Original subtitles

=ยอดนักสืบพิชิตคดี=

=ตอนที่ 11=

ผู้ตายเถาจือหลิง

ถูกปืนยิง

ทะลุกะโหลกศีรษะ

รูกระสุนปืนกับปืน

ตรงกับร่องรอยที่หลินเจี๋ยถูกฆ่าทุกประการ

สรุปได้ว่าเป็นอาวุธสังหารอันเดียวกัน

เวลาตายคือสองชั่วโมงก่อนหน้า

จริงด้วยครับ

บนตัวผู้ตายพบเห็นรอยช้ำ

น่าจะมีการต่อสู้กันก่อนเสียชีวิต

เถาจือหลิงตายแล้ว

ตอนนี้ผู้ต้องสงสัยก็เหลือแค่หลี่เพ่ย

หลี่เพ่ย

ลิ่วเอ๋อร์ มานี่

ลูกพี่

ก่อนหน้านี้สองชั่วโมงหลี่เพ่ย

ทำเรื่องลงทะเบียนนักเรียน ที่ออกจากโรงเรียนตรงประตูทางเข้า

แล้วเป็นใครกันนะ

เข้าไปดูก่อนเถอะ

ดู ใช้เงินกับของพวกนี้

เลขาเซี่ย

เถาจือหลิงได้เงินเดือนเดือนละเท่าไรครับ

เดือนละหกสิบหยวนค่ะ

งั้นนอกเหนือจากนี้

เธอมีรายได้จากช่องทางอื่นไหมครับ

ไม่เคยได้ยินเลยนะคะ

เจอในกระเป๋าน่ะ

แบบนี้นี่เอง

ความหมายของนายคือ

ในคืนที่เกิดเหตุเถาจือหลิง

เห็นฆาตกรจริง ๆ เหรอ

ยังจำฟางหงคนรับใช้บ้านนายได้หรือเปล่า

เถาจือหลิงยากจนแต่ฟุ่มเฟือย

เพราะการหลอกลวงขู่กรรโชกได้เงินมาเร็ว

เธออยากจะยืมปากของนาย

บอกฆาตกรว่าเธอเห็นเหตุการณ์

ถ้าขาดสติไปก็ลำบากพอดี

แล้วจะทำยังไงล่ะตอนนี้

ถ้างั้นจับคนหนึ่งก่อน

จับใครล่ะ

นายหาอะไรน่ะ

นี่เลือดยังไงล่ะ

นี่ก็คืออาวุธสังหารที่ฟ่านลี่หัวใช้ฆ่าหลัวจิ่นเหยียน

ฟ่านลี่หัวเหรอ

เธอพูดเองนะ

เธอพูดว่า

เธอเห็นห้องดนตรีมีแสงสว่าง

ก็เลยไปดู

ฉันไม่เข้าใจ

แล้วเธอก็พูดว่า

เธอหยิบท่อนไม้มาเพื่อป้องกันตัว

แต่ท่อนไม้นั่นอยู่ข้างประตูไม่ใช่เหรอ

ท่อนไม้หลัวจิ่นเหยียนขอมาจากจ้าวเฉียนซุน

เพราะว่าขาโต๊ะเธอพัง

ต้องการขาโต๊ะใหม่

แต่หลังเกิดคดี

ท่อนไม้นี้ไม่ได้อยู่ในห้องพักของหลัวจิ่นเหยียน

แต่กลับไปอยู่ในห้องดนตรี

ฉันรู้อยู่แล้ว

ว่าฉันปิดบังพวกคุณไม่ได้

ฉันฆ่าหลัวจิ่นเหยียนเอง

เป็นเรื่องโง่ ๆ ที่ฉันเลอะเลือนทำลงไป

มาพอดีเลย

มาดูในตู้ของคนอื่นกับฉันหน่อย

ว่ามีเบาะแสอะไรหรือเปล่า

หลินเจี๋ยต้องเจออะไรแน่นอน

แต่ไม่รู้ว่าซ่อนอยู่ในตู้ของใคร

ขยับตัวสิ

ยังจะยืนทื่ออยู่ตรงนั้นทำไม

ได้

วัน ๆ ทำอะไรได้บ้าง

ทำอะไรก็ไม่มีความคิดของตัวเอง

เดี๋ยวถ้าเกิดตำรวจพวกนั้นมาอีก

ไม่รู้ว่าพวกเขาจะก่อเรื่องอะไรอีก

รีบหา

ต้องหาเบาะแสให้เจอ

ฉันต่างหากที่เป็นผอ. ฉันต่างหาก

ฉันนึกว่าฉันฆ่าเขาแล้วจะรู้สึกดีใจเสียอีก

แต่ว่า

แต่ว่าฉัน

นอนไม่หลับเลยสักวัน

หัวใจเหมือนถูกบีบอยู่ตลอดเวลา

ฉันหลับตาไม่ได้เลย

ฉันขอร้องพวกคุณ

จับฉันไปเถอะ

ขอร้องละ

จับฉันไปเถอะ

ขอร้องพวกคุณจับฉันไปขังที

ได้หรือเปล่า

ผอ.ฟ่าน ผอ.ฟ่าน ลุกขึ้นค่ะ

หลัวจิ่นเหยียนมั่นใจเกินไป

ไม่ว่าเรื่องอะไรก็อยากยุ่ง

ขนาดคนตายไปก็ยังอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

แต่ทำไมคุณถึงฆ่าหลัวจิ่นเหยียนล่ะ

ผมว่า

น่าจะเพื่อโรงเรียนในอุดมคติของเธอละมั้ง

ฉัน

โรงเรียนนี้

ฉันสร้างขึ้นมากับมือ

ปณิธานตอนสร้างโรงเรียนของฉัน

ก็คืออยากให้เด็กสาวเหล่านี้

ได้รับการอบรมให้มีมารยาท เรียบร้อยดูแลครอบครัว

พวกคุณรู้ไหม

เมื่อก่อนเด็กที่จบไปจากโรงเรียนของเรา

ต่างก็ถูกเรียกว่ากุลสตรีเพียบพร้อม

แต่ตอนนี้พวกคุณดูสิ

พวกคุณสิ

หลังจากหลัวจิ่นเหยียนมา

ที่นี่มีแต่มลพิษ

ที่นี่มีแต่มลพิษเต็มไปหมด

ที่เขาสอนมันอะไรก็ไม่รู้

ยังมีหลินเจี๋ยนั่นด้วย

บอกว่าจะสอนดนตรีอะไรนั่น

นั่นเรียกสอนดนตรีเหรอ

เขาสอนให้พวกเด็ก ๆ

เล่นหูเล่นตาต่อหน้าคนอื่น

ไม่มีความละอายเลยสักนิด

ผอ.ฟ่าน

คุณพูดแบบนี้ก็เกินไปนะครับ

ความจริงการศึกษาน่ะ

คุณไม่ต้องมาพูดเรื่องการศึกษากับฉัน

ฉันสอนหนังสือมาสามสิบกว่าปีแล้ว

ฉันรู้ว่าการศึกษาคืออะไร

คุณดูเด็กสาวพวกนี้ตอนนี้สิ

ท่าทางเหมือนเด็กสาวไหม

เจ็ดปีก่อน

เด็กผู้หญิงคนนั้นฆ่าตัวตาย

เป็นถึงลูกสาวของชินหวัง

กลับจะลดตัวแต่งงานกับคนไม่รู้จักยางอาย

คุณดู นี่ใครทำให้เกิดขึ้น

ใครทำให้มันเกิดขึ้น

หลัวจิ่นเหยียน

หลัวจิ่นเหยียนสมควรตาย

ฉันก็ควรจะฆ่าเธอซะ

ฉันไม่ควรจะให้เธอ

ไปทำร้ายเด็กสาวพวกนั้นเลยจริง ๆ

พวกคุณรู้ไหม

ผอ.ฟ่าน

ฉันควรจะไม่ให้เธอไปทำร้ายเด็กสาวพวกนั้น

ผอ.ฟ่าน

งั้นเด็กสาวพวกนั้นเป็นอะไร

หรือว่าพวกเธอเหมาะสมแค่แต่งงานเลี้ยงลูกงั้นเหรอ

พวกเราไม่ได้ด้อยกว่าผู้ชาย

ไม่ด้อยกว่าผู้ชาย

อีกอย่างยุคสมัยที่กดขี่ผู้หญิง

ก็เปลี่ยนไปนานแล้ว

คุณทำแบบนี้

ไม่ใช่การอบรมสั่งสอนเด็กสาวพวกนี้

แต่คุณกำลังทำร้ายพวกเธอ ผอ.ฟ่าน

คุณตื่นเถอะค่ะ ผอ.ฟ่าน

เธอพูดอะไรน่ะ

เธอก็ควรจะตื่นได้แล้ว

เธอรู้ไหม

ที่ฉันสอนทั้งหมดก็คือเล่มนี้

สองพันปีเล่มนี้

บรรพบุรุษของเราพิสูจน์แล้ว

ทฤษฎีพวกนี้ผิดอย่างนั้นเหรอ

ผิดอย่างนั้นเหรอ

ที่ผิดไม่ใช่ทฤษฎีพวกนี้

ที่ผิดคือคนที่ไม่แน่วแน่อย่างพวกเธอ

รู้หรือเปล่า

ถ้าการศึกษาไม่สามารถก้าวไปพร้อมยุคสมัยได้

แบบนั้นจะต่างอะไรกับโซ่ตรวน

ฉันว่าคุณ

ที่ยอมรับไม่ได้ไม่ใช่การศึกษาแบบใหม่

ที่คุณยอมรับไม่ได้

ก็คือตัวเองถูกยุคสมัยทอดทิ้งแล้ว

ภายนอกคุณไม่ต่อต้าน อ่อนโยน

แต่ความจริงก็คือ

ปีศาจที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืด

ฉันไม่ผิด

ฉันไม่ผิดจริง ๆ

พวกคุณนั่นแหละผิด

พวกคุณ

พวกคุณทุกคน

ทำลายโรงเรียนแห่งนี้

คุณ

คนหนุ่มมากความสามารถ

ผมว่าแล้วเชียว

ขอเพียงทนายซือถูออกโรง

ก็ไม่มีคดีที่ไขไม่ได้

แน่นอนว่า

นี่ก็มีน้ำพักน้ำแรงของคุณชายลั่วด้วย

เมื่อกี้คุณไม่ได้พูดแบบนี้นี่

คุณชายลั่ว

คุณใจกว้างมีเมตตา

ตอนแรกน่ะผมบอกว่าจับกลับไปทั้งสองคน

จะใช่หรือไม่ใช่

สอบปากคำเดี๋ยวก็รู้เอง

คุณดู เขาจะเอาหลักฐานมาให้ได้

ต้องบอกว่าอนาคตเป็นของคนหนุ่มอย่างพวกคุณ

ของคนหนุ่ม

งั้น งั้นผมกลับก่อนละ

ต้องไปรายงานเรื่องนี้กับผู้กำกับ

เรื่องที่เหลือพวกคุณก็จัดการไปแล้วกัน

ไปละ ๆ

ทำงานไม่เห็นตัว

ไปเอาหน้าเร็วยิ่งกว่าลิง

คนเขาเป็นตำรวจมากี่ปีแล้ว

นายเพิ่งจะเป็นไม่กี่วัน

จะเหมือนกันได้ยังไง

ยังจะมาว่าฉัน

แนวคิดงมงายศักดินาของฟ่านลี่หัว

นายทนฟังไม่ได้ที่สุด

ทำไมถึงไม่โต้แย้งเธอล่ะ

เพราะสำหรับคนอย่างฟ่านลี่หัว

ยิ่งเสียงต่อต้านมากเท่าไร

ก็ยิ่งทำให้เธอมั่นใจ

ในความถูกต้องของพฤติกรรมตนเอง

ในความคิดนาย

เธอต้องการจำกัดสิทธิและอิสระ

แต่ในความคิดของเธอ

เป็นการคิดไปเองว่าถ้าฉันไม่ลงนรก

แล้วใครจะลงนรก

นึกไม่ถึงเลยว่า

ผอ.ฟ่านที่ใจดีอ่อนโยนมาตลอด

จะทำเรื่องแบบนี้ได้

คนเราถ้ารั้นเกินไป

ก็ยากที่จะหลุดพ้นออกมา

ผอ.สองคน

คนหนึ่งฆ่าคน อีกคนถูกฆ่า

วุ่นวายขนาดนี้แล้ว

เรื่องที่ผมเสนอให้คุณเปลี่ยนงานก่อนหน้านี้

คุณจะลองพิจารณาดูหน่อยไหม

หัวหน้าสายสืบลั่ว

น้ำใจของคุณฉันขอรับไว้ด้วยใจ

แต่ว่าฉันมีแผนการของตัวเอง

วันนี้ลำบากทั้งสองท่านแล้ว

เรื่องนี้

ฉันยังต้องเขียนรายงานส่งให้คณะกรรมการโรงเรียน

ฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ

จิ้งเซวียนดีกับนายขนาดนั้น

ทำไมนายต้องมาหาคนที่ไม่สนใจนายที่นี่ด้วย

นายพูดบ้าอะไรน่ะ

ไม่ถูกนี่นา

นายบอกว่าเป้าหมายของฆาตกรคืออัญมณีไม่ใช่เหรอ

ใช่

งั้นฟ่านลี่หัวก็ไม่เห็นพูดอะไรเรื่องนี้เลยนี่นา

ถูกต้อง

งั้นฟ่านลี่หัวฆ่าหลินเจี๋ยทำไมล่ะ

ใครบอกนายว่าฟ่านลี่หัวฆ่าหลินเจี๋ย

ที่แท้คดีนี้ก็ยังไม่จบหรอกเหรอ

ใครบอกนายว่าคดีนี้จบแล้ว

ฟ่านลี่หัวฆ่าหลัวจิ่นเหยียน

แต่เธอไม่ได้ฆ่าหลินเจี๋ย

แล้วใครฆ่าหลินเจี๋ย

ยังสืบอยู่

ขอฉันจัดระเบียบหน่อย

ก็หมายความว่า

หลัวจิ่นเหยียนถูกฆ่า

กับการที่ฉันหาตัวฆาตกรไม่ได้ไม่เกี่ยวข้องกัน

ถูกต้องไหม

พูดให้ชัดเจนก็คือ

นี่เป็นสองคดีที่เกิดขึ้นในสถานที่เดียวกัน

ค่อยยังชั่ว

ก็เพราะเรื่องนี้

ฉันรู้สึกผิดจนนอนไม่หลับเลย

ทำไมไม่รีบบอกฉันล่ะ

แล้วทำไมนายไม่รีบมาหาฉันล่ะ

ฉันว่าไม่ได้

เพื่อชดเชยให้ฉัน

นายต้องเป็นที่หนึ่งเป็นเพื่อนฉัน

ไปไหน

ถึงแล้วเดี๋ยวก็รู้เอง

ฉันไม่ไป ฉันจะกลับบ้าน

วางใจเถอะ

รับประกันได้ว่าไปแล้วจะติดใจ

ทำไมยังไม่เปลี่ยนเสื้อผ้าอีกล่ะ

รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเลย

นายไม่กลับบ้าน

แต่มาฆ่าเวลาที่นี่เนี่ยนะ

กลับบ้านเหรอ

ไปทะเลาะกับน้าสะใภ้ฉันน่ะนะ

จิ้งเซวียนล่ะ

ไปปักกิ่งแล้ว

ไปจริง ๆ เหรอ

ไปจริง ๆ สิ

เธอบอกจะไปเรียนสักหน่อย

ฉันมาคิดดู ก็เป็นเรื่องดี

ต่อไปจะได้ดูแลตระกูลกับแม่ของเธอ

ก็เลยให้เธอไป

นายนี่อีคิวต่ำจริง ๆ

ไม่รู้ว่าพวกเขาคบหากับนายยังไง

พูดอย่างกับนายอีคิวสูงนักแหละ

จะไปไหนน่ะ

กลับบ้าน

กลับมาแล้วเหรอ

ทำไมไม่ขึ้นไปนอนล่ะครับ

คุณไขคดีได้หรือยัง

เกือบแล้ว

งั้นคุณกินข้าวหรือยัง

กินแล้ว

งั้นฉันไปนอนก่อนนะ

ต่อไปคุณไม่ต้องรอผมแล้ว

ถ้ามีอะไรผมจะบอกให้คุณรู้

ต่อไปเหรอ

ไม่ใช่ว่าถ้ายังไขคดีไม่ได้

คุณจะอยู่เป็นเพื่อนอาจารย์แม่ที่นี่ไม่ใช่เหรอ

พรุ่งนี้คุณว่างไหม

นี่ขึ้นอยู่กับคุณไม่ใช่เหรอ

คุณไขคดีได้เมื่อไร

โรงเรียนเปิดเรียนตามปกติเมื่อไร

ฉันก็กลับโรงเรียนเมื่อนั้น

งั้นช่วยผมวาดรูปสองสามภาพสิ

ฉันเป็นครูสอนดนตรี

ผมรู้

คุณจะวาดอะไร

ภาพเหมือนบุคคลสองสามภาพ

ผมอยากให้เย่เจินเจินยืนยันหน้าตา

คนที่ให้ไวโอลินหน่อย

ฉันรู้จักจิตรกรคนหนึ่ง

วาดภาพเหมือนเก่งมาก

พรุ่งนี้ฉันจะพาคุณไปหาเขา

คุณวาดไม่ได้จริง ๆ เหรอ

ฉันวาดไม่เป็น

อยู่ตรงนั้น

อาจารย์โจว

เถ้าแก่

มาวาดรูปอีกแล้วเหรอครับ

คราวนี้ไม่ใช่ฉันค่ะ เป็นเพื่อนฉัน

ผมอยากให้คุณสเก็ตช์รูปพวกนี้

ออกมาเป็นภาพวาดให้หน่อย

แต่ว่าต้องเปลี่ยนเครื่องแต่งกาย

เปลี่ยนเป็นผมสั้น จากนั้นใส่หมวก

แล้วก็ใส่แว่นตาด้วย

เพื่อนของคุณไม่ได้มีงานอดิเรกเฉพาะตัวใช่ไหมครับ

ไม่ใช่ค่ะ เขาเป็นนักสืบ

ได้เลยครับ ๆ

เราไปนั่งตรงนั้นเถอะ

แบบนี้หรือเปล่าครับ

ผมสั้น สวมหมวก สวมแว่นตา

คล้ายกับที่เจินเจินบรรยายอยู่

ไปหาเย่เจินเจินกัน

นี่คือผอ.ฟ่าน

นี่คือเลขาเซี่ย

นี่คืออาจารย์หลี่

นี่คืออาจารย์เถา

งั้นเธอลองดู

ในบรรดาสี่คนนี้

คนไหนคล้ายคนที่ให้ไวโอลินเธอวันนั้น

ไม่ใช่เลยเหรอ

ดูแล้วคล้ายหมดทุกคน

แต่ก็ไม่เหมือน

เธอเคยเจอคนในรูปที่เฟิ่งเทียนบ้างไหม

เฟิ่งเทียน

เธอเคยเจอเขาที่เฟิ่งเทียนเหรอ

ฉันไม่แน่ใจค่ะ

เหมือนแต่ก็ไม่เหมือน

อาจารย์โจวรู้

ว่าฉันจำหน้าคนไม่ค่อยได้

เธอลองนึกดูอีกที

นึกดูให้ดี ๆ

ดูเหมือนจะสวยกว่าอาจารย์หลี่

แต่ก็เหมือนเธอมาก

เคยไปเฟิ่งเทียนไหมครับ

ไม่เคยไปค่ะ

ขอทางหน่อย ๆ

ซือถู ทางนั้นต่างหาก

คุณกลับไปก่อนเถอะ ผมจะไปสำนักข่าวหน่อย

ได้ค่ะ

พี่ซือถู

นี่เป็นข้อมูลโรงเรียนสตรีที่ผมสืบมาได้

แต่ตอนนี้ปิดคดีแล้ว

ยังจะมีประโยชน์อีกเหรอครับ

คนละเรื่องกันน่ะ

ฆาตกรอาศัยข่าวลือเรื่องผี

ทำให้คนไม่เข้าใกล้ห้องดนตรี

หลินเจี๋ยไปเจอฆาตกรเข้าพอดีเลยถูกฆ่า

ไหนบอกว่าผอ.อิจฉารองผอ.

เลยก่อคดีไม่ใช่เหรอครับ

สองคดีน่ะ

สองคดีเหรอครับ

นายช่วยฉันสืบคนพวกนี้หน่อย

พื้นเพของอาจารย์พวกนี้ที่โรงเรียนสตรี

หลี่เพ่ยคนนี้ ผมเคยสืบแล้วครับ

เพราะว่าเธอเป็นผู้ต้องสงสัยหลัก

ผมก็เลยตรวจสอบดู

ซือถูเหยียน

หลี่เพ่ยหายตัวไปแล้ว

คลาดสายตาอีกแล้วเหรอ

เข้าไปคุยข้างในเถอะ หนาวชะมัด

เมื่อวานหลังจากนายซักถามหลี่เพ่ยเสร็จ

เธอก็ไม่ปรากฏตัวอีกเลย

ลูกน้องฉันคิดว่าจับฟ่านลี่หัวได้แล้ว

ก็ปิดคดีเรียบร้อยแล้ว

สุดท้ายฉันยังไม่อนุญาต

ก็แยกย้ายกลับมากันเอง

พอเช้าวันนี้อยากจะตามหาคน

ก็หายตัวไปแล้ว

แล้วคนของนายแยกย้ายกลับไปแล้ว

นายรู้ได้ยังไง

ตอนเซี่ยหรูอันมาให้ปากคำ เธอบอกฉันน่ะ

บอกว่าเธอหาหลี่เพ่ยไม่เจอ

นึกว่ากลับบ้านไปแล้ว

ยังดีที่ฉันยังระวังตัวอยู่

เลยถามเสี่ยวลิ่ว

ตอนยังไม่ถามก็ไม่มีอะไร

พอถามก็เกิดเรื่องเลย

ช่างเถอะ เมื่อวานฉันพูดไม่ชัดเจนเอง

พวกคุณส่งตัวฉันกลับไปเถอะ

ไม่ได้ อันตรายเกินไป

ก็เพราะเป็นแบบนี้

ถึงต้องส่งฉันกลับไป

ถ้ายังไม่รีบจับตัวฆาตกรออกมาให้ได้

เราไม่รู้ว่าเขายังจะฆ่าคนอีกเท่าไร

คุณรู้ว่าฆาตกรเป็นใครแล้วเหรอ

แค่สันนิษฐาน

ก็เลยไม่อยากให้คุณกลับไปเสี่ยง

ถ้าแปลความหมายก็คือคุณยังไม่มีหลักฐาน

ดังนั้นถึงยิ่งต้องส่งฉันกลับไป

เดี๋ยวนะ พวกคุณพูดอะไรกันน่ะ

ความหมายก็คือคุณส่งจิ้งเซวียนไปแล้ว

งั้นคุณก็เตรียมตัวเสียใจเถอะ

ไม่กัดผมสักวันจะทรมานหรือไง

ฉันคิดว่าฉันควรจะกลับไป

แบบนี้ถึงจะล่อฆาตกรออกมาได้

คุณว่ายังไง

ได้

ถ้าเขาติดกับจริง ๆ

คุณก็รีบถอยออกมา

ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่พวกเรา

ผมขี้เกียจสนว่าพวกคุณคุยเรื่องอะไรแล้ว

ต่อไปจะทำยังไง

ไว้เดี๋ยวฉันจะอธิบายให้นายฟัง

หาคนมาช่วยก่อน

ฉันตกใจหมดเลย

คุณเองเหรอคะ อาจารย์โจว

ก็ต้องเป็นฉันสิคะ

ไม่งั้นจะเป็นใครได้อีก

ฉันนึกว่าเป็นหัวหน้าสายสืบลั่วเสียอีก

มาหาฉันอยู่ได้ทุกวัน

ฉันก็นึกไม่ถึงว่า

ฉันออกไปสอนแค่ไม่กี่วัน

โรงเรียนก็เกิดเรื่องใหญ่แบบนี้ขึ้น

หลายวันมานี้ลำบากคุณแล้ว

มีตรงไหนให้ฉันช่วยไหมคะ

ไม่เป็นไรค่ะ

ยังไงเสีย

เดือนหน้าคณะกรรมการก็จะแต่งตั้งผอ.คนใหม่

ฉันแค่ทนให้พ้นเดือนนี้ก็ไม่เป็นไรแล้ว

คุณหิ้วไวโอลินมาทำไมเหรอคะ

นี่ไม่ใช่ไวโอลินของฉันค่ะ

เป็นของเย่เจินเจิน

ไวโอลินตัวนี้ปรับเสียงยังไงก็ไม่ดี

ฉันเลยว่าจะเอาออกไปหาคนมาปรับเสียงให้

งั้นคุณค่อยไปตอนบ่ายเถอะ

นี่ก็ตอนเที่ยงแล้ว

เรามากินข้าวด้วยกันเถอะ

ไม่กินหรอกค่ะ

ช่วงนี้ฉันกำลังลดความอ้วน

กินอิ่มก่อนถึงจะมีแรงลดความอ้วน

ไปเถอะ

ฉันอยากเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น

สองวันนี้ให้คุณฟังพอดี

ได้สิคะ งั้นก็ไปกินด้วยกัน

ฉันจะเอาไวโอลินไปวางที่ห้องพักก่อน

ได้ งั้นเดี๋ยวเจอกันที่หน้าประตูโรงเรียนนะคะ

ค่ะ

เลขาเซี่ย

คุณทำอะไรอยู่น่ะ

คุณจงใจใช่ไหม

อัญมณีข้างในล่ะ

อัญมณีที่เปื้อนเลือด

คุณรับไหวเหรอ

นั่นเงินของฉัน

นั่นไม่ใช่เงินของคุณ

นั่นเป็นเงินของเถ้าแก่โรงพิมพ์เฟิ่งเทียน

เพื่อเงินที่ไม่ใช่ของพวกคุณแล้ว

พวกคุณยังฆ่าคนไปถึงสองคน

ไม่ถูกสิ

ต้องเป็นสามคน

ลุงของเย่เจินเจินไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ไหน

ก็เกี่ยวข้องกับคุณด้วยใช่ไหม

สี่คนต่างหาก

ทำไมไม่เราพวกเรามาถึงก่อนค่อยเข้ามา

ก็เพราะคุณช้าต่างหาก

ทำไมถึงเป็นคุณ

คุณยังจำที่เธอพูดได้ไหม

ว่าเธอกลับมาเพราะมาดูแลแม่

คุณก็เพิ่งมาปีนี้เหมือนกันเหรอครับ

ใช่ค่ะ

อันนี้ผมตรวจสอบแล้ว

ก่อนหน้านี้เลขาเซี่ยอยู่ที่สำนักข่าวที่เฟิ่งเทียน

ทำงานพิสูจน์อักษร

ต่อมากลับมาดูแลแม่

อยากจะหางานมั่นคงใกล้บ้าน

แล้วตอนเกิดคดี

ก็อยู่กับฉัน

งานทุกงานของเธอมีวัตถุประสงค์ทั้งหมด

หลังจากบรรลุวัตถุประสงค์

ก็ลาออกด้วยเหตุผลเพื่อดูแลแม่

ครั้งนี้มาที่โรงเรียนสตรี

ก็เพื่อเงินก้อนนี้

สำนักข่าวที่เซี่ยหรูอันทำงาน

โรงพิมพ์เฟิ่งเทียนเป็นผู้ลงทุนจริง ๆ

เซี่ยหรูอันคนนี้

พอผ่านไปสักระยะก็จะเปลี่ยนงาน

เหตุผลของเธอคือ

ต้องดูแลแม่ที่ป่วยของตัวเอง

แต่ผมถามเพื่อนบ้านที่บ้านเกิดของเธอ

แม่ของเธอเสียไปตั้งนานแล้ว

ก่อนหน้านี้เธอยังเคยทำงานที่ไหนอีก

ที่เหมืองเหล็กลิ่วเหอ

โรงงานเบียร์คูโรเนี่ยน

แล้วก็ธนาคารจงเซิน

เธอทำงานเลขาทั้งหมด

แต่ที่บังเอิญคือ

ทุกครั้งหลังจากที่เธอลาออก

บริษัทพวกนี้ก็จะเกิดเหตุขโมยขึ้น

หรือไม่ก็เกิดคดีผู้ถือหุ้นสำคัญหายตัวไป

รู้สาเหตุการตายของแม่เธอไหม

ได้ยินว่าเป็นโรคข้อต่ออักเสบรุนแรง

ตอนที่ตายที่บ้านยากจนมาก

ขนาดเงินทำศพ

ก็เป็นพ่อหม้ายชราคนหนึ่งในหมู่บ้านเป็นคนออกให้

แต่เพิ่งฝังศพเสร็จ

พ่อหม้ายชราคนนี้ก็บังคับ ให้เซี่ยหรูอันเอาตัวชดใช้หนี้สิน

ผ่านไปไม่กี่วัน

พ่อหม้ายชราคนนี้ก็เสียชีวิต

ตายยังไง

เรื่องนี้ไม่รู้ครับ

แต่ว่าพอคนตายก็รีบฝังทันที

พ่อหม้ายชราคนนี้ก็ไม่มีญาติที่ไหน

ได้ยินว่าในหมู่บ้านก็ไม่ได้ชอบขี้หน้าเขานัก

จริงด้วยครับ

มีคนบอกว่าก่อนที่พ่อหม้ายชราจะตาย

เห็นเซี่ยหรูอัน

วิ่งออกมาจากห้องของเขา

จากนั้นก็ออกมาจากหมู่บ้าน

ต่อมาเซี่ยหรูอัน

ก็มาทำงานและเรียนที่เฟิ่งเทียนอยู่สักพัก

น่าจะประมาณปีกว่าได้

หลังจากนั้นก็ถูกเถ้าแก่เนี้ยคนหนึ่งไล่ออก

ตอนที่ไล่ออกไป

เถ้าแก่เนี้ยคนนั้นพูดว่า

เสื้อผ้าบนตัวเธอมาจากบ้านเราทั้งนั้น

ก็เลยจับเธอแก้ผ้าแล้วไล่ออกไปกลางถนน

เรื่องนี้จบไม่สวยเอามากเลย

ดังนั้นเธอน่าจะอยู่ที่เฟิ่งเทียนต่อไม่ได้แล้ว

ถึงได้มาที่ฮาร์บิน

ถ้าคุณต้องการเงิน

คุณก็มาหลอกผมก็ได้

ผมให้คุณได้มากกว่านี้ด้วยซ้ำ

ทำไมถึงต้องฆ่าคนไปมากมาย

เพียงเพื่อเงินแค่นี้ด้วย

เงินแค่นี้เหรอ

คุณชายลั่ว

คุณรู้ไหมว่าเงินแค่นี้คือเงินแค่ไหนไหม

นี่เป็นเงินที่ครอบครัวธรรมดา

ใช้ไม่หมดไปชั่วชีวิต

ฉันได้เงินมาด้วยความสามารถของตัวเอง

นั่นก็เป็นเงินของฉัน

คุณมีเงินได้ก็เพราะพ่อของคุณไม่ใช่เหรอ

ไม่ใช่เพราะเขา

แม้แต่ตำรวจคุณก็ทำได้ไม่ดี

พวกนี้ไม่ใช่ความสามารถของคุณ

คุณไม่มีความสามารถเลย

คุณไม่มีคุณสมบัติไปตำหนิเขา

เพราะว่าเขาไม่เคย

ใช้วิธีเสียสละผู้อื่นเพื่อบรรลุเป้าหมายตัวเอง

ไม่ว่าจะเป็นตอนที่ได้ใจที่สุด

หรือว่าตอนที่ผิดหวังที่สุด

เขาก็ไม่เคยหลบหนีหน้าที่

ที่เขาควรจะต้องรับผิดชอบ

เขาจริงใจกับคุณ

ส่วนคุณ

กลับเห็นเขาเป็นแค่เครื่องมือใช้งานเท่านั้น

ผมไม่เคยสงสัยคุณเลย

ผมสงสัยทุกคน

ไม่ได้คิดเลยว่าจะเป็นคุณ

เป็นความสะเพร่าของผมเอง

ทำให้เถาจือหลิงตาย

ไม่ใช่

เถาจือหลิงหาเรื่องใส่ตัวเอง

เขาเห็นฉันฆ่าหลินเจี๋ย

แล้วทำไมเขาถึงไม่พูดออกมาล่ะ

ก็เพราะอยากจะใช้เรื่องนี้

มาขู่กรรโชกฉันไม่ใช่เหรอ

ฉะนั้นแล้ว

ถ้าจะบอกว่าฉันฆ่าเธอ

สู้บอกว่าเธอตายเพราะความโลภ

ของตัวเองยังดีซะกว่า

พวกเราไม่ต้องการผู้เคราะห์ร้ายที่สมบูรณ์แบบ

พวกเราต้องการแค่ลงโทษผู้กระทำความผิด

ในสายตาของฟ่านลี่หัว

เธอฆ่าหลัวจิ่นเหยียนก็เป็นสิ่งถูกต้อง

ตอนนั้นคุณด่าว่าเธอ

ทำไมถึงไม่รู้สึกตัวบ้าง

คุณคิดว่า

คุณคิดว่าถ้าฉันไม่ฆ่าพวกเขา

พวกเขาจะปล่อยฉันไปเหรอ

เหลียงคุน ที่โรงพิมพ์ที่เฟิ่งเทียน

เป็นผู้ช่วยให้เถ้าแก่ของเขามาตั้งหลายปีขนาดนั้น

เพื่อเงิน

เขาก็ฆ่าเจ้านายที่เขาภักดีมาสิบปีได้

คุณคิดว่าเขาจะแบ่งเงินกับฉัน

อย่างสบายใจงั้นเหรอ

หลอกเอาเงินมายังไง

หลอกใช้ลุงของเย่เจินเจินยังไง

ขนเงินนี้ออกมาจากเฟิ่งเทียนยังไง

นั่นเป็นความคิดของฉัน

เขานั่นแหละ

เพราะเขาเห็นเงินแล้วโลภมากฉันถึงได้ลงมือ

เรื่องหมากัดกันเอง

คุณไม่ต้องพูดที่นี่หรอกค่ะ

เขาเป็นฆาตกรฆ่าคน

คุณก็ด้วย

ไม่ใช่นะ

ฉันไม่ใช่

ฉันถูกบังคับ

ฉันถูกบังคับ

ฉันขอร้องพวกคุณ

ฉันขอร้องคุณ

ขอร้องพวกคุณ

ให้โอกาสฉันอีกครั้งได้ไหม

ขอร้องพวกคุณด้วย

ให้โอกาสฉันอีกครั้งได้ไหม

ขอร้องพวกคุณด้วย

ได้สิ

ไปบอกกับผู้พิพากษา

ได้

คุณชายลั่ว

คุณเป็นคนดี

ฉันทำผิดต่อคุณ

ฉันยินดีไปมอบตัวที่สถานีตำรวจกับคุณ

เมื่อกี้ผมเอากระสุนออกมาหมดแล้ว

ที่จริง

เซี่ยหรูอันก็น่าสงสารมาก

เธอก็แค่ใช้อดีตที่น่าสงสาร

มาปกปิดความโหดร้ายของตัวเอง

เพราะความโชคร้ายของตัวเอง

เธอเลยนำความโชคร้ายไปให้คนที่มากกว่า

ลูกชายเถ้าแก่โรงพิมพ์สูญเสียพ่อ

เย่เจินเจินสูญเสียลุง

ครอบครัวของหลินเจี๋ยสูญเสียลูกสาว

หลายคนมาก

งั้นหลี่เพ่ยล่ะ

หลี่เพ่ยไม่มีปัญหา

เธอเคยไปเฟิ่งเทียนจริง ๆ

แต่เพราะเหตุผลบางอย่าง

เธอจึงพูดออกมาไม่ได้

มีเวลาหรือเปล่าครับ อาจารย์หลี่

ผมอยากคุยกับคุณหน่อยครับ

คุยเรื่องเฟิ่งเทียน

พวกคุณสงสัยว่าฉันฆ่าเถาจือหลิง

ทำไมถึงปิดบังเรื่องที่ไปเฟิ่งเทียน

ฉันไม่เคยไปค่ะ

ไม่เคย

ฉันไม่เคยไปเฟิ่งเทียนมาก่อน

แต่นักเรียนของคุณ

เห็นคุณที่เฟิ่งเทียน

คุณซือถู

ทำไมไปเฟิ่งเทียนแล้วต้องเป็นฆาตกรด้วยคะ

ฆาตกรไปทำเรื่องเรื่องหนึ่งที่เฟิ่งเทียน

จากนั้นก็กลับมาที่ฮาร์บิน

ตามหาของบางอย่าง

หลินเจี๋ยเป็นเพราะมาเจอเรื่องนี้เข้าพอดี

ถึงได้ถูกฆ่า

และตอนที่เกิดเหตุ เถาจือหลิงเห็นเข้าพอดี

เธอไปขู่กรรโชกฆาตกร

ดังนั้นจึงถูกฆ่า

ฉันปิดบังก็จริง แต่ว่า

ฉันไม่ได้ฆ่าคน

ถ้าคุณฆ่าคน

ตอนนี้คนที่คุยกับคุณก็คงไม่ใช่ผม

อาจารย์หลี่ ผมรู้ครับ

ทุกคนต่างมีความลับ

แต่ตอนนี้ชีวิตคนสำคัญ

ถ้าคุณไม่ยอมพูดละก็

ครั้งหน้าคุณคงต้องไปอธิบายกับตำรวจ

แล้วก็นักข่าวแล้ว

คุณซือถู

คุณเคยแต่งงานไหมคะ

ไม่เคยครับ

น่าอิจฉาคุณจริง ๆ

คุณไม่เคยแต่งงานก็ต้องไม่รู้แน่นอนว่า

การแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักคุณ

ชีวิตจะสิ้นหวังขนาดไหน

เขาเป็นแสงสว่างในชีวิตของฉัน

มีแต่ตอนที่อยู่กับเขา

ฉันถึงรู้สึกว่าตัวเองมีชีวิตอยู่

ฉันเกิดมาก็หน้าตาขี้เหร่

ถูกผู้ใหญ่สั่งสอนมาตลอดว่า

ต้องอ่อนโยนใจดี ใจกว้างไม่คิดเล็กคิดน้อย

แต่ว่าไม่เคยมีผู้ชายคนไหนมาชอบฉันเลย

ตอนหลังที่บ้านแนะนำผู้ชายคนหนึ่งให้ฉัน

พวกเขาบอกว่า

ขอแค่ฝ่ายชายยอมแต่งกับฉัน

ฉันก็ควรจะซาบซึ้งในบุญคุณ

แต่สิ่งที่ผู้ชายคนนั้นสนใจ

ก็คือสถานะอาจารย์ โรงเรียนสตรีที่ผู้คนเคารพของฉัน

การแต่งงานของเรายืนหยัดมาห้าปี

ฉันหมดแรงแล้ว

ยังดี

ยังดีที่ตอนหลังฉันเจอเขาระหว่างเดินทาง

ฉันสัมผัสได้

เขาชอบฉันจริง ๆ

เขาชื่นชมฉัน

แต่ว่า

เขามีภรรยาและลูกแล้ว

ส่วนฉันก็แต่งงานแล้ว

ดังนั้น คุณไปเฟิ่งเทียนเพื่อไปหาคนคนนั้น

ใช่ค่ะ

แต่หลังจากฉันไปถึง ถึงได้รู้ว่า

ภรรยาของเขา

คลอดลูกอีกคนให้เขา

ดังนั้นฉันเลยต้องจากไป

อาจารย์หลี่

ผมเคารพคุณ

เรื่องนี้ผมจะปิดเป็นความลับให้คุณ

แต่ว่ามีคำพูดหนึ่งที่ผมอยากมอบให้คุณ

มีแต่ตัวคุณเองเท่านั้น ที่เป็นแสงสว่างในชีวิตตัวเอง

เธอยืมเงินก็ไม่ใช่เรื่องน่าอายสักหน่อย

ทำไมถึงไม่พูดออกมาล่ะ

อะไรคือเรื่องส่วนตัว นายเข้าใจบ้างไหม

นี่เรียกว่าเรื่องส่วนตัว

แต่จะว่าไปแล้ว

อาจารย์หลี่เป็นคนดีจริง ๆ

เธอดีกับพวกนักเรียน

แล้วก็ดีกับพวกเราด้วย

คุณเป็นคนจัดการให้เธอหลบหนีไปใช่ไหม

ฉันให้จินฉี่หมิงจัดการให้เธอไปหลบสักพัก

ฆาตกรจะได้ไม่ทำอะไรเธอ

ทำไมนายไม่บอกฉันล่ะ

ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

งั้นฉันเข้าใจแล้ว

นายต้องคิดว่า

ฉันต้องสืบความจริงไม่ได้แน่นอน ถูกต้องไหม

ฉันไม่ควรมาเป็นตำรวจนี่เลย

ฉันไม่คิดเลยว่าเรื่องสืบคดี

นายจะมาเถียงกับฉัน

ฉันเองก็ไม่เถียงกับนายเพราะไม่ได้

ยุ่งกับเรื่องนี้

ตอนที่คนอื่นถือปืนชี้มาที่ฉัน

ฉันก็ยังต้องหวังพึ่งนายอยู่ไม่ใช่เหรอ

คุณชายลั่ว คุณเชื่อฉัน

ในเรื่องการสืบคดี

คุณมีพรสวรรค์มากกว่าซือถูแน่นอนค่ะ

พรสวรรค์อะไร

ในบรรดาผู้ต้องสงสัยจำนวนมาก

คุณตกหลุมรักฆาตกรได้อย่างแม่นยำ

โจวม่อหว่าน เมื่อกี้ผมเพิ่งช่วยชีวิตคุณนะ

ล้อเล่นค่ะ

เมื่อกี้ที่ฉันพูดกับเซี่ยหรูอันจากใจจริง

นายเองก็ไม่จำเป็นต้อง

ปฏิเสธตนเองเพราะคนอื่น

ไม่มีฉันน่ะ

นายไขคดีไม่ได้

แต่ไม่มีฉัน นายมาเป็นตำรวจอะไร

ตอนนี้นายควรจะเป็นพ่อค้า

ที่กำลังยิ่งใหญ่ในฮาร์บิน

นายนี่ตบหัวแล้วลูบหลังเก่งจริง ๆ นะ

ทั้งสามท่าน

คดีนี้ปิดแล้วใช่ไหม

ลิ่วเอ๋อร์

นี่กองอะไรน่ะ

เหล่าเปาเอามาครับ

บอกว่าเป็นเอกสารจากทางเฟิ่งเทียนที่ลูกพี่ต้องการ

ฉันไขคดีเสร็จไปแล้วเพิ่งจะเอามาเนี่ยนะ

รีบเอากลับไปเลย

เหล่าเปาออกตรวจแล้วครับ

ไปไหนล่ะ

ร้านอาหารจัสมิน

เห็นว่ามีคนตาย

ไปกับฉันหน่อย

ผู้ตายม่อลี่

ลูกกระสุนเจาะขมับขวาทะลุเข้ากะโหลกศีรษะ

ทำให้ถึงแก่ความตาย

ที่มือทีร่องรอยคราบเขม่าดินมือ

ตรงกับลักษณะการฆ่าตัวตาย

รวมกับคำให้การของเหอว่านเหนียน

ม่อลี่คนนี้น่าจะ

ยิงปืนฆ่าตัวตายเวลาเที่ยงคืนถึงตีหนึ่ง

ม่อลี่

จะไม่ได้ได้ยังไง

นี่เป็นเมนูแนะนำของร้านจัสมินของผม

คุณไปที่อื่นก็ไม่มีให้กินนะ

คุณก็ลองดูด้วยสิ

ฆ่าตัวตายเหรอ

เลี่ยงจื่อ มาดูทางนี้กับฉันหน่อย

พวกเราจะไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ

ที่นี่เดิมทีก็เป็นแบบนี้ใช่ไหม

ที่เกิดเหตุไม่มีใครแตะต้องอะไรใช่ไหม

น่าจะไม่มีนะ

ฉันจะไปถามดู

ตอนพวกคุณมาห้องครัวก็อยู่ในสภาพนั้นใช่ไหม

ครับ

ไม่มีใครไปแตะต้องใช่ไหม

ไม่มีครับ