Original subtitles

Jezus, mam. Wat heb je?

En dat om zo'n dom schijfje. Jij weet niet waar dat ding is?

Kijk, Julius is nu bij mij en die heeft dat ding niet.

Zou je dat alsjeblieft willen doorgeven aan die golem van je?

Jij mag ook gewoon uitstappen. Geen probleem mee.

Luister, Marcus. Jij moet even iets voor mij doen. Ik heb een plan.

Ons bureau is wellicht betrokken geraakt en onze hoofdofficier is ondergedoken.

Pap.

Juul, kun je die schijf niet gewoon beter aan mij geven?

Jammer dat uw gift niet kan helpen.

Er komt 'n punt dat een afschrijving goedkoper is dan door financieren.

- Hé. - Laat 'm los.

Ja, jij weet alles nu.

- Marcus, heb je iets over Ed verteld? - Is er een probleem?

We gaan Duitsland inschakelen. Dat gaat voor jou ook gevolgen hebben.

[geweerschoten]

Feitelijk is hij vanaf zijn 14e voortdurend onderhouden.

Op z'n school wordt één keer gewag gemaakt van...

"Betaald door z'n vader."

Mevrouw de officier.

- Mag ik nog wel officier zeggen? - Jij mag zeggen wat je wil.

Ja, want wij proberen het hier natuurlijk een beetje aan elkaar te rijmen.

- Hm-m. - Hoe 't zo uit de hand heeft kunnen lopen.

Begin anders nog één keer bij het begin.

[deur piept]

Dan eh, dan moet ik even nadenken.

Het eh, begon bij een inval...

Ed.

Prima.

...die werd tegengehouden.

- Hé, wie hebben we daar? - Goeiemorgen.

- Hoe is het met de koorts? - Ik ben weer helder. We gaan ervandoor.

Sylvia, je moet me even helpen. Hé, wat gaan we nu doen?

Ik heb jou al gezegd wat, Ed. Kom, we gaan.

Het is niet zo dat het gevaar geweken is.

Ik ben bericht uit Duitsland dat ze me willen spreken, in levenden lijve.

Nou ja, dat is goed nieuws.

Ze hebben iets ontdekt over de achtergrond van Martin Heezink.

- O. Enig idee wat? - Nee.

Anders rij ik in m'n eentje naar Den Haag

- en dan probeer ik vanuit daar-- - Ed, ik heb echt iedereen nodig.

Sorry dat ik jou zo in de shit laat zitten.

Het is niks. Go, get them.

[onheilspellende muziek]

Rustig, ik wilde je niet laten schrikken.

Ik eh, misschien moet ik dan ook niet zo freaky

- naast je bed gaan zitten. - Nee.

Ik had gedacht dat je wel bewaking zou hebben.

- Ik ben Vera Duchesny. - Dat weet ik.

Ik ben aangesloten bij de Global Alliance of Investigative Journalists.

En we houden je al een tijdje in de gaten.

Maar nu ehm...

We kunnen je helpen.

Dit verhaal is groter dan jij aankan.

We vertegenwoordigen de 80 grootste redacties ter wereld.

Ja, stop maar. Ik heb al een ervaring gehad met een groter mediabedrijf.

- Dat was niet positief. - We zijn geen mediabedrijf

wij zijn de journalistiek.

Als wat jij zegt waar is

dan moet er een enorm team op gezet worden met veel tijd en geld

en, met alle respect, iets meer ervaring dan jij.

- En ik dan? - Dit gaat niet om jou.

Als de volgende aanslag wel lukt en jij neemt dit alles mee je graf in

dan ben je niet veel meer dan een amateur.

[Frans gesprek op de radio]

[Ed] Mag ik anders misschien weten wie we gaan spreken in Duitsland?

Ik zeg toch niet dat ik het er niet mee eens ben, ik wil weten of ik kan helpen.

Mam, papa vraagt iets.

Ik heb veel samengewerkt met Duitsland. Je moet gewoon mijn netwerk gebruiken.

Ja, lieverd.

Wacht maar tot we in Duitsland zijn, dan legt papa het uit.

Ik denk niet dat ie het gaat eten, hoor.

- Hij is zo paranoia als de pest. - Ja, vind je het gek?

[geklop op deur]

Roomservice. [luikje wort ontgrendeld]

Ik heb het zelf opgeschept.

Lekker, Stan. Jij kan de lunch overslaan.

[sirene]

[spannende muziek]

JUSTITIËLE DIENST PARKEERPLAATS 1

Gaat het?

- Dag, Sylvia. - Dag.

- Het was toch niet te moeilijk te vinden? - Nee, nee.

- Hallo, Ulrich. - Sylvia, hallo.

- Zullen we? - Ja.

Er is koffie en er liggen tijdschriften boven.

Ben zo terug.

- Hou jij alles in de gaten? - Ja, prima.

- Ulrich. - Ed Koppers.

Hallo. Wilt u cappuccino of gewone koffie? We hebben van alles.

Ik begrijp dat u iets voor mij hebt?

Ik heb het zelf nog niet echt goed kunnen bekijken.

Oké.

We zullen het nauwkeurig bestuderen.

Het kost een paar uur voordat we het aan de minister kunnen voorleggen.

Dat begrijp ik, ja.

Het is voor ons belangrijk om vast te leggen dat u ons benaderd hebt

en dat u vreest voor de veiligheid van u en uw team.

En dat u ons vraagt de zaak over te nemen.

Dat klopt.

En dan is het idee dat u gezamenlijk leiding geeft

met uw Duitse tegenhanger, of zullen we dat achterwege laten?

Daar heb ik niet echt over nagedacht.

Eh, het is niet zo belangrijk voor me om hierbij betrokken te blijven.

U wilt er gewoon vanaf, hè?

Waarom is dat belangrijk?

Nou, er heeft een incident plaatsgehad.

Martin Heezink zit nu in een isoleercel.

Ik snap het.

Hij heeft een nieuwe advocaat toegewezen gekregen, maar die weigerde hij.

En hij heeft aangegeven wellicht te willen meewerken

als er aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan.

- Zoals? - Hij wil alleen met u praten.

O.

Ik ben zo terug.

[onheilspellende muziek zwelt aan]

Sylvia, als ik je even mag lenen

ik, ik weet niet wat ze jou verteld hebben, maar misschien is het goed

- dat wij ook even gaan zitten. - Nee, dat is niet nodig.

Ik weet hoe het zit.

Maar misschien kan ik het uitleggen.

Ja, je mag het zeker uitleggen. Aan hem, daar.

[Nina gniffelt]

- Nina Jacobs? - Hallo.

Daniel de Leeuw.

De harde schijf waarmee u publiceert in uw podcast

is door diefstal in uw bezit gekomen.

Wij hebben dit bij de rechter hard gemaakt

en die heeft daarom alle uitzendingen van uw podcast tot illegaal bestempeld.

Het OM sommeert u daarom daar onmiddellijk mee op te houden.

Dus als ik een nieuwe aflevering online zet, eh, dan word ik gearresteerd?

Nee, nee, we gaan jou niet je zin geven natuurlijk.

Wij hebben vanochtend dezelfde eis neergelegd bij alle streaming-

en podcastdiensten in Nederland en Europa

en hen gesommeerd om jouw podcasts offline te halen op straffe van rechtsvervolging.

En uiteraard willen mediabedrijven hun vingers niet branden aan diefstal.

Ga vooral lekker door met uitzenden.

Jammer dat je dan tussen de wappies en de complotdenkers in de wildernis zit.

Als een boodschap echt belangrijk is, vindt die vanzelf z'n publiek.

Fijne dag nog.

Zo.

GEPUBLICEERD

Fuckers.

[onheilspellende muziek]

Jongens, sorry, ik weet niet wat er aan de hand is.

Eerst kregen we groen licht en toen werden we weer gebeld

dat ze het niet zeker weten.

Morgenochtend neemt de minister weer contact met me op.

- Er zijn volop hotels in de buurt. - Nee, we wachten hier wel.

- Maar... - De lichten gaan hier om 20.00 uur uit.

- Ze gooien ons er gewoon uit, Syl. - Dan wachten we buiten op de stoep.

Oké. Ik laat de nachtdienst weten dat u hier blijft.

Zo.

[hij ademt zwaar]

[stadsgeluiden, sirene in de verte]

Goedenavond.

Via de regenpijp moet wel lukken.

Mag ik jou vragen, wat denk jij hier nou precies uit te halen?

Nou...

Ik vind het gewoon heerlijk om jou te zien sparteen.

- Wie zegt dat ik aan het spartelen ben? - Ik.

Ze gaan het niet doen, hoor, die Duitsers.

Die klanten van Martin, Saoedi's, Russen

- in dit politieke klimaat... - Hm.

Het zijn een stelletje schijterds, net als wij.

Sylvia niet.

Jawel, hoor.

Uiteindelijk is ze gewoon een pragmaticus.

Net als ik.

En dan laten we 'm lopen.

Same as always.

[schoonmaker fluit]

Juul, ik wil even met je praten.

Tien jaar voor ik je moeder leerde kennen, had ik een eh...

nou ja, hoe moet je dat noemen, een, een affaire met een vrouw van m'n werk.

- Z'n secretaresse. - Wil je dat niet doen, Sylvia?

Ik, ik wil niks vergeten.

Dat was ver voor jullie.

En, en ik, ik moet trouwens ook zeggen, in een heel andere tijd.

Volledig consensual, zou je nu zeggen.

Ja, het duurde een paar maanden.

En dat is ook gewoon weer uitgegaan.

En ik heb er daarna ook nooit meer iets over gehoord.

- Einde verhaal. - Eh, tot 15 jaar later.

Jij was denk ik een jaar of één.

En ik kreeg...

Ik kreeg opeens een bericht of ik eh, wilde komen

want mijn zoon zat in de problemen.

Nou, ik dacht dat het de crèche was, dat het over jou ging, dus ik schrok.

Maar toen zeiden ze dat mijn zoon... [Martin kokhalst]

...in de cel zat op het politiebureau vanwege oplichting.

En dat ik 'm daar maar moest gaan halen.

Dus ik ben er naartoe gegaan en toen zeiden ze:

"Uw zoon Martin is hier en u mag hem meenemen."

Kijk, je moet... Je moet goed begrijpen

dat kind is verwekt voordat ik je moeder leerde kennen.

En toen ik erachter kwam, toen eh, toen had mama

nou ja, hè, zelf even een aantal issues.

Of ja, dat is geen excuus, maar ja, ik bedoel

jij wilde Julius niet vasthouden, dat is toch zo?

En je vond dat je mij met iedereen moest delen.

En eh, en ik zeg niet dat jij de schuld bent

maar ik bedoel, jij was, sorry, psychotisch.

Dus ik, ik kon het niet zeggen.

En toen dat achter de rug was en jij eh, ouder was geworden

toen was het moment voorbij om het nog te kunnen vertellen.

Maar je moet snappen dat ik dus niet wist wie dat was.

En of het waar was.

Ik wist alleen dat het eh, één van de briljantste jongens was

die ik ooit had gezien.

Dus toen heb ik ehm, z'n opleiding betaald

en daarna heb ik 'm een beetje, ja, op weg geholpen.

Dat was het.

Oké. Bedankt.

- Ik kan me voorstellen dat je vragen hebt. - Nee, hoor.

[geklop op het raam]

Stan?

Stan? Stan?

Stan!

[spannende muziek zwelt aan]

[Nina] En dat brengt ons tot het slot van aflevering twee

in onze serie Martin Heezink.

Een door het westen gesteunde dictator

een drugsroute vanuit Colombia

een pensioenfonds dat handelt in bloeddiamanten

het is allemaal echt te bizar om op te noemen

maar als het hier niet gebeurt, dan gebeurt het nergens.

En uiteraard wil ik m'n luisteraars die zijn blijven plakken bedanken.

- Hm. - Echt bedankt.

Please, blijven delen, blijf het verspreiden

en zo komen we vanzelf terug op het wereldtoneel.

- Poef. Mind-blowing. [gniffelend] -Dank je wel.

- Maar echt. - Dank je.

- Weer een hele goeie. Ja, serieus. - Lief.

Zo. Nou, werk ze.

Marcus.

Kan ik jou even spreken?

Ed Koppers en Sylvia zitten nogal in de knoei.

- Weet je dat? - Eh, dat weet ik, ja.

Ik heb ook helemaal geen zin om het erover te hebben hoe ze daar in gekomen zijn.

Het grote voordeel van ons werk vind ik altijd

dat we ons eigenlijk een beetje buiten het politieke gekonkel kunnen houden.

Ja. Is voor mensen van jullie leeftijd misschien een bizarre gedachte

maar in ons werk dealen we in geld, belastingregels en accounts, hè.

Wie daarachter zit, wie dat geld hoe verdient, daar hou ik me niet mee bezig.

Niet dat het me niet interesseert

maar ik pretendeer niet zo slim of moreel deugend te zijn

dat ik weet hoe alles in elkaar zit.

In dit geval gaat het om een hoop geld

en een aantal tamelijk agressieve types.

[lacht] Dat vind ik altijd zo mooi aan jou, hè.

Sommige mensen hebben aan een half woord genoeg

en bij jou moet je het altijd twee keer zeggen

en dan weet je nog niet of het aankomt.

Martin Heezink zit in een EBI vast.

Het zou een heleboel mensen een heleboel ellende schelen

als hij wordt overgeplaatst.

Voor z'n eigen veiligheid natuurlijk.

Hm?

Nou, ga je nou zo zitten doen?

Ben je ineens heel erg begaan met het lot van Martin Heezink

de grootste ploert die er ooit op de Zuidas heeft rondgelopen?

Luister, als jij moet kiezen tussen Ed Koppers, Sylvia en hem

- dan is dat toch duidelijk? - Ja, is ook zo.

- Ja. - Oké. Oké. Ehm...

Ik stel voor dat we het als volgt doen.

Ik vertel jouw dochter nooit wat jij net aan mij hebt gevraagd

en dan blijf jij voor de rest van je leven zo ver mogelijk bij ons uit de buurt.

Het was ook weer niet echt een vraag, Marcus.

Succes.

En op dit moment was bij iedereen bij het functioneel parket duidelijk

wat er met dat verzoek tot overplaatsing bedoeld werd?

Ja, dat eh, dat denk ik wel, ja. Ja.

Dat ze het op het leven van meneer Heezink hadden voorzien.

Ja, precies.

Ja, dat zou ik ook graag doen, maar ze zit nog steeds in de lobby.

Ja, met het hele gezin. [piepjes van autoalarm]

Ja, maar zeg jij het haar maar. Ik krijg haar hier niet weg.

Ze is erg koppig.

Helemaal duidelijk. Komt voor elkaar.

Oké.

- Is er nog nieuws? - Een klein beetje.

De minister wil horen wat Heezink te zeggen heeft

en daarna denken we over een deal na.

- We willen eerst zijn verklaring hebben. - Oké.

Dus de deal is nog niet rond, maar het begin is er.

Je wordt gewoon aan het lijntje gehouden.

Er is geen zaak in Nederland, dus ook niet in Duitsland.

O eh, en de harde schijf die je ons gaf, bewaren we in onze kluis

tot er een besluit is gevallen.

We hebben nog niet alles wat Heezink erop heeft opgeslagen kunnen onderzoeken.

Dat kost ons nog een paar dagen.

Ja, graag.

Het is zaak om 'm zo snel mogelijk uit Nederland weg te krijgen.

Al kunnen wij daar niet echt veel aan doen.

- Waarom snel? - Volgens onze inlichtingen

is er weer een moordpoging op Heezink ondernomen.

- Wanneer? - Gisteravond.

- In de gevangenis? - Precies.

Ze proberen 'm nu over te plaatsen naar een minder beveiligde locatie.

[celdeur wordt ontgrendeld]

En had u deze reactie van uw collega Marcus verwacht?

Van Marcus wel, ja.

En van de rest van het FP?

Dat heeft me wat meer verbaasd.

[Kim] Hé Lars, waar ben je, gek? Het loopt totaal uit de hand hier.

- Ik probeer Marcus te bereiken. - Marcus ligt eruit.

Wat? Hoezo?

Ja, ze zeggen dat het is omdat ie iets met bonnetjes verneukt heeft

maar iedereen weet dat het is omdat ie weigert Heezink over te plaatsen.

- Wa-waar is dit voor? - Je gaat verhuizen.

Z'n advocaat wil 'm uit de EBI hebben, ehm

- omdat ie daar gevaar loopt. - En wie vervangt Marcus?

[lachend] Nou, dat ga je wel mooi vinden.

Ze hebben nu zeven man gevraagd om z'n plek in te nemen.

- Ja, oké. En wie is het geworden? - Die hebben allemaal geweigerd.

De hele afdeling is solidair. Hoe mooi is dat?

Ja, zeker.

Zeker, ja.

Maar goed, ze zoeken natuurlijk gewoon net zo lang door

totdat ze iemand hebben gevonden die wel wil meewerken.

Ongewone promotie, meneer de Leeuw, mag ik wel zeggen.

Ongelooflijk snel ook.

Het is maar parketofficier natuurlijk.

Gebeurt vaker bij mensen van mijn leeftijd.

Is dat zo?

Meteen een nogal controversieel verzoek.

Wat vindt meneer Heezink hier zelf van?

Meneer Heezink wordt overgeplaatst voor zijn eigen bestwil.

Er is al twee keer een aanslag op z'n leven gepleegd.

Hm. Ik denk dat u erg snel carrière gaat maken.

- Dank u wel. - Dat was geen compliment.

[onheilspellende muziek]

- Het is geregeld. - Oké.

Oké, let's get it over with.

Zeg, ik krijg elke keer een andere officier van justitie aan de lijn.

Gaan jullie lekker daar?

We hebben wat wisselingen van de wacht gehad.

En ik heb hier officieel zwart op wit dat Martin Heezink moet worden overgeplaatst.

Hij wordt net door twee collega's van jou opgehaald.

Pardon?

Misschien valt er te praten. Ik heb een heleboel geld.

- We gaan. - Ze nemen 'm net mee.

Bedankt, jongens.

Meneer Koppers, ik heb hier uw collega aan de lijn.

Andere keer.

- Gelukt? - Natuurlijk.

Laat dat maar aan je ouders over.

[spannende muziek]

Maar ik heb toch enige moeite om te begrijpen hoe dit is gebeurd dan.

Maar doen die Duitsers dan mee?

Oké. Nou, geef dat vooral aan de minister door.

Als Martin Heezink in Duitse handen valt, dan...

Dan is het klaar.

Want Martin gaat sowieso praten. Over iedereen.

Goed, eh, kijk of je Ed Koppers nog ergens eh, kunt opsnorren.

Ja.

En kon dat zomaar dan?

Wie had daar de leiding? De Duitsers of de Nederlanders?

Op dat moment? Ik.

Zo, Martin. Jij wou mij spreken? [deur valt dicht]

- Waar moet ik naartoe? - Hier.

Nou, je hebt een eh, eigen badkamertje hier, bij je slaapkamer.

De messen die zijn uiteraard allemaal weggehaald.

We hebben hier voor iemand zitten, hier achter zit iemand.

Als jij af en toe naar buiten wil, dan maken we een rondje.

Waarom zijn we hier?

De Duitse Steuerfahndung is bereid om de hele zaak over te nemen

en jou als informant op te nemen.

Eh, waarom zijn we dan niet op een Duits politiebureau?

Jij hebt aangegeven dat je met mij wilde praten.

- Dat gaan we hier doen. - Er wordt nog getwijfeld?

Het ligt er helemaal aan wat jij te vertellen hebt.

In ruil voor wat?

Ja, dat moet je met hen bespreken.

Het is dat of terug naar de open vleugel van de EBI.

Ja.

De gesprekken beginnen morgenochtend.

Als Sylvia's plan lukt, dan krijg jij ook 20 jaar, Ed.

Knip die jongen gewoon los, dan is iedereen er van af.

- Die jongen is m'n zoon, Oscar. - Op papier alleen, Ed.

- Kan ik 'm even spreken? - Nee.

Hai, schat. Heb je een goeie reis gehad?

- Ja, was prima. - Ja? Heb je geslapen?

Een soort familiereünie.

[geroezemoes op achtergrond]

Het is maar voor een paar dagen hè, Juul.

- Dan is het sowieso klaar. - Oké.

Hé, we hebben het nog niet gehad over wat papa verteld heeft.

Ja. Waar moeten we het over hebben?

Nou ja, zeg jij het maar.

Er is een zwembad, hè, bij de hoofdingang.

En een arcade. Als je zin hebt.

[fluisterend] Zo. Morgen naar huis. Lekker revalideren.

[fluisterend] Ja.

Ik zal je missen.

Jij bent echt de grootste badass die ik ooit gezien heb.

Wat je vertelde over die pensioenfondsen, dat was zo raak.

Ja, en ik probeer het dus ook echt te verspreiden

- maar m'n vrienden worden er gek van. - Ik heb precies hetzelfde.

Ja, en ik blijf maar zeggen: Luister nou.

Je moet naar dit meisje luisteren. Maar ja, ze willen er allemaal niks van weten.

Maar goed, ik probeer ze één voor één te redpillen.

Wat zeg je?

O ja, wat jij ook goed doet, is begin niet meteen met die hardcore shit.

De echte Illuminati-shit, de Protocollen van Zion

het pedonetwerk, nee. Eerst begon ik daarmee

maar je merkt dat je dan mensen afschrikt.

- Het pedonetwerk? - Ja. Ja, ja, ja, ja.

Maar, dat heb je toch niet van mijn podcast?

Nee, maar dat zeg ik, je hoort het tussen de regels door.

Ja. [grinnikt] Ja. Ja, ja, ja.

- Hé. - Hé.

[schenkt glas in]

Syl.

Wij gaan dit echt samen doorzetten, toch?

Wat betreft Martin, maar ook Ed.

[onheilspellende muziek]

Ze moeten er allebei aan.

Ja.

[piepjes]

- Allereerst... - Ja.

Gedurende deze hele zaak, helemaal aan het begin met Hilde Bannmeier

Duitsland, 2012

zijn een aantal mensen met jou in aanraking gekomen die nu dood zijn.

Ja?

- Was jij daar verantwoordelijk voor? - Nee.

Ja, ik had wel wat kunnen doen om het te voorkomen, dat heb ik niet gedaan.

Oké, sure.

Maar je moet begrijpen, ik was 14 toen dit allemaal begon.

- Toen wat begon? - Ik deed m'n eerste trade toen ik 14 was.

Anoniem.

Toen ik 20 was, deed ik zaken met mensen van over de hele wereld.

Vijf jaar geleden crypto, een jaar geleden NFT's

en als je niet precies weet met wie je zaken doet

dan kan het vrij snel een beetje weird worden allemaal.

- En hoe weten ze dan wel wie jij bent? - Ik heb een deal met justitie.

Ja, met Ed Koppers.

Met je vader.

Ja.

Ik wist niet dat dat algemeen bekend was.

Martin is dus m'n halfbroer?

Ja, zo kun je dat zeggen, ja.

Maar dit is wel anders, want ik wist niet dat ik 'm had.

Maar toen je er achter kwam, toen ben je 'm gaan helpen?

Financieel, ja.

Met z'n studie en eh, soms advies.

Waarom ben je mij nooit gaan helpen?

Vond je mij niet slim genoeg?

Een paar weken geleden, toen wij eh, met deze zaak begonnen

is er bij mij thuis een insluiper geweest.

Was dat om mij te...

Dat was om een camera en een tap te plaatsen.

Dat is ook gebeurd, trouwens.

In opdracht van Ed Koppers.

Mijn vader dus. [gniffelt]

En wat gaat er nu gebeuren?

Nu is je moeder z'n getuigenis aan het opnemen

zodat hij uitgeleverd kan worden aan Duitsland.

- En jij ook? - Misschien.

Mama weet dat jij de cel in gaat en toch gaat ze ermee door?

Het is niet zo simpel, Juul.

En waarom kan dit niet gebeuren in de gevangenis?

Omdat zijn leven daar gevaar loopt.

- Ja, nou en? - Nee, Juul.

Laat ze 'm lekker doodschieten, toch?

- Zijn we er allemaal vanaf. - Niet zeggen.

- Ben jij er ook vanaf. - Juul, zo ben jij niet.

[spannende muziek]

Ik heb jullie altijd gehaat, weet je dat?

Als kind al.

Niet per se jou, maar vooral Julius.

Ik was zo alleen.

En dan hoorde ik af en toe iets van jullie.

Dan belde hij me op m'n verjaardag, stiekem.

Kreeg ik een foto van een skivakantie.

Dan was ik altijd zo jaloers.

[onheilspellende muziek]

Nou, ze hebben niet veel hier in die kleine supermarkt.

Dus als je mij de auto laat pakken, dan rijd ik naar dat dorpje.

Ja, Syl, je kan me niet hier ergens opsluiten, toch?

Nee Ed, ik doe hier de boodschappen.

[op de achtergrond] Hé, stop! [gestommel]

[gesteun en gekreun]

- [afgeknepen] -Laat mes los. - Nee.

Nee, Ed. Nee.

[Julius hapt naar adem] Laat me los.

Martin, rustig.

- Laat 'm los, Martin. - Hij begon.

Jouw zoontje komt hier met een mes, hè.

[Julius hapt naar adem]

Juul, wat heb je gedaan?

Lars, laat mij.

Kunnen we alsjeblieft allemaal even rustig doen?

Lars, nee.

Kun jij dat pistool even uit m'n nek halen, Sylvia?

Het zijn broers.

Jongens, laten we dit oplossen. Als een familie.

Laat 'm los. Laat 'm los!

[Julius ademt zwaar en rochelt]

Dus u ontkent dat er een incident heeft plaatsgevonden?

En daarmee beweert u dat de verklaring van mevrouw van Deurne niet klopt.

Ja, dat klopt.

- Je gaat er vandoor? - Ja, zeker.

Het wordt me allemaal net iets te fucked up.

- Hm. - Volgens mij ben ik niet meer nodig.

[autoportier gaat open]

[Nina] En dat was aflevering vier.

Maar goed, is er nog iemand die naar mij luistert?

Ik hoop het.

Hallo? Is daar iemand?

Hé, Enzo. Oh, wat ga je hard, joh. Hoi, kom eens hier. Ha, hé.

Ik kan het gewoon niet helemaal geloven, pap, sorry.

Dat verzin ik toch niet. Bel anders het OM, dan zeggen ze het je zelf.

- Waarom zouden ze 'm dan schorsen? - Omdat ie... Ik weet het niet.

- Mijn opa. Opa! - Hé, jochie.

Misschien valt er nog iets aan te doen. Als jij met 'm praat...

Hij is zo afstandelijk.

Als jij nou kan vertellen met wie hij de laatste tijd gesproken heeft.

- Hij zit in Duitsland. - Waar in Duitsland?

Eh... Ik weet het niet, papa.

Hé, misschien staat z'n email open in z'n werkkamer

en vinden we daar iets wat kan helpen, hè?

Voor z'n eigen bestwil.

Ja? Enzo, we gaan.

Staat je trouwens hartstikke leuk, dat haar zo. Kom.

Enzo?

- Nee, deze kant, deze kant. Enzo, kom op. - Kom, schat. Kom.

- Voor hoeveel mensen dek ik eigenlijk? - Vier.

Hai.

Ik krijg net bericht van het Bundesministerium. De minister is akkoord.

Morgen om 09.00 uur 's ochtends neemt de Duitse FIOD Heezink over.

Gefeliciteerd, Sylvia.

- Eet je mee? - Eh, ja.

Leuk.

[zachte onheilspellende muziek]

- Zet jij deze op tafel? - Eh, ja.

Nou, het zal mij benieuwen. Het is uit de supermarkt hier.

Ja, ik dacht, voor één avond.

- Pak een stoel. - Ja.

- Ja? - Hier?

Dank je wel, lieverd. Zo.

[wijn wordt ingeschonken]

- Ik drink sowieso niet. - Oké.

Nou, heeft er iemand nog wat leuks gedaan dit weekend?

- Wil je water? - Dank u.

Oké, ehm...

- Zou ik die vork mogen? - Ja.

Hoe lang ga je nou vastzitten, denk je?

- Juul, laten we dat niet hier bespreken. - Ik denk 15 of 20 jaar.

- Nou... - Dat zijn de straffen die je hoort

bij grote crypto-jongens.

Nou, dat klopt wel ongeveer, hoor.

Minus strafvermindering, maar dat zal hooguit... [schraapt keel]

...de helft zijn, zoiets.

- Ed? - Ja.

- En jij? - Juul?

Ik denk ook zoiets, hè?

Dat zien we wel als het gebeurt.

Nou ja, beter dan dood.

[rustige muziek]

[deur gaat open]

Ik kom jullie halen als we zo ver zijn.

[deur sluit]

Eh Martin, je zou mij bij de Duitsers straks natuurlijk

een beetje uit de wind kunnen houden.

Ik zeg niet, ik... Jij wordt toch gepakt, dus waarom zou je mij meesleuren?

[autodeur gaat open]

[autodeur sluit]

- Hallo. - Mevrouw van Maele?

We komen iemand van u overnemen.

Ja. Eh, waar is Stephan?

Meneer Herder kon er helaas niet bij zijn.

- Maar we hebben alle benodigde papieren. - A, oké.

In welk huisje zit meneer Heezink?

- Eh, ik haal 'm wel voor u op. - Nee, dat hoeft niet.

- 436. - 436?

Dank u wel.

Stephan Herder, graag.

Sylvia, sorry, ik wilde je net bellen.

Ik ben bang dat het toch niet gaat lukken.

Ik heb echt m'n best gedaan, maar je moet begrijpen

dat er zo veel belangen spelen, dat hoe hard we ook ons best doen...

[spannende muziek zwelt aan]

De Duitsers willen 'm niet.

Verdomme.

Leeg nest. Ik herhaal, leeg nest.

[Marcus] -Wat is er gebeurd? [Oscar] -Geen zorgen.

We weten precies waar ze zitten.

Ze komen ons niet achterna.

[telefoon gaat over]

[ingesprektoon]

En zo hebben jullie hoe lang rondgereden?

Lang.

En met welk eh, doel?

Goedendag, met Sylvia van Maele.

Ik wil de consul spreken. Het is dringend.

Hij zit nu in een vergadering. Kunt u later terugbellen?

- Ed, Ed, geef me één seconde. - Nou, je krijgt er twee.

- Want ik sta te plassen. - Wat is hier nou het plan precies?

Ja, eh, dat moet je aan Sylvia vragen.

We zijn nu halverwege België

maar dan moet jij eerst Brussel bellen, Marcus, ja?

En, en anders rijden we door naar Parijs.

Maar wat gaat ze doen dan? Rondjes rijden? [hij lacht]

- Het lijkt wel alsof je de cel in wil. - Wat is het plan?

[Sylvia] Het plan, meneer, is om Heezink in leven te houden.

Als we 'm laten gaan, wordt ie vermoord.

Bij elk consulaat bedelen of ze jullie alsjeblieft binnen willen laten?

[Sylvia] Dan toch de Amerikanen?

Ja, weet ik veel, Marcus. Je kan ze toch bellen?

- Ja, omdat z'n leven in gev... - En dan?

Laat ons hem gewoon op het vliegtuig naar Dubai zetten.

Ed? [zucht]

Nou.

Kom.

[spannende muziek]

Sorry, sorry, sorry.

Maar ik wil niet terug naar Nederland.

Maar mevrouw Van Maele, was er überhaupt sprake van een plan?

Ik neem gewoon rijstnoedels met... [diepe zucht] ...iets.

- Wat is Ku Lo Kai ook alweer? - Dat vind jij heel lekker volgens mij.

- En wat neem jij, Syl? - Doe mij maar gewoon koffie.

- En Martin? - Die zit even op de wc.

[onheilspellende muziek]

Maar hij was er niet meer.

- Gewoon verdwenen? - Ja.

[gestommel]

Ik ben niet aan het ontsnappen.

Als je dit überhaupt nog hechtenis kunt noemen trouwens, dus.

- Ik probeer jou te helpen. - Ja, nee, super. Bedankt.

- Alleen dit gaat niet echt ergens heen. - Dat is niet waar.

We moeten gewoon geduld hebben. Ik heb nou contact met Canada.

Sylvia, als je me niet nu kan vertellen waar we naartoe gaan

dan is dit gewoon kidnapping.

Ik ben ook maar een blok aan jullie benen.

Ik breng jullie alleen maar in gevaar.

Oké.

Zeg maar tegen 'm dat ik gewoon weg was.

[Aziatische achtergrondmuziek]

En heeft u nog iets van meneer Heezink gehoord?

Nee, die zit vast ergens op een jacht in de Cariben of eh...

hij is dood.

- Oké. - Hoofdofficier Koppers heeft laten weten

dat uw schorsing bij nader inzien onterecht was.

En wordt ingetrokken.

- Uw werktelefoon, pasje. - Dank u.

En dan eh, laten we het hierbij, hm? Wat ons betreft.

- Goed gegaan? - Ja.

Mooi.

[Ed slaakt een zucht]

- Hoi, goeiendag. - Hé, Joost.

[gerinkel van kopjes] [onheilspellende muziek]

Ga je mee?

Gefeliciteerd, hoofdofficier. [fles plopt]

Bubbels. [geklop op raam]

Ik heb officieel nog niks gehoord van de PG

maar eh, die gaat die promotie gewoon goedkeuren.

Toch even vieren.

Hé. Ik probeer je al de hele dag te bellen. Waarom neem je niet op?

- Ben je nog boos? - Het is klaar.

O.

Maar jij bent er nog niet klaar mee.

Nee, dan, nou ja, daar heb je natuurlijk ook helemaal gelijk in.

Ik kan met een verklaring komen, hè. Je, je moet het maar zeggen.

Dat ga je niet meer rechtzetten, Ed.

Oké. Ik stop ermee. Is dat iets?

Ik had nog graag wel even door gewild

maar dan maak ik dit jaar af en dan eh, hoor je niks meer van mij.

- Ik wil dat je de waarheid vertelt. - Heb ik gedaan. Je weet alles.

Niet aan mij, aan iedereen.

Maar...

[zucht] Wat hebben we daar nou aan?

Ja, sorry hoor.

Kijk, ik snap... Kijk, hè, toen het allemaal nog collateral damage was

in, in het proces tegen Martin

ik bedoel, dat snap ik.

- En je hebt een mooie promotie gemaakt. - Ja, heel mooi.

[Ed] Jij wil dat ik echt...

En wat als ik dat niet doe?

Wat ben jij koud, zeg. [Ed schiet in de lach]

Ik, ik moet niet lachen, maar tering.

Ik heb dat nooit gezien.

Jij zou mij gewoon in m'n eentje de cel in sturen?

En nou denk jij dat je alsnog een hele grote slag gaat slaan?

Kijk.

Onze eerste zaak.

Ik dacht dat wij ook wel iets hadden opgelost, hè, samen.

Weet je? Ik ga dit ook niet doen ook.

Flikker maar op!

En dan moet ik zeker ook nog voor jou gaan lopen kruipen hier?

Alsof ik niet alles voor jou in de waagschaal heb gelegd!

Flikker toch een end op!

Sylvia, je lijkt ook niet helemaal bij.

Maar denk even aan Julius.

Die zit nog op school.

En dan z'n vader in de cel, hè?

En waarom? Voor een persoonlijk wraakje? [hij begint te snikken]

[hij jammert]

Je hebt ook gelijk ook, fuck it.

Ik kan die shit op mijn schouders ook helemaal niet meer aan.

Weet je, eh, bel ze maar.

Doe het, doe het ook maar gewoon.

Hoe ga je dat voor elkaar krijgen?

Moment.

Vanochtend is alles al overgedragen aan de internationale pers.

Vanaf nu kijkt de hele wereld mee.

[autodeur gaat open en dicht]

Hé, meiden.

Dan heb je mij gewoon vermoord.

[onheilspellende muziek]

Hé.

Hé.

Ondertiteld door: Jan Willem van Noort