Original subtitles

[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย]

♫พูดคำโกหกซ้ำสักร้อยรอบ มันจะกลายเป็นจริงใช่ไหม♫

♫ความขุ่นเคืองจะหายไปจริง ๆ ใช่ไหม♫

♫ฟังคำสาบานซ้ำสักร้อยรอบ ไม่ว่าใครจะหักหลังก่อน♫

♫ไม่ว่าใครที่ยังแสดงละครอยู่♫

♫ใช้เวลาที่มีจำกัดของพวกเราก่อนฟ้าสาง♫

♫ทำให้ความจริงร้อยเรียงเข้าด้วยกัน♫

♫อยู่ระหว่างสีแดงและสีดำ ขอบแห่งความอันตราย♫

♫ฉายภาพซ้ำใหม่♫

♫นี่คือโลกที่แสนบ้าคลั่ง♫

♫เพื่อน ถ้าไม่มีนาย ฉันเองก็ไร้หนทางกลับ♫

♫นี่คือโลกที่แสนบ้าคลั่ง♫

♫เมื่อฟ้าถล่มลงมาบนบ่า พวกเราจะต่อสู้เพื่อมัน♫

=ยอดนักสืบพิชิตคดี=

=ตอนที่ 13=

ได้

ถ้าสองวันนี้อวี๋ต้าเริ่นเกิดเรื่องขึ้นมา

ผมรับประกัน

จะทำให้หนังสือพิมพ์ทั่วทั้งฮาร์บินตีพิมพ์ข่าวออกมา

สถานีของคุณไม่ทำอะไรเลย

ไอ้เจ้าบ้า เรียนรู้ที่จะขู่ผม

ยังไม่ถึงขั้นขู่คุณ

ผมก็แค่จะบอกคุณ

นี่ ไม่ใช่การคาดเดาของผม

คือการคาดเดาของซือถูเหยียน

ที่เหลือคุณดูแลจัดการเองแล้วกัน

เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว

ได้ งั้นคุณตรวจสอบอีกสองสามวันแล้วกัน

ต้องปิดคดีก่อนสิ้นเดือน

ผมต้องการประกาศจับคนหนึ่ง

ใคร

คิดออกแล้วจะบอกคุณ

นี่ คุณช่วยมีกฎหมายบ้านเมืองหน่อยได้ไหม

ยังมีผมเป็นผู้บังคับบัญชาอยู่อีกไหม

โมโหมากเลย

มานี่

ครับ

ส่งสองสามคน

ตามอวี๋ต้าเริ่นธนาคารจงจี้คนนั้น

คือการคุ้มกัน

ทันทีที่พบบางอย่างที่น่าสงสัย

จับตัวทันที

ไปเถอะ

รับทราบครับ

คนไม่อยู่แล้ว

ไม่มีความอดทนเลยหรือไง

คดีของคนเหล่านั้น

ฉันทำบันทึกให้คุณแล้ว

ดังนั้นพวกเขาเพิ่งไปเหรอครับ

ไม่อย่างนั้น

อยู่ที่นี่หมดแล้วค่ะ

ฉันคัดเลือกแล้ว ไม่มีคดีใหญ่อะไร

สองสามประโยคก็พูดชัดเจนแล้ว

เขาก็ไป

แต่ ฉันเก็บช่องทางการติดต่อไว้หมดแล้ว

ฉันบอกกับพวกเขาว่า

ถ้ามีคดีที่คุณยินยอมรับ

คุณจะติดต่อพวกเขาไปเอง

งั้นคดีของคนมากมายขนาดนี้

คุณรับหมดแล้วเหรอ

คนที่มาหาคุณเชื่อในตัวคุณ

จะไล่ไปหมดไม่ได้หรอก

ผู้ช่วยจำเป็นต้องมีลักษณะของผู้ช่วย

อาจารย์โจวลดเกียรติแล้วละครับ

หิวจะตายอยู่แล้ว มีข้าวไหม

อาจารย์แม่เก็บข้าวไว้ให้พวกคุณแล้ว

ฉันจะไปเตรียมแป๊ปเดียว

เธอก็ชื่ออาจารย์แม่เหรอ

เธอเป็นผู้ช่วยของฉันไง

กินข้าวแล้ว

นี่อะไรน่ะ

วุ้นเส้นผัดผักดอง

ผักดองที่ลุงเฮ่อข้างบ้านมอบให้

ด้านหน้ามีร้านเนื้อชาบูเปิดใหม่

พวกเราไปกินที่นั่นกัน

อย่าออกไปเลย

มาคุยเรื่องจริงจังกัน

นี่มีอะไรให้กิน

กินไปด้วยคุยไปด้วย

วันนี้คุณไปเจอเสิ่นหัวถังแล้วเหรอ

ทำไม

ไม่มีอะไร

เหล่าเปาตกลงแล้ว จะไม่ปิดคดีก่อน

ให้เวลาพวกเรา

นายยังคงมีหน้ามีตา

ฉันมีหน้ามีตาที่ไหนกัน

ไม่มีหน้ามีตาเลยสักนิด

ที่จริง

ฉันอยากเจออวี๋ต้าเริ่นสักหน่อย

ฉันคิดว่าคุณจะไม่ได้รับอะไรเลย

ทำไม

วันนี้ตอนบ่ายฉันเจอกับเขาแล้ว

[ไม่ต้องส่งแล้ว คุณหนูเสิ่น]

[นั่นไม่ได้หรอก]

[อาจารย์โจว คุณช่วยฉันมากเลย]

[ใช่แล้ว]

[ฉันมีบางเรื่องอย่างจะรบกวนคุณสักหน่อย]

[เรื่องอะไร]

[อาจารย์โจว คุณดูยังไงหลินเจี๋ยก็ไม่อยู่แล้ว]

[ไม่อย่างนั้น ต่อไปคุณสอนฉันเล่นเปียโนเถอะ]

[เรื่องนี้รอผ่านไปสักสองวันค่อยคุยเถอะ]

[อาจารย์โจว คุณสอนฉันเถอะ]

[เหล่าอวี๋ คุณกลับมาแล้ว]

[หัวถัว มีเพื่อนมาเหรอ]

[นี่คืออาจารย์โจว]

[หนูให้เธอมาสอนหนูเล่นเปียโน]

[แต่ถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่ยอมรับปากเลย]

[คุณก็คือคุณอวี๋]

[สวัสดีครับ]

[- หัวถัง ดูแลดี ๆ ละ - สวัสดีค่ะ]

[คุณอวี๋]

[ฉันอยากถามสักหน่อย]

[เที่ยงเมื่อวานเกิดคดีฆาตกรรมที่ร้านอาหารจัสมิน]

[คุณยังจำอะไรได้ไหม]

[เรื่องนี้]

[สถานีตำรวจเคยถามผมแล้ว]

[เรื่องที่ควรพูดผมพูดไปหมดแล้ว]

[เรื่องที่ไม่พูดก็คือเรื่องที่ไม่รู้]

[ผมหวังว่าพวกคุณจะไม่มารบกวนครอบครัวของผม]

[เพราะเรื่องนี้]

[เปล่า]

[หนูเป็นคนไปหาอาจารย์โจวให้มาสอนเปียโน]

[หลังจากนั้นพวกเราก็พูดคุยกันจนมาถึงตรงนี้]

[เธอเองก็เป็นห่วงคุณ]

[ต้องขอโทษด้วย คุณอวี๋]

[ฉันยังอยากถามอีกสักหน่อย]

[คุณยังจำคนที่อยู่ในร้านอาหารเมื่อวานได้ไหม]

[มีวัยรุ่นที่ลนลานคนหนึ่ง]

[และยังมีผู้หญิงที่ชื่อว่าเฉิงเซียงจวินอีกคนหนึ่ง]

[คุณรู้จักไหม]

[เฉิงเซียงจวิน]

[เธออีกแล้ว]

[เธอรู้จัก]

[ไม่ใช่ว่าวันนั้น]

[คือคนที่ทักทายคุณคนนั้นหรอกเหรอ]

[คนไหน]

[คนที่อยู่หน้าประตูธนาคารของเราวันนั้น]

[จำไม่ได้แล้ว]

[คือคนนั้นที่พูดว่าเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนกับแม่ของหนู]

[ตอนนั้นหนูยังคิดในใจเลยว่า]

[แม่ของหนูเรียนที่ต่างประเทศมาโดยตลอด]

[ทำไมถึงได้มีเพื่อนร่วมชั้นเรียนแบบนั้นได้นะ]

[คุณอวี๋]

[ฉันเอง เฉิงเซียงจวิน]

[ฉันเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนกับภรรยาของคุณ]

[พวกเรายังเคยกินข้าวด้วยกันเลยนะ]

[ขอโทษด้วย คุณจำผิดคนแล้ว]

[คนประเภทนี้ ปีหนึ่งเจอเป็นสิบเป็นร้อยคน]

[กลอุบายก็คือเป็นเพื่อนเก่าของคนนั้นคนนี้]

[เพื่อนร่วมชั้น]

[สร้างความสัมพันธ์ที่ไม่มีอยู่จริง]

[ก็เพียงเพื่อได้ผลประโยชน์ก็เท่านั้นเอง]

[คนประเภทนี้ สามารถพบเจอได้เกือบทุกวัน]

[ไร้มารยาทเกินไปหน่อยแล้ว]

[อาจารย์โจว]

[คุณอย่าโกรธไปเลยนะ]

[เขาก็เป็นแบบนั้น]

เดิมทีฉันคิดว่าเสิ่นหัวถังแปลกมากพออยู่แล้ว

คิดไม่ถึงเลยว่าอวี๋ต้าเริ่นยังแปลกมากกว่าเธออีก

เขาเป็นประเภทคางคกขึ้นวอประเภทนั้น

ฉันปีนเกลียวเขา

เขาเข้าข้างตัวเองเกินไปแล้วมั้ง

บะหมี่ถ้วยนั้นของเฉิงเซียงจวิน

ควรส่งถึงมือเขาอย่างมั่นคง

พวกเรายังไม่สามารถมั่นใจได้ว่า

คนที่วางยาคือเฉิงเซียงจวิน

คุณรีบร้อนเกินไปแล้ว

ในตอนนี้

นายช่วยด่าไปด้วยกันกับเธอก็จบเรื่องแล้ว

เธอก็แค่ระบายน่ะ

ฉันมีวิธีที่ดี

เอาพวกเฉิงเซียงจวิน เสิ่นหัวถัง

ให้มาเจอกับคุณชายใหญ่ลั่ว

เขาชอบคนไหนก็จับคนนั้น

คุณรีบสงบสติอารมณ์สักหน่อยเถอะ

ทำไมถึงได้พูดถึงเสิ่นหัวถังขึ้นมาอีกแล้ว

ฉันมักจะรู้สึกว่าเสิ่นหัวถังค่อนข้างแปลก

ทำไม

ฉันรู้สึกว่า

ดูเหมือนเธอจะไม่ค่อยอยากให้ฉันพูดเรื่องคดี

ต่อหน้าอวี๋ต้าเริ่น

ที่ฉันไปหาเธอ ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ไปเล่นเปียโน

[ลูกสาวสุดที่รักของเธอล่ะ]

[สุนัขนั่นกัดกระโปรงสุดที่รักของฉันจนพัง]

[ฉันก็เลยให้หลี่อิ๋ง]

[เอามันไปขายที่ตลาดเหนือแล้ว]

[ฉันล้อเล่นน่ะ]

[ฉันให้คนรับใช้พามันไปเดินเล่นแล้ว]

[ใช่แล้ว อาจารย์โจว]

[หลี่อิ๋งบอกว่า]

[ที่คุณมาหาฉันเพราะเกี่ยวกับ]

[คดีฆาตกรรมที่ร้านอาหารจัสมิน]

[ทำไม]

[ฉันได้ยินมาว่าพ่อครัวคนนั้นฆ่าตัวตายเหรอ]

[ข่าวสารของเธอรวดเร็วมากเลยนะ]

[บังเอิญเหล่าอวี๋กินข้าวอยู่ที่นั่นด้วยน่ะ]

[ทำไม]

[ตอนนี้การฆ่าตัวตายก็ต้องตรวจสอบด้วยเหรอ]

[ตอนนี้ด้านเจ้าหน้าที่ตำรวจมีแนวโน้มคิดว่าเป็นคดีฆาตกรรม]

[ฆาตกรรม]

[ใครจะไปฆ่าพ่อครัวกันล่ะ]

[ต้องการแย่งมีดจากเขาเหรอ]

[มีคนหนึ่งชื่อหลี่เฉิงเหยียน]

[เธอรู้จักไหม]

[ไม่รู้จัก]

[เป็นคนแบบไหนเหรอ]

[ยังไม่ชัดเจน]

[คุณอวี๋เคยพูดกับเธอไหม]

[ถึงเหตุการณ์ตอนที่เขากำลังทานอาหารอยู่]

[ไม่มี]

[งั้นอาจารย์โจว]

[พวกคุณตรวจพบอะไร]

[ผู้ต้องสงสัยในคดีนี้เหรอ]

[ช่วงเวลานั้น]

[ร้านอาหารน่าจะยุ่งมากเลยนะ]

[ตรงกันข้าม]

[เนื่องจากการประกอบการของร้านอาหารจัสมินไม่ค่อยดี]

[ที่จริงคนที่มาทานอาหารล้วนเป็นคนคุ้นเคยเก่า ๆ]

[แต่ มีเด็กหนุ่มแปลกหน้าคนหนึ่ง]

[เด็กหนุ่ม]

[เด็กหนุ่ม]

[เด็กหนุ่มแบบไหนกันนะ]

[ยังไม่ชัดเจน ฉันไม่เคยเจอ]

[แต่]

[ได้ยินมาว่าเขาดูท่าทางเหมือนร้อนใจ]

[ที่ร้านอาหารไม่มีคนรู้จักเขา]

[คนที่รับผิดชอบคดีนี้บังเอิญเคยเจอ]

[ก็คือนักสืบที่ช่วยเธอตามหาสุนัขเจอคนนั้น]

[งั้นทำไมถึงได้สงสัยคนนั้นล่ะ]

[ไม่ใช่สงสัย]

[ก็แค่สืบสวนเท่านั้นเอง]

[เธอดูเหมือนเป็นห่วงคนนี้มากเลย]

ฉันรู้สึกว่าเสิ่นหัวถัง

น่าจะรู้จักเด็กหนุ่มคนนี้

และเด็กหนุ่มคนนี้

ต้องมีความเกี่ยวข้องอะไรบางอย่างกับคดีนี้แน่ ๆ

ตอนนี้คุณสงสัย

ว่าเดิมทีฆาตกรต้องการฆ่าอวี๋ต้าเริ่น

งั้นคุณคิดว่า

เสิ่นหัวถังจะจ้างคนไปฆ่าใช่หรือไม่

ความสัมพันธ์ของเสิ่นหัวถังกับพ่อเลี้ยงเป็นอย่างไรบ้าง

ไม่เลว

ความสัมพันธ์ของพวกเขาดีจริง ๆ

[ได้ยินว่าคดีที่คุณชายลั่วทำในช่วงนี้]

[ดึงอวี๋ต้าเริ่นเข้าไปเกี่ยวด้วย]

[อะไรที่เรียกว่าดึงน่ะ]

[ก็แค่โชคร้ายเดินผ่านไปเจอเข้า]

[พ่อครัววางยาดักหนูในข้าวของลูกค้า]

[วางยาลูกค้าจนตาย]

[ผลสรุปพ่อครัวก็ฆ่าตัวตาย]

[เธอว่ายาเบื่อหนูนี้]

[ถ้าใส่ไปในข้าวของอวี๋ต้าเริ่น]

[งั้นเขาก็คงซวยแล้ว]

[พวกเธอว่าอวี๋ต้าเริ่นนี่]

[ก็ไม่เลวเหมือนกันนะ]

[เสิ่นไป๋เฟิ่งตายไปสามปีแล้ว]

[เขาก็ไม่แต่งงานใหม่]

[แม้แต่แฟนก็ไม่มี]

[ก็แค่ทำธนาคาร]

[และดูแลลูกชายลูกสาวของเสิ่นไป๋เฟิ่ง]

[ใช่]

[ความรู้สึกมันต้องค่อย ๆ สะสมขึ้นมา]

[เธอดูสิช่วงแรก]

[หัวหรงกับหัวถังต่างเกลียดชังอวี๋ต้าเริ่น]

[ตอนนี้สนิทสนมกันเหมือนครอบครัวเดียวกันใช่ไหม]

[เธอว่า พวกเราประเมินเขาต่ำไปหรือเปล่า]

[เขาแต่งงานกับเสิ่นไป๋เฟิ่ง]

[ฉันว่าไม่ใช่เป็นเพราะเงิน]

[อวี๋ต้าเริ่นสามสิบกว่า]

[หน้าตาดี รูปร่างก็ดี]

[แต่งงานกับแม่หม้ายอายุจะห้าสิบ]

[ถ้าไม่ใช่เพื่อเงิน จะเพื่ออะไร]

[ก็ใช่]

[ขอพูดแบบที่ฟังดูไม่ดี]

[อวี๋ต้าเริ่นแต่งกับเสิ่นหัวถังยังจะดูเหมาะสมกันมากกว่าอีก]

โต๊ะไพ่นกกระจอกของครอบครัวเรา

คือศูนย์ข่าวกรองคนรวย

ทั่วทั้งฮาร์บิน

เสิ่นไป๋เฟิ่งตายได้อย่างไร

ผู้หญิงไง รักสวยรักงามจนตาย

มนุษย์ทุกคนต่างก็มีจิตใจรักความสวยความงามกันทั้งนั้น

อะไรถึงเรียกว่าผู้หญิงไง

ผู้ชายก็เหมือนกัน

พูดจริงจัง

ฉันได้ยินมาว่า

เสิ่นไป๋เฟิ่งตายด้วยเหตุนี้

เสิ่นไป๋เฟิ่งคิดไม่ตก

[เพื่อรักษาความงาม ก็เลยดื่มยาดื่มจนตาย]

[ดื่มยาอะไรดื่มจนตาย]

[ก็ยาเสริมความงาม]

[เป็นที่นิยมมากในตอนนั้น]

[ว่ากันว่าจะดูอ่อนเยาว์ตลอดไป]

[ทำเงินได้เยอะมาก]

[ต่อมาลูกพี่ลูกน้องของน้องสะใภ้ฉัน]

[ตรวจสอบยาตัวนั้น]

[บอกว่ายาตัวนั้นมีส่วนผสมที่มีชื่อว่า]

[อะไร อะไรนิน]

สตริกนิน

อาจจะใช่

ทำไมฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย

ว่าเสิ่นหัวถังมีพี่ชายล่ะ

ถึงแม้ว่าภายหลังความสัมพันธ์ของอวี๋ต้าเริ่น

และทายาทสองคนของตระกูลเสิ่นจะคลี่คลายกันแล้ว

แต่ลูกชายคนโตตระกูลเสิ่นคนนี้รักอิสระ

ไม่ชอบถูกผูกมัด

เกลียดการไปทำงานที่ธนาคารที่สุด

บนโต๊ะไพ่นกกระจอกของครอบครัวฉันว่ากันว่า

ตอนนั้นฝ่ายตำรวจเคยสงสัยอวี๋ต้าเริ่น

มีคนเห็นเขาไปซื้อสตริกนินที่โรงพยาบาล

ภายหลังเนื่องจากเรื่องนี้

ทายาทสองคนของตระกูลเสิ่น

มีปัญหากับอวี๋ต้าเริ่นจนไม่สามารถแก้ไขได้

ดูไม่เหมือนเลยนะ

เสิ่นหัวถังนี่

คำก็เหล่าอวี๋สองคำก็เหล่าอวี๋

ดูไม่เหมือนคนมองหน้ากันไม่ติดเลยนะ

นั่นก็เป็นเพราะว่าอวี๋ต้าเริ่นไม่ได้ทำร้ายใครจริง ๆ

สามปีมานี่เขาดูแลเสิ่นหัวถังดีมาก

ดังนั้นการที่เสิ่นหัวถังสนิทสนมใกล้ชิดกับเขาก็ไม่แปลกอะไร

อวี๋ต้าเริ่นเป็นคนที่ไหน

ปักกิ่ง

ภายหลังมาที่ฮาร์บิน

ดังนั้น

การทำดีก็ไม่สู้ได้ภรรยาดี

คุณชายใหญ่ลั่ว

ถ้าคุณแต่งงานกับเสิ่นหัวถัง

งั้นพวกคุณคนหนึ่งได้สามีดี

อีกคนก็ได้ภรรยาดี

นั่นเรียกได้ว่าผลประโยชน์ทั่วทั้งฮาร์บิน

ได้หลั่งไหลไปรวมกันที่พวกคุณแล้วสิ

ที่ไม่ใช่แบบคุณยังไงก็ได้หมด

เกินไปแล้ว

ข้อศอกของนายหันไปทางไหนกันแน่(นายเข้าข้างใครกันแน่)

ข้อศอกนี้

เดิมทีก็หันออกข้างนอกอยู่แล้ว(ไม่ได้เข้าข้างคุณแต่แรกแล้ว)

ผมอยากให้คุณช่วยวาดรูปลักษณ์ของเฉิงเซียงจวิน

และวัยรุ่นคนนั้นออกมา

ไม่วาด

จำใจต้องทำแบบนี้

ดังนั้นจึงอยากจะขอให้คุณช่วย

พรุ่งนี้พวกเราไปตลาดหาคนวาดให้สิ

พรุ่งนี้ผมอยากลงประกาศคนหายในหนังสือพิมพ์

ฝ่ายตำรวจจะสามารถประกาศจับพวกเขาได้

เพียงแค่หาพวกเขาเจอ

ม่อลี่ตายได้อย่างไร

ความจริงก็จะปรากฏ

ได้ ฉันช่วยคุณวาด

แต่ฉันมีหนึ่งเงื่อนไข

เงื่อนไขอะไร

ตอนนี้ฉันยังคิดไม่ออก

รอให้ฉันคิดออก

ไม่ว่าจะเงื่อนไขอะไรคุณก็ต้องทำตามสัญญา

- แม้ว่าจะ - ผมรับปากครับ

คุณมีพรสวรรค์ในการวาดรูปจริง ๆ

ฉันก็วาดไปตามใจ

ฉันไปนอนก่อนนะ

รบกวนถามคุณสองคน

มีอะไรให้ผมช่วยไหม

พวกเราต้องการพบเถ้าแก่อวี๋

ไม่ทราบว่ามีการนัดหมายไว้ไหม

นัดหมายตอนนี้ยังทันไหม

ขอโทษครับ

การจัดเวลาการทำงานของเถ้าแก่อวี๋

คิดเวลาตามวินาที

ถึงแม้จะเป็นตำรวจ

ไม่ได้นัดหมายไว้ก็ไม่ได้

งั้นนายไปบอกเถ้าแก่อวี๋ของพวกนาย

ว่าตอนนี้มีคนต้องการจะฆ่าเขา

คนที่อยากจะฆ่าเถ้าแก่อวี๋ของเรามีไม่น้อย

เขาไม่ใส่ใจ

นายชื่ออะไร

ช่างเถอะ ๆ

รอหน่อยแล้วกัน

ยังไงเขาก็ต้องออกมากินข้าว

เรื่องนี้ช่างมันไม่ได้

นาย ไปพาตัวอวี๋ต้าเริ่นมายืนตรงหน้าฉัน

บอกกับเขา

ลั่วเส้าชวนต้องการเอาทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลลั่ว

ฝากไว้ในธนาคารของพวกนาย

ที่แท้คือคุณชายลั่ว

ขอโทษครับ ๆ

ผมตาไม่มีแววเอง

ผมมีตาหามีแววไม่

เดี๋ยวผมจะไปเชิญเถ้าแก่อวี๋มาเดี่ยวนี้

ทั้งสองท่าน กรุุณารอสักครู่ กรุุณารอสักครู่

เกลียดที่สุดเลยคนที่มีเงินเล็ก ๆ น้อย ๆ

แล้วดูถูกคนอื่น

นายเองก็ไม่ใช่ว่ามีเงินเล็ก ๆ น้อย ๆ หรอกเหรอ

นายเข้าใจผิดแล้วมั้ง

ฉันไม่เหมือนกับพวกเขา

ฉันคือชนชั้นสูง

ทั้งสองท่านถ้าไว้วางใจธนาคารของเรา

ต้องการทำความร่วมมือ

ผมยินดีต้อนรับเป็นอย่างยิ่ง

แต่ถ้ามาเพื่อ

คดีของพ่อครัวคนนั้น

ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ

เรื่องที่ควรพูดผมได้บอกกับทางตำรวจไปหมดแล้ว

พวกเราไปหาร้านอาหารกินไปด้วยพูดคุยกันไปด้วยเถอะ

ขอโทษด้วย

มื้อเที่ยงของผมได้จองไว้แล้ว

อาหารของเถ้าแก่อวี๋ต้องจองไว้ล่วงหน้าเหรอ

ใช่

ผมต้องจัดการกับเรื่องยุ่ง ๆ มากมายคนเดียว

ต้องแข่งกับเวลา

ไม่สามารถ

ให้เรื่องเล็ก ๆ อย่างการรออาหาร

มาทำให้เสียเวลาได้

งั้นคุณจองตอนไหนโดยประมาณ

เวลาไปที่ร้านอาหารจัสมิน

ที่จริงทุกวันตอนเช้า

เลขาจะยืนยันกำหนดการกับผม

รวมถึงการจัดเตรียมมื้ออาหาร

ก่อนหน้านี้เป็นเพราะ

รสชาติของร้านจัสมินไม่เลว

แต่ถ้าผมรู้มาก่อนว่า

การกินอาหารทำให้เกิดปัญหาได้มากมายขนาดนี้

ต่อให้อร่อยแค่ไหนผมก็คงไม่ไปกินหรอก

ผมเข้าใจจิตใจของพวกคุณสองคนในการไขคดีไม่ได้

ไม่มีวิธีรายงานผล

ก็เลยต้องรบกวนพยานครั้งแล้วครั้งเล่า

แต่ผมหวังจริง ๆ ว่า

พวกคุณสามารถเปลี่ยนไปทำให้คนอื่นเสียเวลา

เวลาของผมมีค่ามากจริง ๆ

หนึ่งวันคุณหาเงินได้เท่าไหร่เหรอ

ผมหาเงินได้ไม่มากเท่าพ่อของคุณ

แต่อย่างน้อยผมก็หาได้มากกว่าคุณ

คุณอวี๋ คุณชายลั่วเขาไม่ได้มีเจตนาที่ไม่ดี

พวกเราตรวจสอบแล้ว

อาหารที่คุณสั่งเหมือนกับเหยื่อหลี่เฉิงเหยียน

ดังนั้นเราก็เลยสงสัยเป็นอย่างมากว่า

เป้าหมายของฆาตกรเดิมทีอาจเป็นคุณ

เพื่อผลดีต่อคุณ

ก็เลยหวังว่าคุณจะย้อนความทรงจำอย่างรอบคอบดูสักนิด

ก่อนและหลังเกิดเหตุ

ในร้านอาหารเกิดอะไรขึ้นบ้าง

รวมถึงคุณได้เจอกับใครที่แปลก ๆ บ้างไหม

อย่างเช่นเฉิงเซียงจวิน

หัวถังก็เคยพูดกับผมเรื่องเฉิงเซียงจวิน

แต่ผมจำไม่ได้เลยสักนิด

เพราะไม่รู้จักคน ๆ นี้เลย

ถ้าพวกคุณรู้สึกว่าเธอมีปัญหา

ก็ควรจะไปหาเธอ

แต่ยังไงผมก็ต้องขอบคุณความหวังดีของพวกคุณสองคน

เพียงแต่ผมไม่ต้องการ

ผมยังมีงาน ขอตัวก่อน

ไม่ใช่ตำรวจตรวจสอบคดีนี้

ชัดเจนแล้วเหรอ

ยังต้องรอการตรวจสอบ

รอการตรวจสอบแต่ก็ออกหมายจับ

คนบนนี้คือฆาตกรใช่ไหม

ถ้าจับผิดคนล่ะ

จับผิดก็ปล่อยไปแล้ว

จับเขาก็เพราะเขาน่าสงสัย

ปล่อยไปแล้ว

ถ้าพวกคุณจับคนผิด

ก็คือปล่อยคนทำผิดให้ลอยนวล

ให้เขามีโอกาสมาทำร้ายเหล่าอวี๋อีกครั้ง

คุณหนูเสิ่นกังวลเกินไปแล้ว

ก่อนและหลังเกิดเหตุในที่เกิดเหตุมีคนปรากฏตัวทั้งหมดแปดคน

สองคนตายไปแล้ว

สองคนถูกออกหมายจับ

สามคนถูกควบคุมตัว

มีเพียงคุณพ่อของคุณคนเดียวที่มีอิสระ

คุณอวี๋ครับ

อยากเพลิดเพลินกับอาหาร

การรอคอยเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

อย่างน้อยก็อยู่ต่อหน้ากฎเกณฑ์

เวลาของคุณไม่ได้มีค่ามากไปกว่าคนอื่น ๆ

หัวถัง เธอมาได้อย่างไร

หอมมากเลย

เถ้าแก่ เอาหม้อดินที่เหมือนกันมาหนึ่งที่

ได้เลย

ตอนนี้ผมรู้สึกว่าคุณพูดถูก

มือของฆาตกรคนนั้นควรเสถียรสักหน่อย

จัดการกับอวี๋ต้าเริ่นซะ

วัยรุ่นคนนั้นมุ่งเป้าไปที่อวี๋ต้าเริ่น

ทำไมนายถึงพูดแบบนี้

ยังจำได้ไหมว่าเมื่อกี้เสิ่นหัวถังพูดว่าอะไร

สงสัยว่าทำไมพวกเราจับคน

ประโยคหลัง

ประโยคหลัง

บอกว่าพวกเราจับคนผิด

ก็คือปล่อยฆาตกรที่แท้จริงให้ลอยนวล

เป็นการทำร้ายอวี๋ต้าเริ่น

แต่เธอรู้ได้อย่างไร

ว่าคนที่ฆาตกรต้องการฆ่าคืออวี๋ต้าเริ่นล่ะ

นั่นก็นอกจากว่า

คนที่ต้องการจะฆ่าอวี๋ต้าเริ่นก็คือเธอ

มองอะไรน่ะ

เสิ่นหัวถังออกมาแล้ว

เธอน่าจะไปหาวัยรุ่นคนนั้น

งั้นฉันตามเธอแล้วกัน

นายไหวเหรอ

ข้อแรก ฉันเป็นทหาร

ข้อสอง โจวจิ้งเซวียนตามฉันมาตั้งแต่ยังเด็ก

ดังนั้นฉันสะกดรอยตาม ถูกสะกดรอยตามกลับ

กลับไปกลับมา ก็จะรู้ตัวเวลาโดนสะกดรอยตามมากขึ้น

พวกเราก็ไปกันเถอะ

ยังกินหม้อดินไม่เสร็จเลยนะ

ใส่ห่อ เอาไปกิน

เถ้าแก่ หม้อดินใส่ห่อ

ได้เลย รอหน่อยนะ

ถึงแล้ว

ขอบใจ

คุณหนูบ้านรวยน่าเบื่อมากเลย

เสิ่นหัวถังช็อปปิงหนึ่งวันเต็ม

เหมือนคนที่ฆ่าคนไม่สำเร็จที่ไหนกัน

ฉันไม่เคยพูดมาก่อนเลยว่าเธอจะไปฆ่าคน

ฉันพูดแค่ว่า

เธออาจจะไปพบวัยรุ่นคนนั้น

นายเล่นเกมคำศัพท์กับฉันเหรอ

พี่ซือถู คุณชายลั่ว

รูปภาพตีพิมพ์ออกไปแล้ว

แต่ยังไม่ได้รับ

จดหมายใด ๆ เกี่ยวกับเฉิงเซียงจวิน

ไม่ทราบทางตำรวจมีข่าวคราวอะไรบ้าง

เธอเคยพักที่โรงแรมอื่นบ้างไหม

ผมตรวจสอบเจอแล้ว

ผมไปสอบถามใกล้ ๆ โรงพยาบาล

เจอโรงแรมที่เธอเคยพัก

[ถนนจงยางเลขที่ 63] [โรงแรมต้าหยาง]

แต่เป็นเวลาก่อนหน้านั้น [ถนนจงยางเลขที่ 63] [โรงแรมต้าหยาง]

[ถนนจงยางเลขที่ 63] [โรงแรมต้าหยาง]

คือช่วงวันที่เก้าของเดือนนี้ [ถนนจงยางเลขที่ 63] [โรงแรมต้าหยาง]

คือช่วงวันที่เก้าของเดือนนี้

วันที่เก้า

ใช่ครับ

คนที่โรงแรมบอกว่า

เธอยังไม่คืนห้อง

แต่ตั้งแต่วันที่ยี่สิบเป็นต้นมา

ก็ไม่เคยกลับไปอีกเลย

พวกเขาเก็บของของเธอวางไว้ที่แผนกต้อนรับ

เรื่องที่เฉิงเซียงจวินอยู่ปักกิ่งมีข่าวสารบ้างไหม

ผมฝากฝังเพื่อนอาชีพเดียวกันที่ปักกิ่งไปสอบถามดูแล้ว

เฉิงเซียงจวินคนนี้

แต่ก่อนเธอเป็นพยาบาล

ชอบฟังอุปรากร

ให้ความใส่ใจกับรสนิยมการกินการอยู่การแต่งกาย

เขาชอบเข้าสังคม

มีมนุษยสัมพันธ์ดี

แต่เพราะรายรับไม่ค่อยดีนัก

เลยเปลี่ยนสายไปขายยาแทน

มาฮาร์บินรอบนี้

ก็เพื่อฉวยโอกาสตอนที่ยากำจัดหนูขาดแคลน

เพื่อหาเงินเพิ่มเสียหน่อย

ไปโรงแรมเถอะ

กรุณารอสักครู่นะคะ

ในหนังสือพิมพ์บอกว่า

ทางตำรวจกำลังประกาศจับเฉิงเซียงจวินอยู่

เขาฆ่าคนเหรอ

ไม่หรอกน่า

ทำไมล่ะ

เขาดูเป็นคนที่ไม่น่าจะฆ่าคนได้เหรอ

ไม่เหมือนเลยค่ะ

แขกของคุณที่นี่เยอะแยะ

คุณจำแขกได้ชัดเจนทุกคนเลยเหรอ

คุณเฉิงเป็นคนดี

ทั้งมีฝีมือทั้งใจใหญ่ แถมยังชอบตบรางวัลด้วย

แล้วเขาก็ไม่ให้เราไปจัดการห้องของเขาด้วย

เขาบ่นว่าฝีมือจัดห้องของเรา

ยังจัดการได้ไม่เป็นระเบียบเท่าเขาจัดเอง

[เชิญเข้า]

บางครั้งเขาก็ไม่กลับมาพักที่ห้องค่ะ

ดังนั้นเวลาที่เขาไปไหนกะทันหันก็เลยไม่มีใครสังเกต

แล้วก็เมื่อห้าวันที่แล้ว

เงินที่เขาชำระไว้หมดแล้ว

เราถึงได้รู้ว่าคุณเฉิงไม่ได้กลับมาเลย

เราเลยเอากระเป๋าของเขาออกมาจัดเตรียมไว้ให้

ทางตำรวจ ใช้รูปลงประกาศจับบนหนังสือพิมพ์รูปนี้

ไม่ค่อยเหมือนนะคะ

ไม่เหมือนตรงไหนเหรอ

มองดี ๆ ก็ดูเหมือนว่าเป็นคน ๆ เดียวกัน

เพียงแต่ว่าคุณเฉิงไม่ชอบใส่ต่างหูค่ะ

ฉันเจอเขากี่ครั้งก็ไม่เคยเห็นจะใส่

คุณบอกว่าเขาไม่ชอบใส่ต่างหูเหรอ

ไม่ใส่ค่ะ

ของพวกนี้ผมขอเอากลับไปได้ไหม

คุณก็เป็นตำรวจเหรอคะ

ผมเป็นตำรวจคนเดียวก็พอแล้วล่ะ

ถ้าอย่างนั้นรบกวนเซ็นชื่อตรงนี้ด้วยนะคะ

เฉิงเซียงจวินนั่งอยู่ข้าง ๆ กับหลี่เฉิงเหยียน

ดังนั้นเฉิงเซียงจวินเป็นคนฆ่าหลี่เฉิงเหยียน

หรือว่าเฉิงเซียงจวินกับหลี่เฉิงเหยียนโดนฆ่าทั้งคู่กันแน่

ทางนี้

เป็นไงบ้าง ปักกิ่งสนุกไหม

ฉันไม่ได้ไปเล่นเสียหน่อย

ฉันไปทำธุระต่างหาก

ได้

แล้วธุระจัดการไปเป็นยังไงบ้างล่ะ

ก็ดีค่ะ

จากนี้ไปถ้าคุณมีธุระอะไรที่ปักกิ่ง

ก็มาหาฉันได้นะ

จริงหรือเปล่าน่ะ

คดีที่โรงเรียนสตรีไขได้แล้วสินะ

แน่นอนสิ

ฉันได้ยินมาว่าฆาตกรคือเลขาคนนั้น

คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม

ฉันจะเป็นอะไรไปได้

ก็ฉันเห็นคุณเชิญเขาไปกินข้าวนี่

สะกดรอยตามฉันเหรอ

พวกคุณมีคดีมาใหม่อีกแล้วเหรอ

มี

แต่ว่ามันก็ผ่านมาสัปดาห์หนึ่งแล้ว

ยังไม่มีความคืบหน้าเลย

รอบนี้แม้แต่ซือถูยังไม่รู้จะทำยังไง

หาตัวผู้ต้องสงสัยทั้งสองคนไม่เจอสักคน

แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าเป็นหรือตาย

แม่คะ

หนูกลับมาแล้ว

ดูลูกสิผอมลงมากเลยนะ

กอดไปเจอแต่ซี่โครงแล้ว

ลูกบอกแม่สิไปลำบากลำบนถึงปักกิ่งทำไมกัน

หนูผอมลงตรงไหนกันคะ

ใช่สิ ผอมลงแล้วนะ

แม่คะ

รีบเปลี่ยนชุดเถอะ

ฉันจองที่ไว้ที่หนึ่ง

ไว้เลี้ยงต้อนรับเธอ

ลูกพี่

ลูกพี่ เหล่าเปาหาตัวเฉิงเซียงจวินเจอแล้ว

อยู่ที่ไหน

ตายแล้วครับ

อยู่ที่ซอยผิงหยวน

รีบไปแจ้งซือถูเหยียน

ให้เขารีบไปที่จุดเกิดเหตุ

ทั้งสองคนทานกันก่อนเลยนะ

ฉันต้องไปซอยผิงหยวนก่อน

คนก็ตายไปแล้ว จะรีบร้อนอะไรอีกล่ะ

แม่คะ หนูขอไปดูด้วยนะ

หนูอาจจะช่วยอะไรได้ก็ได้

ไม่สิ

เป็นลูกผู้หญิงจะไปช่วยอะไรใครนักหนา

พวกเธอไปกันหมดแล้ว

จะให้ฉันไปกินอะไรคนเดียวกันเล่า

จิ้งเซวียนเพิ่งจะกลับมา

คุณจะไม่ให้เขาได้พักผ่อนหน่อยหรือไง

พาเขามาดูคนตายที่นี่ทำไม

พี่ม่อหว่าน ฉันอยากมาเองแหละค่ะ

ฉันอยากมาช่วยค่ะ

มีคนคอยช่วยเป็นแขนเป็นขาน่าจะดีกว่า

เหล่าเปาพอได้รับแจ้งเรื่องก็รีบมาทันที

ผู้แจ้งความบอกว่า

เห็นภาพวาดของเฉิงเซียงจวินในหนังสือพิมพ์

ก็นึกขึ้นได้ทันที

ว่าเคยเจออยู่แถวนี้

แถวไหน

ที่ตรงนั้น

ตรงนี้มีครอบครัวตระกูลเฝิงอยู่

ผู้แจ้งความบอกว่า

เคยพบเฉิงเซียงจวินทั้งหมดสองครั้ง

รอบแรกตอนบ่ายของเมื่อครึ่งเดือนก่อน

แล้วก็อีกครั้ง

คือคืนที่ม่อลี่โดนฆ่า

ทั้งสองครั้งห่างกันประมาณสามถึงสี่วัน

เรื่องก็เกิดมาตั้งนานแล้ว

ทำไมเพิ่งมาบอกเอาตอนนี้

บอกว่าไปที่อื่นมาเพิ่งได้กลับบ้าน

ตอนที่กำลังจัดหนังสือพิมพ์เก่าที่บ้าน

เพิ่งเห็นประกาศจับ

ก็เลยรีบมารายงาน

ตอนนี้เหล่าเปากำลังหงุดหงิดอยู่ข้างในนั่นน่ะ

ทำไมล่ะ

ก็การตายของม่อลี่

ตอนแรกก็คิดจะปิดคดีว่าเป็นการฆ่าตัวตาย

แต่ผลออกมาว่าเฉิงเซียงจวินก็ตายแล้ว

ถ้าอย่างนั้นก็คงไม่ได้กินยาเบื่อหนูตายไปอีกคนหรอก

เฉิงเซียงจวินตายแล้วเหรอ

ใช่

คนของเราตอนมาก็คิดจะถามสักหน่อย

จะถามว่าครอบครัวนี้รู้จักเฉิงเซียงจวินไหม

สรุปเคาะประตูไปครึ่งวันกลับไม่มีใครมาเปิด

หลังจากพังประตูเข้าไป

ก็ได้กลิ่นศพลอยมา

หลังจากนั้นถึงได้พบศพคนตาย

อยู่ในกระเป๋าเดินทางใบหนึ่ง

ยัดตัวอยู่ในสภาพแบบนั้นนั่นละ

อย่าพูดเลยดีกว่า

นายแน่ใจนะว่าคนตายคือเฉิงเซียงจวิน

ไม่อาจมั่นใจได้แน่นอน

ทำไมกัน

นายเข้าไปดูก็จะรู้เอง

ข้างในวุ่นวายมาก

ไม่ต้องเข้าไปหรอก

รอผมอยู่ตรงนี้แล้วกัน

ฉันเข้าไปดูหน่อยดีกว่า

คุณซือถู คุณชายลั่ว

คุณดูสิ

ถ้าพวกคุณบอกผมตั้งแต่แรก

เรื่องที่ม่อลี่โดนฆ่าตาย

อะไรก็คงชัดเจนกว่านี้เยอะเลยนะ

ถ้าพวกเราประกาศดักจับ

ไปทั่วสารทิศตั้งแต่แรก

ผู้ต้องสงสัยก็คงไม่ได้

ลอยนวลไปได้กว่าครึ่งเดือนหรอก

ผมพูดไม่ชัดเจนพอเหรอ

ว่าคุณต้อง

ก่อนหน้านี้ไม่มีหลักฐาน

ผู้ต้องสงสัยหลักทั้งสองคน

ก็หาตัวไม่เจอสักคน

พอหลักฐาน ณ ที่เกิดเหตุบรรจบเข้าหากันแล้ว

ดังนั้นพื้นฐานของคดีจึงตรงกับที่พวกคุณ คาดการณ์เอาไว้ครับ

แต่ตอนนี้ต่อหน้าเรามีคนโดนทำร้ายเพิ่มแล้ว

หัวหน้าเปา

คดีม่อลี่นี่เป็นไปได้ไหม

ที่จะทำการสืบคดีใหม่อีกครั้ง

ขึ้นมาคุยกันเถอะ

คือแบบนี้นะ

ถ้าจะดำเนินการตามนี้มันยุ่งยากแน่นอน

แต่ผมเองก็ให้ความสำคัญกับความเป็นจริงนะ

ม่อลี่ตายไปแล้ว

เขาจะลุกมาฆ่าคนได้อย่างไรกัน

ใช่ไหมเล่า

เอางี้แล้วกัน เรื่องของลำดับขั้นตอนผมจัดการเอง

แต่คุณจำเป็นต้องช่วยผมด้วยอย่างหนึ่ง

คุณต้องยืนยันให้แน่ชัดให้ได้

ว่าสองคดีนี้มันเชื่อมโยงกัน

เหล่าเปา คุณนี่วางแผนเก่งจริง ๆ

ได้ครับ

สามารถยืนยันตัวตนผู้ตายได้ไหม

ไม่มีหน้าแล้ว

หมอฟางกำลังเข้าไปตรวจสอบอยู่

แต่ดูจากพยานวัตถุตกทอดในที่เกิดเหตุ

และเสื้อผ้ารองเท้าที่ผู้ตายสวมใส่สามารถมั่นใจได้

ว่าคุณพูดถูกแล้ว

คนตายก็คือเฉิงเซียงจวิน

ที่สถานีผมยังมีเรื่องต้องจัดการ

ผมกลับก่อนนะ

แล้วเราค่อยไปเจอกันที่นั่นนะ

ขุดหลุมไว้รอนายแล้วนะน่ะ

ก็ใช่

นายก็รู้ทำไมยังกระโดดลงหลุมพรางไปอีก

ถ้าคดีมันเชื่อมโยงกัน

ก็ต้องมีเหตุและผลที่เชื่อมโยงกันแน่นอน

แล้วถ้ามันไม่มีล่ะ

ถ้ามันเหมือนกับคดีโรงเรียนสตรี

คดีเดี่ยวสองคดี

ใครจะรับผิดชอบ

แน่นอนว่าก็คือนายไง

ฉันไม่ใช่ตำรวจสักหน่อย

พวกเขาจะทำอะไรฉันได้

พวกนายสองคนตัดสินใจจะทำกันเอง

แล้วให้ฉันมารับกรรมเนี่ยนะ

ไม่เกี่ยวกันสิ

อย่าว่าแต่หัวหน้าเปา

ต่อให้เป็นรองผู้กำกับมาเอง

เขาจะทำอะไรกับนายได้

บ้านนายไม่ได้คุมสถานีตำรวจทั้งหมดหรือไง

เรียนรู้อะไรผิด ๆ ไปเต็มเปาแล้วสิ

คน ๆ นี้เงินไม่ขาดมือแน่นอน

ทำไม

ผู้ชายอย่างพวกคุณไม่เข้าใจหรอก

อย่ามองว่าเสื้อผ้าพวกนี้ไร้ราคาเชียว

รูปแบบธรรมดา

แต่ใช้วัสดุราคาแพงขนาดนี้

เพื่อทำของใช้รูปแบบพื้น ๆ

คน ๆ นี้ไม่ใช่แค่มีเงิน

แต่ยังมีรสนิยมพื้น ๆ มากด้วย

คุณดูสิ

เขาตั้งใจแต่งตัวพื้น ๆ

เขาต้องการปกปิดตัวตนอีกด้านของตัวเอง

แต่ก็ห้ามตัวเองไม่ได้ที่จะใช้วัสดุราคาแพงมาทำของพื้น ๆ

ใช่

[หนังสือรับรอง]

ถ้าเนื้อผ้าพวกนี้เป็นผ้าราคาสูง

สามารถสืบหาคน ๆ นี้จากเนื้อผ้าได้ไหม

เสื้อผ้าพวกนี้คาดว่าเขาเป็นคนทำเอง

ถ้าเป็นเสื้อผ้าสำเร็จรูป

ก็ไม่น่าจะมีรอยเย็บแบบนี้

แต่ถ้าเป็นร้านตัดเย็บ

ฝีมือแบบนี้ก็นับว่าห่วยเกินไป

เป็นไงบ้าง

เจออะไรไหม

เรียกแม่เธอมา

แม่ฉันเหรอ

อย่าถามเยอะเลย

ตอนนี้ได้เวลาเขาออกโรงแล้วล่ะ

ใบหน้าถูกทำลาย

ตายมานานแล้วด้วย

โชคดีที่อากาศเป็นใจ

ศพยังรักษาอยู่ในสภาพดีอยู่

ตอนนี้ตรวจรู้ได้แค่ว่า

ผู้ตายเสียชีวิตมาแล้วไม่ต่ำกว่าครึ่งเดือน

ไม่มีหนทางทราบละเอียดกว่านั้นแล้ว

สาเหตุการตายขั้นต้นบอกได้ว่า

กระโหลกถูกบดขยี้จนแตกหักนำไปสู่อาการเลือดออกจำนวนมาก

อาวุธคาดว่ามีขนาดใหญ่ หนักและเป็นอาวุธแบบทื่อ

ฆาตกรใช้มันทุบใบหน้าของคนตายหลายหน

คาดว่าเป็นเพศชาย

หรือไม่ก็เป็นเพศหญิงที่มีการใช้งานร่างกายสูง

ผมอยากเห็นศพครับ

ป้องกันตัวดี ๆ ด้วย

หมอฟางคะ ขอหน้ากากให้ฉันอีกอันเถอะ

คุณโจวอย่าเข้าไปเลยดีกว่าครับ

ไม่เป็นไรค่ะ

ฉันเป็นผู้ช่วยของคุณซือถูค่ะ

ไม่ใช่คู่นี้

อะไรนะ

ไม่ใช่รองเท้าคู่นี้

โบอันนี้

คาดว่าหลุดออกไปแล้วถูกเย็บติดกลับมาอีกครั้ง

เหมือนกับที่คุณเห็นวันก่อนเลย

คู่นั้นเป็นคู่ใหม่ ไม่ได้เก่าเหมือนคู่นี้

รองเท้าไม่มีทาง

ที่จะเก่าได้ภายในวันเดียว

แต่นี่ก็บอกอะไรไม่ได้อยู่ดี

เขาไม่ใช่เฉิงเซียงจวิน

แล้วก็นี่ด้วย

วันนั้นตอนที่เหอว่านเหนียนใส่ห่อให้เฉิงเซียงจวิน

เผลอจี้โดนข้อมือของเขา

[คุณอย่ามาล้อเล่นดีกว่าค่ะ]

[ฉันไม่ดื่มของแบบนั้นหรอก]

[นั่นมันถั่วหมักของพวกคนจนนะ]

[ขอโทษครับ ๆ]

ถ้าเขาโดนฆ่าตายในวันนั้นจริง

จะต้องมีรอยแผลบนผิวหนังแน่นอน

แต่คนนี้ไม่มี

แล้วถ้าเขาไม่ใช่เฉิงเซียงจวิน

แล้วเขาคือใครกัน

ปากกา

คุณนายลั่ว

วิธีการเล่นไพ่ของพวกคุณนี่เป็นแบบนี้มาตลอดเลยนะ

วิธีเล่นไพ่ของพวกเราก็เป็นแบบนี้กันทุกคนไม่ใช่เหรอคะ

สามหมื่น

สามเหรียญ จบแล้วละ

คุณนายลั่ว

ฉันนี่ได้โชคดีจากคุณจริง ๆ นะ

คุณต้องมาบ่อย ๆ นะ

คุณชายเขามาทำคดีแถวนี้น่ะ

ถ้าพวกเธอช่วยเหลือกันบ้างบ่อย ๆ

ฉันก็คงมาบ่อย ๆ ได้เช่นกัน

หมายถึงบ้านของคุณนายเฝิงสินะ

เจ้าของบ้านตระกูลเฝิงเหรอคะ

ใช่แล้ว

เหมือนว่าชื่อเฝิงเฉิงฉู่นะ

ใช่แล้ว ชื่อเฝิงเฉิงฉู่

[ฉันเจอภรรยาของเขาบ่อย ๆ]

[คุณนายเฝิงบอกกับฉันว่า]

[สามีเขาทำธุรกิจ]

ทั้งวันทั้งคืนไม่อยู่กับบ้าน

ฉันว่านะ

ลูกสะใภ้สวยขนาดนี้

ไม่รู้ว่าลับหลังจะทำอะไรบ้าง

ฉันว่านะ

พวกเธอไม่มีแบบเขา

เลยตำหนิเขาไปเรื่อยมากกว่า

เห็นว่าคุณนายเฝิงเขาสวย

พวกเธอก็เลยเปลี่ยนวิธีการจัดการกับเขาแล้วละสิ

ใช่ไหมล่ะ

คุณนายลั่ว

[มีผู้ชายบ้านไหนหายไปทั้งคืน]

[ตอนเช้าก็ไม่เจอตัวบ้างล่ะ]

[คือว่า]

คุณนายเฝิงอยู่แถวบ้านเรามาสามปีแล้ว

แต่ฉันไม่เคยเห็นคุณเฝิงเลยนะ

จริงเหรอ

คนตายคงไม่ใช่คุณนายเฝิงหรอกนะ

สามีเขาคงทนไม่ไหว

เลยฆ่าเธอทิ้งไปแล้ว

ฉันจะบอกอะไรให้นะ

คุณเฝิงอะไรนี่ต้องเป็นสายลับแน่ ๆ

สถานที่ของพวกเธอแบบนี้น่ะเหรอยังจะมีสายลับอีก

ล้อเล่นหรือเปล่า

[ฉันไม่ได้พูดไปเรื่อยนะ]

[ลูกชายฉันทำงานอยู่ส่วนราชการ]

ฉันเล่าให้เขาฟังเรื่องของคุณนายเฝิง

ตอนนั้นเขาบอกว่า

คุณเฝิงจะต้องเป็นสายลับแน่ ๆ

[พวกเธอนึกดูสิ]

[คุณนายเฝิงเคยบอกกับเราไว้นะ]

ว่าสามีตัวเองทำธุรกิจอะไรสักอย่างอยู่

เคยบอกไว้ใช่ไหมเล่า

เป็นแค่ข้ออ้างเท่านั้นละ

เขาหาข้ออ้างให้กับพฤติกรรมลับ ๆ ล่อ ๆ ของตัวเองไง

คดีฆ่าคนคดีเดียว

ถึงกับต้องมีสายลับมันจะเกินไปหรือเปล่าคะ

จริง ๆ นะ ฉันจะบอกอะไรให้

ฉันเคยถามคุณนายเฝิง

เขาว่าไงคะ

ต่อหน้าคุณนายเฝิงก็บอกว่า

[ไม่ใช่ ๆ]

[แต่พอลับหลัง]

ก็แอบเอาสบู่อันเล็ก ๆ มาให้ฉัน

แล้วยังบอกอีกว่า อย่าไปบอกใครเด็ดขาดนะ

จริงเหรอเนี่ย

ใช่แล้ว ๆ

มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย

จริงเหรอ

จบได้แล้ว

ทำไมชนะอีกแล้วเนี่ย

- เอาเงินมา ๆ - มือขึ้นเกินไปแล้วนะ

พวกเธอโกงไพ่หรือเปล่าเนี่ย

ดูพูดเข้าสิ

- เป็นไปได้ไงกัน - เอาเงินมา ๆ

ซือถู

ช่วยผมส่งโทรเลขหน่อยสิ

อธิบดีวังแห่งกระทรวงยุติธรรมปักกิ่ง

เพราะคดีนี้เหรอ

เขาเป็นเพื่อนสมัยเรียนของผม

ผมอยากให้เขาช่วยหาอะไรให้หน่อย

จินฉี่หมิงไม่ได้เป็นคนช่วยคุณตรวจสอบเหรอ

เรื่องของเฉิงเซียงจวินเหมือนจะมาถึงทางตัน

เกรงว่าจะมีแต่อธิบดี

ที่จะใช้อำนาจบารมีช่วยหาทางอื่นให้ได้

ฉันขอไปเปลี่ยนมือในห้องน้ำก่อนนะ

พวกเธอนี่มือขึ้นกันเกินไปละ

มาเถอะเด็กน้อย

เป็นไงบ้าง

มีบางส่วนที่ฟังไม่ชัด

เดี๋ยวช่วยย้ำให้ฟังอีกรอบด้วยนะ

ได้เลย ฉันจำได้หมดแล้ว

ไปเถอะ

ไป

ยายแก่พวกนี้เล่นไพ่เก่งเกินไปแล้ว

พอได้เล่นทีชนะฉันไปตั้งกี่สิบหยวน

เดี๋ยวกลับไปชดใช้คืนให้ด้วยนะ

เงินในบ้านก็เป็นของคุณหมด

จะใช้เงินตัวเองชดใช้ตัวเองยังไงก็ลองนึกดูละกัน

นั่นก็ถูก

ฉันจะบอกอะไรให้นะ

เรื่องราวในวันนี้น่ะนะ

ฉันนะเจอมาบ่อยแล้ว

เวลาเกิดอะไรแปลก ๆ ขึ้นมันมีเบื้องหลังเสมอแหละ

คุณนายเฝิงคนนั้นน่ะ

แอบมาคบชู้กับคนรักตัวเองที่นี่น่ะสิ

สายลงสายลับอะไรกัน

พวกเขาก็คิดกันไปได้

เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึงแล้วละครับน้า

น้าเฉลียวฉลาดขนาดนี้

ทั้งฮาร์บิน

ไม่มีเรื่องไหนที่สืบรู้ไม่ได้แล้วละ

นั่นน่ะนะ

เล่นไพ่นกกระจอกครบแปดรอบ

ยันบรรพบุรุษแปดโคตรของเขา

ฉันก็ถามมาให้ได้ จะบอกให้

กลับมาแล้วเหรอ

เป็นไงบ้าง

เจออะไรเพิ่มเติมไหม

คนตายไม่ใช่เฉิงเซียงจวิน

แล้วคือใคร

ผมรู้

แน่นอนว่าเป็นคุณนายเฝิง

คุณนายเฝิงคือใคร

ครอบครัวที่เช่าบ้านอยู่ตรงนั้นคือตระกูลเฝิงนี่

เฝิงเฉิงฉู่ภายนอกเป็นนักธุรกิจ

นาน ๆ จะกลับมาที

คนละแวกรอบ ๆ เคยได้ยินแต่ชื่อ

ไม่เคยเห็นตัวจริง

หนาวเกินไปแล้ว เข้าไปคุยด้านในเถอะ

เขาจะกลับมาอยู่กับสะใภ้แค่ช่วงกลางดึกเท่านั้น

แต่ตอนเช้าไม่มีใครเคยเห็นว่าเขาเป็นอย่างไร

เฝิงเฉิงฉู่

เฝิงเฉิงฉู่ไม่ใช่นักธุรกิจ

แล้วเขาทำอะไรกันแน่

เขาเป็นสายลับ

สายลับเหรอ

ถ้างั้นก็ใช่แล้วสิ

อะไรใช่แล้ว

เฉิงเซียงจวินอาจจะเป็นนักฆ่าล่าสายลับก็ได้นะ

อาชีพขายยาอาจเป็นฉากหน้าเอามาบิดเบือนตัวตนจริงก็ได้

เขาได้รับคำสั่งจากเบื้องบนมาแน่ ๆ

ให้มาฆ่าหลี่เฉิงเหยียน

แล้วก็ฆ่าคุณนายเฝิงด้วย

เรื่องสายลับอะไรเนี่ย

สถานีตำรวจของเราคงจัดการด้วยไม่ไหวหรอก

เรื่องสายลับเนี่ย

สถานีตำรวจของเรารู้ให้น้อยที่สุดยิ่งดี

รีบเลย

เอาใบประกาศจับเฉิงเซียงจวินออกไปติดให้ทั่ว

คดีนี้จบได้สักทีสินะ

ไม่ได้มีสายลับอะไรมากมายขนาดนั้นหรอก

ผมสืบทราบมาว่า

คุณนายเฝิงคนนี้

หนีมาคบชู้กับคนรักของตัวเอง

นี่ก็ถูกต้องแล้ว

ทำไมเรื่องนี้ก็ถูกอีกแล้วล่ะ

เฉิงเซียงจวินอาจจะไม่ใช่นักฆ่าล่าสายลับ

แต่อาชีพของเขาก็คือนักฆ่าเลยละ

และผู้ว่าจ้างก็คือคุณนายเฝิง

หลี่เฉิงเหยียนรู้ว่าคุณนายเฝิงหนีออกไปคบชู้

คุณนายเฝิงก็เลยให้เฉิงเซียงจวิน

จัดการฆ่าหลี่เฉิงเหยียนซะ

แล้วทำไมมันเหมือนตลบหลังกันเองล่ะ

ก็เพราะว่าคุณนายเฝิงไม่ได้ให้ค่าตอบแทน

กับเฉิงเซียงจวินตรงตามกำหนด

เฉิงเซียงจวินก็เลยจัดการฆ่าคุณนายเฝิงไปด้วย

ฆ่าปิดปากไปเสียแล้ว

คุณนี่ทำงานได้เยี่ยมมาก

รีบติดใบประกาศจับไป แยกย้าย

หัวหน้าเปา

ความสามารถด้านการแต่งเรื่องของคุณนี่

ถ้าไม่เอาไปเขียนบทภาพยนตร์ผมว่าน่าเสียดายนะครับ

แต่คุณลองคิดดูดี ๆ ก่อนสิ

ถ้าหากว่าเฉิงเซียงจวิน

เป็นนักฆ่ามืออาชีพจริง ๆ

เขาฆ่าแค่หลี่เฉิงเหยียนก็พอแล้ว

ทำไมต้องเลยเถิดไปฆ่าม่อลี่ด้วยล่ะ

เพราะว่าเขาพิถีพิถันไง

เขาเป็นนักฆ่าที่พิถีพิถัน

เอาละ พวกคุณไปเถอะ

ผมจะเขียนรายงานแล้ว

ไม่สิครับ ถ้าคุณรีบปิดคดีเอาตอนนี้

ไม่กลัวผ่านไปสิบวันหรือครึ่งเดือนจะมีคนตายเพิ่มอีกเหรอ

คุณเป็นตำรวจนะ

ทำไมเอาแต่คิดถึงแต่เรื่องคนตาย ๆ ล่ะ

หัวหน้าเปา สัญญากับผมแล้วไม่ใช่เหรอ

ว่าจะให้เวลาเพิ่มอีกหน่อยน่ะ

คุณก็สืบคดีของคุณไป ผมก็เขียนรายงานของผมไป

พวกเราจะไม่แทรกแซงกัน

ไปเถอะ

กลับสำนักงานก่อนนะ

พี่ซือถู

คุณให้ผมไปสืบเรื่องสายลับเหรอครับ

คนที่อยู่ที่นั่นไม่ใช่สายลับหรอก

ทำไมล่ะครับ

สายลับ

ทำไมถึงปล่อยให้ภรรยาตัวเอง

ประกาศให้คนรู้ไปทั่วว่าตัวเองเป็นสายลับล่ะ

ถ้าเป็นแบบนี้จริง ๆ

คนที่ฆ่าคุณนายเฝิง

ก็คงเป็นสามีของเขานั่นแหละ

ลุงเฮ่อมาได้ไง

ก็ประตูมันเปิดอยู่ฉันก็เดินเข้ามา

พวกนาย

คุยเรื่องคดีอยู่เหรอ

ทำไมไม่ปิดประตูกันเล่า

หรือไม่ก็ทำไมคุณถึงกล้าเดินดุ่ม ๆ เข้ามาน่ะสิ

ฉันไม่ได้มาหาแกสักหน่อย

ฉันมาหาหนุ่มคนนี้ต่างหาก

นี่เป็นกากใยผักดองชุดใหม่ของฉันเอง ลองชิมดูสิ

ขอบคุณครับลุงเฮ่อ

วันหน้าผมจะใช้กากใยผักดองของลุง

ทำหมูสามชั้นตุ๋นผักดองให้ลองชิมนะครับ

รู้เรื่องดีจริง ๆ

ฉันไปแล้วนะ

ลูกพี่

ลูกพี่ มีเรื่องแล้ว

มีอะไรกัน

เสิ่นหัวถังเอาคนไปลักพาตัวแล้ว

ผมเห็นว่าผู้แจ้งความคนนั้นดูน่าสงสัย

เลยกักตัวไว้ในห้องสอบสวนแล้วครับ