึงเขาหรอก

อาจารย์โจว

ขอบคุณค่ะ

มาแล้วครับ

หอยทากอบไวน์แดงของทุกท่าน

- ยังมีอาหารอีกเหรอ - ไม่ต้องยกมาแล้ว

กินไม่ไหวกันแล้ว

ทานให้อร่อยครับ

ขอบคุณค่ะ

เป็นยังไงบ้าง

ถูกปากกันไหม

นั่งดื่มด้วยกันหน่อยสิ

ฝีมือนายไม่เลวเลยนี่

เรียนมากี่ปีแล้วล่ะ

พอใช้ได้ครับ ๆ

ผมดื่มน้ำดีกว่า

นายเลิกดื่มเหล้าแล้วไม่ใช่เหรอ

วันนี้มีความสุข

แหกกฎดื่มสักแก้ว

พรุ่งนี้ค่อยเลิกแล้วกัน มา

ก็ได้

ไม่ดื่มแล้ว

พวกคุณคุยกันเถอะ

ผมไปทำงานก่อน

ดื่มแบบนี้ไม่สนุกเลย

มา

เราสองคนเล่นทายนับนิ้วกัน

สู้นายพูดว่าอยากให้ฉันดื่มเท่าไร ไม่ดีกว่าเหรอ

ฉันเล่นไม่เป็นหรอก

น่าเบื่อชะมัด

เราสองคนมา

คุณชายลั่ว

ผมไม่เล่นทายนับนิ้ว

ไม่เป็นไร ฉันสอนนาย

มา

นี่

ไม่ใช่ผมเล่นไม่เป็น

ผมไม่ทายครับ

นายเล่นได้ทำไมไม่ทายล่ะ

กลัวแพ้เหรอ

นายแพ้แล้ว

ซือถูเหยียนดื่มแทนนาย

มา

ผมไม่เล่นทายนับนิ้ว

แล้วผมก็ไม่เคยดื่มเหล้ามาก่อน

พวกคุณเคยเห็นผมดื่มตอนไหนเหรอ

พอเถอะ

อย่าทำคนอื่นลำบากใจเลย

ช่วงนี้ทุกคนเหนื่อยกันมาก

เลยผ่อนคลายกันหน่อย

อีกอย่าง จินฉี่หมิง

ปกตินายเรียกซือถูเหยียนว่าพี่ซือถู

เรียกฉันเรียกเพียงคุณชายลั่ว

ทำไมไม่เห็นฉันเป็นคนกันเองล่ะ

ไม่...ไม่ได้หมายความอย่างนั้นครับ

แต่ว่าฉันเห็นนายเป็นคนกันเอง

ต่อไปทุกคดีฉันจะแจ้งนายแค่คนเดียว

ให้นายเขียนโดยเฉพาะ

คดีไหนมีความคืบหน้า

ฉันจะแจ้งนายเป็นอันดับแรก

ฉันสัญญาขนาดนี้แล้ว

ให้นายดื่มสักแก้ว

ไม่มากไปหรอกน่า

คุณชายลั่ว

ผมไม่ดื่มเหล้าจริง ๆ ครับ

คุณอย่าบังคับผมได้ไหม

ไม่ใช่สิ นายมาเมาดิบอะไรที่นี่

นายไม่ต้องยุ่ง

วันนี้มีความสุข

ดื่มให้ฉันหน่อย

ผมไม่ดื่มจริง ๆ

หากทำให้คุณชายลั่วไม่พอใจ

คุณก็ทุบกล้องของผมแล้วกัน

ไม่ใช่สิ

นายกำลังทำอะไรกับฉัน ประชดเหรอ

ฉันไว้หน้านายมากเกินไปใช่ไหม

วันนี้มีความสุข นายต้องทำให้หมดสนุก

ทุบเลยใช่ไหม

ไม่ต้องการแล้วใช่ไหม

ได้

ลั่วเส้าชวน

ทำไมรังแกแต่คนซื่อล่ะ

อยากดื่มเหล้ายังอยากเล่นทายนับนิ้วอีก

ฉันจะเล่นเป็นเพื่อนนาย

พี่ซือถูคุณไม่ต้องยุ่ง

ขอโทษครับคุณชายลั่ว

ผมไม่ดื่มเหล้าเป็นเพราะพ่อผม

ตอนผมยังเด็กพ่อผมดื่มเหล้าเล่นการพนัน

สูญเสียทั้งครอบครัว

ผมสาบานตั้งแต่เด็กว่า

ผมจะไม่แตะการพนัน

และไม่ดื่มเหล้า

วันนี้ทำให้ทุกคนไม่พอใจแล้ว

ขอโทษครับ

ขอโทษด้วย

ฉันลงโทษตัวเองหนึ่งแก้ว

ไม่เป็นไรครับ

เป็นเรื่องสมัยผมยังเด็ก

ต่อไปอยู่ที่ฮาร์บิน

เราสองคนมีกินหนึ่งคำก็มีให้นายด้วย

ต่อจากนี้ไป

นายก็คือพี่น้องในครอบครัวเรา

เรื่องของพี่น้อง

ก็คือเรื่องของพวกเรา

ขอบคุณที่พวกคุณปฏิบัติต่อผมเหมือนพี่น้อง

เธอไม่ถามฉันหน่อยเหรอว่าทำไมฉันถึงโกรธ

ทำไมถึงโกรธล่ะ

แม่สาวน้อย

ไม่แยกแยะเด็กผู้ใหญ่

ถึงกับกล้าบดบังความเจิดจรัสของฉัน

ใครเหรอ

ในฮาร์บินนี้

ยังมีผู้หญิงชอบทำตัวเด่นมากกว่าคุณอีกเหรอ

เจ้าของธนาคารจงจี้คนใหม่ เสิ่นหัวถัง

เธอเหยียบขึ้นบนหัวฉันแล้ว

เหยียบก็เหยียบไปสิ

คุณจะมาหาผมทำไม

ผมแต่งเธอเข้ามา เพื่อให้คุณจัดการไม่ได้หรอกนะ

ดูเธอพูดเข้าสิ

เขาเหยียบย่ำฉันไป๋ซานซาน

นั่นเป็นการเหยียบย่ำตระกูลลั่วเรา

แล้วก็เป็นการเหยียบบนหัวเธอด้วย

เธอเข้าใจเหตุผลนี้ไหม

คุณอา ไม่งั้นอย่างนี้ดีไหม

คุณไม่ต้องสนตระกูลนี้หรอก

เขาเหยียบคุณแบบนี้

ก็ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลลั่วเราแล้ว

- เธอพูดจากับผู้ใหญ่ยังไงนะเธอ - ใจเย็น ๆ ๆ

จิ้งเซวียนของเราสวยกว่าเขาเป็นกอง

แถมโสดไม่แต่งงานอีก

วันหลังเรียกจิ้งเซวียนกลับมาดีกว่า

ฉันจะพาเขาไปงานปาร์ตี้มากขึ้น

ต้องเป็นที่นิยมมากกว่าแม่เสิ่นหัวถังนั่นแน่

วันก่อนคุณยังพูดกับคนอื่นว่า

จิ้งเซวียนคือนายหญิงในอนาคตของตระกูลลั่วเรา

ตอนนี้ส่งคนออกไปแล้วเหรอ

ฉัน...

เธอหมายความว่ายังไง

นี่เธอกำลังปกป้องจิ้งเซวียนอยู่เหรอ

คิดถึงเขาใช่ไหมล่ะ

นั่นคงไม่ใช่

ส่วนใหญ่ก็เพื่อว่าคุณ

ฉันขอบอกเธอ

อย่างเธอนี่เรียกว่าหมาหวงก้าง

สง่างามไว้

ตัวเธอเองไม่แต่งงาน

เธอยังถ่วงเวลาจิ้งเซวียนพวกเราอีก

เธอไปส่งโทรเลขให้ฉันที

เรียกเขากลับมา

ผมไม่ไป

ผมอยากอยู่เงียบ ๆ

เงียบเงิบอะไรกัน

คนหนุ่มสาวห้ามอยู่ห่างกันนาน

เธอไปส่งโทรเลขหาเขาที

แค่พูดว่าฉันคิดถึงเขาแล้วได้ไหม

คุณไปสิ

เธอจะไปไหม

เธอจะไปหรือเปล่า

- เธอจะไปไหมเธอ - ได้ ๆ ๆ

ผมจะไปเดี๋ยวนี้ ไปเดี๋ยวนี้

เอาใบเสร็จกลับมาให้ฉันด้วยนะ

เธออย่าได้คิดโกหกฉัน

โกหกฉันจะหักเงินค่าขนมเธอ

[สำนักงานธุรการฮาร์บิน]

ลูกพี่

วันนี้ลาพักไม่ใช่เหรอ

นายมาทำไม

คุณไม่ได้ให้พวกเราสืบหา

คดีฆาตกรรมที่ยังไม่ปิดพวกนั้นหรือไง

บรรดาพี่น้องยุ่งกันมาหลายวันแล้ว

แต่ก็ไม่มีเงื่อนงำอะไรเลย

สืบต่อสิ

นี่คืออะไร

แฟ้มคดีจากเฟิ่งเทียนที่ลูกพี่ให้หัวหน้าเปาขนมาไง

คดีฆ่าหั่นศพจางซาน

เกินไปแล้ว

นี่ทำให้ฉันอยากฆ่าเขาเป็นสิบ ๆ ครั้ง

นี่ยังเขียนไม่เสร็จเลย

ลูกพี่

ที่คุณอ่านคือแฟ้มคดีไม่ใช่นิยายซะหน่อย

นี่เขียนไม่ละเอียดเอาซะเลย

นี่ต้องเขียนให้เสร็จสิ นี่

[ทิ้งลูกสาวคนหนึ่งไว้ชื่อโจวม่อหว่าน]

มีอะไรครับ ลูกพี่

ไม่มีอะไร

นายไปทำงานเถอะ

ใช้ได้ไหม

ดูดีค่ะ

ผักพวกนี้สดมาก

ฉันบอกนายให้

ทำไมคุณยังอยู่ที่นี่อีกล่ะ

คุณยังมาได้ ทำไมฉันจะมาไม่ได้ล่ะ

ผมมาเพราะว่า...

เพราะว่าผมหิวแล้ว

หิวแล้วเธอพูดกับเขาก็ไร้ประโยชน์

ต้องพูดกับฉันต่างหาก

เอาละ

อีกเดี๋ยวอาหารก็เสร็จแล้ว

มีเรื่องเหรอ

ไม่มีเรื่องอะไร

ลับ ๆ ล่อ ๆ

คุณต่างหากที่ลับ ๆ ล่อ ๆ

ไม่ใช่

มีเรื่องอะไรกันแน่

นายเดาสิว่าฉันสืบเจออะไร

อะไร

ฉัน

อะไรเหรอ

ผู้ชายคุยกันคุณแอบฟังอะไร

คุณรีบไปทำงานเถอะ

คุณสองคนทำเรื่องน่าละอายอะไร

ลับหลังฉันหรือเปล่า

ผมจะทำเรื่องน่าละอาย

ยังต้องลับหลังคุณด้วยเหรอ

เก็บของเสร็จหรือยังล่ะคุณ

ฉันไม่อยากฟังซะหน่อย

ฉันอยากไปยืนตรงไหนก็ยืนตรงนั้น

คุณยุ่งอะไรด้วย

จัดการหน่อยสิ

ได้

เราสองคนจะไปอาบน้ำกัน

ไปด้วยกันก็ได้หากคุณอยากไป

- ไป - ไปให้พ้นเลย

คนเสเพล

วางใจเถอะ

เธอไม่ตามมาแน่

นายรู้แล้วเหรอ

ตราบใดที่ตาไม่บอดก็พอจะมองออก

คืออย่างนี้

บ้านของโจวม่อหว่านเขามีคดีหนึ่ง

คดีอะไร

คดีฆาตกรรม

พูดให้ถูกคือสองชีวิต

แม่เธอฆ่าพ่อของเธอ

เลยถูกตัดสินประหารชีวิต

นี่คือสิ่งที่ฉันอ่านเจอ

ในแฟ้มคดีของเฟิ่งเทียน

เฟิ่งเทียน

พ่อเธอเป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงมาก

หลังจากแม่เธอถูกตัดสินประหารชีวิต

จนตายก็ไม่ยอมรับผิด

[วาดได้ไม่เลวเลย]

[เรียนเฉพาะทางมาเหรอ]

[เปล่าค่ะ]

[งั้นคุณก็มีพรสวรรค์มาก]

[มีพรสวรรค์ที่ไหนกัน]

[แค่วาดไปเรื่อยเท่านั้นเอง]

[งั้นช่วยผมวาดสักสองสามรูปได้ไหม]

[ฉันเป็นอาจารย์สอนดนตรีนะ]

[คุณวาดไม่ได้จริง ๆ เหรอ]

[ฉันวาดไม่เป็น]

[แต่ก่อนคุณเป็นคนเฟิ่งเทียน]

[ฉันเป็นคนฮาร์บินค่ะ]

[คุณไม่ใช่คนฮาร์บิน]

[ฉันบอกตอนไหนว่าฉันเป็นคนฮาร์บิน]

[งั้นคุณเป็น...]

[คนจีน]

[คุณมีพรสวรรค์ในการวาดภาพมากจริง ๆ]

[ฉันวาดไปเรื่อยค่ะ]

[ไม่งั้น]

[ให้ซือถูกลับไปเยี่ยมพ่อแม่เป็นเพื่อนเธอดีไหม]

[ไม่ต้องหรอกค่ะ]

ต่อสิ

ข้างในแฟ้มคดีนั่นบันทึกไว้แบบนี้

[คดีฟางหวายจิ่นฆ่าโจวเจ๋อ]

[หลักฐานแน่นหนา]

[ศาลพิพากษาว่า]

[ฟางหวายจิ่นมีความผิดฐานฆาตกรรม]

[ตัดสินประหารชีวิต]

[ฉันไม่ได้ฆ่าใคร]

[ฉันไม่ได้ฆ่าใคร]

[ฉันไม่ได้ฆ่าใคร]

[หวายจิ่น]

[หากทำตามที่ผมพูดจะได้รับโทษสถานเบา]

[ฉันไม่ได้ฆ่าใคร]

[ฉันไม่ได้ฆ่าใคร]

ไม่ถูกสิ

มีอะไร

ทนายของจำเลยในคดีนี้คือหลี่หยวนผู่

เป็นรุ่นพี่อาจารย์เดียวกับฉัน

สมัยเรียน

ฉันเคยทำงานร่วมกับเขาระยะหนึ่ง

คนนี้ซื่อตรงและเชี่ยวชาญในหลักจรรยาบรรณ

เป็นลูกศิษย์คนสำคัญของอาจารย์ฉัน

และในนี้เขียนไว้แล้ว

หลักฐานแน่นหนา

หากเป็นเช่นนี้จริง

เขาไม่มีทางแก้ต่างว่าบริสุทธิ์แน่

ยังไงเขาก็เป็นทนาย

ทำการแก้ต่างอะไร ก็อยู่กับความต้องการของลูกความ

คนอื่นอาจจะได้

แต่เขาไม่ใช่แบบนี้

หากเขาทำเรื่อง

ที่รู้อยู่เต็มอกว่าทำไม่ได้จริง

ต้องมีเงื่อนงำแน่

ไปกันเถอะ

ฉันมีวิธีช่วยนายทำเรื่องนี้ให้ชัดเจน

นี่ก็คือวิธีที่นายว่าเหรอ

นายกำลังพูดว่านี่เป็นวิธี

ที่ได้ผลมากที่สุดใช่ไหม

ฉันสงสัยที่นายให้ฉันมาเฟิ่งเทียน

ก็เพื่อมาเป็นกุลีให้นายเท่านั้นใช่ไหม

นี่ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ หรือไง

เหล่าเปาเปลืองแรงช่วยฉัน

เพื่อเอาแฟ้มคดีพวกนี้มาให้ฉัน

ฉันไม่พูดอะไรสักคำ

แล้วให้เขากลับไปเฟิ่งเทียนให้อีก

นี่ไม่รบกวนคนอื่นหรือไง

นายเรียนรู้ที่จะไม่รบกวนคนอื่นแล้ว

งั้นฉันหวังว่าต่อไปนายจะเรียนรู้

ที่จะไม่มารบกวนฉันด้วย

คนกันเองไม่ต้องเกรงใจกันหรอก

ตอนนี้ฉันหวังว่า

นายไม่เห็นฉันเป็นคนในครอบครัวจะดีที่สุด

มา ดื่มกาแฟกัน

ไม่ทราบว่า

พวกคุณสองคนคือ...

รุ่นพี่หลี่หยวนผู่

คุณคือ...

ซือถูเหยียนครับ

ผมคือซือถู

ซือถูเหยียน

ไม่เจอกันนานเลย

มา รีบเข้ามา

มา ทางนี้

ดื่มตอนร้อน ๆ สิ

ทำไมจู่ ๆ มาที่เฟิ่งเทียนได้

ไม่ส่งโทรเลขมาก่อนล่ะ

ค่อนข้างรีบน่ะครับ

รุ่นพี่

คุณยังเป็นทนายอยู่เหรอครับ

ใช่แล้ว

ไม่เป็นทนายจะเป็นอะไรได้

เมื่อก่อนตอนที่อาจารย์จัดตั้งสหภาพทนาย

ฉันยังบอกว่าจะทำให้ดีที่สุดเลย

โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน

ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว

ฉันจำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่ฉันเจอนาย

คือที่งานเลี้ยงรุ่น

ตอนนั้นยังเป็นหนุ่มน้อยไร้เดียงสาอยู่เลย

ตอนนี้ผมอยู่ที่ฮาร์บิน

อาศัยที่บ้านของอาจารย์ชั่วคราว

ช่วยดูแลอาจารย์แม่

งั้นก็ดี

ต้องการความช่วยเหลืออะไรก็พูดมาได้เลย

แม้ฉันจะอยู่ที่เฟิ่งเทียน

แต่ที่ฮาร์บินก็ยังมีเส้นสายอยู่บ้าง

รุ่นพี่

งั้นผมก็ไม่เกรงใจพี่แล้วนะ

ผมมาครั้งนี้

มีคดีหนึ่งที่ผมอยากถามพี่สักหน่อย

ฉันนึกแล้วเชียว ว่านายไม่มาหาฉันโดยไม่มีเรื่องแน่

พูดมาสิ

คดีไหนเหรอ

คดีของฟางหวายจิ่นพี่ยังจำได้ไหมครับ

ทำไมถามถึงคดีนี้ได้ล่ะ

ค้นเจอโดยบังเอิญน่ะครับ

ผมเห็นในแฟ้มคดีเขียนว่า

คู่กรณีมีแรงจูงใจเพียงพอในการก่อเหตุ

และยังมีเวลา

ในสถานการณ์เช่นนี้ ควรแก้ต่างโทษขอลดโทษสถานเบา

ทำไมพี่ต้องแก้ต่างว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ให้เธอด้วย

แก้ต่างว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ฟางหวายจิ่นยืนยันที่จะทำ

ดังนั้นเธอจึงจ่ายเงินจ้างทนาย

ก็เพื่อมาชี้แนะคุณ

ความจริงพวกเราเป็นเพื่อนสนิทกัน

ฉันเคยแนะนำเธอ

แต่เธอก็ยังยืนยัน

ยืนยันว่าโจวเจ๋อฆ่าตัวตายเอง

โจวเจ๋อจะฆ่าตัวตายได้ยังไง

คนผู้นี้เต็มไปด้วยความรักในชีวิต

โดยเฉพาะผู้หญิงในชีวิต

ดังนั้นจะฆ่าตัวตายได้ยังไง

ยิ่งกว่านั้น ยังเป็นช่วงเวลานั้นอีก

ช่วงเวลาไหนเหรอครับ

ฉันกับพวกเขาสองสามีภรรยา เล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก

ในเวลานั้น

ฉันเพิ่งผ่าตัดไส้ติ่งอักเสบเสร็จพอดี

จึงพักฟื้นอยู่ที่บ้าน

ฉันก็เลยอยู่กับโจวเจ๋อบ่อย ๆ

แม้ว่าฟางหวายจิ่นควรได้รับความเห็นใจบ้าง

แต่เธอไม่ได้ดูอ่อนแออย่างที่เห็น

เกิดอะไรขึ้นในเวลานั้นครับ

สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับความเป็นส่วนตัวของคู่กรณี

ลูกสาวของพวกเขาโจวม่อหว่าน

เป็นเพื่อนของพวกเรา

งั้นฉันจะบอกนาย

ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นในเวลานั้นแล้วกัน

[ฉันว่านะ]

[ห้องนี้ของนายรกพอดู]

[นายเก็บกวาดสักหน่อยไม่ได้หรือไง]

[หากนายยังหมกตัวอยู่ในห้องวาดภาพอีก]

[ผมของนายนี่คงเพาะเห็ดออกมาได้แน่]

[ไม่เคยเห็นนายวาดคนมาก่อนเลย]

[นั่นเพราะยังไม่เคยเจอ]

[คนที่ฉันคู่ควรจะถือพู่กันไง]

[ฉันขอแนะนำนาย]

[คำนี้ห้ามให้ฟางหวายจิ่นได้ยินเด็ดขาด]

[ฉันไม่ควรแต่งงานเลย]

[ที่ฉันต้องการคือดาเนอี]

[คือยูโรปา]

[คือโอลิมปัส]

[คือซีมีลี]

[ไม่ใช่เฮร่า]

[ที่ควบคุมชีวิตฉันทั้งวัน]

[มี]

[ไม่มี]

[ฉันบอกนายให้]

[ที่นี่ต้องมีแน่นอน]

[ไม่มีก็คือไม่มี]

[ในนี้]

[ไม่มีใครเป็นผลงานชิ้นเอกของฉันได้]

[วอดก้าหน่อยค่ะ]

[ขอเหมือนกันหนึ่งแก้ว]

[ขณะที่ผู้คนเงยหน้ามองดวงจันทร์]

[มักลืมเหรียญหกเพนนีไว้ใต้เท้า]

[เพราะมีเพียงดวงจันทร์]

[คนถึงได้เงยหน้ามอง]

โจวเจ๋อได้เจอเก่ออ้ายก็หลงรักในทันที

ในตอนแรก

โจวเจ๋อแค่รับเก่ออ้าย

ไปห้องวาดภาพเพื่อเป็นนางแบบ

แต่ผ่านไปไม่กี่วัน

เขารู้สึกว่ามันยังไม่พอ

ถือโอกาสรับเก่ออ้ายไปอยู่ในบ้านเลย

ซึ่งเป็นตอนเที่ยงของวันก่อนเกิดเหตุ

เก่ออ้ายกับฟางหวายจิ่นก็หงายไพ่ทั้งหมด

แล้วเรื่องทุกอย่างที่เริ่มตั้งแต่ตอนนั้น

ก็ยุ่งเหยิงโดยสิ้นเชิง

[ของตกแต่งนี่ไม่ใช่สไตล์โจวเจ๋อเลยจริง ๆ]

[นี่เป็นผลงานของประติมากรท่านหนึ่งในเซี่ยงไฮ้]

[ฉันกับโจวเจ๋อชอบกันมาก]

[พวกเรายังเตรียม]

[จะไปเซี่ยงไฮ้เพื่อดูนิทรรศการปลายปีอีกด้วย]

[นี่ไม่ใช่รสนิยมของโจวเจ๋อเลย]

[ของส่วนใหญ่ในห้องนี้ล้วนไม่ใช่]

[ของที่คุณชอบ]

[ส่วนใหญ่เขาไม่ชอบ]

[เหมือนกับเครื่องเรือนในห้องนี้]

[เยอะเกินไป]

[ไม่มีความงามเอาซะเลย]

[รอฉันย้ายเข้ามา]

[จะเอาขยะพวกนี้ออกไปให้หมด]

[จากนั้นก็]

[โยนม่านที่ทั้งหนาทั้งทึบนี้ทิ้งไป]

[แบบนี้พระอาทิตย์ตกทางทิศตะวันตก]

[ก็ส่องเข้ามาหน้าต่างบานใหญ่นั่น]

[ส่องมาที่โซฟาที่ฉันกำลังนั่ง]

[สวยมากกว่าใช่ไหมล่ะ]

[นี่คือบ้านของบรรพบุรุษโจวเจ๋อ]

[พวกเราไม่มีทางขายมันทิ้งแน่]

[ฉันไม่ได้หมายความแบบนี้]

[คุณน่าจะรู้ว่าฉันกำลังพูดอะไรอยู่]

[ฉันไม่รู้]

[โจวเจ๋อกับฉันรักใคร่กันและกัน]

[นี่ไม่ใช่บ้านของคุณ]

[เป็นของเขา]

[หลังพวกเราแต่งงานกัน]

[ต้องเป็นฉันอยู่กับเขาที่นี่แน่]

[เขาไม่มีอนุภรรยาแน่]

[เขาเคยรับปากฉัน]

[ดังนั้นเขาอาจจะหย่ากับคุณ]

[และที่คุณทำได้ก็แค่จากไปอย่างสง่าผ่าเผย]

[อย่างน้อยก็รักษาศักดิ์ศรีให้กันบ้าง]

[สาวน้อย]

[เธอคิดมากไปแล้ว]

[หากคุณไม่เชื่อที่ฉันพูด]

[ถามเขาก็ได้]

[เก่ออ้ายบอกว่าคุณต้องการหย่ากับฉัน]

[จากนั้นแต่งงานกับเธอ]

[ใช่แบบนี้หรือเปล่า]

[ต่อไปเธอหุบปากไปเลยนะ]

[เป็นแบบนี้จริงเหรอ]

ฟางหวายจิ่นคิดรอบคอบมาตลอด

ครั้งนี้ก็ไม่มีข้อยกเว้น

พวกเราดูเธอใจเย็นลง

คิดว่าเรื่องนี้

คงผ่านไปตามปกติ

แต่ใครก็ไม่คาดคิด

เธอขโมยมอร์ฟีนจากห้องแล็บของพี่ชายฉัน

รอที่จะฆ่าโจวเจ๋อ

มีใครเห็นไหม

ไม่มี

นี่คือสิ่งที่ตำรวจพบจากเสื้อคลุมในตู้เสื้อผ้าของเธอ

หลังจากเหตุการณ์

เธอใช้โอกาส

ตอนหยิบไวน์ให้โจวเจ๋อในวันรุ่งขึ้น

ใส่มอร์ฟีนเข้าไป

ส่งไวน์ให้โจวเจ๋อ

แล้วช่วงมื้อกลางวันพวกเขาก็ทะเลาะกันอีก