Original subtitles

Voor Sophie.

Een klein vlekje daaronder, maar de staat is best goed.

Alleen een kleine beschadiging daar. -Daar.

Rechtsmidden. In het midden van het doek.

En rechtsonder. Niet vergeten.

Rechtsonder. -Maak een foto.

Ben jij dat, Laurent? -Ja, tante.

Dank u wel.

Koffie, mevrouw?

Nee, bedankt. Ik hoef niet.

Een schatting van 800.000 zal de prijs opdrijven, gelooft u mij maar.

De verkoopgarantie. -Ik wil een verkoopgarantie van een miljoen.

Zeer goed mogelijk.

Vraag ook... -Zeg, hou toch eens op.

Mijn dochter zei altijd: Een veilingmeester...

is als een plastisch chirurg. Je moet hem vertrouwen.

Dus ik vertrouw u.

En terecht.

Uw schilderij zal goed tot z'n recht komen in de catalogus die in de maak is.

U zult zien dat die heel mooi wordt. -Helaas niet, ik ben blind.

Uw neef of dochter zal er toch bij zijn?

Mijn dochter niet. Geen sprake van.

Ik verkoop dit doek juist, omdat ik niet wil dat zij het erft.

Mijn dochter is een slet.

Die wil alleen feestvieren...

en uitgaan met zwarten. We spreken elkaar niet meer.

Dat is verdrietig. -Ja...

maar vooral dat ze alleen met zwarten omgaat.

Wat betreft de betalingswijze...

Ik wil het hele bedrag onmiddellijk uitgekeerd.

Dus het bedrag meteen...

Noteer je dat, Aurore?

Waar kom je vandaan, Aurore?

Mijn moeder komt uit Roscoff.

U bent Bretonse. Mijn man kwam uit Vannes.

Een sukkel, zoals alle artsen.

Hij had geen smaak, maar ik voor twee.

Daarentegen...

had hij de mooiste ogen ter wereld.

Dank u. -Gaat het?

Ja, hoor. -Je ziet zo wit.

Ik ben niet zwart, dat is zeker. -Je gaat toch niet overgeven in mijn auto?

Wees niet bang.

Ik zeg het alleen vanwege het onderhoud.

Zijn er veel zoals zij?

Vrouwen als zij? Stapels. Ik vind het heerlijk.

Als je het wilt maken in dit vak, moet je alles willen doen voor een verkoop...

anders loopt de concurrentie ermee weg.

Ik ben bereid tot alles. -Zelfs tippelen?

Je zag me bezig met die mevrouw.

Het mooiste is als je een zeldzaam stuk treft, dan waan je je Indiana Jones...

maar meestal draait het om verleiden en de hoer uithangen.

O, dat wil ik best.

Als het voor u is, doe ik het graag.

Dat heb ik niet gehoord.

Ik zei...

Ik doe alles voor u. -Voor een goede verkoop.

Dit is de 21e eeuw. Ik had het over het werk.

Het was een metafoor.

Komt uw moeder echt uit Roscoff?

Uit Montauban.

Ben je nu een beetje aangekomen?

Ja, helaas, door het virus...

en dan ook nog niet sporten en de menopauze... Tel maar op.

Maar slik je geen hormonen?

Niet meer nu ik in de menopauze ben. -Dan moet je ze juist nemen.

Begin ermee nu het nog kan. Daar komen die kilo's van.

Hallo, Sine. -Dag, Kamel.

Alles goed?

Hé, Paco.

Dag, Maria. -Hoe gaat het?

Misschien slaapt Martin nog. -Nee, ik heb hem gesproken.

We hebben nog gegamed.

Neem een stuk flan. Er is genoeg. -Die krijgen we nooit op.

Heerlijk. -Bedankt.

Hoe is het met je nieuwe vent?

Gedumpt.

Neem terug.

Waarom? -Je moet 'm daar leggen.

Ach, laat maar. -Sukkel. Bekijk je kaarten eerst.

Je doet het expres. Neem 'm terug en leg 'm bij de volgende beurt bij.

Nee. -Jawel.

Je kunt geen gespeelde kaart terugnemen. -Wat ben jij irritant.

Kom op nou. -Speel, Paco.

Daar heb ik niks aan. En wat maakt het uit.

Niet met volle mond praten.

Schrijf op, 16 punten. -Serieus?

Er was een meisje...

Ik vraag of ze met me uit wil.

Ze kijkt me aan en zegt: 'Met die tanden? Mooi niet.'

Wat een rotwijf.

Wanneer was dat? -Pijnlijk. Het was...

lang geleden. 16.

Hoelang geleden? Doe nu niet zo mysterieus.

Gewoon lang geleden.

Geef gewoon antwoord. -Ik weet niet...

Zeg op.

Ik zat...

in de vijfde groep of zo.

Wat? -Ik geef het op.

Laat ook maar.

De sigaretten zijn op.

Ik ga wel. -Zeker weten?

Ja, koop ik gelijk krasloten.

Bedankt.

Is dat een BG, uw hond?

Het is een Belgische herder of een Duitse.

Waar komt u vandaan. -Wallah, man. Stockholm.

Zie je dat niet?

Hoeveel kost deze?

'Afdeling Moderne Kunst.'

Nog aan het mokken, Aurore? -Ik mok niet.

Meester Suzanne Egerman uit Mulhouse.

Wat wil ze, denk je?

Geen flauw idee. -Dat is niet waar.

Hoe moet ik dat weten? -Je bent nog steeds chagrijnig.

Luister, ik wil geen chagrijnige stagiaire. Dat kan niet in dit vak.

Je lacht en bent beleefd.

Ik ben mijn bril kwijt. Wat staat er?

Ze wil een authenticatie van een Egon Schiele voor een cliënt van haar.

Een wat? -Een doek van Egon Schiele.

Een doek? -Ja, dat schrijft ze.

We gaan haar antwoorden. Altijd reageren.

Wat is een Schiele waard? -Veel.

Maar je vindt ze niet meer. Ze hangen allemaal in musea.

Dus? -Dus het is nep.

Ik zie niets. Tik het nummer maar in op mijn telefoon.

Alstublieft.

Sorry? -'Tik haar nummer alsjeblieft in.'

In dit vak ben je toch beleefd?

Michel, wat is dit? -Ik moest het daar neerzetten.

Wat is er.

De Metzger-zaal is nog niet klaar en de spullen zijn er.

Doe je stropdas goed. Je moet naar boven.

Wat heb ik gedaan? -Dat hoor je wel. Schiet op.

De Saint-Gratz collectie gaat in de verkoop.

Je kunt gaan zitten. -Sorry. Het is de schok.

Ga zitten.

Ons record van een miljard wordt misschien verbroken.

Ik zie Paul straks met een sterk voorstel.

Ik stel hem voor het in Parijs te veilen. Uiteindelijk is Saint-Gratz Frankrijk.

Dat is riskant. Paul is niet sentimenteel en New York lonkt.

Die verkoop is cruciaal voor ons. -Inderdaad en daarom wil Hervé jouw advies.

Over de locatie van de veiling?

Henri wil naar mijn afspraak met Francis.

Niet doen. -Ik ben voorzitter van Europa.

Sorry, Henri.

Paul moet denken dat je Francis volledig vertrouwt...

en dat als hij hem belt, het is alsof hij jou belt.

Als het hele bedrijf opdraaft, is dat absurd.

Hij moet geloven dat hij de goede keuze heeft gemaakt.

Dat Francis de beste keus is.

Hij is ook de beste.

André?

Ik heb een boek voor je.

Een boek. -Ik kon het niet laten liggen.

Over de kunst van het kruipen, voor courtisanes.

Ik heb het al.

Je hebt lef om zo tegen me te praten.

Dat bewonder ik. -Ik zei gewoon wat ik dacht.

Ik bewonder je misschien, maar ik respecteer je echt niet.

Daar kan ik mee leven.

Neuken? Nee, hij komt klaar van verkopen.

'In dit vak doen we dit. Doen we dat.' Elke dag. Ik word er gek van.

Heb je mijn nummer? -Welk nummer?

Waar ik om had gevraagd.

O ja.

Hier.

Bedankt.

Top, bedankt.

Wie was dat? -Mijn zus.

Heb je een zus? Wat doet ze? -Ze is apothekeres in Niort.

Niet in Montauban? -Nee, in Niort.

Meester Egerman? Goedemorgen. André Masson.

Ja, zoals de schilder. U had ons geschreven.

Heeft u het schilderij gezien?

Niet gezien. En wie is uw cliënt?

O, op die manier.

Goed.

Kunnen we het niet beter eerst gaan bekijken?

Het schilderij?

Goed, doen we dat. Ik stuur u mijn gegevens.

Dank u wel, meester.

Een loonslaaf met een Schiele in Mulhouse. -Wat is een loonslaaf?

Een ander woord voor arbeider. -Nog nooit van gehoord.

Hij draait nachtdiensten om meer te verdienen.

Met een Egon Schiele kan hij overdag gaan werken.

Wat?

Ik zei niets.

Het kan me niet schelen wat u van mij denkt.

Gehaat worden is goed voor de neuronen.

Wat is jouw probleem? -Niets.

Jawel, je liegt. -Niet waar.

Jawel, over alles en niets.

Ik betwijfel of uw zus in Niort woont en ook of u er überhaupt een heeft.

Jawel. -Stil.

Voor mijn part ben je gek, als je maar goed werkt.

Daar bijvoorbeeld mis ik van lot 17 de verkoopgarantie. Wat heb ik gezegd?

Altijd herkomst en verkoopgarantie noemen. -Juist. Laat mij het maar doen.

Ga een frisse neus halen.

Steek je licht op in een museum, galerie of veilinghuis.

Hebben wij ook rust.

Staat-ie me?

Hallo. -Ja, hallo.

Lot 143 begint tussen de 30 en de 50 euro. Hoe hoog kan het oplopen?

Bont is niks waard.

Ik wil 'm echt. Zijn er meer gegadigden?

Lot 143.

Ik heb één bod. -Shit.

Een handelaar.

Ik kan tot 150 gaan, anders moet ik een maand honger lijden.

Haar kennende gaat ze niet boven de 100.

Bedankt. -Graag gedaan.

Wanneer is de boekenveiling? -Dat moet bij de ingang staan.

Bedankt. Tot ziens.

Waarom heb je niet gebeld? -Dat heb ik gedaan.

Echt? -Ja.

O ja.

Alles goed?

Het einde van de maand. -Bedankt.

Ik ben mijn sleutels vergeten. Ik moet terug.

Naar kantoor? Nu? -Er is altijd iemand.

Papa, begin van het nieuwe schooljaar gaat de huur 20 euro omhoog.

Inflatie. -Goed, toch?

Komt goed. Laat me je eens bekijken.

Je wordt steeds mooier.

Nieuwe jas?

Recent. Mijn baas z'n vrouw gooit van alles weg, dus ik grijp m'n kans.

Goed, dan ga ik weer.

Kom je niet mee? -Ik moet nog een berichtje sturen.

Tot ziens.

Ik had ze toch. Ze zaten in de voering.

Ik wilde je nog bellen. Sorry voor de rotzooi.

Ga daar maar zitten.

Ik blijf niet lang. Ik moet er over een half uur zijn.

Kom eens kijken. Ik speel nu Bach, Schubert, Chopin...

Het is vlakbij. -Ik doe m'n best.

Bedankt.

Is je werk interessant? -Ik weet niet of het iets voor mij is.

Hoezo? -In deze branche...

Je moet een toneelstukje opvoeren, doen alsof.

Iedereen veinst. Je moeder dat ze van me houdt, ik dat ik nog geld heb...

jij dat je je sleutels kwijt bent en blij bent me te zien.

Ze zaten echt in mijn voering. Wil je het gat zien?

Heb je haar nog gesproken?

Mama?

We hebben ruzie.

Ze begon weer over jou, dat irriteerde mij en toen barstte de bom.

We praten niet meer. Ik praat trouwens met niemand.

Behalve met Julie. We hebben gebeld vandaag.

Nog nieuws? -Nee.

Het studeren ging goed, maar...

Tja, zo is het leven.

Jij zult een mooi leven hebben.

Of tenminste alles wat de illusie van leven geeft, geld, succes, liefde.

Hoezo illusie? -Omdat dat niet het leven is, schat.

Dat is het niet. -Wat dan wel, papa?

Incasseren, concessies doen, herzien...

Dat is het leven.

Hoe oud is hij? -Zij. Gaby.

2 Maanden en vier dagen. Ik moet weer beginnen met werk.

Breng haar naar de crèche. -Die zijn onderbezet zeggen m'n vriendinnen.

En ik ben nog te veel aan haar gehecht.

De eerste keer dat ik Martin naar de crèche bracht, zou hij van 8 tot 11 blijven.

Ik kon niet weggaan. Ik bleef wachten tot de deur om 11 uur openging.

Goed...

Wil je haar niet vasthouden? -Ik ben bekaf.

Ik ga.

Mr en mevr. Keller? -Hier.

Sorry dat ik zo vroeg ben. Meester Egerman.

Mooie jas. -Van mijn zus gekregen.

Waarom zeg je dat zo uitdagend? -U vroeg iets, ik gaf antwoord.

Ik zei alleen: mooie jas.

Sorry dat ik reageerde. Ik wilde niet provoceren.

Je hoeft je niet te verontschuldigen, een dankjewel is genoeg.

Bedankt.

Ziet er goed uit.

Dank u wel.

Dat nummer ken ik niet.

Zet 'm op de luidspreker en zeg dat ik er niet ben, alsjeblieft.

Mr Masson? -Die is er niet. Kan ik iets doorgeven?

Met Egerman, ik sta voor het schilderij.

De Schiele.

Ja, hallo. En?

O, u bent er toch wel. -Ik wist niet dat u het was.

Vertel.

Er is een lijst, nagels, materie...

en een etiket op de achterkant, 'Kunstmuseum Basel' met een datum.

1928.

Ik stuur een foto.

Wil je het zien?

Wat denk je?

Wat is het? -Waarschijnlijk een Schiele.

Dat zag ik. Waar komt-ie vandaan?

Mulhouse. Een 30-jarige fabrieksarbeider heeft 'm thuis.

Meer weet ik niet.

99% kans dat het nep is. -Niet 100%?

Over de telefoon zeg ik niet 100%.

Zijn er de afgelopen jaren Schieles te koop geweest?

Wel vervalsingen.

Weliswaar goede, maar een analyse liet pigmenten van na 1970 zien.

Hoe is het weer daar? -Vreselijk. Ik wil me verzuipen in bad.

Ik heb geen lief en dan wil ik het liefste dood.

En in Parijs? -Hier is het prachtig weer.

Fijne avond nog.

Ja? -Zei je Mulhouse?

Ja, hoezo?

Nog steeds gek op oldtimers?

Alles goed? -Met jou ook?

En? Tevreden?

Wat een sublieme pracht.

De eerste keer in Mulhouse? -Ja.

Museum Schlumpf bezocht? Ik ben er nooit geweest. Ik rijd geen auto.

En mooie auto's en ik...

Met je ex had je er acht gekocht, toch? -Zeven.

Dat was niet de reden van de scheiding.

Waarom stuurde u een brief? -Mijn email was gehackt.

Een brief is veilig. Ja, klinkt provinciaals.

Dat bedoelde ik niet, alleen hierna... -Als dat er komt...

Het zijn eenvoudige mensen.

Uw cliënten? -Hij werkt in een chemische fabriek.

Hij is jong. Hij kocht dit huis om dicht bij zijn moeder te zijn.

Haar man was mijnwerker.

Waarom zei u dat ze eenvoudig zijn? -Volgende afslag, rechts op de rotonde.

Ze zullen geïntimideerd zijn, omdat jullie experts zijn.

Geen experts, specialisten. -Wat is het verschil?

Een expert is een onafhankelijke autoriteit die erkend is, hoewel hij soms...

Kortom...

Hij kan zeggen of een doek een Picasso is, of een Rembrandt...

of een vervalsing en iedereen knikt ja. -Wij zijn werknemers bij een bedrijf...

dat taxaties doet.

Maar u kunt wel zien of iets echt is. Pardon.

Ja?

We zijn er over een minuut.

Ze zijn doodsbenauwd.

Sorry dat we zo laat zijn. -Onze schuld.

Goedendag. -Hallo.

Bertina.

André, aangenaam.

Ik heb bij mij thuis koffiegezet.

Mogen we eerst het schilderij zien? -Dan drinken we erna graag koffie.

Ik lust wel een kopje koffie.

Sinds m'n mans dood ben ik aan het kwakkelen.

Ik heb nooit gerookt. Hij wel.

En hij ook.

Maar soms krijg ik gewoon geen lucht.

Woont u hier al lang? -Mama wel. Ik woonde in Thann.

Sorry? -In Thann.

O ja. Sorry.

Het huis verhuurd kopen leek interessant...

maar Mr Kemp nam zijn tijd om de pijp uit te gaan.

Vorig jaar, op z'n 98e. -Een mooie leeftijd.

Wij vonden het iets te lang.

Sorry, we lachen u niet uit, hoor.

Ook al is het nep, dit is onbeschoft. -Het zijn de zenuwen.

Gewoon de spanning. -Het schilderij is echt.

Het is echt.

Het is verbijsterend.

Zoiets maak je maar één keer in je leven mee.

Het is een wereldberoemd doek. Een meesterwerk.

Het was verdwenen sinds 1939.

Komt door de kachel.

Wat is uw schatting? -Wat denk jij?

Tien?

Twaalf, om te beginnen.

Tien, twaalf...? -Miljoen.

Mama.

Uw foto was misleidend, alleen een detail. -Ik wilde de handtekening laten zien.

Schiele schilderde het in 1914, naar van Goghs Zonnebloemen.

Hij had het gezien in 1906 en wilde zijn versie maken.

Ze zijn dood omdat het de Eerste Wereldoorlog is.

Hoe gaat het met haar? -Moe. Ze ligt in bed.

Komt de dokter? -Ze is gewoon moe.

Zijn de boeken van de vorige eigenaar? -Dat lees ik niet.

Hij hield van detectives. -Hij was politieagent.

Nou ja, gepensioneerd.

Zijn er nog papieren, documenten?

We hebben dingen weggegooid. -Jammer. Wat voor dingen?

Papieren, rekeningen, dat soort troep.

Hier.

Ik heb dat nog niet kunnen doorspitten. -Gelukkig maar.

Misschien dit?

Heb je de sleutel? -Nee, niet gezien.

Was u niet nieuwsgierig wat erin zat?

Ik dacht gewoon kleding, ondergoed...

In een koffer die op slot is?

Dat zijn ze.

Ze is tien jaar geleden heengegaan.

Heengegaan? -Ze was ziek.

Had hij het over haar? -Hij zei niet veel.

Dat verbaast me niets. Bertina, wat staat er?

Ik lees Duits. Zal ik?

Sicherheitspolizei.

Veiligheidspolitie.

Een overkoepeld orgaan van de recherche, de KriPo en de geheime staatspolitie.

De Gestapo.

Vandaar de mooie jeugd van de vorige eigenaren.

Zie je.

Ze heulden met de Duitse politie.

Het schilderij is gekocht in 1918 door Egon Schiele's mecenas.

Stefan Wahlberg.

In de jaren '50 schreef hij een boek. Hij was Oostenrijker...

net als Schiele en Joods.

In 1938 werd Oostenrijk geannexeerd door de nazi's.

En het hoofd van Joodse Zaken was Adolf Eichmann.

Joden konden nog wel vertrekken, maar moesten betalen.

Duur betalen. Mag ik een glas water?

Gaat het?

Ga jij maar verder. -Dus Mr Wahlberg verzamelt...

zijn collectie expressionistische kunst om naar Frankrijk te verhuizen.

Vandaar hoopt hij naar de VS te gaan, alles te verkopen...

en zijn familie over te laten komen.

Maar de Duitsers arresteren hem in Straatsburg.

Hij weet te ontsnappen, maar zonder zijn verzameling.

Maar hoe is het doek hier beland?

Dat is met één woord te verklaren: ontaard.

Ontaarde kunst.

Die term gebruikten de Duitsers om moderne kunst te omschrijven.

Voor hen was het waardeloos.

Dus ze vernietigden die schilderijen...

of gaven ze weg als fooi...

aan plaatselijke collaborateurs...

in ruil voor hun diensten. -Zoals de Kemps.

Dus totale geheimhouding...

Dan verkopen ze jou het huis met alle toebehoren, ook het doek.

Voor hen was het vervloekt, gezien de herkomst.

En Wahlberg? -Die bleef in de VS.

Hij is zo'n 30 jaar geleden overleden. -En zijn familie?

Die zijn ook dood. -Die zijn dood, vergast in Auschwitz.

Goed. Ik wil dit schilderij niet.

Ik wil geen bloed aan mijn handen.

Geef het aan de erfgenamen of aan wie u ook wilt.

Ik wil het niet.

Even voor de duidelijkheid.

Bezit is gelijk aan eigendom.

Mijn cliënt kocht dit vijf jaar geleden, de termijn voor gestolen werk.

Tenzij het om roofbuit gaat. -Klopt.

Het doek gaat naar de rechtmatige eigenaars...

Maar? -Mijn cliënt.

Hij heeft het in goed vertrouwen gekocht. Een privépersoon heeft recht op iets.

Daar gaan wij niet over. -Een product ophemelen...

dat is uw werk. Dat kunt u ook voor hem doen.

We doen ons best. -U kunt wel beter dan dat.

9000 achter in de zaal.

9500 over de telefoon. -10.000 daar.

10.000 voor mevrouw.

We hebben 11.000. -11.100.

Nee, meneer, geen biedingen van 100, anders zitten we hier tot middernacht.

Ik stel voor 11.500. Geïnteresseerd. -11.500?

Nee, dan... -12.000 online.

12.000 online. 12.000 hier.

13.000 bij de deur. -13.000 voor meneer.

13.000 tegen u. 14.000 via de telefoon. We hebben 14.000.

Meneer?

Nee.

14.000 eenmaal...

andermaal, derdemaal.

Verkocht.

Het volgende lot is een eerste editie van Jean-Édouard du Monin.

Een uniek exemplaar. We beginnen met 3000 euro.

3000 om te beginnen. -3000.

3000 hier. -4000.

4000. -5000 voor meneer.

5000. -6000.

6000. Geen beter bod? -6000 op de eerst rij.

Amélie, niets? 7000, meneer? Dat is niet duur.

Amélie, aan de telefoon? Nee? 7000? -7000.

We gaan verder met 8000. 8000 voor meneer.

Hebben we 9000?

Nee, is dat het laatste woord? -8000.

8000, eenmaal, 8000 andermaal...

8000 derdemaal. -10.000.

10.000 voor mevrouw.

11.000 hier. -12.000.

12.000 voor mevrouw. Niemand anders?

We hebben 12.000. Eenmaal...

andermaal...

derdemaal. -15.000.

15.000 voor meneer.

15.000 voor de meneer in de zaal.

Hoger? -25.000.

25.000 voor mevrouw. 25.000 hier.

30.000. -30.000 voor meneer. Wat doen we?

35.000.

40.000.

Er wordt nog steeds uit de zaal geboden. -We zitten op 40.000. Mevrouw?

Wat doen we? Is er nog een bod?

Mevrouw?

40.000 eenmaal. Geen spijt? -Mevrouw?

40.000 voor meneer.

40.000 eenmaal...

andermaal...

andermaal, verkocht.

Kennen wij elkaar? -Nee. Laat me los.

Ik had een koper, maar hij haakt af.

Ik heb een slechte deal gedaan door u.

Volgens mij deed u dat expres. Waarom? -Ik weet niet wat u bedoelt.

Ik heb veel geld verloren door u. U bent me een verklaring schuldig.

U wilde dat boek toch niet echt?

Nee, maar u wel.

Hoe wist u dat? -Geen idee. Ik voelde het.

Aurore. Nee.

Laat me los. -Blijf hier.

Je bent mooi geworden. Doe je nu aan veilingen?

Laat me los. Dat doet pijn.

Het is rood. -Prinses op de erwt.

Wat doe je in het leven, behalve mij dwarsbomen?

Ik verkoop kleren. Tweedehands. -Valt me tegen. Wat zegt je vader ervan?

Hou hem erbuiten. -Dat bepaal ik zelf wel.

Wat zegt hij ervan? -Niets.

Bovendien is hij mijn vader niet.

Mijn moeder biechtte alles op toen ze doodziek was.

U bent mijn vader.

Ze ging terug naar Costa Rica...

en hij pleegde zelfmoord door bleekwater te drinken.

Hoe is het met het doek afgelopen?

Ze zeiden dat het gestolen was. -Nee.

Jawel. Ik mag het niet houden en ook niet verkopen.

Alleen teruggeven. Einde verhaal. -Als het gestolen is, is het geld waard.

Hoeveel? -Wat maakt het uit. Het moet terug.

Je kunt het ons wel vertellen. -Ik weet het niet.

Als je liegt, moet je het goed doen. -Vertel op.

Een mooi bedrag. -Hoeveel dan?

Nou?

Toe. -Tien.

Tien?

Tienduizend?

Een 10 met drie nullen? 10.000?

In onze handen neem ik aan?

Nee, nog bij die jongen.

Heb je het niet meegenomen? -Dat kon niet. We moeten eerst tekenen.

Laat me even alleen.

Paul Bellangé heeft ja gezegd voor de Saint Gratz-collectie.

Geweldig.

Even over mijn stagiaire. -Aurore?

Is alles in orde met haar? -Hoezo?

Doet ze het goed? -Ja.

Jij raadde haar aan, maar er is iets met haar.

Ze heeft het niet makkelijk. Ik kende haar vader die handelde in oude boeken.

Hij was vermogend. -Was? Niet meer?

Een vreselijk verhaal.

Zijn zakenpartner bestal hem en ging er met zijn vrouw vandoor.

Daarna kwam de belastingdienst en ging hij bankroet.

Dat wist ik niet.

De baas?

Ik heb New York gesproken. Het ziet er niet goed uit.

Pardon?

Een geroofd schilderij.

We willen een percentage.

Ze begonnen over ontvoering, chantage.

Ze hebben schijt aan ons. -André.

Ze zijn bang. -Des te beter.

Precies.

Je weet hoe ik denk over Angelsaksische advocaten en helemaal uit New York.

Hebben ze de erfgenamen benaderd? -Hun juristen willen er niet aan.

Dan doen we het zelf.

Wahlbergs erfgenamen zijn allemaal Amerikaans.

Moeten we dat meesterwerk dan afgeven? -Mag ik even nadenken?

Martin.

Je vriend is hier.

Ik moet mijn spullen pakken. Ik laat jullie alleen. Dag.

Dag, Sine.

Wat wil je?

Niets bijzonders.

Ik kon niet slapen dus ging ik hierheen. -Waarom?

Om het nog eens te zien.

Nu het 10K waard is.

Waarom?

Om het te begrijpen.

Wat valt er te begrijpen?

Geef je het echt terug?

Ik slaap nog en heb hier geen zin in. -Doe even normaal.

Zo bedoel ik het niet, maar...

Kijk niet zo. Vergeet dat doek toch. -Hoor je wat je zegt? Ik kijk gewoon.

Ik zeg alleen dat je het moet vergeten.

Heb je de achterkant bekeken? -Blijf ervan af.

Is het soms je baby, je oogappel?

Straks beschadig je het. -Dat doe ik niet.

Als je wilt dat we vrienden blijven...

doe dan alsof het doek er niet hangt en vergeet het.

Wat ben jij een eikel geworden.

Hou op.

Goedendag.

Bob, mag ik je voorstellen aan André Masson?

Bob Wahlberg. -Aangenaam.

Dus...

u hebt het gevonden. Zeker weten?

Dit is geen droom. -Nee, het is echt.

Het is geen vervalsing? -Ik zweer dat het echt is.

Mijn vader...

zou zo blij zijn.

Hij vastte elke maandag, zat op zijn kruk en dacht terug aan zijn dierbaren.

Volgens mij rouwde hij evenzeer om zijn doeken.

Een jongeman heeft uw vaders schilderij gevonden.

Hij werkt in een fabriek en draait nachtdiensten.

Hij doet alles om zijn moeder en familie te helpen.

En zijn moeder... -Sorry.

Dit is belangrijk.

Hallo, Ben. Ja, ik ben net aangekomen.

Is het Dickens of Zola?

Gewoon de waarheid.

Dus u bent Mr Wahlbergs advocaat? -In Frankrijk.

Zijn advocaten in de VS hebben de leiding.

Het verbaasde ons dat u het niet in New York wilde verkopen.

Ik zal uitleggen waarom.

Tast toe, alstublieft.

Bedankt, ik kan dat niet eten.

Iets anders? -Nee, niet nodig.

Toevallig leven we nu in de maand Adar.

De maand van gerechtigheid en geven.

Ik wil vooral eerlijk zijn.

Maar ik ga hier niet alleen over.

Dat was mijn broer net die belde.

Hij wees me erop dat we niemand iets verplicht zijn.

Deze jongeman is er niet op uit om hier een slaatje uit te slaan.

Hij weet niets van kunst.

Zoals ik al zei...

ook tegen mijn broer...

Adar is de maand van geven.

Dus...

dit is mijn voorstel.

Ik ben een van negen erfgenamen.

Zou uw jongeman misschien de tiende willen zijn?

Volgende rotonde, vierde afslag.

Tijdverspilling. E-mail werkt prima.

Dit komt aardiger over. Hoe laat is de afspraak?

Die had jij toch gepland?

Zit ze in Tirol?

Ja. Ze is aan het skiën.

In Oostenrijk? Zwitserland is vlakbij. Tot wanneer?

Ik zal haar privé-nummer geven. -Dank u wel. Sorry, dank u.

Dat is het toppunt.

Volgende week kan ik niet vanwege de Hoffenburg erfenis.

Ik kan het doek niet hier laten. -Een week langer kan toch geen kwaad?

Iedereen weet ervan, geen sprake van.

Ik kijk uit op de Pitztaler gletsjer. Het is prachtig en het weer ook.

Moest u per se nu weg?

Ik ben niet in dienst van u. Ik was er echt aan toe.

Wat zeggen de erfgenamen?

Ze vinden het goed dat wij het schilderij veilen.

En wat betreft mijn cliënt? -10% van de verkoopprijs. Dat is hun bod.

Mevr. Egerman? -Sorry...

Ik had een volle mond. Klinkt goed.

Geweldig.

Wij sturen u de contracten en u...

licht Martin in dat we het komen ophalen. -Nu meteen?

Ik ben pas gerust als we het hebben en het is schoongemaakt, verzekerd...

en we de promotietour kunnen starten. -De wat?

De promotionele poeha.

Om het in de markt te zetten en investeerders lekker te maken.

Geniet van het skiën. -Bedankt.

Heb je de middagploeg gezien? Ze hadden hun doelen niet gehaald.

Gebeurt ons nooit. -Ze waren moe.

Ze zijn gewoon slecht. We halen altijd onze doelen.

Wij zijn net begonnen.

Zij werken er al jaren.

Wat wil je?

Sorry van laatst.

Je meent er niks van. -Hou je mond. Ik praat tegen Martin.

Wacht even. Mijn mond houden? -Kamel.

Wacht. -Hou je erbuiten.

Wie moet z'n mond houden? -Jij.

Hoezo? Wat is jouw probleem? -Rustig.

Rustig, we praten. Heb je een probleem?

Wat is er mis? -Laat hem kalmeren.

Wat heb jij?

Even dimmen, Paco. Ik ben je maatje niet. Ik laat me door jou niet de mond snoeren.

Waar ga je heen? -Naar de bus.

Rustig blijven, Paco. Wallah, rustig aan.

Zeg ook sorry tegen hem. -Ja, ja, zal ik doen.

Ben je dat kontlikken van hem niet zat?

Kwam je sorry zeggen of ruzie zoeken?

Oké, ik snap het.

Wacht even, stop. -Tot ziens.

Kom op, het is cool. Zand erover.

Jij moet ook sorry zeggen. -Jij eerst tegen Kamel.

Oké, dan zeggen we samen sorry. -Hij niet.

Hij niet? Hoor je hoe hij tegen me praat?

Je bent ook zo een zeikerd.

De transporteurs zijn geweest.

Het duurde uren om het van de muur te halen en in te pakken.

Alsof het een zwaar gewonde was.

Wel kaal nu. -Valt het je op?

Vind je het mooi?

Het is...

Meneer?

Ik kom voor mijn dochter.

Ik krijg 89 euro van je. -Hè, hoezo?

Een DNA-test.

Dacht je dat hij niet zou bellen? -Hij kletst maar wat. Hij liegt.

Jij bent de laatste om iemand een leugenaar te noemen.

Papa, O, ben ik nog je vader?

Fijn om te horen. En ik ben trouwens niet dood. Nog niet.

Dat kunnen zij getuigen.

Kom naar mijn kantoor. -Dat kan niet.

Tuurlijk wel. Kom op.

Doe de deur dicht, alsjeblieft.

Wat heeft je vader? -Hij moet een nieuwe heup hebben.

Ga zitten.

Ik vraag of je wilt gaan zitten, alsjeblieft.

Je privéleven gaat mij niets aan, tenzij het je werk beïnvloedt.

Hij is ziek.

Omdat hij een slechte heup heeft, is hij nog niet gek.

Waarom noemt hij je een leugenaar?

Kun je zeggen wat je nu denkt? -Nee, dat kan ik niet.

Xonrupt-Longemer.

Sorry?

Xonrupt-Longemer, daar kom ik vandaan.

Zegt je niets?

Niemand kent het.

Als je uit Xonrupt-Longemer naar Parijs komt en eruitziet als iemand van daar...

Waarom vertelt u dit?

Omdat als iemand mij de maat neemt...

ik denk aan die eikels op school die wat te vertellen hadden in Xonrupt-Longemer...

en me de hele dag vernederden.

Het klinkt stom, maar dat motiveert me hier.

Je bent niet de enige met schaamte, Aurore. -Schaamte?

Ik schaam me niet.

Het kan me niet schelen waar u vandaan komt of hoe u gekleed ging.

U denkt alleen daaraan, met uw auto's, stropdassen en horloges. U bent sneu.

Een arrogante zak die erop geilt mijn baas te zijn.

Maar het is klaar. Ik ga weg.

Dat beslis jij niet. -Jawel.

Blijf staan. -Stop of ik zeg dat u me hebt aangerand.

Ik word uw ergste nachtmerrie.

Je bent volslagen gestoord. -U heeft geen idee hoezeer ik u haat.

Wachten we op Samson Körner? Van de Körner Stichting?

Ik dacht dat hij dood was.

Toen hij hoorde van de Schiele, kwam hij weer tot leven.

Ik lust wel champagne. -Ja.

Ligt het aan mij of straal je? -Ik ben verliefd.

Gefeliciteerd.

Je lijkt een beetje gespannen.

Heb je je stagiaire echt ontslagen?

Ja.

Nou ja, ze is zelf opgestapt.

Opgeruimd staat netjes. Ze was gestoord.

Welkom in Parijs, meneer Körner.

Guten Tag.

Gaat u zitten.

Nou...

We zijn allemaal erg trots op deze ontdekking.

We kunnen wel van een wonder spreken.

Dit werk, Zonnebloemen van Egon Schiele...

werd verloren gewaand, zoekgeraakt in de chaos van de Tweede Wereldoorlog.

Het was inderdaad spoorloos verdwenen in 1939 samen met de rest van de collectie.

Ik ben teleurgesteld.

Erg teleurgesteld.

Het is niet wat ik had verwacht.

De schade is erger dan werd gezegd.

Het is geen eersteklas werk.

Het is een tweederangs werk.

Hallo. -Met meester Egerman.

Alles goed, André?

Het kan beter.

En met u? -Prima, bedankt.

Zegt de naam Rochebourg u iets?

Dat is de Franse advocaat van de familie Wahlberg.

Wat wil hij?

Hij heeft me gebeld.

Het schilderij zou niet goed verkopen en kon beter niet worden geveild.

Belachelijk. -Hij heeft een onderhands bod van 8 miljoen.

Hij zegt dat we het moeten aannemen. -8 miljoen is...

Het is onzin, geen sprake van.

Ik zei dat we alleen via u zouden verkopen.

U bent geweldig. -Weet ik.

Ik zal hem bellen en contact met u opnemen.

Hou me op de hoogte. Nog een fijne avond. -Bedankt.

Mr. Rochebourg, ik ben niet bereikbaar. Spreek wat in.

Uw bericht wordt opgenomen.

Ja? -Bertina, we hebben een probleem.

Ik ben niet alleen. -Wanneer kunnen we praten?

Ik ben nog in Parijs.

Ben je thuis? -Ja.

Ik kan er over een uur zijn. -Oké, prima. Bedankt.

Laat me je bekijken.

Hoeveel heb je gedronken? -Niet veel.

Hoeveel?

Vier.

Vijf.

Bodempjes.

Maar ik heb gegeten. Dus dan zijn het er...

ongeveer drie.

Heeft de advocaat niet gebeld? -Nee.

Ik heb hem gebeld, maar niets ingesproken. Ik wil niet...

de indruk wekken dat ik smeek.

Wil je ook?

Single malt. Een goede rooksmaak.

Ik wil graag in bad.

Heb je weer een liefdesleven? Geweldig.

Vooral ingewikkeld.

Bel Wahlberg en vraag van wie dat bod komt. Dring aan.

Ik kan Rochebourg niet passeren.

Die zal zich toch beroepen op zijn geheimhoudingsplicht.

8 miljoen.

Dat doen we niet. Wij hebben het laatste woord.

Voor 10%.

Maar wij beslissen hoe we het doek verkopen.

Het is nog vroeg in New York.

Ik kan hem niet bellen. -Waarom niet?

Daarom niet. -Je bent laf geworden.

Meneer Masson, onze familie is de wettige eigenaar van dit doek...

en wij kunnen ermee doen wat we willen.

Eén vraag: Van wie komt dit pathetische bod?

Pathetisch? -Belachelijk, schandalig.

Ik begrijp dat u niet wilt dat het doek u ontglipt...

maar ik wil niet met lege handen komen te staan.

Bob, dat gaat echt niet gebeuren.

De markt voor een Schiele is op z'n top en dat weet je.

Ik wil mijn reputatie riskeren en die van Scottie's ook...

Mr. Masson, ik heb een vergadering.

We praten er nog over. Bedankt.

Je koffie.

Straks ben je misselijk. -Nou en? Het is gedaan met me.

Hou op met zeuren en met drinken.

Je bent ten minste gewaarschuwd.

Je mag Egerman wel bedanken.

Ik mag haar steeds meer.

Zeg het haar. Ze is net zo single als jij.

Ze is geen vrouw voor mij.

Moet ik je naar bed brengen?

Nee, ik red me wel.

Goedenavond.

Is meneer Masson er niet? -Waar gaat het over?

Ik wilde...

Doe uw jas uit.

Nee, laat maar. -Wacht. Hij is in de andere kamer.

Mooie jas.

Van de veiling.

150 euro.

Dus jij bent Aurore.

Ik hoor dat je veel liegt. -Het is echt zo.

150 euro op een veiling.

En u bent? -Ik?

Zijn ex-vrouw. Maar ik ben ook een collega.

En een vriendin.

Waarschijnlijk de enige.

Wil je hem spreken? Hij is niet zo lekker.

Gaat het over werk? Ik kan iets doorgeven.

Het gaat niet over werk.

Eén moment.

Kom.

Hij is uitgeteld.

Hij drinkt als hij eenzaam is en hij wordt steeds eenzamer.

Een vicieuze cirkel.

Was u met hem? -We zijn al tien jaar uit elkaar.

Ik heb net een bad genomen, anders stort ik in.

Wilde je hem iets in het bijzonder zeggen? -Dat gaat u niets aan.

Weet ik, maar misschien kan ik helpen.

Ik heb dingen gezegd die ik niet meen.

Ik wilde het uitleggen. Ook al heeft het geen zin meer.

Waarom denken jullie allemaal dat alles zinloos of te laat is?

Het is nooit ergens te laat voor.

Je bent jonger dan ik dacht.

Je bent zo jong. -Dus?

Niets.

Ik moet gaan. -Ik ook.

Nee, blijf. Hij heeft het nodig. -Waarom?

Wil je dat weten?

Ga zitten.

Ik heb koffiegezet.

Wat doe jij hier?

Heb je geslapen of keek je hoe ik snurkte?

Ik heb niet geslapen. Ik heb nagedacht. -Dus ik snurkte.

Het gaat niet altijd om jou. Ik heb nagedacht over wat er gebeurd is.

Prima. Tussen ons?

Er is niets gebeurd tussen ons. -O nee?

Dus mij uitschelden of dreigen met aangiftes is niets?

Wat moet er gebeuren als het wel iets is? -Je arrogantie irriteerde me.

Zand erover?

Ik heb het over het schilderij.

Heeft Bertina je bijgepraat?

Dus je weet dat het is misgegaan. -Volgens mij niet.

Ik loop al een tijdje mee, ik weet wanneer mijn kans verkeken is.

Je weet helemaal niets.

Denk je dat je alles weet na een maandje stage lopen?

En waarom zou ik een dwangmatige leugenaar geloven?

Ik wilde helpen, maar als je gelooft in mannelijke superioriteit, ga ik slapen.

Daar heeft het niets mee te maken. -Tuurlijk.

De code is A-55-88.

Mijn excuses.

En ik ben bereid om te luisteren...

naar wat je ook te zeggen hebt.

Koffie?

Nee, ik heb er al vijf op.

Ik heb me ook geschoren.

Hoe kun je helpen? -Laat me Wahlberg bellen.

Hij neemt je telefoontje niet aan. -Bel hem dan zelf.

Om wat te zeggen? -Ik wilde het je schrijven.

Het staat al op papier.

Ik weet niet of je het wel verdient.

Meneer Wahlberg met André Masson.

Sorry dat ik u wakker bel, maar ik moet u spreken.

Het is belangrijk voor u. Gisteren...

Volgens mij is alles al gezegd.

Nee, verre van dat.

Ik heb ontdekt dat u bent misleid.

U wordt bedrogen.

Waar heb je het in godsnaam over?

Over Samson Körner.

Wat weet je precies.

Het bod van 8 miljoen...

voor dit doek komt van hem. Toch?

Ja, Körner heeft te kennen gegeven dat hij interesse heeft.

En je advocaat, mr. Rochebourg...

wordt niet door jou uitbetaald?

Nee, hij krijgt een commissieloon.

En ik ga niet... -Bob, twee dingen.

Eén, meneer Körner van de Körner Fundatie en het Körner-museum...

neemt je in de maling.

Twee, mr. Rochebourg is degene die zei...

dat het schilderij slecht zou verkopen, toch?

Hoe weet je dat?

Hij heeft een deal met meneer Körner en wilde een deal sluiten met onze advocaat...

om een percentage te krijgen.

Ik kan je een volledige uitleg mailen.

Dat zou fijn zijn. -Bedankt.

Hoe wist je dit? -Mijn vader is zo opgelicht.

Klassiek. Het product afkraken om het goedkoop te kunnen kopen.

Ik had het kunnen weten. Bertina ook, maar ze is verliefd.

Dan denk je niet helder, toch?

Dank je wel.

Je vader leek me een aardige vent.

Hebben jullie gepraat? -Nee.

Komt het nog goed? -We komen er wel overheen.

Nu schop ik je eruit.

Voorzichtig. Je wurgt me. -Omdat je niet stilstaat. Wiebel niet zo.

Zo.

Heel mooi zo.

Ik lijk wel een pinguïn.

Mijn knappe zoon.

Hij zit niet lekker. Ik doe 'm af.

De das van je vader. -Ja, maar hij is foeilelijk.

Hallo, alles goed?

Ja, en met jou? -Ook.

Kon je makkelijk vrij krijgen? -Ja, ik had nog vakantiedagen staan.

Heb je het je vrienden verteld? -Nee, niemand.

O, waarom niet? -Het gaat ze niets aan.

Hij is bloednerveus. -Niet waar, mama.

Speel eens wat gitaar. Je bent vast goed. -Nee, ik ben slecht.

Onzin. Hij is geweldig.

Hij houdt van Cabrel. -Stop.

Voor mr. Egerman.

Suzanne. -Voor Suzanne.

Moet ik echt mee?

Parijs is prachtig. Je zult het leuk vinden.

En Suzanne kan je rondleiden. -Niemand hoeft mijn hand vast te houden.

Ben je daar bang voor?

Meisjes maken hem bang. -Oké, nog één woord...

Speel maar wat je wilt. Dat zou ik leuk vinden.

Voor beide kamers. -Bedankt.

Goedendag. Welkom in het Pullman Tour Eiffel.

Hallo, met mij.

Ja, alles is goed gegaan. Hij is een schatje.

Verlamd door verlegenheid.

Ik zit in kamer 972.

Ik ga me even opfrissen. Ik stink naar zweet.

Ja, maar ik heb er last van.

Je ruikt lekker.

Badschuim.

Kom mee, Martin.

Dus nu komen we bij het hoogtepunt van deze unieke en historische veiling met...

dit schilderij, Egon Schiele's Zonnebloemen.

De herkomst ervan alleen al is een prachtig verhaal.

Voor dit schilderij beginnen we met 8 miljoen euro.

8 miljoen. Heb ik een bod op 8 miljoen?

Een bod hier bij Quitterie aan de telefoon.

9 miljoen euro hier.

Tegen jou, Élise, Quitterie op 10 miljoen.

11 miljoen hier met Stéphane.

12 miljoen voor Benoît.

Samantha, 13 miljoen euro.

14 miljoen met Élise.

15 miljoen euro voor Samantha.

16 miljoen.

18 miljoen euro.

21 miljoen voor Samantha's cliënt.

Het bieden is tegen je, Benoît.

22 miljoen.

23 miljoen.

Verkocht voor 23 miljoen?

24 miljoen.

24 miljoen, Samantha?

Nu gaat het tussen jullie twee klanten.

We hebben een bod van 24 miljoen.

25 miljoen.

25 miljoen voor Samantha's cliënt.

25 miljoen, Benoît?

Verkocht voor 25 miljoen...

dit schilderij van Egon Schiele voor klant nr. 120.

Waanzinnig, hè? Historisch.

Heb je Martin gezien? -Is hij niet bij jou?

Nee, hij was opeens verdwenen. Ik weet niet waar hij is.

Kijk op de toiletten. Als ik net 2 miljoen had gewonnen, zou ik overgeven.

Ben zo terug.

Prachtig.

Het was prachtig.

Dank je wel. Is Henri er niet?

Daar wilde ik je over spreken. Heb je even?

We zijn klaar, dus ja.

Ik had geen tijd om het eerder te vertellen.

Ik heb de afdeling geherstructureerd. Henri gaat weg.

Francis vervangt jou als International head en jij wordt Chairman.

Ik hoop dat je blij bent.

Het is fantastisch, Hervé.

Neem me niet kwalijk. -Natuurlijk.

Je leidde het als een dirigent. Prachtig om te zien.

Dank je wel.

Ik ga er vandoor, denk ik. -Sorry?

Ik vertrek bij Scottie's.

Je bent de held van de dag en je praat over vertrekken.

Ben je gek geworden?

Hervé heeft me net tot Chairman benoemd.

Dat is als president.

Ik wil geen Chairman zijn.

Alleen maar op kantoor...

Dat is toch niks voor mij?

Hij herstructureert mijn afdeling achter mijn rug om...

en kondigt het aan alsof het geweldig nieuws is.

Dat is respectloos en hij beseft het niet eens.

Denk er toch even over na.

Hij heeft Henri net ontslagen.

Morgen kan hij mij ontslaan als hij daar zin in heeft.

Terwijl wij op ons hoogtepunt zijn.

Ik ken mensen.

Jij kent mensen.

We beginnen voor onszelf.

Lijkt je dat wat?

Martin, weer met mij. Bel me terug. Waar zit je?

Dit is een geweldig moment. We willen het graag met je delen.

Een zakdoekje?

Ik breng je naar het hotel.

Over vijf minuten.

Alles is in orde.

Kom op, we gaan.

Mag ik proeven? -Ga je gang.

Sorry, we hadden honger. -Geen probleem.

Ik werd opgehouden door de Wahlbergs. De familie is hier.

De hele familie? -Ze hebben boven een eetzaal gereserveerd.

Martin, ze willen je graag ontmoeten. -Mij?

Ja, jij. Vind je dat erg? -Nee, het is goed.

Doe rustig aan.

U mag ook meekomen. -Graag.

Ik ga niet mee. Ik ben doodmoe.

Ik betaal wel. -Bedankt.

En ik ga akkoord met je voorstel.

Martin, wat fijn je te ontmoeten.

Aangenaam kennis te maken.

Zeven maanden later.

Alles goed? -Met jou ook?

Wat drink je?

Wat is het ook alweer? -Een Moscow Mule.

Mag ik proeven?

Ga je gang.

Alleen ruiken.

Ja, graag. -Hij is heel lekker.

Gefeliciteerd met je verjaardag.

Mijn favoriet. -Echt waar?

Dank je wel.

Ik heb dit voor jou.

Een dame in geldnood. Ze wil verkopen.

Al 150 jaar in haar familie.

Als hij het echt is, is het een ongelooflijke ontdekking.

Er zijn geen reproducties...

alleen een karikatuur in een satirisch tijdschrift uit die tijd, Le Charivari.

O ja.

Ze bloosde toen ze me het verhaal vertelde.

Waarom?

Haar overgrootmoeder had een 'salon' tegenover het huis van de schilder.

Het schilderij was een cadeau voor haar diensten.

Een prostituee. -Een lichtekooi, een demimondaine.

Afijn, een hoer.

De schande van deze zeer nette familie.

Kun je het doorsturen? -Natuurlijk.

Alsjeblieft.

Papa. -Alles goed?

Ja, en met jou? -Jawel, dank je.

Goedenavond, alles goed? -Prima.

Alsjeblieft.

Ik zal eeuwig lekker ruiken.

Ik kan 'm ruilen. -Het is prima.

Echt? -Ik ben blij.

Neem me niet kwalijk, mijn telefoon. Sorry.

Het vriest buiten. -Hallo.

Ik vroeg me al af...

Neem me niet kwalijk, uw tafel is klaar. Volgt u mij alstublieft.

O, bijna vergeten. Dit was bezorgd op kantoor.

Geachte, meneer Masson.

Ik heb een elektrische gitaar gekocht...

een huis voor mijn moeder en dat was het.

Ik blijf nachtdiensten draaien. Ik wil niet dat mijn vrienden het weten...

en dat het mijn hele leven verandert.

Maar ik wilde u voor alles bedanken en u een vrolijk kerstfeest wensen.

Martin Keller.